ÖZGÜN ARAŞTIRMA makalesi
Front. Oncol., 09 Kasım 2026
Sek. Hematolojik Maligniteler
Cilt 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1987372
- JL
Jia-Nan Li 1,2†
- JL
Ji-Xun Lin 2†
- CY
Cui-Yun Yang 2†
- KH
Ke Huang 3
- YT
Yan-Lai Tang 2
- LH
Li-Bin Huang 2
- JW
Jian Wang 3
- ZF
Zhong Fan 2
- DH
Dan-Ping Huang 2
- LZ
Li-Dan Zhang 1
- QL
Qiao-Ru Li 4
- ZK
Zhi-Yong Ke 2
- DZ
Dun-Hua Zhou 3*
- HX
Hong-Man Xue 1*
- XL
Xue-Qun Luo 2*
-
1. Pediatri Bölümü, Sun Yat-Sen Üniversitesi 7. Bağlı Hastanesi, Shenzhen, Guangdong, Çin
-
2. Pediatri Bölümü, Sun Yat-Sen Üniversitesi 1. Bağlı Hastanesi, Guangzhou, Guangdong, Çin
-
3. Çocuk Tıp Merkezi, Sun Yat-Sen Üniversitesi Anı Hastanesi, Sun Yat-Sen Üniversitesi, Guangzhou, Guangdong, Çin
-
4. Pediatri Bölümü, Zhongshan Şehir Halk Hastanesi, Zhongshan, Guangdong, Çin
Makale ölçütleri
Özet
Arka plan:
İkilenen çocuk akut lenfoblastik lösemi (ALL) elverişsiz bir prognoz taşır. Arsenik trioksit (ATO) içeren kemoterapi protokolünün ilk kez ikilenen ALL’li çocuklardaki sonuçlarını değerlendirdik.
Yöntem:
Hastalar ALL-REZ BFM 2002 protokolüne göre risk kategorilerine ayrıldı. Grup A, Eylül 2010 ile Eylül 2021 arasında bir üniversite bağlantılı hastanede kurumsal ATO içeren protokol uygularken, Grup B benzer dönemde aynı şehirdeki başka bir hastanede ALL-REZ BFM 2002 protokolünü izledi.
Sonuçlar:
Grup A, 43 hastadan (9’u yüksek riskli) oluşuyordu; bu hastaların 1’i (11,1%) allogenik hematopoietik kök hücre nakli (allo-HSCT) geçirdi. Grup B ise 35 hastadan (15’i yüksek riskli) oluşuyordu; bu hastaların 7’si (46,7%) allo-HSCT aldı. Yüksek riskli olmayan hastalarda 5 yıllık olaydan kurtulma oranı (EFS) gruplar arasında karşılaştırılabilir düzeydeydi (73,5% ile 70,0%, P = 0,794). Yüksek riskli hastalarda ise EFS, Grup A’da daha yüksekti (44,4% ile 13,3%, P = 0,048). Ayrıca, allo-HSCT’yi zamana bağlı bir kovaryat olarak içeren çok değişkenli Cox modeli, Grup A’nın EFS ile bağımsız olarak ilişkili olduğunu gösterdi (HR = 0,50, %95 IG: 0,25-0,99, P = 0,048).
Sonuç:
ALL-REZ BFM 2002 stratifikasyon sistemiyle risk gruplarına ayrılan yüksek riskli nüks LENF, kötü prognoz taşır. ATO’nun kurtarıcı rejimlere dahil edilmesi daha ileri incelemeyi hak eder; ileriye dönük randomize kontrollü çalışmaların, umut verici prognoz avantajlarını doğrulamaya yardımcı olması beklenmektedir.
Giriş
Akut lenfoblastik lösemi (ALL), çocuklarda en sık görülen hematolojik malignitedir. Günümüzde, risk-stratifikasyonuna dayalı kemoterapi, immunoterapi ve allojenik hematopoietik kök hücre transplantasyonu (allo-HSCT) bu hastalık için %90’ı aşan toplam hayatta kalma (OS) oranlarına ulaşmıştır. Ancak hastalığın nüks ettiği hastaların %15-20’sinde kötü prognoz, özellikle gelişmekte olan ülkelerde bu durum daha belirgindir. Blinatumomab, CAR-T terapisi ve allo-HSCT, nüks hastalarında olaydan kaçınma hayatta kalma (EFS) ve toplam hayatta kalma (OS) oranlarını iyileştirebilir. Ancak Blinatumomab ve CAR-T terapisi Çin pazarına ancak son yıllarda getirilmiştir. allo-HSCT pahalıdır ve tıbbi sigorta geri ödemeleri birkaç yıl önce Çin’de farklı bölgelerde sınırlı ve değişkendi. Ayrıca, transplantasyonla ilişkili bağışçı-host hastalığı (GVHD) ve fırsatçı enfeksiyonlar, transplantasyon sonrası mortaliteyi ve tıbbi maliyetleri önemli ölçüde artırmaktadır. Bu durum, özellikle sınırlı ekonomik kaynağa sahip bölgelerde anlamlı zorluklar oluşturmaya devam etmiş ve allo-HSCT’nin tüm hastalara ulaşmasını zorlaştırmıştır. Sonuç olarak, bu durum etkili, erişilebilir ve uygun fiyatlı bir kurtarma tedavi stratejisi arayışını tetiklemiştir.
Arsenik trioksit (ATO), temel olarak PML/RARα füzyon proteinini parçalayarak ve apoptozu tetikleyerek akut promyelositik lökemin (, ) tedavisinde dikkat çekici bir etkinlik göstermiştir. Buna ek olarak, Akao ve arkadaşları arseniğin B-hücreli lökemin hücre hatlarının büyümesini inhibe ettiğini ve kaspaz aktivasyonu ile Bcl-2’nin baskılanması aracılığı apoptozu tetiklediğini göstererek bunun non-APL lökeminde potansiyel terapötik relevans taşıdığını ortaya koymuştur (). ATO’nun ALL’daki terapötik perspektifiyle tutarlı şekilde, Zhang ve arkadaşları daha sonra relapse B-hücreli ALL hastalarında önemli derecede yükselmiş ADAM28 ekspresyonu rapor etmiştir; mekanistik olarak ATO, ADAM28’i baskılayarak blast hücre göçünü inhibe etmiştir (). Önceki in vitro hücre ve in vivo hayvan deneylerimiz de ATO’nun ALL dahil diğer lökemin alt tiplerine karşı etki gösterebileceğini göstermiştir (). Litzow ve arkadaşları tarafından relapse ve refrakter ALL (R/R ALL) hastalarında yürütülen faz II deneyinde 11 hastaya ATO monoterapisi verilmiş olup, nesnel yanıt gözlenmemiştir; bu da ATO’nun R/R ALL için tek başına yeterli olmadığını düşündürmektedir (). Takiben Bornhauser ve arkadaşları düşük doz ATO’nun dirençli ALL hücrelerinde glukokortikoid hassasiyetini artırdığını göstererek ATO temelli kombinasyon terapisinin gerekçesini ortaya koymuştur (). Buluntularımıza dayanarak, ATO’un konvansiyonel kemoterapi rejimlerine entegrasyonunu araştırmaktayız; amacımız bu kombinasyon stratejisinin relapse ALL için klinik açıdan anlamlı tedavi seçenekleri sunup sunamayacağını değerlendirmektir. Ayrıca, ATO’nun nispeten düşük maliyeti ve Çin’deki erişilebilirliği, onun APL ötesinde klinik araştırmalarını kolaylaştırmıştır. ATO’nun rapor edilen fiyatı, başına yaklaşık 25 USD olan 10 mg’lık flakon başına yaklaşık 25 USD’dir ().
Gereç ve yöntemler
Hastalar
18 yaşından küçük ve ilk nüks ALL tanısı almış hastalar, Çin’deki aynı şehirde bulunan bir üniversitenin bağlı iki hastanesinden dahil edildi. İlk nüks tanısı sonrasında hastalar çalışma kriterlerine göre değerlendirildi ve aşağıdaki iki çalışma protokolünden birini alanlar analize alındı. Grup A, Eylül 2010 ile Eylül 2021 tarihleri arasında bağlı hastanelerden birinde kurumsal ATO içeren protokol (Zhongshan Hastanesi (ZSYY) Nüks ALL protokolü) alırken, Grup B benzer bir süre içinde diğer hastanede ALL-REZ BFM 2002 protokolü () aldı. Dışlanan hastalar olgun B-hücreli ALL, karışık çizgi lösemi ve Down sendromu olanlar ya da ZSYY Nüks ALL protokolü veya ALL-REZ BFM 2002 tedavisini kabul etmeyenlerdi. Yazılı onam gerekliliği Etik Kurul tarafından muaf tutuldu.
Tanım
Kemik iliği (KI) nüksü, mikroskopik morfolojik incelemeyle 20’den fazla blast gösteren kemik iliği olarak tanımlandı. Merkezi sinir sistemi (MSS) nüksü, açıklaması olmayan yüz siniri felci, beyin/göz tutulumu veya hipotalamik sendrom gibi MSS lösemi klinik bulgularıyla birlikte MSS-3 durumunun yeni gelişmesiyle tanımlandı. İki ardışık lomber ponksiyon (3 gün ile bir hafta ara) sonucunda MSS-2 durumunun yeni gelişmesi ve immunfenotipleştirme veya diğer moleküler test yöntemleriyle doğrulama () dahil olmak üzere. Testis nüksü, tek taraflı veya çift taraflı testis büyümesi, sert veya nodüler tutarlılık ve azalmış esneklikle birlikte testiste ultrasonografik olarak heterojen infiltratif lezyonların görülmesi veya biyopsiyle lymphoblast varlığıyla doğrulama () olarak tanımlandı.
Risk sınıflandırması, nükseden ALL’yi standart, orta ve yüksek risk kategorilerine ayıran ALL-REZ BFM 2002 protokolüne dayanmaktaydı (Ek Tablo S1) (). Bu çalışmada, standart ve orta riskli hastalar yüksek riskli olgu olarak tanımlanmıştır. Çok erken nüks, ilk tanıdan itibaren 18 ay içinde ortaya çıkan nüks; erken nüks, tanıdan itibaren 18 ayı aşmak kaydıyla tedavi sonrasından 6 ay içinde gerçekleşen nüks; geç nüks ise tedavi tamamlanmasından 6 ayı aşktan sonra ortaya çıkan nüks olarak tanımlanmıştır ().
Tedavi ve güvenlik
ZSYY Nükseden ALL protokolü Şekil 1, Ek Tablo S2, S3‘de sunulmaktadır. ALL-REZ BFM 2002 protokolü daha önce tanımlanmıştır () ve tedavi rejimlerinin ayrıntıları Ek Tablo S4‘de özetlenmiştir. Allo-HSCT, yüksek riskli hastalara ve indüksyon tedavisinden sonra kemik iliği remisyonu sağlayamayan hastalara; ayrıca üç tedavi döndüründen sonra mevcut olması kaydıyla sitometrik akış sitometrisi veya ALL füzyenlerini hedefleyen qPCR ile saptanan sürekli tespit edilebilir MRD >0,01% olan hastalara önerilmiştir. Tedaviye bağlı yan etkiler, Yan Etkilerin Ortak Terminoloji Kriterleri sürüm 4.0 (CTCAE v4.0) doğrultusunda değerlendirilmiştir ().
Şekil 1
İstatistiksel analiz
Kaplan-Meier yöntemi, nüksün tanısı konulduğu andan çeşitli zaman noktalarına kadar EFS ve OS’u betimlemek için kullanıldı. EFS, nüksün tanısı konulduğu tarihten ilk olaya (nüks veya ölüm) veya son takibe kadar olan süre olarak tanımlandı. OS ise nüksün tanısı konulduğu tarihten ölüme veya son takibe kadar süre olarak tanımlandı. Normal dağılan değişkenler ortalamaya ± SD ile, çarpık dağılan değişkenler ise medyan (aralık) olarak ifade edildi. Gruplar arasında hayatta kalma karşılaştırması için log-rank testi kullanıldı. EFS ile ilişkili faktörleri değerlendirmek için tek değişkenli ve çok değişkenli Cox orantılı risk regresyon analizleri yapıldı. Birincil çok değişkenli model için kovaryatlar, klinik anlamlılık, çalışma amacı ve varyans enflasyon faktörleri (VIF’ler) kullanılarak yapılan çoklu ortaklık değerlendirmesine dayanarak seçildi. Cox modeli için orantılı risk varsayımı, Schoenfeld artıkları kullanılarak değerlendirildi. Nüks zamanlaması, nüks risk sınıflandırmasının ayrılmaz bir bileşeni olması ve risk stratifikasyonuyla belirgin ortakluk göstermesi nedeniyle bu değişkenler modelde aynı anda dahil edilmedi. Son modelde tedavi grubu, nüks risk stratifikasyonu ve allo-HSCT yer aldı; allo-HSCT zaman bağımlı bir kovaryat olarak modellendi. Cox analizlerine toplam 33 EFS olayı dahil edildi. P değeri < 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Sonuçlar
Hastaların özellikleri
2010 Eylül ile 2021 Eylül arasında, Çin’in Guangzhou şehrindeki Sun Yat-sen Üniversitesi Birinci ve İkinci Bağlı Hastanelerinin tıbbi kayıtlarından toplam 135 nüks hastası belirlendi. Birinci Bağlı Hastanede, 68 nüks ALL hastası saptandı. Bu hastaların 43’ü (63,2%) ATO içeren ZSYY Nüks ALL Protokolü ile kurtarma tedavisi aldı ve A Grubuna alındı; 22’si tedaviyi reddetti, 2’si diğer hastanelere sevkedildi ve 1’i çalışma merkezinde başka bir tedavi protokolü aldı. İkinci Bağlı Hastanede ise 67 nüks ALL hastası belirlendi. Bunların 35’i (52,2%) ALL-REZ BFM 2002 protokolünü aldı ve B Grubuna atandı; 17’si tedaviyi reddetti, 12’si diğer hastanelere sevkedildi, 2’si merkezde başka tedavi protokollerini aldı ve 1’i huzur tedavisi gördü (Şekil 2). Her iki merkezde dahil edilen ve edilen hastaların temel özellikleri Ekleme Tablosu S5‘te gösterilmektedir. Kullanılabilir temel özelliklerin çoğu anlamlı biçimde farklılık göstermese de, dahil edilen ve edilen hastalar B Grubunda nüks bölgesi bakımından farklıydı. Hastaların klinik ve demografik özellikleri Tablo 1‘de özetlenmektedir.
Şekil 2
Tablo 1
| Karakteristik | Grup A | Grup B | P değeri |
|---|---|---|---|
| Cinsiyet | 0.872 | ||
| Erkek | 29 (67.4) | 23 (65.7) | |
| Kız | 14 (32.6) | 12 (34.3) | |
| İmmünofenotip | 0.54 | ||
| Pre-B ALL | 2 (4.7) | 2 (5.7) | |
| Common-B ALL | 40 (93) | 30 (85.7) | |
| T-ALL | 1 (2.3) | 3 (8.6) | |
| Nüks zamanı | 0.295 | ||
| Çok erken | 4 (9.3) | 2 (5.7) | |
| Erken | 9 (20.9) | 13 (37.1) | |
| Geç | 30 (69.8) | 20 (57.1) | |
| Nüks yeri | 0.161 | ||
| Medüller | 28 (65.1) | 22 (62.9) | |
| Medüller dışı | 12 (27.9) | 6 (17.1) | |
| Kombine | 3 (7.0) | 7 (20.0) | |
| Risk grubu | 0.075 | ||
| Standart risk | 8 (18.6) | 2 (5.7) | |
| İntermedyer risk | 26 (60.5) | 18 (51.4) | |
| Yüksek risk | 9 (20.9) | 15 (42.9) |
Hastaların ve nüks özellikleri.
Grup A’da, nüks geçiren hastaların %79.1’i (34/43) standart- ve intermedyer riski içeren yüksek risk dışı olarak sınıflandırılmış; %20.9’u (9/43) yüksek riskli ALL olarak değerlendirilmiştir. İndüksyon tedavisinden sonra hastaların %83.7’si (36/43) tam remisyon (CR) elde etmiştir. BCR::ABL-pozitif ALL’li yüksek risk dışı (intermedyer risk) olguların ikisi (7.7%), konsolidasyon-2 rejimini tamamladıktan sonra sırasıyla %0.08 ve %0.85 BCR::ABL seviyeleri nedeniyle allo-HSCT’yi kabul ederken, yüksek riskli hastaların yalnızca biri (11.1%) allo-HSCT’yi kabul etmiştir.
B Grubu’nda hastaların 57,1%’i (20/35) yüksek riskli olmayan ve 42,9%’i (15/35) yüksek riskli hastalık olarak sınıflandırıldı. İndüksiyon tedavisinden sonra hastaların 77,1%’inde (27/35) KR elde edildi ve bu durum A Grubu’yla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermedi (P = 0,463). ETV6::RUNX1 pozitif ALL’li 20 yüksek riskli olmayan (orta riskli) hastadan biri, 3 kür tedavi sonrasında ETV6::RUNX1 seviyesininpersistent kaldığı ve > 0,01%’in üzerinde olduğu için allo-HSCT kabul etti. Yüksek riskli 15 hastadan 7’si (46,7%) allo-HSCT kabul etti.
Flow sitometri ile değerlendirilen MRD değerlendirmesi açısından, her iki kohortta da dosya kayıtları eksikti; özellikle daha erken dönemlerde kaydedilen hastalara ait veriler. A Grubu’nda, indüksiyon sonrası MRD sonuçları 43 hastanın 22’sinde (51,2%) mevcuttu; bunların 13’ünde (59,1%) MRD negatifliği elde edildi. İndüksiyon sonrası konsolidasyon MRD sonuçları 18 hastada mevcuttu; bunların 14’ünde (77,8%) MRD negatifliği elde edildi. B Grubu’nda, F1 ve F2 indüksiyon bloklarından sonra MRD sonuçları 35 hastanın 21’inde (60,0%) mevcuttu; bunların 11’inde (52,4%) MRD negatifliği elde edildi. Konsolidasyon MRD sonuçları 18 hastada mevcuttu; bunların 12’sinde (66,7%) MRD negatifliği elde edildi.
Hayatta kalma sonuçları
A Grubu’nda, 5 yıllık EFS, geç nüks (n = 30) ve çok erken/erken nüks (n = 13) hastaları için sırasıyla 80,0% ± 7,3% ve 38,5% ± 13,5% (P = 0,004, Şekil 3A) olarak bulundu; ortalamaya takip süresi 7,8 (0,3-15) yıldı.
Şekil 3
B Grubu’nda, 5 yıllık EFS, geç nüks (n = 20) ve çok erken/erken nüks (n = 15) hastaları için sırasıyla 65,0% ± 10,7% ve 20,0% ± 10,3% (P = 0,005, Şekil 3B) olarak bulundu; ortalamaya takip süresi 9,0 (0,2-13,3) yıldı.
Bir değişkenli analiz, tedavi grubunun, risk stratifikasyonunun ve nüks zamanının EFS ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğunu ortaya koydu (Ek Tablo S6). Ancak çok değişkenli analizde yalnızca Grup A, üstün EFS ile bağımsız olarak ilişkili kaldı (HR = 0.50, %95 IG: 0.25-0.99, P = 0.048, Tablo 2; Ek Şekil S1). Oransal tehlikeler varsayımının ihlali yönünde bir kanıt gözlenmedi (küresel P = 0.59).
Tablo 2
| Değişken | HR | 95% IG | P |
|---|---|---|---|
| Grup A | 0.50 | 0.25-0.99 | 0.048 |
| allo-HSCT | 0.59 | 0.19-1.77 | 0.345 |
| Yüksek risk | 4.61 | 2.12-10.02 | <0.001 |
EFS ile ilişkili faktörlerin çok değişkenli analizi.
Grup B ve yüksek riskli olmayan nüks referans kategorileriydi. Allo-HSCT, zamana bağlı kovaryat olarak modellendi. Kısaltma: allo-HSCT, allogenik hematopoietik kök hücre nakli.
Yüksek riskli olmayan hastalarda Grup A ve Grup B arasında EFS açısından anlamlı bir fark gözlenmedi (%73.5’a karşı %70.0, P = 0.794, Tablo 3); oysa yüksek riskli hastalarda Grup A, Grup B’ye göre üstün EFS gösterdi (%44.4’a karşı %13.3, P = 0.048, HR 0.3864, %95 IG 0.1534-0.9735, Şekil 3C). Tüm kohortta Kaplan-Meier analizi de Grup A’da Grup B’ye göre anlamlı derecede daha iyi EFS gösterdi (P = 0.036, Şekil 3D). Nüks sonrası allo-HSCT geçen hastalar hariç tutulan keşif amaçlı duyarlılık analizinde, Grup A yine daha iyi EFS ile ilişkili kaldı (HR = 0.40, P = 0.021). İkinci nüks yaşayan hastalarda, ilk nüksten ikinci nüske kadar olan medyan süre Grup A’da 28.0 (17.0, 30.0) ay (n = 5) ve Grup B’de 23.3 (11.7, 26.7) ay (n = 13) olarak bulundu.
Tablo 3
| Değişken | Grup A, (n) | 95% IG | Grup B, (n) | 95% IG | P |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 yıllık EFS (%) | 67.4 ± 7.1 (43) | 54.8-83.0 | 45.7 ± 8.4 (35) | 31.9-65.6 | 0.036 |
| çok erken/erken nüks | 38.5 ± 13.5 (13) | 19.3-76.5 | 20 ± 10.3 (15) | 7.3-55.0 | 0.203 |
| geç nüks | 80 ± 7.3 (30) | 66.9-95.7 | 65 ± 10.7 (20) | 47.1-89.7 | 0.231 |
| Non-HR | 73.5 ± 7.6 (34) | 60.1-90.0 | 70 ± 10.2 (20) | 52.5-93.3 | 0.794 |
| HR | 44.4 ± 16.6 (9) | 21.4-92.3 | 13.3 ± 8.8 (15) | 3.7-48.4 | 0.048 |
| 5 yıllık OS (%) | 79.1 ± 6.2 (43) | 67.8-92.2 | 48.6 ± 8.4 (35) | 34.5-68.3 | 0.004 |
| çok erken/erken nüks | 53.8 ± 13.8 (13) | 32.6-89.1 | 20 ± 10.3 (15) | 7.3-55.0 | 0.059 |
| geç nüks | 90 ± 5.5 (30) | 79.9-100.0 | 65 ± 10.7 (20) | 52.5-93.3 | 0.081 |
| Non-HR | 85.3 ± 6.1 (34) | 74.2-98.1 | 70 ± 10.2 (20) | 52.5-93.3 | 0.195 |
| HR | 55.6 ± 16.6 (9) | 31.0-99.7 | 20 ± 10.3 (15) | 7.3-55.0 | 0.072 |
| 5 yıllık CIR (%) | 14.2 (43) | 0.7-21.9 | 36.7 (35) | 17.1-53.8 | 0.032 |
Grup A ve B arasında etkinlik karşılaştırması.
EFS, Olay-free hayatta kalma; OS, Toplam hayatta kalma; Non-HR, Yüksek riskli olmayan; HR, Yüksek riskli; CIR, Nüksün kümülatif insidansı.
Yan etkiler
Grup B’de indüksiyon tedavisi sırasında yan etkilerin tam olarak kaydedilmiş olması nedeniyle, Grup A ile doğrudan bir karşılaştırma yapılabilir. Her iki grupta da en sık bildirilen yan etkiler, akut üst solunum yolu enfeksiyonu, pnömoni ve sepsisi içeren enfeksiyonlardır. Yan etkilerin insidansı Grup A ve Grup B arasında anlamlı biçimde farklılık göstermemiştir (Tablo 4).
Tablo 4
| İstenmeyen olaylar (indüksiyon) | 1–5. derece | 3–5. derece | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| A Grubu, n (%) | B Grubu, n (%) | P | A Grubu, n (%) | B Grubu, n (%) | P | |
| Enfeksiyonlar | 38 (88.4) | 26 (74.3) | 0.107 | 9 (20.9) | 5 (14.3) | 0.447 |
| Eleolit bozukluğu | 21 (48.8) | 12 (34.3) | 0.196 | 3 (7.0) | 2 (5.7) | 1.000 |
| Pıhtılaşma bozukluğu | 2 (4.7) | 1 (2.9) | 0.578 | 1 (2.3) | 1 (2.9) | 1.000 |
| Kardiyak toksisite | 3 (7.0) | 3 (8.6) | 0.559 | 1 (2.3) | 0 (0.0) | 1.000 |
| Hepatik bozukluk | 14 (32.6) | 13 (37.1) | 0.672 | 1 (2.3) | 1 (2.9) | 1.000 |
A ve B grupları arasında güvenlik karşılaştırması.
Tartışma
Bu çalışmanın amacı, ilk nükslenmiş ALL’li pediatrik hastalarda (A Grubu) ATO içeren kemoterapi protokolünün gerçek dünya koşullarında etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmektir. Bu tedavi protokolü, yüksek riskli nükslenmiş hastalarda ATO içermeyen protokole kıyasla anlamlı derecede yüksek 5 yıllık EFS sağlamıştır; oysaki A Grubu’ndaki 9 yüksek riskli hastanın yalnızca 1’i (%11.1) allo-HSCT geçirmişken, B Grubu’ndaki 15 yüksek riskli hastanın 7’si (%46.7) allo-HSCT geçirmiştir. Ayrıca, çok erken/erken nükslenmiş, geç nükslenmiş ve yüksek riskli ALL hastalarında 5 yıllık OS oranlarının A Grubu’nda B Grubu’na göre daha yüksek olma eğilimi göstermiştir.
İyileşen ALL, kötü prognozla hala klinik bir zorluk olmaya devam ediyor. Hollanda Çocuk Onkoloji Grubu (DCOG) Nüks ALL 98 çalışması, erken nüks için 5 yıllık EFS’nin nakil yapılan hastalarda %25 ve yalnızca kemoterapi ile tedavi edilenlerde %0 olduğunu gösterdi. Geç nüks için 5 yıllık EFS, yalnızca kemoterapi ile tedavi edilenlerde %64 ve nakil yapılan hastalarda %16 idi (). Çalışma, allo-HSCT’nin erken nüks hastalarında üstün olduğunu, ancak geç nüks hastalarında olmadığını öne sürdü. Bu bulgu, Pediatrik Hematoloji ve Onkoloji Nordik Derneği (NOPHO) çalışması tarafından desteklendi ().
Bununla birlikte, erken nüks/yüksek riskli nüks ALL’li pediatrik hastaların prognozu hâlâ sınırlıdır. Yoğun salvage tedavilere rağmen yüksek riskli nüks ALL kötü sonuçlarla ilişkili kalmaya devam etmektedir. ALLR3 ve ALL-REZ BFM 2002 çalışmalarında tedavi edilen 393 yüksek riskli nüks ALL’li çocuğun birleştirilmiş analizinde, 10 yıllık EFS hücre öncüsü B-tüpü ALL için %22,6, T-ALL için %26,2 olarak bulunmuş; buna karşılık ilgili OS değerleri %32,6 ve %28,2’dir. Allo-HSCT sonrasında bile, iki alt grup için transplant sonrası DFS sırasıyla %42,1 ve %56,8 ile yüksek riskli bu popülasyonun tatmin edilmeyen prognozunu doğrulamaktadır. Yüksek riskli kohortumuzda 5 yıllık EFS ve OS Grup A’da sırasıyla %44,4 ve %55,6 iken, Grup B’de %13,3 ve %20,0’dır. İlk remisyon süresi, nüks yeri ve immunofenotipe göre stratifikasyon yapılan 64 ilk nüks veya refrakter ALL’li çocuğa yönelik başka bir retrospektif çalışmada, risk temelli strateji uygulandıktan sonra yüksek riskli/refraster hastalara yoğun kemoterapi takiben HSCT verilmiş ve 5 yıllık OS %17’den %56’ya, 5 yıllık EFS ise %11’den %56’ya iyileşmiştir. Bu bulgular, yüksek riskli nüks ALL’da risk uyarlamalı tedavi stratejilerinin önemini desteklemektedir. Yüksek riskli hastalığın başka bir önemli özelliği olan erken nüks de kötü uzun dönem sonuçlarıyla ilişkildir. Son olarak, Children’s Oncology Group (COG) tarafından yürütülen büyük bir kohort çalışması (n = 2053), erken nüks B-ALL ve T-ALL hastalarında 5 yıllık EFS’nin sırasıyla %25,8 ve %29,8; erken olmayan nüks hastalarında ise %66,4 ve %58,0 olduğunu göstermiştir (). Bu çalışma, transplant kullanımı ve nüks yeniden indüksiyon tedavisine MRD yanıtı dahil olmak üzere alınan nüks tedavisine dair bilgi vermemiş olsa da, büyük veri seti nüks ALL’li hastalığın prognozunun güncel durumunu yansıtmaktadır. Allo-HSCT, kemoterapiye kıyasla yüksek riskli/erken nüks ALL’da daha iyi bir prognoz sağlayabilir (). Allo-HSCT hastalarında 5 yıllık EFS %25 ile %44 arasında iken, transplant dışı hastalarda %0 ile %20 arasındadır (). Buna rağmen, tedavinin yüksek maliyetine rağmen allo-HSCT sonuçları hâlâ tatmin edilmeyendir. Ayrıca, GVHD ve fırsatçı enfeksiyonlar önemli ölçüde
tıbbi maliyetleri artırdığından, ayrıca tıbbi sigorta geri ödeme oranlarının Çin’de birkaç yıl önce farklı bölgelerde değişkenlik göstermesinden dolayı, bu durum nükseden ALL’li hastaların büyük bir kısmının, özellikle de düşük ve orta gelirli ailelerden gelenlerin allo-HSCT’ye erişimini kısıtlayabilir. Aslında, söz konusu çalışma döneminde yüksek riskli nükseden hastaların yalnızca %11,1’i ve %46,7’si sırasıyla A ve B gruplarında allo-HSCT almıştır.
Yüksek riskli/erken nükseden ALL için optimal terapötik strateji halen daha fazla araştırılmayı beklemektedir. Kohortumuzda, özellikle yüksek riskli nükseden ALL’li hastalar dahilinde, A grubundaki hastalar tatmin edici EFS ve OS elde etmiş; bu durum muhtemelen tedavi rejimine ATO’nun dahil edilmesiyle ilişkilidir. Ayrıca, kemoterapiye göre allo-HSCT’den daha düşük tedaviye ilişkili mortalitenin, A grubunda yüksek riskli hastaların daha yüksek hayatta kalma oranlarıyla ilişkilidir olması muhtemeldir. Yan etkiler indüksiyon tedavisi sırasında yönetilebilir düzeydeydi ve ZSYY Nükseden ALL ile ALL-REZ BFM 2002 protokolleri arasında anlamlı bir fark gözlenmemiştir.
Önceki çalışmalar, ATO’nun oksidatif stres ve apoptozu tetikleyerek, hücresel metabolizma ve sinyal yollarını bozarak ve tümör kök hücrelerini hedef alarak anti-tümör aktivite gösterdiğini göstermiştir (, , ). Yüksek riskli nükseden ALL’li hastalarda tümör hücreleri daha yüksek yük ve daha aktif proliferasyon gösterir; buna sık sık daha güçlü kök hücre özellikleri ve kemoterapi direnci eşlik eder. Bu mekanizmalar, yüksek riskli alt grubuda gözlemlenen ilişki için biyolojik bir gerekçe sağlayabilir. Çalışmalar, ATO’nun AKT fosforilasyonunu baskılayarak ve XIAP’ı azaltarak glukokortikoid dirençli ALL hücre hatları CEM C1-15, MOLT-4 ve Jurkat’ta dexametazona duyarlılığı geri kazandığını göstermiştir (). Aynı etki, iki GC-dirençli T-hücreli ALL hastasından elde edilen primer hücrelerle de gözlemlenmiştir. Ayrıca klinik öncesi kanıtlar, ATO’nun çoklu miyeloma ve Hodgkin olmayan limfoma dahil diğer lenfoid malignitelerde de aktivite gösterdiğini göstermekte (; ), ATO’nun terapötik potansiyelinin akut promyelositik lösemi (APL) ötesine uzanabileceğini öne sürmektedir. Önceki in vitro hücre deneylerimiz de ATO’nun ALL hücre hatlarına sitotoksik etki gösterdiğini ortaya koymuştur. ATO’nun bu durumdaki biyolojik uygunluğunu daha derinlemesine incelemek amacıyla, nükseden ALL için hasta kaynaklı xenotofter (PDX) modelleri laboratuvarımızda şu anda kurulmakta ve araştırılmakta olup, sonuçları gelecekteki çalışmalar bildiracaktır.
Nükseden ALL için, Blinatumomab ve CAR-T gibi immunoterapiler dahil olmak üzere yeni terapötik seçenekler ve stratejiler geliştirilmiştir (, ). Venetoclax ve bortezomib de terapötik rejimin bir parçası olarak incelenmiştir (, ). Bu nedenle, ATO içeren salvage rejimin, yüksek riskli nükseden hastalar için bu ortaya çıkan terapötik stratejilerle kombinasyonda daha ileri incelemeyi hak edebileceği akla gelebilir.
Mevcut çalışmanın birkaç sınırlaması kabul edilmelidir. İlk olarak, örneklem boyutu nispeten küçüktü, özellikle yüksek riskli alt kümede; bu nedenle alt küme bulguları dikkatle yorumlanmalıdır. İkinci olarak, eksik MRD verileri terapötik etkinliğin derinlemesine yorumlanmasını sınırladı ve hayatta kalış karşılaştırmalarında kalan kafa karıştırıcı etkenlere katkıda bulunmuş olabilir. İndüksiyon sonrasındaki yan etki verileri de eksikti; bu da potansiyel ATO kaynaklı yan etkiler de dahil olmak üzere sonraki tedaviye ait toksisitelerin değerlendirilmesini sınırladı. Son olarak, bu, iki hastane arasındaki tedavi sonuçlarını karşılaştıran retrospektif, gerçek dünyaya dayalı bir analizdir. İki tedavi protokolü farklı hastanelerde uygulandığından, destekleyici bakım uygulamaları ve ölçülmemiş sosyoekonomik faktörler dahil çalışma merkezine ilişkin kafa karıştırıcı etkenler tamamen dışlanamaz ve ölçülmüş temel özelliklerin istatistiksel düzeltmesiyle tam olarak giderilemeyebilir. Yine de, iki hastane aynı üniversiteye bağlıdır, benzer boyutlara sahiptir ve aynı şehirde yer alır; bu da önyargıların azalmasına yardımcı olabilir.
Sonuç olarak, çalışmalarımız arsenik trioksidin kurtarıcı tedaviye dahil edilmesinin, özellikle yüksek riskli hastalar arasında, çocukluk çağındaki nüks lenfoblastik lösemide iyileşmiş sonuçlarla ilişkilendirilebileceğini göstermektedir. Bu gözlemleri doğrulamak için prospektif, çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Açıklamalar
Veri erişim açıklaması
Bu makalede sunulan veri setleri kolayca erişilebilir değildir; çünkü bu çalışmanın bulgularını destekleyen verilere makalenin sorumlu yazarından makul istekler üzerine erişilebilir. Veri setlerine erişim talepleri l-xuequn@126.com adresine yönlendirilmelidir.
Ahlak açıklaması
Çalışma, Sun Yat-Sen Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesi’nin Ahlak Komitesi tarafından (Çin, Onay Numarası: [2023]070) onaylandı ve Dünya Tıp Birliği Ahlak Kuralları (Helsinki Deklarasyonu) kapsamında yürütüldü. Çalışmanın retrospektif doğası nedeniyle yazılı bilinçli onay gereği muaf tutuldu.
Yazar katkıları
J-NL: Araştırma, İnceleme ve düzenleme, Biçimsel analiz, Metodoloji, Veri yönetimi, Özgün taslak. J-XL: İnceleme ve düzenleme, Biçimsel analiz, Metodoloji. C-YY: İnceleme ve düzenleme, Biçimsel analiz, Özgün taslak. KH: Araştırma, Veri yönetimi, İnceleme ve düzenleme. Y-LT: İnceleme ve düzenleme, Veri yönetimi, Araştırma. L-BH: Kavramsal tasarım, Gözetim, İnceleme ve düzenleme. JW: İnceleme ve düzenleme, Araştırma, Veri yönetimi. ZF: Araştırma, Finansman edinme, İnceleme ve düzenleme. D-PH: Veri yönetimi, Araştırma, İnceleme ve düzenleme. L-DZ: İnceleme ve düzenleme, Araştırma, Finansman edinme. Q-RL: Araştırma, Finansman edinme, İnceleme ve düzenleme. Z-YK: İnceleme ve düzenleme, Araştırma, Gözetim. D-HZ: Araştırma, Veri yönetimi, İnceleme ve düzenleme. H-MX: Biçimsel analiz, İnceleme ve düzenleme, Doğrulama. X-QL: İnceleme ve düzenleme, Gözetim, Doğrulama, Kavramsal tasarım.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayını için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu çalışma, Guangdong Geleneksel Tıp İdaresi’nden (Birim No. 20261054), Guangdong Eyalet Bilim ve Teknoloji Derneği Genç Bilimsel Yetenek Eğitimi Programı’ndan (Birim No. SKXRC2025248), Guangdong Eyalet Tıbbi Bilimsel Araştırma Vakfı’ndan (Birim No. A2024559) ve Sun Yat-sen Üniversitesi 7. Bağlı Hastanesi Klinik Araştırma Fonu’ndan (Birim No. ZSQYLCKYJJ202318) sağlanan burslarla desteklenmiştir.
Teşekkürler
Yazarlar, hastalara ve ailelerine bu çalışmaya katılmaya gösterdikleri istekli için teşekkür eder.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka beyanı
Makale yazarları, bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların da gözden geçirmesini içeren makul çabalar, doğruluğun sağlanması amacıyla alınmıştır. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncı notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
Ekleme materiali
Bu makalenin Ekleme Materiali çevrimiçi olarak şu adreste bulunabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1987372/full#supplementary-material
-
NiXLiZLiXZhangXBaiGLiuYet al.
Çin’de çocuklar ve gençlerde kanser insidansı ve sağlık hizmetlerine erişimde sosyoekonomik eşitsizlikler: kesitsel bir çalışma. Lancet. (2022) 400:1020–32. doi: 10.1016/s0140-6736(22)01541-0
-
InabaHMullighanCG.
Pediatrik lenfoblastik lösemi. Haematologica. (2020) 105:2524–39. doi: 10.3324/haematol.2020.247031
-
HungerSPRaetzEA.
Pediatrik popülasyonda nüksleyen lenfoblastik lösemiyi nasıl tedavi ederim. Blood. (2020) 136:1803–12. doi: 10.1182/blood.2019004043
-
Metzger M, Howard SC, Fu L, Pena A, Stefan R, Hancock M, et al. Kaynak sınırlı ülkelerde çocukluk çağı akut lenfoblastik lösemi sonucu. Lancet. (2003) 362:706–8. doi: 10.1016/s0140-6736(03)14228-6
-
Song F, Hu Y, Zhang Y, Zhang M, Yang T, Wu W, et al. Nükseden/dirençli B-tüm hücreli akut lenfoblastik lösemi hastalarında otonom ve allojenik insanlaştırılmış CD19 hedefli CAR-T hücre tedavisinin güvenliği ve etkinliği. J Immunother Cancer. (2023) 11:e005701. doi: 10.1136/jitc-2022-005701
-
Tabbara IA, Zimmerman K, Morgan C, Nahleh Z. Allojenik hematopoietik kök hücre nakli: komplikasyonlar ve sonuçlar. Arch Intern Med. (2002) 162:1558–66. doi: 10.1001/archinte.162.14.1558
-
Sanz MA, Fenaux P, Tallman MS, Estey E, Lowenberg B, Naoe T, et al. Akut promyelositik löseminin yönetimi: Avrupa LeukemiaNet uzman panelinden güncellenmiş öneriler. Blood. (2019) 133:1630–43. doi: 10.1182/blood-2019-01-894980
-
Huang D, Yang L, Chen Y, Wan W, Zhou D, Mai H, et al. Akut promyelositik lösemi çocuklarında uzun süreli sonuçlar: SCCLG-APL grubu tarafından ağız yoluyla ve intravenöz arsenik karşılaştırmalı randomize çalışma. Blood Cancer J. (2023) 13:178. doi: 10.1038/s41408-023-00949-w
-
Akao Y, Mizoguchi H, Kojima S, Naoe T, Ohishi N, Yagi K.
Arsenic induces apoptosis in B-cell leukaemic cell lines in vitro: activation of caspases and down-regulation of Bcl-2 protein. Br J Haematol. (1998) 102:1055–60. doi: 10.1046/j.1365-2141.1998.00869.x
-
Zhang XH, Wang CC, Jiang Q, Yang S, Jiang H, Lu J, et al.
ADAM28 overexpression regulated via the PI3K/Akt pathway is associated with relapse in de novo adult B-cell acute lymphoblastic leukemia. Leuk Res. (2015) 39(11):1229–38. doi: 10.1016/j.leukres.2015.08.006
-
Wang LN, Tang YL, Zhang YC, Zhang ZH, Liu XJ, Ke ZY, et al.
Arsenic trioxide and all-trans-retinoic acid selectively exert synergistic cytotoxicity against FLT3-ITD AML cells via co-inhibition of FLT3 signaling pathways. Leuk Lymphoma. (2017) 58:2426–38. doi: 10.1080/10428194.2017.1289522
-
Litzow MR, Lee S, Bennett JM, Dewald GW, Gallagher RE, Jain V, et al.
A phase II trial of arsenic trioxide for relapsed and refractory acute lymphoblastic leukemia. Haematologica. (2006) 91:1105–8.
-
Birthauser B, Bonapace L, Lindholm D, Martinez R, Cario G, Schrappe M, et al.
Low-dose arsenic trioxide sensitizes glucocorticoid-resistant acute lymphoblastic leukemia cells to dexamethasone via an Akt-dependent pathway. Blood. (2007) 110:2084–91. doi: 10.1182/blood-2006-12-060970
-
Zhu HH, Hu J, Gu X. Arsnikin gelenekçi Çin tıpsı olarak kullanımı, akut promyelositik lökeminin yüksek tedavi maliyetlerini aşmada yeni bir umit sunar. J Glob Oncol. (2016) 2:442–3. doi: 10.1200/jgo.2016.005405
-
Eckert C, Henze G, Seeger K, Hagedorn N, Mann G, Panzer-Grumayer R, et al. Minimal rezidüel hastalık yanıtına dayalı allojenik hematopoietik kök hücre naklinin kullanımı, orta risk grubundaki nüks akut lenfoblastik lökemi hastası çocuklarda sonuçları iyileştirir. J Clin Oncol. (2013) 31:2736–42. doi: 10.1200/jco.2012.48.5680
-
Inaba H, Teachey D, Annesley C,atra S, Beck J, Colace S, et al. Pediatrik akut lenfoblastik lökemi, 2.2025 sürümü, onkolojide NCCN klinik uygulama rehberleri. J Natl Compr Canc Netw. (2025) 23:41–62. doi: 10.6004/jnccn.2025.0006
-
Nguyen HK, Terao MA, Green DM, Pui CH, Inaba H. Çocuk ve ergenlerde akut lenfoblastik lökemin testis tutulumu: Tanı, biyoloji ve yönetim. Cancer. (2021) 127:3067–81. doi: 10.1002/cncr.33609
-
Bader P, Kreyenberg H, Henze G, Eckert C, Reising M, Willasch A, et al. Nüks çocukluk çağı akut lenfoblastik lökeminde allojenik kök hücre naklinen önce minimal rezidüel hastalık kantifikasyonunun prognoz değeri: ALL-REZ BFM Çalışma Grubu. J Clin Oncol. (2009) 27:377–84. doi: 10.1200/jco.2008.17.6065
-
Chen AP, Setser A, Anadkat MJ, Cotliar J, Olsen EA, Garden BC, et al.
Kanser tedavilerinin dermatolojik yan etkilerinin derecelendirilmesi: Advers Olaylar için Yaygın Tanımlama Kriterleri Sürüm 4.0. J Am Acad Dermatol. (2012) 67:1025–39. doi: 10.1016/j.jaad.2012.02.010
-
van den Berg H, de Groot-Kruseman HA, Amen-Korbijn C, de Bont ES, Schouten-van Meeteren A, Hoogerbrugge P.
Akut lenfoblastik lösemi ile çocuklarda ilk nüks sonrası sonuçlar: Holland Çocuk Onkoloji Grubu (DCOG) nüks all 98 protokolüne dayalı bir rapor. Pediatr Blood Cancer. (2011) 57:210–6. doi: 10.1002/pbc.22946
-
Oskarsson T, Soderhall S, Arvidson J, Forestier E, Montgomery S, Bottai M, et al.
Nordik ülkelerde nükslenen çocuk akut lenfoblastik lösemi: prognoz faktörleri, tedavi ve sonuçlar. Haematologica. (2016) 101:68–76. doi: 10.3324/haematol.2015.131680
-
Eckert C, Parker C, Moorman AV, Irving JA, Kirschner-Schwabe R, Groeneveld-Krentz S, et al.
Yüksek riskli B-hücre öncüsü ve T-hücre nükslenen akut lenfoblastic lösemi ile çocuklarda risk faktörleri ve sonuçlar: ALLR3 ve ALL-REZ BFM 2002 klinik çalışmalarının birleştirilmiş analizi. Eur J Cancer. (2021) 151:175–89. doi: 10.1016/j.ejca.2021.03.034
-
Ceppi F, Duval M, Leclerc JM, Laverdiere C, Delva Y, Cellot S, et al.
Risk temelli tedavi stratejisi kullanarak çocuklarda nükslenen veya refrakter akut lenfoblastic lösemi sonuçlarının iyileştirilmesi. PloS One. (2016) 11:e0160310. doi: 10.1371/journal.pone.0160310
-
Rheingold S, Bhojwani D, Li X, Devidas M, et al. İlk nüks sonrası akut lenfoblastik lösemide hayatta kalmayı belirleyen faktörler: Bir Çocuk Onkoloji Grubu çalışması. Leukemia. (2024) 38:2382–94. doi: 10.1038/s41375-024-02395-4
-
Tallen G, Ratei R, Mann G, Kaspers G, Niggli F, Karachunsky A, et al. Zaman noktası ve nüks yeri açısından stratifikasyon ve yoğunlaştırılmış kısa kulvar çoklu ilaç kemoterapisinden sonra nüks akut lenfoblastik lösemili çocuklarda uzun süreli sonuçlar: ALL-REZ BFM 90 deneyinin sonuçları. J Clin Oncol. (2010) 28:2339–47. doi: 10.1200/jco.2009.25.1983
-
Borgmann A, von Stackelberg A, Hartmann R, Rebell W, Klingebiel T, Peters C, et al. İkinci remisyonadaki akut lenfoblastik lösemili çocuklarda ilgili verici kök hücre nakli ile kemoterapi karşılaştırması: Eşleştirilmiş çift analizi. Blood. (2003) 101:3835–9. doi: 10.1182/blood.v101.10.3835
-
Wang Z, Rivi R, Delva L, König A, Scheinberg D, Gambacorti-Passini C, et al. Arsenik trioksit ve melarsoprol miyeloid lösemi hücre hatlarında programlı hücre ölümünü indükler ve PML ve PML-RARalpha’dan bağımsız biçimde işlev görür. Blood. (1998) 92:1497–504. doi: 10.1182/blood.v92.5.1497.417k41_1497_1504
-
Wang H, Zhang B, Zhou JN, Wang D, Xu Y, Zeng Q, et al. Arsenik trioksit, SRF/MCM7 kompleksini hedef alarak karaciğer hücre köklerini ve metastası inhibe eder. Cell Death Dis. (2019) 10:453. doi: 10.1038/s41419-019-1676-0
-
MurgoAJ. Kanlı ve katı tümörlerde arsenik trioksit klinik çalışmaları: Ulusal Kanser Enstitüsü İşbirlik Araştırma ve Geliştirme Çalışmaları’nın genel bakış. Oncologist. (2001) 6:22–8. doi: 10.1634/theoncologist.6-suppl_2-22
-
LocatelliFZugmaierGRizzariCMorrisJDGruhnBKlingebielT ve ark. Yüksek riskli ilk nüks B-hücreli lenfoblastik lösemi çocuklarında blinatumomab vs kemoterapinin olaydan uzak hayatta kalma üzerindeki etkisi: Rastlantısal klinik deney. JAMA. (2021) 325:843–54. doi: 10.1001/jama.2021.0987
-
WangTTangYCaiJWanXHuSLuX ve ark. Çocukluk çağı B-hücreli lenfoblastik lösemisinde CD19- ve CD22-yönelimli kimerik antijen reseptör T-hücre tedavisinin eş zamanlı uygulanması: Tek kollu, çok merkezli, faz II deney. J Clin Oncol. (2023) 41:1670–83. doi: 10.1200/jco.22.01214
-
PlaceAEKarolSEForlenzaCJCooperTMFraserCCarioGet ark. Nüks/refrakter lenfoblastik lösemi olan çocuk ve ergen/genç yetişkin hastalarda venetoklaksın kemoterapi ile kombinasyonu. Pediatr Blood Cancer. (2025) 72:e31630. doi: 10.1002/pbc.31630
-
HortonTMWhitlockJALuXO’BrienMMBorowitzMJDevidasMet ark. İlk nüksde yüksek riskli ALL’de bortezomib ile yeniden indüksiyon kemoterapisi: Children’s Oncology Group’dan bir rapor. Br J Haematol. (2019) 186:274–85. doi: 10.1111/bjh.15919
Özet
Anhtar kelimeler
lenfoblastic lösemi, arsenik trioksit, çocuklar, nüks, tedavi
Atıf
Li J-N, Lin J-X, Yang C-Y, Huang K, Tang Y-L, Huang L-B, Wang J, Fan Z, Huang D-P, Zhang L-D, Li Q-R, Ke Z-Y, Zhou D-H, Xue H-M ve Luo X-Q (2026) Pediatrik nükslenmiş lenfoblastik lösemi için arsenik trioksit içeren kurtarıcı tedavi: geriye dönük gerçek dünya analizi. Front. Oncol. 16:1987372. doi: 10.3389/fonc.2026.1987372
Alındı
03 Eylül 2026
Düzeltildi
09 Ekim 2026
Kabul edildi
22 Ekim 2026
Yayınlandı
09 Kasım 2026
Cilt
16 – 2026
Anna Maria Testi, Roma Sapienza Üniversitesi, İtalya
Octavio Martínez Villegas, Instituto Mexicano del Seguro Social, Guanajuato Delegasyonu, Meksika
Lyvannak Sam, Emory Üniversitesi, Amerika Birleşik Devletleri
© 2026 Li, Lin, Yang, Huang, Tang, Huang, Wang, Fan, Huang, Zhang, Li, Ke, Zhou, Xue ve Luo.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında erişime açık bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) itibar edildiği ve kabul edilen akademik uygulama kapsamında bu dergideki orijinal yayının atıf edildiği sürece, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Dun-Hua Zhou, zhoudunh@mail.sysu.edu.cn; Hong-Man Xue, xuehongman@sysush.com; Xue-Qun Luo, l-xuequn@126.com
†Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuştur


Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve onların bağlı oldukları kuruluşların ya da yayıncının, editörlerin ve incele yenlerin görüşlerini kesin olarak temsil etmeyebilir. Bu makalede değerlendirilen veya üreticisi tarafından yapılan herhangi bir ürün garanti edilmez veya yayıncı tarafından desteklenmez.
Kaynak: Frontiersin ↗ -
-
-
-
-