GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 17 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Klinik Rehber

Altı kollu sPEG tabanlı doku yapıştırıcısı in vitro ortamda üstün biyouyumluluk sergiledi ve 3R uyumlu domuz bağırsak perfüzyon modelinde ex vivo sızdırmazlık performansı gösterdi

✍️ Editör Masası • 📅 17 Kasım 2026 • ⏱️ 4 dk okuma
Altı kollu sPEG tabanlı doku yapıştırıcısı in vitro ortamda üstün biyouyumluluk sergiledi ve 3R uyumlu domuz bağırsak perfüzyon modelinde ex vivo sızdırmazlık performansı gösterdi

Özet

Giriş:

Anastomoz sızıntısı, gastrointestinal cerrahinin en ciddi komplikasyonlarından biri olmaya devam etmekte ve önemli morbidite ile mortalite ile ilişkilidir. Dokusal yapıştırıcıların bağırsak anastomozlarını güçlendirmek için önerilmesine rağmen, klinik öncesi değerlendirmeleri hâlâ büyük ölçüde translasyonel geçerliliği sınırlı ve etik endişeler barındıran hayvan modellerine dayanmaktadır. Bu çalışma, standartlaştırılmış in vitro testleri ile dinamik ex vivo domuz bağırsak perfüzyon modelini birleştiren kapsamlı, 3R uyumlu bir biyodeğerlendirme platformu kullanarak altı kollu yıldız şeklinde polietilen oksit-stat-propilen oksit dokusal yapıştırıcının (sPEG) değerlendirilmesini amaçlamıştır.

Yöntemler:

sPEG’nin sitokompatibilitesi ve hemokompatibilitesi, insan dermal fibroblastları ve insan kan kaynaklı testler kullanılarak DIN EN ISO 10993 standartlarına göre değerlendirilmiştir. Performansı, klinikte kullanılan DERMABOND™ ve TISSEELTM dokusal yapıştırıcılarıyla karşılaştırılmıştır. Sızdırmazlık etkinliği, fizyolojik olarak anlamlı koşullar altında 24 saat boyunca sürekli intraluminal akışa maruz kalan ≥15 cm’lik bağırsak segmentlerini kullanan, özel olarak geliştirilmiş bir ex vivo domuz ince bağırsak perfüzyon modelinde değerlendirilmiştir. Sızıntı hacmi, ilk sızıntıya kadar geçen süre ve damla sayısı kaydedilmiştir.

Bulgular:

DERMABONDTM ekstraktları belirgin sitotoksisiteye neden olurken, TISSEELTM ve sPEG anlamlı sitotoksik etkiler göstermemiştir. Üç malzemenin de hemoliz etkisi ihmal edilebilir düzeydeydi. Trombosit adezyonu sPEG üzerinde minimal, DERMABONDTM üzerinde orta düzeyde ve TISSEELTM üzerinde belirgindi. Ex vivo perfüzyon modelinde sPEG, 24 saatlik gözlem süresi boyunca tespit edilebilir bir sızıntıyı önlemiş ve saatte 0 damla gibi bir damlama oranı sergilemiştir. DERMABONDTM ve TISSEELTM perfüzyon sırasında sızıntı göstermiş olup, TISSEELTM en zayıf sızdırmazlık performansına sahip olmuştur. DERMABONDTM nispeten iyi mekanik sızdırmazlık sağlamış ancak belirgin sitotoksisite ile ilişkilendirilmiştir. Genel olarak sPEG, etkili sızdırmazlık performansı ile mükemmel biyolojik uyumluluğu birleştirmiştir.

Tartışma:

Sunulan platform, standartlaştırılmış biyouyumluluk testlerini sürekli akışlı ex vivo perfüzyon ile birleştirerek bağırsak dokusal yapıştırıcılarının fizyolojik olarak anlamlı ve etik açıdan sorumlu bir şekilde klinik öncesi değerlendirilmesini mümkün kılmaktadır. Bu çerçevede, altı kollu sPEG yapıştırıcısı, klinikte kullanılan karşılaştırma ürünlerinden daha üstün sitokompatibilite, hemokompatibilite ve sızdırmazlık etkinliği kombinasyonunu sergilemiştir. Bu bulgular, sPEG’yi ileri translasyonel gelişim için umut verici bir aday olarak tanımlamakta ve sunulan ex vivo modelini yeni nesil bağırsak sızdırmazlık ürünleri için çok yönlü, 3R uyumlu bir tarama platformu olarak konumlandırmaktadır.

1 Giriş

Anastomoz sızıntısı (AL), gastrointestinal cerrahinin en ciddi komplikasyonu olmaya devam etmekte; kalın bağırsak rezeksiyonundan sonra görülme oranı %0.5–%30 arasında değişmekte ve bildirilen mortalite oranları %30’a kadar ulaşmaktadır (Hammond ve ark., 2014; Fi ve ark., 1980; Hyman ve ark., 2007; Sala Hernandez ve ark., 2021). Bildirilen risk faktörleri arasında acil cerrahiye kıyasla elektif cerrahi, perioperatif kan kaybı, diyabet, morbid obezite, sigara kullanımı, yetersiz beslenme, radyoterapi, kemoterapi, Crohn hastalığı, anemi ve steroid kullanımı yer almaktadır (Chambers ve Mortensen, 2004; Kim ve ark., 2016; Shanker ve ark., 2021; Rennie ve ark., 2024). AL genellikle yeniden ameliyat gerektirmekte ve bağımsız olarak kanser nüksü ile uzun vadeli hayatta kalma oranlarının düşmesiyle ilişkilendirilmektedir (Hyman ve ark., 2007; Shanker ve ark., 2021; Crafa ve ark., 2017; Gessler ve ark., 2017; Brücher ve Jamall, 2025). Bağırsak anastomozları geleneksel olarak elle dikim veya stapler ile gerçekleştirilir; her iki yöntem de yeterli çekme dayanımı sağlasa da, dikiş iğnesi veya stapler ile tekrarlanan doku delinmesi, cerrahi alan enfeksiyonu riskini artırabilir ve anastomoz sızıntısını tetikleyebilir (Shanker ve ark., 2021; Swanson ve Tromovitch, 1982; Steger ve ark., 2022; Owens ve Stoessel, 2008; Edmiston ve ark., 2013). Bu nedenle, anastomozları güçlendirmeye ve sızdırmazlığı iyileştirmeye yönelik ek stratejiler klinik açıdan büyük ilgi görmektedir.

Yakın zamandaki gelişmelere rağmen, doku yapıştırıcıları, elektrofilen ağlar, transanal tüp yerleştirme, dikiş takviyesi ve omentoplasti gibi anastomoz güçlendirme teknolojileri klinik pratikte AL oranlarında tutarlı bir azalma sağlamamıştır (Picciariello ve ark., 2025; Gravante ve ark., 2026). Umut verici klinik öncesi veya teknik performans ile tutarsız klinik sonuçlar arasındaki bu boşluk, klinik testlerden önce umut verici sızdırmazlık adaylarını belirleyebilecek daha titiz, standartlaştırılmış ve fizyolojik olarak anlamlı klinik öncesi değerlendirme platformlarına duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.

Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme

Anahtar Kelimeler

Hayvan testlerine alternatifler, anastomoz, anastomoz sızıntısı, sianokrilat, ex vivo bağırsak perfüzyon modeli, fibrin yapıştırıcısı, yıldız PEG, doku yapıştırıcıları

Atıf

Gruhn D, Zittlau L, Groll J, Babel N, Stervbo U, Viebahn R, Salber J, Brücher BLDM ve Sieberath A (2026) Altı kollu sPEG bazlı bir doku yapıştırıcısının üstün in vitro biyouyumluluğu ve 3R uyumlu bir domuz bağırsak perfüzyon modelindeki ex vivo sızdırmazlık performansı. Front. Bioeng. Biotechnol. 14:1936249. doi: 10.3389/fbioe.2026.1936249

Alındı

13 Temmuz 2026

Revize edildi

09 Ekim 2026

Kabul edildi

20 Ekim 2026

Yayınlandı

17 Kasım 2026

Cilt

14 – 2026

Editör

Xinlin Li, Harbin Teknoloji Enstitüsü, Çin

Yuyuan Ma, Askeri Tıp Bilimleri Akademisi, Çin

Gianpiero Gravante, ASL Lecce, İtalya

© 2026 Gruhn, Zittlau, Groll, Babel, Stervbo, Viebahn, Salber, Brücher ve Sieberath.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar) ve telif hakkı sahibi(leri)nin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanılması, dağıtılması veya çoğaltılmasına izin verilmektedir. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltmaya izin verilmemektedir.

*İletişim: Björn L. D. M. Brücher, b.bruecher@mul-ct.de; Alexander Sieberath, alexander.sieberath@rub.de

†
Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuş olup ilk yazarlık unvanını paylaşırlar

‡
Bu yazarlar bu çalışmaya eşit düzeyde katkıda bulunmuş olup kıdemli yazarlık unvanını paylaşırlar

Bu makalede belirtilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Frontiers | Superior in vitro biocompatibility of a six-arm sPEG-based tissue adhesive and its ex vivo sealing performance in a 3R-compliant
Frontiers | Superior in vitro biocompatibility of a six-arm sPEG-based tissue adhesive and its ex vivo sealing performance in a 3R-compliant
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler