GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 17 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Dahiliye

Üç Negatif Memeli Kanserde Depresyon Belirtileri Kötü Prognozla İlişkilendi

✍️ Editör Masası • 📅 16 Kasım 2026 • ⏱️ 27 dk okuma
Üç Negatif Memeli Kanserde Depresyon Belirtileri Kötü Prognozla İlişkilendi

ORİJİNAL ARAŞTIRMA makalesi

Front. Oncol., 11 Kasım 2026

Sec. Meme Kanseri

Cilt 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1996522

  • HY

    Hailin Yang 1,2†

  • XW

    Xuanyi Wang 1†

  • KC

    Kunxia Chen 1†

  • XH

    Xiaolu Hu 1

  • HL

    Hanzhi Li 1

  • LT

    Lingfeng Tang 1*

  • SL

    Shengchun Liu 1*

  • 1. Meme ve Tiroid Cerrahi Bölümü, Chongqing Moleküler Onkoloji ve Epigenetik Anahtar Laboratuvarı, Chongqing Tıp Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesi, Chongqing, Çin

  • 2. Göğüs ve Tiroid Meme Cerrahisi Bölümü, Yubei Halk Hastanesi, Chongqing, Çin

Makale metrikleri

Özet

Araştırma arka planı:

Kanser hastalarında depresif belirtiler yaygındır, ancak bunların triple-negatif meme kanseri (TNBC) hastalarında hayatta kalma ve tedavi yanıtı ile ilişkileri belirsizdir.

Yöntemler:

Bu tek merkezli geriye dönük çalışma, 2015-2025 yılları arasında tedavi edilen 19.335 meme kanseri hastasını taradı ve 4.060 TNBC hastasını dahil etti. Tek bir temel Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) değerlendirmesi, hastaları normal/hafif (puan <10; n = 3.666) ve orta/ağır (puan ≥10; n = 394) semptom gruplarına ayırdı. Hayatta kalma analizleri, temelde uzak metastazı olmayan 3.878 hastayı kapsadı; patolojik tam yanıt (pCR) analizleri, mevcut yanıt verilerine sahip 1.689 neoadjuvan kemoterapi (NACT) alıcısını kapsadı. Cox ve lojistik regresyon modelleri, kaydedilen klinikopatolojik değişkenlere göre ayarlandı. NHANES 2009-2018 için ayrı bir keşifsel kesitsel analiz yapıldı.

Sonuçlar:

TNBC kohortunda orta/ağır düzey başlangıç depresif belirtileri, T evresinde ve Ki-67 dağılımında farklılıklar ile başlangıçta uzak metastaz sıklığının daha yüksek olmasıyla ilişkilendi. N evresi dağılımları arasında anlamlı bir fark gözlemlenmedi (P = 0,059). Başlangıçta uzak metastazı olmayan hastalarda, tüm sağkalım (OS) için ayarlanmış tehlike oranları 1,626 (95% GA: 1,301–2,033; P < 0,001) ve hastalıksız sağkalım (DFS) için 1,439 (95% GA: 1,170–1,770; P < 0,001) olarak bulundu. pCR oranı orta/ağır grupta %26,34, normal/hafif grupta ise %36,18’di (ayarlanmış OR = 0,668; 95% GA: 0,474–0,930; P = 0,018). NHANES verilerinde depresif belirtiler, herhangi bir kanser geçmişi için bildirilen olasılığın daha yüksek olmasıyla (OR = 1,41; 95% GA: 1,19–1,67) ilişkilendiysede, meme kanseri tahmini istatistiksel olarak anlamlı değildi (OR = 1,43; 95% GA: 0,97–2,05).

Sonuç:

Bu retrospektif TNBC kohortunda orta/ağır düzey başlangıç depresif belirtileri, daha kötü sağkalım ve daha düşük pCR ile ilişkilendi. Ters nedensellik ve dikkate alınmayan tedavi uygulaması yorumlamayı sınırlar. Bu bulgular, PHQ-9’ın mevcut faktörlerin ötesinde nedensel bir etki veya prognoz değerlendirmesi sağladığını kanıtlamaz. Tekrarlanan belirtiler değerlendirmesi ve detaylı tedavi kayıtlarını içeren prospektif çalışmalar gerekli olacaktır.

1 Giriş

Triple-negatif meme kanseri (TNBC), heterojen ve sık sık agresif bir alt tiptir (, ). Estrojen reseptörü (ER) ve progesteron reseptörü (PR) ifadesinin yokluğu ile insan epidermal büyüme faktörü reseptörü 2 (HER2) aşırı ifadesi veya amplifikasyonunun olmamasıyla tanımlanır ve meme kanserlerinin yaklaşık %15 ila %20’sini oluşturur (–). Bu işaretlerin yokluğu, endokrin ve geleneksel HER2 yönlendirilmiş tedavi seçeneklerini sınırlar. Kemoterapi, neoadjuvan kemoterapi (NACT) dahil olmak üzere sistemik tedavinin önemli bir bileşeni olmaya devam eder (, ). TNBC sık sık yüksek histolojik derecelendirme ve Ki-67 çoğalma indeksi gösterir ve visceral organlara metastaz verebilir (, , ). Uzak metastazdan sonraki prognoz kötü olmaya devam eder ().

NACT, tanımlayıcı cerrahiden önce tümör yükünü azaltabilir ve tedaviye yanıtın patolojik değerlendirilmesine olanak tanır. TNBC hastalarının bir kısmı patolojik tam yanıt (pCR) elde ederken, diğerlerinde rezidüel hastalık (kalıntı hastalık) bulunur (). NACT sonrası rezidüel hastalık, pCR’ye kıyasla daha yüksek nüks riski ve daha kötü hayatta kalma ile ilişkilidir (, ). Kemoterapiye yanıt, birden fazla tümör ve tedavi faktörüne bağlıdır. Öne sürülen biyolojik mekanizmalar arasında ilaç atılımı, DNA hasarının onarımı, kanser köşeşine benzer özellikler, immün düzenleme ve onjogenik sinyal iletimi yer alır (, ). Bu mekanizmalar tek başlarına, tedaviyle gerçekten ne yapıldığına dair bilgi olmadan depresif belirtiler ile pCR arasındaki klinik ilişkiyi açıklayamaz.

Depresif belirtiler, malign tümör hastalarında sık görülen psikolojik eşlik eden durumlardır (, ). Psikolojik stres, nöroendokrin, immün, iltihabi ve davranışsal yollar aracılığıyla klinik sonuçlarla ilişkilendirilebilir (). Meta-analizler, depresyonun kanser mortalitesiyle ve özellikle meme kanseri nüksü ve mortalitesiyle ilişkisini bildirmiştir () (). Bu gözlemsel ilişkiler, depresif belirtilerin kanserin yükünü ve tedavisini yansıtabileceği için dikkatli yorumlanmalıdır. Agresif bir hastalık ve yoğun tedavi ortamında TNBC hastaları, rahatsızlığa karşı özellikle savunmasız olabilir.

Deneysel çalışmalar, psikolojik stres ile kanser arasındaki bağlantılar hakkında hipotezler sunar. Hipotalamik-hipofizer-böbrek üstü bezi (HPA) ekseni ve sempatik sinir sisteminin aktive edilmesi, glukokortikoid ve Katekolamin sinyal iletimini değiştirebilir (, ), muhtemel etkiler β2-adrenerjik ve glukokortikoid reseptörleri aracılığıyla ortadan kulakçıkabilir (). Deneysel modeller ayrıca immün düzenlemeyi () ve bağırsak mikrobiyotası-Wnt/β-katenin yolaklarını da ilişkilendirmiştir (). Davranışsal faktörler, tedavi uyumu ve tolerans dahil, klinik ilişki için alakalı olabilir (). Bu mekanizmalar mevcut kohortta ölçülmemiştir; deneysel modellerdeki kronik stres, tek bir yükselmiş PHQ-9 puanıyla eşdeğer sayılmamalıdır.

2. Yöntem

2.1 Veritabanı kaynakları, toplama ve tasarım

Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Anketi (NHANES) 2009-2018 döngüleri, ayrı bir keşifsel kesitsel analiz için veri sağladı. Kanser geçmişi, depresif belirtiler ve kovaryatlar açısından tam bilgiye sahip, 20 yaş ve üzeri katılımcılar dahil edildi. Memeler kanseri analizleri yalnızca kadınlara kısıtlandı. Örneklem ağırlıkları, birleştirilmiş anket döngüleri için ayarlandı. Bu kamu veritabanı analizi, hastane kohortundan ayrı yürütüldü.

2.2 Katılımcılar

Bu geriye dönük analizde, Chongqing Tıp Üniversitesi’ne bağlı birinci hastanenin Göğüs ve Tiroid Cerrahisi Departmanı’nda Ocak 2015 ile Aralık 2025 arasında tedavi gören hastalardan hastane bilgi sisteminden klinikopatolojik veriler toplanmıştır. Çalışma, Chongqing Tıp Üniversitesi Birinci Hastanesi Kurumsal Etik Komitesi tarafından onaylanmıştır (No. 2020-202). Geriye dönük bir analiz olması ve anonim klinik verilerin kullanılması nedeniyle bilgilendirilmiş onay gereksinimi kaldırılmıştır.

Toplamda 19.335 göğüs kanseri hastası başlangıçta değerlendirilmiştir. Betimsel PHQ-9 ve moleküler alttip analizleri, mevcut verisi olan 19.113 hastayı içermiştir (Şekil 1). TNBC’ye yönelik sonraki odak, bu keşifçi alttip karşılaştırması tarafından belirlenmiştir ve dolayısıyla hipotez üreten bir yaklaşım olarak yorumlanmalıdır. TNBC vakalarının dışlanması, çift taraflı göğüs kanseri, erkek göğüs kanseri ve eksik verisi olan hastaların dışlanması sonucunda klinikopatolojik analizde 4.060 TNBC hastası dahil edilmiştir. Hayatta kalma analizleri için, başlangıçta uzak metastazı olan 182 hasta tam TNBC kohortundan çıkarılmış, böylece 3.878 hasta kalmıştır. pCR analiz kohortu, 4.060 TNBC hastasından ayrı olarak seçilmiştir. NACT almamış 1.926 hastanın dışlanması, 2.134 NACT alıcısı bırakmıştır. Bunlardan başlangıçta uzak metastazı olan 104 hasta ve pCR verisi eksik olan 341 hasta dışlanarak nihai pCR analiz kohortu 1.689 hastadan oluşmuştur. Bu dışlamalar ardışık olarak uygulanmış ve bildirilen dışlama kategorileri birbirinden bağımsızdır. Çalışma akış şeması Şekil 2‘de gösterilmektedir.

Şekil 1

Şekil 2

Triple negatif meme kanseri (TNBC) kohortu için dahil olma kriterleri şu şekildeydi: (1) 18 yaş ve üzeri yaş; (2) core iğne biyopsisi veya vakum destekli biyopsi ile doğrulanmış invaziv meme kanseri; (3) tam klinik ve patolojik dokümantasyonun bulunması; ve (4) patolojik olarak doğrulanmış TNBC. Hariç tutma kriterleri ise şu şekildeydi: (1) erkek meme kanseri; (2) çift taraflı meme kanseri; (3) eşzamanlı başka primer malign tümörler; ve (4) eksik tıbbi kayıtlar.

2.3 Klinikopatolojik Özellikler

Hasta demografik ve klinik verileri hastane elektronik tıbbi kayıtlar sisteminden geriye dönük olarak elde edildi; eksik takip bilgileri gerektiğinde telefonla takip ile tamamlandı. Analiz edilen değişkenler yaş, menopoz durumu, vücut kitle indeksi (VKİ), immünhistokimyasal profiller, histolojik derecelendirme, tümör-doku-metastaz (TNM) evresi, neoadjuvan tedavi, cerrahi yaklaşım, radyoterapi kayıtları, nüks ve hayatta kalma sonuçlarını kapsadı.

Hormon reseptörü (HR) pozitifliği, tümör hücrelerinin en az %1’inde nükleer immün boyanma olarak tanımlandı. HER2 pozitifliği, immünhistokimyasal skor 3+ veya gen amplifikasyonunun floresan in situ hibridizasyon ile doğrulanmış immünhistokimyasal skor 2+ olarak tanımlandı. Ki-67 proliferasyon indeksi, hayatta olan tümör hücreleri arasındaki Ki-67 pozitif tümör hücre çekirdeklerinin oranı olarak hesaplandı. Tümör evresi, klinik değerlendirme ve meme görüntüleme incelemeleri, bunlar arasında kontrastlı manyetik rezonans görüntüleme veya ultrason dahil olmak üzere belirlendi. p53 immünhistokimyasal boyanma desenleri orijinal patoloji raporlarından çıkarıldı ve raporlanan patolojik yorum doğrultusunda anormal (mutan tip) veya yaban türü olarak sınıflandırıldı. Bu kategoriler sekans ile doğrulanmış TP53 mutasyon durumunu değil, immünhistokimyasal ifade desenlerini tanımlar. Düğüm ve uzaktaki metastaz durumu uygun görüntüleme incelemeleri kullanılarak değerlendirildi; klinik gerekçe gösterildiğinde patolojik doğrulama yapıldı.

2.4 Tedavi

NACT, tanısal cerrahiye başlamadan önce uygulanan sistemik tedavi olarak tanımlandı. Bu TNBC grubunda tedavi, hastalığın yayılım derecesi, lenf nodu tutulumu, cerrahinin uygulanabilirliği ve hastanın klinik durumu göz önüne alınarak belirlendi. pCR analizi, cerrahi yanıt verilerine sahip NACT alan hastalar arasındaki patolojik yanıtı ele aldı.

Analitik veri setinde hasta düzeyinde rejim ve tedavi uygulaması bilgisi mevcut değildi. Belirli ilaç kombinasyonları, platinyum veya immünoterapi maruziyeti, planlanan ve uygulanan döngüler, göreceli doz yoğunluğu, doz azaltmaları, tedavi gecikmeleri ve erken kesinti pCR modeline dahil edilmedi. Dolayısıyla bu analiz, semptom grupları arasında karşılaştırılabilir tedavi uygulaması kuramıyor ya da tedavi seçimi, uyum ve tamamlanma bağımsız bir ilişkiyi izole edemiyor.

2.5 Cerrahi ve pCR Tanımı

Neoadjuvan kemoterapi (NACT) tamamlandıktan sonra, ameliyatın en uygun zamanlaması ve yaklaşımı belirlenmesi amacıyla kapsamlı bir değerlendirme gerçekleştirildi. Cerrahi kararlar, tümör yanıtına, tümör-göğüs hacmi oranına, tümörün negatif kenarlarla eksizyonu için uygulanabilirliğine, aksiller durum ve hasta tercihi doğrultusunda bireyselleştirildi. Göğüs koruyucu cerrahi adayları, kabul edilebilir kozmetik sonuçlar, negatif kenarlarla uygulanabilir tam tümör eksizyonu ve postoperatif radyoterapiye uygunluk gerekliliği taşıyordu.

pCR, NACT sonrası göğüs ve örneklenen bölgesel lenf düğümlerinde kalıntı invaziv karsinomun olmaması olarak tanımlandı (ypT0/Tis ypN0). Sadece kalıntı in situ hastalığı pCR’ı elinden almazdı.

2.6 Sonuçlar

Toplam hayatta kalma (OS), tanıdan herhangi bir nedenden ölüme kadar ölçüldü; diğer hastalar kaydedilen hayatta kalma takip süresinde sağlandı. Hastalık-özgü hayatta kalma (DFS), tanıdan ilk kaydedilen nüks, uzak metastaz veya herhangi bir nedenden ölüm arasındaki süre olarak ölçüldü. Kaydedilen nüks zamanı, nüks olayları için ve hem nüks hem de ölüm olmadan sağlanan hastaları sağlandı olarak kullanıldı. Kaydedilmemiş nüksle ölüm, kaydedilen ölüm zamanında bir DFS olayı olarak sayıldı. Başlangıçta uzak metastazı olan hastalar her iki hayatta kalma analizinden de dışlandı. Yanıt sonucu, NACT sonrası pCR idi.

2.7 İstatistiksel yöntemler

Klinik analizler Python ile NumPy ve SciPy kullanılarak gerçekleştirildi. Kategorik değişkenler sayı ve yüzde olarak özetlendi ve 2×2 tablolar için Yates düzeltmesiyle Pearson ki-kare testi kullanılarak karşılaştırıldı. Cox regresyon modelleri, Efron yöntemiyle eş zamanlı olay zamanlarını kullanıp Wald 95% güven aralıkları ve iki yönlü Wald P değerleriyle raporlanan HR’leri sundu. Modeller, depresif semptom durumu, yaş, VBG, T evresi, N evresi, histolojik derecelendirme, Ki-67 kategorisi ve P53 durumu gibi değişkenleri içeriyordu. Yaş, ≤50 ile >50 yaş olarak kategorize edildi ve tüm klinik regresyon modellerinde kategorik kovaryant olarak dahil edildi. Hayatta kalma analizleri başlangıçta M1 hastalığı olanları dışladı. Bu kısıtlama ve kovaryant ayarlaması ters nedensellik veya kalıntı karışıklığıyı elinden alamaz.

Bazal depresif semptom durumları ile pCR arasındaki ilişkiler, univaryable ve multivaryable lojistik regresyon kullanılarak değerlendirildi. Sonuç, pCR = 1 ve pCR olmayan = 0 olarak kodlandı. Çok değişkenli model, depresif semptom durumu, yaş (50 yaş ve altı ile 50 yaş üstü), vücut kitle indeksi (VKİ), T evresi, N evresi, histolojik derecelendirme, Ki-67 kategorisi ve P53 durumu gibi değişkenleri içermektedir. OR’lar, profil olasıhood 95% güven aralıkları (GA) ve iki yönlü Wald P değerleriyle birlikte sunulmuştur. pCR verisi eksik olan hastalar yanıt analizinden dışlandı. Analitik kohortta modellenen tüm kovaryatlar için tam veri bulunduğundan, herhangi bir imputation yapılmadı. Detaylı tedavi rejimi ve uygulama değişkenleri modele dahil edilmedi. İstatistiksel anlamlılık, iki yönlü P değeri <0,05 olarak tanımlandı.

NHANES için analizler, karmaşık anket tasarımını, örneklem ağırlıklarını, katmanları ve birincil örneklem birimlerini de içerecek şekilde R’deki survey paketi kullanılarak gerçekleştirildi. Anket ağırlıklı lojistik regresyon, depresif semptomlar ile kendilerine herhangi bir kanser veya meme kanseri geçmişi sorulduğunda bu durumları ilişkilendirmek amacıyla kullanıldı. Meme kanseri analizleri yalnızca kadınlara özgü kısıtlandı. Sonuçlar, 95% GA’lı OR’lar olarak raporlandı. Model 1 düzeltilmemişti. Model 2 yaş, eğitim, ırk, yoksulluk-gelir oranı (PIR), VKİ, medeni durum, hipertansiyon ve diyabet açısından düzeltildi. Model 3 ise sigara ve alkol tüketimi açısından ek olarak düzeltildi.

3 Bulgular

3.1 Keşifsel NHANES analizi

NHANES tüm kanser analizi, 20 yaş ve üzeri 28.815 katılımcıyı içermekte olup, bunların 2.792’si kanser geçmişi bildirdi. Meme kanseri analizi 13.819 kadını kapsadı ve bu kadınların 426’sı meme kanseri geçmişi bildirdi.

3.2 Tek merkezli verilerin geriye dönük analizi

3.2.1 Başlangıç depresif semptom kategorileri ve meme kanseri moleküler alt tipleri

Açıklayıcı analiz, 2015–2025 yılları arasında kaydedilen 19.113 hastayı içermektedir: 15.137’i normal/minimum, 2.660’ı hafif, 1.021’i orta ve 295’i şiddetli semptom grubunu oluşturmaktadır. Şekil 1A, her yıl içindeki kategori oranlarını göstermektedir. Bunlar, bireyler içinde tekrarlanan ölçümler değil, ardışık hasta gruplarıdır.

Moleküler alt tip oranları PHQ-9 kategorileri arasında değişkenlik göstermiştir. HR-pozitif/HER2-negatif hastalık, normal/minimum ve hafif gruplarda en sık görülen alt tip olmuştur. TNBC oranı normal/minimum grupta %20,53, hafif grupta %20,98, orta grupta %29,29 ve şiddetli grupta %32,20 olarak bulunmuştur. HR-negatif/HER2-pozitif tümörler de daha yüksek semptom kategorilerinde daha büyük bir orana sahip olmuştur (Şekil 1B). Bu, meme kanseri tanısı almış hastalar arasında açıklayıcı bir karşılaştırmadır ve depresif semptomların moleküler alt tipi değiştirdiğini veya TNBC’ye neden olduğunu göstermemektedir.

3.2.2 Başlangıç depresif semptomlarına göre klinikopatolojik özellikler

Bu dağılıma dayanarak, depresif semptom durumunun TNBC hastalarının klinikopatolojik özellikleriyle ilişkisini daha da inceledik. Toplamda 4.060 TNBC hastası dahil edildi; bunların 3.666’sı normal/hafif depresif semptom grubunda, 394’ü ise orta/ağır depresif semptom grubunda yer aldı. İki grubun klinikopatolojik özellikleri Tablo 1‘de özetlenmiştir.

Tablo 1

Özellik Düzey Toplam (n=4060) Normal/hafif (n=3666) Orta/ağır (n=394) P değeri
Toplam 4060 3666 394
Yaş (yıl) ≤50 2224 (54,8) 2003 (54,6) 221 (56,1) 0,619
>50 1836 (45,2) 1663 (45,4) 173 (43,9)
Menopoz durumu Menopoz öncesi 2125 (52,3) 1926 (52,5) 199 (50,5) 0,476
Menopoz sonrası 1935 (47,7) 1740 (47,5) 195 (49,5)
KVİ (kg/m²) ≤24 2952 (72,7) 2751 (75,0) 201 (51,0) <0,001
>24 1108 (27,3) 915 (25,0) 193 (49,0)
T evresi T1 841 (20,7) 753 (20,5) 88 (22,3) <0,001
T2 2604 (64,1) 2386 (65,1) 218 (55,3)
T3 515 (12,7) 439 (12,0) 76 (19,3)
T4 100 (2,5) 88 (2,4) 12 (3,0)

Depresif belirtilere göre TNBC hastalarının klinikopatolojik özellikleri.

Veriler n (%) olarak verilmiştir. Yüzdelik oranlar ilgili sütun paydasına göre hesaplanmıştır. P değerleri Pearson ki-kare testi’nden alınmış olup, 2×2 tablolar için Yates düzeltmesi uygulanmıştır. TNBC, triple-negatif meme kanseri; BMI, vücut kitle indeksi. Ki-67 kategorileri birbirini dışlayıcıdır.

3.2.3 Hayatta kalma sonuçları ve çok değişkenli ilişkiler

Hayatta kalma analizleri, başlangıçta uzaktan metastazı olmayan 3.878 hastayı kapsadı: bunların 3.524’ü normal/hafif depresif belirtilere sahipken, 354’ü orta/ağır depresif belirtilere sahipti. Analizlerde 556 ölüm ve 749 DFS (serbest-dışlanma süresi) olayı kaydedildi; bunların 27’si kayıtlı bir nüks olmadan gerçekleşti. Kaplan–Meier eğrileri Şekil 3‘te gösterilirken, ayarlanmış Cox tahminleri Tablo 2‘de sunulmuştur.

Şekil 3

Tablo 2

Çoklu regresyon analizinde, depresif belirtiler durumuna göre ölümle özgür hayatta kalım (OS) ve hastalıksız sağkalım (DFS) için hesaplanan risk oranları (HR) ve 95% güven aralıkları (Gİ) ile p değerleri aşağıda özetlenmiştir:

Değişken OS HR (95% Gİ) P değeri DFS HR (95% Gİ) P değeri
Depresif belirtiler durumu
Normal/Hafif Referans Referans
Orta/Ağır 1.626 (1.301–2.033) <0.001 1.439 (1.170–1.770) <0.001
Yaş
≤50 Referans Referans
>50 0.888 (0.749–1.052) 0.170 0.885 (0.765–1.025) 0.103
Vücut kitle indeksi (kg/m²)
≤24 Referans Referans
>24 1.096 (0.909–1.321) 0.339 1.028 (0.873–1.210) 0.741
T evresi
T1 Referans Referans
T2 1.654 (1.318–2.074) <0.001 1.509 (1.242–1.834) <0.001
T3 2.092 (1.578–2.774) <0.001 1.907 (1.494–2.435) <0.001
T4 3.542 (2.303–5.447) <0.001 3.640 (2.517–5.264) <0.001
N evresi
N0 Referans Referans
N1 1.826 (1.495–2.230) <0.001 2.317 (1.946–2.760) <0.001
N2 1.311 (0.999–1.720) 0.051 1.688 (1.333–2.137) <0.001

Metastatik olmayan TNBC (n = 3.878) için OS ve DFS açısından çok değişkenli Cox regresyon analizleri.

HR, risk oranı; CI, güven aralığı; OS, genel hayatta kalma; DFS, hastalıksız hayatta kalma. Modellerde tüm listelenen değişkenler yer aldı. 556 ölüm ve 749 DFS olayı kaydedildi; DFS, kayıtlı nüks olmadan ölümü de içermektedir. Eşleşen zamanlar için Efron yöntemi kullanıldı; CI ve P değerleri Wald istatistiklerine dayanmaktadır. Başlangıçta M1 hastalığı hariç tutuldu.

Yaş, vücut kitle indeksi, T evresi, N evresi, histolojik derecelendirme, Ki-67 kategorisi ve P53 durumu açısından düzeltme yapıldıktan sonra, orta/ağır dereceli başlangıç depresif belirtileri, normal/hafif belirtilere kıyasla ölüm riskini artırdı (HR = 1,626; %95 CI: 1,301–2,033; P < 0,001). Düzeltilmiş modelde ileri T evresi, nodal tutulum, daha yüksek histolojik derecelendirme ve daha yüksek Ki-67 kategorileri de OS ile ilişkilendi.

3.2.4 NACT Sonrası Patolojik Yanıt

TNBC hastaları için NACT önemli bir tedavi stratejisi olduğundan, araştırmacılar depresif semptom durumunun NACT sonrası patolojik tam yanıt (pCR) ile ilişkisini de değerlendirdi. Bu analizde, NACT uygulandı ve pCR bilgisi mevcut olan toplam 1.689 TNBC hastası dahil edildi. Bunların 1.465’i normal/hafif depresif semptom grubuna, 224’ü ise orta/ağır depresif semptom grubuna ayrıldı.

Orta/ağır semptom grubunda pCR oranı %26,34 (224/59) iken, normal/hafif grupta %36,18 (1.465/530) olarak bulundu (Şekil 4).

Şekil 4

Kayıt altına alınan klinikopatolojik değişkenlere göre temel depresif semptomların NACT sonrası pCR ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri yürütüldü (Tablo 3). Tek değişkenli analizde, orta/ağır depresif semptomlar, normal/hafif depresif semptomlara kıyasla pCR elde etme olasılığını düşürdü (OR = 0,631, %CI: 0,457–0,860, P = 0,004). Yaş, vücut kitle indeksi, T evresi, N evresi, histolojik derecelendirme, Ki-67 indeksi ve P53 durumu açısından ayarlandığında bile orta/ağır depresif semptomlar pCR elde etme olasılığını düşürücü olarak ilişkili kaldı (OR = 0,668, %CI: 0,474–0,930, P = 0,018). NACT sonrası pCR ile ilişkili olan değişkenler arasında T evresi, N evresi ve Ki-67 indeksi de yer aldı. Bu tahminler tedavi rejimine, doz yoğunluğuna, gecikmelere veya tedavi tamamlanmasına göre ayarlanmamış olup tedavi verilmesinden bağımsız bir etki olarak yorumlanamaz.

Tablo 3

Değişken Teşhisli OR (%CI) P Değeri Çok Değişkenli OR (%CI) P Değeri

Yaş (yıl)

≤50 Referans Referans
>50 0,906 (0,740–1,108) 0,338 0,929 (0,751–1,148) 0,494

Kilo İndeksi (kg/m²)

≤24 Referans Referans
>24 0,859 (0,683–1,077) 0,191 0,913 (0,715–1,164) 0,465

T evresi

T1 Referans Referans
T2 1,526 (1,185–1,975) 0,001 1,352 (1,038–1,768) 0,027
T3 0,683 (0,461–1,001) 0,054 0,636 (0,423–0,948) 0,028
T4 0,374 (0,139–0,851) 0,031 0,394 (0,143–0,923) 0,047

N evresi

N0 Referans Referans
N1 0,749 (0,598–0,938) 0,012 0,770 (0,612–0,968) 0,025
N2 0,258 (0,174–0,373) <0,001 0,273 (0,183–0,397) <0,001
N3 0,149 (0,084–0,248) <0,001 0,156 (0,088–0,261) <0,001

Histolojik derecelendirme

Derece 1/2 Referans Referans
Derece 3 1,140 (0,933–1,393) 0,201 1,122 (0,909–1,385) 0,285

Depresif semptom durumu

Normal/Hafif Referans Referans
Orta/Ağır 0,631 (0,457–0,860) 0,004 0,668 (0,474–0,930) 0,018
Ki-67 endeksi (%)
≤20 Referans Referans
>20–50 1,064 (0,846–1,340) 0,599 1,130 (0,890–1,439) 0,317
>50 1,553 (1,157–2,085) 0,003 1,828 (1,339–2,498) <0,001
P53 durumu
Mutant Referans Referans
Yabancıtür 1,051 (0,860–1,284) 0,625 1,096 (0,888–1,353) 0,393

NACT sonrası TNBC için lojistik regresyon analizleri (n = 1.689).

OR, şans oranı; CI, güven aralığı; pCR, patolojik tam yanıt; NACT, neoadjuvan kemoterapi. pCR = 1 ve non-pCR = 0. Çok değişkenli model, NACT veri setindeki birincil pCR alanını ve evre değerlerini içeren tüm listede yer alan değişkenleri kullanmaktadır. CI’lar profil olasılık aralıkları; P değerleri iki yönlü Wald testleridir. Tedavi rejimi, uygulama ve psikiyatrik tanılar dahil edilmedi.

4 Tartışma

Bu geriye dönük TNBC kohortu, orta/ağır düzey başlangıç depresif belirtileriyle olumsuz klinikopatolojik özellikler, başlangıçta uzak metastazı olmayan hastalarda daha kötü hayatta kalma ve NACT sonrası daha düşük pCR arasında ilişki gösterdi. Bu bulgular, tanı döneminde kaydedilen belirtileri ilgilendirmektedir ve başlangıçtaki hastalık şiddeti ile tedavi uygulamasına dair eksik bilgiler ışığında yorumlanmalıdır. Keşfedici NHANES analizi, ayrı bir kesitsel sorunu ele almış olup TNBC kohortu ilişkilerini doğrulamak için kullanılmamıştır.

Toplam düzeltme yapıldıktan sonra NHANES’in meme kanseri tahmini istatistiksel olarak anlamlı olmadı (OR = 1,43; %95 GA: 0,97–2,05). Bu sonucu raporlamak, istatistiksel olarak anlamlı bulgulara seçici vurgu yapmaktan kaçınmayı amaçlar ve meme kanseri riskinin arttığını kanıtlamaz. Mevcut PHQ-9 belirtileri ve kendisi tarafından bildirilen geçmiş kanser tanısı kesitsel olarak ölçüldüğü için her iki zamanlamadan da söz edilebilir. Önceki gözlemsel ve genetik bulgular da farklı soruları ele alır (, ). Örneğin Wu ve arkadaşlarının UK Biobank gözlemsel tahmini belirsizdi ve sıfırı içermişti, ancak ortak genetik yatkınlık kanıtına rağmen ( ). Bu bulgulardan hiçbiri, temel depresif belirtilerin TNBC’de tedavi başarısızlığı veya ölümle sonuçlanan bir nedensellik ilişkisini kanıtlamaz.

Genel hastane kohortunda, çalışma tarafından tanımlanan semptom kategorileri arasında alt tiplerin oranları farklılık gösterdi ve orta ve şiddetli gruplarda TNBC oranı daha yüksekti. Bu, depresif belirtilerin alt tip gelişimini etkilediğine dair bir kanıt değil, yalnızca betimsel ve keşfedici bir karşılaştırmaydı. Hasta seçimi, sunulan semptomlar veya altta yatan hastalığın şiddetindeki farklılıklar da bu durumu etkileyebilir. Yıllık kategorilerin oranları da ardışık hasta gruplarını tanımlar ve bir hastanın psikolojik durumundaki değişimi kanıtlayamaz.

Biyolojik açıklamalar hâlâ hipotez olarak kalmaktadır. Transkriptomik ve genetik çalışmalar, depresyon ve meme kanseri arasında ortak yollar veya yatkınlık olduğunu öne sürmüştür (–). Deneysel çalışmalar, stresle ilişkili tümör davranışında β-adrenerjik sinyal iletiminin ve bağışıklık düzenlemesinin rolünü ortaya koymuştur (–). Bu tür kanıtlar, bu kohortta ilişkinin yönünü belirlemez ve tek bir PHQ-9 puanını kronik biyolojik stresi ölçen bir araç olarak da nitelendirmez. Burada nöroendokrin, iltihabi, bağışıklık veya mikrobiyota aracısı ölçülmemiştir; dolayısıyla mekanistik yorum ayrı bir doğrulama gerektirir ( ).

Geri nedensellik, önemli bir endişe kaynağıdır. Orta/ağır düzeyde başlangıç depresif belirtileri, daha ileri T evresi, başlangıçta uzak metastaz ve daha yüksek Ki-67 kategorisi dağılımıyla birlikte görülür. Tanı anına yakın tamamlanan PHQ-9, hatta malignite açıklanmasından önce tamamlanması planlansa bile, belirtilerin tümör gelişiminden önce mi ortaya çıktığını ya da hastalıkla ilgili rahatsızlık ve tanı belirsizliğinden etkilenmediğini gösteremez. Hayatta kalma analizlerinden başlangıç M1 hastalığının dışlanması ve T evresi, N evresi, derecelendirme ve Ki-67 için ayarlamalar bazı ölçülen farkları giderir, ancak ölçülmemiş hastalık şiddetinin etkilerini ortadan kaldıramaz. Bu nedenle yüksek bir skor, tümör ilerlemesine katkı sağlayan bir faktörden ziyade hastalığın yükünü yansıtan bir işaret olabilir. Sonuç olarak, ayarlanmış ilişkiler, tüm psikiyatrik faktörlere bağımsız olarak tanımlanamaz.

Depresif belirtiler, taramaya katılım, sağlık hizmeti arayışı ve fiziksel belirtilere dikkat yoluyla tanı zamanlamasını etkileyebilir; daha sık sağlık hizmeti teması ise tersine daha erken değerlendirme fırsatı sunabilir. Ancak, belirtilerin ortaya çıkışından başvuru aralıklarını ve başvurdan tanı aralıklarını sistematik olarak toplamadık; bu nedenle tanı gecikmesi ve gözlenen hayatta kalma ilişkilerine katkısı değerlendirilemedi.

Yapılan pCR ilişkisi, eksik tedavi bilgilerine karşı özellikle hassastır. Hastaya düzeyinde rejim bilgisi elde edilememiş olup, mevcut analiz belirli rejimlere, platinyum ya da immünoterapi maruziyetine, uygulanan döngü sayısına, doz yoğunluğuna, doz azaltımlarına, tedavi gecikmelerine ya da tedaviyi bırakmaya dikkat etmemiştir. Tedaviye uyum, bu bağlamda olası bir davranışsal açıklama olarak öne sürülebilir; ancak daha yüksek semptom grubunda daha düşük uyumun bu kohortta gösterilememiştir. Tedavi seçimi ve uygulanması, hem klinik şiddeti hem de hastanın durumunu yansıtabilir. Bu veriler olmadan, gözlenen pCR ilişkisi, tedaviye biyolojik yanıt farklılıklarını, hastaların aslında aldığı tedavideki farklılıklardan ayırt edemez. Stresle ilişkili MDR1 ifadesi ya da kanser kök hücre benzeri özelliklerle ilgili deneysel bulgular da bu klinik sınırlamayı ortadan kaldırmamaktadır. Bu nedenle 0,668 oran değeri, mevcut klinikopatolojik değişkenlere bağlı olarak keşfedici düzeyde bir ilişki olarak değerlendirilmelidir.

Hayatta kalma ilişkileri, Tablo 2‘de yer alan değişkenlere göre ayarlandıktan sonra da sürmüş durumdadır. Bu durum, depresyon ile meme kanseri nüksü ya da ölüm arasındaki ilişkilerle ilgili önceki raporlarla uyumludur; ancak yalnızca ayarlama, nedensel bir etkiyi ortaya koymaz. Ölçülmemiş eşlik eden hastalıklar, sosyal koşullar, sağlıkla ilgili davranışlar, tedavi seçimi ve tedavi tamamlanması da katkıda bulunabilir. 2015–2025 kapsama dönemindeki tedavi uygulamalarındaki değişimler de sonuçları etkileyebilir. Mevcut analizler, PHQ-9’ın mevcut prognoz faktörlerinden öte model ayrıştırma, kalibrasyon ya da klinik karar vermeyi iyileştirip iyileştirmediğini belirlemedi.

Ölen tüm hastalar için eksiksiz ve güvenilir ölüm nedeni bilgisi elde edilemediğinden, meme kanseri özgü hayatta kalma (BCSS) analizi güvenilir biçimde yapılamadı. OS tüm nedenlerden kaynaklanan ölümleri içermesi nedeniyle, gözlenen OS ilişkisi meme kanseri özgü ölümle bir ilişkiye dair kanıt olarak yorumlanmamalı ve diğer nedenlerden kaynaklanan ölümler de katkıda bulunmuş olabilir.

Bir PHQ-9 puanının yükselmesi, ek değerlendirme ve destekleyici bakım ihtiyacını belirleyebilir; ancak yalnızca bu verilerden yola çıkarak kanser tedavisinin seçimi veya bireysel bir hastanın prognozunun tahmini için kullanılmamalıdır. Bu çalışma, depresif belirtilerin tedavi edilmesinin pCR, nüks veya hayatta kalma oranlarını iyileştirip iyileştirmediğini test etmemiştir. Gelecekte yapılacak prospektif çalışmalar, değerlendirmenin tanı açıklanması ve ilk tedavi ile ilişkili zamanını kaydetmeli, psikiyatrik geçmiş ve ilaç kullanımını değerlendirmeli, tedavi ve takipler sırasında semptom ölçümlerini tekrarlamalı ve detaylı tedavi uygulama verilerini toplamalıdır. Çalışmalar ayrıca ölüm nedenleri bilgisinin toplanması ve doğrulanması önceliğini taşımalı; tarama geçmişini, sağlık arayış davranışlarını ve tanı zaman çizelgelerini içermelidir. Yorumlamayı kısıtlayan birkaç sınırlama bulunmaktadır. Bu, tek merkezden yapılan geriye dönük bir çalışmadır ve kaydedilen PHQ-9, takip ve NACT yanıtı örneklemelerine girmeler, yanlılığa yol açmış olabilir. TNBC odağı, keşfedici bir alttip karşılaştırmasından sonra belirlendi ve bu da bağımsız bir onay gerektirmektedir. PHQ-9, tanıya yakın tek bir kez ölçülmüş ve kısa bir son dönemi yansıtmaktadır; geçici sıkıntıyı kalıcı belirtilerden ayırt edemez veya semptom yörüngelerini açıklayamaz. Semptom puanı psikiyatrik bir taneyi kesinleştirmez ve somatik maddeleri hastalığın belirtileriyle örtüşebilir. Başlangıçtaki M1 hastalığı hayatta kalma analizlerinden çıkarılsa bile, ters nedensellik ve hastalık yüküyle ilişkili kalıntı karışıklık hâlâ mümkündür. Ekonomik durum, eşzamanlı hastalıklar, sosyal destek, sağlık davranışları ve tedavi uygulaması yeterince dikkate alınmamıştır. pCR modelinde detaylı rejim ve uyum değişkenleri eksikti, bu da yanıt ilişkisinin yorumlanmasını sınırladı. Analiz için yalnızca işlenmiş takip aralıkları ve kategorize edilmiş yaş ile Ki-67 değişkenleri mevcuttu; bu da olay tarihlerinin ve kategori eşiklerinin doğrulanmasını sınırladı. Resmi orantılı tehlike tanımları sağlanmamıştır. Son olarak, keşfedici NHANES analizi, kanser görülme sıklığı için uzun vadeli kanıt ya da TNBC sonuçlarının doğrulamasını sunmamakta ve önerilen mekanizmalar test edilmemiştir.

Tekrarlanan psikolojik değerlendirmeler içeren prospektif kohortlar, tam tedavi kayıtları ve harici doğrulama çalışmalarına ihtiyaç duyulmaktadır.

Sonuç olarak, bu retrospektif TNBC kohortunda orta/ağır düzey başlangıç depresif belirtileri, olumsuz klinikopatolojik özelliklerle, başlangıçta uzak metastazı olmayan hastalarda daha kötü OS ve DFS ile, NACT sonrası daha düşük pCR oranıyla ilişkilendirilmiştir. Bu ilişkiler ters nedensellik ve ölçülmemiş klinik veya tedaviyle ilgili faktörleri yansıtabilir. Bulgular, depresif belirtilerin ilerlemeyi veya tedavi başarısızlığını neden olduğunu, PHQ-9’ın bağımsız olarak doğrulanmış bir prognoz aracı olduğunu veya psikolojik müdahalenin kanser sonuçlarını iyileştirdiğini göstermemektedir. Bulgular, tekrarlanan semptom ölçümü ve detaylı tedavi bilgisiyle daha kapsamlı prospektif değerlendirme için destek olmaktadır.

Beyanlar

Veri erişilebilirliği beyanı

Çalışmada sunulan özgün katkıların tamamı makalede/Eksiksiz Malzeme bölümünde yer almaktadır. Ek sorular için iletişim adresine başvurulabilir.

Etik beyan

İnsanları içeren çalışmalar, Çin’in Chongqing şehrinde bulunan Chongqing Tıp Üniversitesi’ne Bağlı Birinci Hastane Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılardan veya katılımcıların yasal velilerinden/yardımcılarından yazılı bilgilendirilmiş onayın alınması gerekmemiştir çünkü bu, anonim klinik veriler kullanan retrospektif bir çalışma olduğu için etik kurul tarafından yazılı bilgilendirilmiş onay gerekliliği kaldırılmıştır. Bu makalede yer alan potansiyel olarak tanımlayıcı görüntüler veya verilerin yayımlanması için ilgili kişiden yazılı bilgilendirilmiş onay alınmıştır.

Yazar katkıları

Fonlama

Yazar(lar), bu çalışma için ve/veya yayımlanması için mali destek aldıklarını beyan etmiştir. Çin Ulusal Doğal Bilimler Temeli, Shengchun Liu’ya (Proje onay numarası: 82573678) sağladığı destek; Birinci Klinik Fakültesi Tıp birinci sınıf disiplin inşaat projesi, Göğüs ve Tiroid Cerrahisi bölümüne (CYYY-BSYJSCXXW-202322) sağladığı destek.

Teşekkürler

Yazarlar, bu çalışmada katılan tüm çalışma katılımcılarını, araştırma personeli ve öğrencileri teşekkürle anmak ister.

Çakışma ilgisi

Yazar(lar), bu çalışmanın potansiyel bir çakışma ilgisi olarak yorumlanabilecek ticari veya mali ilişkilerin varlığında yürütülmediğini beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makalede sağlanan herhangi bir alternatif metin (alt metin), Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş olup doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir, mümkün olduğunda yazarlar tarafından da gözden geçirilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların kendilerine aittir ve gerek afili oldukları kuruluşların gerekse yayıncının, editörlerin ve değerlendiricilerin görüşlerini yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Eksiksiz malzeme

Eksploratuvar NHANES Analizleri: Depresif Belirtiler ve Kendi Bildirdiği Kanser Geçmişi

Bu makalenin ek materyalleri şu adreste çevrimiçi olarak bulunabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1996522/full#supplementary-material

Aşağıdaki ek tabloda, depresif belirtiler ve kendisinin bildirdiği kanser geçmişiyle ilgili ayrı keşfedici NHANES analizleri yer almaktadır. Değerler, anlamlılık sembollerinden kaçınılarak sunulan OR’lar (95% GÇ) olarak verilmiştir.

  • BhuttaZAChoiKC. Fitokimyasalların triple-negatif meme kanseri için yeni terapötikler: mevcut bilginin kapsamlı bir incelemesi. Phytother Res. (2024) 39:364–96. doi: 10.1002/ptr.8376

  • WangXLiXDongTYuWJiaZHouYet al. Triple-negatif meme kanseri araştırmalarındaki küresel biyobelirteç eğilimleri: bir bibliyometrik analiz. Int J Surg. (2024) 110(12):7962–83. doi: 10.1097/js9.0000000000001799

  • DubnerJNeugutAIJoffeMO’NeilDSAyeniOAChenWCet al. Güney Afrika’daki meme kanseri hastalarında HIV durumu ile triple-negatif meme kanseri arasındaki ilişki: prospektif kohort çalışmalarından vaka-sadece verilerin kesitsel analizi. Lancet Glob Health. (2024) 12(12):e1993–2002. doi: 10.1016/s2214-109x(24)00376-0

  • XuHGaoJFuSLiangZZhangYChenHet al. Genkwanin, lizin demetilez enzim 4C’yi hedef alarak triple-negatif meme kanserinin agresifliğini ve metastazı bozar. Phytomedicine. (2025) 143:156869. doi: 10.1016/j.phymed.2025.156869

  • LehmannBDBauerJAChenXSandersMEChakravarthyABShyrYet al. Hedefli tedavilerin seçimi için insan triple-negatif meme kanseri alt tiplerinin ve ön klinik modellerinin tanımlanması. J Clin Invest. (2011) 121(7):2750–67. doi: 10.1172/JCI45014

  • de BooLWJozwiakKTer HoeveNDvan DiestPJOpdamMWangYet al.
    Kemoterapiye maruz kalmamış triple-negatif meme kanseri hastalarında stromal tümör-infiltrasyonlu lenfosit düzeylerinden bağımsız histopatolojik özelliklerin prognoz değeri. ESMO Open. (2024) 9(3):102923. doi: 10.1016/j.esmoop.2024.102923

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • HuaZWhiteJZhouJ.
    TNBC’de kanser kök hücreleri. Semin Cancer Biol. (2021) 82:26–34. doi: 10.1016/j.semcancer.2021.06.015

    • Pubmed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • QayoomHMirMA.
    Kriptolepinin hücre döngüsü duraklaması ve apoptoz yoluyla triple negatif meme kanserinde mutant P53’i düzenlemesi. BioMed Pharmacother. (2024) 179:117351. doi: 10.1016/j.biopha.2024.117351

    • Pubmed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • IgnatiadisMBaileyAMcArthurHEl-AbedSde AzambujaEMetzgerOet al.
    Erken triple-negatif meme kanseri için eksematik atezolizumab: ALEXANDRA/IMpassion030 rastgele klinik deneme. JAMA. (2025) 333(13):1150–60. doi: 10.1001/jama.2024.26886

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • YinLDuanJJBianXWYuSC.
    Triple-negatif meme kanseri moleküler alt tiplendirme ve tedavi ilerlemesi. Breast Cancer Res. (2020) 22(1):61. doi: 10.1186/s13058-020-01296-5

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • CareyLADeesECSawyerLGattiLMooreDTCollichioFet al.
    Üçlü negatif paradoks: meme kanseri alt tiplerinin primer tümör kemokarşınlığı. Clin Cancer Res. (2007) 13(8):2329–34. doi: 10.1158/1078-0432.CCR-06-1109

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle

Krug DV, Vladimirova V, Untch M, Kuhn T, Schneeweiss A, Denkert C ve diğerleri. Eril evre, lenf düğümü negatif triple-negatif meme kanseri hastalarında neoadjuvan kemoterapi ile tedavi edilen hastalarda koruyucu cerrahi, artmış lokal nüks ile ilişkilidir. Breast. (2024) 74:103701. doi: 10.1016/j.breast.2024.103701

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makalede referansı görüntüle

de Graaf M, Gielen R, CAM Balduzzi S, Siesling S, Linn S, C Kok M. Neoadjuvan kemoterapi sonrası evre I TNBC hastalarında patolojik tam yanıt ve hayatta kalım: kayıtlara dayalı bir çalışma. ESMO Open. (2025) 10(12):105923. doi: 10.1016/j.esmoop.2025.105923

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makalede referansı görüntüle

Wein L, Loi S. Eril evre triple-negatif meme kanseri (TNBC) tedavisinde kemoterapiye direnç mekanizmaları. Breast. (2017) 34:S27–30. doi: 10.1016/j.breast.2017.06.023

  • Pubmed Özeti
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makalede referansı görüntüle

Kumar H, Gupta N, Jain R, Madhunapantula S, V Babu C, Kesharwani S ve diğerleri. Triple-negatif meme kanseri yönetiminde biyolojik hedefler ve terapötik yaklaşımların gözden geçirilmesi. J Adv Res. (2023) 54:271–92. doi: 10.1016/j.jare.2023.02.005

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makalede referansı görüntüle

Chida Y, Hamer M, Wardle J, Steptoe A. Stresle ilişkili psikososyal faktörler kanser görülme sıklığına ve hayatta kalmaya katkıda bulunur mu? Nat Clin Pract Oncol. (2008) 5(8):466–75. doi: 10.1038/ncponc1134

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makalede referansı görüntüle

Tao L, Xiang Y, Zeng X, Fu L, Li J, Chen H. Meme kanseri olan yetişkin kadın hastalarda psikolojik sıkıntı için görülme sıklığı ve risk faktörleri: sistematik bir gözden geçirme ve meta-analiz. Front Psychiatry. (2024) 15:1309702. doi: 10.3389/fpsyt.2024.1309702

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makalede referansı görüntüle
  • TianWLiuYCaoCZengYPanYLiuXet al. Kronik stres: tümör mikroçevresine etkileri ve anti-tümör tedavileri için yansımaları. Front Cell Dev Biol. (2021) 9:777018. doi: 10.3389/fcell.2021.777018

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makale içindeki kaynağı görüntüle
  • UngvariZFeketeMBudaALehoczkiAFeketeJTVargaPet al. Depresyon, beş ana kanser türünü kapsayan 65 çalışmanın meta-analizine dayanarak kanser mortalitesini %23–83 artırır. GeroScience. (2026) 48(1):293–309. doi: 10.1007/s11357-025-01676-9

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makale içindeki kaynağı görüntüle
  • WangXWangNZhongLWangSZhengYYangBet al. Depresyon ve anksiyetenin meme kanseri nüksü ve mortalitesi üzerindeki prognoz değeri: 282.203 hastayı kapsayan sistematik bir inceleme ve meta-analiz. Mol Psychiatry. (2020) 25:3186–97. doi: 10.1038/s41380-020-00865-6

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makale içindeki kaynağı görüntüle
  • ThakerPHHanLYKamatAAArevaloJMTakahashiRLuCet al. Kronik stres, yumurtalık karsinomunun fare modelinde tümör büyümesini ve anjiogenez’i artırır. Nat Med. (2006) 12(8):939–44. doi: 10.1038/nm1447

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makale içindeki kaynağı görüntüle
  • HathawayCATownsendMKConejo-GarciaJRFridleyBLMoran SeguraCNguyenJVet al. Ömür boyu depresyon geçmişi ile yumurtalık tümörünün bağışıklık mikroçevresi arasındaki ilişki. Brain Behav Immun. (2023) 114:52–60. doi: 10.1016/j.bbi.2023.08.006

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makale içindeki kaynağı görüntüle
  • ColeSW. Kanser genomunun sinir sistemi düzenlemesi. Brain Behavior Immun. (2013) 30:S10–8. doi: 10.1016/j.bbi.2012.11.008

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makale içindeki kaynağı görüntüle
  • Zhao L, Xu J, Liang F, Li A, Zhang Y, Sun J.
    Kısa süreli psikolojik strestin farelerde kolon kanserinin karaciğer metastazı üzerindeki etkisi. PLoS One. (2015) 10(10):e0139978. doi: 10.1371/journal.pone.0139978

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Cui B, Luo H, He B, Liu X, Lv D, Zhang X ve diğerleri.
    Bağırsak disbiyozisi, LRP5/β-katenin yolaklarını aktive ederek psikolojik stresi kanser kökenliliğine aktarır. Signal Transduct Target Ther. (2025) 10(1):79. doi: 10.1038/s41392-025-02159-1

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Elliott K, Haworth E, Bolnykh I, McAllister-Williams R, Greystoke A, Todd A ve diğerleri.
    Zaten mevcut bir akıl sağlığı hastalığı olan meme kanseri hastaları, kılavuz önerilerine uygun kanser tedavisini alması daha az olasıdır: sistematik bir inceleme ve meta-analiz. Breast. (2024) 79:103855. doi: 10.1016/j.breast.2024.103855

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Mahlaq S, Lahlou L, Rammouz I, Abouqal R, Belayachi J.
    Fasların kadınlarında meme kanserinin psikolojik yüküyle ilişkili faktörler: kesitsel bir çalışma. BMC Womens Health. (2023) 23(1):590. doi: 10.1186/s12905-023-02769-3

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Palomares-Palomares C, Rios-Garcia E, Hernandez-Martinez JM, Gomez-Gloria J, Llamas-Alonso L, Hernandez-Ortega M ve diğerleri.
    Kanser travma olarak: Hastalık seyrinin tüm aşamalarında PTSD’nin çok boyutlu belirleyicileri. Anlatısal bütüncül bir inceleme. Front Psychol. (2025) 16:1719291. doi: 10.3389/fpsyg.2025.1719291

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Zhang Q, Wu G, Chen J, Fang K, Liu Q, Zhang P ve diğerleri.
    Çinli kadın meme kanseri hastalarında depresif belirtilere etki eden faktörler: meta-analiz. Front Psychol. (2024) 15:1332523. doi: 10.3389/fpsyg.2024.1332523

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Levis B, Benedetti AT, Thombs BD, DEPRESsion Screening Data (DEPRESSD) İşbirliği. Hasta Sağlık Anketi-9 (PHQ-9)’un büyük depresyonu tespit etmek amacıyla tarama için doğruluğu: bireysel katılımcı verisi meta-analizi. BMJ. (2019) 365:l1476. doi: 10.1136/bmj.l1476

  • Park H, Kim K, Moon E, Lim H, Suh H, Kang T. Hasta Sağlık Anketi-9’ın meme kanseri hastalarındaki psikometrik özellikleri. Psychiatry Investig. (2024) 21(5):521–7. doi: 10.30773/pi.2023.0285

  • Wu X, Zhang W, Zhao X, Zhang L, Xu M, Hao Y ve diğerleri. Depresyon ile meme kanseri arasındaki ilişkiyi inceleyen gözlemsel ve genetik analizler. BMC Med. (2023) 21(1):170. doi: 10.1186/s12916-023-02876-w

  • Zhuo Z, Lu W, Zhang L, Zhang D, Cui Y, Wu X ve diğerleri. Transkriptomik analiz, triple-negatif meme kanseri ile depresyon arasındaki potansiyel çapraz konuşma genlerini ve bağışıklık ilişkisini ortaya koydu. Discov Oncol. (2024) 15(1):762. doi: 10.1007/s12672-024-01562-4

  • Xie H, Ding C, Li Q, Sheng W, Xu J, Feng R ve diğerleri. Majör depresif bozukluk ile triple-negatif meme kanseri arasındaki ortak gen imzalarının belirlenmesi. BMC Psychiatry. (2024) 24(1):369. doi: 10.1186/s12888-024-05795-z

  • Ohi K. Majör depresif bozukluk ile meme kanseri arasındaki ortak genetik korelasyon ve nedensel ilişki. BMC Med. (2023) 21:203. doi: 10.1186/s12916-023-02905-8

AnJFengLRenJLiYLiGLiuCet al.
Kronik stres, β-adrenerjik sinyal iletimini aktive ederek miyeloid kökenli baskılayıcı hücreleri biriktirerek meme kanseri metastazını teşvik eder. Oncoimmunology. (2021) 10(1):2004659. doi: 10.1080/2162402x.2021.2004659

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

NiuXWuTZengLWangFLvWZhangLet al.
Kanser gelişiminde ve ilerlemesinde kronik stres. Sci Bull. (2025) 70(22):3885–907. doi: 10.1016/j.scib.2025.09.034

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

YanJChenYLuoMHuXLiHLiuQet al.
Katı tümör gelişiminde kronik stres: mekanizmalardan müdahalelere. J Biomed Sci. (2023) 30(1):8. doi: 10.1186/s12929-023-00903-9

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

LiuZWanJLiuS.
Kanser ve depresyon arasındaki çift yönlü ilişki: ortak mekanizmalardan entegre tedavi stratejilerine. Cancer Lett. (2026) 643:218318. doi: 10.1016/j.canlet.2026.218318

  • Pubmed Abstract
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

SuFOuyangNZhuPOuyangNJiaWGongCet al.
Psikolojik stres, mdr1 regülasyonunu artırarak meme kanserinde kimyoterapi direncini tetikler. Biochem Biophys Res Commun. (2005) 329(3):888–97. doi: 10.1016/j.bbrc.2005.02.056

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

CuiBLuoYTianPPengFLuJYangYet al.
Stres kaynaklı epinefrin, laktat dehidrogenaz A’yı artırarak meme kanseri kök hücre benzeri hücreleri teşvik eder. J Clin Invest. (2019) 129(3):1030–46. doi: 10.1172/JCI121685

  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Makaledeki referansı görüntüle

Aboumrad M, Joshu C, Visvanathan K. Majör depresyon bozukluğunun meme kanseri sonuçları üzerindeki etkisi: ulusal geriye dönük kohort çalışması. J Natl Cancer Inst. (2024) 117:653–64. doi: 10.1093/jnci/djae287

  • Pubmed Özet
  • CrossRef
  • Google Scholar
  • Çalışmada referans olarak görüntüle

Özet

Anahtar kelimeler

depresif belirtiler, neoadjuvan kemoterapi, patolojik tam yanıt, PHQ-9, üçlü negatif meme kanseri

Atıf

Yang H, Wang X, Chen K, Hu X, Li H, Tang L ve Liu S (2026) Üçlü negatif meme kanserinde depresif belirtiler kötü prognoz ve daha düşük patolojik tam yanıt ile ilişkilidir: tek merkezli geriye dönük çalışma. Front. Oncol. 16:1996522. doi: 10.3389/fonc.2026.1996522

Alındı

12 Eylül 2026

Düzeltildi

21 Ekim 2026

Kabul edildi

26 Ekim 2026

Yayınlandı

11 Kasım 2026

Cilt

16 – 2026

Zhendong Shi, Tianjin Tıp Üniversitesi Kanser Enstitüsü ve Hastanesi, Çin

Pelin Basım, İstanbul Medipol Üniversitesi, Türkiye

Ida Taglialatela, Doğu Piedmont Üniversitesi, İtalya

Frontiers | Depressive symptoms are associated with poor prognosis and lower pathological complete response in triple-negative breast cancer
Frontiers | Depressive symptoms are associated with poor prognosis and lower pathological complete response in triple-negative breast cancer

© 2026 Yang, Wang, Chen, Hu, Li, Tang ve Liu.

Bu açık erişimli makale, Yaratıcı Ortaklıklar Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılmaktadır. Başka forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma, orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına uygun akademik pratik çerçevesinde atıf yapılması koşuluyla izne tabidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izne tabidir.

*İletişim: Shengchun Liu, liushengchun1968@163.com; Lingfeng Tang, telephoneme@sina.com

†Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkı sağlamıştır

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların kendi görüşlerini yansıtır ve gerekirse bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin ya da hakemlerin görüşleriyle örtüşmeyebilir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün ya da üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez ya da onaylanmaz.

İlginizi Çekebilir: Kritik Hastalıklarda Sepsisi Erken Tespit Eden Yeni Yöntem: Anneye ve Bebeğe Özel Değerlendirme ile Geliştirilen Tahmin Modeli Sağlık Yolu’nda İnceleniyor →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler