Küresel iş haberleri üzerine ücretsiz günlük özet.
En aşılanmış yetişkinlerin çoğu kızamık takviyesine ihtiyaç duymaz, ancak 10 grup ek veya telafi edici bir MMR dozuna ihtiyaç duyabilir ve bazı kişiler ise aşıdan kaçınmalıdır
Çocukken MMR aşısından iki belgelenmiş doz almış çoğu yetişkinin kızamığa karşı başka bir doz alması önerilmez. ABD sağlık otoriteleri bu iki dozluk kaydı ömür boyu koruma olarak kabul eder. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), bu aşıya sahip kişiler için rutin bir yetişkin takviyesi önermez. Daha anlamlı soru, herkesin kızamık takviyesine ihtiyacı olup olmadığı değil, kimlerin bağışıklık kanıtına sahip olmadığıdır.
ABD’de kızamık aşısı, MMR kombinasyon aşısının bir parçası olarak uygulanır. Bu aşı aynı zamanda kızamıkçık ve kızamıkçık (rubella) hastalıklarına karşı da koruma sağlar. Çocuklar bu aşıyı iki dozda alırlar. İlk doz 12 ila 15 aylıkken, ikinci doz ise dört ila altı yaş arasında yapılır. Bu takvimi tamamlamış ve bunu belgeleyebilen bir kişi koruma altında kabul edilir.
CDC, kızamık bağışıklığının dört kanıtını tanıır. Bunlardan herhangi biri yeterlidir: yazılı aşı belgesi, bağışıklığı gösteren bir laboratuvar testi, geçmişte laboratuvarla doğrulanmış kızamık vakası veya 1957’den önce doğmuş olmak. Bu kanıtlardan hiçbirine sahip olmayan bir kişiye, yetişkin olsa bile aşı olması önerilebilir.
İşte boşluklar burada ortaya çıkar. Kağıt kayıtlar taşınmalar, iş değişiklikleri ve yıllar boyunca farklı doktorlarla görüşme nedeniyle kaybolabilir. 1960’larda aşılanmış bazı kişiler, daha sonra değiştirilen bir aşı versiyonu almıştır. Diğerleri ise yetişkinliğe tek dozla ulaşmış veya durumları hiç kontrol edilmemiştir. Yurt dışı seyahatleri, üniversite yurtları ve hastane veya kliniklerde çalışma, her biri kendi kanıt standartlarını gerektirir.
Kızamık kişiden kişiye kolayca yayılır. Halk sağlığı kurumları, özellikle bir toplulukta vaka ortaya çıktığında kimin koruma altında olduğunu ve kimin olmadığını takip eder. Çoğu insan için “Başka bir MMR dozuna ihtiyacım var mı?” sorusunun cevabı doğum yılına, kayıtlara ve koşullara bağlıdır; sabit bir takviye takvimine değil.

Aşağıdaki 10 grup, yetişkinler veya çocuklar için ek, telafi edici veya değiştirici bir kızamık aşısı dozunun uygulanabileceği durumları kapsar. Ayrıca genel olarak bağışıklığı olduğu varsayılan yetişkinleri ve aşıyı kesinlikle almaması gereken kişileri de içerir. Her durumun zamanlama ve doz sayısı için kendi kuralları vardır. Durumundan emin olmayan herkes, doğru yolu bir sağlık uzmanı veya yerel sağlık departmanıyla teyit etmelidir.
1957 veya daha sonra doğmuş ve kızamık bağışıklığı kanıtı olmayan yetişkinler
Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri’ne göre, 1957 veya daha sonra doğmuş ve kızamık bağışıklığı kanıtı olmayan yetişkinler en az bir doz MMR aşısı almalıdır. Bu tek doz, bu grup için temel telafi önerisidir.
MMR aşısı, ABD’de kullanılan kızamık, kızamıkçık ve kızamıkçık (rubella) kombinasyon aşısıdır.
Bir yetişkinin bu gruba ait olup olmadığı belirli bir terime bağlıdır: bağışıklık kanıtı. CDC bunun dört formunu tanıır. Birincisi yazılı aşı belgesidir. İkincisi bağışıklığı gösteren bir laboratuvar testidir. Üçüncüsü geçmişte laboratuvarla doğrulanmış bir kızamık vakasıdır. Dördüncüsü ise 1957’den önce doğmuş olmaktır.
Bunlardan herhangi birini gösterebilen bir yetişkin bu gruba dahil değildir. Hiçbirini gösteremeyen bir yetişkin ise yaşına veya genel sağlık durumuna bakılmaksızın bu gruba dahildir.
Liste, insanların genellikle güvendiği bazı şeyleri dışarıda bırakır. Bir ebeveynin çocukluk aşısı hatırası yazılı bir belge değildir. Hatırlanan bir kızamık vakası, laboratuvarla doğrulanmış bir vaka ile aynı anlama gelmez. İkisi de tek başına sayılmaz.
1957 sınırı, hastalığın tarihini yansıtır. Kızamık, aşı mevcut olmadan önce yaygın olarak görülüyordu. Bu tarih, 1957’den önce doğmanın tek başına bağışıklık kanıtı olarak kabul edilmesinin nedenidir. 1957 veya daha sonra doğan yetişkinler için böyle bir varsayım yoktur. Onların yerine bir kayıt veya laboratuvar testinden kanıt gereklidir.
Bir doz minimumdur, ancak üst sınır değildir. Bu gruptaki bazı yetişkinler daha fazla maruziyetle karşı karşıyadır ve iki doz almaları önerilir. Buna uluslararası gezginler, sağlık çalışanları ve üniversite öğrencileri dahildir; her birinin ayrı yönergeleri vardır.
Bu telafi dozu genel bir takviye değildir. Aşı kayıtları eksik olan veya hiç oluşturulmamış ve başka bir bağışıklık kanıtı olmayan yetişkinler için tasarlanmıştır.
Bir sağlık uzmanı veya yerel sağlık departmanı, bir yetişkinin hangi kategoriye girdiğini belirlemesine yardımcı olabilir. Bağışıklığı gösteren bir laboratuvar testi, başka bir aşı olmadan bu sorunu çözmek için bir yoldur.
1957’den önce doğmuş ve doğal kızamık bağışıklığına sahip olduğu varsayılan yetişkinler
Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), 1957’den önce doğan yetişkinleri genellikle kızamığa karşı bağışıklı olarak kabul eder. Bu yaş grubundaki çoğu kişinin kızamık takviyesine ihtiyacı yoktur.
Bu mantık, virüsün aşılar mevcut olmadan önce ne kadar yaygın olduğuna dayanır. Bu nesilden çoğu kişi çocukken kızamık geçirmiştir. Kızamıktan iyileşen bir kişi genellikle ömür boyu bağışıklık kazanır. Bu kalıcı koruma, bu varsayımın temelini oluşturur.
Bu doğum yılı sadece bir kural değildir. CDC, 1957’den önce doğmayı tek başına kızamık bağışıklığının kabul edilen bir kanıtı olarak görür. Bu gruptaki çoğu kişi için bir aşı kartı veya kan testi gereklidir.
Bu sınır, ABD’deki hastalığın tarihini yansıtır. Kızamık aşıları 1963’e kadar orada kullanılmaya başlanmamıştı. 1950’lerin ortalarında veya daha önce doğan herkes, virüsün evlerde ve sınıflarda serbestçe dolaştığı bir dönemde çocukluk geçirmiştir.
1957 sınırı bir nesil hakkındaki bir varsayımdır, herhangi bir birey hakkındaki bir bulgu değil. Geçmişteki enfeksiyonu, kızamığın ne kadar yaygın olduğuna dayanarak varsayar, tıbbi bir kayda