Özet
Arka Plan:
Venöz greft yetmezliği, koroner arter baypas greftlemesinin (CABG) önemli bir sınırlaması olmaya devam etmektedir. Domuz ekstra-koroner interpozisyon modelleri yeniden şekillenmeyi incelemek için faydalıdır, ancak greft konfigürasyonu ve hedef vasküler yatak açısından aorto-koroner baypas greftinden farklılık gösterir. Bu ön pilot çalışmada, pompa dışı uygulanan aorta–iç meme veni–sol ön inen arter (AA–IMV–LAD) modelinin cerrahi uygulanabilirliğini ve dört haftalık fenotipini değerlendirmeyi amaçladık.
Materyaller ve yöntemler:
Üç Bama mini domuzunda pompa dışı AA–IMV–LAD baypas greftlemesi gerçekleştirildi. Doğal LAD arteri tıkanık bırakılmadı. Ameliyat sırasında geçiş zamanlı akım ölçümü yapıldı. Dört hafta sonra koroner bilgisayarlı tomografi anjiyografisine (CCTA) histolojik ve çift CD31/α-düz kas aktini (α-SMA) immünofloresan değerlendirmesi eklendi. Hayvan düzeyindeki veriler betimsel olarak analiz edildi.
Bulgular:
Baypas greftlemesi üç hayvanın tamamında başarıyla tamamlandı ve ortalama ameliyat süresi 134,3 ± 8,6 dakika oldu. Greft akımı sırasıyla 18, 25 ve 21 mL/dk iken pulsasyon indeksleri 4,1, 3,6 ve 3,8 olarak ölçüldü; diyastolik fraksiyonlar ise %52, %56 ve %53 idi. Ventriküler fibrilasyon veya kardiyopulmoner baypasa geçiş gözlenmedi. Dört hafta sonra CCTA ile üç greftin tamamı tıkalı olarak sınıflandırıldı. En belirgin makroskobik yeniden şekillenmenin görüldüğü bölgelerden alınan kesitlerde geniş fibro-selüler değişiklikler, kolajen birikimi, elastik lif mimarisinde bozulma ve %95,8–%99,3’lük lümen daralması (ortalama %97,4 ± %1,8) tespit edildi. Lezyonlar içinde α-SMA-pozitif hücreler ve CD31-pozitif endotelyumla kaplı kanallar mevcuttu.
Sonuç:
Pompa dışı AA–IMV–LAD greftlemesi bu üç hayvanda teknik olarak uygulanabilirdi ve dört hafta sonra şiddetli oklüziv yeniden şekillenme gözlemlendi. Bu ön model aorto-koroner anatomik konfigürasyonu yeniden üretse de, tıkanıklığın başlangıcı ve tetikleyici mekanizması henüz belirlenemedi. Mekanistik çalışmalar veya önleyici müdahalelerin değerlendirilmesi için kullanılmadan önce daha fazla doğrulama gerekmektedir.
1 Giriş
Koroner arter baypas greftlemesi (CABG), şiddetli koroner arter hastalığı olan hastalar için en etkili revaskülarizasyon stratejilerinden biri olmaya devam etmektedir (Lawton ve diğerleri, 2022; Vrints ve diğerleri, 2024). Arteriyel greftler uzun vadeli daha iyi patansite sahip olsalar da, safen ven grefti (SVG) bulunabilirliği, uzunluğu ve çıkarılmasının kolaylığı nedeniyle yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir (Dell’Aquila ve diğerleri, 2025; Austin ve André, 2024). Ancak SVG yetmezliği, CABG’nin önemli bir sınırlamasıdır. Önceki çalışmalar, SVG yetmezliğinin ameliyattan sonraki ilk yıl içinde greftlerin yaklaşık %10–%25’inde meydana geldiğini ve uzun vadeli patansitin zamanla önemli ölçüde azaldığını, 10 yıl sonra SVG’lerin yalnızca yaklaşık yarısının açık kaldığını göstermiştir (Dell’Aquila ve diğerleri, 2025; Back ve Ladwiniec, 2023). SVG yetmezliğinin patolojik süreci erken tromboz, ilerleyici intimal hiperplazi, olumsuz vasküler yeniden şekillenme ve hızlanmış aterosklerozu içerir (de Vries ve Quax, 2018; Guida ve Angelini, 2022; de Vries ve diğerleri, 2016). Klinik olarak SVG yetmezliği tekrarlayan miyokard iskemisi, tekrar revaskülarizasyon, miyokard enfarktüsü ve olumsuz uzun vadeli sonuçlarla ilişkilidir (Dell’Aquila ve diğerleri, 2025). Bu nedenle, venöz greft yetmezliğinin mekanizmalarını aydınlatmak ve etkili önleyici stratejiler geliştirmek CABG’de önemli ihtiyaçlar olmaya devam etmektedir.
Hayvan modelleri, venöz greft yetmezliğinin patogenezinin incelenmesi ve klinik uygulamadan önce terapötik müdahalelerin değerlendirilmesi için esastır (Thomas, 2012; Schachner ve diğerleri, 2006). Kemirgen modellerle karşılaştırıldığında, büyük hayvan modelleri, özellikle de domuz modelleri, çeşitli avantajlar sunar. Domuz kardiyovasküler sistemi vasküler boyut, koroner anatomi, damar duvar yapısı ve hemodinamik özellikler açısından insan sistemine benzer (Thomas, 2012; Schachner ve diğerleri, 2006; Fashina ve diğerleri, 2023). Ayrıca, nispeten büyük damar boyutu, aynı greft örneğinden ayrıntılı histolojik, moleküler ve hücresel analizlerin yapılmasına olanak tanır; bu da domuz modellerini venöz greft yetmezliği ve terapötik biyomalzemelerin translasyonel çalışmaları için özellikle uygun kılar (Thomas, 2012; Fashina ve diğerleri, 2023).
Safen veya juguler ven konduitlerinin karotid interpozisyonunu içeren domuz ekstra-koroner ven greft modelleri, venöz greft yeniden şekillenmesi hakkında değerli bilgiler sağlamıştır (Thomas, 2012; Mehta ve diğerleri, 1998; Chlupac ve diğerleri, 2024). Ancak karotid dolaşımdaki bir interpozisyon grefti, anatomik konumu, anastomoz konfigürasyonu, hedef damarı ve aşağı akış vasküler yatağı açısından CABG’den farklıdır. Aorta–koroner baypas grefti, koroner dolaşımda bir venöz konduitin ve doğal koroner akımla etkileşimlerinin incelenmesine olanak tanır. Her iki konfigürasyon da venöz dokuyu arteriyel bir ortama maruz bırakır; aradaki fark karotid modellerde arteriyel basıncın olmaması değildir. Aksine, bu modeller bir aorto-koroner baypasın tüm özelliklerini yeniden üretmez. Ayrıca, domuzun büyük safen veni küçük olabilir ve safen arterle yakından ilişkili olabilir, bu da onun koroner bir konduit olarak kullanılmasını zorlaştırır.
Burada ele alınan spesifik boşluk, pompa dışı uygulanan bir AA–LAD baypas konfigürasyonunda serbest bir domuz IMV konduitinin uygulanabilirliği ve kısa vadeli karakterizasyonudur. IMV, aynı median sternotomi yoluyla erişilebilir olup pratik konduit uzunluğu ve çapı sunar. İnsan safen veninin doğrudan yapısal bir eşdeğeri değildir: ince duvarı ve torakal venöz ortamı, implantasyona farklı mekanik ve biyolojik yanıtlar verebilir. Bu konuidte özgü özellikler hızlı yetmezliğe katkıda bulunabilir ve arteriyelleşmenin kendisinden ayrı olarak ele alınmalıdır.
Bu pilot çalışmada, üç mini domuzda pompa dışı AA–IMV–LAD baypas greftleri oluşturduk ve dört haftalık görüntüleme, histolojik ve immünofloresan bulgularını karakterize ettik. Katkı, bu konuid/konfigürasyon kombinasyonunun ön düzeyde uygulanması ve karakterize edilmesidir. Teknik uygulanabilirliği ve nihai fenotipi değerlendirdik; tekrarlanabilirlik, tıkanıklığın zaman seyri ve neden olduğu mekanizmalar ise belirlenmedi.
3 Bulgular
3.1 Domuz koroner ven greft modelinin uygulanabilirliği
Üç hayvanın tamamında sol IMV, iç meme arterinin korunmasıyla çıkarıldı. Ortalama konduit uzunluğu 10,8 ± 0,7 cm idi (Şekil 2A; Ek Video S1). Pompa dışı AA–IMV–LAD baypas greftlemesi üç hayvanın tamamında tamamlandı. Ortalama ameliyat süresi 134,3 ± 8,6 dakika oldu; ventriküler fibrilasyon veya kardiyopulmoner baypasa geçiş gözlenmedi (Şekil 2B; Ek Video S3). Bu gözlemler, mevcut kohortta teknik uygulanabilirliği göstermektedir.
Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme
Birkaç sınırlamanın vurgulanması gerekmektedir. Birincisi, üç hayvan, tekrarlanabilirlik veya popülasyon değişkenliği hakkında güvenilir bir tahmin sunmadan ön uygulanabilirlik bilgisi sağlamaktadır. İkincisi, tek bir dört haftalık son nokta, tıkanıklığın başlangıcını belirleyemez veya primer yeniden şekillenmeyi erken tromboz ve ardından organizasyon/rekanalizasyondan ayıramaz. Üçüncüsü, tıkanık olmayan doğal LAD rekabetçi akıma olanak tanır ve klinik CABG’de genellikle baypas yapılan stenotik hedeften farklıdır; greft-hedef çapındaki farklılıklar da akımı değiştirebilir. Dördüncüsü, IMV’ye özgü yapısal özellikler, insan SVG hastalığına doğrudan genellemeyi sınırlar. Beşincisi, kesitler kasıtlı olarak en çok yeniden şekillenmiş bölgelerden seçilmiştir, bu da greft boyunca ortalama lezyonu tanımlayamaz. Altıncısı, intraoperatif TTFM yalnızca anlık fonksiyonel bir değerlendirme sunar; patansitenin ne zaman kaybolduğunu belirlemek için seri erken akım ölçümleri mevcut değildi. Aspirin rejiminin antiplatelet etkinliği burada sunulan sonuçlarla kanıtlanmamıştır. Son olarak, bu hızlı oklüziv fenotip insan SVG hastalığının tüm doğal seyrini yeniden üretmez ve ne bir neden mekanizması ne de bir önleyici tedavi etkisi test edilmiştir.
Sonuç olarak, pompa dışı AA–IMV–LAD greftlemesi üç mini domuzda uygulanabilir olmuş ve 4. haftada CCTA ile tanımlanan greft tıkanıklığı ile birlikte ciddi histolojik yeniden şekillenme ile ilişkilendirilmiştir. Bu ön model, daha ileri araştırmalar için bir aortokoroner konfigürasyon sunmaktadır. Tekrarlanabilirliğini, mekanizmalarını ve müdahale çalışmaları için uygunluğunu belirlemek amacıyla daha büyük kohortlar, doğrulanmış nicel akım değerlendirmesi ve seri erken değerlendirmeler gereklidir.
Beyanlar
Üretken yapay zeka beyanı
Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerin yanında yer alan alternatif metinlerin (alt metin) tamamı Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, yazarların mümkün olduğunda yaptığı inceleme de dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.
Özet
Anahtar kelimeler
koroner arter baypas greftlemesi, büyük hayvan modeli, vasküler biyomühendislik, vasküler yeniden şekillenme, ven grefti yetmezliği
Atıf
Zhu P, Wu W, Cao D, Huang Q, Lu H, Xue B, Ling Y, Liu J ve Liu J (2026) Hızlı domuz koroner ven grefti yetmezliği modelinin geliştirilmesi ve ön karakterizasyonu. Front. Bioeng. Biotechnol. 14:1986776. doi: 10.3389/fbioe.2026.1986776
Alındı
02 Eylül 2026
Revize edildi
09 Ekim 2026
Kabul edildi
13 Ekim 2026
Yayınlandı
17 Kasım 2026
Cilt
14 – 2026
Gaocan Li, Sichuan Üniversitesi, Çin
Naufal Arif Ismail, Universitas Islam Indonesia, Endonezya
Minxue Liao, Massachusetts General Brigham Hastanesi, Amerika Birleşik Devletleri
© 2026 Zhu, Wu, Cao, Huang, Lu, Xue, Ling, Liu ve Liu.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar) ve telif hakkı sahibi(leri)nin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya yeniden üretilmesi mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya yeniden üretim izni verilmemektedir.
*İletişim: Pengxiong Zhu, pengxiongzhu@126.com; Jie Liu, kenliujie@126.com; Jun Liu, liujun52@126.com
†
Bu yazarlar çalışmaya eşit katkıda bulunmuş olup ilk yazarlık unvanını paylaşırlar
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

