Özet
Arka Plan:
TFCP2-düzenlenmiş rabdomiyosarkom (TFCP2-RMS), TFCP2 geninin yeniden düzenlenmesiyle karakterize edilen, füzyonla ilişkili iğ lifli hücreli RMS’nin nadir bir alt tipidir. Araştırmacılar, TFCP2 gen yeniden düzenlenmesine ek olarak birden fazla moleküler anormallik de tespit etmişlerdir.
Vaka sunumu:
Burada, TFCP2-RMS ve MDM2 gen amplifikasyonu olan 53 yaşında bir erkek hastayı rapor ediyoruz. Hasta 5 ay önce ilk hastanede sağ yükselen pubik ramus ve sağ asetabüler tümörün çıkarılması için ameliyat geçirdi. Ameliyattan 1 ay sonra nüks ve metastaz tespit edildi. Histolojik olarak tümör, iğ lifli ve epitelioid tümör hücrelerinin bir karışımını gösterdi; arka planda olgunlaşmamış kemik trabekülleri ve osteoklastik dev hücreler mevcuttu. Tümör hücreleri CK, Vimentin, MDM2, CDK4 ve ALK için pozitif, MyoD1 için fokal olarak pozitif ve SMA, Desmin ile Myogenin için negatifti. Ayrıca TFCP2 gen yeniden düzenlenmesi ve MDM2 gen amplifikasyonu tespit edildi ve vaka TFCP2-RMS ile MDM2 gen amplifikasyonu olarak teşhis edildi. Ne yazık ki hasta, ilk muayenesinden 9 ay sonra hastalık nedeniyle hayatını kaybetti.
Sonuç:
TFCP2-RMS, moleküler anormalliklerde, morfolojide ve immünofenotipte heterojenliğe sahip nadir ve oldukça agresif bir malign tümördür. Moleküler testler doğru teşhis ve erken klinik yönetimi kolaylaştırır.
Giriş
Rabdomiyosarkom (RMS), esas olarak pediatrik ve ergen popülasyonları etkileyen, miyogenik farklılaşmaya sahip malign bir mezenkimal tümördür. Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) Yumuşak Doku ve Kemik Tümörleri sınıflandırmasının altıncı baskısı, beş RMS tipini tanımlar: embriyonik, alveolar, pleomorfik, füzyonla ilişkili iğ lifli hücreli ve MYOD1-mutant iğ lifli hücreli/sklerozan. Bu sınıflandırma içinde, füzyonla ilişkili iğ lifli hücreli RMS dört alt tipe ayrılır: konjenital/bebeklik dönemi iğ lifli hücreli RMS, ZFP64::NCOA2/3 füzyonu içeren iğ lifli hücreli RMS, VGLL3 gen yeniden düzenlenmesi olan iğ lifli hücreli RMS ve diğer alt kategoriler ().
TFCP2-düzenlenmiş rabdomiyosarkom (TFCP2-RMS), WHO’nun Yumuşak Doku ve Kemik Tümörleri Sınıflandırmasının 6. baskısı tarafından, iskelet kası farklılaşmasına sahip yüksek dereceli bir sarkom olarak tanımlanır; TFCP2‘nin EWSR1 veya FUS ile füzyonu ve kemik ile baş ve boyun bölgesine yatkınlığı ile karakterizedir. TFCP2-RMS genellikle hibrit iğ lifli ve epitelioid hücre paterni, CK ve ALK’nin birlikte ekspresyonu ve değişken miyogenik belirteç ekspresyonu (desmin, myogenin ve MyoD1) ile karakterizedir (, ). Rapor edilen vakalar arasında en sık görülen gen değişikliği FUS::TFCP2 gen füzyonu olup, bunu EWSR1::TFCP2 gen füzyonu takip eder. WHO’nun Yumuşak Doku ve Kemik Tümörleri Sınıflandırmasının 6. baskısına göre, TFCP2-RMS bazen eş zamanlı genetik değişiklikler de gösterebilir; bunlara MDM2 amplifikasyonu, ALK füzyonları ve TP53 mutasyonları dahildir (). Ayrıca ALK geninde delesyonlar veya amplifikasyonlar, CDKN2A/B‘de homozigot delesyonlar veya amplifikasyonlar ve PDCD1LG2 (PD-L2), JAK2 ve NFIB genlerinde amplifikasyonlar da tespit edilebilir (–). Burada, TFCP2-RMS ve MDM2 amplifikasyonu olan bir hastayı rapor ediyor, bu nadir varlık hakkında daha fazla bilgi sunuyor ve klinikopatolojik özellikleri ile ilgili diferansiyel tanını tartışıyoruz.
Vaka sunumu
53 yaşında bir erkek hasta, sağ femurundaki malign bir tümörün ameliyattan bir ay sonraki nüksü ve metastazı nedeniyle hastanemize sevk edildi.
Sunumdan beş ay önce hasta, sağ superior pubik ramus ve asetabulumu etkileyen bir tümör nedeniyle ilk hastanede tümör rezeksiyonu ve pelvik protez değişimi geçirmişti. Ne ameliyat öncesi çekirdek iğne biyopsisi ne de ameliyat sonrası patolojik inceleme kesin bir teşhis koymamıştı. Ancak, epitelyal farklılaşmaya sahip yüksek dereceli mezenkimal sarkom veya metastatik sarkomatoid karsinom düşünülmüştü. Sunumdan bir ay önce hasta, sağ üst uylukta tümör nüksü nedeniyle aynı hastaneye yeniden yatırıldı ve tekrar rezeksiyon yapıldı. Ameliyat sonrası patoloji metastazı doğruladı, ancak uzaktan uzman konsültasyonlarına rağmen kesin bir teşhis konulamadı.
Hastaneye yatırıldığında hasta, sağ alt ekstremitede ağrı ve ayakta duramama veya yürüyememe şikayetleriyle başvurdu. İlk bilgisayarlı tomografi (BT) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) taramalarının retrospektif incelemesi, sağ asetabulumun ön sütununu ve superior pubik ramusu etkileyen, heterojen yoğunluklu ve osteolitik kemik yıkımı olan ekspansif bir osteolitik lezyon ortaya çıkardı. Lezyon, T1 ağırlıklı görüntülemede (T1WI) hipointensite ve T2 ağırlıklı görüntülemede (T2WI) ve T2 yağ-supresyonlu sekanslarda hiperintensite gösterdi; çevresinde yumuşak doku şişliği mevcuttu. Apparent diffusion coefficient (ADC) haritalaması, lezyonun bazı kısımlarında kısıtlanmış difüzyon gösterdi (Şekil 1A–E). İkinci muayeneden elde edilen görüntüleme çalışmalarının retrospektif incelemesi, sağ uylukta birden fazla yeni yumuşak doku benzeri nodül veya kitle (Şekil 1F), her iki akciğerde birden fazla yeni nodül ve sağ ikinci kaburgada kemik yıkımı ortaya çıkardı. Hastaneye yatıştan sonra göğüs ve karın BT’si ile tüm vücut kemik Pozitron emisyon tomografisi/Bilgisayarlı tomografi (PET-CT) tekrarlandı. Sternumda ve dokuzuncu kaburgada yeni lezyonlar bulundu ve metastaz düşünüldü. Önceki hastaneden sağ pubik lezyondan, sağ üst uyluktan ve sağ inguinal lenf nodundan parafine gömülü doku blokları konsültasyon için alındı.
Mikroskobik olarak, üç lezyon morfolojik olarak aynıydı. Hematoksilin ve eozin (H&E) boyaması hibrit bir patern ortaya çıkardı: kesişen demetler halinde düzenlenmiş baskın iğ lifli hücreli alanlar ve psödoglandüler paternler halinde düzenlenmiş fokal epitelioid hücreli bölgeler; çevrelerinde dağınık olgunlaşmamış trabeküller bulunuyordu. Epitelioid hücreler bol eozinofilik sitoplazma ve düzensiz nükleer sınırlara ve belirgin nükleollere sahip vaküole olmuş çekirdekler gösterdi. İğ lifli hücreler bol eozinofilik sitoplazma, düzensiz nükleer membranlar, kısmen vaküole olmuş çekirdekler, belirgin nükleoller ve kısmi nükleer hiperkromazi gösterdi (Şekil 2). Ayrıca, düzensiz kemik trabeküllerinin etrafında az sayıda osteoklast dev hücre gözlemlendi.
İmmünohistokimyasal sonuçlar, epitelioid ve iğ lifli tümör hücrelerinin CK, Vimentin, CDK4, MDM2 ve ALK için pozitif olduğunu ve MyoD1 için lokal olarak pozitif olduğunu (tümör hücrelerinin %40’ının orta ila güçlü pozitiflik göstermesiyle) gösterdi. Düz kas belirteçleri (SMA), desmin ve myogenin negatifti (Şekil 3A–H). INI1 ve H3K27Me3 ekspresyonu korunmuştu. Ki-67 proliferasyon indeksi yaklaşık %30 idi. Tüm immünohistokimyasal belirteçler için EnVision iki adımlı yöntem kullanıldı ve uygun pozitif ve negatif kontroller aynı anda oluşturuldu.
Tümörün konumu, morfolojik özellikleri ve immünohistokimyasal sonuçlar göz önüne alındığında, TFCP2-RMS ön teşhis olarak düşünüldü. Bu nedenle, TFCP2 gen yeniden düzenlenmelerini değerlendirmek için pubik tümör örneklerinde floresan in situ hibridizasyon (FISH) yapıldı. MDM2 ve ALK’nin pozitif ekspresyonu göz önüne alındığında, MDM2 gen amplifikasyonunun ve ALK gen yeniden düzenlenmesinin tespiti de gerçekleştirildi. TFCP2 break-apart probları kullanılarak yapılan FISH analizi, analiz edilen 1000 hücrenin %36’sının pozitif olduğunu gösterdi; bu, normal %15’lik eşiğin önemli ölçüde üzerindeydi. MDM2/Centromere-Enumeration Probe (CEP) 12 kullanıldı ve analiz edilen 40 hücre boyunca ortalama MDM2/CEP12 oranı hücre başına 3.44 oldu (2’lik eşiği aşıyor) ve belirli alanlarda kümelenmiş MDM2 prob sinyalleri gözlemlendi. ALK break-apart prob sonuçları, analiz edilen 100 hücrenin %12’sinin pozitif olduğunu gösterdi; bu, normal %15’lik eşiğin altındaydı (Şekil 3I, J). Sonuç olarak, FISH ile TFCP2 gen yeniden düzenlenmesi ve MDM2 gen amplifikasyonu tespit edildi. Ancak bu vakada ALK gen yeniden düzenlenmesi bulunamadı. Son olarak, hastaya TFCP2-RMS ve MDM2 gen amplifikasyonu teşhisi konuldu.
Hastanede kaldığı süre boyunca hasta, sağ uyluktaki büyük lezyona yönelik CTV tabanlı radyoterapi (her biri 1,8 Gy’lik 20 fraksiyonda toplam 36 Gy) ve vinkristin (2 mg), ifosfamid (2000 mg) ile etoposid (100 mg) içeren palyatif kemoterapi rejimi aldı. Ancak ateş nedeniyle hasta, palyatif radyoterapinin yalnızca 16 seansından ve bir döngü palyatif kemoterapiden sonra taburcu edilmeyi talep etti. Taburcu olduktan sonra hasta, herhangi bir takip muayenesi almadan Geleneksel Çin Tıbbı tedavisi gördü.
Tanıdan dört ay sonra hasta hastalık nedeniyle hayatını kaybetti. İlk muayeneden ölüme kadar olan genel sağkalım süresi 9 aydı. Klinik seyir Şekil 4’te gösterilmektedir.
Tartışma
TFCP2-RMS, nadir ancak son derece agresif ve kötü prognozludur. Yakın tarihli bir literatür taramasına göre vakaların çoğu, kraniyofasiyal kemikler de dahil olmak üzere baş ve boyunda ortaya çıkmaktadır; ancak pelvik kemikler, aksiyel iskelet, retroperiton ve göğüs duvarı gibi daha az yaygın lokalizasyonlar da görülebilir (, ). Erkeklere kıyasla kadınlarda biraz daha sık görülür (, ). Morfolojik olarak tipik olarak epiteloid ve iğ lifli hücrelerin karışık bir deseni gözlemlenir. Ayrıca saf iğ lifli, saf epiteloid ve hatta nadiren saf yuvarlak hücre fenotipleri de karşılaşılabilmektedir (). Reaktif osteogenez veya belirgin nekroz ile birlikte kollajenöz veya miksoit bir matris gözlemlenebilir (, ). TFCP2-RMS’in immünohistokimyasal özellikleri değişkenlik gösterir. Bu tümörler genellikle epitelial belirteçleri (CK, EMA ve CAM5.2 dahil) ve ALK’yı eksprese eder; ayrıca miyogenin, myoD1 ve desmin gibi iskelet kası belirteçlerini değişken derecelerde gösterir; bu belirteçler arasında myoD1, desmin ve miyogenine göre daha hassastır ().
Si Cheng ve arkadaşlarının raporuyla tutarlı olarak, vakamızdaki tümör hücreleri yalnızca tek bir miyojenik belirteç olan MyoD1’i eksprese etti. Ek olarak MDM2 ve CDK4 pozitifliği de gözlemlendi (). Fu Chen ve arkadaşları da TFCP2-RMS’in MDM2 için pozitif, ancak CDK4 için negatif olduğunu bildirdi (). Her iki raporda da MDM2 gen amplifikasyonu tespit edilmedi. Vakamızda olduğu gibi, Rongjun Mao ve arkadaşları 19 vakanın 2’sinde MDM2 gen amplifikasyonu tespit ettiler. Hücre döngüsü ve proliferasyonun düzenlenmesinde rol oynayan CDK4, CCNE ve NET1 gibi diğer genlerin amplifikasyonları da saptandı (). Buna karşılık, MDM2 ve CDK4’ün negatif ekspresyonunu gösteren ve MDM2 gen değişikliğinin bulunmadığı bir vaka da bildirilmiştir (). Günümüzde MDM2 aşırı ekspresyonu ve MDM2 gen amplifikasyonu, kanser, sarkom, hatta hematolimfoid maligniteler ve glioblastomlar da dahil olmak üzere çeşitli tümör türlerinde gözlemlenmiştir (). MDM2 aşırı ekspresyonunun altında yatan mekanizmalar gen amplifikasyonu, artan kopya sayısı ve mRNA transkripsiyonu ile protein translasyonu düzeylerindeki artışları içerebilir (). Hastamızda MDM2 gen amplifikasyonu bulsak da, intraosseöz tümör, epiteloid-iğ lifli hücre morfolojisi, CK, ALK ve iskelet kası belirteçlerinin ekspresyonu ile TFCP2 gen yeniden düzenlenmesi, MDM2 gen amplifikasyonlu TFCP2-RMS tanımızı desteklemektedir. Bu nedenle, vakamızdaki MDM2 gen amplifikasyonunun tesadüfi ikincil bir genomik olay olabileceğini öne sürüyoruz. Sarkomlarda MDM2 aşırı ekspresyonu ve MDM2 gen amplifikasyonu genellikle TP53 mutasyonlarıyla karşılıklı olarak dışlayıcıdır (). Vakamızda ilk hastaneye yatış sırasında yaban tipi p53 ekspresyonu saptandı. Ancak, eş zamanlı MDM2 gen amplifikasyonlu TFCP2-RMS vakalarının nadirliği ve klinik verilerin yetersizliği nedeniyle, MDM2 gen amplifikasyonunun hastaların prognozunu etkileyip etkilemediğini şu anda değerlendirmek zordur.
Ayrıca, az sayıda vakada SMA, CD99, SATB2, CD30, CD4 ve S-100 ekspresyonu görülebilir (, , ). Bu değişken özellikler patolojik tanıyı zorlaştırmaktadır. Peng Zhong ve arkadaşları, Fu Chen ve arkadaşları ile Jaclyn M Plotzke ve arkadaşlarının gösterdiği gibi, TFCP2-RMS, osteoid benzeri alanlar, SATB2 pozitifliği ve ara sıra MDM2 ekspresyonu nedeniyle ossifiye fibrom, fibroz displazi, düşük dereceli santral osteosarkom ve hatta yüksek dereceli osteosarkomu taklit edebilir (, , ). Vakamızda MDM2 gen amplifikasyonu ile birlikte MDM2 ve CDK4 ekspresyonu saptandı. Bu nedenle, düşük dereceli osteosarkomlardan, atipik lipomatöz tümörlerden/iyi diferansiye liposarkomdan (ALT/WDLPS), dediferansiye liposarkomdan (DDLPS) ve yüksek dereceli intimal sarkomdan ayırt edilmesi gerekmektedir (). Başlıca özelliği iğ lifli hücre morfolojisi ve osteoid matris olan hızla ilerleyen intraosseöz osteolitik lezyon göz önüne alındığında, osteosarkom birincil ayırıcı tanıdır. Osteosarkomun temel özellikleri, spesifik immünohistokimyasal belirteçlerin veya moleküler değişikliklerin yokluğunda atipik tümör hücreleri ve neoplastik osteoid oluşumudur. ALT/WDLPS ve DDLPS her ikisi de retroperitonda sık görülür. ALT/WDLPS, koyu renkli atipik hücreler, olgun adipositler ve adipoblastlarla karakterizedir. DDLPS, ALT/WDLPS ve dediferansiye bileşenleri içerir. İntimal sarkomlar, büyük damarların duvarlarından kaynaklanan, endoluminal lezyonlar olarak ortaya çıkan ve uysal iğ lifli hücre proliferasyonundan yüksek derecede atipik anaplastik ve pleomorfik diferansiye olmamış sarkomlara kadar geniş bir morfolojik spektruma sahip nadir tümörlerdir (). Osteoid benzeri matris de mevcut olabilir. Ancak ALK, CK, iskelet kası belirteçlerinin (miyogenin, myoD1 ve desmin dahil) ve TFCP2 gen yeniden düzenlenmesinin ekspresyonu, TFCP2-RMS’i bunlardan ayırmaya yardımcı olabilir.
Ayrıca, TFCP2-RMS’in epiteloid ve iğ lifli hücrelerin karışık olduğu tümörlerden, özellikle bifazik mezotelyom, sarkomatoid karsinom ve sinovyal sarkomdan ayırt edilmesi gerekir. Bifazik mezotelyom, mezotelyal belirteçleri yaygın olarak eksprese eder, ancak genellikle ALK veya iskelet kası belirteçlerini eksprese etmez (). Sarkomatoid karsinom genellikle tipik invaziv karsinom alanları içerir. Kötü diferansiye sarkomatoid karsinom, TFCP2 geninin saptanmasıyla ayırt edilebilir. Sinovyal sarkom, SS18-SSX1/2/4 gen füzyonu ve TLE1 ile CD99 ekspresyonu ile karakterizedir (). Ek olarak, inflamatuar miyofibroblastik tümör (IMT) ve ALK-pozitif anaplastik büyük hücreli lenfomalar da ayırt edilmelidir, çünkü TFCP2-RMS genellikle ALK’yı aşırı eksprese eder ve az bir kısmı CD30 ve CD4’ü de eksprese eder ().
Günümüzde FUS/EWSR1::TFCP2 gen füzyonu en yaygın moleküler anormalliktir. TFCP2 gen füzyonları, ALK ekspresyonunu mRNA ve protein düzeylerinde yukarı regüle edebilir; bu durum ALK inhibitörlerine potansiyel terapötik duyarlılıkla ilişkili olabilir (, ). Ancak hastamıza ALK inhibitörü tedavisi uygulanmadı. Ayrıca, yalnızca birkaç hastanın ALK inhibitörü tedavisinden fayda sağladığı bildirilmiştir (, , ). Ek olarak, François Le Loarer ve arkadaşları TFCP2-RMS’in ALK ekspresyonunu hem transkripsiyonel hem de protein düzeylerinde yukarı regüle ettiğini bulmuşlardır. Bu yukarı regülasyon ALK gen translokasyonunu veya amplifikasyonunu içermez; bunun yerine genomik delesyonla ilişkilidir (). Bu vakada, pozitif ALK immünohistokimyasal sonucu ile negatif ALK gen yeniden düzenlenmesi, tipik ALK gen yeniden düzenlenmesinden ziyade transkripsiyonel aktivasyonla tutarlı olabilir. Ancak, yeni nesil sekanslama ile TFCP2 gen füzyon partnerini belirleyememek ve bunun diğer genlerdeki mutasyonlarla birlikte olup olmadığını saptayamamak bu raporun bir eksikliğidir.
TFCP2-RMS, agresif bir klinik seyir ve kötü prognoz ile ilişkilidir. Hastamızın hızlı klinik kötüleşmesi, Martina Bradová ve arkadaşları ile Madison P. Ginn ve arkadaşları tarafından bildirilen kötü prognoz bulgularıyla uyumludur (, ). TFCP2-RMS’li hastalar cerrahi, kemoterapi ve radyoterapi dahil olmak üzere multimodal tedaviye dirençlidir ve lokal nüks ile metastaza yatkındır.
Sonuç olarak, MDM2 gen amplifikasyonuna sahip TFCP2-RMS vakasını raporluyoruz. TFCP2-RMS, agresif klinik seyir ve kötü prognoza sahip nadir bir durumdur. Epitelyoid ve iğ şeklinde hücrelerin bir karışımı, saf iğ şeklinde bir fenotip, saf epitelyoid bir fenotip veya nadiren saf yuvarlak hücreli bir fenotip şeklinde ortaya çıkabilir; immünofenotipik olarak CK, ALK ve iskelet kası belirteçleri (myogenin, myoD1 ve desmin dahil) ifade eder. Şu anda TFCP2-RMS tanısı morfolojik ve immünohistokimyasal özelliklere ve daha da önemlisi moleküler testlere dayanmaktadır. TFCP2-RMS hakkında daha iyi bir bilgi, kesin tanı ve hastaların erken klinik tedavisi ile yönetimi için faydalıdır.
Beyanlar
Veri erişilebilirliği beyanı
Çalışmada sunulan orijinal katkılar makalede yer almaktadır. Daha fazla bilgi için ilgili yazarla iletişime geçilebilir.
Etik beyanı
İnsanları içeren çalışmalar Guiqian Uluslararası Hastanesi Etik Komitesi tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar yerel mevzuata ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılar bu çalışmaya katılmak için yazılı bilgilendirilmiş onamlarını vermişlerdir. Bu makalede yer alan potansiyel olarak tanımlanabilir görüntülerin veya verilerin yayımlanması için bireylerden yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır.
Yazar katkıları
WX: Yazım – orijinal taslak, Yazım – inceleme ve düzenleme. YC: Kavramlaştırma, Yazım – inceleme ve düzenleme. HT: Kavramlaştırma, Yazım – inceleme ve düzenleme. CH: Yazım – orijinal taslak. QY: Metodoloji, Yazım – orijinal taslak. ZC: Metodoloji, Yazım – orijinal taslak. DG: Kavramlaştırma, Yazım – inceleme ve düzenleme.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın potansiyel bir çıkar çatışması olarak yorumlanabilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmaksızın yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka beyanı
Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerin yanında sunulan herhangi bir alternatif metin (alt metin), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuştur ve yazarlar tarafından mümkün olduğunda incelenmesi de dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve zorunlu olarak bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.
Kısaltmalar
RMS, Rhabdomyosarcoma; WHO, Dünya Sağlık Örgütü; TFCP2-RMS, TFCP2-yeniden düzenlenmiş rabdomiyosarkom; PD-L2, PDCD1LG2; BT, Bilgisayarlı tomografi; MRG, Manyetik rezonans görüntüleme; T1AAG, T1 ağırlıklı görüntüleme; T2AAG, T2 ağırlıklı görüntüleme; ADC, Görünür difüzyon katsayısı; PET-BT, Pozitron emisyon bilgisayarlı tomografi/Bilgisayarlı tomografi; H&E, Hematoksilin ve eozin; SMA, Pürüzsüz kas belirteci; FISH, Floresan in situ hibridizasyon; CEP, Santralomer Sayımı; ALT/WDLPS, Atipik lipomatöz tümörler/iyi diferansiyasyonlu liposarkom; DDLPS, dediferansiyasyonlu liposarkom; IMT, İnflamatuar miyofibroblastik tümör.
Özet
Anahtar kelimeler
CDK4, MDM2 amplifikasyonu, rabdomiyosarkom, TFCP2, TFCP2-RMS
Atıf
Xu W, Chen Y, Tang H, Huang C, Ying Q, Chen Z ve Guo D (2026) TFCP2-yeniden düzenlenmiş rabdomiyosarkom ile MDM2 amplifikasyonu: bir vaka raporu. Front. Oncol. 16:1922695. doi: 10.3389/fonc.2026.1922695
Alındı
29 Haziran 2026
Revize edildi
10 Ekim 2026
Kabul edildi
15 Ekim 2026
Yayınlandı
16 Kasım 2026
16 – 2026
Hannah L Smith, Sheffield Üniversitesi, Birleşik Krallık
Nishant Sinha, Tüm Hindistan Tıp Bilimleri Enstitüsü, Hindistan
Ying Zeng, Chongqing On Üçüncü Halk Hastanesi, Çin
© 2026 Xu, Chen, Tang, Huang, Ying, Chen ve Guo.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar) ve telif hakkı sahibi(leri) belirtilip bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıf yapıldığı sürece, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya çoğaltılması mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.
*İletişim: Deyu Guo, 2580685422@qq.com
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve zorunlu olarak bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

