Endometrium kanseri (EC), gelişmiş ülkelerde en sık görülen jinekolojik malignite olup, dünya çapında insidansı giderek artmaktadır. On yıllar boyunca EC tedavisi ağırlıklı olarak geleneksel histopatolojik değerlendirme ve klinik evrelemeye dayanmıştır. Günümüzde moleküler sınıflandırmanın ortaya çıkışı, hastalığa dair anlayışımızı kökten değiştirerek “tek tip” yaklaşımdan son derece kişiselleştirilmiş, hassas tıp uygulamalarına hızlı bir geçişi tetiklemiştir.
“Endometrium Kanseri Tanısı ve Tedavisindeki Gelişmeler” başlıklı Araştırma Konusu, EC biyolojisinin anlaşılmasındaki son ilerlemeleri, erken teşhisin sağlanmasını, nüks riskinin daha iyi katmanlandırılmasını ve hasta sonuçlarını optimize edecek şekilde kişiselleştirilmiş tedavi planlarının oluşturulmasını vurgulamak amacıyla oluşturulmuştur. Bu Araştırma Konusundaki çalışmalar EC bakımıyla ilgili farklı alanları kapsamaktadır: Moleküler Profilleme, Biyobelirteçler ve Risk Katmanlandırması; Tanısal Görüntülemede ve Yapay Zekada İnovasyonlar; Cerrahi Yaklaşımların Evrimi; ve Adjuvan ve Sistemik Tedavilerdeki Yenilikler.
Kanser Genom Atlası (TCGA) çerçevesi EC sınıflandırmasını temelden yeniden şekillendirmiş olsa da, artan kanıtlar moleküler alt gruplar içinde önemli biyolojik ve klinik heterojenlik olduğunu göstermekte, bu da ek prognoz ve tahmin edici biyobelirteçlerin araştırılmasına yol açmaktadır.
Zhang ve arkadaşları, diyabetle ilişkili beş gen—TRPC1, SELENOP, CDKN2A, GSN ve PGR—içeren ve diyabet ile EC arasındaki karmaşık etkileşime dair yeni bilgiler sunan beş genlik bir prognoz imzası geliştirmek için entegratif bir biyoinformatik analiz gerçekleştirdiler.
Cai ve arkadaşları, eşleşme onarımı eksikliği (dMMR) ve yeterli (pMMR) tümörler arasındaki moleküler heterojenliği vurguladılar. PTEN, ARID1A, KRAS ve MSH2 mutasyon oranları dMMR grubunda önemli ölçüde daha yüksekken, CTNNB1 ve MSH3 mutasyonları pMMR tümörlerde daha sık görüldü.
Ayrıca, birkaç çalışma risk katmanlandırmasını iyileştirmek ve onkolojik sonuçları tahmin etmek için ek yeni biyobelirteçlerin rolünü araştırmıştır. Özellikle Xiong ve arkadaşları IGF2BP2’nin tahmin edici değerini, Wang ve arkadaşları Cyclin D2’nin klinik önemini, Wang ve arkadaşları progesteron direncinde IKBKE’nin rolünü, Diao ve arkadaşları LIN28B’yi tümör ilerlemesinin bir promotörü olarak ve Liu ve arkadaşları seröz karsinomda HER2’yi incelediler.
Bu Araştırma Konusunun ana odak noktası EC hastalarının daha ileri moleküler profillemesi olsa da, henüz kesin sonuçlara varılamamıştır. Bununla birlikte, biyobelirteçlerin ve moleküler heterojenliğin sürekli incelenmesi, terapötik olarak ilgili yollaklar hakkında kritik bilgiler sağlayabilir; ancak daha fazla araştırma gerekmektedir.
Translasyonel gelişmelere paralel olarak, tedavi stratejileri geleneksel kemoterapi ve radyoterapinin ötesine geçmekte ve immünoterapi merkezi bir rol oynamaktadır. İmmün kontrol noktası inhibitörleri (ICI’ler), kanser yönetiminde devrim yaratmış ve EC’de dikkate değer başarılar göstermiştir. Bu konudaki çok sayıda çalışma, bu yeni tedavi stratejilerini incelemektedir.
Xu ve arkadaşları, EC için ICI’lere ilişkin küresel araştırma eğilimleri hakkında kapsamlı bir bibliyometrik analiz sundular.
Bu bağlamda, ileri/tekrarlayan EC tedavisindeki manzara, lenvatinib ve pembrolizumab’ın kullanıma girmesiyle değişmiştir. İlginç bir şekilde, Barbi ve arkadaşları, lenvatinib’in düşük başlangıç dozlarının yüksek dozlara kıyasla toksisitesini ve etkinliğini değerlendirdiler. Yaşa göre ayarlanmış analiz, düşük doz grubunda hastalık ilerlemesi veya ölüm riskinin önemli ölçüde daha yüksek olduğunu gösterdi (HR: 2.92; %95 GA: 1.32–6.44; p = 0.008). Bu bulgular, çok düşük başlangıç dozlarının etkinliği azaltabileceği endişesini ortaya koymakta ve tedavi maruziyeti ile tolere edilebilirlik arasındaki dengeyi optimize edecek dozajlama stratejilerini belirlemek için prospektif çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu vurgulamaktadır.
Ayrıca, antikor-ilacı konjugatları (ADC’ler) büyük potansiyel sunmaktadır. ADC’ler, monoklonal antikorlar, bağlayıcılar ve sitotoksik ilaçların birleşimi yoluyla tümör hücrelerini seçici olarak öldürürken normal dokulara verilen hasarı azaltır. Jiang ve arkadaşları, EC için ADC’lerdeki son gelişmeleri gözden geçirerek Trop-2, Nectin-4, HER2 ve FRα’yi hedefleyen ajanların umut verici etkinliğini ve kemoterapi, hedefli terapi ve immünoterapi ile yeni kombinasyonları vurguladılar.
Bu Araştırma Konusundaki bir vaka raporu, ADC-immün kombinasyon tedavilerinin kullanımına bir örnek sundu. Wang ve arkadaşları, HER2-pozitif servikal mukozal melanomun, HER2’yi hedefleyen bir ADC ile anti-PD-1 antikoru kombinasyonu ile tedavi edildiği ve umut verici onkolojik sonuçlar elde edildiği nadir bir vakayı sundular.
Geleneksel EC tedavi spektrumunun dışında yer almasına rağmen, bu vaka raporu, yeni sistemik tedaviler üzerine yapılan diğer çalışmalarla birlikte, EC tedavisinde hassas onkolojinin önemini vurgulamaktadır. Özellikle, kombinasyon rejimlerinin potansiyeline dair geniş bir bakış açısı sunsa da, daha sağlam çalışmalara ihtiyaç vardır.
Sistemik gelişmelere eşlik eden erken ve kesin tanı, cerrahi planlamaya rehberlik etmek için doğru preoperatif evreleme ile birlikte hayati önem taşımaktadır.
Yapay zekanın rolüne değinen Shen ve arkadaşları, radyomik, derin öğrenme ve klinik-radyolojik özellikleri birleştiren, uterin seröz karsinom ile endometrioid endometrium kanserini preoperatif olarak ayırt etmek için çok parametreli MRI tabanlı bir model geliştirdiler ve bunu dış veri setleriyle doğruladılar. Bu birleşik tahmin modeli umut verici tanısal performans sergiledi.
Retrospektif bir kohortun yanlılıklarını aşmak için daha fazla çok merkezli prospektif çalışma gerekli olsa da, bu yaklaşım klinik karar almayı önemli ölçüde iyileştirebilecek ve hasta yönetimini kişiselleştirebilecek kritik, non-invaziv preoperatif bilgiler sağlamaktadır.
Cerrahi yaklaşımlara gelince, bu Araştırma Konusundaki birkaç çalışma, onkolojik güvenliği tehlikeye atmadan minimal invaziv tekniklere ve cerrahi de-eskalasyona doğru devam eden bir değişimi yansıtmaktadır. Bu bağlamda, Buda ve arkadaşları ile Wernly ve arkadaşlarının katkıları, sentinel lenf nodu (SLN) haritalamasının iki tamamlayıcı yönünü yansıtmaktadır: uzun vadeli onkolojik güvenliğinin doğrulanması ve vNOTES gibi yenilikçi, minimal invaziv yaklaşımların araştırılması.
Bu bulgular topluca, SLN haritalamasının uygun şekilde seçilen hastalarda standart bir bakım yöntemi olduğunu pekiştirmektedir. Ancak, özellikle vNOTES’un uzun vadeli onkolojik güvenliği ve bu platformu kullanan cerrahi prosedürlerin standartlaştırılması gibi temel klinik sorular hala çözülmemiştir. Bu gelişmelerin standart klinik uygulamayı iyileştirebilmesi için, uygulanabilirliklerini doğrulamak üzere prospektif randomize çalışmalar ve standartlaştırılmış protokoller gereklidir.
Son olarak, Araştırma Konusu aynı zamanda nihayetinde erken EC teşhisine katkıda bulunabilecek yeni yaklaşımları da incelemektedir. Sadece 11 evre IA hastası içeren bir kanıt-olması-olabilirlik çalışmasında, Li ve arkadaşları, vajinal lavaj sıvısında tespit edilen genomik değişiklikler ile eşleşen tümör dokusu arasında önemli bir uyum gösterdiler. İlginç olsa da, bu bulguların, bu yaklaşımın tanısal veya tarama performansı belirlenmeden önce, EC’si olmayan kadınları da içeren çok daha büyük kohortlarda doğrulanması gerekmektedir.
Özetle, bu Araştırma Konusu EC yönetiminde yeni bir dönemin başladığını vurgulamaktadır, ancak bu ön bulguları doğrulamak için daha fazla sağlam kanıt gereklidir. Moleküler profilleme, gelişmiş görüntüleme, kişiselleştirilmiş cerrahi stratejiler ve hedefli tedavileri birleştirerek, bu ilerlemeler EC’de klinik uygulamanın geleceğini yeniden tanımlamaktadır.
Beyanlar
Generatif Yapay Zeka Beyanı
Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında generatif yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerin yanında sağlanan herhangi bir alternatif metin (alt metin), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuştur ve yazarlar tarafından mümkün olduğunca incelenmek de dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının Notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kuruluşların, yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.
Özet
Anahtar Kelimeler
endometrium kanseri, endometrium kanseri (EC), endometrium neoplazması, endometrium – karsinom – immünohistokimya – genetik, TGCA, rahim kanseri
Atıf
Cucinella G, Restaino S ve Garzon S (2026) Editör Yazısı: Endometrium kanserinin tanısında ve tedavisindeki gelişmeler. Front. Oncol. 16:2020474. doi: 10.3389/fonc.2026.2020474
Alındı
06 Ekim 2026
Gözden geçirildi
03 Kasım 2026
Kabul edildi
11 Kasım 2026
17 Kasım 2026
16 – 2026
Editör ve hakem:
Robert Fruscio, Milano Bicocca Üniversitesi, İtalya
© 2026 Cucinella, Restaino ve Garzon.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanılması, dağıtılması veya çoğaltılmasına izin verilir. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.
*Yazışma: Stefano Restaino, restaino.stefano@gmail.com; Simone Garzon, simone.garzon@univr.it; Giuseppe Cucinella, giuseppecucinella@outlook.com
Bu makalede belirtilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek iddialar, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

