ÖZGÜN ARAŞTIRMA makalesi
Front. Oncol., 12 Kasım 2026
Sek. Kanser Bağışıklığı ve İmmunoterapi
Cilt 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1998532
- YZ
Yiruo Zhang 1†
- NK
Ningning Kang 1†
- YM
Yuhong Ma 1†
- XW
Xilang Wang 1
- HX
Haoran Xu 1
- SG
Shangjia Gui 1
- CS
Changchun Shao 1
- SL
Sha Liu 1
- YS
Yuanyuan Shen 1
- YF
Yao Fu 1
- JL
Junjun Lu 1
- ZL
Ziming Li 2*
- YD
Yingying Du 1,3*
- HW
Hua Wang 1*
-
1. Anhui Tıp Üniversitesi 1. Bağlı Hastanesi, Onkoloji Bölümü, Hefei, Çin
-
2. Shanghai Kanser Merkezi, Shanghai Göğüs Hastaneleri, Shanghai Jiaotong Üniversitesi Tıp Fakültesi, Shanghai, Çin
-
3. Anhui Tıp Üniversitesi 5. Bağlı Hastanesi, Fuyang, Çin
Makale ölçütleri
Görüntülemeler
Özet
Arka plan:
Bu çalışma, evre II–IIIB akın hücreli akciğer kanseri (LUSC) hastalarında, neoadjuvan camrelizumab’ın albümine bağlanmış paklitaksel ve karboplatín ile kombinasyonunun ön verimliliğini ve güvenliğini değerlendirmiştir.
Yöntem:
Bu ileriye dönük, tek kollu, tek merkezli faz II çalışma, iki ile dört döngü neoadjuvan tedavi alan ve mümkün olduğunda cerrahi uygulanan 18 hastayı dahil etmiştir. Major Patolojik Yanıt (MPR) oranı birincil sonuç noktası olarak belirlenmiş; patolojik yanıt ve güvenlik de değerlendirilmiştir.
Sonuç:
Tüm 18 hastanın erkek olması ve ortanca yaşın 67 olması dikkat çekti. On beş hastada ameliyat gerçekleştirildi, bunların 14’ünde (93,3%) R0 rezeksiyon elde edildi. Major patolojik yanıt (MPR) oranı %53,3 (8/15) olarak saptandı ve bunun içinde patolojik tam yanıt (pCR) oranı %33,3 (5/15) yer aldı. Sekiz hastada (53,3%) video-asiste torakoskopik ameliyattan açık torakotomiye geçiş gerekiyordu; bunun temel nedeni şiddetli plevral yapışıklıklardı. 30. veya 90. günde postoperatif ölüm ya da 5. derece adverse olay görülmedi. 28,5 aylık ortanca takipten sonra, on beş ameliyat hastasının içinde yalnızca birinde nüks gözlemlenirken, ameliyat geçirmeyen üç hastanın da öldüğü görüldü. Tahmini 1. ve 2. yıl genel sağkalım oranları sırasıyla %94,4 ve %88,1; tahmini 1. ve 2. yıl relapsız sağkalım (DFS) oranları ise her ikisi de %100 olarak hesaplandı.
Sonuçlar:
Kısa kulvarlı albümine bağlı paklitaksel ve karboplatin ile kombinlenen neoadjuvan camrelizumab, stage II–IIIB LUSC hastalarında önleyici antitumor aktivite gösterdi. Ancak küçük örneklem boyutu, tek kollu tasarım ve sınırlı takip, etkinlik ve uzun vadeli yarar açısından kesin sonuçlar çıkarılmasını engelliyor. Daha büyük, prospektif kontrollü ve daha uzun takip süresine sahip çalışmalar gerekli. Deney kaydı: Chinese Clinical Trial Registry (ChiCTR); tanımlayıcı: ChiCTR2200060165. Genel web sitesi: https://www.chictr.org.cn/.
1. Giriş
Akciğer kanseri, dünyada kansere bağlı ölümlerin başlıca nedenidir ve tüm kanser ölümlerinin %18,7’sini oluşturmaktadır. Akciğer kanserinin ikinci en sık görülen histolojik alt tipi olan akciğer skamöz hücre karsinomunda (LUSC), tüm akciğer kanseri olgularının yaklaşık %20–30’u yer almaktadır. Son yıllarda, küçük hücreli olmayan akciğer kanserinde (NSCLC) kemoterapi ile birleştirilmiş immunoterapinin neoadjuvan tedavi olarak kullanımında önemli ilerlemeler kaydedildi ve birkaç çalışma umut ver klinik etkinlik gösterdi. Buna karşılık, özellikle LUSC için neoadjuvan immunokemoterapinin etkinlik ve güveniliğine dair kanıtlar hâlâ sınırlı olup daha ileri doğrulamaya ihtiyaç bulunmaktadır.
Programlı hücre ölümü protein 1 (PD-1) inhibitörü olan camrelizumab, ileri evre skuamöz NSCLC tedavisinde onaylanmıştır (). Bununla birlikte, camrelizumab temelli immunkemoterapi, rezektabil LUSC için neoadjuvant tedavi olarak henüz onaylanmamıştır. Bu nedenle bu çalışma, rezektabil LUSC’li hastalarda kemoterapi ile kombinasyon halinde camrelizumabın neoadjuvant tedavi olarak etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmeyi amaçlamıştır.
2 Katılımcılar ve yöntemler
2.1 Çalışma tasarımı
Bu tek kollu, tek merkezli, faz II klinik deney, Anhui Tıp Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesinde gerçekleştirilmiş ve Çin Klinik Deney Kayıt Sistemi’ne (kayı numarası: ChiCTR2200060165) kaydedilmiştir. Çalışma, Helsinki Bildirisi ve İyi Klinik Uygulama yönergelerine uygun olarak yürütülmüştür. Çalışma protokolü, Anhui Tıp Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesinin Klinik Tıp Araştırmaları Etik Kurulundan onay almıştır (onay numarası: AYFYLL-PJ2022-04-62). Tüm hastalar katılımdan önce yazılı aydınlatılmış onay vermiştir.
2.2 Katılımcı seçimi
İyun 2022 ile İyun 2025 arasında Anhui Tıp Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesinin Tıp Onkoloji Bölümü’nde, akciğer skuamöz hücre karsinomlu 18 hasta dahil edilmiştir (Şekil 1). Katılımdan önce, tüm hastalara tam kan sayımı, kan biyokimyası, idranalizi, gizli kan testi, tiroid fonksiyon testleri, pıhtılaşma testleri, elektrokardiografi, tümör markörölçümleri ve görüntüleme incelemelerini içeren temel değerlendirmeler yapılmıştır. Temel hastalık değerlendirmesi ve klinik evreleme için kontrastlı bilgisayarlı tomografi (BT) veya poztron emisyon tomografisi–bilgisayarlı tomografi (PET-BT) kullanılmıştır. Beyin metastazı şüphelenildiğinde veya doğrulandığında beyin manyetik rezonans görüntülemesi (MRG) yapılmış; MRG kontrendike olduğunda PET-BT alternatif olarak kullanılmıştır. Kemik sintigraфisi yalnızca klinik olarak gerekli olduğunda yapılmıştır.
Şekil 1
Dahil edilme kriterleri şu şekildeydi: (1) Amerikan Kanser Birliği (AJCC) stadyum sisteminin sekizinci sürümüne göre klinik evre II–IIIB olan, histolojik veya sitolojik olarak doğrulanmış primer LUSC; (2) çok dallı ekip tarafından teknik olarak rezeksiyonu yapılabilir bulunan ve çalışma tedavisinin başlangıcından önce cerrahi tedavi amacı taşıyan rezeksiyon planlanan hastalık; (3) kayıt öncesi, radyoterapi, kemoterapi, immune checkpoint inhibitörü tedavisi, hedefli terapi veya diğer sistemik kanser tedavilerini içeren, güncel tümör için daha önce kanser tedavisi almamış olmak; (4) Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) performans durumunun 0 veya 1 olması; (5) en az 6 aylık tahmini yaşam beklentisi; (6) planlanan akciğer rezeksiyonunu tolere edecek yeterli akciğer fonksiyonu; (7) planlanan tedaviyi alabilecek yeterli karaciğer, böbrek, hematolojik ve koülasyon fonksiyonu; (8) güncel tümör için daha önce toraks cerrahisi geçirmemiş olmak; (9) Solid Tümörlerde Yanıt Değerlendirme Kriterleri, sürüm 1.1 (RECIST 1.1) uyarınca tanımlanan, en az bir ölçülebilir lezyon.
Hariç tutulma kriterleri şu şekildeydi: (1) uzak metastaz veya rezeksiyonu yapılamayan hastalık veya cerrahi tedavi amacı taşıyan rezeksiyon için herhangi bir tıbbi veya cerrahi kontrendikasyon; (2) kayıt öncesi, radyoterapi, kemoterapi, immune checkpoint inhibitörleri, hedefli terapi veya diğer sistemik kanser tedavilerini içeren, güncel tümör için önce kanser tedavisi almış olmak; (3) çalışma tedavisini veya cerrahiyi etkileyebilecek klinik açıdan önemli karaciğer, böbrek, akciğer, kardiovasküler veya diğer organ disfonksiyonları; (4) aktif otoimmün hastalık, insan bağışıklık yetmezliği virüsü (HIV) enfeksiyonu gibi bağışıklık yetmezliği ile ilişkili durumlar veya uzun süreli bağışıklığı baskılayıcı ilaç kullanımı; (5) camrelizumab, paclitaxel, karboplatin veya ilgili bileşenlerine bilinen aşırı duyarlılık veya çalışma ilaçları için herhangi bir diğer kontrendikasyon; (6) hamilelik veya emzirme; ve (7) araştırmacının görüşüne göre çalışmadan hariç tutulmayı haklı çıkaran herhangi bir diğer durum.
2.3 Klinik tedavi ve değerlendirmeler
Her tedavi döngüsünden önce hastalara güvenlik değerlendirmeleri uygulandı; bunlar arasında tam kan sayımı, karaciğer ve böbrek fonksiyon testleri, tiroid fonksiyon testleri, miyokardial enzim testi ve kalp fonksiyon değerlendirmesi yer aldı. Kontraindikasyonu olmayan hastalara camrelizumab (200 mg, 1. gün), albumine bağlanmış paklitaksel (260 mg/m², 1. gün) ve karboplatin (AUC 4, 1. gün) verildi. Her tedavi döngüsü 21 sürdü ve hastalar en fazla dört döngü aldı. Her iki tedavi döngüsünde bir göğüs bilgisayarlı tomografisi (BT) veya PET-BT yapıldı. Tümör yanıtı, Katı Tümörlerde Yanıt Değerlendirme Kriterleri sürüm 1.1 (RECIST 1.1)’a göre değerlendirildi. Her hastaya verilen döngü sayısı, tümör yanıtı, cerrahi rezeksiyon uygunluğu ve hastanın tercihi gözetilenerek belirlendi. Neoadjuvan terapi tamamlandıktan 3-6 hafta sonra akciğer tümörünün cerrahi rezeksiyonu gerçekleştirildi.
Ayrıca, mümkün olduğunca tümör doku örnekleri toplandı; bunlar arasında ilk tanı sırasında alınan biyopsi örnekleri ve neoadjuvant terapi sonrasında alınan cerrahi rezeksiyon örnekleri yer aldı. Doku temelli nesil sekanslama (NGS), Hangzhou Buping Medical Laboratory Co., Ltd. (Hangzhou, Çin) tarafından 750 geni kapsayan bir katı tümör paneli kullanılarak yapıldı. Genetik varyantlar, testi yapan laboratuvarın sınıflandırma kriterlerine göre yorumlandı. Mevcut PD-L1测试 sonuçları hastaların tıbbi kayıtlarından elde edildi. Eşleştirilmiş tedavi öncesi ve sonrası tümör doku örnekleri başarıyla sekanslanan hastalarda, neoadjuvant terapi sonrasında tümörle ilişkili genetik varyantlardaki değişiklikleri araştırmak için sonuçlar karşılaştırıldı.
Camrelizumab için doz azaltılması önerilmedi, yalnızca doz kesintisine izin verildi. Planlanan tarihten 3 günden fazla gecikme durumunda, o kür için doz atlandı ve camrelizumab bir sonraki planlanan uygulamada 200 mg dozda yeniden başlatıldı; ancak tedavi yeniden başlatmanın klinik olarak uygun olması koşuluyla. Tedavi, grade ≥3 tedaviye bağlı toksisiteler, ≥2 hafta süren grade 2 nonhematolojik toksisiteler veya klinik açıdan anlamlı laboratuvar anormallikleriyle karşılaşılan hastalarda ertelendi. Camrelizumab; klinik açıdan anlamlı ateş, solunum belirtileri veya döküntü durumunda, belirtiler geçene ve 7 günden fazla süreyle stabil kalmaya başlayana kadar da ertelendi. Ciddi komplikasyonların (ağır kanama, tromboz, hipertansif kriz, geri dönülebilir posterior ensefalopati sendromu veya gastrointestinal perforasyon) görüldüğü durumlarda, tedavi toksisitenin gerilemesine ve hastanın klinik durumuna göre belirlendi. Camrelizumab; protocol tarafından tanımlanan ciddi toksisiteler—grade 4 ishal/kolit, grade ≥3 bilirubin yükselmesi veya infüzyona bağlı reaksiyonlar, pnömonit, nefrit veya böbrek yetmezliği ve grade 4 diğer tedaviye bağlı nonhematolojik toksisiteler—nedeniyle kalıcı olarak kesildi. Çalışma tedavinin başlatılmasından tedavi bitiminden 1 ay sonra meydana gelen herhangi bir istenmeyen olay, çalışma tedavisiyle ilişkili sayılmış olsa da olmasa da, bir adverse olay (AO) olarak kaydedildi. AOs, National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events sürüm 5.0’a göre derecelendirildi.
2.4 Çalışma uç noktaları ve istatistiksel analiz
Özgün çalışma protokolüne göre, örneklem büyüklüğü, CheckMate 816 çalışmasından elde edilen %37’lik geçmiş major patolojik yanıt (MPR) oranı ve öngörülen %60 MPR oranı temel alınarak, 0,05 anlamlılık düzeyi ve %80 hedef güç ile Simon iki aşamalı tasarımı kullanılarak hesaplanmıştır. Planlanan örneklem büyüklüğü 24 değerlendirilebilir hastadır. Ancak mevcut çalışmaya yalnızca 18 hastanın dahil edilmesi, başlangıçta planlanan örneklem büyüklüğünün altında kalmıştır. Bu nedenle gözlemlenen MPR oranı dikkatli yorumlanmalı ve bulgular ön tanı niteliğinde değerlendirilmelidir. Birincil son nokta, rezeksiyon sonrası materyalde kalan canlı tümör hücrelerinin %10’u aşmadığı oran olarak tanımlanan major patolojik yanıt (MPR) oranıdır; hastalar, neoadjuvant tedaviden sonra histopatolojik incelemede kalan canlı tümör hücresi görülmemesiyle tanımlanan patolojik tam yanıtı (pCR) elde edenleri MPR kategorisine, MPR kriterlerini karşılamayanları ise non-MPR olarak sınıflandırmıştır. İkincil son noktalar pCR oranını, hastalıksız sağ kalımı (DFS), genel sağ kalımı (OS) ve güveniliği içermiştir. DFS, cerrahi rezeksiyon geçiren hastalarda yalnızca değerlendirilmiş ve cerrahiden herhangi bir nedenden ölüme veya ilk belgilenmiş hastalık nüksüne kadar olan süre olarak tanımlanmıştır. OS ise çalışma tedavisinin başlangıcından herhangi bir nedenden ölüme kadar olan süre olarak tanımlanmış ve dahil edilen tüm hastalarda değerlendirilmiştir.
Patolojik yanıt oranları, MPR ve pCR dahil, ameliyat sonrası patolojik değerlendirmelere göre belirlenirken, nesnel yanıt oranı (ORR), Katı Tümörlerde Yanıt Değerlendirme Kriterleri (RECIST) sürüm 1.1’e göre radyolojik yanıt değerlendirmelerine dayanarak hesaplandı. MPR, pCR ve ORR gibi ikili sonuçlar için iki taraflı %95 güvenirlik aralıkları (GAA’lar), GraphPad Prism (sürüm 10.1) kullanılarak tam Clopper–Pearson yöntemiyle hesaplandı. DFS ve OS Kaplan–Meier yöntemiyle tahmin edildi ve birinci ve ikinci yıl oranları karşılık gelen %95 güvenirlik aralıklarıyla birlikte hesaplandı. İlgili olayı yaşamayan hastalar son takipleme tarihlerinde sansürlendi. Hayatta kalma analizleri SPSS yazılımı (sürüm 27.0) kullanılarak gerçekleştirildi. Güvenlilik betimleyici olarak değerlendirildi, yanlı etkiler sıklık ve yüzde olarak özetlendi ve çalışma protokolünde belirtilen kriterlere göre derecelendirildi.
3 Bulgular
3.1 Hastaların özellikleri ve tedavi sonuçları
Bu çalışmaya dahil edilen toplam 18 hastanın tamamı erkekti. Ortalama yaş 67’ydi ve 11 hastanın (%61,1) yaşının 65 veya üzerinde olduğu belirlendi. 13 hastanın (%72,2) sigara öyküsü varken, 11 hastanın (%61,1) Doğu İşbirlikli Onkoloji Grubu performans durumu (ECOG PS) puanının 0 olduğu görüldü. Tedavi öncesi klinik özellikler açısından en sık görülen T kategorisi T3 olup 9 hastada (%50,0), en sık görülen N kategorisi N2 olup 10 hastada (%55,6) saptandı. En sık klinik evre IIIB olup 9 hastayı (%50,0) oluştururken, bunu 6 hastalık (%33,3) IIIA evresi izledi. Merkezde yerleşim 14 hastada (%77,8), periferik yerleşim ise 4 hastada (%22,2) gözlemlendi. Tüm hastalar neoadjuvan tedavi aldı ve en sık tedavi süresi 4 döngü olup 9 hastaya (%50,0) uygulandı. Radyolojik değerlendirme 14 hastada (%77,8) kısmi yanıt (PR), 3 hastada (%16,7) hastalık stabilitesi (SD) ve 1 hastada (%5,6) hastalık ilerlemesi (PD) gösterdi. (Tablo 1).
Tablo 1
| Karakteristikler | TÜMÜ N=18 |
MPR* N=8 |
MPR olmayan N=7 |
Cerrahi yapılmayan N=3 |
|---|
| Yaş, n(%) |
|---|
| <65 | 7 (38.9%) | 4 (50.0%) | 3 (42.9%) | 0 (0%) |
| ≥65 | 11 (61.1%) | 4 (50.0%) | 4 (57.1%) | 3 (100%) |
| Cinsiyet, n (%) |
|---|
| Erkek | 18 (100%) | 8 (100%) | 7 (100%) | 3 (100%) |
| Kadın | 0 (0%) | 0 (0%) | 0 (0%) | 0 (0%) |
| Sigara, n(%) |
|---|
| Sigara içmeyen | 5 (27.8%) | 3 (37.5%) | 1 (14.3%) | 1 (33.3%) |
| İçmiş (geçmişte içen) | 13 (72.2%) | 5 (62.5%) | 6 (85.7%) | 2 (66.7%) |
| ECOG PS, n(%) |
|---|
| 0 | 11 (61.1%) | 4 (50.0%) | 4 (57.1%) | 3 (100%) |
| 1 | 7 (38.9%) | 4 (50.0%) | 3 (42.9%) | 0 (0%) |
| Klinik T evresi, n (%) |
|---|
| 1 | 3 (16.7%) | 1 (12.5%) | 2 (28.6%) | 0 (0%) |
| 2 | 3 (16.7%) | 2 (25.0%) | 0 (0%) | 1 (33.3%) |
| 3 | 9 (50.0%) | 4 (50.0%) | 3 (42.9%) | 2 (66.7%) |
| 4 | 3 (16.7%) | 1 (12.5%) | 2 (28.6%) | 0 (0%) |
| Klinik N evresi, n (%) |
|---|
| 0 | 2 (11.1%) | 1 (12.5%) | 0 (0%) | 1 (33.3%) |
| 1 | 5 (27,8%) | 0 (0%) | 3 (42,9%) | 2 (33,3%) |
| 2 | 10 (55,6%) | 6 (75,0%) | 4 (57,1%) | 0 (0%) |
| 3 | 1 (5,6%) | 1 (12,5%) | 0 (0%) | 0 (0%) |
| Clinik TNM evresi, n (%) |
|---|
| IIA | 1 (5,6%) | 0 (0%) | 1 (14,3%) | 0 (0%) |
| IIB | 2 (11,1%) | 0 (0%) | 0 (0%) | 2 (66,7%) |
| IIIA | 6 (33,3%) | 2 (25,0%) | 3 (42,9%) | 1 (33,3%) |
| IIIB | 9 (50,0%) | 6 (75,0%) | 3 (42,9%) | 0 (0%) |
| Tümör lokasyonu, n (%) |
|---|
| Merkezi | 14 (77,8%) | 7 (87,5%) | 5 (71,4%) | 2 (66,7%) |
| Periferik | 4 (22,2%) | 1 (12,5%) | 2 (28,6%) | 1 (33,3%) |
| Tedavi döngüleri, n (%) |
|---|
| 2 | 5 (27,8%) | 2 (25,0%) | 3 (42,9%) | 0 (0%) |
| 3 | 4 (22,2%) | 2 (25,0%) | 2 (28,6%) | 0 (0%) |
| 4 | 9 (50,0%) | 4 (50,0%) | 2 (28,6%) | 3 (100%) |
| Nesnel yanıt, n (%) |
|---|
| PR | 14 (77,8%) | 6 (75,0%) | 6 (85,7%) | 2 (66,7%) |
| SD | 3 (16,7%) | 2 (25,0%) | 1 (14,3%) | 0 (0%) |
| PD | 1 (5,6%) | 0 (0%) | 0 (0%) | 1 (33,3%) |
| Takip durumu,n(%) |
|---|
| Nüksüz | 14 (%93,3) | 8 (%100) | 6 (%85,7) | 0 (%0) |
| Nüksü olan | 1 (%6,7) | 0 (%0) | 1 (%14,3) | 0 (%0) |
| Ölüm | 3 (%16,7) | 0 (%0) | 0 (%0) | 3 (%100) |
Hastaların Temel Özellikleri.
Temel özelliklerin, tedavi döngülerinin ve radyolojik yanıtların yüzde değerleri, her sütundaki hasta sayısı paydaya alınarak hesaplanmıştır. ECOG PS, Doğu Kombine Onkoloji Grubu performans durumu. PR, kısmi yanıt; SD, stabil hastalık; PD, progresif hastalık.
3.2 Etkinlik uç noktaları
31 Aralık 2025 itibarıyla median takip süresi 28,5 aydı (çarşaklar arası aralık [IQR], 21,7–37,7 ay). Cerrahi rezeksiyona giren 15 hastanın 14’ünde (%93,3) belgilenmiş bir nüks yokken, 1’inde (%6,7) hastalık nüksü gözlenmiştir. Ameliyat olmayan diğer 3 hastanın veri kesim tarihine kadar öldüğü kaydedilmiştir (Şekil 2A). 15 hastalıktan oluşan tüm kohortta Kaplan–Meier ile tahmin edilen 1. ve 2. yıl OR oranları sırasıyla %94,4 (%95 GA, %66,6–%99,2) ve %88,1 (%95 GA, %60,2–%96,9) olarak bulunmuştur (Şekil 2B). Ameliyata giren 15 hastada Kaplan–Meier ile tahmin edilen 1. ve 2. yıl DFS oranları her ikisinde de %100’dü. İlgili %95 güvenirlik aralıkları, bu iki temel zaman noktasından önce herhangi bir DFS olayı görülmemesinden dolayı %100,0–%100,0 olarak hesaplanmıştır. Ameliyattan 34. ayda bir DFS olayı oluşması, tahmin edilen DFS olasılığını %85,7’ye düşürmüştür (Şekil 2C).
Şekil 2
3.3 Cerrahi ve operasyonel çevresi sonuçları
18 hastanın 15’i cerrahi rezeksiyon geçirdi; bunların 13’ünde lobektomi (%86,7), 1’inde sleeve lobektomi (%6,7) ve 1’inde pnömonektomi (%6,7) uygulandı. Cerrahi yapılan 15 hastanın 8’inde (%53,3), ciddi pleural yapışıklıklar torakoskopik lenf nodu diseksiyonunu zorlaştırdığı için video-asist torakoskopik cerrahi (VATS) açık torakotomiye dönüştürüldü. Bu 8 hastanın 3’ü iki, 1’i üç, 4’ü ise dört kür neoadjuvan tedavi almıştı. R0 rezeksiyon 14 hastada (%93,3) sağlandı; 1 hastada (%6,7) ise postoperatif patolojik incelemede saptanan pozitif cerrahi sınır nedeniyle R1 rezeksiyon gerçekleşti. Bu hastada sonrasında hastalık nüksü görüldü. Postoperatif patolojik değerlendirme, 15 hastanın 8’inde (%53,3; 8/15; 95% IG, 26,6%–78,7%) major patolojik yanıt (MPR) gösterdi; bunların 5’i (%33,3; 5/15; 95% IG, 11,8%–61,6%) patolojik tam yanıt (pCR) elde ederken, 3’ü pCR olmaksızın MPR sağladı. Cerrahinin ardından 3 hastaya (%20,0) yalnızca adjuvan imunoterapi, 4 hastaya (%26,7) adjuvan kemoterapi-imunoterapi ve 8 hastaya (%53,3) ise adjuvan tedavi uygulanmadı. Postoperatif komplikasyonlar 3 hastada (%20,0) gelişti; 1 hastada pulmoner enfeksiyon, 2 hastada ise pnömotoraks ile komplike pulmoner enfeksiyon görüldü. Cerrahiden sonraki 30. ve 90. günde ölüm kaydedilmedi. (Tablo 2).
Tablo 2
| Değişken | Değer (n=15) |
|---|---|
| Rezekson türü, n (%) | |
| Lobektomi | 13 (%86,7, 13/15) |
| Manşon lobektomi | 1 (%6,7, 1/15) |
| Pnömonektomi | 1 (%6,7, 1/15) |
| Cerrahi yaklaşım, n (%) | |
| Birincil açık cerrahi | 1 (%6,7, 1/15) |
| Açık cerrahiye dönüşüm | 8 (%53,3, 8/15) |
| VATS | 6 (%40,0, 6/15) |
| Açık cerrahiye dönüşüm oranı, n (%) | |
| 2 sikluse sonra (n=5) | 3 (%60,0, 3/5) |
| 3 sikluse sonra (n=4) | 1 (%25,0, 1/4) |
| 4 sikluse sonra (n=6) | 4 (%66,7, 4/6) |
| Kenar durumu, n (%) | |
| R0 | 14 (%93,3, 14/15) |
| R1 | 1 (%6,7, 1/15) |
| Adjuvan terapi, n (%) | |
| Monoterapi | 3 (%16,7, 3/15) |
| Kemoterapi-imunoterapi | 4 (%26,7, 4/15) |
| İşlem yapılmadan | 8 (%53,3, 8/15) |
| Cerrahi süresi, dk | 200 (170,5–270) |
| Ameliyat sırasındaki kan kaybı, mL | 100 (50–100) |
| Ameliyat sonrası hastanede kalış süresi, gün | 7 (5,5–8) |
| Ameliyat sonrası drenaj hacmi, mL | 600 (287,5–1025) |
| Drenaj süresi, gün | 6 (4–6) |
| Ameliyat sonrası komplikasyonlar, n (%) | |
| Akciğer enfeksiyonu | 1 (%6,7, 1/15) |
| Pnömotoraks* | 2 (%13,3, 2/15) |
Cerrahi ve periyatrik veri (n = 15).
VATS, video-asiste torakoskopik cerrahi. Açık cerrahiye dönüşüm oranı: neoadjuvant tedavi siklüsü sayısına göre açık cerrahiye dönüşüm. R0, mikroskoptik kenar-negatif rezekson; R1, mikroskoptik kenar-pozitif rezekson. Sürekli değişkenler medyan (kuartiller arası aralık [IQR]) olarak verilmiştir. Pnömtoraks*: Ameliyat sonrası akciğer enfeksiyonu ile birlikte pnömtoraks.
3.4 Advers olaylar
Bu çalışmada gözlemlenen hematolojik yan etkiler arasında leukopeni, anemi, trombositenopeni ve nötropeni yer almaktaydı. Bir hastada (%5,6) 4. derece tropeni, üç hastada (%16,7) 4. derece leukopeni ve bir hastada (%5,6) 3. derece anemi gözlemlendi. Bağışıklık ilişkili yan etkiler arasında hipotiroidizm, pnömitis ve hiperglisemi bulunuyordu. Hipotiroidizm ve pnömitis 1-2. derece olaylar iken, hiperglisemi 3. derece bir olaydı. Reaktif kütanöz kapyller endotelyal proliferasyon (RCCEP) iki hastada (%11,1) gelişmiş ve camrelizumab’ın kesilmesinden sonra iyileşme gözlenmişti. Diğer 1-2. derece yan etkiler arasında yükselmiş karaciğer enzimleri, yükselmiş bilirubin, yükselmiş laktat dehidrogenaz, yükselmiş kreatin kinaz, geçici tirotoksisi, bulantı ve kusma, azalmış iştah, kabızlık ve yorgunluk yer almaktaydı. Genel olarak 3. derece yan etkiler leukopeni, anemi ve hiperglisemi iken, bildirilen tek 4. derece olay 4. derece tropenidi. 3. derece yan etkiler gözlemlenmedi. Neoadjuvant terapi sırasında iki hastaya granulosit koloni-uyarıcı faktör (G-CSF) verildi. (Tablo 3).
Tablo 3
| AE’ler | 1-2. derece | 3. derece | 4. derece |
|---|---|---|---|
| Hematolojik AE’ler | |||
| Leukopeni | 1 (%5,6) | 3 (%16,7) | – |
| Anemi | 15 (%83,3) | 1 (%5,6) | – |
| Trombositopeni | 1 (%5,6) | – | – |
| Nötropeni | 2 (%11,1) | – | 1 (%5,6) |
| Diğer AE’ler | |||
| Hipotiroidizm | 1 (%5,6) | – | – |
| Pnemonit | 1 (%5,6) | – | – |
| Hiperglisemi | – | 1 (%5,6) | – |
| Reaktif kutanöz kapyller endotelyal proliferasyon | 2 (%11,1) | – | – |
| Artmış alanin aminotransferaz | 3 (%16,7) | – | – |
| Artmış aspartat aminotransferaz | 2 (%11,1) | – | – |
| Artmış alkalen fosfataz | 5 (%27,8) | – | – |
| Artmış gamma-glutamil transferaz | 7 (%38,9) | – | – |
| Artmış laktat dehidrogenaz | 4 (%22,2) | – | – |
| Artmış kreatin kinaz | 2 (%11,1) | – | – |
| Artmış toplam bilirubin | 1 (%5,6) | – | – |
| Artmış direkt bilirubin | 1 (%5,6) | – | – |
| Artmış indirekt bilirubin | 1 (%5,6) | – | – |
| Geçici tirotoksikoz | 1 (%5,6) | – | – |
| Bulantı ve kusma | 6 (%33,3) | – | – |
| İştah azlığı | 4 (%22,2) | – | – |
| Kabızlık | 2 (%11,1) | – | – |
| Yorgunluk | 1 (%5,6) | – | – |
Advers olaylar. (n=18).
3.5 Biyomarker analizi
Ameliyat olan 15 hastanın arasında, 6 hastadan (40,0%) sıradan nesil dizileme (NGS) için eşleşmiş tümör doku örnekleri gönderildi; bunlar pCR grubundan 1, MPR grubundan 1 ve nMPR grubundan 4 hastaydı. Ancak test sırasında, nMPR grubundan iki örneğin analiz için yeterli boyutta olmadığı tespit edildi. Sonuç olarak, eşleşmiş NGS sonuçları yalnızca 4 hastada (26,7%) başarıyla elde edildi. pCR hastasında, hem tedavi öncesi hem de tedavi sonrasındaki örneklerde hiçbir genomik değişim saptanmadı. MPR hastasında, tedavi öncesi değerlendirmede PTEN, FGFR1 ve MYC’de değişimler saptandı; bunların hiçbiri tedavi sonrasındaki örnekde tespit edilmedi. nMPR grubunda, iki hastada tedavi öncesi birden fazla genomik değişim saptandı; bir hastada CDKN2A ve TP53 değişimleri, diğer hastada ise ERBB2, TP53, CCND1, FGF19, CDKN2A ve MDM2’yi içeren değişimler görüldü. Bu hastalardan birinin tedavi sonrasındaki örnekinde hiçbir genomik değişim saptanmadı. PD-L1 ifade sonuçları yalnızca 18 hastanın 2’sinde (11,1%) mevcuttu: birinde tümör oranı skoru (TPS) <1%, diğerinde ise TPS 55% idi. Küçük örneklem boyutu ve sınırlı örnek değerlendirilebilirliği göz önüne alındığında, bu bulgular yalnızca betimleyicidir ve tümör genomik değişimlerindeki değişikliklerle patolojik yanıt arasında bir ilişki kurmaz.
4 Tartışma
Bu çalışmada MPR oranı, periferik tümörlü hastalara göre merkezde konumlanmış tümörlü hastalarda sayısal olarak daha yüksekti. Cerrahi uygulayan 15 hastanın arasında, merkezde konumlanmış tümörlü hastalarda MPR oranı %58,3 (7/12; %95 GA, %27,7–%84,8), periferik tümörlü hastalarda ise %33,3 (1/3; %95 GA, %0,8–%90,6) olarak bulundu. Önceki gerçek dünya bulguları, skuamöz histolojinin neoadjuvan immunokemoterapi sonrası patolojik yanıt ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Ancak, çalışmalarımızdaki tüm hastalar LUSC olduğundan, merkez ve periferik tümörler arasındaki gözlemlenen sayısal farklar histolojik farklılıklara bağlanamaz. Genel olarak sonuçlarımız, neoadjuvan camrelizumab plus kemoterapiye bağlı antitümör aktivitesine dair önleyici kanıtlar sunmaktadır; ancak tek kollu tasarım, küçük örneklem boyutu, heterojen tedavi maruziyeti ve sınırlı hayatta kalma olayları, etkinlik veya uzun vadeli yarar açısından kesin sonuçlar çıkarmayı engellemektedir. Bu bulguları doğrulamak için daha büyük kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
Mevcut çalışmada, kame rilizumabın albümine bağlanmış paklitaksel ve karboplatin ile kombinasyonunun ORR’sinin %77,8 (14/18; 95% IG: 52,4%–93,6%) olduğu, bu açının Wang ve ark. tarafından bildirilen %78,46 oranıyla karşılaştırılabilir bulunduğu gözlemlendi. Gözlemlenen pCR oranının %33,3 (5/15; 95% IG, 11,8%–61,6%) genel olarak CheckMate 816’da bildirilen %24,0 oranıyla ve NCT04326153’ün skuamöz hücreli karsinom alt grubunda bildirilen %35,7 oranıyla karşılaştırılabilir düzeyde olduğu görüldü. Benzer şekilde, MPR oranının %53,3 (8/15; 95% IG, 26,6%–78,7%) NCT04326153’ün skuamöz hücreli karsinom alt grubunda bildirilen %64,3 oranının içinde kaldığı belirlendi. Tahmini 1. ve 2. yıl OS oranları sırasıyla %94,4 (95% IG, 66,6%–99,2%) ve %88,1 (95% IG, 60,2%–96,9%) olarak hesaplandı ve SAKK 16/14 çalışmalarında bildirilen karşılık gelen %91,0 ve %83,0 oranlarından sayısal olarak daha yüksek bulundu. Grade 3–4 AE’lerin insidansı %33,3 (6/18) olarak ölçüldü ve bu ORAN NEOTIDE/CTONG2104’de bildirilen %38,9 ve NCT04326153’te bildirilen %25,6 oranlarıyla karşılaştırılabilir bulundu. Genel olarak bu bulgular, bu rejimin etkinlik ve güvenlik profilinin daha önce bildirilen neoadjuvant immunokemoterapi rejimleriyle genel olarak uyumlu olduğunu göstermektedir. Ancak, çalışma tasarımı, hasta özellikleri, tedavi rejimleri, takip süresi ve uç nokta tanımları arasındaki farklılıklar nedeniyle çalışmalar arası doğrudan karşılaştırmalar dikkatli yorumlanmalıdır. Ayrıca, mevcut çalışmanın sınırlı örneklem boyutu göz önüne alındığında, bu rejimin etkinlik ve uzun vadeli hayatta kalma sonuçlarının daha büyük ölçekli ileriye dönük randomize kontrollü çalışmalarla doğrulanması gerekmektedir.
Neoadjuvant immunkemoterapi döngülerinin optimal sayısı halen belirsizdir. Bu çalışmada MPR oranları iki, üç ve dört döngü sonrasında sırasıyla 25,0% (2/8; 95% IG, 3,2%–65,1%), 25,0% (2/8; 95% IG, 3,2%–65,1%) ve 50,0% (4/8; 95% IG, 15,7%–84,3%) olarak bulundu. Dört döngülü grup sayısal olarak daha yüksek bir MPR oranı göstermekle birlikte, bu bulgunun küçük örneklem boyutu, geniş güven aralıkları ve rastlantısal olmayan tedavi ayrımı göz önüne alındığında dikkatli yorumlanması gerekmektedir. neoSCORE çalışmalarında sintilimab kemoterapi ile birlikte üç döngü, iki döngüye göre sayısal olarak daha yüksek bir MPR oranı sağlamıştır; Chen ve arkadaşları ise beş veya daha fazla döngünün ameliyat sırasında daha fazla kanama ve artmış cerrahi risk ile ilişkili olduğunu bildirmiştir. Bu bulgular, ek döngülerin sonuçları mutlaka iyileştirmeyeceğini ve cerrahi karmaşıklığı artırabileceğini düşündürmektedir. Bizim çalışmamızda 15 hastanın 8’i (%53,3) yoğun pleval yapışıklıklar nedeniyle VATS’den açık torakotomiye çevrilmek zorunda kalmıştır. Ne 30. ne de 90. gün postop ölümleri görülmemiştir; ancak yüksek çevirme oranı, neoadjuvant terapi sonrası cerrahinin teknik zorluklarını ortaya koymaktadır; yine de bu yapışıklıklara tedavinin katkısı belirsizdir. Büyük kontrollü çalışmalarda daha fazla araştırmaya ihtiyaç artık vurgulanmaktadır. Güncel uzman önerileri genellikle iki ile dört döngü arasında bir yaklaşımı desteklemektedir; yanıt değerlendirmesi her iki döngüde bir yapılır ve çok dallı değerlendirme sonrasında yeterli tümör regresyonu ve rezeksiyon yapılabilirliği sağlandığında zamanında cerrahi göz önüne alınmaktadır.
5 Sonuçlar
Neoadjuvant camrelizumab’nin albümin bağlı paklitaksel ve karboplatin ile kombinasyonu, stage II–IIIB LUSC hastalarında önleyici antitümör aktivite göstermiş ve uygulanabilir görünmüştür. Adverse olayların çoğu 1. veya 2. derecede olup cerrahiye bağlı ölüm görülmemiştir; ancak gözlemlenen cerrahi karmaşıklık nedeniyle periyoperatif güvenliğin dikkatli yorumlanması gerekmektedir. Tahmini 1. ve 2. yıl DFS ve OS oranları önleyici hayatta kalma verileri sunmakla birlikte, daha uzun takiple doğrulanması gerekmektedir. Takip süresinde R0 rezeksiyon achieved hastalarda nüks gözlemlenmemiştir; ancak bu bulgu, heterojen cerrahi sonrası tedaviler, R1 rezeksiyonlu hastada nüks, sınırlı takip ve cerrahi uygulanmayan tüm hastalarda ölüm olması nedeniyle adjuvant tedavinin atlanmasını desteklememektedir. Bu nedenle bu rejimin etkinliği ve uzun süreli hayatta kalma yararı ile en uygun cerrahi sonrası tedavi stratejisi belirsizliğini korumakta ve daha büyük, prospektif kontrollü çalışmalarla değerlendirilmesi gerekmektedir.
6. Sınırlılıklar
Bu çalışmanın birkaç sınırlılığı bulunmaktadır; bunlar tek merkezli, tek kollu tasarım, küçük örneklem büyüklüğü ve yalnızca erkeklerden oluşan kohorttur ve bulguların genellenmesini sınırlayabilir. Gerçek katılım olan 18 hasta, başlangıçta planlanan 24 değerlendirilebilir hastanın altındaydı ve bu da etkinlik tahminlerinin kesinliğini azaltmıştır. Ayrıca heterojen tedavi maruziyeti ve sınırlı sayıda hayatta kalma olayı, etkinlik ve uzun süreli yarar açısından kesin sonuçları olanaksız kılmaktadır. PD-L1 verileri yalnızca iki hastada mevcut olduğundan, bunun prediktif veya prognoz değerininin anlamlı değerlendirmesi mümkün olmamıştır. Bu nedenle, gözlemlenen MPR oranını da içeren bulgular dikkatli şekilde yorumlanmalı ve daha uzun takip içeren, daha büyük, çok merkezli, kontrollü prospektif çalışmalarla doğrulanmalıdır.
İfadeler
Veri erişilebilirliği ifadesi
Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, authors tarafından gereksiz bir şart konulmadan erişime sunulacaktır.
Etik ifadesi
Çalışma protokolü, Anhui Tıp Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesinin Klinik Tıp Araştırmaları Etik Kurulundan onay aldı (onay numarası: AYFYLL-PJ2022-04-62). Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütüldü. Katılımcılar bu çalışmaya katılmak için yazılı bilgilendirilmiş onaylarını verdiklerini beyan ettiler.
Yazar katkıları
YZ: Kavramsallaştırma, Özgün metin. NK: Veri yönetimi, Yöntem, Doğrulama, Özgün metin. YM: Veri yönetimi, Özgün metin. XW: Veri yönetimi, Özgün metin. HX: Veri yönetimi, Özgün metin. SG: Veri yönetimi, Özgün metin. CS: Kaynaklar, Gözetim, Özgün metin. SL: Proje yönetimi, Özgün metin. YS: Proje yönetimi, Özgün metin. YF: Kaynaklar, Özgün metin. JL: Kaynaklar, Özgün metin. ZL: Kavramsallaştırma, İnceleme ve düzenleme. YD: Kavramsallaştırma, İnceleme ve düzenleme. HW: Kavramsallaştırma, İnceleme ve düzenleme.
Finansman
Yazarlar, bu çalışma ve/veya yayını için finansal destek alındığını beyan ettiler. Bu çalışma aşağıdaki bütçeler tarafından desteklenmiştir: Beijing Tıp ve Sağlık Vakfı (YWJKJJHKYJJ-ZH25038), Anhui Eyaleti İnflamasyon ve Bağışıklık Araçlı Hastalıklar Laboratuvarı (IMMDL202403) ve Anhui Eyaleti Sağlık Bakanlığı (AHWJ2025A10063).
Tesekkürler
Yazarlar, bu çalışmanın finansmanını sağlayan Beijing Tıp ve Sağlık Kamu Faydasına Vakfı, Anhui Eya İnflamasyon ve Bağışıklık Araçlı Hastalıklar Laboratuvarı ve Anhui Eyaleti Sağlık Bakanlığı’na teşekkür ederler.
Çıkar çatışması
Yazarlar, bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan ettiler.
Üretken yapay zeka beyanı
Yazarlar, bu metnin hazırlanmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan ettiler.
Bu makalede şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekânın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların da katkısıyla doğruluğun sağlanması için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
PopperH.
Patolojik tanı: akciğer kanseri – güncel gelişmeler. Curr Opin Oncol. (2024) 36:57–62. doi: 10.1097/CCO.0000000000001011- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
NiuZJinRZhangYLiH.
Akciğer skuamöz hücre karsinomunda sinyal yolları ve hedefli tedaviler: mekanizmalar ve klinik çalışmalar. Signal Transduct Target Ther. (2022) 7:353. doi: 10.1038/s41392-022-01200-x- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
PanYHanHHuHWangHSongYHaoYet al.
KMT2D eksikliği akciğer skuamöz hücre karsinomunu sürükler ve RTK-RAS inhibisyonuna aşırı duyarlılık yaratır. Cancer Cell. (2023) 41:88–105.e8. doi: 10.1016/j.ccell.2022.11.015- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
SorinMProstyCGhalebLNieKKatergiKShahzadMHet al.
NSCLC için neoadjuvant kemokimmunoterapi: sistematik derleme ve meta-analiz. JAMA Oncol. (2024) 10:621–33. doi: 10.1001/jamaoncol.2024.0057- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Ren, S, Chen, J, Xu, X, Jiang, T, Cheng, Y, Chen, G ve diğerleri.
İleri skamöz NSCLC’nin ilk hat tedavisi için camrelizumab plus karboplatin ve paklitaksel (CameL-Sq): faz 3 deneyi. J Thorac Oncol. (2022) 17:544–57. doi: 10.1016/j.jtho.2021.11.018- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Eisenhauer, EA, Therasse, P, Bogaerts, J, Schwartz, LH, Sargent, D, Ford, R ve diğerleri.
Solid tümörlerde yeni yanıt değerlendirme kriterleri: revize RECIST yönergesi (sürüm 1.1). Eur J Cancer. (2009) 45:228–47. doi: 10.1016/j.ejca.2008.10.026- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Pataer, A, Kalhor, N, Correa, A, Raso, M, Erasmus, JJ, Kim, ES ve diğerleri.
Histopatolojik yanıt kriterleri, neoadjuvan kemoterapi sonrası rezeksiyonlanmış kanser hastalarının hayatta kalmasını öngörür. J Thorac Oncol. (2012) 7:825–32. doi: 10.1097/JTO.0b013e318247504a- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Cottrell, TR, Thompson, ED, Forde, PM, Stein, JE, Duffield, AS, Anagnostou, V ve diğerleri.
Rezeksiyonlanmış küçük hücreli olmayan kanserde neoadjuvan anti-PD-1’e yanıtın patolojik özellikleri: nicelsel bağışıklık ilişkili patolojik yanıt kriterleri (irPRC) önerisi. Ann Oncol. (2018) 29:1853–60. doi: 10.1093/annonc/mdy218- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Li, Z, Wang, X, Wang, Y, Cui, Z, Wang, X, Li, X ve diğerleri.
IB-IIIB küçük hücreli olmayan kanser hastalarında neoadjuvan immunkemoterapinin etkinliği ve güvenliliğinin analizi. Zhongguo Fei Ai Za Zhi. (2025) 28:415–26. doi: 10.3779/j.issn.1009-3419.2025.106.16- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Wang, Y., He, C., Liu, J., Wu, S., Huang, X., Zhang, L., ve diğerleri.
Üçüncü evre IIIA-IIIB akın hücreli akciğer kanseri hastalarında ameliyat öncesi immunterapi ile kemoterapinin güvenliği ve etkinliği. Thorac Cardiovasc Surg. (2023) 71:222–30. doi: 10.1055/s-0042-1758552- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Forde, P. M., Spicer, J., Lu, S., Provencio, M., Mitsudomi, T., Adaw, M., ve diğerleri.
Cerrahi ile çıkarılabilir akciğer kanserinde neoadjuvant nivolumab plus kemoterapi. N Engl J Med. (2022) 386:1973–85. doi: 10.1056/NEJMoa2202170- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Sun, C., Liu, Y., Zhang, P., Wang, X., Xu, Y., Lin, X., ve diğerleri.
Potansiyeli çıkarılabilir IIIA/IIIB küçük hücreli olmayan akciğer kanseri hastalarında neoadjuvant PD-1 inhibitörü (sintilimab) kemoterapi (nab-paclitaxel ve karboplatin) ile kombinasyonunun güvenliği ve etkinliğinin ara analizi: tek kollu, 2. evre deney. J Cancer Res Clin Oncol. (2023) 149:819–31. doi: 10.1007/s00432-021-03896-w- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Rothschild, S. I., Zippelius, A., Eboulet, E. I., Savic Prince, S., Betticher, D., Bettini, A., ve diğerleri.
SAKK 16/14: Üçüncü evre IIIA(N2) küçük hücreli akciğer kanseri hastalarında neoadjuvant kemoterapiye ek olarak durvalumab: çok merkezli, tek kollu, 2. evre deney. J Clin Oncol. (2021) 39:2872–80. doi: 10.1200/JCO.21.00276- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Zhang, C., Sun, Y., Yi, D., Jiang, B., Yan, L., Liu, Z., ve diğerleri.
EGFR mutasyonu taşıyan NSCLC hastalarında neoadjuvant sintilimab kemoterapi ile kombinasyonu: 2. evre deney ara sonuçları (NEOTIDE/CTONG2104). Cell Rep Med. (2024) 5:101615. doi: 10.1016/j.xcrm.2024.101615- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Lei J, Zhao J, Gong L, Ni Y, Zhou Y, Tian F ve ark. Neoadjuvant camrelizumab + platinyum içeren kemoterapi ile yalnızca kemoterapi: rezektabil IIIA veya IIIB (T3N2) küçük hücreli olmayan akciğer kanseri hastalarında: TD-FOREKNOW randomize klinik deney. JAMA Oncol. (2023) 9:1348–55. doi: 10.1001/jamaoncol.2023.2751
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede göster
-
Shao M, Yao J, Wang Y, Zhao L, Li B, Li L ve ark. Rezektabil küçük hücreli akciğer kanseri için neoadjuvant sintilimab + kemoterapinin ikiye karşı üç döngüsü: neoSCORE deneyi. Signal Transduct Target Ther. (2023) 8:146. doi: 10.1038/s41392-023-01355-1
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede göster
-
Chen J, Ang K L, Wang Z, Lei F, He J, Li S. Küçük hücreli akciğer kanserinde neoadjuvant imunoterapinin ameliyata ek döngülerle etkileri. Thorac Cancer. (2023) 14:1260–7. doi: 10.1111/1759-7714.14867
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede göster
-
Liang W, Cai K, Chen C, Chen H, Chen Q, Fu J ve ark. Küçük hücreli akciğer kanseri için neoadjuvant imunoterapi konusunda uzman görüşü. Transl Lung Cancer Res. (2020) 9:2696–715. doi: 10.21037/tlcr-2020-63
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede göster
Özet
Anahtar kelimeler
camrelizumab, immunokemoterapi, akciğer skuamöz hücre karsinom, neoadjuvant terapi, patolojik yanıt
Başvuru
Zhang Y, Kang N, Ma Y, Wang X, Xu H, Gui S, Shao C, Liu S, Shen Y, Fu Y, Lu J, Li Z, Du Y ve Wang H (2026) II–IIIB aşama akciğer skuamöz hücre karsinomunda neoadjuvant camrelizumab + albümine bağlanmış paklitaksel ve karboplatinin etkinliği ve güvenliği: tek kollu, tek merkezli, faz II deneyi. Front. Oncol. 16:1998532. doi: 10.3389/fonc.2026.1998532
Cep
14 Eylül 2026
Güncellendi
28 Ekim 2026
Kabul edildi
31 Ekim 2026
Yayınlandı
12 Kasım 2026
Hacim
16 – 2026
Anand Rotte, Arcellx Inc, Amerika Birleşik Devletleri
Tao Ge, Tongji Üniversitesi, Çin
Zhiguo Hou, Jiangsu HengRui İlaçları, Çin
© 2026 Zhang, Kang, Ma, Wang, Xu, Gui, Shao, Liu, Shen, Fu, Lu, Li, Du ve Wang.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli bir makale olarak dağıtılmıştır. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf yapılması ve bu dergideki orijinal yayının kabul gören akademik uygulamalar doğrultusunda belirtilmesi şartıyla, diğer platformlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma mümkündür. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izin verilmez.
* Hua Wang, wanghua@ahmu.edu.cn; Yingying Du, duyingying@ahmu.edu.cn; Ziming Li, liziming1980@shsmu.edu.cn
†Bu çalışmaya eşit katkıda bulunan yazarlar
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve değerlendirenlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

