VAKA RAPORU makalesi
Front. Med., 13 Kasım 2026
Bölüm: Patoloji
Cilt 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.1941725
- JA
- YC
- ZW
- YG
- YH
Jinfeng Ai
Yujia Chen
Zhimin Wu
Yingyu Guan
Yong Hu *
Dermatoloji Bölümü, Guangzhou Çin Tıbbı Üniversitesi Üçüncü Bağlı Hastanesi, Guangzhou, Çin
Makale metrikleri
Özet
Granül hücreli bazal hücreli karsinom (GCBCC), bazal hücreli karsinomun (BCC) nadir görülen bir histolojik varyantıdır ve diğer granül hücreli lezyonları ile melanositik neoplazmları taklit edebilir. 57 yaşındaki bir kadın, sol burun alında ülserleşmiş bir lezyonla başvurdu. Biyopsi, belirgin granül hücre değişimi gösteren infiltratif BCC’yi ortaya koydu. Tümör hücreleri BerEP4, CD10, p40 ve CK5/6 için immünoreaktif, S100 için ise negatifti. Biyopside ayrıca fokal PRAME immünoreaktivitesi de saptandı; ancak SOX10 ve Melan-A testleri yapılmadığı ve seri kesit korelasyonu mevcut olmadığı için bu reaksiyonun hücresel kaynağı belirlenemedi ve kolonize olmuş melanositlerin varlığı dışlanamadı. Hasta daha sonra Mohs mikrografik cerrahisine tabi tutuldu. Gönderilen dört marjinin tamamından alınan dondurma kesitlerinde karsinom saptanmadı ve nihai patoloji raporu BCC’yi destekledi; maksimum yatay tümör genişliği yaklaşık 6 mm, invazyon derinliği yaklaşık 1,2 mm idi ve lenf-vasküler veya perinöral invazyon gözlenmedi. Bu nedenle, küçük bir biyopside saptanan fokal PRAME immünoreaktivitesi dikkatle yorumlanmalı ve yalnızca morfoloji ile birlikte hataya özgü immünohistokimya bulgularıyla değerlendirilmelidir.
Giriş
Bazal hücreli karsinom (BCC), en sık görülen deri malignitelerinden biridir ve genellikle lokal olarak invaziftir; uzak metastaz ise nadiren meydana gelir (, ). Histolojik alt tipleri arasında nodüler, yüzeysel, infiltratif, morfeaform, basoskuamöz, pigmentli ve birkaç nadir varyant bulunur (). Granül hücreli bazal hücreli karsinom (GCBCC), bol eozinofilik granül sitoplazmaya sahip tümör hücreleriyle karakterize edilen nadir bir varyanttır ve bazen sitoplazma içi inklüzyon benzeri materyal içerebilir (–). Bu morfoloji, granül hücreli tümörü, granül hücreli dermatofibromu, melanositik neoplazmları ve açık hücreli veya granül hücreli deri adneksiyel neoplazmlarını taklit edebilir (–).
Barr ve Graham, 1979’da GCBCC’yi ayrı bir histopatolojik varlık olarak tanımladılar (). O zamandan beri yalnızca az sayıda vaka bildirilmiştir (, –). Ma ve arkadaşları 2018’de yaptıkları bir derlemede, daha önce bildirilen yaklaşık 17 vakayı tespit ettiler (). Burada, küçük bir biyopside fokal PRAME immünoreaktivitesinin saptandığı sol burun alındaki infiltratif bir GCBCC vakasını sunuyoruz. PRAME boyanmasının hücresel kaynağı belirlenemediği için bu vaka, PRAME’in tek başına yorumlanmasının sınırlılıklarını göstermektedir.
Vaka sunumu
57 yaşındaki bir kadın, 2 yıldan uzun süredir var olan sol burun alındaki bir lezyon nedeniyle hastanemizin dermatoloji polikliniğine başvurdu.
Fizik muayenede sol burun alında yaklaşık 0,8 × 0,8 cm boyutlarında ülserleşmiş bir lezyon saptandı. Lezyon kahverengi hemorajik bir kabukla kaplıydı ve kabuk çıkarıldıktan sonra aktif kanama gözlemlendi (Şekil 1). Diğer tıbbi öyküsü dikkat çekici değildi.
Şekil 1
Hasta, lezyonun iyileşmeyen kırmızı bir papül olarak başladığını ve zamanla büyüdüğünü belirtti. Daha sonra kaşıma sonrası ülserleşmiş ve kolayca kanamaya başlamıştı. Başlangıçta tıbbi yardım aramamıştı. 15 Ocak 2026’da daha ileri değerlendirme için polikliniğimize başvurdu. Dermoskopi parlak kırmızı bir arka plan, aktif kanama, gözenek benzeri ve lineer çöküntüler, periferik beyaz pullanma ve periferik telanjiektazi gösterdi (Şekil 2, ×30). Histopatolojik inceleme önerildi, ancak hasta o sırada biyopsi yaptırmadı.
Şekil 2
11 Mayıs 2026’da hasta, lezyonun devam etmesi ve kolayca kanamaya devam etmesi nedeniyle geri döndü. Tekrarlanan dermoskopi (×55), keratinize yapıların olmadığını ve kırmızı bir arka plan üzerinde lezyon alanının %50’sinden fazlasını kaplayan çok sayıda ince lineer, döngüsel ve kıvrımlı damarlardan oluşan polimorf bir vasküler patern gösterdi. Ülserleşmiş yüzeyde aktif kanama mevcuttu (Şekil 3). Histopatolojik inceleme tekrar önerildi.
Şekil 3
Hasta daha sonra lezyonun biyopsisini yaptırdı. 15 Mayıs 2026 tarihli patoloji raporu, sol burun alından alınan küçük bir biyopsinin nadir bir varyant olan infiltratif GCBCC şüphesi taşıdığını belirtti. Örneklenen tümör yuvalarında belirgin granül hücre değişimi mevcuttu; ancak örnek sınırlı olduğu için tümörün tamamındaki granül hücrelerin oranı güvenilir bir şekilde belirlenemedi. BerEP4, CD10, p40, CK5/6, S100, CD34, androjen reseptörü (AR), PRAME, p53 ve Ki-67 dahil olmak üzere immünohistokimyasal incelemeler önerildi (Şekil 4).
Şekil 4
20 Mayıs 2026’da tamamlanan immünohistokimyasal incelemeler infiltratif GCBCC tanısını destekledi. Biyopsi BerEP4, CD10, p40 ve CK5/6 için immünoreaktivite; fokal AR immünoreaktivite; biyopsi içinde fokal PRAME immünoreaktivite; tümör hücrelerinde S100 boyanmasının olmaması; fokal stromal CD34 immünoreaktivite; yaban tipi p53 ekspresyon paterni ve yaklaşık %25’lik bir Ki-67 proliferasyon indeksi gösterdi (Şekil 5 ve Tablo 1).
Şekil 5
Tablo 1
Klinik zaman çizelgesi.
Biyopsi tanısı infiltratif GCBCC idi. Sınırlı doku nedeniyle ne granül hücrelerin genel oranı ne de PRAME-pozitif boyanmanın hücresel kaynağı kesin olarak belirlenemedi.
14 Eylül 2026’daki takip sırasında, ameliyat sonrası fotoğraflar ve dış kurumdaki patoloji raporu elde edildi. Hasta 5 Ağustos 2026’da Mohs mikrografik cerrahisine tabi tutulmuştu. Gönderilen dört marjinin tamamından alınan intraoperatif dondurma kesitlerinde karsinom saptanmadı. Ana tümör örneği, artmış nükleer-sitoplazmik oran ve mitotik figürler gösteren dermal bazaloid tümör hücre yuvalarını içeriyordu. İmmünohistokimya AR negatifliği, stromal Bcl-2 pozitifliği, kısmi BerEP4 pozitifliği ve CD10, CK5/6 ve p63 için pozitiflik gösterdi; CK7 negatifti. Ki-67 proliferasyon indeksi yaklaşık %3 idi ve p53 boyanması küçük bir hücre alt grubunda heterojendi. O kurum dışı patoloji materyalinin paylaşımını düzenleyen kurumsal ve etik kısıtlamalar nedeniyle orijinal Mohs histolojik kesitleri bağımsız inceleme için mevcut değildi.
Patolojik analiz
Tanı, histomorfoloji ve immünofenotipin korelasyonuna dayanıyordu. Belirgin granül hücre değişimi gösteren infiltratif bazaloid tümör yuvaları, BerEP4, CK5/6, p40 ve CD10 immünoreaktivitesi ile birlikte tümör hücrelerinde S100 boyanmasının olmaması, GCBCC’yi konvansiyonel granül hücreli tümörden veya primer bir melanositik neoplazmdan ayırdı (, ).
GCBCC’deki granül sitoplazmanın, lizozom açısından zengin sitoplazma içi materyalden kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu değişim hataya özgü olmadığı için, epitelyal belirteçler ve genel arkitür ile birlikte yorumlanmalıdır (, , ).
Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
10.
PratsMDGCarreiraMLMartínez-GonzálezMABallestínCGilRPradaI. Granül hücreli bazal hücreli karsinom. Işık mikroskobu, immünohistokimyasal ve ultrastrüktürel inceleme. Virchows Arch A Pathol Anat Histopathol. (1993) 422(2):173–7. 10.1007/BF01607170
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
11.
DundrPStorkJPovysilCVosmikF. Granül hücreli bazal hücreli karsinom. Australas J Dermatol. (2004) 45(1):70–2. 10.1111/j.1440-0960.2004.00034.x
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
12.
KanitakisJChouvetB. Derinin granül hücreli bazal hücreli karsinomu. Eur J Dermatol. (2005) 15(4):301–3.
- Pubmed Özet
- Google Akademik
- Makaledeki referansı görüntüle
13.
JedrychJBusamKJ. Granüler hücreli bazal hücreli karsinomun çoklu lezyonları: bir vaka raporu. J Cutan Pathol. (2014) 41(1):45–50. 10.1111/cup.12250
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
14.
BattistellaMPeltreBCribierB. Foliküler kök hücre belirteci olan PHLDA1, net hücreli/granüler hücreli trikoblastom ile net hücreli/granüler hücreli bazal hücreli karsinom arasında ayrım yapar: bir vaka-kontrol çalışması ve granüler hücreli trikoblastomun ilk tanımı. Am J Dermatopathol. (2014) 36(8):643–50. 10.1097/DAD.0b013e31828a31ae
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
15.
LezcanoCJungbluthAANehalKSHollmannTJBusamKJ. Melanositik tümörlerde PRAME ekspresyonu. Am J Surg Pathol. (2018) 42(11):1456–65. 10.1097/PAS.0000000000001134
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
16.
LezcanoCJungbluthAABusamKJ. Melanositik lezyonların değerlendirilmesinde yardımcı test olarak PRAME immünohistokimyası. Surg Pathol Clin. (2021) 14(2):165–75. 10.1016/j.path.2021.01.001
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
17.
Saffari DoostMOrtega-SpringallMFMeyerSNLoveNRKoniaTFungMAve diğerleri. Sebaceus karsinom ve bazal hücreli karsinomda PRAME ekspresyonunun karşılaştırmalı bir çalışması. JEADV Clin Pract. (2024) 3(2):738–41. 10.1002/jvc2.356
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
18.
BahmadHFOhKSAlexisJ. Adneksiyal lezyonların ve yaygın cilt kanseri türlerinin PRAME boyanması: potansiyel tanısal faydaya sahip bir biyobelirteç. Dermatopathology. (2024) 11(4):364–73. 10.3390/dermatopathology11040039
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
19.
HoellwerthMBrandlmaierMKoelblingerP. İleri evre bazal hücreli karsinom için terapötik yaklaşımlar: kapsamlı bir inceleme. Cancers (Basel). (2025) 17(1):68. 10.3390/cancers17010068
- CrossRef
- Google Akademik
- Makale içinde referansı görüntüle
20.
HollieldCLewinASLebwohlJMGM. Lokalize ileri evre bazal hücreli karsinom yönetimi için neoadjuvan sonidegib: bir vaka raporu. J Drugs Dermatol. (2025) 24(3):329–31. 10.36849/JDD.8329
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
Özet
Anahtar Kelimeler
bazal hücreli karsinom, berEP4, dermatopatoloji, granüler hücreli bazal hücreli karsinom, infiltratif bazal hücreli karsinom, nazal ala, PRAME
Atıf
Ai J, Chen Y, Wu Z, Guan Y ve Hu Y (2026) Vaka Raporu: Nazal ala bölgesindeki infiltratif granüler hücreli bazal hücreli karsinom: küçük bir biyopside fokal PRAME immünoreaktivitesi ile ilişkili bir tanı tuzakı. Front. Med. 13:1941725. doi: 10.3389/fmed.2026.1941725
Alındı
18 Temmuz 2026
Revize edildi
16 Eylül 2026
Kabul edildi
02 Kasım 2026
Yayınlandı
13 Kasım 2026
13 – 2026
Luigi M. Terracciano, Basel Üniversitesi, İsviçre
Ferhat Özden, İstanbul Medipol Üniversitesi, Türkiye
Oya Nermin Sivrikoz, Başkent Üniversitesi, Türkiye
© 2026 Ai, Chen, Wu, Guan ve Hu.
Bu makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanılması, dağıtılması veya çoğaltılmasına izin verilir. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltmaya izin verilmez.
*Yazışma: Yong Hu xysmhoyoung@qq.com
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

