GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 16 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Dahiliye

EGFR Ekson 19-24 Büyük Silinme: Histolojik Açısından Çeşitli Solid Tümörlerde Vaka Serisi

✍️ Editör Masası • 📅 14 Kasım 2026 • ⏱️ 21 dk okuma
EGFR Ekson 19-24 Büyük Silinme: Histolojik Açısından Çeşitli Solid Tümörlerde Vaka Serisi
  • AG

    Anthony G. Mansour 1

  • IM

    Isa Mambetsariev 1

  • JA

    Javier Arias-Romero 1

  • JF

    Jeremy Fricke 1

  • LC

    Lisa Chang 2

  • PA

    Paul Avalos 2

  • CG

    Cassandra Gaeta Soto 1

  • GV

    Giovanny Velasquez 1

  • RB

    Razmig Babikian 1

  • TC

    Turja Chakrabarti 1

  • LE

    Lauren Epler 1

  • AK

    Amit Kulkarni 3

  • LA

    Leonidas Arvanitis 2

  • BB

    Behnam Badie 4

  • AA

    Arya Amini 5

  • JP

    Jana Portnow 1

  • MA

    Michelle Afkhami 2

  • RS

    Ravi Salgia 1*

  • 1. City of Hope, Duarte, CA, Amerika Birleşik Devletleri, Tıbbi Onkoloji ve Terapötik Araştırmalar Bölümü

  • 2. City of Hope, Duarte, CA, Amerika Birleşik Devletleri, Patoloji Bölümü, Moleküler Patoloji ve Terapötik Biyarkerler Bölümü

  • 3. City of Hope Phoenix, Phoenix, AZ, Amerika Birleşik Devletleri, Tıbbi Onkoloji ve Terapötik Araştırmalar Bölümü

  • 4. City of Hope, Duarte, CA, Amerika Birleşik Devletleri, Cerrahi Bölümü

  • 5. City of Hope, Duarte, CA, Amerika Birleşik Devletleri, Radyasyon Onkoloji Bölümü

Makale metrikleri

Özet

Arka plan:

Epidermal büyüme faktörü reseptörü (EGFR) varyantları, iyi karakterize edilmiş ojenik sürücülerdir ve terapötik hedefleme, bütünlüğü koran tirozin kinaz alanına (TKA) dayanır. TKA’nın büyük kısmını ortadan kaldıran ekson 19–24’ü kapsayan büyük EGFR deleşyonları sistematik olarak tanımlanmamıştır.

Yöntem:

Şişen bir DNA ve RNA dizileşimi ile kapsamlı genomik profilleme ile tespit edilen, EGFR ekson 19–24 deleşyonu taşıyan solid tümör hastalarının City of Hope moleküler sonuçlar veritabanını retrospektif olarak inceledik. Klinik, patolojik ve genomik veriler elektronik tıbbi kayıtlardan çıkarıldı.

Sonuçlar:

Dört glioblastoma (n=4), iki küçük hücreli olmayan akciğer kanseri (NSCLC, n=2), bir papiller tiroid karsinomusu (n=1) ve bir spindle hücreli sarkom (n=1) olan, ortanca yaş 47 (aralık 23–55; 5 erkek) sekiz hastaya ulaşıldı. EGFR amplifikasyonu beş olguda (%62,5), TERT promotör mutasyonları ise dört GBM olgusunda eşzamanlı olarak bulundu. İki hastaya EGFR-hedefli tedavi uygulandı. Eşzamanlı EGFR amplifikasyonu ve EGFRvIII taşıyan tümöre sahip bir glioblastoma hastası, 28. aydan 33,5 aya kadar (tedavide yaklaşık 5,5 ay) etik dışı osimertinib aldı. Dördüncü evre NSCLC’li bir hastaysa yaklaşık 7 ay boyunca osimertinib tedavisine devam etti; bu sürenin sonunda bölgesel radyoterapi (SBRT) uygulanıp amivantamab plus lazertinib’e geçildi.

Sonuçlar:

EGFR ekson 19–24 delesyonu, tirosin kinaz domaininin (TKD) büyük bölümünü ortadan kaldıran, nadir ve yapısal olarak ayrışan bir varyasyon olup sık sık EGFR amplifikasyonu ile eşzamanlı görülür; bu durum ikincil bir yeniden düzenlenme sonucu ortaya çıkmış olabileceği ihtimalini doğursa da bu kesin olarak doğrulanamaz. Öngörülen delesyon ürünü bütünlüklü bir ATP bağlanma cebi içermediğinden, gözlemlenen tirosin kinaz inhibitör etkinliği büyük olasılıkla ancak delesyonun kendisi değil, eşzamanlı var olan kinaz-aktif EGFR alellerinin inhibisyonu ile açıklanmalıdır. Bu nedenle en iyi şekilde fonksiyonel ve terapötik önemi belirsiz bir varyasyon olarak değerlendirilmeli ve moleküler tümör kurulu değerlendirmesini gerektirmelidir.

Giriş

Epidermal growth factor reseptörü (EGFR), hücre proliferasyonunda önemli rol oynayan bir tirosin kinaz reseptörüdür. Ekson 19 deleşyonları ve L858R mutasyonları, küçük hücreli olmayan akciğer kanserinde (NSCLC) iyi bilinen tümör oluşturucu etkenlerdir ve EGFR tirosin kinaz inhibitörleri (TKI’ler), bu varyantları taşıyan hastaların sonuçlarını belirgin biçimde iyileştirmiştir (). Glioblastomada (GBM), EGFR amplifikasyonu olguların yaklaşık %40’ında bulunurken, ekson 2–7’nin deleşyonundan kaynaklanan ve reseptörü sürekli aktif hale getiren EGFRvIII, en yaygın EGFR yeniden düzenlenmesidir (). Asyalı hastalarda yapılan pan-kanser analizi, EGFR büyük parça deleşyonlarının genel frekansının %0,03 olduğunu ancak glioblastomada (%5) zenginleştiğini göstermiştir; bu durumda EGFRvIII evrensel olarak EGFR amplifikasyonu ve TERT promotör mutasyonlarıyla birlikte görülür ve farklı kanser türlerinde belirgin moleküler profiller olduğunu vurgular (). Ancak, tirosin kinaz alanının (TKA) büyük bölümünü içeren ekson 19–24’ü kapsayan EGFR deleşyonları sistematik biçimde tanımlanmamıştır. Bu çalışmada, histolojik açıdan çeşitli solid tümörleri taşıyan ve EGFR ekson 19–24 büyük deleşyon varyantı içeren sekiz hastayı rapor ediyoruz.

Olgu serisi

Olgular, City of Hope HopeSeq veritabanının retrospektif değerlendirmesi üzerinden belirlenmiştir. Olgular, formalin sabitlenmiş parafin gömülü dokunun (FFPE) DNA ve RNA dizileme analizlerini birleştiren, CLIA onaylı ve CAP akreditasyonuna sahip klinik bir assay olan HopeSeq Solid Tumor Comprehensive assay ile EGFR ekson 19–24 büyük deleşyon varyantı (GRCh37 NM_005228.3) tespit edildiğinde dahil edilmiştir (assay içeriği Ek Tablolar 1a–c‘de verilmiştir). Ağustos 2022–Mart 2026 arasında taramaya alınan 9.391 HopeSeq Solid Tumor Comprehensive olgusu arasında, dahil etme kriterlerini karşılayan sekiz hast (%0,09) bulunmuştur; bunlar arasında 189 GBM’nin 4’ü (%2,12), 572 NSCLC’nin 2’si (%0,35), 324 PTC’in 1’i (%0,31) ve 307 spindle hücreli sarkomun 1’i (%0,33) yer almıştır.

Demografik veriler, histoloji, evreleme, tedavi öyküsü ve hayatta kalım durumu dahil olmak üzere klinik veriler, elektronik tıbbi kayıtların gözden geçirilmesiyle çıkarıldı. Patojenik varyantlar, PD-L1 durumu, tümör mutasyonel yükü (TMB) ve mikrosatelit kararsızlık (MSI) kaydedildi; t=0, kesin tanının tarihidir. Bu çalışma, City of Hope’daki Kurumsal İnceleme Kurulu gerekliliklerine uygun olarak onaylanmış ve yürütülmüştür. Kimliği gizlenmiş hasta verileri, City of Hope kurumsal inceleme kurulu onaylı IRB 260540 protokolü altında, Sağlık ve İnsan Hizmetleri Bakanlığı’na uygun olarak bilinçli onayın muafiyeti ve 4. muafiyet kategorisi (iii) ile elde edildi.

Bu olgu serisi, medyan yaşı 47 yıl (aralık 23–55) olan sekiz hastayı (3 kadın, 5 erkek) içermektedir; altısı İspanyol veya Latin kökenli olarak tanımlanmıştır. Histolojik tanılar glioblastoma (GBM) (n=4), NSCLC (n=2), papiller tiroid karsinomusu (n=1) ve spindle hücreli sarkomayı (n=1) kapsamaktadır (Tablo 1). Sekiz tümörün tamamı EGFR ekson 19–24 deleşonu taşımakta, EGFR amplifikasyonu beş olguda eş zamanlı olarak görülmüştür (%62,5). TERT promotör mutasyonları dört olguda (%50) saptanmış, tümü GBM olmuştur. TP53 patojenik varyantları üç olguda belirlenmiştir. CDKN2A/B kaybı üç hastada gözlenmiştir. 4. olgu benzersiz şekilde eş zamanlı EGFRvIII (ekson 2–7 deleşonu) ve ekson 19–24 deleşonu, ayrıca bilateral NF1 inaktivasyonu ve CDK4 amplifikasyonu taşımıştır. Sekiz tümör de mikrosatelit kararlı olup düşük TMB göstermiştir; EGFR ekson 19–24 deleşonunun bu çeşitli histolojilerde tümör inmün mikroçevreyi şekillendirip şekillendirmediği bilinmemekte ve mevcut olgu serisinin kapsamı dışındadır. (Ekleme Tabloları 2, 3).

Vaka ID Klinik bilgi İlkel moleküler test EGFR özeti
Demografik Hastalık profili EGFR (büyük silme varyantları)
Yaş (yıl) Cinsiyet Irk Etnik köken Güncel sigara kullanım durumu EtOH (haftalık standart içki) Hastalık durumu İstiholoji Evre Tanı sırasındaki hastalık yerleri (N=Lenf nodu) Nihai hastalık yerleri
1 48 F Siyahi veya Afrikalı Amerikalı Hispanic veya Latino değil Asla içmedi Asla içmedi Ölü Glioblastoma N/A 4 Frontal lob Başlangıç bölgeleriyle aynı Exon 19-24 delesyonu
2 23 F Ak Hispanic veya Latino değil Asla内medi Asla内medi Yaşayan Papiller tiroid karsinom I NR Tiroid Başlangıç bölgeleriyle aynı Exon 19-24 delesyonu
3 55 F Ak Hispanic veya Latino Asla内medi 0 Ölü Glioblastoma N/A 4 Sağ frontal lob, sağ basal gangliyon Başlangıç bölgeleriyle aynı Exon 19-24 delesyonu
4 42 M Ak Hispanic veya Latino Eski içici 0 Yaşayan Glioblastoma N/A 4 Sağ frontal lob Başlangıç bölgeleriyle aynı EGFRvIII: Exon 2-7 delesyonu; EGFR varyantı: Exon 19-24 delesyonu
5 29 M Diğer Hispanic veya Latino Asla内medi 1 Yaşayan İğnemsar sarkom I 1 Sağ üst ekstremite Başlangıç bölgeleriyle aynı Exon 19-24 delesyonu
6 49 M Ak Hispanic veya Latino Eski içici 0 Ölü Glioblastoma N/A 4 Sol frontal lob Başlangıç bölgeleriyle aynı Exon 19-24 delesyonu
7 54 M Ak Hispanic veya Latino Asla内medi 0 Ölü NSCLC, adenokarsinom IV NR Sol akciğer, mediastinal (N) Başlangıç bölgeleri + kemik Exon 19-24 delesyonu
8 46 M Ak Hispanic veya Latino Eski içici 0 Yaşayan NSCLC, adenokarsinom IV NR Sağ akciğer, plevra, sağ böbreküstü Başlangıç bölgeleriyle aynı Exon 19-24 delesyonu

EGFR büyük delesyon varyantının (ekson 19-24 delesyonu) olgu kohort özeti.

İlaç yaklaşımları histolojiye dayalıydı (Tablo 2; Şekil 1). Olgu 2 ve 5 (sırasıyla evre I papiller tiroid karsinom ve spindle hücreli sarkom) cerrahi ± radyasyon alarak sistemik terapi almadan 33.8 ve 18.1 ayda hayatta kaldılar. GBM’li dört hastanın tümü rezeksiyon ve temozolomid içeren kemoradyasyon aldı. Olgu 1, 3 ve 6, EGFR hedefli ajanlar olmadan standart terapi aldı (hayatta kalma sırasıyla 14.0, 18.7 ve 3.8 ay), Olgu 4 ise 11 temozolomid döngüsü, Optune (tümör tedavi alanları tedavisi), tekrar radyasyon ve bevacizumab aldı; ardından yaklaşık 28. aydan son takibe (33.5 ay) kadar etik dışı osimertinib (günlük 160 mg) alarak yaklaşık 5.5 aylık bir maruziyet oluşturdu ve bu aralıkta belgilenmiş ilerleme gözlenmedi. Bu retrospektif bir olgu serisi olduğundan RANO 2.0 tedavi eden onkolog tarafından değerlendirilmedi. Olgu 7 (evre IV NSCLC), EGFR hedefli terapi olmadan sıralı kemoterapi-immunoterapi rejimleri aldı ve 24.7 ay hayatta kaldı. Olgu 8 (evre IV NSCLC adenokarsinom) birinci hattında karboplatin/pemetrexed/pembrolizumab, ikinci hattında ise önceki tedaviden kaynaklanan ciddi trombositopeni nedeniyle günlük 40 mg osimertinib aldı; bu aralığın sonunda yakın zamanda SBRT verilerek yaklaşık 7 aylık ilerlemesiz bir dönem sağladı; ilerlemeden sonra üçünci hatta amivantamab plus lazertinib alarak 27.4 ayda hayatta kaldı. Bu retrospektif gerçek dünya olguları olduğundan RECIST 1.1 kullanılamadı. Son takimde dört hasta hayatta (Olgu 2, 4, 5 ve 8), dört hastaysa vefat etmişti (Olgu 1, 3, 6 ve 7; Tablo 3).

Olgu ID Histolojik Tanı Rapor Tipi Moleküler Test (#) İnsan Genleri CDot PDot Durum Allel Frekansı (%) PD-L1 Durumu PD-L1 TPS (%) veya CPS TMB MSI
1 Glioblastoma HopeSeq Glioma Comprehensive 1 CDKN2A Loss NE NE Low Stable
CDKN2B Loss
EGFR Exon 19-24 deletion
EGFR Amplification
KMT2C 2719C>T R907* 3
MPL 769C>T R257C 43
PIK3CA 3145G>C G1049R 36
TERT -124C>T 39
2 Papillary Thyroid
Carcinoma
HopeSeq Solid Tumors Comprehensive 1 EGFR Exon 19-24 deletion Expressed 12 [CPS] Low Stable
3 Glioblastoma HopeSeq Glioma Comprehensive 1 CDKN2A Loss Expressed 10 Low Stable
CDKN2B Loss
EGFR Amplification
EGFR 866C>T A289V 4
EGFR Exon 19-24 deletion
KIT Amplification
PDGFRA Amplification
TERT -124C>T 43
TP53 480_486dup Y163fs*20 72
4 Glioblastoma HopeSeq Glioma Comprehensive 1 CCND2 Amplification NE NE Low Stable
CDK4 Amplification
EGFR Amplification
EGFRvIII Exon 2-7 deletion
EGFR Exon 19-24 deletion
FGF23 Amplification
GLI1 Amplification
NF1 1318C>T R440* 30
NF1 91del H31fs*13 28
TERT -146C>T 33
Fulgent Germline Precision Medicine Multi-gene Cancer and ACMG Panel 2 None NE NE NE NE
5 Spindle Cell
Sarcoma
HopeSeq Solid Tumors Comprehensive 1 CDKN2A Loss NE NE Low Stable
CDKN2B Loss
EGFR Exon 19-24 deletion
Invitae Germline – Precision Medicine Multigene Hereditary Cancer Panel 2 None NE NE NE NE
6 Glioblastoma GlioSeq NGS Paneli 1 TP53 818G>A R273H 73 NE NE NE NE
chr 19q. TP53 LOH
TERT 1-146C>T C250T 42
CDK4 Amplifikasyon
EGFR Amplifikasyon
PTEN Kayıp
RB1 Kayıp
HopeSeq Glioma Comprehensive 2 CDK4 Amplifikasyon NE NE Düşük Kararlı
EGFR Ekson 19-24 büyük deleşyon
EGFR Amplifikasyon
IGF2 Amplifikasyon
TERT -146C>T 39
TP53 818G>A R273H 61
3q26.33-27.3 Amplifikasyon
7 NSCLC HopeSeq Solid Tumors Comprehensive 1 ARFRP1 Amplifikasyon İfade edilen 5 Düşük Kararlı
AKT1 Amplifikasyon
CCNE1 Amplifikasyon
EGFR Ekson 19-24 büyük deleşyon
MYC Amplifikasyon
NKX2-1 Amplifikasyon
TP53 722C>A S241Y 49
Guardant360 CDx 2 TP53 722C>A S241Y NE NE NE Stabil
TP53 524G>A R175H
CCNE1 Amplifikasyon
EGFR Amplifikasyon
Guardant360 TissueNext 3 TP53 722C>A S241Y İfade edilir 10 Düşük Stabil
CCNE1 Amplifikasyon
Guardant360 CDx 4 ATM NR R1618Hfs*10 NE NE NE Stabil
TP53 722C>A S241Y
TP53 524G>A R175H
TP53 814G>A V272M
NOTCH1 1393G>A A465T
CCNE1 Amplifikasyon
EGFR Amplifikasyon
PIK3CA Amplifikasyon
HopeSeq Solid Tumors Comprehensive 5 AKT1 Amplification High Expression 50 Low Stable
ARFRP1 Amplification
CARD11 Amplification
CCNE1 High Amplification
CHD2 2804T>G L935* 43
EGFR Exon 19-24 deletion
EGFR Amplification
ERBB4 2376C>G I792M 62
MYC Amplification
NKX2-1 Amplification
RAC1 Amplification
TP53 722C>A S241Y 67
8 NSCLC Guardant360 1 None NE NE Low Stable
Fulgent Germline Precision Medicine Multi-Gene Cancer and ACMG Panel 2 CDKN2A 9_32dup A4_P11dup Heterozygous, Autosomal Dominant NE NE NE NE
HopeSeq Solid Tumors Comprehensive 3 EGFR Exon 19-24 deletion High Expression 80 Low Stable
FRS2 Amplification
GLI1 Amplifikasyon
MDM2 Amplifikasyon
NAB2 Amplifikasyon
TCF3 1244dup M415fs*60 9
GeneDx Özel Kanser Paneli 4 CDKN2A 9_32dup A4_P11dup Hieterozigot DE DE DE DE
FANCM 3844_38556del P1282Vfs*27 Homozigot
Guardant360, Guardant Infinity 5 Yok DE DE Düşük Sabit
HopeSeq Solid Tumors Kapsamlı 6 EGFR Ekson 19-24 deleşyon İfade Edilen 30 Düşük Sabit
FRS2 Amplifikasyon
MDM2 Amplifikasyon
TCF3 1244dup M415fs*60 14
HopeSeq Heme Kapsamlı 7 Yok DE DE DE DE
Tempus xF+ 523 Gene Sıvı Biyopsi Paneli 8 CDKN2A 9_32dup P11_S12ins(8) 16.6 DE DE Düşük Sabit

Bireysel olgulara ait nesil dizileme sonuçları.

Vaka ID Hitoloji Evre Derece Hayati Durum Tedavi süreci(ler) ve zamanlama
1 Glioblastoma N/A 4 Ölü Hasta kısmi cerrahi rezeksiyona girdi. Yaklaşık 4. ayda, tedavi sürecinin ilerleyen dönemlerinde eklenen odak beyin radyasyonu ve Optune cihazını da içeren klinik bir çalışmanın parçası olarak günlük oral temozolomid kemoterapisi (155 mg) başlatıldı. Sistemik tedavi ilerlemeye kadar (~9,5 ay, toplam 5 siklus) sürdü ve yaklaşık 6. ayda debulking cerrahisi uygulandı. Deney protokolünün bir parçası olarak tedavi sürecinin erken döneminde (~2,5-4 ay) Reflexion IMRT ile (60 Gy, 30 fraksiyon) sağ frontal lobu hedefleyen lokal kontrol beyin radyasyonu verildi; ardından deney dışındada yaklaşık 10,5-12. aylar arasında VMAT ile (60 Gy, 30 fraksiyon) sol oksipital lobu hedefleyen ikinci bir beyin radyasyonu kursu uygulandı. Yaklaşık 12,5. ayda hasta 2. satır tedavisi olarak bevacizumaba geçti ve yaklaşık 13,5. ayda 3 siklus tamamladı. Hasta cerrahi rezeksiyondan 14,0 ay sonra hayatını kaybetti.
2 Papiller tiroid karsinom I NR Hayatta Kaydedilen başlıca müdahale, tanıdan yaklaşık 3,5. ayda gerçekleştirilen cerrahi rezeksiyondu. Son kaydedilen görüşme 33,8. aydı.
3 Glioblastoma N/A 4 Ölü Düşük doz günlük oral temozolomid kemoterapisi erken, yaklaşık 3. ayda başladı ve yaklaşık 2 ay sürdü. Yaklaşık 5. ayda cerrahi rezeksiyon izlendi; yaklaşık 8. ayda da beyin radyasyonu verildi. Bu noktadan sonra hasta takipten kaybedildi ve kamuya açık kayıtlar daha sonra 18,7. ayda ölümünü gösterdi.
4 Glioblastoma N/A 4 Hayatta Toplam reseksiyon yaklaşık 4. ayda gerçekleştirildi. Yaklaşık 2,5-4. aylar arasında hastaya ilk hat kemoterapisi olarak günlük temozolomid (özellikle kalıcı trombositopeni nedeniyle hafif doz ayarlamalarıyla 100 mg/m² dozlanarak) verildi; buna ek olarak sağ frontal lob, talamus ve sol bazal ganglija hedeflenen eşzamanlı beyin radyoterapisi (30 fraksiyonda 60 Gy) uygulandı. Ciddi kemirge kemigi baskılanması nedeniyle 4. ve 6. aylar arasında tedaviye iki aylık ara verildi. Kemoterapisi 6. ayda, bu kez Optune cihazıyla birlikte başlatıldı ve 23. aya kadar sürdürülerek toplam 11 kür tamamlandı. Yaklaşık 23,5-24. aylarda sol frontal lob için VMAT kullanılarak lokal kontrol amaçlı beyin radyoterapisi (10 fraksiyonda 35 Gy) verildi. Bunun ardından yaklaşık 26,5. ayda tek doz bevacizumab, sonrasında ise kayıtlı takibin sonuna kadar günlük oral osimertinib (160 mg) ile hedefe yönelik daha uzun süreli tedavi başlatıldı. Son kayıtlı görüşme 33,5. aydaydı.
5 İğimsi hücreli sarkom I 1 Hayatta Hasta, sağ üst ekstremitenin subkutan yumuşak doku yerleşimli, 6,1 cm çapında (3-4 mitoz/10 hpf) bir iğimsi hücreli sarkom (FNCLCC grade 1) tanısı aldı. İmunohistokimya CD34 (subset) ve fokal S100 pozitivitesi gösterdi, H3K27me3 korunurken STAT6, desmin, SOX10, MDM2 ve ALK negatifti. Tümör yaygın olarak pan-TRK pozitifti. Yaklaşık 6. haftadan 2,5. aya kadar neoadjuvant radyoterapi (TomoTherapy IMRT, 25 fraksiyonda 50 Gy) verildi; bunun ardından 4. ayda marjinal reseksiyon gerçekleştirildi (tümör derin marjadaydı). Son kayıtlı görüşme 18,1. aydaydı.
6 Glioblastoma N/A 4 Ölü Yaklaşık 9. haftada kısmi rezeksiyon (~%50 tümör azalması) uygulandı. Yaklaşık 3. ayda hastaya, aynı dönemde verilen kısa süreli beyin radyasyonu (2 fraksiyonda 14 Gy) ile eş zamanlı olarak yaklaşık 3 hafta boyunca günlük oral temozolomid (185 mg) ile sistemik tedavi başlandı. Hasta 3,8. ayda hayatını kaybetti.
7 NSCLC, adenokarsinom IV NR Ölü Hasta, sol akciğerde kötü differansiye, solid baskın akciğer adenokarsinomuyla tanı aldı (cT4N0M0; immunohistokimya CK7-pozitif, TTF-1-pozitif, Napsin-A-pozitif, CK5/6-negatif, CK20-negatif, PSA-negatif). Seri moleküler profillemeler, cerrahi rezeksiyon spesimeninde EGFR ekson 19–24 deleşyonunu ortaya koydu; EGFR amplifikasyonu ise yalnızca sonraki plazma (Guardant360) ve tekrarlanan doku testlerinde belirdi, orijinal rezeksiyon spesimeninde mevcut değildi. Neoadjuvant kombinasyon tedavisi yaklaşık 2,5 ayda başladı ve sırasıyla IV karboplatin (Siklus 1–2 için AUC 5; Siklus 3–4 için AUC 4), IV pemetrexed (1.100 mg) ve IV pembrolizumab (200 mg) içeren dört siklusdan oluştu ve yaklaşık 16,5–19,5 ay sürdü. İleri ilerlemenin ardından, üçüncü hatt kombinasyon tedavisi yaklaşık 21,5–23,5 aydan itibaren başlatıldı ve IV cisplatin (164 mg), IV pemetrexed (700 mg) ve IV pembrolizumab (200 mg) içeren dört siklusdan oluştu. Hasta, tanıdan 24,7 ay sonra hayatını kaybetti.
8 NSCLC, adenokarsinom IV NR Hayatta Erken kombinasyon tedavisi yaklaşık 5. haftada başladı ve IV karboplatin (AUC 5), IV pemetreksed (800 mg) ve IV pembrolizumab (125 mg) sodyum klorür içinde verilerek oluşuyordu. Tedavi, sitotoksik kemoterapi ajanlarının 2. döngüde (son döngü) doz azılımına yol açan ciddi kolit ve pancitopeni ile karmaşıklaştı. Kemoterapi yaklaşık 2,5 aya kadar sürerken, immunoterapi daha erken, ~7 haftada kesildi. Hastaya ardından günlük oral osimertinib (önceki karboplatin/alimta/pembrolizumab rejiminden kaynaklanan ciddi trombositopeni nedeniyle 40 mg) ile 2. satır hedefli sistemik tedaviye ~8,5-15,5 aylar arasında geçildi; bu sırada sağ akciğer ve sağ adrenal bölgeye ~14,5-15 aylarda SBRT (5 fraksiyonda 40 Gy) ile kısa lokal kontrol radyoterapisi verildi. Yaklaşık 15,5 aylarda hastalık ilerlemesi ve t-sonuna (11. döngü) kadar devam etmesi üzerine hastaya 3. satır hedefli kombinasyon tedavisi olarak sodyum klorür içinde IV amivantamab (700 mg) ve günlük oral lazertinib (240 mg) verildi. Son kayıt edilen ziyaret 27,4 aylaydı.

Dolayısıyla bu tür sekiz vakayı, bu histolojik açıdan çeşitli tümörlerde gözlemlenen ko-değişiklik örüntüsü ve tedavi seylini karakterize etmek amacıyla anlatıyoruz.

EGFR; ekstrasellüler ligand bağlanma bölgesi, transmembran bölgesi, intrasellüler membrana komşu segment, TKD (18–24 eksonları ile kodlanan) ve C-terminal regülatif kuyruk içeren (). 19–24 ekson silinmesi, ATP bağlanma çentiği, αC-heliksi, aktivasyon döngüsü ve asimetrik dimer arayüzünü de içerek TKD kodlama dizisinin büyük kısmını kaldırır (

Şekil 2

). 18 ekson korunur ancak yalnızca P-loop’un N-terminal kısmını katkılar; dolayısıyla ATP bağlanma çengi yeniden oluşturulamaz. Önceki çalışmalar, EGFR’in SGLT1 adlı sodyum/glükoz ko-transporteri stabilize ederek intrasellüler glükoz seviyelerini koruması ve hücre ölümünü önlemesi yoluyla kinaz aktivitesinden bağımsız olarak kanser hücresi hayatta kalmasını sürdürebileceğini göstermiştir (). Böylece EGFR kinaz inhibitörleri silinme ürününe doğrudan hedeflenemez ve herhangi bir klinik yanıt büyük olasılıkla var olan

EGFR

wild-tipinin,

EGFR

amplifikasyonunun, var olan kinaz-aktif

EGFR

varyantının veya dolaylı etkilerinin inhibisyonundan kaynaklanır. Hastalarımızda gözlemlenen

EGFR

ko-varyasyon deseni, olgu oranlarının %67’sinde

EGFR

amplifikasyonunun, %60’ında ise TERT promotor varyantlarının eşzamanlı olarak görüldüğü bildirilen

EGFR

büyük parça silinmesi raporlarıyla uyumludur ve bizim raporumuzda bu oranlar sırasıyla %62,5 ve %50’dir (). Raporumuzda 19–24 ekson silinmesinin

EGFR

amplifikasyonuyla eşzamanlı olarak görülmesi, bu silinmenin

EGFR

amplicon evrimi sırasında ortaya çıkan ikincil bir yeniden düzenlenme olma ihtimalini gündeme getiriyor. Benzer biçimde, GBM’deki intragenik

EGFR

silinmeleri, EGFRvIII dahil, neredeyse yalnızca fokal

EGFR

amplifikasyon ortamında ortaya çıkar ve amplifikasyonsuz tümörlerde nadiren, neredeyse hiç görülmez (, ). EGFRvIII ve onun ko-amplifikasyonlu non-vIII alleli, amplifikasyon öncülünden DNA-onarım mekanizmaları yoluyla türemiş olduklarını gösteren özdeş SNP kompozisyonlarını paylaşır () ve pan-kanser

EGFR

Büyük parçacıklı silinmeler, kromosomal kararsızlığa işaret eden amplifikasyon ve kolon düzeyinde kopya sayısı değişimleriyle sıkça birlikte görülmektedir (). Bu veriler, kinaz alanı (ekson 19–24) silinmesi yerine EGFRvIII ve C-terminal varyantlarla ilişkilidir; varyantımız transkript düzeyinde tespit edildiği için genomik kırılma noktası veya genom çapında kopya sayısı çözünürlüğü sağlanamadğından, amplifikasyon kaynaklı oluşum, özelleştirilmiş çalışma gerektiren bir hipotez olarak kalmaktadır. Birçok tümörde, EGFR ötesinde birden fazla kromosomal loküste yaygın çoklu gen kopya sayısı değişimleri gözlemlendi (

Ekleme Tablo 3

); bu durum geniş çaplı genomik kararsızlık arka planıyla tutarlı olmakla birlikte, baş başına kanıtlayıcı değildir. Dikkat çeken Case 7, ilk değerlendirmede birden fazla EGFR dışı gen amplifikasyonu taşıyordu, ancak EGFR amplifikasyonu ancak sonraki sıvı biyopsi ve tekrarlanan doku profilleştirmesiyle ortaya çıktı; bu da klon altı veya zamanla evrilen bir EGFR amplifikasyon olasılığını akla getirmektedir. Sekiz tümör de ekson 18–25 transkript birleşim yerini paylaşıyordu; her biri, birleşim yerini kapsayan okumalar, birleşim yerini aşan okumalar, DNA/RNA assay’ının RNA bileşeni üzerinden çözüldü; bu da dört histolojide tekrarlayan, çerçeve içi ekson 19–24 silinmesinin transkribe edildiğini göstermektedir.

EGFR hedefli terapilerin kullanıldığı birden fazla klinik denemeni kapsayan sistematik bir derleme, GBM’de sınırlı bir etkililik gösterdiğini ve ilk hat (HR 0,89; %95 IG 0,76–1,04) ya da nüks vakalarında (HR 0,79; %95 IG 0,51–1,21) genel hayatta kalma açısından bir fayda sağlanmadığını ortaya koymuştur. Bu durum, önceki kuşak TKI’larının zayıf merkezi sinir sistemi penetransını ve EGFR sürücülü gliomaların biyolojisinin farklı olduğunu yansıtır; bu tümörlerde onkojenik aktivasyon, NSCLC’de TKI hassasiyetini öngören kinaz alanı mutasyonları yerine hücre dışı alan yeniden düzenlenmeleri (örneğin EGFRvIII) yoluyla gerçekleşir. Osimertinib’in üstün merkezi sinir sistemi penetransı ve <100 nM düzeyinde EGFRvIII’e yönelik preklinik aktivliğine rağmen, klinik çevrime geçiş sınırlı kalmıştır: EGFR mutasyonlu akciğer dışı solid tümörlerde ORR %15,4 ve nüks eden EGFRvIII amplifikasyonlu GBM’de bevacizumab ile birleştirildiğinde ortalamaya yakın ilerlemesiz hayatta kalma süresi 5,1 aydır; direnç tümör içi heterojenlik ve onkojenik yolların yedekliliğine bağlanmaktadır (, ).

Her iki osimertinib tedavisi alan olguda, exon 19–24 delesyonunun kendisi ATP bağlanma çukurunu, menteşe bölgesini, aktivasyon halkasını ve dimer arayüzünü ortadan kaldırırken yalnızca kinaz domain’in exon 18 tarafından kodlanan N-terminal kısmını koruduğu için, olası tüm etkinlikler eşlik eden kinaz-aktif EGFR ile açıklanabilir. Olgu 4’te exon 19–24 delesyon varyantına yüksek okuma eşlik ederken, eşzamanlı bir EGFR amplifikasyonu ve ATP bağlanma poketini koruyan, osimertinib için yüksek bollukta ve biyolojik açıdan makul bir hedef sağlayan düşük okumalı bir EGFRvIII taşınıyordu (Ekleme Tablosu 3). Ancak Olgu 8’de EGFR amplifikasyonu ya da başka bir aktive edici EGFR varyasyonu görülmemişti; bu nedenle herhangi bir ilaç etkisi en fazla eşlik eden tipik EGFR’un inhibisyonunu yansıtabilir; osimertinib bu tipik EGFR’u azalmış ancak önemsiz olmayan bir güçlükle inhibe eder, ancak amplifikasyonun olmaması bu mekanizmayı daha az olası kılar. Buna göre, Olgu 8’de gözlemlenen tedavi süresi delesyona bağlanamaz ve eşzamanlı stereotaktik radyoterapiden ile hastalığın doğal seyirinden kaynaklanan katkılar dışlanamaz. Osimertinib, mutant ile tipik EGFR arasında yaklaşık 20 ile 50 kat arasında seçicilik gösterir; ancak bu kohorttaki sekiz olgunun beşinde gözlemlendiği gibi yüksek düzeyde tipik EGFR amplifikasyonu ortamında, tipik EGFR‘ye karşı bu azalmış güçlük bile terapötik açıdan anlamlı bir inhibisyon sağlayabilir ().

8. olguda, ozimertinib ilerlemesinden sonra amivantamab plus lazertinib geçişi dikkat çekicidir. Amivantamab, EGFR (III. domain) ve MET ekstraselüler domainlerine hedeflenen bifonksiyonlu bir antikor olup; ligan bloke etme, endositoz yoluyla reseptör dejgradasyonu ve doğal öldürücü hücreler tarafından antikor-bağımlı hücresel sitotoksisite (ADCC) ile monosit ve makrofajlar tarafından trogositis yoluyla Fc-ara ortamlı bağışıklık efektor katılımı aracılığıyla antitümör etkisi gösterir (). MARIPOSA çalışmasında, birinci hattaki amivantamab–lazertinib, ozimertinib’e göre anlamlı derecede uzun OS göstermiştir (HR 0,75; %95 GA 0,61–0,92; P = 0,005) ve 3 yıllık OS %60 ile %51 arasındadır (). Ekson 19–24 deleşyonu ekstraselüler domaini koruduğu için amivantamab, teorik olarak korunmuş ekstraselüler EGFR epitoplara doğrudan bağlanabilir; ancak bu, ancak deleşyon ürününün kararlı, hücre yüzeyinde lokalize bir protein olarak ekspres edildiği durumda mümkündür. Ekspresyonu veya lokalizasyonu doğrulayan herhangi bir protein veya hücre yüzeyinde lokalizasyon verisi bulunmadığından, bu beklenen bir mekanizma yerine özel fonksiyonel çalışma gerektiren bir hipotez olarak kalmaktadır ().

RNA dizilemesiyle ekson 18–25 füzyonu olarak saptlanan EGFR ekson 19–24 büyük deleşyonu, NSCLC’de klasik olarak saptlanan ve EGFR-TKI’ye duyarlılığı öngören klasik kısa çerçeveli ekson 19 deleşyonlarıyla karıştırılmamalıdır. Ekson 19 deleşyonu küçük bir segmenti kaldırır ve ilaç bağlanan kinaz domainini bütünüyle korur. Ekson 19–24 kinaz domaininin büyük kısmını kodlasa da, bir deleşyondan konvansiyonel bir TKI bağlanma hedefinin sağılması beklenmez. Fonksiyonel veya protein seviyesinde veri bulunmadığından, ekson 19–24 deleşyonunu belirsiz fonksiyonel ve terapötik öneme sahip bir varyant olarak değerlendiriyoruz.

Bu sonuç klinik olarak karşılaştığında, olgunun bir moleküler tümör kurulunda görüşülmesini öneriyoruz. Bu değerlendirme sırasında, raporda eşlik eden kinaz-aktif EGFR aleli olup olmadığı incelenmeli; örneğin amplifiye olmuş wild-type EGFR, EGFRvIII veya ekstraselüler alan mutasyonu gibi bunlar makul bir terapötik hedef oluşturur. Eşlik eden hedeflenebilir bir alel yoksa, silinmenin tek başına EGFR yönelimli terapi için bir gösterge olarak kabul edilmesi uygun değildir. Böyle bir terapi, eşlik eden bir varyant nedeniyle verildiğinde, hedef açık biçimde kaydedilmeli ki sonraki yanıt doğru yorumlanabilsin.

Bu retrospektif tek merkezli olgu serisinin birkaç sınırı var. Birincisi, hiçbir fonksiyonel doğrulama yapılmadı. İkincisi, kohortun histolojik ve tedavi açı heterojenliği, prognoz konularında sonuç çıkarılmayı engeller. Bulgu assay tarafından raporlandığından, dizilemeden yalnızca yola çıkarak silinmenin kararlı bir kesilmiş reseptör mü yoksa amplicon evrimi sırasında ortaya çıkan ikincil bir yeniden düzenlenme mi olduğunu belirleyemedik. Son olarak, ekson 19–24 silinmesi RNA bileşeni üzerinde tespit edildiğinden, raporlanan koordinatlar transkript düzeyinde ekson 18–25 birleşimini temsil eder. Bu nedenle, genomik DNA kırılma noktaları çözülemedi; çünkü DNA bileşeni, flanklayan intronları kapsamayan ekson hedefli bir panel olup genom çapında kopya sayısı veya biçimsel kromozomal kararsızlık değerlendirmesine izin vermiyor.

Sonuç olarak, EGFR ekson 19–24 silinmesi, tirozin kinaz alanının çoğunu kaldıran, yapısal olarak ayrışan nadir bir varyanttır ve sık sık EGFR amplifikonu ile eşlik eder. Öngörülen silinme ürünü bütünlüklü bir ATP bağlanma cebi içermediğinden, klasik ekson 19 çerçeve içindeki silinme ile eşdeğer sayılmamalı ve en iyi şekilde fonksiyonel ve terapötik önemi belirsiz bir varyant olarak değerlendirilmelidir. Onkojenik rolünün aydınlatılması için preklinik çalışmalar gerekli; bu varyantla karşılaşan klinikçiler ise moleküler tümör kurulundan görüşme talep etmelidir.

Açıklamalar

Veri erişim açıklaması

Çalışmada sunulan özgün katkılar makalenin Ekleme Materyali içinde yer almaktadır. Daha ayrıntılı bilgiler için ilgili yazarla iletişime geçilebilir.

Ahlak beyanı

İnsanlar dahil edilen çalışmalar, City of Hope Kurumsal İnceleme Kurulu tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Bu geriye dönük çalışmada kimliği gizlenmiş verilerin kullanılması nedeniyle, City of Hope Kurumsal İnceleme Kurulu yazılı onam gereğini kaldırmıştır (protokol 260540).

Yazar katkıları

AM: Kavramsal tasarım, Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Araştırma, Yöntem, Doğrulama, Orijinal metin yazımı, İnceleme ve düzenleme. IM: Kavramsal tasarım, Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Araştırma, Yöntem, Doğrulama, Görselleştirme, Orijinal metin yazımı, İnceleme ve düzenleme. JA-R: Kavramsal tasarım, Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, Görselleştirme, Orijinal metin yazımı, İnceleme ve düzenleme. JF: Kavramsal tasarım, Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, Orijinal metin yazımı, İnceleme ve düzenleme. LC: Veri yönetimi, Yöntem, Doğrulama, Görselleştirme, İnceleme ve düzenleme. PA: Veri yönetimi, Yöntem, Doğrulama, Görselleştirme, İnceleme ve düzenleme. CS: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. GV: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. RB: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. TC: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. LE: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. AK: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. LA: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. BB: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. AA: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. JP: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. MA: Veri yönetimi, Araştırma, Yöntem, İnceleme ve düzenleme. RS: Kavramsal tasarım, Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Araştırma, Yöntem, Yönetim, Doğrulama, Orijinal metin yazımı, İnceleme ve düzenleme.

Fonlandırma

Yazar(lar), bu çalışmanın ve/veya yayımının finansal destek aldığını beyan etti. Bu çalışma, Ulusal Kanser Enstitüsü (Ulusal Sağlık Enstitüleri) tarafından P30CA033572 numaralı destek kapsamında; kısmen ise Stan ve Adele Chang’dan gelen hayırsever bir bağış ile desteklenmiştir.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki içermeksizin yürütüldüğünü beyan etti.

Üretken yapay zeka bildirimi

Yazar(lar), bu metnin hazırlanmasında üretken yapay zeka kullanılmadığını beyan etti.

Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup; mümkün olduğunca yazarlar tarafından gözden geçirilmesi de dahil olmak üzere doğruluğun sağlanması için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncı notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Ekleme materiali

Bu makalenin Ekleme Materiali’ne çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1943538/full#supplementary-material

  • Piotrowska Z, Sequist LV.
    İlk hat EGFR tirozin kinaz inhibitörleri alan hastalarda ilerleme sonrası EGFR mutasyonlu akciğer kanserlerinin tedavisi: Bir derleme. JAMA Oncol. (2016) 2:948–54. doi: 10.1001/jamaoncol.2016.0333

  • Felsberg J, Hentschel B, Kaulich K, Gramatzki D, Zacher A, Malzkorn B ve ark. Epidermal büyüme faktörü reseptörü varyantı iii (EGFRviii) pozitifliği: EGFR-amplifikasyonlu glioblastomlarda prognozsal rol ve primer ile nüks tümörler arasındaki karşılaştırma. Clin Cancer Res. (2017) 23:6846–55. doi: 10.1158/1078-0432.ccr-17-0890

  • Pu J, Guo H, Yu R, Ou Q, Bao H, Wu X ve ark. Asya nüfusunda EGFR büyük fragmentasyon silinmesinin pan-kanser moleküler analizi. Cancer Med. (2023) 12:8083–8. doi: 10.1002/cam4.5603

  • Kastenhuber E, Huse J, Berman S, Pedraza A, Zhang J, Suehara Y ve ark. Primer glioblastomlarda intragenik tirozin kinaz reseptörü silinmelerinin nicel değerlendirmesi: Yaygınlıkları ve moleküler korelasyonları. Acta Neuropathol. (2014) 127:747–59. doi: 10.1007/s00401-013-1217-3

  • Koga T, Li B, Figueroa J, Ren B, Chen C, Carter B ve ark. Glioblastomda genomik EGFRviii silinmelerinin haritalanması: Yeniden düzenlenme mekanizmaları ve biyomarker gelişimi hakkında içgörü. Neuro-oncology. (2018) 20:1310–20. doi: 10.1093/neuonc/noy058

  • Kovacs E, Zorn J, Huang Y, Barros T, Kuriyan J. Epidermal büyüme faktörü reseptörünün düzenlenmesine yapısal bir bakış. Annu Rev Biochem. (2015) 84:739–64. doi: 10.1146/annurev-biochem-060614-034402

  • Weihua Z, San R, Huang W-C, Wu Q, Chiu C-H, Fidler I, ve diğerleri.
    Kanser hücrelerinin hayatta kalması, kinaz aktivitesinden bağımsız olarak Egfr tarafından sürdürülür. Cancer Cell. (2008) 13:385–93. doi: 10.1016/j.ccr.2008.03.015

  • Ekstrand AJ, Sugawa N, James CD, Collins VP.
    İnsan glioblastomalarında amplifiye ve yeniden düzenlenmiş epidermal büyüme faktörü reseptörü genleri, N- ve/veya C-terminal kuyruklarının kısımlarını kodlayan dizilerin deleasyonlarını ortaya koyar. Proc Natl Acad Sci USA. (1992) 89:4309–13. doi: 10.1073/pnas.89.10.4309

  • Lee A, Arasaratnam M, Chan D-LH, Khasraw M, Howell V-M, Wheeler H, ve diğerleri.
    Yetişkinlerde glioblastoma için epidermal büyüme faktörü reseptörü terapisinin anti-epidermal büyüme faktörü terapisinin etkisi. Cochrane Database Systematic Rev. (2020). doi: 10.1002/14651858.CD013238.pub2

  • Chen M-F, Song Z, Yu H, Sequist L-V, Lovly C-M, Mitchell E-P, ve diğerleri.
    Epidermal büyüme faktörü mutasyonları taşıyan hastalarda osimertinib’in Faz II çalışması: NCI-MATCH ECOG-ACRIN (EAY131) denemesinin E alt protokolünden sonuçlar. JCO Precis Oncol. (2024) 8:e2300454. doi: 10.1200/po.23.00454

  • Villanacci F, Prost D, Pieri F, Boetto J, Zucchi V, Giusti A, ve diğerleri.
    Tekrarlayan epidermal büyüme faktörü değişmiş glioblastomanın osimertinib ile anti-epidermal büyüme faktörü hedefli terapisine direnci. Oncologist. (2025) 30:oyaf146. doi: 10.1093/oncolo/oyaf146

  • Zhai X, Ward R, Oigbo A, Argyrou A.
    Irreversible EGFR tirozin kinaz inhibitörü osimertinib’in terapötik seçiciliğine enzim kinetik çalışmaları ışığında bakış. Biochemistry. (2020) 59:1428–41. doi: 10.1021/acs.biochem.0c00104

  • Neijssen J, Cardoso RM, Chevalier KM, Wiegman L, Valerius T, Anderson G ve ark.
    EGFR ve Met’yi hedefleyen bispektrik antikor Amivantamab’ın (JNJ-61186372) keşfi. J Biol Chem. (2021) 296:100641. doi: 10.1016/j.jbc.2021.100641

  • Yang J-H, Lu S, Hayashi H, Felip E, Spira AI, Girard N ve ark.
    EGFR mutasyonlu ileri evre NSCLC’de Amivantamab–Lazertinib ile toplam hayatta kalma. N Engl J Med. (2025) 393:1681–93. doi: 10.1056/nejmoa2503001

Özet

Anhtar kelimeler

EGFR, ekzon 19-24, büyük delesyon, solid tümörler, tirozin kinaz alanı

Case Series: EGFR exon 19–24 large deletion in histologically diverse solid tumors
Case Series: EGFR exon 19–24 large deletion in histologically diverse solid tumors

Başvuru

Mansour AG, Mambetsariev I, Arias-Romero J, Fricke J, Chang L, Avalos P, Gaeta Soto C, Velasquez G, Babikian R, Chakrabarti T, Epler L, Kulkarni A, Arvanitis L, Badie B, Amini A, Portnow J, Afkhami M ve Salgia R (2026) Olgu Serisi: EGFR ekzon 19–24 büyük delesyon histolojik açıdan çeşitli solid tümörlerde. Front. Oncol. 16:1943538. doi: 10.3389/fonc.2026.1943538

Müracat tarihi

20 Temmuz 2026

Güncelleme tarihi

21 Eylül 2026

Kabul tarihi

27 Eylül 2026

Yayınlanma tarihi

10 Kasım 2026

16 – 2026

Lele Song, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Genel Hastanesi Sekinci Tıp Merkezi, Çin

Zhenghao Wu, Hua Zhong Bilim ve Teknoloji Üniversitesi, Çin

Fang Cao, Pekin Üniversitesi, Çin

© 2026 Mansour, Mambetsariev, Arias-Romero, Fricke, Chang, Avalos, Gaeta Soto, Velasquez, Babikian, Chakrabarti, Epler, Kulkarni, Arvanitis, Badie, Amini, Portnow, Afkhami ve Salgia.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Kabul edilen akademik uygulamalar doğrultusunda, orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının belirtildiği ve bu dergideki orijinal yayının atıf edildiği sürece, başka forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

*İletişim: Ravi Salgia, rsalgia@coh.org

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yalnızca yazarların bağlı oldukları kuruluşların ya da yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini yansıtmayabilir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

İlginizi Çekebilir: Tükürük Bezi Tümörü Organoidleri: Biyolojik Doğallıktan Biyomarker Keşfine ve Hassas Onkolojiye →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler