ORİJİNAL ARAŞTIRMA makalesi
Front. Digit. Health, 13 Kasım 2026
Bölüm: Bağlantılı Sağlık
Cilt 8 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fdgth.2026.1967489
- JL
- SP
Jina Lee 1
Sung-Min Park 1,2,3,4,5*
1. Konverjans BT Mühendisliği Bölümü (CiTE), Pohang Bilim ve Teknoloji Üniversitesi (POSTECH), Pohang, Gyeongsangbuk-do, Kore Cumhuriyeti
2. Elektrik Mühendisliği Bölümü, Pohang Bilim ve Teknoloji Üniversitesi (POSTECH), Pohang, Gyeongsangbuk-do, Kore Cumhuriyeti
3. Makine Mühendisliği Bölümü, Pohang Bilim ve Teknoloji Üniversitesi (POSTECH), Pohang, Gyeongsangbuk-do, Kore Cumhuriyeti
4. Tıp Bilimi ve Mühendisliği Ana Dalı, Pohang Bilim ve Teknoloji Üniversitesi (POSTECH), Pohang, Gyeongsangbuk-do, Kore Cumhuriyeti
5. Curestream Inc., Seul, Kore Cumhuriyeti
Makale metrikleri
Özet
Giriş:
Otomatik insülin verme (AID) sistemleri, tip 1 diyabet (T1D) olan bireyler için kapalı döngü kan şekeri yönetimini sağlamak amacıyla sürekli glukoz izleme (CGM) ile algoritma tabanlı insülin dozlamayı entegre eder. Giyilebilir glukoz sensörleri ve insülin verme teknolojilerindeki son gelişmeler, giderek daha kompakt AID sistemlerinin geliştirilmesini mümkün kılmıştır; ancak, gelişmiş yapay zeka tabanlı dozlama algoritmalarının kaynak kısıtlı giyilebilir cihazlarda doğrudan uygulanması teknik olarak zorlu olmaya devam etmektedir. Bazı AID mimarileri ayrıca akıllı telefonlar veya özel kontrol cihazları gibi harici cihazlara da dayanmakta, bu da kapalı döngü işleyişe ek iletişim bağımlılıkları getirmektedir.
Yöntemler:
Bu çalışma, kaynak kısıtlı AID sistemleri için soft actor–critic (SAC) algoritmasına dayalı, cihaz üzerinde çalışan bir insülin dozlama kontrolcüsü sunmaktadır. Önerilen yaklaşım, CGM verilerini yerel olarak işler ve insülin dozlama kararlarını harici hesaplama cihazlarına dayanmadan verir. Gömülü dağıtımı mümkün kılmak için, nicelendirme duyarlı eğitimi ve bilgi damıtma ile birlikte hafif bir kodlayıcıya sahip sıkıştırılmış bir SAC mimarisi ve bireyselleştirilmiş kontrol için çevrimiçi bir adaptasyon mekanizması geliştirilmiştir. Kontrolcü, kaynak kısıtlı bir mikrodenetleyiciye uygulanmış ve bir T1D simülatöründen sanal hastalar kullanılarak donanım-döngü içi bir çerçevede değerlendirilmiştir.
Sonuçlar:
Önerilen kontrolcü, kontrol adımı başına milijoule seviyesinde enerji tüketimiyle gerçek zamanlı cihaz içi işleyişi sürdürürken ortalama %83’lük bir hedef aralıkta kalma oranı elde etmiştir.
Tartışma:
Bu donanım-döngü içi ve in-silico sonuçlar, kaynak kısıtlı bir gömülü platformda gerçek zamanlı pekiştirmeli öğrenme tabanlı insülin dozlamasının ve kişiselleştirmenin teknik olarak mümkün olduğunu göstermektedir; ancak klinik etkinlik ve güvenlik için daha fazla doğrulama gerekmektedir.
1 Giriş
Tip 1 diyabet (T1D), kan şekeri seviyelerini güvenli bir fizyolojik aralıkta tutmak için ömür boyu insülin tedavisi gerektiren kronik bir metabolik bozukluktur. Otomatik insülin verme (AID) sistemleri, T1D olan bireylerde kan şekeri yönetimini iyileştirmek için yerleşik ve giderek daha fazla benimsenen bir yaklaşım haline gelmiştir (–). Sürekli glukoz monitörü (CGM), bir insülin pompası ve bir dozlama kontrol algoritmasını entegre ederek AID sistemleri, gerçek zamanlı glukoz ölçümlerine yanıt olarak insülin infüzyonunu otomatik olarak düzenler (–). Hasta yükünü önemli ölçüde azaltma potansiyelleri ve kan şekeri sonuçlarını iyileştirme yetenekleri sayesinde AID teknolojileri, önemli bir araştırma ilgisi çekmiş ve tamamen otonom insülin verimine doğru atılan kilit bir adım olarak giderek daha fazla görülmektedir.
Giyilebilir teknolojideki son gelişmeler, hem CGM sensörlerinin hem de insülin pompalarının önemli ölçüde küçültülmesine ve giyilebilirliğinin iyileştirilmesine yol açmıştır (–). Modern CGM cihazları ve yama tipi insülin pompaları, vücutta uzun süre sürekli olarak giyilecek şekilde tasarlanmıştır, bu da günlük yaşamda kesintisiz ve rahatsız edici olmayan glukoz izleme ve insülin verimini mümkün kılar. Birçok güncel AID sistemi giderek daha kompakt giyilebilir platformlara dönüşmüş olsa da, bazı mimariler hala akıllı telefonlar veya özel kontrol cihazları (örneğin, Diabeloop’ta kullanılan el cihazı) gibi harici cihazları içerir (–). Bu tür mimariler ek kullanılabilirlik zorlukları yaratabilir, çünkü kullanıcıların günlük aktiviteler sırasında ek bir cihazı yanlarında taşıması ve iletişim menzili içinde tutması gerekir.
Şekil 1A, bir ara cihaz kullanan bir AID mimarisinin örneğini göstermektedir. Bu mimaride, bir CGM sensörü periyodik olarak interstisyel glukoz seviyelerini ölçer ve bu ölçümleri bir kontrol algoritmasına iletir. Algoritma, gelen CGM verilerini işler ve uygun insülin dozunu hesaplar; bu doz daha sonra insülin pompası tarafından verilir. Şu anda, kullanılan AID sistemlerinin çoğu yarı otomatiktir ve kullanıcıların yemek alımı ve karbonhidrat tahmini gibi ek bağlamsal bilgileri manuel olarak sağlamasını gerektirir; bazı sistemlerde fiziksel aktivite gibi ek faktörler de gerekebilir (–). Ayrıca, ara cihazlara olan bağımlılık, gerçek dünya senaryolarında pratik kullanılabilirlik zorlukları yaratır. Egzersiz, uyku veya duş alma gibi günlük aktiviteler sırasında kullanıcılar akıllı telefonlarını sürekli olarak yanlarında taşımayabilir veya geçici olarak iletişim menzili dışına çıkabilirler. Son kullanıcı deneyimi çalışmaları, cihaz yükünün, birden fazla birbiriyle bağlantılı cihazı yönetme ihtiyacının ve manuel veri girişi ile yönetimi gerekliliğinin AID sistemlerinde kullanıcı memnuniyetinin önündeki temel engeller olduğunu bildirmiştir (, , , ). Bu gözlemler, algoritma performansının ötesinde, sistem entegrasyonu ve kullanılabilirliğin yeni nesil AID sistemlerinin tasarımında kilit hususlar olduğunu göstermektedir.
Şekil 1
T1D olan bireylerde glukoz düzenlenmesi, yemek alımı, fiziksel aktivite ve hastaya özgü fizyolojik özellikler de dahil olmak üzere çok sayıda faktörden etkilenir (–). Özellikle, insülin farmakokinetiği ve farmakodinamiğinde önemli hasta-ara değişkenlik bulunur, bu da son derece bireyselleştirilmiş glukoz-insülin dinamiklerine yol açar. Ayrıca, günlük fizyolojik ve davranışsal değişikliklerden kaynaklanan hasta-içi değişkenlik de glukoz değişkenliğine katkıda bulunur (, ). Geleneksel insülin dozlama yaklaşımları büyük ölçüde orantılı–entegralli–türevli kontrol (, ) ve model öngörülü kontrol (, , ) gibi kural veya model tabanlı kontrol yöntemlerine dayanmıştır. Ancak, bu yaklaşımlar genellikle basitleştirilmiş fizyolojik modellere veya manuel olarak ayarlanmış kontrol parametrelerine bağlıdır, bu da son derece dinamik koşullar altında optimal performansı sürdürme yeteneklerini sınırlayabilir.
Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
67.
TamirisaRXieCBaoWZhouAShamsianARFedSelectA. Kişiselleştirilmiş federated öğrenme: ince ayar için özelleştirilmiş parametre seçimi ile. İçinde: IEEE/CVF Bilgisayar Görüntüsü ve Örüntü Tanıma Konferansı (CVPR) Bildirileri (2024), 23985–94. 10.1109/CVPR52733.2024.02264
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
68.
DingNQinYYangGWeiFYangZSuYet ve diğerleri. Büyük ölçekli önceden eğitilmiş dil modellerinin parametre-efektif ince ayarı. Nat Mach Intell. (2023) 5:220–35. 10.1038/s42256-023-00626-4
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
69.
RübMSikoraAMueller-GritschnederD. TinyPropv2 ile cihaz üzerinde sinir ağı eğitimini ilerletme: Dinamik, seyrek ve verimli geri yayılım. arXiv [Ön baskı]. (2024). Çevrimiçi olarak mevcut:https://arxiv.org/abs/2409.07109 (Erişim tarihi: 6 Kasım 2026).
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
70.
ZhangWJansonPAljundiRElhoseinyM. Seçici parametre güncellemesi ile genel bilgi kaybının üstesinden gelme. arXiv [Ön baskı]. (2023). Çevrimiçi olarak mevcut:https://arxiv.org/abs/2308.12462 (Erişim tarihi: 6 Kasım 2026).
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
71.
NwadiugwuMCBastolaDRHaasCRussellD. Diyabet hasta kohortlarında glikemik değişkenliğin tanımlanması ve hastalık sonuçlarının değerlendirilmesi. J Clin Med. (2021) 10(7):1477. 10.3390/jcm10071477
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
72.
Nordic Semiconductor. nRF52840 Ürün Spesifikasyonu. Çevrimiçi olarak mevcut: https://docs.nordicsemi.com/bundle/ps_nrf52840/page/keyfeatures_html5.html (Erişim tarihi: 1 Nisan 2026).
- Makaledeki referansı görüntüle
73.
LaugesenCRitschelTRanjanAGHsuLJørgensenJBSvenssonJet al. Tip 1 diyabetli ve otomatikleştirilmiş insülin tedavisi alan çocuk ve ergenlerde atlanan veya gecikmiş yemek boluslarının glikemik sonuçlar üzerindeki etkisi: iki merkezli, popülasyon tabanlı kohort çalışması. Diabetes Technol Ther. (2024) 26(12):897–907. 10.1089/dia.2024.0022
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
74.
LenhardMJReevesGD. Sürekli subkutan insülin infüzyonu: insülin pompa tedavisine ilişkin kapsamlı bir inceleme. Arch Intern Med. (2001) 161(19):2293–300. 10.1001/archinte.161.19.2293
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
75.
UmpierrezGEDavisGMElSayedNAFadiniGPGalindoRJHirschIBet al. Diyabetli yetişkinlerde hiperglisemik krizler: bir fikir birliği raporu. Diabetes Care. (2024) 47(8):1257–75. 10.2337/dci24-0032
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
76.
KieferJWolfowitzJ. Bir regresyon fonksiyonunun maksimumunun stokastik tahmini. Ann Math Stat. (1952) 23(3):462–6. 10.1214/aoms/1177729392
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
Özet
Anahtar Kelimeler
yapay pankreas, otomatikleştirilmiş insülin tedavisi, gömülü sistemler, cihaz içi yapay zeka, pekiştirmeli öğrenme, tip 1 diyabet
Atıf
Lee J ve Park S-M (2026) Tam otomatikleştirilmiş insülin tedavisi için cihaz içi pekiştirmeli öğrenme tabanlı insülin dozajlama kontrolcüsü. Front. Digit. Health 8:1967489. doi: 10.3389/fdgth.2026.1967489
Alındı
14 Ağustos 2026
Revize edildi
26 Eylül 2026
Kabul edildi
12 Ekim 2026
Yayınlandı
13 Kasım 2026
8 – 2026
Toshiyo Tamura, Waseda Üniversitesi, Japonya
Kajal Pansare, Divine College of Pharmacy, Hindistan
Ludovico Di Gioia, Ospedale Generale Regionale F. Miulli, İtalya
© 2026 Lee ve Park.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul görmüş akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya çoğaltılması mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.
*İletişim: Sung-Min Park sungminpark@postech.ac.kr
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

