Kanser Şüpheli Panreas Lezyonlarında Büyük İğne ile Percütan BT Eşliğinde İğne Biopsisinin Tanısal Etkinliği: Tek Merkezden Retrospektif Kohort Çalışması

OJİNAL ARAŞTIRMA makalesi

Front. Oncol., 12 Kasım 2026

Bölüm: Kanser Görüntüleme ve Görüntü Yönlendirmeli Müdahaleler

Cilt 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1860920

• MW

  Meng Wang 1*

• SL

  Shuai Li 1

• KD

  Kepu Du 1

• YL

  Yadan Li 1

• FG

  Fei Gao 1

• MG

  Mengyu Gao 1

• YZ

  Yongyuan Zhang 2

• ZZ

  Zhigang Zhou 1

• 1. Zhengzhou Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesi, Radyoloji Bölümü, Zhengzhou, Çin

• 2. Zhengzhou Üniversitesi Üçüncü Bağlı Hastanesi, Radyoloji Bölümü, Zhengzhou, Çin

Makale ölçütleri

Detayları görüntüle

Görüntüleme

Özet

Amaç:

Bu çalışma, ameliyat öncesi BT veya MR görüntülemesine dayandırılan şüpheli malign pankreas lezyonları için perkütan BT yönlendirmeli iğne biyopsisinin tanısal verimi, doğruluğu ve güvenliğini, büyük boyutlu iğneler kullanılarak geniş hasta grubunda değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, ilk tanısal verimi etkileyen faktörleri belirlemeyi hedeflemektedir.

Yöntem:

Ocak 2018 ile Ocak 2024 tarihleri arasında, BT veya MR görüntülemeleriyle işaretlenen şüpheli malign pankreas lezyonları taşıyan ardıl hastalar üzerinde retrospektif bir analiz yapıldı. Bu hastalar, üçüncü derece bir tıp merkezinde perkütan BT yönlendirmeli büyük iğne biyopsisine tabi tutuldu. Bu müdahalenin tanısal performansı ve tanısal verimi etkileyen faktörler retrospektif olarak incelendi.

Sonuç:

Toplam 882 hasta çalışmaya dahil edildi ve %100 teknik başarı sağlandı. Genel ilk tanısal verim %94,4 (833/882) olarak bulundu. Pozitif prediktif değer (PPV), negatif prediktif değer (NPV) ve tanısal doğruluk sırasıyla %100 (773/773), %43,1 (47/109) ve %92,3 (814/882) olarak hesaplandı. Altmış-dört komplikasyon (%7,3) saptandı. Perkütan BT rehberliğinde pankreas lezyon biyopsisinin çok değişkenli analizinde, iğne biyopsisinin (CNB) kullanımı yüksek ilk tanısal verim ile ilişkili bulundu (OR = 3,21, %95 IG: 1,53–6,73, p = 0,002). Solid-kistik lezyonların (OR = 0,30, %95 IG: 0,15–0,61, p = 0,001) ve daha büyük lezyon derinliğinin (OR = 0,98, %95 IG: 0,96–0,99, p = 0,002) düşük ilk tanısal verim ile ilişkili olduğu görüldü. Lezyon boyutu, yeri ve erişim yolu ilk tanısal verim ile ilişkili değildi (tüm p > 0,05).

Sonuç:

Perkütan BT rehberliğinde iğne biyopsisi, cerrahi için uygun olmayan, şüpheli malign pankreas lezyonlu hastlardan tanısal örnek alınmasında, endoskopik ultrason rehberliğinde iğne biyopsisinin uygun olmadığı veya mümkün olmadığı durumlarda tamamlayıcı bir yaklaşım olarak hizmet verir. İğne biyopsisinin (CNB) kullanımı daha yüksek ilk tanısal verim ile ilişkiliyken, solid-kistik lezyonlar ve daha büyük lezyon derinliği düşük ilk tanısal verim ile ilişkilidir.

1 Giriş

2022 yılında pankreas kanseri, dünyada en sık tanı alan on ikinci kanser türü ve hem kadın hem de erkeklerde kansere bağlı ölümlerin altıncı sıradaki nedeni olarak öne çıktı. Pankreas kanserinin en yaygın formu olan adenokarsinom, geç tanı ve sınırlı tedavi seçenekleri nedeniyle yüksek agresiflik göstermektedir. Abdominal görüntüleme ile saptanan pankreas lezyonlarının doğru şekilde tanı konulması önemli bir zorluk arz etmektedir. Ayrıca, pankreas lezyonlarının prognoz değerlendirmesi ve tedavi kararı, kesin doku tanısına dayanmaktadır. Bu nedenle, biyopsi; bilgisayarlı tomografi (BT) veya manyetik rezonans görüntüleme (MR) incelemeleriyle saptanan pankreas lezyonları taşıyan hastalar için temel düzeyde kritik önem taşımaktadır. Günümüzde, pankreas lezyonlarının sitolojik ve histolojik analizleri için örnek elde etmek amacıyla perkütan görüntüleme eşliğinde biyopsi, endoskopik ultrason eşliğinde ince iğne aspirasyonu/biyopsi (EUS-FNA/B) ve cerrahi biyopsi yöntemleri kullanılabilmektedir (–).

EUS-FNA/B, pankreas lezyonlarının tanısında güncel standart yöntem olmasına rağmen, birkaç faktör nedeniyle kullanım alanı sınırlıdır (, , , –). Cerrahi biyopsi, histopatolojik analiz için büyük doku örnekleri elde etmek açısından yararlıdır. Yine de, minimal invaziv yöntemlerle karşılaştırıldığında, daha yüksek morbidite, daha yüksek mortalite, daha yüksek maliyet ve daha uzun hastane kalışı ile ilişkilidir. Perkütan görüntü rehberliğinde iğne biyopsi, daha büyük iğneler kullanılarak gerçekleştirilebilir (, –). Bu yöntemle elde edilen örnekler EUS-FNA/B ile elde edilenlerden daha büyük olup, girişimler lokal anestezi altında yapılır (). Bu nedenle, perkütan görüntü rehberliğinde biyopsi, EUS-FNA/B için gerekli olanakların mevcut olmadığı durumlarda pankreas lezyonlarının patolojik tanısında alternatif bir yöntem olarak değerlendirilebilir (, , ). US, hızlı olması, maliyet etkinliği, gerçek zamanlı görüntüleme ve iyonlaştırıcı radyasyon içermemesiyle karakterize ideal bir tekniktir. Ancak, pankreasın derinde yerleşimi ile üzerindeki bağırsak loopsu ve mide nedeniyle, US rehberliğinde pankreas lezyonları biyopsisi teknik zorluklar sunabilir. CT, US’ye göre daha yüksek uzaysal çözünürlük ve daha iyi tekrarlanabilirlik avantajlarına sahiptir. Birçok önceki çalışma, pankreas lezyonlarının perkütan CT rehberliğinde iğne biyopsisinin güvenliğini ve etkinliğini göstermiştir (, , –).

Son birkaç on yılda, ince iğne aspirasyonu (FNA), pankreas lezyonlarından örnek alınmasında CT kılavuzluğunda en yaygın kullanılan yöntem olmuştur. Yine de, kullanılan 20–25 kalibre iğnelerin nispeten küçük çapları nedeniyle, elde edilen örnekler yalnızca sitolojik numuneler sağlar ve bu numuneler bütünlüklü doku mimarisinden yoksundur (, , ). Yalnızca başına kullanıldığında, sitolojik numuneler; lenfoma ve nöroendokrin tümörler gibi doku mimarisinin analizini veya ek çalışmalar gerektiren hastalıkların tanısında yetersizdir (). Ayrıca, güncel hassas tıp döneminde, tümör dokusundan alınan biyopsi yalnızca histolojik tanı için değil, aynı zamanda nesil dizileme (next-generation sequencing) gibi moleküler profilleştirme çalışmalarında da kullanılabilir (). Genel olarak, pankreas kanserinin belirli alt tipinin belirlenmesini destekleyecek şekilde kapsamlı patolojik değerlendirme, immünhistokimyasal analiz ve genetik test için yeterli miktarda doku numunesine ihtiyaç vardır. Bu nedenle, 18 kalibre gibi daha büyük çaplı iğnelerle yapılan CT kılavuzluğunda biyopsi, pankreas lezyonlarında kademeli olarak klinik uygulamaya alınmıştır (, ). Bu çalışma, merkezimizde büyük iğne ile CT kılavuzluğunda perkütan biyopsi geçen pankreas lezyonlu hastaların klinik verilerini retrospektif olarak analiz etmiş; bu uygulamanın tanısısal başarısını ve güvenliğini değerlendirmeyi ve böylece klinik kullanımına bir referans sağlamayı amaçlamıştır.

2 Materyaller ve yöntemler

2.1 Hasta seçim kriterleri

1 Ocak 2018 – 1 Ocak 2024 tarihleri arasında üçüncü basamak bir akademik merkezde CT kılavuzluğunda perkütan iğne biyopsi geçen, malign olabileceği şüphelenilen pankreas lezyonlu 1.034 hastanın tıbbi kayıtları incelenmiştir. 1.034 hastanın 882’si kapsamlı istatistiksel analiz için çalışmaya alınmıştır. Hastaların dahil edilme akış şeması Şekil 1‘de sunulmuştur. Bu, rutin olarak toplanan klinik verilerin retrospektif bir analizi olduğundan, kurumsal etik kurulu araştırma katılımına yönelik aydınlatılmış onay gereksinimini faceye almıştır (No.2024-KY-0697-001).

Şekil 1

Form; demografik bilgileri (yaş, cinsiyet), lezyon özelliklerini (boyut, yer, görüntüleme bulguları ve derinlik), giriş detaylarını (erişim yolu, örnek alma biçimleri), biyopsi patolojik bulgularını, cerrahi rezeksiyon patolojik bulgularını veya klinik/radyolojik takip bulgularını ve ayrıca pankreas biyopsine eşlik eden kısa süreli komplikasyonları (girişten sonraki 7 gün içinde ya da 7. günden önce gerçekleştiyse taburculuğa kadar) belgelemiştir. Giriş süresi, dakika cinsinden; ön görüntülerin alınması ile giriş sonrası görüntülerin alınması arasındaki süre hesaplanarak belirlenmiştir. Lezyon boyutu uzun eksen çapına göre, lezyon derinliği ise iğne seyri derinliğine göre kaydedilmiştir. Görüntüleme bulguları, lezyonların solid mi yoksa solid-kistik mi olduğuna göre kaydedilmiştir.

2.2 Tanımlar

Girişler, biyopsinin planlandığı gibi gerçekleştirilip tamamlanması ve histopatolojik tanı için doku örneği alınması durumunda teknik açıdan başarılı kabul edilmiştir. Biyopsi sonuçları, biyopsi patolojik bulgularına dayanarak tanı koyucu veya tanı koyucu olmayan olarak sınıflandırılmıştır. Resmî bir patolojik rapor düzenlenmesi durumunda sonuç tanı koyucu olarak değerlendirilmiştir. Bununla birlikte, patolojik sonuç “şüpheli”, “atipik”, “yetersiz”, “atipi yok”, “nekrotik doku” ya da “normal pankreas dokusu” gibi terimlerin varlığını gösteriyorsa, sonuç tanı koyucu olmayan olarak kabul edilmiştir. Biyopsi sonuçları malignite açısından pozitif ve negatif olarak sınıflandırılmıştır. Malign bulgular arasında adenokarsinom, limfoma, metastatik kanser ile nöroendokrin tümörler ve solid pseudopapiller tümörler gibi sınırdaki tümörler yer almıştır. İyi huylu bulgular arasında kronik pankreatit, otoimmün pankreatit ve pankreas tüberkülozu yer almıştır.

Nihai tanı, cerrahi olarak rezekte edilen spesimelerin patolojik bulgularına, biyopsiden en az 6 ay sonra elde edilen takip görüntülemesi ile klinik seyirin kombinasyonuna ya da her ikisine dayanıyordu. Pozitif sonuç kriterleri şunları içeriyordu: (i) ameliyat sonrası patolojik muayene ile doğrulanmış malignite; (ii) tümör karşıtı tedaviden sonra lezyonlarda belirgin azalma; ya da (iii) takip süresinde lezyonlarda %50’den fazla büyüme ya da yeni metastasların ortaya çıkması (). Negatif sonuçlar şu kriterlerle belirlenmişti: (i) cerrahiden sonra benign patolojik bulgular; (ii) tümör karşıtı tedavi olmadan lezyonların küçülmesi ya da kaybolması; (iii) takip süresinde pankreas düzensizliklerinin kendiliğinden gerilemesi; ya da (iv) tümör karşıtı tedavi olmadan en az altı ay boyunca lezyon büyümesinin olmaması ().

Pozitif biyopsi sonuçlarında, nihai tanı maligniteyi doğruluyorsa sonuç gerçek pozitif sayılır. Tersine, cerrahi girişimler ya da klinik takip bulguları ile malignite kanıtı tespit edilmiyorsa sonuç sahte pozitif sayılır. Negatif biyopsi sonuçlarında, sonraki bulgular maligniteyi doğruluyorsa sonuç sahte negatif; nihai tanı benignse sonuç gerçek negatif olarak sınıflandırılır. İlk tanısal verim, tanısal sonuca ulaşan hastaların oranı olarak tanımlandı. Tanısal doğruluk, o biyopsi patolojik sonuçlarının nihai tanı ile uyumlu olma yüzdesi olarak tanımlandı. Negatif prediktif değer (NPV), negatif prediktif değer gerçek negatiflerin, negatif negatiflerle sahte negatiflerin toplamına oranıyla hesaplandı. Pozitif prediktif değer (PPV), pozitif prediktif değer gerçek pozitiflerin, pozitif pozitiflerle sahte pozitiflerin toplamına oranıyla hesaplandı. Tanısal olmayan sonuçlar, NPV ve doğruluk paydalarında negatif olarak sayılır.

İşlemler, Girişimsel Radyoloji Derneği (SIR) Sınıflandırma Sistemi’ne göre tanımlandı ve hafif ile şiddetli işlemler olarak ikiye ayrıldı ().

2.3 Biyopsi işlemi

Tüm biyopsi işlemleri, deneyimli be müdahale edici radyologdan ikisi tarafından, CT scannery (CT-590, GE Medical Systems, Milwaukee, WI, USA) rehberliğinde CT eşliğinde perkütan biyopsi ile gerçekleştirildi. İğne biyopsi (CNB) ve aspirasyon biyopsi örneklerin elde edilmesi için kullanıldı. CNB, 17 kalibre koaksiyal yerleştirici sistem ve 18 kalibre otomatik kesici iğne (Argon, Texas, USA) kullanılarak yapıldı. Eşzamanlı olarak, aspirasyon biyopsi 18 kalibre Franseen iğne (Argon, Texas, USA) ile gerçekleştirildi.

Her biyopsi öncesinde, her vaka bireysel olarak değerlendirildi ve prosedür için yazılı onam, rutin klinik bakımın bir parçası olarak her hastadan alındı. Bu prosedür onamı, araştırma katılımına dair onamdan farklıdır (Bölüm 2.1’e bakın).

Lezyonların yerinin, lezyonlara komşu organların (örneğin duodenum ve mide) ve hayati kan damarlarının (örneğin superior mezenterik arter ve splenik arter) belirlenmesi için kontrastlı CT veya MR görüntüleri incelendi. İşlem öncesinde, üst karın bölgesinin kontrastsız spiral CT taraması tamamlandıktan sonra, doğrudan erişime öncelik verilerek optimal biyopsi erişim yolu planlandı. Erim yolları doğrudan ve dolaylı (organ üzerinden) yaklaşımları içermektedir (Figure 2). Tüm işlemler, cilt altı ve peritoneal dokuların %2 lidokain ile lokal anestezisi altında gerçekleştirildi. Biyopsi iğneleri, iğnenin yolunu aralıklı olarak doğrulayan “dur-başlat” yaklaşımıyla (Figure 3) yerleştirildi: iğne sokuluyor, konumu kontrol ediliyor, ardından iğne ilerletiliyor veya yol ayarlanıyor (). Tüm biyopsi örnekleri patolojik inceleme için gönderildi (Figure 2). Numune alma yöntemine göre işlemler CNB ve aspirasyon biyopsisi olarak sınıflandırıldı. CNB için, koaksiyal iğne ucu hedef lezyon içinde konumlandırıldıktan sonra, lezyon dokusunun elde edilmesi amacıyla koaksiyal iğnenin iç boşluğundan 18G otomatik kesici iğne sokuluyor (0,5–1,3 cm uzunluğunda 2–4 adet çekirdek numunesi). Aspirasyon biyopsisi için, 18G iğne hedef lezyona sokulduktan sonra iğneye 20 ml’lik şırınga bağlanıyor. Operatörün sağ eli şırıngada 10–20 ml negatif basınç oluşturup korurken, sol eli ameliyat öncesi iğneleme derinliği boyunca 10–20 kez kesici hareket gerçekleştiriyor. Tüm örnekler histopatolojik inceleme için %10 formalin çözeltisinde fikse edildi. Her işlemin sonunda, olası komplikasyonların taraması için tüm hastalara karın CT taraması uygulandı.

Figure 2

Figure 3

2.4 İstatistiksel analiz

İstatistiksel analizler SPSS 26.0 yazılımı (IBM, Armonk, NY, USA) kullanılarak gerçekleştirildi. Süreklilik değişkenleri ortalama ± standart sapma (SS) veya medyan (interkvartil aralık (İKA) ve tam aralık ile); kategorik değişkenler ise frekans ve oran olarak sunuldu. CT kılavuzluğunda perkütan pankreas lezyon biyopsisinin tanısal verimini öngören faktörleri incelemek için tek değişkenli ve çok değişkenli analizler yapıldı. Kategorik değişkenler için p-değerleri ki-kare testi veya Fisher’ın kesin testiyle; süreklilik değişkenleri için p-değerleri t-testi veya Wilcoxon rank sum testiyle elde edildi. p-değeri 0,05’ten küçük istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.

3 Bulgular

3.1 Hastaların, lezyonların ve girişimlerin temel özellikleri

Sıralı 1.034 hastanın toplam 882’si kapsamlı istatistiksel analiz için değerlendirildi. Bu kohort 516 (%58,5) erkek ve 366 (%41,5) kadından oluşuyordu; medyan yaş 62 yaşındaydı (aralık: 18 – 87, İKA: 54 – 69). Lezyonların medyan boyutu 37,5 mm’di (aralık: 10,3 – 111,9, İKA: 28,4 – 47,8). Lezyonların 458’i (%51,9) pankreas başında, 424’i (%48,1) pankreas gövdesi veya kuyruğunda yer alıyordu. Ayrıca 453’ü (%51,4) aspirasyon biyopisiyle, 429’u (%48,6) ise kesici iğne (CNB) biyopisiyle örneklenmişti. İğne ayarlarının medyan sayısı 4’tü (aralık: 1 – 18, İKA: 3 – 6) ve girişim süresi medyan 21 dakikaydı (aralık: 5 – 67, İKA: 17 – 27 dakika). Hasta özellikleri, lezyonla ilişkili faktörler, girişim detayları ve görüntü bulguları Tablo 1‘de sunulmuştur.

Tablo 1

Hastaların demografik ve klinik özellikleri (N = 882).

IQR, çeyrekler arası açıklık; SD, standart sapma; CNB, iğne biyopsisi.

3.2 Tanısal performans

Biyopsi sonuçlarına göre 833 hastada tanısal sonuç elde edilirken, 49 hastada tanısal olmayan sonuç gözlemlendi. Genel tanısal başarı oranı %94,4 (833/882) olarak bulundu. Tanılanan lezyonlar 773 malign ve 60 benign lezyondan oluşuyordu. Tanısal olmayan lezyonlar arasında 8 olgu nekrotik, 28 olgu atipi (örneğin fibrozis ve normal parenkima) gösterirken, 13 olgu tanı için yetersiz örnek içermişti. Biyopsinin patolojik sonuçlarının ayrıntılı betimlemesi Tablo 2‘de sunulmaktadır. 49 tanısal olmayan lezyondan 5’i cerrahi rezeksiyonla, 22’si tekrarlanan biyopsiyle, 5’i başka bölgelerden alınan biyopsiyle ve 17’si klinik ve görüntüleme takibiyle doğrulandı. 49 hastanın nihai tanıları 35 adenokarsinom, 2 nöroendokrin tümör (NET), 1 lenfoma, 2 solid pseudopapiller tümör, 4 metastatik karsinom, 2 otoimmün pankreatit, 1 intraduktal papiller mükinoz neoplazi, 1 kronik pankreatit ve 1 Langerhans hücresiyle ilişkili durumu kapsamaktaydı. Nihai tanılar Tablo 2‘de sunulmaktadır. Biyopsi sonuçları nihai tanılarla karşılaştırıldığında, genel tanısal doğruluk, pozitif prediktif değer (PPV) ve negatif prediktif değer (NPV) sırasıyla %92,3 (814/882), %100 (773/773) ve %43,1 (47/109) olarak bulundu (Tablo 3).

Tablo 2

Biopsi ile tanılanan 882 pankreas lezyonu ve nihai teşhis.

NET’ler, nevroendokrin tümörler; IPMN, intraduktal papiller mükinoz neoplazi; MCN, mükinoz kistadenom; Hem IPMN hem de MCN precanseröz lezyon olarak sınıflandırılır.

Cevid 3

Pankreas lezyonlarında perkütan BT rehberli iğne biyopsisinin tanısal performansına ilişkin bulgular.

PPV, pozitif prediktif değer; NPV, negatif prediktif değer.

3.3 Büyük iğnelerle yapılan perkütan BT rehberli biyopsinin ilk tanısal verimiyle ilişkili faktörler

İlilen hastaların temel özellikleri, lezyona ilişkin faktörler ve işleme ilişkili faktörler, doğrulayıcı tanıya göre karşılaştırıldı. Tek değişkenli istatistiksel analiz sonuçları Tablo 4‘de sunulmaktadır.

Tablo 4

Tanısal grup ve tanısal olmayan grupun tek değişkenli analizi.

IQR, çeyrekler arası açıklık;SD, standart sapma;CNB, kalın iğne biyopsi.

Teşhis grubu ile teşhis alamayan grup arasında görüntü özellikleri, örnek elde etme biçimleri ve lezyon derinliği açısından dikkat çekici farklar gözlemlendi. Teşhis grubunda solid lezyonların oranı daha yüksek, CNB kullanım sıklığı daha fazla ve lezyon derinliği daha küçüktü; tüm p-değerleri < 0,05 olarak bulundu. İki grup arasında lezyon boyutu, lezyon yeri, erişim yolu veya nihai teşhis açısından anlamlı bir fark görülmedi (tüm p > 0,05).

Biopsinin ilk teşhis başarı oranıyla ilişkili faktörlerin çok değişkenli analizinde, görüntü özellikleri, örnek elde etme yöntemleri ve lezyon derinliğinin ilk teşhis başarı oranıyla ilişkili olduğu bulundu. CNB kullanımı, daha yüksek bir ilk teşhis başarı oranıyla ilişkilendirildi (OR = 3,21, %95 IG: 1,53 – 6,73, p = 0,002). Solid-sistik sunum (OR = 0,30, %95 IG: 0,15 – 0,61, p = 0,001) ve artmış lezyon derinliği (OR = 0,98, %95 IG: 0,96 – 0,99, p = 0,002) daha düşük bir ilk teşhis başarı oranıyla ilişkilendirildi. Lezyon boyutu, yeri ve erişim yolu ilk teşhis başarı oranıyla ilişkili değildi (tüm p > 0,05); Tablo 5‘de sunulduğu gibi.

Tablo 5

Teşhis grubu ile teşhis alamayan grup arasındaki çok değişkenli analiz.

OR, odds oranı; IG, güven aralığı.

3.4 Komplikasyonlar

Tüm komplikasyon oranı %7,3 (64/882) olarak bulundu. En sık görülen komplikasyon, 49 hastada lezyon çevresi ya da iğne izi hematomları olarak ortaya çıkan kanamaydı (Şekil 4). Diğer sık görülen komplikasyonlar hiperamilazemi ve ağrıydı. Embolizasyon ile tedavi edilen bir adet major kanama olusu dışında, geri kalan tüm vakalar minor düzeydeydi ve gözlem ya da semptomatik tedaviyle (açlık, asid baskılama, pankreas enzimlerinin inhibisyonu ve pankreas sekresyonunun inhibisyonu gibi) yönetildi. İndirek yaklaşım grubu ve direkt yaklaşım grubunun komplikasyon oranları sırasıyla %7,4 ve %7,2 olup, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (%7,4’e karşı %7,2, p=0,944).

Şekil 4

4 Tartışma

Bu retrospektif çalışma, büyük iğne kullanılarak yapılan BT eşliğinde perkütan iğne biyopsisinin, malignite şüphesi taşıyan pankreas lezyonlarının tanısında önemli rol oynadığını ortaya koyuyor. Genel tanısal verim, tanısal doğruluk, PPV, NPV ve komplikasyon oranları sırasıyla %94,4, %92,3, %100, %43,1 ve %7,3’tü. Tanısal verim, doğruluk, PPV ve NPV için elde ettiğimiz değerler, önceki çalışmaların değerleriyle karşılaştırılabilir düzeydeydi (Tablo 6) (, , , , , ). Ayrıca solid lezyonların, CNB kullanımının ve daha az iğne giriş derinliğinin daha yüksek başlangıç tanısal verimi ile ilişkili olduğunu bulduk.

Tablo 6

Pankreas lezyonlarının perkütan BT eşliğinde iğne biyopsisinin tanısal verimi, doğruluğu ve komplikasyonu.

Günümüzde EUS-FNA/B, pankreas hastalıklarının tanısında tercih edilen yöntem haline gelmiştir. EUS-FNA/B’nin tanı doğruluğu açısından CT kılavuzluğunda percutan biyopsiye üstün olduğu ve peritoneal ekim riskinin nispeten daha düşük olduğu bildirilmektedir (, ). Bu sonuç temel olarak, büyük iğne ile percutan CT kılavuzluğunda iğne biyopsi yerine EUS-FNA ile CT kılavuzluğunda ince iğne aspirasyonunun (FNA) karşılaştırmasına dayanmaktadır. Daha önce EUS-FNA ile büyük iğne ile percutan CT kılavuzluğunda iğne biyopsi arasındaki tanısal performans açısından doğrudan karşılaştırma yapılmamıştı. Son iki on yılda CT kılavuzluğunda FNA, pankreas numune alınmasında sık kullanılan bir yaklaşım haline gelmiş ve sırasıyla %78,6, %100, %100, %47,1 ve %82,0 olarak bildirilen tanısal duyarlılık, özgüllük, pozitif prediktif değer, negatif prediktif değer ve doğruluk değerlerine ulaşmıştır (). Son on yılda ise büyük iğnelerle CT kılavuzluğunda percutan iğne biyopsi giderek yaygınlaşmış ve çeşitli organlardan numune elde etmede ana akım yaklaşım haline gelmiştir (, , –). Pancreatic tümörlerde doku numune alma amacıyla percutan CT kılavuzluğunda büyük iğne biyopsinin geniş uygulama alanı bulmasıyla, özellikle EUS ile lokalize edilmesi zor olan ya da EUS yaklaşımı için gereken kriterleri karşılamayan hastalarda EUS-FNA/B için üstün bir alternatif haline gelmektedir. CT kılavuzluğunda büyük iğne biyopsi daha fazla doku numune alabilir; bu da yalnızca daha kapsamlı patolojik tanını kolaylaştırmakla kalmaz, aynı zamanda genetik test imkanı sağlar. Son yıllarda Su YY ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği ve 482 hastayı içeren çalışmada, bu tekniğin toplam doku numune alma başarı oranı, duyarlılık, özgüllük ve doğruluk sırasıyla %99,3, %93,2, %100 ve %93,4 olarak bulunmuştur (). Tyng CJ ve arkadaşları ile Vogl TJ ve arkadaşları da CT kılavuzluğunda CNB’nin pancreatic lezyonlarda tanısal veriminin %98,1 ve ilk tanısal doğruluğunun %92,2 olduğunu bildirmiştir (, ).

Pancreas CT kılavuzluğunda iğne biyopsisinin ilk tanısal verimini etkileyen klinik ve teknik faktörlerle ilgili önceki çalışmalar; lezyon boyutu, lezyon yeri, örnek alma yöntemleri ve erişim yollarının tanısal verimle ilişkili olduğunu bildirmiştir. Son bir çalışma, doğruluğun tümörlerin 20 mm’den küçük olduğu durumda %91,1’den 21-40 mm arasındaki tümörlerde %96,9’a, hassasiyetin ise %90,2’den %96,8’e çıktığını göstermiştir. Doku alma başarı oranı, yeterli numune oranı ve özgüllük her iki grup için de %100 olarak bulunmuştur ().

Pagano ve arkadaşları, numune yeterliliğini etkileyen tek faktörün lezyon boyutu olduğunu ve milimetrik artış başına odds oranının (OR) 1.05 (1.01-1.10; P = 0.019) olduğunu bildirmiştir (). Liu ve arkadaşları, pankreas lezyonlarının örneklenmesinde CT kılavuzluğunda core iğne biyopsisi (CNB) ile CT kılavuzluğunda ince iğne aspirasyon biyopsisi (FNA)’nı karşılaştırmıştır. CT kılavuzluğunda CNB’nin tanısal doğruluk, duyarlılık, özgüllük, pozitif prediktif değer ve negatif prediktif değerleri sırasıyla 100%, 100%, 100%, 100% ve 100% iken, CT kılavuzluğunda FNA’nınkiler sırayla 95.31%, 95.16%, 100%, 100% ve 40% olarak bulunmuştur (). Pankreasın görece yüksek riskli anatomik özellikleri göz önüne alındığında, erişim yolunun ilk tanısal verimle ilişkili olması mümkündür. Bu nedenle, visseral organlara zarar önlemek amacıyla sivri uçlu iğne kullanımı, yağ dokusundan geçen erişim yolu, hidrodiseksiyon ve pneumodiseksiyon yaklaşımları gibi birkaç teknik geliştirilmiştir (, , ). Birden fazla çalışma, diğer güvenli bir erişim yolunun ulaşılamadığı durumlarda, trans-organ yaklaşımıyla pankreas lezyonlarının percutaneous CT kılavuzluğunda core iğne biyopsisinin geçerli ve etkili bir teknik olduğunu göstermektedir (, , ). Bu çalışmada, solid lezyonlar, CNB kullanımının ve daha az iğne batma derinliğinin daha yüksek ilk tanısal verimle ilişkili olduğu görülmüştür. Bu durum, pankreas kanserinin hipovasküler bir tümör olması ve kısmi nekrozun örnekleme sırasında numune verimini daha da azaltabilmesiyle açıklanabilir. Başka bir katkı faktörü de bu çalışmada “şüpheli”, “atipik” veya “yetersiz” olarak sınıflandırılan biyopsi patolojik sonucunun tanısal değil ve negatif kabul edilmesiydi; bu durum aspirasyon biyopsisinin tanısal verimini azaltmıştır.

Çok sayıda yayın, perkütan CT eşliğinde iğne biyopsisinin pankreas lezyonları için güvenli olduğunu göstermiştir. Pankreas lezyonlarının perkütan CT eşliğinde iğne biyopsisine eşlik eden yaygın komplikasyonlar, normal pankreas dokusu, pankreas kanalları ve damarların hasar görmesinden kaynaklanır ve bu da pankreatit, kanama ve ağrıya yol açabilir (). Bu komplikasyonların çoğu hafif ve kendiliğinden gerileyici olup, görülme sıklığı %1,1 ile %21 arasında değişmektedir (, ). Bu çalışmada genel komplikasyon oranı %7,3 olup, çoğunlukla lezyon çevresinde veya iğne izinde hematoma, hipersamilazemi ve ağrıdan oluşmaktaydı. Bu bulgular, önceki çalışmalarda bildirilen bulgularla uyumludur (, , ).

Bu çalışmanın bazı sınırlamaları bulunmaktadır. İlk olarak, retrospektif tek merkezli bir çalışmadır. Bu araştırma protokolü, US-/EUS eşliğinde kontrol grubu kullanılmasına olanak tanımamış, böylece farklı eşlik yöntemleri arasındaki sonuçların doğrudan karşılaştırılabilme olanakları sınırlanmıştır. Daha küçük iğnelerle FNK kullanan eşzamanlı bir kontrol grubunun bulunmaması, büyük iğnelerin ince iğnelerden üstün olduğunun kesin olarak söylenebilmesini engellemektedir. Tek merkezli veri toplama, doğuştan gelen seçim yanlılığını ortaya çıkarmış olabilir. İkinci olarak, hastaların çoğu için nihai tanı takiple elde edilmiştir. Bu nedenle tanı verimin belli başlı yanlılıklar içermesi mümkündür. Üçüncü olarak, birkaç potansiyel etki eden faktör değerlendirilmemiştir. Örneğin, hekimin deneyimi prosedür tekniğini ve sonuç yorumunu önemli ölçüde etkileyebilir; iğne boyutu başka bir faktördür, çünkü daha küçük iğneler daha az doku elde etse de daha az komplikasyon oluştururken, daha büyük iğneler numune verimini artırabilir ancak hastada daha büyük rahatsızlık riski taşıyabilir; ayrıca iğne geçişi sayısı, yeterli doku elde etme olasılığını, genel prosedür süresini ve hasta güvenliğini etkileyebilir.

Sonuç olarak, büyük iğne kullanılarak pankreas lezyonlarının perkütan CT kılavuzluğunda iğne biyopsisi, malignite şüphesi taşıyan pankreas lezyonlarının tanısında uygulanabilir, etkili ve güvenli bir yöntemdir. Yüksek tanısal başarı ve doğruluk oranıyla, düşük komplikasyon oranına sahip olması nedeniyle, EUS-FNA/FNB’nin sınırlı olduğu durumlarda pankreas lezyonlarının ameliyat öncesi tanısal doğrulaması için alternatif olarak kullanılabilir. Bu çalışma, solid lezyonlara sahip hastalarda veya daha az lezyon derinliğine sahip hastalarda CNB kullanımının ilk tanısal başarı oranıyla ilişkili olduğunu göstermiştir.

Açıklamalar

Veri erişilebilirliği açıklaması

Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, gereksiz bir saklama olmaksızın yazarları tarafından sağlanacaktır.

Etik açıklaması

İnsanlarla yürütülen çalışmalar, Zhengzhou Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesi tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Ulusal mevuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak katılımcılardan veya katılımcıların yasal veli/ yakınlarından katılım için yazılı bilinçli onay alınmamıştır.

Yazar katkıları

MW: Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Kaynaklar, Yazım – taslak. SL: Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Soruşturma, Kaynaklar, Yazım – inceleme & düzenleme. KD: Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Kaynaklar, Yazım – inceleme & düzenleme. YL: Veri yönetimi, Kaynaklar, Yazılım, Yazım – inceleme & düzenleme. FG: Veri yönetimi, Kaynaklar, Yazım – inceleme & düzenleme. MG: Veri yönetimi, Kaynaklar, Görselleştirme, Yazım – inceleme & düzenleme. YZ: Veri yönetimi, Soruşturma, Kaynaklar, Yazım – inceleme & düzenleme. ZZ: Kaynaklar, Görselleştirme, Yazım – inceleme & düzenleme.

Finansman

Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayını için finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken Yapay Zeka Açıklaması

Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların gözden geçirmesini de içeren doğruluk sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncı Notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

• BrayFLaversanneMSungHFerlayJSiegelRLSoerjomataramI et al.
  Global cancer statistics 2022: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries. CA Cancer J Clin. (2024) 74:229–63. doi: 10.3322/caac.21834

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• SyedABabichORaoBSinghSCarletonNGulatiA et al.
  Endoscopic ultrasound guided fine-needle aspiration vs core needle biopsy for solid pancreatic lesions: Comparison of diagnostic accuracy and procedural efficiency. Diagn Cytopathol. (2019) 47:1138–44. doi: 10.1002/dc.24277

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• StellaSFVan BorselMMarkoseGNairSB.
  Image-guided percutaneous biopsy for pancreatic lesions: 10-year experience in a tertiary cancer center. Can Assoc Radiol J. (2019) 70:199–203. doi: 10.1016/j.carj.2018.10.014

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Liu, Wang, Li, Xu, Lu, Li ve ark. 1.0T MR kılavuzluğunda perkütan koaksiyel kesici iğne biopsisinin pankreas lezyonlarının tanısında kullanımı. J Magn Reson Imaging. (2018) 48:382–8. doi: 10.1002/jmri.25952

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

• Chai, Kuang, Yu, Cheng, Jin, Zhao ve ark. Katı pankreas lezyonlarının perkütan ultrasonografi ve endoskopik ultrasonografik kılavuzluğunda biopsisi: 1074 lezyonun analizi. Hepatobiliary Pancreat Dis Int. (2022) 22:302–9. doi: 10.1016/j.hbpd.2022.06.017

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

• Tempero, Malafa, Chiorean, Czito, Scaife, Narang ve ark. Pankreas adenokarsinoması, sürüm 1.2019. J Natl Compr Canc Netw. (2019) 17:202–10. doi: 10.6004/jnccn.2019.0014

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

• Chen, I, Chatterjee, Berger, Kanber, Wyse, Lam ve ark. Pankreas lezyonlarında yalnızca EUS kılavuzluğunda ince iğne biopsisi ile karşılaştırma: EUS kılavuzluğunda ince iğne aspirasyonunun yerinde hızlı değerlendirmesi ile: çok merkezli randomize deney. Endoscopy. (2022) 54:4–12. doi: 10.1055/a-1375-9775

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

• Watanabe, Miyoshi, Toki, Kambayashi, Kitada, Nosaka ve ark. EUS-FNA/B’de pankreas kanserinin tanısında, core tuzağı içeren 20 kalibre biopsi iğnesinin tanıtımının etkinliği. BMC Gastroenterol. (2021) 21:8. doi: 10.1186/s12876-020-01583-7

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar

• Gkolfakis, Crinò, Tziatzios,amai, Papaefthymiou, Papanikolaou ve ark. Katı pankreas kitlelerinin EUS doku örneklemesinde uçtan kesen ince iğne biopsi iğnelerinin karşılaştırmalı tanısal performansı: ağ meta-analizi. Gastrointest Endosc. (2022) 95:1067–1077.e15. doi: 10.1016/j.gie.2022.01.019

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar

• Mohanty P, Dehuri P, Narayan J.
  Pancreas lezyenlerinde endoskopik ultrason rehberliğinde ince iğne aspirasyon sitolojisinin tanısal etkinliği. Sci Rep. (2026) 16. doi: 10.1038/s41598-026-43859-0

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Meier-Meitinger M, Anders K, Alibek S, Oder M, Baum U.
  Pancreas lezyenlerinin CT rehberliğinde biyopsileri: iğne yerleştirmeden önce ve sonra kontrast uygulanmasının etkisi. Acad Radiol. (2009) 16:1386–92. doi: 10.1016/j.acra.2009.04.013

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Tyng C J, Almeida M F, Barbosa P N, Bitencourt A G, Berg J A, Maciel M S et al.
  Pancreas tümör tanısında bilgisayarlı tomografi rehberliğinde percutanöz temel iğne biyopsisi. World J Gastroenterol. (2015) 21:3579–86. doi: 10.3748/wjg.v21.i12.3579

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Tseng H S, Chen C Y, Chan W P, Ching J H.
  Büyük iğneler kullanılarak pankreasın percutanöz transgastrik bilgisayarlı tomografi rehberliğinde biyopsisi. World J Gastroenterol. (2009) 15:5972–5. doi: 10.3748/wjg.15.5972

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Bao W, Zeng K, Huang J, Yu B, Gou Z, Lu Q.
  Pancreas lezyenleri için farklı biyopsi tekniklerinin tanısal değeri, güvenliği ve maliyet etkinliğinin karşılaştırmalı analizi. Quant Imaging Med Surg. (2025) 15:4375–86. doi: 10.21037/qims-2024-2670

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Gupta S, Ahrar K, Morello F A Jr, Wallace M J, Hicks M E.
  Pancreas başında veya etrafında kitleler: arka kavernal yaklaşım ile CT rehberliğinde koaksiyel ince iğne aspirasyon biyopsisi. Radiology. (2002) 222:63–9. doi: 10.1148/radiol.2221010437

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Yin Z, Liang Z, Li P, Wang Q.
  Mediastinal lenf nodlarının transpulmoner yaklaşım ile CT eşliğinde core iğne biyopsisinin geriye dönük analizi: Altı yılda gerçekleştirilen girişimler. Eur Radiol. (2017) 27:3401–7. doi: 10.1007/s00330-016-4718-3

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Lin C, Ou M, Liu Y, Chuang M, Shan Y, Tsai H, ve ark.
  Büyük organ ve damarlara yaklaşmayan pankreas lezyon biyopsisinde CT eşliğinde transvers yağ dokusundan giden koaksiyel biyopsis tekniği. Saudi J Gastroenterol. (2017) 23:341–7. doi: 10.4103/sjg.SJG_199_17

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Volmar K, Vollmer R, Jowell P, Nelson R.
  1000 olguda pankreas FNA’sı: Görüntüleme yöntemlerinin karşılaştırılması. Gastrointest Endosc. (2005) 61:854–61. doi: 10.1016/s0016-5107(05)00364-0

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Liu J, Huang W, Wang S, Wu Z, Wang Z, Ding X, ve ark.
  Pankreas tümörlerinin CT eşliğinde percutan örneklemesinde core iğne biyopsisi ile ince iğne aspirasyon yöntemlerinin karşılaştırılması. J Cancer Res Ther. (2023) 19:904–9. doi: 10.4103/jcrt.jcrt_1290_22

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Tchercansky A, Fernandez Alberti J, Arrechea Antelo R, Bregante M, Pirchi D.
  Pankreas kanseri için CT eşliğinde ince iğne aspirasyonun tanısal verimi. Med (B Aires). (2022) 82:708–13.

  • Google Scholar
  • View reference in article

• Hartwig W, Schneider L, Diener M, Bergmann F, Büchler M, Werner J.
  Pankreas tümörleri için ameliyat öncesi doku tanısı. Br J Surg. (2009) 96:5–20. doi: 10.1002/bjs.6407

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Conroy TP, Feiffer P, Vilgrain V, Marca A, Seufferlein T, O’Reilly E ve ark.
  Pancreas kanseri: Tanı, tedavi ve takip için ESMO Klinik Uygulama Rehberi. Ann Oncol. (2023) 34:987–1002. doi: 10.1016/j.annonc.2023.08.009

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Wang M, Zhou Z, Du K, Li S, Li YD, Gao F ve ark.
  Kesik uçlu iğne tekniği kullanılarak pankreas tümörlerinin tanısında bilgisayarlı tomografi (BT) eşliğinde perkütan çekirdek iğne biyopsisi. Acad Radiol. (2025) 32:6761–9. doi: 10.1016/j.acra.2025.07.023

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Vogl TJ, Adwan H, Mann L, Al Haj Ibrahem I.
  Perkütan BT eşliğinde pankreas biyopsilerinin doğruluğu ve güvenliği. Radiol Med. (2025) 130:1903–8. doi: 10.1007/s11547-025-02087-8

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Cardella JF, Miller DL, Cole PE, Lewis CA.
  Girişimsel Radyoloji Derneği’nin radyasyon güvenliği konusundaki görüş bildirimi. J Vasc Interv Radiol. (2003) 14:S387. doi: 10.1097/01.rvi.0000094609.61428.a4

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Shin YJ, Yi JG, Son D, Ahn S.
  80 yaş ve üzerindeki hastalarda bilgisayarlı tomografi (BT) eşliğinde perkütan transtorasik akciğer biyopsisinin tanı doğruluğu ve komplikasyonları. J Clin Med. (2022) 11:5894. doi: 10.3390/jcm11195894

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Su YY, Liu YS, Chao YJ, Chiang NJ, Yen CJ, Tsai HM.
  Pancreas tümörlerinin tanısında perkütan BT eşliğinde koaksiyel çekirdek iğne biyopsisi. J Clin Med. (2019) 8:1633. doi: 10.3390/jcm8101633

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Hsu MYPan KTChen CMLui KWChu SYLin YYet al.
  Pancreas kitlelerinin CT eşliğinde perkütan çekirdek iğne biyopsisinde standart mezenterik/retroperitoneal yaklaşım ile organ üzerinden yaklaşımın karşılaştırılması. Clin Radiol. (2016) 71:507–12. doi: 10.1016/j.crad.2016.02.021

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Rigiroli FCamacho AChung AAndrabi SBrook ASiewert Bet al.
  İnce pencere CT eşliğinde perkütan biyopsisinde sivri olmayan iğne yaklaşımı ile karın ve pelviste güvenlik profili ve teknik başarı. Eur Radiol. (2023) 34:2364–73. doi: 10.1007/s00330-023-10231-z

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Spinnato PColangeli MRinaldi RPonti F.
  Kespük perkütan biyopsisinde endikasyonlar, uygulanabilirlik ve tanısal başarı oranları: kafadan ayağa farklı iskelet bölgeleri. Diagnostics (Basel). (2023) 13:2350. doi: 10.3390/diagnostics13142350

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar

• Vian JShabaka ALallena SGatius SLopez de la Manzanara VBarrera-Ortega Jet al.
  Karmaşık hastalarda glomerüler hastalıkların tanısı için CT eşliğinde böbrek biyopsisinde etkinlik ve güvenlik. Nephron. (2023) 148:16–21. doi: 10.1159/000531378

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar

• Lee SBKim MJLee IJ.
  Akciğer lezyonları için CT eşliğinde perkütan çekirdek iğne biyopsisinde tanısal doğruluk ve komplikasyon oranlarının değerlendirilmesi: eğilim skoru eşleştirme analizine göre solid ve subsolid nodüller arasındaki fark. Clin Radiol. (2023) 78:e620–6. doi: 10.1016/j.crad.2023.04.012

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Sofocleous C, Schubert J, Brown K, Brody L A, Covey A, Getrajdman G I. Pankreas ve pankreas çevresinde lezyonların CT eşliğinde venöz veya kavernal iğne biyopsisi. J Vasc Interv Radiol. (2004) 15:1099–104. doi: 10.1097/01.rvi.0000130815.79121.ec

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Brandt K R, Charboneau J W, Stephens D H, Welch T J, Goellner J R. Pankreasın CT ve US eşliğinde biyopsisi. Radiology. (1993) 187:99–104. doi: 10.1148/radiology.187.1.8451443

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Pagano N, Ricci C, Ingaldi C, Sadalla S, Abbri A, Alberici L ve ark. Katı pankreas kitlelerinde EUS-FNB performansı: 463 ardışık uygulamanın dersi ve pratik bir nomogram. Updates Surg. (2022) 74:945–52. doi: 10.1007/s13304-021-01198-x

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Cazzato R L, Garnon J, Shaygi B, Caudrelier J, Bauones S, Tsoumakidou G ve ark. “Ulaşılması zor” hedeflerin percutaneous biyopsisi ve drenajı için yeni sivri uçlu koaksiyal iğnenin performansı. Cardiovasc Intervent Radiol. (2017) 40:1431–9. doi: 10.1007/s00270-017-1663-8

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Chen P, Liu K L, Cheng T Y, Chang C C, Chang Y C. Katı pankreas veya pankreas çevresinde lezyonların dolaylı percutaneous iğne biyopsisi. Abdom Radiol (NY). (2019) 44:292–303. doi: 10.1007/s00261-018-1690-1

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

• Kane N M, Korobkin M, Francis I R, Quint L E, Cascade P N. Sol adrenal kitlelerin percutaneous biyopsisi: ön yaklaşımdan sonra pankreatitin görülme sıklığı. AJR Am J Roentgenology. (1991) 157:777–80. doi: 10.2214/ajr.157.4.1892034

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • View reference in article

Özet

Anhtar kelimeler

biyopsi, BT eşliğinde, tanısal verim, pankreas lezyonları, perkütan

Atıf

Wang M, Li S, Du K, Li Y, Gao F, Gao M, Zhang Y ve Zhou Z (2026) Büyük iğne kullanılarak şüpheli malign pankreas lezyonlarının perkütan bilgisayarlı tomografi eşliğinde iğne biyopsisinin tanısal verimi: Tek bir akademik kurumdan retrospektif kohort çalışması. Front. Oncol. 16:1860920. doi: 10.3389/fonc.2026.1860920

Müracaat tarihi

20 Nisan 2026

Düzeltme tarihi

17 Ekim 2026

Kabul tarihi

18 Ekim 2026

Yayınlanma tarihi

12 Kasım 2026

Cilt

16 – 2026

Nandita Maria deSouza, Kanser Araştırmaları Enstitüsü (ICR), Birleşik Krallık

Wen Shi, Pekin Birleşik Tıp Fakültesi Hastanesi (CAMS), Çin

Pranita Mohanty, Tıp Bilimleri Enstitüsü ve Sum Hastanesi, Hindistan

© 2026 Wang, Li, Du, Li, Gao, Gao, Zhang ve Zhou.

Bu açık erişimli makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılmaktadır. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf edilmesi ve kabul edilen akademik uygulamalar doğrultusunda bu dergideki orijinal yayının gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

*İletişim: Meng Wang, docwm126@126.com

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya değerlendirenlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddiala yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.