OJİTİK ARAŞTIRMA makalesi
Front. Med., 12 Kasım 2026
Ayırım: Bulaşıcı Hastalıklar: Patogenez ve Terapi
Hacim 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.1961362
- FT
Fuquan Tu 1,2†
- YH
Yongning Huang 3†
- WL
Wanru Li 1,2
- KL
Kangda Lin 1,2
- QW
Qiong Wu 1,2
- YL
Yiqin Lin 1,2
- RY
Ranjie Yu 1,2
- JC
Junnian Chen 1,2
- LZ
Lili Zhou 1,2
- RY
Rongpei Ye 3
- WW
Wenwei Wu 1,2*
-
1. Yoğun Bakım Ünitesi, Fujian Tıp Üniversitesi Union Hastanesi, Fuzhou, Fujian, Çin
-
2. Union Klinik Tıp Fakülteleri, Fujian Tıp Üniversitesi, Fuzhou, Fujian, Çin
-
3. Yoğun Bakım Ünitesi, Nan’an Şehir Hastanesi, Nan’an, Fujian, Çin
Makale ölçütleri
Özet
Arka plan:
Serum immunoglobulin konsantrasyonları ile sepside mortalite arasındaki ilişki belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışma, sepsi hastalarında serum IgA ile mortalite arasındaki ilişkiyi, serum IgG düzeyi ≥670 mg/dL olan hastalarda incelemiştir.
Yöntem:
Çin anakarasındaki iki üçüncü derece A sınıfı hastanenin Yoğun Bakım Ünitelerinden elde edilen gerçek dünya klinik verileri ve MIMIC-IV veri tabanı temel alınarak, bu çalışma serum IgG konsantrasyonu için kesim değeri olarak 670 mg/dL kullanarak hastaları IgG <670 mg/dL ve IgG ≥670 mg/dL gruplarına ayırmıştır. Bu çalışma, serum IgA ile sepsi hastalarında mortalite arasındaki ilişkiyi incelemek için karşılaştırmalı analiz, Cox regresyonu ve Log-rank hayatta kalma analizini kullanmıştır. Buna ek olarak, bu çalışma serum IgG ≥670 mg/dL olan nonpulmoner sepsi hastalarına odaklanmış, BALF (bronkoalveoler lavaj sıvısı) IgA ile akciğer görüntülemesinde ekzudasyon durumu ve mekanik ventilasyon süresi arasındaki korelasyonu analiz etmiş ve sitometri akışı kullanarak BALF’den geri kazanılan CD45+ hücre popülasyonu içindeki IgA1+ hücrelerin oranını ve bu hücrelerin IgA1 floresans yoğunluğunu karakterize etmiştir.
Sonuç:
Sepsisli hastalarda farklı hastalık prognozlarına sahip hastalarda serum immunoglobulin düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Serum IgG ≥670 mg/dL olan hastalarda, serum IgA’daki her 100 mg/dL’lik artış, yaş, cinsiyet ve SOFA skoru için düzeltme sonrasında klinik kohortta mortalite ile ilişkilidir (düzeltilmiş HR, 1.269; %95 IG, 1.046–1.540; P = 0.016). İlgili ilişki MIMIC-IV’te istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (düzeltilmiş HR, 1.043; %95 IG, 0.999–1.089; P = 0.053). Nonpulmoner sepsisli hastalarda, serum IgA konsantrasyonları ve BALF IgA ölçümleri, pulmoner CT skorlarındaki değişimle pozitif korelasyon gösteriyordu (Pearson’s r = 0.5383; %95 IG, 0.2907–0.7183 ve r = 0.5713; %95 IG, 0.2989–0.7576, sırasıyla). Nonpulmoner sepsisli hastalar arasında, BALF’den geri kazanılan CD45+ hücreler arasındaki CD19+ IgA1+ B hücrelerinin oranı veya IgA1+ B hücre popülasyonu içindeki IgA1 floresans yoğunluğu hayatta kalanlar ve hayatta kalamayanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmedi.
Sonuçlar:
Serum IgA, IgG ≥670 mg/dL olan klinik alt grubunda yaş, cinsiyet ve hastalık şiddeti için düzeltme sonrasında mortalite ile ilişkilidir, ancak düzeltilmiş MIMIC-IV analizleri bu ilişkiyi tutarlı şekilde desteklemedi. Keşif amaçlı serum ve BALF IgA ölçümleri, pulmoner CT anormallıkları ile ilişkilidir. Bu bulgular, IgA’nın pulmoner yaralanmadaki bireysel düzeyde prediktif performansı veya nedensel rolünü kanıtlamaz.
Denek kaydı:
[https://www.chictr.org.cn] ChiCTR, ChiCTR2400083751. 30 Nisan 2024’te kaydedildi.
Öne Çıkanlar
-
Yüksek serum IgA düzeyleri, klinik IgG ≥670 mg/dL alt grubunda düzeltme sonrası mortalite ile ilişkilendirilmiştir; MIMIC-IV’deki düzeltilmiş bulgular daha tutarlı değildir.
-
Serum IgA düzeyleri, pulmoner olmayan sepsis hastalarında pulmoner ekssüatif lezyonlar ve mekanik ventilasyon süresiyle pozitif korelasyon göstermiştir.
-
BALF’dan geri kazanılan IgA1+ B-hücre oranları ve floresan yoğunluğu hayatta kalanlar ile hayatta kalamayanlar arasında anlamlı biçimde farklılık göstermemiştir.
1. Giriş
Yaklaşık 50 milyon yeni sepsis olgusu her yıl dünya genelinde tanı almakta ve mortalite oranı %22,5’e kadar ulaşmaktadır (). Çin’de yoğun bakım ünitelerinde (YBU) sepsis hastalarının 90 günlük mortalite oranı %35,5’e kadar çıkabilmekte ve bu da oldukça büyük bir ekonomik yük oluşturmaktadır (). Daha da önemlisi, nüfusun yaşlanması ve malignite veya organ nakli hastalarında immünosüpresif tedavilerin kullanımı sepsisin insidansını ve mortalitesini daha da artırabilir ve küresel sağlık yükünü artırabilir (). Sepsis, organ hasarına ve potansiyel olarak yaşamı tehdit eden organ disfonksiyonuna katkıda bulunan, düzenlenmemiş bir inflamuar yanıt ile karakterize edilir (, ). İmmün disfonksiyon, sepsisin patogenezi ve gelişimi boyunca ortaya çıkar. “Erken immün fırtınası ve orta-geç evre immün paralizisi” ile karakterize immün disfonksiyon, sepsiste kötü sonuçlara katkıdaaktadır ().
İmmunoglobulinler, hastaların immün durumunun önemli göstergeleridir (). İmmunoglobulinler, çok sayıda antijeni tanıyabilir ve nötralize edebilir ve beş izotipe ayrılır: immunoglobulin A (IgA), immunoglobulin D (IgD), immunoglobulin E (IgE), immunoglobulin G (IgG) ve immunoglobulin M (IgM) (). Sepsis ile ilgili çalışmalarda IgA, IgG ve IgM özellikle yaygındır. Ancak, sepsis hastalarında serum immunoglobulinlerinin, будь IgG, IgA veya IgM olsun, prediktif değeriyle ilgili çalışmalar çelişkili sonuçlar vermiştir (–). Bu durum, klinik sepsis hastaları arasındaki belirgin heterojenlikle ilişkilendirilebilir.
2025 yılında Hu ve ark. () kan IgG düzeylerine göre sepzis hastalarında katmanlı analiz gerçekleştirmiş ve düşük IgG düzeyinin (<670 mg/dL) sepzis hastalarında 28 günlük mortalite için bağımsız bir öngörücü olduğunu bildirmiştir. Bu bulgular, IgG ile tanılanan alt gruplar içinde immunoglobulin–mortalite ilişkisinin incelenmesi için bir gerekçe sunmaktadır. Bu nedenle hastaları serum IgG konsantrasyonuna göre katmanlandırdık ve serum IgA ile mortalite arasındaki ilişkiyi inceledik. Dikkat çekici olan, immunoglobulinlerin önemli türlerinden biri olan IgA’nın mukozal bağışıklık bariyerine önemli ölçüde katkıda olması, ancak sepzis sonuçlarıyla olan ilişkisinin belirsiz kalmasıdır ().
Çin anakarasındaki iki hastanenin Yoğun Bakım Ünitelerinde (YoBU) sepzis hastalarında ve MIMIC-IV kamusal veri tabanındaki verilerde katmanlı analiz gerçekleştirdik. Serum IgG ≥670 mg/dL olan hastalardan bir alt grup seçtik, farklı hastalık prognozuna sahip hastalarda serum IgA konsantrasyonları arasındaki farkları karşılaştırdık ve farklı serum IgA konsantrasyonuna sahip hastalarda hayatta kalma analizi yaptık. Ayrıca bu çalışma, pulmoner olmayan sepzis hastalarını da analiz etti. Bronkoalveolar lav sıvısında (BALF) IgA ve IgA+ hücreleri tespit edip analiz ederek, IgG ≥670 mg/dL olan sepzis hastalarında IgA konsantrasyonu ile akciğer hastalığının ilerlemesi arasındaki korelasyonu inceledik.
2 Materyaller ve yöntemler
2.1 Veri kaynakları
Clinik veriler, Çin anakarasındaki iki üçüncü derece A sınıfı hastanenin Yoğun Bakım Ünitelerinden geldi: Fujian Tıp Üniversitesi Union Hastanesi ve Fujian Eyaletinde Nan’an City Hastanesi. 1 Mayıs 2024 – 31 Aralık 2025 tarihleri arasında YoBU’lere yatırılan sepzis hastalarının klinik verileri, gözlemsel bir kohort çalışmasının parçası olarak retrospektif ve prospektif olarak toplandı. Çalışma protokolü, Fujian Tıp Üniversitesi Union Hastanesi Etik Kurulu ve Nan’an City Hastanesi Etik Kurulu (2023KJT058 ve 2024KJCX095) tarafından onaylandı ve Çin Klinik Deney Kayıt Sistemi’ne (ChiCTR2400083751) kaydedildi.
MIMIC verileri, Medical Information Mart for Intensive Care-IV (MIMIC-IV, sürüm 3.1) kaynağından temin edilmiştir. Veritabanı, Beth Israel Deaconess Medical Center’dan toplanan hasta bilgilerini içermekte olup; Yoğun Bakım Ünitesine yatırılan 65.000’den fazla hastaya ve Acil Servise gelen 200.000’den fazla hastaya ait verileri kapsamaktadır. Makalenin sorumlu yazarı, Collaborative Institutional Training Initiative (CITI) programı sınavını tamamlayarak gerekli veritabanı erişimini edinmiştir (Kayıt No: 14466516).
2.2 Katılımcılar
Hastanelerden alınan klinik hasta verileri ile MIMIC-IV verileri, aşağıdaki kriterleri karşılayan hastalar için dahil edilmiştir: a. Sepsis-3 () kriterlerine göre sepsis tanısı almış (enfeksiyonla ilişkili SOFA ≥2); b. 18 ile 85 yaşları arasında; c. 24 saatten uzun hastanede kalma süresi. Dışlama kriterleri ise şu şekildeydi: a. bağ doku hastalığı, edinilmiş bağışıklık yetmezliği hastalığı olanlar, transplantasyon sonrası rejeksiyon önleyici tedavi alanlar ve hamile hastalar; b. 48 saatten kısa Yoğun Bakım Unesine kalan hastalar; ve c. serum immunoglobulin ölçümleri eksik olan hastalar.
Ayrıca, sepsis tanısı almış hastanede tedavi alan hastalara “standart sepsis paketi tedavisinin bireyselleştirilmiş tedaviyle birleştirilmesi” ilkesi doğrultusunda aktif tedavi uygulanmış olup, bu çalışma ile ilgili bir müdahale bulunmamıştır. Klinik veriler atanan personel tarafından toplanmış ve EpiData v3.1 phầnılımına girilmiştir. Her iki kohorttaki Cox regresyon analizlerinde takip süresi, hastaneye yatış tarihinden ölüm veya kayba uğrama tarihine kadar hesaplanmıştır. Klinik kohortta hayatta kalan hastalar, hastaneden taburcu edildikten 30 gün sonra kayba uğratılmıştır. MIMIC-IV kohortunda ise hayatta taburcu edilen hastalar hastaneden taburcu edildiği anda kayba uğratılmıştır. İkili lojistik regresyon, her kohortta ilgili gözlem süresi içindeki ölümü değerlendirmiştir. Böylece her iki kohort arasında ölüm gözlem penceresi birbirinden farklıdır.
2.3 Veri toplama
Clinik kohorttaki hastalar için aşağıdaki veriler toplandı: temel bilgiler (cinsiyet, yaş, boy, kilo, enfeksiyonun birincil yeri, şikayetten hastaneye yatışa kadar geçen süre), eşlik eden hastalıklar (diyabet, kronik böbrek hastalığı, malignite), laboratuvar tetkikleri (glikozile hemoglobin, beyaz hücreler (WBC), lenfositler, trombositler (PLT), laktat, prokalsitonin (PCT), interleukin-6 (IL-6), globülin, IgG, IgA, IgM) ve SOFA ve APACHE-II skorları. Tüm laboratuvar tetkiki sonuçları ICU’ya yatıştan sonraki 24 saat içinde elde edildi. Hastanın ICU’daki kalış süresi, hastanede kalış süresi ve hayatta kalma durumu da kaydedildi. Masci ve arkaları () tarafından önerilen 25 puanlık akciğer BT görüntüleme ölçeğine uygun olarak, bu çalışma akciğer dışı sepsisli hasta alt kümesinden akciğer BT skorlaması yapmak üzere bir hasta alt kümesi seçti ve sonuçları kaydedti. İlk BT skoru, hastaneye yatıştan sonraki 24 saat içinde yapılan göğüs BT muayenesinden elde edildi. En yüksek takip BT skoru, hastanede kalış sırasında tekrarlanan göğüs BT muayeneleri arasındaki maksimum skor olarak tanımlandı. BT skorundaki değişim, en yüksek takip BT skorundan ilk BT skorunun çıkarılmasıyla hesaplandı.
Tüm MIMIC-IV verileri öncelikle hasta cinsiyeti, yaş, boy, kilo, diyabet varlığı, kronik böbrek hastalığı varlığı, SOFA skoru, APACHE-II skoru ve laboratuvar tetkiki sonuçları (beyaz hücreler, lenfositler, trombositler, laktat, globülin, immunoglobulin G, immunoglobulin A ve immunoglobulin M) ile birlikte ICU’daki kalış süresi ve hastanede hayatta kalma durumunu içermektedir.
670 mg/dL IgG eşik değeri, keşif amaçlı katmanlandırma için edebiyat tabanlı bir eşik olarak Hu ve arkaları ()’nın sepsis çalışmasından alınmıştır. Bu çalışma kohortlarında en iyi eşik değeri olarak ya da IgA ile ölüm arasındaki ilişkinin değiştiği biyolojik bir eşik olarak belirlenmemiştir. Bu eşik yalnızca katmanlandırma için kullanılmış ve patolojik bir IgG yükselmesini ya da immunoglobulin yeterliliğini tanımlamak amacıyla kullanılmamıştır.
2.4. Akciğer dışı sepsis alt kohortun seçimi, BALF toplama ve IgA ölçümü
CT alt kohortu, klinik kohorttan seçilen ve aşağıdaki kriterleri karşılayan 45 hastanın ardışık olarak dahil edilmesiyle oluşmuştur: pulmoner dışı sepsis, serum IgG ≥670 mg/dL, birbirinden en az bir hafta uzakta gerçekleştirilen en az iki akciğer BT incelemesi ve yakınların verdiği yazılı onam. Enfeksiyon kaynağına göre resmi eşleştirme veya kotalı örneklemeye gidilmemiştir.
Bu alt kohortta, yapay hava yolu bulunan ve artmış hava yolu sekresyonları nedeniyle bronkoskopi gerektiren terapötik aspirasyon için bronkoskopinin gerekli olduğu hastalardan BALF örnekleri alınmıştır; ayrıca yakınlar bu girişime onay vermiştir. BALF örnekleri bu klinik göstergeli girişimler sırasında elde edilmiş; bronkoskopi yalnızca araştırma amacıyla yapılmamıştır. Dokuz hastada yapay hava yolu bulunmadığı için çalışmada kullanılan BALF örneklem kriterlerini karşılamamıştır. Bu hastalar arasında üçü idrar yolu enfeksiyonu, ikisi cilt ve yumuşak doku enfeksiyonu, ikisi karın içi enfeksiyonu ve ikisi ise bilinmeyen enfeksiyon kaynağına sahip hastalardır. Geriye kalan 36 hastada BALF IgA ölçümü ve sitometrik akış (flow kymetrik) analizi gerçekleştirilmiştir.
Pulmoner olmayan sepsis alt analizi için, göğüs BT ile değerlendirilen 45 hastayı ve BALF örnekleme yapılan 36 hastalık alt grubu dahil ederek, sonuç aynı gözlem penceresi kullanılarak tanımlandı. İndeks hastaneleşme sırasında veya hastane çıkışından sonra 30 gün içinde herhangi bir nedenden ölen hastalar “kötü sonuç” olarak, bu süre içinde hayatta kalmaya devam eden hastalar ise “iyi sonuç” olarak sınıflandırıldı. Bu etiketler, bu alt analizi çalışmada kullanılan diğer gruplandırmalardan ayırmak için kullanıldı. BALF ve EDTA-antikoagüle venöz kan, BALF hücre akış sitometrisi analizi ve IgA konsantrasyonunun belirlenmesi için eşzamanlı olarak toplandı. BALF, yayımlanmış rehbere () göre, bazı değişikliklerle alındı. Kısa özetle, hastanın ailesinden onay alınıp bilgilendirilmiş onay formu imzalandıktan sonra, lavajdan önce esnek bronkoskop aracılığıyla solunum yolu salgıları emildi. Her iki akciğerin hastalıklı alt lobları, 20 mL 0,9% steril tuzlu su ile iki kez lavaj edildi. “ Nokta aspirasyonu” metodu kullanılarak iki BALF örneği (yaklaşık 5–8 mL/örnek) ardışık olarak toplandı. İkinci örnek, akış sitometrik analiz ve IgA ölçümü için araştırma örneği olarak seçildi. BALF örnekleri derhal 4 °C’de saklandı ve 2 h içinde işlendi. BALF örnekleri, 100 μm gözenek boyutuna sahip steril naylon membran üzerinden 15 mL santrifüj tüplerine süzüldü ve 4 °C’de 300 g kuvvette 5 min santrifüj edildi. Süpernatan sonra 1,5-mL mikrosantrifüj tüplerine paylaştırıldı ve sonraki analiz için donduruldu. Hücre çökeltisi PBS ile yıkandı ve akış sitometrik analiz için RPMI 1640 tam ortamında yeniden süspansiyon edildi.
Standartlaşmış işletim prosedürlerine rağmen, her hastadan elde edilen BALF’nin geri kazanımında farklılıklar sürdü. Bu nedenle bu çalışma, BALF’deki IgA konsantrasyonunu standartlaştırmak için “üre azotu kalibrasyon yöntemi” () yöntemini kullandı. Serum ve BALF ure azotu konsantrasyonları, kolorimetrik floresan mikrotavla okuyucusu (SpectraMax iD5, Molecular Devices) kullanılarak Urea Assay Kit (Beyotime, S0574M) ile ölçüldü. BALF IgA, Applied Biosystems 7500 Gerçek Zamanlı PCR sistemi (Thermo Fisher Scientific) kullanılarak Human IgA ProQuantum Immunoassay Kit (Thermo Fisher, Invitrogen, A45729) ile ölçüldü. Standartlaşmış BALF IgA konsantrasyonu, serum ure azotunun BALF ure azotuna bölünmesi ve ardından ölçülen BALF IgA değeriyle çarpılmasıyla eşittir.
BALF hücrelerinin sitometrik akış analizi, önceki çalışmalarımızdaki () ile aynıydı. Tüm sitometrik akış analizleri BD FACSCelesta (BD) ve FlowJo v10.6.2 yazılımı (BD) üzerinde gerçekleştirildi. Sitometrik akış sonuçları, BALF’den geri kazanılan CD45+ hücreler arasında CD19+ IgA1+ B hücrelerinin yüzdesini ve IgA1+ B hücre popülasyonu içindeki IgA1 boyamanın ortalık floresan yoğunluğunu içeriyordu. Antikorlar ve boyama reaktifleri aşağıdaki gibi farklı şirketlerden satın alındı: Zombie Violet (423113) ve CD19-APC (302212) BioLegend’den, CD45-Violet 650 (416-0459-42) Invitrogen’den ve PE Mouse Anti-Human IgA1 (571774) BD Pharmingen’den satın alındı.
2.5 İstatistiksel analiz
Bu çalışmada kullanılan istatistiksel analiz ve grafik yazılımları SPSS 21 ve GraphPad Prism 10’u; akış diyagramları Microsoft Visio ile çizildi; sitometride akış verileri FlowJo v10.6.2 kullanılarak analiz edildi. Süreklilik değişkenlerinin normal dağılımı Kolmogorov–Smirnov testi ile değerlendirildi. Normal dağılım göstermeyen süreklilik değişkenleri medyan ve çeyrekler arası açıklık olarak özetlendi ve iki bağımsız grup arasında Mann–Whitney U testi ile karşılaştırıldı. Kategorik değişkenler sayı ve yüzde olarak sunuldu ve beklenen hücre sayılarına göre Pearson ki-kare testi veya Fisher kesin testi ile karşılaştırıldı. Serum IgA ile ölüm arasındaki ilişkinin IgG grubuna göre değişip değişmediğini değerlendirmek için tam klinik ve MIMIC-IV kohortlarında ayrı ayrı Cox orantılı risk modelleri uyarlandı. Her modelde serum IgA 100 mg/dL artış başına ölçeklendirilmiş süreklilik değişkeni olarak, IgG grubu (<670 ile ≥670 mg/dL karşılaştırması) ve bir IgA-IgG grubu etkileşim terimi modele dahil edildi. Her iki model de yaş, cinsiyet ve SOFA skoru için düzeltildi ve ayrı ayrı uyarlanan alt grup modellerinde kullanılan birincil düzeltme kümesiyle aynı düzeltme kümesi kullanıldı. Modeldeki tüm terimler aynı anda modele alındı. Etkileşim P değerleri iki yönlü Wald testi ile elde edildi. IgG grubuna özgü risk oranları ve %95 güvenirlik aralıkları, her kohort içindeki aynı etkileşim modelinden IgG grubunun referans kategorisi değiştirilerek çıkarıldı. Orijinal tıbbi kayıtlarla doğrulamanın ardından, iki klinik hastaya ait daha önce eksik olan kayıtlar istatistiksel tahmin yerine kaydedilen değerlerle tamamlandı. Etkileşim modelleri için gerekli tüm değişkenler 233 klinik hastanın ve 1.121 MIMIC-IV hastanın tamamında mevcuttu; bu nedenle eksik model değişkenleri nedeniyle ek hastanın çıkarılması gerekmedi. Ek analiz olarak, her tam kohortta serum IgA ve IgG’nin her ikisinin de süreklilik değişkeni olarak, 100 mg/dL artış başına ölçeklendirilmiş olarak ve çarpım etkileşim terimiyle birlikte dahil edildiği Cox modelleri uyarlandı. Bu modeller yaş, cinsiyet ve SOFA skoru için düzeltildi. Süreklilik IgA-IgG etkileşimi iki yönlü Wald testi ile değerlendirildi. İçinde
IgG ≥670 mg/dL alt gruplarında, açıklayıcı ROC analizleri klinik kohortta 310 mg/dL ve MIMIC-IV kohortunda 298 mg/dL IgA eşik değerlerini Youden indeksi kullanarak belirlemiştir; ancak hiçbir eşik bağımsız olarak doğrulanmamıştır. Klinik Kaplan–Meier eğrileri 310 mg/dL eşik değerini kullanmış ve eşik sonuçtan türetilmiş olması nedeniyle log-rank P değeri betimleyici olarak yorumlanmıştır. MIMIC-IV’te IgA tersilleri sonuç bilgisi kullanılmadan (eşik noktaları: 198,67 ve 352 mg/dL) tanımlanmıştır. Hastaneden taburcu olma, rekabetçi olay olarak ele alınarak hastaneye yatıştan hastane içi ölüme kümülatif insidans R’da (cmprsk paketi) Gray testi ile karşılaştırılarak tahmin edilmiştir. Her iki eğri analizi de düzeltmesiz ve açıklayıcıdır. Tüm testler iki yönlü olup,
P
< 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.
3 Bulgular
3.1 Katılım Sonuçları
Preset dahil etme ve dışlama kriterleri doğrultusunda, Fujian Tıp Üniversitesi Birlik Hastanesi ve Nan’an City Hastanesi’nin iki Yoğun Bakım Ünitesinden toplam 233 hasta klinik veri analizi için çalışmaya alınmıştır. Hastaların nihai hastalık prognozuna göre çalışma örneği, hayatta kalan grup (N = 176) ve hayatta kalmayan grup (N = 57) olarak ikiye ayrılmıştır. Ayrıca hastaların serum IgG düzeylerine göre () tüm hastalar, IgG < 670 mg/dL grup (N = 80) ve IgG ≥ 670 mg/dL grup (N = 153) olarak ayrılmıştır (Şekil 1A). Fujian Tıp Üniversitesi Birlik Hastanesi ve Nan’an City Hastanesi’nin Yoğun Bakım Ünitelerinin hasta detayları Ek Dosya içindeki Ek Şekil 1’de sunulmuştur. Klinik dahil etme ve dışlama kriterlerinin uygulanmasının ardından, immunoglobulin veri erişilebilirliğinin değerlendirilmesi için 38.675 hastanın değerlendirmeye uygun kaldığı belirlenmiştir. Bunların 37.554’ü, eksik immunoglobulin ölçümleri nedeniyle dışlanıp nihai MIMIC-IV kohortunda 1.121 hastaya indirilmiştir (Şekil 1B). Bu hastalar, hastanede kalma durumlarına göre hayatta kalan grup (N = 906) ve hayatta kalmayan grup (N = 215) olarak ayrılmıştır. Tüm hastalar, serum IgG düzeylerine göre IgG < 670 mg/dL grup (N = 350) ve IgG ≥ 670 mg/dL grup (N = 771) olarak gruplandırılmıştır.
Şekil 1
3.2 Farklı hastalık prognozlu sepsis hastaları arasında serum immunoglobulin düzeylerinde anlamlı fark yoktur
İki hastanenin YoCU’ndaki hastalardan alınan temel verilerin karşılaştırılması, sağ kalan grup trombosit sayılarının sağ kalamayan gruba göre anlamlı derecede yüksek, hastaneye giriş ile başvuru arasındaki süre ve SOFA ile APACHE-II skorlarının ise sağ kalan gruda anlamlı derecede düşük olduğunu ortaya koydu. Bununla birlikte, sağ kalan ve sağ kalamayan hastalar arasında serum globülin, IgG, IgA veya IgM düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi (Tablo 1). MIMIC-IV veri analizi benzer sonuçlar verdi; sağ kalan gruda daha yüksek trombosit sayısı, daha düşük SOFA skoru ve daha düşük APACHE-II skoru saptandı. Kalan ve sağ kalamayan gruplar arasında serum immunoglobülin, IgG, IgA veya IgM düzeyleri açısından anlamlı bir fark bulunmadı (Tablo 2). Her iki kohortta da sağ kalan ve sağ kalamayan hastalar arasında serum IgG, IgA veya IgM konsantrasyonları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi.
Tablo 1
| Karakteristikler | Sa kalan (N = 176) | Sa kalmayan (N = 57) | 2/U | P-değeri |
|---|
| Cinsiyet (erkek), n (%) | 108 (61.4) | 30 (52.6) | 1.359 | 0.279 |
| Yaş (yıl), ortanca (IQR) | 66 (54, 75) | 64 (53, 72) | 4,872 | 0.746 |
| Ağırlık (kg), ortanca (IQR) | 68.2 (60.4, 77.1) | 74 (60.0, 84.7) | 5539 | 0.107 |
| Boy (cm), ortanca (IQR) | 168 (160, 172) | 170 (163, 173) | 5691 | 0.110 |
| Şeker hastalığı, n (%) | 67 (38.1) | 18 (31.6) | 0.687 | 0.433 |
| GHb (%), ortanca (IQR) | 6.8 (5.8, 8.7) | 7.1 (6.1, 10.3) | 1408 | 0.411 |
| Malign tümörler, n (%) | 35 (19.9) | 10 (17.5) | 0.125 | 0.847 |
| SKH, n (%) | 26 (14.8) | 7 (12.3) | 0.291 | 0.671 |
| PLT (×109/L) | 155 (71, 239) | 70 (30, 94) | 2094 | 0.005 |
| IgA (mg/dL) | 260.0 (184.8, 338.0) | 287.0 (167.5, 419.0) | 4,514 | 0.256 |
| IgM (mg/dL) | 73.0 (46.0, 116.0) | 75.0 (49.0, 124.0) | 5,057 | 0.926 |
| Belirti başlangıcından hastaneye yatışa kadar süre (gün, IQR) | 3 (1, 6) | 5 (3, 9) | 5,753 | 0.096 |
| SOFA, medyan (IQR) | 7 (5, 10) | 10 (8, 13) | 7,361 | <0.001 |
| APACHE-II, medyan (IQR) | 24(15, 31) | 30(25, 39) | 7,306 | <0.001 |
İki hastanede sonuçlarına göre gruplandırılmış ICU klinik verilerinin temel karakteristiklerinin karşılaştırılması.
Eksik veriler nedeniyle geçerli örneklem büyüklükleri (hayatta kalan/hayatını kaybeden) şunlardı: kilo, 173/56; WBC, lenfosit ve PLT, 144/41; PCT, 154/43; IL-6, 146/38; globülin, 132/36; ve GHb, 98/26. IQR, çeyrekler arası açıklık; GHb, glikozile hemoglobin; CKD, kronik böbrek hastalığı; WBC, beyaz kan hücresi; PLT, trombosit; PCT, prokalsitonin; IL-6, interleukin-6; IgG, immunoglobulin G; IgA, immunoglobulin A; IgM, immunoglobulin M; SOFA, organ yetmezliği takip sistemi; APACHE-II, akut fizyoloji ve kronik hastalık değerlendirmesi-II. Kalın değerler istatistiksel anlamlılığı göstermektedir (P < 0.05).
a
Fisher’ın kesin testi.
Tablo 2
| Karakteristikler | Hayatta kalan (N = 906) | Hayatını kaybeden (N = 215) | 2/U | P-değeri |
|---|
| Cinsiyet (erkek), n (%) | 472 (52.1) | 119 (55.3) | 0.737 | 0.391 |
| Yaş (yıl), medyan (IQR) | 64 (49, 74) | 66 (55, 73) | 55,131 | <0.001 |
| Ağırlık (kg), medyan (IQR) | 78.4 (64.6, 95.2) | 82.1 (69.3, 100.0) | 105380 | 0.010 |
| Boy (cm), medyan (IQR) | 168 (163, 178) | 170 (163, 178) | 35620 | 0.651 |
| Şeker hastalığı, n (%) | 249 (27.5) | 48 (22.3) | 2.374 | 0.123 |
| Kronik böbrek hastalığı (KBH), n (%) | 192 (21.2) | 53 (24.7) | 1.217 | 0.270 |
| Laboratuvar tetkikleri, medyan (IQR) | ||||
|---|---|---|---|---|
| WBC (×10⁹/L) | 10.0 (6.3, 15.3) | 12.6 (7.1, 19.6) | 42174 | 0.648 |
| Limfositler (×10⁹/L) | 0.93 (0.50, 1.54) | 0.82 (0.39, 1.47) | 58731 | 0.113 |
| PLT (×10⁹/L) | 159 (101, 237) | 119 (67, 188) | 74695 | <0.001 |
| Laktat (mmol/L) | 1.8 (1.2, 2.9) | 2.5 (1.6, 4.3) | 93341 | <0.001 |
| Globülin (g/dL) | 2.6 (2.1, 3.2) | 2.1 (1.8, 3.2) | 2630 | 0.725 |
| IgG (mg/dL) | 902.5 (632.3, 1382.0) | 839.0 (544.0, 1372.0) | 90247 | 0.094 |
| IgA (mg/dL) | 210.0 (126.7, 335.0) | 234.0 (117.0, 426.0) | 104846 | 0.081 |
| IgM (mg/dL) | 78.0 (44.0, 135.0) | 73.0 (45.5, 130.0) | 104151 | 0.113 |
| SOFA, medyan (IQR) | 5 (4, 8) | 9 (5, 12) | 132626 | <0.001 |
| APACHE-II, medyan (IQR) | 20 (15, 24) | 25 (19, 30) | 135615 | <0.001 |
MIMIC-IV kohortunun hastanede kalış durumuna göre gruplandırılmış temel karakteristiklerin karşılaştırılması.
Değişkenler için geçerli n (hayatta kalanlar/kalmayanlar) eksik veri ile: kilo, 897/211; boy, 473/147; LBK, 665/191; lenfositler, 665/191; PLT, 898/213; laktat, 735/204; globülin, 137/37. IQR, çeyrekler arası açıklık; CKD, kronik böbrek hastalığı; WBC, beyaz kan hücreleri; PLT, trombosit; IgG, immunoglobulin G; IgA, immunoglobulin A; IgM, immunoglobulin M; SOFA, sıralı organ yetmezliği değerlendirmesi; APACHE-II, akut fizyoloji ve kronik hastalık değerlendirmesi-II. Kalın değerler istatistiksel anlamlılığı gösterir (P < 0,05).
3.3 Serum IgG ≥670 mg/dL olan hastaların SOFA ve APACHE-II skorları, IgG <670 mg/dL hastalarına göre daha düşüktü
Qilu Hastanesi’nde yürütülen çalışma () tarafından ilham alınarak, hastalar IgG < 670 mg/dL ve IgG≥670 mg/dL gruplarına ayrılmak üzere 670 mg/dL eşik değeri kullanıldı. ICU klinik verilerimiz, düşük IgG seviyesine sahip hastaların, serum IgG ≥670 mg/dL hastalarına göre daha yüksek PCT, IL-6, SOFA ve APACHE-II skorları ve daha düşük IgA seviyeleri gösterdiğini ortaya koydu (Ek Tablo 1). MIMIC-IV verilerinin analizi ayrıca, IgG <670 mg/dL hastalarının, IgG ≥670 mg/dL hastalarına göre daha yüksek APACHE-II skorları ve daha düşük IgA ve IgM seviyeleri gösterdiğini ortaya koydu (Ek Tablo 2). Önceki çalışmalar, düşük serum IgG seviyeleri ile sepzis hastalarında artmış mortalite arasında bir ilişki bildirmiştir (). Bu çalışmada, IgG’ye tanımlanan gruplar arasında hastalık şiddeti farkları gözlemledik.
3.4 Serum IgA ile mortalite arasındaki ilişkiler: tam kohort etkileşim analizleri ve IgG ≥670 mg/dL alt grubu içinde analizler
Cox etkileşim analizleri, 57 ölümle klinik kohorttaki tüm 233 hastayı ve 215 ölümle MIMIC-IV kohorttaki tüm 1.121 hastayı içeriyordu. Her iki model de yaş, cinsiyet ve SOFA skoru açısından düzeltildi. Klinik kohortta IgA-IgG grubu etkileşimi istatistiksel olarak anlamlıydı (etişleşim için P = 0,015). Serum IgA’daki her 100 mg/dL’lik artış, IgG ≥670 mg/dL grubunda ölüm için artmış tehlike ile ilişkilendi (düzeltilmiş HR, 1,542; %95 IG, 1,284–1,851; P < 0,001); buna karşılık IgG <670 mg/dL grubundaki ilişki istatistiksel anlamlı değildi (düzeltilmiş HR, 0,789; %95 IG, 0,475–1,309; P = 0,359). MIMIC-IV’de etkileşim istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (P etkileşim için = 0,079). Hastanede mortaliteye karşılık gelen düzeltilmiş HR’lar, IgG ≥670 mg/dL grubunda 1,043 (%95 IG, 0,999–1,089; P = 0,055) ve IgG <670 mg/dL grubunda 0,990 (%95 IG, 0,952–1,030; P = 0,624) olarak bulundu. Her iki IgA ve IgG sürekli olarak modellendiğinde, IgA-IgG etkileşimi ne klinik kohortta (P etkileşim için = 0,564) ne de MIMIC-IV’de (P etkileşim için = 0,289) istatistiksel anlamlılığa ulaştı. Böylece, klinik kohortta dikotomize edilmiş IgG ile gözlemlenen etkileşim, sürekli çarpım etkileşimi modeli tarafından desteklenmedi. Bu grup özgüsü tahminler tam kohort etkileşim modellerinden türetilmiştir ve Ek Tablo 3’te sunulmuştur.
IgG ≥670 mg/dL grubundaki tüm hastalar üzerinde alt grup analizi yaptık ve son sonucu temel alarak onları canlı grup ve ölüm grubu olarak böldük. Ölüm grubundaki hastalarla karşılaştırıldığında, canlı gruptaki hastalarda anlamlı derecede yüksek trombosit sayıları bulunurken, IgA, IL-6, SOFA ve APACHE-II skorları ile girişten yatışa kadar olan süreler grupta daha düşüktü (Tablo 3). MIMIC-IV veritabanının alt grup analizi de ölüm grubunda, canlı gruba göre anlamlı derecede yüksek IgA seviyeleri ortaya koydu (Ek Tablo 4).
Tablo 3
| Karakteristikler | Hayatta kalan grup (N = 119) | Ölen grup (N = 34) | 2/U | P-değeri |
|---|
| Cinsiyet (erkek), n (%) | 76 (63.9) | 22 (64.7) | 0.008 | 0.928 |
| Yaş (yıl), medyan (IQR) | 67 (56, 76) | 63 (50, 72) | 1,844 | 0.432 |
| Ağırlık (kg), medyan (IQR) | 68.1 (60.0, 77.1) | 69.0 (59.2, 78.9) | 2,010 | 0.925 |
| Boy (cm), medyan (IQR) | 168 (160, 172) | 170 (163, 174) | 2,338 | 0.166 |
| Şeker hastalığı, n (%) | 49 (41.2) | 11 (32.4) | 0.864 | 0.353 |
| GHb (%), medyan (IQR) | 6.6 (5.8, 8.5) | 7.1 (6.4, 11.8) | 778 | 0.225 |
| Malign tümörler, n (%) | 24 (20.2) | 5 (14.7) | —a | 0.622 |
| Kronik böbrek hastalığı, n (%) | 15 (12.6) | 4 (11.8) | —a | >0.999 |
| Enfeksiyonun birincil yeri |
| Solunum yolu, n (%) | 36 (30.3) | 12 (35.3) | 0.312 | 0.576 |
| Sişe yolu, n (%) | 15 (12.6) | 3 (8.8) | —a | 0.765 |
| Abdomen, n (%) | 33 (27.7) | 7 (20.6) | 0.699 | 0.403 |
| Deri ve yumuşak doku, n (%) | 9 (7.6) | 3 (8.8) | —a | 0.730 |
| Bilinmeyen veya başka, n (%) | 26 (21.8) | 9 (26.5) | 0.320 | 0.571 |
| Laboratuvar tetkikleri, medyan (IQR) |
| WBC (×109/L) | 10.9 (7.9, 16.1) | 11.2 (8.4, 15.8) | 756 | 0.083 |
| Lymphocytes (×109/L) | 0.82 (0.50, 1.27) | 0.76 (0.47, 0.97) | 896 | 0.469 |
| PLT (×109/L) | 164 (87, 251) | 62 (34, 83) | 479 | <0.001 |
| Lactate (mmol/L) | 1.2 (0.8, 2.0) | 1.6 (0.9, 3.3) | 1931 | 0.686 |
| PCT (ng/mL) | 4.6 (0.8, 11.1) | 3.7 (1.5, 9.3) | 1153 | 0.842 |
| IL-6 (pg/mL) | 318 (100, 1636) | 1,508 (455, 3842) | 964 | 0.919 |
| Globulin (g/dL) | 2.4 (2.1, 2.8) | 2.3 (1.9, 3.1) | 1062 | 0.896 |
| IgG (mg/dL) | 923.0 (781.0, 1090.0) | 880.0 (741.8, 1106.8) | 1713 | 0.174 |
| IgA (mg/dL) | 272.0 (202.0, 369.0) | 371.5 (237.3, 544.3) | 2638 | 0.007 |
| IgM (mg/dL) | 77.0 (47.0, 115.5) | 87.0 (60.8, 116.5) | 2042 | 0.934 |
| Onset-to-admission time (days) | 3 (1, 6) | 5 (3, 8) | 988 | <0.001 |
| SOFA, median (IQR) | 6 (5, 9) | 11 (8, 13) | 3,215 | <0.001 |
| APACHE-II, median (IQR) | 21(13, 28) | 32(26, 40) | 3,220 | <0.001 |
C serumu IgG≥670 mg/dL olan klinik hastalarda sonuçlara göre gruplandırılmış temel karakteristiklerin karşılaştırılması.
a
Fisher’ın kesin testi.
Eksik veri bulunan değişkenler için geçerli N (Canlı grubu/Ölü grubu): kilo, 117/34; WBC, lenfositler ve PLT, 95/21; PCT, 103/23; IL-6, 100/19; globülin, 94/23; GHb, 77/17. IQR, çeyrekler arası menzil; GHb, glikozile hemoglobin; CKD, kronik böbrek hastalığı; WBC, beyaz kan hücresi; PLT, trombosit; PCT, prokalsitonin; IL-6, interleukin-6; IgG, immunoglobulin G; IgA, immunoglobulin A; IgM, immunoglobulin M; SOFA, sıralı organ yetmezliği değerlendirmesi; APACHE-II, akut fizyoloji ve kronik sağlık değerlendirmesi-II. Kalın değerler istatistiksel anlamlılığı gösterir (<0.05).
C serumu IgG ≥670 mg/dL olan klinik alt kümede, Cox regresyon analizi 34 ölümle birlikte 153 hastayı kapsamıştır. Düzeltilmemiş modelde, serumda her 100 mg/dL’lik IgA artışı, daha yüksek ölüm riski ile ilişkilendirilmiştir (HR, 1.352; %95 IG, 1.116–1.637; P = 0.002). Yaş, cinsiyet ve SOFA skoru ile düzeltme sonrasında ilişki istatistiksel olarak anlamlı kalmıştır (düzeltilmiş HR, 1.269; %95 IG, 1.046–1.540; P = 0.016). SOFA yerine APACHE-II’nin kullanıldığı analiz benzer bir tahmin vermiştir (düzeltilmiş HR, 1.284; %95 IG, 1.060–1.556; P = 0.011). İlgili MIMIC-IV alt kümesinde, hastanede ölümlerle birlikte 771 hastayı içeren analiz yapılmıştır. IgA’daki her 100 mg/dL’lik artış için düzeltilmemiş HR 1.053’tür (%95 IG, 1.013–1.094; P = 0.010). Yaş, cinsiyet ve SOFA skoru ile düzeltme sonrasında ilişki istatistiksel olarak anlamlı olmamıştır (düzeltilmiş HR, 1.043; %95 IG, 0.999–1.089; P = 0.053). APACHE-II ile düzeltilmiş hassaslık analizi, güven aralığı 1’in dışında kalan benzer bir etki tahmini vermiştir (düzeltilmiş HR, 1.045; %95 IG, 1.003–1.089; P = 0.034) (Şekil 2).
Şekil 2
Clinik ve MIMIC-IV kohortlarında serum IgG ≥670 mg/dL alt gruplarında, serum IgA ile ölüm arasındaki ilişki incelemek için ikili lojistik regresyon kullanıldı. Serum IgA’daki her 100 mg/dL’lik artış başına düzeltilmemiş OR’lar klinik kohortta 1.571 (95% GI, 1.208–2.043; P < 0.001) ve MIMIC-IV’te 1.061 (95% GI, 1.008–1.116; P = 0.022) olarak bulundu. Yaş, cinsiyet ve SOFA skoru için düzeltme sonrasında karşılık gelen OR’lar sırasıyla 1.657 (95% GI, 1.219–2.251; P < 0.001) ve 1.045 (95% GI, 0.997–1.095; P = 0.066) idi. SOFA yerine APACHE-II ile değiştirilen hassaslık analizlerinde yaş ve cinsiyet korunarak karşılık gelen OR’lar sırasıyla 1.645 (95% GI, 1.227–2.204; P = 0.001) ve 1.044 (95% GI, 0.996–1.095; P = 0.072) olarak hesaplandı (Ek Tablolar 5, 6).
Keşif niteliğindeki ROC analizleri, ilgili kohorta özgü gözlem pencereleri içinde ölen hastalar ile hayatta kalan hastalar arasında serum IgA’nın ayırt ediciliğini değerlendirmek için gerçekleştirildi. Klinik veriler ve MIMIC-IV için eğri altındaki alan (AUC) değerları sırasıyla 0.7328 ve 0.6928 idi (Ek Şekil 2). Youden indeksi maksimize edilerek seçilen ROC kaynaklı IgA eşik değerleri klinik kohortta 310 mg/dL ve MIMIC-IV kohortta 298 mg/dL oldu. İlgili IgA eşik değeri esas alınarak serum IgG ≥670 mg/dL olan tüm hastalar gruplandırıldı ve koharta özgü IgA eşik değerleri kullanarak Kaplan–Meier hayatta kalma eğrileri oluşturuldu, hayatta kalma dağılımları log-rank testi ile karşılaştırıldı. Bulgular, yüksek serum IgA konsantrasyonuna sahip hastaların daha yüksek ölüm oranına sahip olduğunu ortaya koydu (Şekil 3).
Şekil 3
3.5 Nonpulmoner sepsisli hastalarda hem serum IgA hem de BALF IgA düzeyleri akciğer lezyonlarının CT skorlarıyla pozitif korelasyon gösterdi
IgG ve IgM’nin aksine, IgA mukozal yüzeyde daha yüksek konsantrasyonlarda bulunur ve mukozal immun bariyer için kritik önem taşır (). CT alt kohortu 45 hastadan oluşuyordu: idrar yolu enfeksiyonu olan beş, cilt ve yumuşak doku enfeksiyonu olan dört, abdominal enfeksiyon olan 26 ve bilinmeyen enfeksiyon kaynağı olan 10 hasta. 45 hastanın tamamına CT değerlendirmesi uygulandı. BALF örnekleri 36 hastadan elde edildi; bunlar arasında idrar yolu enfeksiyonu olan iki, cilt ve yumuşak doku enfeksiyonu olan iki, abdominal enfeksiyon olan 24 ve bilinmeyen enfeksiyon kaynağı olan sekiz hasta yer aldı (Ek Tablo 7). Bu 36 hastaya hem serum IgA ölçümü hem de sitometrik akış analizi uygulandı. Serum IgA konsantrasyonları ve BALF IgA ölçümlerinin sonuç grupları arasındaki karşılaştırmalar sırasıyla 4A ve 4B şekillerinde gösterilmektedir. Serum IgA ve BALF IgA konsantrasyonlarının hastanın akciğer CT lezyon skoru ile ilişkisi, hastanın akciğer CT lezyon skoru (ilk CT skoru ve en kötü CT skoru) değişimleri üzerinde korelasyon analizi ile incelendi. Serum IgA konsantrasyonları ve assay’dan elde edilen BALF IgA ölçümleri, pulmoner CT lezyon skorlarındaki göreli değişimle pozitif korelasyon gösterdi (4C ve 4D şekilleri). Ayrıca, serum veya BALF IgA konsantrasyonu ile hastalardaki mekanik ventilasyon süresi arasında korelasyon analizi yapıldı. Ölümle ilgili olarak mekanik ventilasyon süresinin kesintiye uğramasının etkisini azaltmak amacıyla, 4E ve 4F şekillerindeki analizler, 36 hastalı BALF alt kohortundan alınan aynı 29 hayatta kalan ile sınırlandı. Bu hastalarda serum ve BALF IgA konsantrasyonları, sırasıyla mekanik ventilasyon süresi ile korelasyonu açısından incelendi. Bununla birlikte, bu analizi yalnızca hayatta kalanlarla sınırlamak, gözlemlenen korelasyonları ya zayıflatmaya ya da abartmaya yol açabilecek bir seçim yanlılığı getirebilir; bu nedenle bulgular keşif amaçlı olarak yorumlanmalı ve alt gruptaki tüm hastalara genellenmemelidir.
4. Şekil
3.6 Sonuç grupları arasında BALF’den geri kazanılan IgA1+ B hücre oranlarında veya IgA1 floresan yoğunluğunda anlamlı fark yoktur
BALF’dan geri kazanılan hücrelerde sitometri akış analizi yapıldı. Ardışık eşikleme ile tek hücreler, canlı CD45+ hücreler, CD19+ B hücreleri ve B-hücre popülasyonu içinde IgA1+ hücreler belirlendi (Şekil 5). “Sonuç iyi” ve “sonuç kötü” grupları arasında, CD45+ hücreler içindeki CD19+ IgA1+ B hücrelerinin oranında veya IgA1+ B-hücre popülasyonu içindeki IgA1 floresan yoğunluğunda istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmedi (Şekil 6). Bu ölçümler BALF’dan geri kazanılan B hücrelerini karakterize eder, ancak çözünür BALF IgA’sinin kaynağını belirlemez.
Şekil 5
Şekil 6
4 Tartışma
Sepsisin en belirgin özelliği bağışıklık düzensizliğidir. Sepsisin erken evrelerinde proinflamatuar bağışıklık fırtınaları organ disfonksiyonuna yol açarken, ileri evrelerde çok boyutlu bağışıklık baskılanması bağışıklık felcinin ortaya çıkmasına neden olur ve ikincil bakteriyel ve viral enfeksiyonlar hastalığın kötü prognozunun önemli nedenleri arasındadır (, ). Sağlıklı bir humoral bağışıklık sistemi, sepsis hastaları için temel önem taşır (). Ancak, sepsis hastalarında bağışıklık disfonksiyonu oldukça heterojendir ve hastların bağışıklık durumunun doğru şekilde değerlendirilmesi büyük bir zorluk olmaya devam etmektedir ().
İmmunoglobulinler, adaptiv bağışıklığın önemli bileşenleri olup patojenlerin temizlenmesini, dolaşımdaki toksinlerin nötralizasyonunu ve proinflamatuar ile antiinflamatuar kaskadların düzenlenmesini kolaylaştırır (). Sepsis hastalarında serum immunoglobulin konsantrasyonlarının klinik değerlendirmesi nispeten basit olsa da, bu hastalarda serum immunoglobulin konsantrasyonu ile ölüm oranı arasındaki ilişki tartışmalarını korumaya devam etmektedir (). Bazı güncel araştırma bulguları hatta çelişkili sonuçlar sunmuştur. Örneğin, Akatsuka ve arkadaşları () kritik hastalığı olan hastalarda düşük IgG düzeylerinin (<670 mg/dL) 28 günlük ölümle ilişkili kötü klinik sonuçlarla bağlantılı olduğunu bildirmiştir. Buna karşılık, Dietz ve arkadaşları () başlangıçtaki düşük IgG düzeylerinin hayatta kalanlar ve hayatta kalamayanlar arasında ayrım yapmadığını, ancak en yüksek IgG çeyreğinin düzeltilmiş analizde artmış ölümle ilişkili olduğunu bildirmiştir. Villa ve arkadaşlarının sistematik derleme ve meta-analizi, hayatta kalanlar ve hayatta kalamayanlar arasında IgG düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmadığını ortaya koymuştur. Daha da şaşırtıcısı, Alagna ve arkadaşları () yüksek IgG düzeylerinin hasta sağkalımıyla azalmışlıkla ilişkili olduğunu bildirmiştir. Bu çalışmada, klinik verileri ve MIMIC veritabanını analiz ettik ve ICU’da farklı sonuçları olan hastalar arasında serum IgG, IgM veya IgA düzeylerinde anlamlı bir fark bulmadık. Serum immunoglobulin düzeylerinin sepste farklı prognozlar için öngörü değeri konusunda genel ve izole bir şekilde tartışmak, pratik öneme sahip görünmemektedir. Bu heterojen bulgular, klinik olarak tanımlanmış alt gruplar içinde immunoglobulin-sonuç ilişkilerinin daha ileri araştırılmasının uygun olabileceğini göstermektedir ().
Hastalar, edebiyat kaynaklı eşik kullanılarak IgG <670 mg/dL ve IgG ≥670 mg/dL grupları olarak ayrıldı. Hu ve ark. () immunoglobulin intravenöz infüzyonunun yalnızca IgG <670 mg/dL grubundaki hastalara fayda sağladığını bildirmiştir. Bu bulgular, IgG’nin sepsis hastalarının bağışıklık durumunu belirli boyutlarda tanımlamak için bir işaretçi olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Önemli bir immunoglobulin olan IgA, insan solunum ve sindirim traktının mukozal bağışıklığının kritik bir bileşenidir (, ). IgA bağışıklık baskılanmasını izlemek için bir işaretçi olarak hizmet edebilse de, bağışıklık bozukluğunu değerlendirmedeki değeri belirsizdir (). Çalışmalar, IgA’nın septik şok hastalarında ölüme karşı en güçlü bağımsız koruyucu faktör olduğunu göstermiştir (, ); ancak başka bir çalışma yüksek IgA düzeylerinin sepsis hastalarında kötü sonuçlarla ilişkili olduğunu ortaya koymuştur (). Bu durum, yalnızca sepsisin heterojenliğine değil, aynı zamanda immunoglobulin IgA’ın FcαRI’ye bağlanarak hem proinflamatuar hem de antiinflamatuar yanıtları ortaya çıkarabilmesine de attribüt edilebilir (, ).
Önceki çalışmalar, immunoglobulinlerin ölümle ilişkisini inceleyerek IgA’nın IgG ile tanımlanan alt gruplar içinde değerlendirilmesi için bir gerekçe sunmuştur. Bermejo-Martín ve arkadaşları, serum IgG1, IgM ve IgA düzeylerinin kombinasyonunun sepzis hastalarında ölümü tahmin etmede daha başarılı olduğunu bildirmiştir. IgA ve IgA’nın birlikte tespit edilmesi, sepzis için prognoz değerlendirmesinin doğruluğunun artırılmasından yararlanmaktadır. Bu çalışmada, yaş, cinsiyet ve hastalık şiddeti için düzeltme yapıldıktan sonra, serum IgG ≥670 mg/dL olan klinik alt grupta daha yüksek serum IgA düzeyi ölümle ilişkilendirilmiştir. SOFA’nın APACHE-II ile değiştirildiği durumlarda benzer tahminler elde edilmiştir. Ancak kanıt, MIMIC-IV’ta daha tutarlı değildi. Her iki birincil SOFA düzeltmeli model de sıfırı içeren güven aralıkları üretirken, APACHE-II düzeltmeli Cox modeli, karşılık gelen lojistik modelin aksine istatistiksel anlamlılığa ulaşmıştır. İki şiddet düzeltmeli Cox modelinden elde edilen etk tahminleri oldukça benzerdi ve farklı anlamlılık sınıflandırmaları karşıt bulgular olarak yorumlanmamalıdır. Genel olarak, MIMIC-IV sonuçları, klinik kohortta gözlemlenen düzeltilmiş ilişki için sınırlı bir destek sunmaktadır.
Kohortlar aynı zamanda ölüm gözlem penceresinde de farklıydı. Klinik kohort, hastanede yatan dönemde görülen ölümleri ve taburculuktan sonraki 30 gün içindeki ölümleri kapsamışken, MIMIC-IV analizi hastanede yatan dönemde görülen ölümlerle sınırlıydı. Sonuç olarak, MIMIC-IV analizi, aynı sonuç tanımı kullanılarak yapılan doğrudan bir tekrar değildir. Hastaların özelliklerindeki, immunoglobulin test uygulamalarındaki ve gözlem pencerelerindeki farklar, kohortlar arasındaki bulgulara katkıda bulunmuş olabilir; ancak bu katkilerin bireysel katkıları mevcut analizlerden belirlenememektedir. HR ve OR’lar da ölümle ilişkinin farklı yönlerini nicelendirir ve aynı IgA artışına göre ifade edilse bile birbirinin yerine geçebilecek ölçüler olarak yorumlanmamalıdır.
İgA’nın soluk yolu mukoza bağışıklığında oynadığı benzersiz rol göz önüne alındığında, çalışma nonpulmoner sepsis hastalarında akciğer lezyonları arasındaki farklara odaklanmıştır. Birincil enfeksiyon akciğerlerden kaynaklanmasa da, nonpulmoner sepsis hastalarının önemli bir oranında akut soluk yolu distress sendromu görülmekte ve BT görüntülemesi akciğerlerde çoklu ekzudatif değişiklikler ortaya koymaktadır. Keşif amaçlı nonpulmoner sepsis analizinde, serum IgA konsantrasyonları ve assay’dan elde edilen BALF IgA ölçümleri, pulmoner BT skorlarındaki değişimle pozitif korelasyon göstermiştir. Bu bulgular, IgA ölçümleri ile radyografik değişiklikler arasında bir ilişki tanımlamakta, ancak IgA’nın akciğer hasarına neden olduğu veya onu şiddetlendirdiği kanıtlanmamaktadır. Çalışma ayrıca nonpulmoner sepsis hastalarının BALF’indeki IgA düzeyine odaklanmıştır. BALF’den geri kazanılan IgA1+ B-hücre oranlarında veya floresan yoğunluğunda istatistiksel olarak anlamlı farkların olmaması, çözünür BALF IgA’sının kaynağını ortaya koymamaktadır. Bu ölçümler doğrudan IgA sekresyonunu ya da doku içinde yerleşik IgA üreten plazma hücrelerini değerlendirmemektedir ve dolayısıyla lokal üretimi dolaşımdaki IgA’dan gelen katkıdan ayıramamaktadır. Alveoler-kapiller bariyerin artmış geçirgenliği, serum kaynaklı IgA’nın BALF’de bulunmasına potansiyel olarak katkıda bulunabilir; ancak çalışma bu mekanizmayı doğrudan göstermemiş ya da onu lokal mukoza IgA üretiminden ayıramamıştır. IgA’sının pulmoner iltihaba katkıda bulunup bulunmadığı, yoksa var olan hasarın şiddetini yansıtıp yansıtmadığı halen belirsizdir.
Elbette, bu çalışmanın aşağıdaki sınırlamaları da bulunmaktadır: Klinik verilerimiz, Çin anakarasındaki iki farklı üçüncü dereceli A sınıfı hastanenin YoBÜ’lerinden gelmekteydi ancak toplam örneklem boyu nispeten küçüktü. 670 mg/dL IgG eşik değerinin farklı laboratuvar ortamlarına aktarılabilirliği de belirsizdir. Assay platformlarındaki, kalibrasyon prosedürlerindeki ve yerel referans aralıkları arasındaki farklar, bu eşiğin etrafındaki sınıflandırmayı etkileyebilir. Bu çalışmada laboratuvarlar arası uyumlandırma sağlanamadı ve bu farkların alt grup atamaları ile kohortlar arası karşılaştırılabilirliği ne ölçüde etkilediği bilinmemektedir. Bu nedenle eşik değeri, evrensel olarak uygulanabilir bir tanı sınırı yerine keşif amaçlı bir stratifikasyon eşiği olarak değerlendirilmelidir. Yaşlanan nüfus ve kanser hastaları ile tekrarlayan hastaneleşmeler gerektiren hastalarda kaçınılmaz artış göz önüne alındığında, verilerimiz malign tümörü olanları veya tekrarlayan tedavilere maruz kalanları hariç tutmadı. Klinik IgG ≥670 mg/dL alt grubunda yalnızca 34 ölüm gerçekleştiği için, güvenilir şekilde uydurulabilecek modellerin karmaşıklığı sınırlı kaldı. Alt grup modelleri yaş, cinsiyet ve hastalık şiddeti için düzeltme yapsa da, eşlik eden hastalıklar ve diğer ölçülmemiş veya kısmen ölçülmüş faktörlerden kaynaklanan artık karıştırıcı etki mümkündür. Düzeltme stratejisi, makalenin revizyon aşamasında belirlendi, proaktif olarak önceden tanımlanmadı. Ayrıca MIMIC-IV veritabanında da bu ilişkiyi inceledik; ancak immunoglobulin ölçümü olmayan hastaların kapsamlı şekilde dışlanması, bu bulguların genellenebilirliğini sınırlamaktadır. MIMIC-IV analizi, immunoglobulin ölçümlerinin mevcut olmasıyla ilişkili önemli ölçüde potansiyel seçim yanlılığından etkilenmektedir. Klinik hariç tutma kriterlerinin uygulanmasının ardından kalan 38,675 hastanın 37,554’ü (%97.1) eksik immunoglobulin verileri nedeniyle dışlandı. Böylece ortaya çıkan kohort, immunoglobulin testi uygulanan seçilmiş bir popülasyonu temsil etmektedir. Test talebi, belirli klinik kaygılar tarafından tetiklenmiş olabilir ve testi etkileyen faktörler immunoglobulin konsantrasyonları ile ölümle de ilişkili olabilir. Bu
Seçim sürecinin gözlemlenen ilişkileri bozma olasılığı, yanlılığın büyüklüğü ve yönünün belirsiz olması nedeniyle MIMIC-IV bulgularının, immunoglobölün ölçümleri mevcut olan nüfus içinde yorumlanması gerekir ve seçkisiz sepsis hastalarına genellenemeyebilir. Çoklu karşılaştırmalar için düzeltme yapılmamıştır; sayısız alt grup analizi, gruplar arası karşılaştırma ve korelasyon testi uygulanmasına rağmen bu durum olumlu sahte bulgular riskini artırır. Bu nedenle, özellikle alt grup ve keşif analizlerinden elde edilen anlamlı sonuçlar dikkatle yorumlanmalı ve bağımsız doğrulama gerektirir. IgA eşik değerleri aynı veri setlerinde türetilmiş ve değerlendirilmiş olup bu durum prognostik performansı abartmış olabilir. Hiçbir eşik değeri bağımsız olarak doğrulanmamıştır; ikisi de keşif niteliğindedir ve klinik kullanım öncesinde dış doğrulamaya ihtiyaç duyar.
Pumoner olmayan sepsis analizleri, küçük ve seçkisiz bir alt kohort üzerine kuruludur. BT analizine dahil olma koşulu, en az bir hafta arayla gerçekleştirilen en az iki akciğer BT incelemesi gerektirir; bu durum hastaları klinik seylerine ve tekrarlayan görüntülemenin erişilebilirliğine göre seçmiş olabilir. BALF örnekleme, ayrıca yerleşik yapay hava yolu olan, artmış hava yolu sekresyonları için klinik açıdan gerekli bronkoskopi gerektiren ve ailelerinin prosedüre onay verdiği hastalarla sınırlıdır. Bu seçim faktörleri, hastalık şiddeti ve pulmoner anormalliklerle ilişkili olabilir ve gözlemlenen ilişkileri etkilemiş olabilir. Mekanik ventilasyon analizlerinin yalnızca hayatta kalanlarla sınırlanması ek bir seçim yanlılığı getirebilir. Bu nedenle bu bulgular keşif niteliğindedir ve pulmoner olmayan sepsis hastalarının daha geniş popülasyonuna genellenemeyebilir.
Önemli bir sınırlama, BALF’de IgA ölçümünü içerir. ProQuantum Human IgA Immunoassay Kiti, BALF’ye özgü spike-kurtarma veya seyreltme-doğrusallığı validasyonu kullanılmadan uygulandı ve salgısal IgA da dahil olmak üzere farklı IgA moleküler formlarının eşlik eden tespiti ortaya konamadı. Üre normalizasyonu lavaj seyreltmesini giderse de, olası matris etkilerini veya assay tepkilerindeki farkları düzeltmez. Bu nedenle BALF sonuçları, mutlak doğruluğu ve serum IgA ile nicel karşılaştırılabilirliği belirsiz olan, IgA immunoreaktivitesinin keşif düzeyinde tahminleri olarak değerlendirilmelidir. Bu belirsizlikler gözlemlenen grup farklarını ve korelasyonları da etkileyebilir. Ayrıca, BALF’de IgA1-pozitif B hücreleri arasındaki anlamlı farkın olmaması, çözünür IgA’nın kaynağını ortaya koymaz. Bu çalışmada ne serum kaynaklı IgA sızıntısı ne de IgA’nın akciğer hasarına nedensel katkısı gösterildi. Bu çalışma, BALF’de IgA konusunda sınırlı temel araştırmaya sahiptir. Gelecek araştırmalar, IgA’yı bir başlangıç noktası olarak kullanarak, nonpulmoner sepsis hastalarının BALF’sinde hücre tiplendirmesi ve fonksiyonel farkları daha ileri analiz etmek için tek-hücre dizileme teknolojisini kullanacaktır.
5 Sonuç
Serum IgG ≥670 mg/dL olan sepsis hastaları arasında, yüksek serum IgA yaş, cinsiyet ve hastalık şiddeti için düzeltme sonrasında klinik kohortta ölümle ilişkilidir. Bu ilişki, düzeltilmiş MIMIC-IV analizleriyle tutarlı şekilde desteklenmemiş ve kohortlar ölüm gözlem penceresinde farklılık göstermiştir. Nonpulmoner sepsis hastalarında yapılan keşif analizleri, serum ve BALF IgA ölçümleri ile akciğer CT anormallikleri arasındaki ilişkileri ortaya koymuştur. Bu bulgular, BALF assay’ının validasyonunu da içeren daha ileri araştırmalar gerektirmektedir ve BALF IgA’sının kaynağını, akciğer hasarında nedensel bir rolü ya da serum IgA’nın klinik prediktif yararını ortaya koymamaktadır.
İfadeler
Veri erişilebilirliği ifadesi
Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, gereksiz bir şart konmadan yazarlar tarafından erişime açılacaktır.
Etik ifadesi
İnsanlarla yürütülen çalışmalar, sepsis hastalarında yapılan klinik araştırmalar, Fujian Tıp Üniversitesi Union Hastanesi Etik Kurulu ve Nan’an şehri Hastanesi Etik Kurulu tarafından onaylanmış (2023KJT058 ve 2024KJCX095) ve Çin Klinik Deney Kayıt Sistemi’ne (ChiCTR2400083751) kaydedilmiştir. Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılar, bu çalışmaya katılmak için yazılı bilinçli onaylarını vermişlerdir. Makaleye dahil edilen potansiyel olarak kişisel tanımlanabilir görüntü veya verilerin yayımlanması için ilgili kişi(ler)den yazılı bilinçli onay alınmıştır.
Yazar katkıları
FT: Kavramsal çalışma, Finansal destek, Orijinal taslak yazımı, İnceleme ve düzenleme, Proje yönetimi. YH: Kavramsal çalışma, Veri yönetimi, Proje yönetimi, Orijinal taslak yazımı, İnceleme ve düzenleme. WL: Veri yönetimi, Metodoloji, Gözetim, İnceleme ve düzenleme. KL: Soruşturma, Yazılım, Metodoloji, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. QW: Veri yönetimi, Soruşturma, İnceleme ve düzenleme. YL: Veri yönetimi, Gözetim, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. RY: Veri yönetimi, Kaynaklar, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. JC: Yazılım, Gözetim, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. LZ: Biçimsel analiz, Kaynaklar, Yazılım, İnceleme ve düzenleme. RY: Kaynaklar, Gözetim, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. WW: Finansal destek, Proje yönetimi, Kaynaklar, İnceleme ve düzenleme.
Destekler
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlanması için finansal destek alındığını bildirmişlerdir. Bu çalışma, Çin Fujian Eyaleti Doğal Bilimler Vakfı (2023J01644, 2024J0160), Fujian eyaletinde bilim ve teknoloji yenileşmesi için Ortak Fonlar (2024Y9238, 2025Y9298) ve Fujian Eyaleti Sağlık Teknoloji Projesi (2025GGA026) tarafından desteklenmiştir.
Tesekkürler
Yazarlar, bu çalışmaya katkı sağlayan hastalara ve ailelerine, ayrıca katılan her merkezdeki klinik, laboratuvar ve araştırma personeline teşekkür ederler. Aynı zamanda MIMIC-IV veri tabanını geliştiren ve güncel tutan araştırmacılara ve dil düzenlemesi yapan AJE editör ekibine teşekkür ederler.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın ticari veya olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan ederler.
Üretken yapay zeka bildirimi
Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan ederler.
Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş olup, yazarların mümkün olduğunca gözden geçirmesini de içeren makul çabalarla doğruluğunun sağlanması için gerekli özen gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
Ekleme materiali
Bu makalenin ekleme malzemesi çevrimiçi olarak şu adreste bulunabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fmed.2026.1961362/full#supplementary-material
Kısaltmalar
AIDS, edinilmiş bağışıklık yetmezliği sendromu; APACHE-II, akut fizyoloji ve kronik sağlık değerlendirmesi-II; AUC, eğri altındaki alan; BALF, bronkoalveoler lavaj sıvısı; CKD, kronik böbrek hastalığı; CT, bilgisayarlı tomografi; CTD, bağ doku hastalığı; GHb, glikozile hemoglobin; ICUs, yoğun bakım üniteleri; Ig, immunoglobulin; IL-6, interleukin-6; IQR, çeyrekler arası açıklık; PCT, procalcitonin; PLT, trombosit; SOFA, sıralı organ yetmezliği değerlendirmesi; WBC, beyaz kan hücresi.
-
1.
Rudd KE, Johnson S, Agesa KM, Shackelford KA, Tsoi D, Kievlan D, ve diğerleri. 1990–2017 küresel, bölgesel ve ulusal sepsis insidansı ve ölümü: hastalıkların küresel yükü çalışması için analiz. Lancet. (2020) 395(10219):200–11. 10.1016/S0140-6736(19)32989-7
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
2.
Xie J, Wang H, Kang Y, Zhou L, Liu Z, Qin B, ve diğerleri. Çin Yoğun Bakım Ünitelerinde sepsis epidemiyolojisi: ulusal kesit araştırması. Crit Care Med. (2020) 48(3):e209–e18. 10.1097/CCM.0000000000004155
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
3.
Prescott HC, Antonelli M, Alhazzani W, Møller MH, Alshamsi F, Azevedo LC, ve diğerleri. Sepsisi hayatta kalma kampanyası: sepsis ve septik şokun yönetimi için uluslararası kılavuzlar 2026. Crit Care Med. (2026) 54(4):725–812. 10.1097/CCM.0000000000007075
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
4.
Singer M, Deutschman CS, Seymour CW, Shankar-Hari M, Annane D, Bauer M, ve diğerleri. Sepsis ve septik şok için üçüncü uluslararası konsensüs tanımları (sepsis-3). JAMA. (2016) 315(8):801–10. 10.1001/jama.2016.0287
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
5.
Meyer NJ, Prescott HC. Sepsis ve septik şok. N Engl J Med. (2024) 391(22):2133–46. 10.1056/NEJMra2403213
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
6.
Kox M, Bauer M, Bos DJ, Bouma H, Calandra T, Calfee CS, ve diğerleri. Sepsis bağışıklık bilimi: yeni anlayışların klinik uygulamaya aktarılması. Nat Rev Nephrol. (2025) 22(1):30–49. 10.1038/s41581-025-01004-6
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
7.
Gómez-Manríquez J, Hernández-Bello J, Muñoz-Valle J F, ifuentes-Franco S, Graciano-Machuca O, Morales-Núñez J J. B hücrei gelişimi: homeostazde transkripsyonel düzenleme ve immunolojik mekanizmalar. Front Immunol. (2025) 16:1593338. 10.3389/fimmu.2025.1593338
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede gör
-
8.
Gu Q, Wang Y, Zhu C, Zhou X, Ni L, Zhao H ve ark. Immunoglobulin: yaşlanmadaki karmaşık ağının çözülmesi. Front Immunol. (2025) 16:1690018. 10.3389/fimmu.2025.1690018
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede gör
-
9.
Suzuki K, Inoue S, Kametani Y, Komori Y, Chiba S, Sato T ve ark. Şiddetli sepsisli yaşlı hastalarda azalmış immunokompetan B hücreleri ve artmış ikincil enfeksiyon. Shock. (2016) 46(3):270–8. 10.1097/SHK.0000000000000619
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede gör
-
10.
Alagna L, Meessen J M, Ta Bellani G, Albiero D, Caironi P, Principale I ve ark. Sepsis başlangıcında daha yüksek IgA ve IgG düzeyleri daha yüksek mortalite ile ilişkilidir: Albumin Italian Outcome Sepsis (ALBIOS) çalışmasından sonuçlar. Ann Intensive Care. (2021) 11(1):161. 10.1186/s13613-021-00952-z
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede gör
-
11.
Giamarellos-Bourboulis E J, Apostolidou E, Lada M, Perdios I, Gatselis N K, Tsangaris I ve ark. Sepsiste dolaşımdaki immunoglobulin M kinetiği: son sonuçla ilişkisi. Crit Care. (2013) 17(5):R247. 10.1186/cc13073
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede gör
-
12.
Hu Y, Pang M, Wang H Y, Li W X, Wang H. Serum immunoglobulin G predicts mortality and stratifies intravenous immunoglobulin benefit in sepsis patients. Mil Med Res. (2025) 12(1):70. 10.1186/s40779-025-00657-5
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
13.
Pei F, Yao R Q, Ren C, Bahrami S, Billiar T R, Chaudry I, Het al. Expert consensus on the monitoring and treatment of sepsis-induced immunosuppression. Mil Med Res. (2022) 9(1):74. 10.1186/s40779-022-00430-y
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
14.
Johnson A E W, Bulgarelli L, Shen L, Gayles A, Shammout A, Horng S, et al. MIMIC-IV, a freely accessible electronic health record dataset. Sci Data. (2023) 10(1):1. 10.1038/s41597-022-01899-x
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
15.
Oczkowski S, Alshamsi F, Belley-Cote E, Centofanti J E, Hylander Møller M, Nunnaly M E, et al. Surviving sepsis campaign guidelines 2021: highlights for the practicing clinician. Pol Arch Intern Med. (2022) 132(7-8). 10.20452/pamw.16290
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
16.
Masci G M,izzo A, Bonito G, Architelli L, Guiducci E, Ciaglia S, et al. Chest CT features of COVID-19 in vaccinated versus unvaccinated patients: use of CT severity score and outcome analysis. Radiol Med. (2023) 128(8):934–43. 10.1007/s11547-023-01664-z
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
17.
Meyer KC, Raghu G, Bughman R, Brown KK, Costabel U, Du Bois R, ve diğerleri. İnterstisyal hastalıkta bronkoalveolar lavaj hücre analizinin klinik yararlılığına ilişkin Amerikan Toraks Derneği’nin resmi klinik uygulama rehberi. Am J Respir Crit Care Med. (2012) 185(9):1004–14. 10.1164/rccm.201202-0320ST
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
18.
Dong Y-N, Wang Y-K, Li Q, Tang B-H, Van Den Anker J, Hao G-X, ve diğerleri. Topluluk kaynaklı pnömonili çocuklarda epitel sıvısındaki seftriakson konsantrasyonları. Br J Clin Pharmacol. (2022) 89(4):1491–4. 10.1111/bcp.15616
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
19.
Tu F, Pan L, Wu W, Cai Y, Li J, Wang X, ve diğerleri. Rekombinant GM-CSF, hücre içi IL-1β’yi artırarak PMN’lerin bakterisidal yeteneğini artırır ve sepsiste ikincil pseudomonas aeruginosa pnömonili hastaların prognozunu iyileştirir. J Leukoc Biol. (2023) 114(5):443–58. 10.1093/jleuko/qiad088
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
20.
Yang Y, Palm N. IgA ve mikrobiyota. Curr Opin Microbiol. (2020) 56:89–96. 10.1016/j.mib.2020.08.003
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
21.
Deinhardt-Emmer S, Chousterman BG, Schefold JC, Flohé SB, Skirecki T, Kox M, ve diğerleri. Bağışıklığı baskılanmış hastalarda sepsis: tanı zorlukları ve gelecekteki tedaviler. Lancet Respir Med. (2025) 13(7):623–37. 10.1016/S2213-2600(25)00124-9
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
22.
Giamarellos-Bourboulis EJBauer MSweeney T E. Endotype trajectories: better understanding for better sepsis management. Intensive Care Med. (2026) 52(3):542–4. 10.1007/s00134-026-08323-7
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
23.
Duan SJiao YWang JTang DXu SWang R ve ark. Impaired B-cell maturation contributes to reduced B cell numbers and poor prognosis in sepsis. Shock. (2020) 54(1):70–7. 10.1097/SHK.0000000000001478
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
24.
Giamarellos-Bourboulis EJKotsaki AKotsamidi IEfthymiou AKoutsoukou VEhler J ve ark. Precision immunotherapy to improve sepsis outcomes: the ImmunoSep randomized clinical trial. JAMA. (2026) 335(9):775–86. 10.1001/jama.2025.24175
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
25.
Chi HPepper MThomas P E. Principles and therapeutic applications of adaptive immunity. Cell. (2024) 187(9):2052–78. 10.1016/j.cell.2024.03.037
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
26.
Davies KMcLaren J E. Destabilisation of T cell-dependent humoral immunity in sepsis. Clin Sci (Lond). (2024) 138(1):65–85. 10.1042/CS20230517
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
27.
Akatsuka MTatsumi HSonoda TMasuda Y E. Low immunoglobulin G level is associated with poor outcomes in patients with sepsis and septic shock. J Microbiol Immunol Infect. (2020) 54(4):728–32. 10.1016/j.jmii.2020.08.013
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
28.
Dietz S, Lautenschläger C, Müller-Werdan U, Pilz G, Fraunberger P, Päsler Met al. Serum IgG düzeyleri ve ciddi sepsis ve septik şok hastalarında mortalite: SBITS verileri. Med Klin Intensivmed Notfmed. (2016) 112(5):462–70. 10.1007/s00063-016-0220-6
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
29.
Villa A, Dewar F, Pisciotta W, Rai A, Kerneis S, Batum G et al. Sepsis hastalarında humoral bağışıklık proteinleri ve mortalite üzerine sistematik derleme ve meta-analiz. Crit Care. (2025) 30(1):41. 10.1186/s13054-025-05758-0
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
30.
Takano H, Kanda N, Wakimoto Y, Ohbe H, Nakamura K. Sepsis hastalarında mortalite ve inflamatör durum için intravenöz immunoglobulin: retrospektif veri tabanı çalışması. Front Immunol. (2025) 15:1511481. 10.3389/fimmu.2024.1511481
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
31.
Takeuchi T, Ohno H. İnsan sağlığında ve hastalıklarında IgA: yerleşik mikrobiyota’nın potansiyel düzenleyicisi. Front Immunol. (2022) 13:1024330. 10.3389/fimmu.2022.1024330
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
32.
Bertrand Y, Sánchez-Montalvo A, Hox V, Froidure A, Pilette C. Akciğer homeostazında ve hastalıklarında IgA üreten B hücreleri. Front Immunol. (2023) 14:1117749. 10.3389/fimmu.2023.1117749
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
33.
Tamayo E, Fernández A, Almansa R, Carrasco E, Goncalves L, Heredia M et al. Septik şokta endojen immunoglobulin alt sınıflarının ve izotiplerinin faydalı rolü. J Crit Care. (2012) 27(6):616–22. 10.1016/j.jcrc.2012.08.004
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
34.
TamayoEFernándezAAlmansaRCarrascoEHerediaMLajoC ve ark. Pro- ve anti-inflamatuar yanıtlar septik şokun ilk anlarından itibaren aynı anda düzenlenir. Eur Cytokine Netw. (2011) 22(2):82–7. 10.1684/ecn.2011.0281
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
35.
LuLSuscovichTJFortuneSMAlterG. Bağlanmanın ötesinde: bulaşıcı hastalıklarda antikor etki fonksiyonları. Nat Rev Immunol. (2017) 18(1):46–61. 10.1038/nri.2017.106
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
36.
De Sousa-PereiraPWoofJM. IgA: yapı, fonksiyon ve geliştirilebilirlik. Antibodies (Basel). (2019) 8(4):57. 10.3390/antib8040057
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
37.
Bermejo-MartínJFRodriguez-FernandezAHerrán-MongeRAndaluz-OjedaDMuriel-BombínAMerinoPet ark. Immunoglobulinler IgG1, IgM ve IgA: septikte hayatta kalmayı etkileyen sinerjik bir ekip. J Intern Med. (2014) 276(4):404–12. 10.1111/joim.12265
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
38.
NierhausABerlotGKindgen-MillesDMüllerEGirardisM. Septik hastalarda IgM- ve IgA-zengin immunoglobulin kullanımında en iyi uygulama. Ann Intensive Care. (2020) 10(1):132. 10.1186/s13613-020-00740-1
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
39.
SpanòSLicitraGCuccioliniGBrogiEMartinelliRCundariF ve ark. Yetişkin cerrahi hastalarda septis ve septik şokun tedavisinde IgM-zengin immunoglobulin (eIg) uygulamasının etkinliği: tek merkezli, retrospektif, gözlemsel bir çalışma. J Clin Med. (2026) 15(4):1526. 10.3390/jcm15041526
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
40.
Kageyama, I., Ito, T., Tanaka, S., Nakajima, H. Akciğerdeki fizyolojik ve immunolojik bariyerler. Semin Immunopathol. (2024) 45(4-6):533–47. 10.1007/s00281-024-01003-y
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
41.
Cusack, R., Bos, L.D., Povoa, P., Martin-Loeches, I. Endotelyal disfonksiyon, sepsis hastalarında akut solunum distress sendromunu tetikler: anlatısal bir derleme. Front Med (Lausanne) (2023) 10:1203827. 10.3389/fmed.2023.1203827
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
Özet
Anhtar Kelimeler
immunoglobulin A, immunoglobulin G, MIMIC-IV veritabanı, mortalite, sepsis
Atıf
Tu F, Huang Y, Li W, Lin K, Wu Q, Lin Y, Yu R, Chen J, Zhou L, Ye R ve Wu W (2026) Serum IgA düzeyleri ile sepsis hastalarında ve serum IgG ≥670 mg/dL değerinde mortalite arasındaki ilişki: klinik ve MIMIC-IV kohortlarının gözlemsel çalışması. Front. Med. 13:1961362. doi: 10.3389/fmed.2026.1961362
Müracyet Tarihi
07 Ağustos 2026
Gözden Geçme Tarihi
06 Ekim 2026
Kabul Tarihi
22 Ekim 2026
Yayın Tarihi
12 Kasım 2026
Cilt
13 – 2026
Nozomi Takahashi, British Columbia Üniversitesi, Kanada
Jianguo Xu, Zhejiang Üniversitesi, Çin
Ioannis Sarrigeorgiou, Yunan Pasteur Enstitüsü, Yunanistan
© 2026 Tu, Huang, Li, Lin, Wu, Lin, Yu, Chen, Zhou, Ye ve Wu.


Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının belirtilmesi ve kabul edilen akademik uygulama doğrultusunda bu dergideki orijinal yayının atıf edilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izin verilmez.
*İletişim: Wenwei Wu wuwenwei1974@fjmu.edu.cn
† Bu yazarlar ilk yazarlığı paylaşmaktadır
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.