GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 17 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Klinik Rehber

Trastuzumab Deruxtecan Tedavisinde Kalp Yetmezliği Geçmişi Olan Meme Kanseri Kemik İliği Metastazına Sahip Hasta

✍️ Editör Masası • 📅 16 Kasım 2026 • ⏱️ 13 dk okuma
Trastuzumab Deruxtecan Tedavisinde Kalp Yetmezliği Geçmişi Olan Meme Kanseri Kemik İliği Metastazına Sahip Hasta

Özet

Araştırma arka planı:

Sığır kanseri tedavisinde moleküler alt tiplerde bu tür yeniliklere rağmen, iç organ krizini yönetmek onkologlar için ciddi karar verme zorlukları ve hastalar için aşırı bir yük oluşturan güçlü bir klinik zorluk olmaya devam ediyor.

Vaka açıklaması:

39 yaşındaki, HER2 pozitif erken evre sığır kanseri olan hasta, ek tedavi aşamasında trastuzumab-pertuzumab rejiminin ardından sol karıncık fonksiyonunda ciddi bir bozulma ile EF (atış kesri) %35 seviyesine ulaştı. Tedavinin sonlandırılmasından sonra EF %55’e tam olarak geriledi. Altı ay sonra L4–L5 omurlarında omuriliğe baskı yapan kemik metastazı ile başvurdu. Birinci basamak metastatik tedavi olarak trastuzumab emtansin (T-DM1) başlatıldı. Döngüden sonra hasta ciddi ve kalıcı pancytopeni (tüm kan hücre dizilerinde azalma) geliştirdi. Tanısal kemik iliği biyopsisi aktif kanser sızmasını onayladı. Hastalık ilerlemesi ve kemik iliği yetmezliği nedeniyle hasta trastuzumab deruxtekan (T-DXd) tedavisine geçirildi. T-DXd, kemik iliği mikroçevresini temizledi, hematopoezi (kan hücreleri oluşumunu) geri kazandırdı ve tekrarlayan kardiyotoksisite olmadan hastalık kontrolünü sağladı.

Sonuç:

T-DXd, hastaların geçici trastuzumab kaynaklı kardiomyopati (kalp kası hastalığı) geçmişi olsa bile, kemik iliği mikroçevresini temizleyip kötü huylu kan hücre azlıklarını geri çeviren güçlü bir kurtarıcı tedavi olarak kullanılabilir.

Giriş

Klinik Vaka: Trastuzumab deruxtecan tedavisine yanıt veren, kemik iliği metastazı ve geri dönüşümlü trastuzumab kaynaklı kardiomyopati öyküsü olan meme kanseri hastasında durum

Kadınlar arasında en sık görülen malignite meme kanseri olup kansere bağlı ölümlerde ikinci sıradadır. Ancak semptomatik kemik iliği metastazı (BMM) olağanüstü nadir bir durumdur ve vakaların yalnızca %1’inden azında görülür. BMM, metastatik meme kanserinin tipik olarak derin, hayati tehlike oluşturan sitopenilerle kendini gösteren felaket bir tezahürüdür. Gelişmiş Meme Kanseri (ABC) konsensus kılavuzlarına göre visceral kriz (VK), “belirtiler, semptomlar, laboratuvar çalışmalarına ve hastalığın hızlı ilerlemesine göre değerlendirilen ciddi organ disfonksiyonu” olarak tanımlanır. VK klasik olarak pulmoner veya hepatik bozulmayı kapsasa da, kemik iliği infiltrasyonu kaynaklı ciddi hematolojik yetmezlik eşit derecede hayati tehlike oluşturan bir sunumdur. Visceral krizde bulunan HER2-pozitif metastatik meme kanseri hastaları için kılavuzlar, beklenen organ yetmezliğini önlemek amacıyla güçlü HER2 hedefli ajanları sistemik sitotoksik tedaviyle birleştiren hızlı etki gösteren sistemik tedavinin acilen uygulanmasını zorunlu kılar. Ancak BMM, HER2-pozitif veya HER2-düşük paradigmleri içinde tedavi edilirken önemli bir terapötik paradoks ortaya çıkar: sitotoksik kemoterapiler veya antikor-ilaç konjugatları (ADC) temel sitopenileri kötüleştirme riski taşırken, kemik iliği alanını temizlemek ve hematopoizezi geri getirmek için agresif anti-neoplastik tedavi zorunludur.

Bu klinik ikilem, hastanın anti-HER2 kaynaklı kardiotositeye dair bir geçmişi olduğunda daha da karmaşıklaşır. Modern HER2 hedefli ajanları kuran dönüm noktası klinik çalışmalar, ejeksiyon fraksiyonu (EF) %50’nin altında olan veya semptomatik kardiomyopati öyküsü bulunan hastaları sistematik olarak dışlar. Burada, agresif HER2-pozitif relaps, ciddi kemik iliği yetmezliği ve önceki trastuzumab kaynaklı kalp yetmezliği öyküsüne sahip genç bir hastanın karmaşık bir vakasını sunuyoruz. Bu rapor, kemik iliği biyopsisinin hayati tanısal rolünü vurgular ve tıbben kırılgan popülasyonlarda yeni nesil ADC’lerin güvenlik sınırlarını değerlendirir.

Vaka sunumu

39 yaşındaki kadın hasta, sol göğüs bölgesinde hissedilen bir kitleyi kendisinin fark etmesiyle başvurdu. Yapılan tanısal değerlendirmede 3,5 × 2,5 cm boyutunda sol meme kitle ve aynı tarafta aksiller lenf bezi büyümesi saptandı. İnce iğne biyopsisi, estrogen reseptörü (ER) negatif, progesteron reseptörü (PR) negatif ve immünhistokimya ile HER2 2+ olan invaziv meme kanseri olduğunu doğruladı; HER2 FISH amplifikasyonu ise pozitif bulundu. Aksiller lenf bezi biyopsisi meme kanserinin lenf bezine yayıldığını onayladı. Başlangıçta yapılan sistemik evreleme, uzak visceral veya kemik metastazı açısından herhangi bir bulgu vermedi. Hastanın geçmişinde kalp hastalığı yoktu ve malignite ailesel öyküsü bulunmuyordu. gBRCA testi, gBRCA pozitifliği ile HER2 pozitif meme kanseri arasındaki örtüşmenin düşük olması ve destekleyici kişisel veya ailesel öykünün olmaması nedeniyle yapılmadı.

Stage II/III HER2 pozitif meme kanseri için NCCN ve ESMO klinik uygulama kılavuzlarına uygun olarak, hastanın 3,5×2,5 cm boyutunda primer tümör ve patolojik olarak pozitif aksiller lenf bezi ile başvurması göz önüne alınarak, trastuzumab ve pertuzumab ile çift HER2 blokajı neoadjuvan kemoterapiye eşlik edecek şekilde seçildi.

Hasta, neoadjuvan doxorubisin ve siklofosfamid (AC) 4 döngüsünü tamamladıktan sonra, trastuzumab ve pertuzumab ile çift HER2 blokajı eşliğinde haftalık 12 döngü paclitaksel tedavisine geçti. Neoadjuvan sonrası görüntülemede, tümör-meme oranının mükemmel olduğu lokalize kalan hastalık saptandı; bu da net kenarlıklarla meme koruyucu tedaviye olanak tanıdı (R0). Çok disiplinli onkoloji görüşmesi sonrası ve hastanın tercihi doğrultusunda meme koruyucu cerrahi (MKS) planlandı. Sentinel lenf bezi biyopsisinin (SLNB) intraoperatif patolojik değerlendirmesinde kalan nodal hastalık saptanmadı. Bu nedenle tamamlama aksiller lenf bezi diseksiyonu (ALND) güvenle atlandı. Neoadjuvan sonrası patoloji, aksiller nodal tutulumunun temizlenmesini ve primer meme dokusunda kısmi yanıtı (ypT1bN0) doğruladı.

Belirleyici göğüs koruyucu cerrahinin ardından, kalan göğüs dokusuna ve bölgesel lenf düğümü havzalarına ek tedavi amaçlı radyoterapi uygulandı. Neoadjuvan tedavi sonrası kalan invaziv hastalığın standart tedavisinde ek tedavi amaçlı trastuzumab emtansin (T-DM1) yer alsa da, bu ajanın bu durumdaki kullanımı ulusal geri ödeme düzenlemeleri nedeniyle sağlanamadığından, iyileştirici niyetle ek tedavi amaçlı trastuzumab-pertuzumab tedavisine başlandı. Ancak ek tedavi amaçlı 6 döngü tamamlandıktan sonra rutin izlem ekokardiyografisinde ciddi sol ventrikül disfonksiyonu saptandı: ejeksiyon fraksiyonu (EF) %35’e düştü ve sol ventrikül dilatasyonu ile segmental duvar hipokinezi eşlik etti. Bu durum, EF’si %65 olan ve herhangi bir kalp hastalığı göstermeyen tamamen normal bir bazal ekokardiyografinin ardından ortaya çıktı. Ek tedavi amaçlı anti-HER2 tedavisi derhal durduruldu. Kalp yetmezliği için kılavuzlara uygun tıbbi tedaviye başlandıktan sonra, kontrol ekokardiyografisinde miyokard iyileşmesi belgelenerek EF %55 ve hafif (+1) aort regürjitasyonu saptandı. Hasta, ek tedavi amaçlı tedavinin yeniden başlatılmasını reddetti.

Trastuzumab ve pertuzumab son dozundan altı ay sonra hasta şiddetli sırt ağrısı ile başvurdu. Bel omurlarının bilgisayarlı tomografisi (BT), ciddi spinal kanal obstrüksiyonuna yol açan L4-L5 omurluğu metastazını gösterdi ve acil nörocerrahi vertebraplasti gerektirdi (Şekil 1). CLEOPATRA çalışması kriterleri, ek tedavi amaçlı trastuzumabtan 12 ay içinde gerçekleşen erken nüksleri dışladığından, standart ilk basamak çift HER2 blokajı atlandı. Geri kazanılmış EF’si göz önüne alındığında, ilk basamak metastatik tedavi olarak trastuzumab emtansin (T-DM1) başlatıldı.

T-DM1 tedavisinin 4 döngüsünden sonra hasta, iki ay boyunca süren derin ve kalıcı pancytopeni (kan hücrelerinin tümünde azalma) geliştirdi. Tromosit sayısı 26.000-41.000/µL arasında dalgalanırken, hemoglobin düzeyi 5,7-7,0 g/dL aralığında seyretti. T-DM1 kaynaklı kemik iliği baskılanması ile malign (kanserli) iliğin invazyonu (infiltrasyonu) arasında ayrım yapmak amacıyla tanısal bir kemik iliği biyopsisi yapıldı. Histopatolojik inceleme, metastatik kanser hücreleri tarafından kemik iliğinin yaygın şekilde invazyonunu (infiltrasyonunu) doğruladı (Şekil 2). T-DM1’deki hastalık ilerlemesi ve hematopoetik nişi temizlemenin acil gerekliliği nedeniyle, hasta yeni nesil ADC olan T-DXd ile kurtarıcı tedaviye geçirildi. T-DXd’ın ilk dozu, her 3 haftada bir uygulanan standart doz olan 5,4 mg/kg ile verildi.

T-DXd tedavisinin 3 döngüsünden sonra hastanın kan hücreleri azlığı (sitopeni) belirgin klinik iyileşme göstermeye başladı. Bu ilk iyileşme döneminde, hematolojik iyileşmesini desteklemek amacıyla granülosit koloni uyarıcı faktör (G-CSF) ve kan ürünleri transfüzyonları ile destekleyici tedavi sürdürüldü. Sonraki döngülerde sürdürülen iliğin yeniden oluşumu (rekonstitüsyonu), transfüzyon desteğinin tamamen kesilmesini sağladı (Tablo 1).

Parametre Referans aralığı 11 Aralık 2025 21 Ocak 2026 17 Şubat 2026 17 Mart 2026 15 Nisan 2026 12 Mayıs 2026 7 Temmuz 2026
Lökosit (× 109/L) 4,00-11,00 1,20* 1,40* 3,76 5,17 2,98 3,93 2,58
Hemoglobin (g/dL) 12,0-16,0 5,7* 5,0* 6,9* 7,3 8,2 10,1 9,4
Tromosit (× 109/L) 150-450 26* 15* 32* 28* 56 94 104

* İşaretlenmiş değerler, destekleyici müdahaleler gerektiren kritik hematolojik düzeyleri göstermektedir (örneğin, kan ürünleri transfüzyonu veya granülosit koloni uyarıcı faktör desteği).

Tartışma

HER2 pozitif hastalıklar, tüm meme kanseri tanılarının yaklaşık %15 ila %20’sini oluşturmaktadır. Geçmişte agresif biyolojisine rağmen, son yıllarda HER2 hedefli tedavilerdeki gelişmeler—özellikle yeni nesil antikor-ilaç konjugatları—hayatı önemli ölçüde uzatmıştır ve metastatik hastalığın modern 5 yıllık toplam hayatta kalma (OS) oranları %40 ila %50’ye ulaşmıştır. Buna rağmen bu tedavi ilerlemelerine karşın, hastalar ilk tanı anında visceral kriz (iç organ krizi) ile karşı karşıya gelebilir veya kesin tedavi sonrası bu durumu geliştirebilir. Ayrıca, yeni tedavi seçenekleri bu yüksek riskli hasta gruplarının ihtiyaçlarını tam olarak karşılayamayabilir; çünkü ciddi organ disfonksiyonu veya ciddi kalp geçmişi olan hastalar genellikle temel klinik denemelerden dışlanır.

Bu vaka, pratik onkologlar için iki temel klinik uyarıyı ortaya koymaktadır. Birincisi, antikor-ilaç konjugat tedavisinde uzun süreli ve ciddi kan hücre eksiklikleri (sitopeni) değerlendirilirken kemik iliği biyopsisinin kullanılmasının teşhis açısından kaçınılmaz olduğunu vurgular. Trombositopeni ve anemi T-DM1’in iyi belgelenmiş toksiklikleri olsa da, iki tam ay boyunca ciddi iki hücre eksikliğinin (bicytopenia) sürmesi doku düzeyinde bir değerlendirme gerektirmiş ve bu değerlendirme yaygın tümör yığılmasını (neoplastik crowding) göstermiştir. Aktif kemik iliği metastazının (BMM) tanınması hayati önem taşır, çünkü bu durum klinik yönetim stratejisini uzun süreli doz geciktirmelerinden veya yoğun büyüme faktörü desteğinden, sistemik onkolojik rejimin değiştirilmesi zorunluluğuna dönüştürür.

İkincisi, bu vaka, geçmişte kalp toksisiteği yaşanan bir olaydan sonra yeni nesil antikor-ilaç konjugatları gibi T-DXd tedavisinin sıralanmasının kalp güvenliği ve etkinliği açısından rahatlatıcı gerçek dünya kanıtı sunmaktadır. EF (sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu) değeri daha önce endişe verici bir %35’e düşse de, EF’nin tam olarak %55’e gerilemesi, hayatı tehdit eden metastatik krizi tedavi etmek için T-DXd kullanımının hesaplanan riskini haklı çıkarmıştır.

İleri Evre Meme Kanseri (ABC) ortak görüş kılavuzları, visceral krizi (VK) yalnızca visceral metastazların varlığına göre değil, klinik bulgular, laboratuvar anormallikleri ve hızlı hastalık ilerlemesiyle değerlendirilen ciddi organ disfonksiyonu olarak tanımlar. Bu kritik durum, yaklaşan ölümü önlemek amacıyla en hızlı etkili sistemik tedavinin acilen uygulanmasını gerektirir; çünkü ilerleme sonrası tedavi nadiren mümkün olur. Ortak görüş kriterleri açıkça karaciğer (örneğin hızlı yükselen bilirubin) ve akciğer (örneğin dinlenmede ciddi nefes darlığı) yetmezliğinin klasik biçimlerini vurgularken, yaygın malign infiltrasyon sonucu oluşan akut kemik iliği yetmezliği, visceral krizin tanınmayan ancak eşit derecede hayatı tehdit eden bir biçimidir.

Kemik iliği nişinin yoğun tümörel işgalinin derin sitopenilerle sonuçlanması, hastaları ölümcül kanama, ciddi fırsatçı enfeksiyonlar veya doku hipoksisinin anında riskleriyle karşı karşıya bırakır. Hematolojik yetmezlik eşliğinde ortaya çıkan HER2-pozitif hastalıklarda klinik karar verme, terapötik bir paradoks tarafından ağırlaşır: geleneksel yüksek yoğunluklu sitotoksik rejimler hayatı tehdit eden sitopenileri kötüleştirebilirken, hızlı etki gösteren hedefe yönelik tedavinin geciktirilmesi kaçınılmaz kemik iliği çöküşünü garanti eder. Şiddetli kemik iliği metastazını ABC visceral kriz çerçevesi içinde konumlandırmak, terapötik görevi yeniden tanımlar—klinik hedefi koruyucu doz azaltmaları veya destekleyici büyüme faktörü bağımlılığından, T-DXd gibi güçlü ve hızlı etkili bir ajanın acil uygulanmasına kaydırır. Kemik iliği nişini temizleyebilen ve temel hematolojik toksisiteyi atlayan hedefe yönelik sitotoksik yükü taşıyan T-DXd, yüksek riskli bir popülasyonda organ krizini tersine çevirmenin ABC’nin temel görevini yerine getirir.

T-DXd, yüksek ilaç-antikor oranı (DAR ~8), tümöre seçici kesilebilir tetrapeptit bağlayıcısı ve yüksek derecede zar geçirgenli topozomera I inhibitörü yükü (DXd) () sayesinde BMM tedavisinde benzersiz biçimde uygundur. Bu bağlamda T-DM1’in terapötik başarısızlığı, hedef hücre içselleştirmesine ve kesilemeyen bağlayıcı kimyasına dayanmasını ortaya koyar; bu da etkinliği heterojen, stroma yoğun tümör nişlerinde kısıtlar () . Buna karşılık, tümör mikroçevresinde enzimatik olarak kesildiğinde, T-DXd’nin aktif yükü hücre sınırlarını serbestçe geçerek güçlü bir yan etki gösterir. Bu mekanizma, yerel HER2 ifadesinin heterojenliğine bakılmaksızın komşu nöoplastik hücreleri yok eder, yoğun olarak işgal edilmiş kemik iliği alanını temizler, kemik iliği yetmezliğini tersine çevirir ve endojen hematopoizezi yeniden sağlar.

Bundan başka, T-DXd’nin olumlu kardiyak güvenlik profili, anti-HER2 kaynaklı kardiotositeye sahip tıbbi açıdan kırılgan popülasyonlarda kullanımını destekler. Karar verici DESTINY-Breast03 çalışmasında, T-DXd alan hastaların yalnızca %2,3’ünde (n=6) sol ventrikül disfonksiyonu, T-DM1 alan hastalara göre %0,4’te (n=1) gerçekleşti. Özellikle, T-DXd grubundaki tüm ejeksiyon fraksiyonu düşüşleri hafiften orta (2. derece) düzeydeydi ve neredeyse tüm vakalarda müdahale gerektirmeden kendiliğinden geriledi; kalıcı düşüş yalnızca tek bir hastada gözlemlendi () . Bu yönetilebilir kardiyak profil, T-DXd’nin önceki miyokard hasarını artırmadan malign iliği işgalini etkili biçimde temizlemesine olanak tanır; ancak tedavi süresince yakından kardiyak-onkoloji gözetimi hâlâ zorunludur.

# T-DXd Terapisi: Trastuzumaba Bağlı Kardiomyopati Geçirilmiş Bir Meme Kanseri Hastasında Kemik İliği Metastazı

T-DXd’nin olumlu kardiyak güvenlik profili —trastuzumaba bağlı kardiomyopati geçiren hastalarda bile— toksik yükü DXd’nin benzersiz mekanistik özelliklerinden kökenini alır. Trastuzumab kaynaklı kardiotosite klasik olarak kardiomyositlerdeki ErbB2/HER2 hayatta kalım sinyal yolaklarının blokajı tarafından tetiklenen, dozdan bağımsız ve geri dönüşümlü (Tip II) disfonksiyon olarak ortaya çıkar. Bu mekanizma, antrasiklinler gibi geri dönüşümsüz ve DNA hasarına yol açan (Tip I) ajanlarla birleştirildiğinde ciddi şekilde şiddetlenir. Antrasiklinler topoizomeraz IIβ inhibisyonu, reaktif oksijen türleri (ROS) üretimi ve kümülatif mitokondri çöküşü oluşturur; HER2 inhibisyonu ile eşleştirildiğinde bu, miyosit hücre ölümünün sinerjik bir kaskadını yaratır ().

Buna karşın DXd güçlü bir topoizomeraz I inhibitörüdür ve kalp dokusunda topoizomeraz IIβ’ye bağlanmaz veya antrasiklin benzeri oksidatif stresi tetiklemez. Ayrıca yetişkin kardiomyositler topoizomeraz I için son derece düşük bazal düzeylere sahiptir ve replikasyon açısından minimal aktivite gösterir; bu da bölünmeyen kalp dokusunu topoizomeraz I kesme kompleksleri tarafından indüklenen DNA replikasyon çatalı takılmasına karşı büyük ölçüde dirençli kılar (). Sonuç olarak, trastuzumab omurgası hedef bağlanmayı korurken, DXd yükü geleneksel olarak HER2 inhibisyonu kaynaklı hasarı şiddetlendiren sinerjik kardiotosik özelliklerden yoksundur. Bu olumlu mekanistik profil, T-DXd’nin hayati tehlike oluşturan kemik iliği infiltrasyonunu geri kazanılmış bazal ejeksiyon fraksiyonuna sahip hastalarda tekrarlayan sol ventriküler disfonksiyona yol açmadan başarıyla temizleyebilmesini açıklayan nedendir.

T-DXd’nin hematolojik güvenliği açısından, dönüm noktası klinik denemelerden elde edilen veriler kemik iliği rezervi bozulmuş hastalarda uygulanabilirliğini daha da desteklemektedir. Dönem II DESTINY-Breast01 denemesinde, tedaviye bağlı hematolojik advers olaylar sık olarak bildirilse de, yüksek dereceli toksisite genellikle yönetilebilir düzeydeydi. Hastaların sırasıyla %20,7’sinde nötropeni, %8,7’sinde anemi ve %4,3’ünde trombositopeni (Grade ≥ 3) gözlenirken, ateşli nötropeni oranları düşük (%1,6) ve sitopeni kaynaklı tedavi kesintileri minimaldi ().

Sonuç

Bu vaka, T-DXd’nin HER2 pozitif meme kanseri kemik iliği metastazı ve buna ikincil kemik iliği yetmezliği gösteren hastalarda etkili bir kurtarma stratejisi olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Akut kemik iliği infiltrasyonunu Gelişmiş Meme Kanseri (ABC) visceral kriz çerçevesi içinde ele alarak, bu rapor ADC tedavisinde uzun süreli sitopeni geliştiğinde kemik iliği biyopsisi yoluyla zamanında doku değerlendirmenin önemine dikkat çekmektedir. Neoplastik iliği yer değiştirmenin zamanında belirlenmesi, tedavi hedefini koruyucu doz kesintilerinden, iliğin mikroiçini temizleyebilen güçlü bir sistemik rejimin acil uygulanmasına kaydırır. Ayrıca bu vaka, T-DXd sekanslamasının tıbbi açıdan kırılgan populasyonlarda kardiyovasküler ve hematolojik güvenliği destekleyen gerçek dünya klinik kanıtlar sunmaktadır. Trastuzumab kaynaklı kardiotosite geçmişi ve ciddi başlangıç sitopenisi olmasına rağmen, T-DXd kalıcı hastalık kontrolü sağladı, kemik iliği nişini temizledi ve endojen hematopoezi yeniden kurdu; ancak tekrarlayan sol ventrikül disfonksiyonunu veya tolere edilemeyen miyelosüpresyonu tetiklemeden. Yüksek riskli hastaları yeni ADC’lerle yeniden zorladığında, kardiyokanseroloji izlemi ve destekleyici hematolojik bakımın dahil edildiği yakın çok disiplinli işbirliği hâlâ hayati önem taşır.

Hasta Perspektifi

Kanserimin kemik iliğimde geri döndüğünde ve kan değerlerim ciddi şekilde düştüğünde, sürekli kan transfüzyonuna ihtiyaç duymaktan dolayı tamamen ezilmiş ve tükenmiş hissettim. Trastuzumab deruxtecan tedavisine başlamak beni rahatlatıcı buldu, çünkü kalp fonksiyonum sıkı bir izleme altında kararlı kaldı. Tedavinin birkaç ay içinde gücüm geri geldi, transfüzyona artık ihtiyaç duymadım ve günlük hayatıma devam edebildim. Kalp sorunlarına yol açmadan sağlığımı geri kazandıran tedavi için derin bir minnettarlığım var.

Yorumlar

Veri erişilebilirliği beyanı

Bu makalenin sonucunu destekleyen ham veriler, gereksiz gecikme olmadan yazarlar tarafından sağlanacaktır.

Etik beyan

Yazar katkıları

SK: Yazım – ilk taslak, Formal analiz, Proje yönetimi, Kavramsalizasyon, Veri yönetimi, Yazım – inceleme ve düzenleme. AY: Yazım – inceleme ve düzenleme, Yazım – ilk taslak, Denetimin, Metodoloji. FO: Denetimin, Yazım – ilk taslak, Yazım – inceleme ve düzenleme, Kaynaklar, Doğrulama. UC: Görselleştirme, Yazım – inceleme ve düzenleme, Metodoloji, Yazım – ilk taslak.

Teşekkürler

Yazarlar, Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Anabilim Dalı ve Patoloji Anabilim Dalı’ndaki sağlık çalışanları ve laboratuvar personelinin sağladığı klinik ve teknik desteği takdirle karşılar. Bu makalenin hazırlanması sırasında yazarlar, dil düzenlemesi amacıyla yalnızca dilbilgisi, sözdizimi ve İngilizce akıcılığını iyileştirmek için Gemini (Google) aracını kullanmıştır. Yazarlar çıktıyı gözden geçirmiş ve düzenlemiş olup bu yayının içeriği için tam sorumluluğu üstlenmektedir.

Çakışma ilgisi

Yazarlar, bu çalışmanın potansiyel bir çakışma ilgisine yol açabilecek ticari veya mali ilişkilerin bulunmadığı koşullarda yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu makalenin hazırlanmasında üretken yapay zekanın kullanıldığını beyan etmektedir. Bu makalenin hazırlanması sırasında yazarlar, dil düzenlemesi amacıyla yalnızca sınırlı ölçüde Gemini (Google) aracını kullanmışlardır; bu araç, dilbilgisi, sözdizimi ve İngilizce akıcılığını iyileştirmek için kullanılmıştır. Yazarlar, elde edilen çıktıyı gözden geçirmiş ve düzenlemiş; yayınladıkları içeriğin sorumluluğunu tamamen üstlenmektedirler.

Bu makaledeki figürlerle birlikte verilen her türlü alternatif metnin (alt metin) Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir; mümkün olduğunda yazarlar tarafından da gözden geçirilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve gerek ilgili kuruluşların, gerek yayıncının, gerekse editörlerin ve değerlendiricilerin görüşleriyle örtüşmek zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek her türlü ürün veya üreticisinin yapabileceği her türlü iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Özet

Anahtar kelimeler

kemik iliği metastazi, kardiyo toksisite, vaka raporu, HER2-pozitif meme kanseri, trastuzumab deruxtecan

Atıf

Karakeci S, Yıldırım A, Ozdemir F ve Cobanoglu U (2026) Vaka Raporu: Trastuzumab deruxtecan tedavisiyle kemik iliği metastazı ve geri dönüşümlü trastuzumab kaynaklı kardiomyopati öyküsüne sahip bir meme kanseri hastasında tedavi. Front. Oncol. 16:1983654. doi: 10.3389/fonc.2026.1983654

Alınma tarihi

31 Ağustos 2026

Gönderilen (düzenlenen) versiyon

22 Eylül 2026

29 Ekim 2026

16 Kasım 2026

16 – 2026

Tamer Saad Kaoud, Amerika Birleşik Devletleri, Arkansas Tıp Bilimleri Üniversitesi

Wenxuan Zhang, Amerika Birleşik Devletleri, Stony Brook Medicine

Rahmat Cahyanur, Endonezya, Endonezya Üniversitesi

© 2026 Karakeci, Yıldırım, Ozdemir ve Cobanoglu.

Bu makale, Yaratıcı Ortaklıklar Atıf Lisansı (CC BY) kapsamında açık erişim olarak dağıtılmaktadır. Başka forumlarda kullanımı, dağıtımı veya yeniden üretilmesi, orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin uygun şekilde gösterilmesi ile bu dergideki orijinal yayının atıf yapılması koşuluyla, kabul görmüş akademik uygulamalara uygun olarak izne tabidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya yeniden üretim izne tabidir.

**Mektuplaşma:** Süleyman Karakeci, suleyman.karakeci@istanbul.edu.tr

**Uyarı**

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve gerek afili oldukları kuruluşları, gerek yayıncıyı, editörleri ve değerlendiricileri yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek her türlü ürünün üreticisi tarafından yapılabilecek her türlü iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Frontiers | Case Report: Trastuzumab deruxtecan therapy for a patient with breast cancer bone marrow metastasis and history of reversible tr
Frontiers | Case Report: Trastuzumab deruxtecan therapy for a patient with breast cancer bone marrow metastasis and history of reversible tr
İlginizi Çekebilir: Gerçek Zamanlı Tümör Biyolojisini Takip Edecek: Laringofarenks Kanserinde Dolaşan Tümör Hücreleri →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler