OJİNAL ARAŞTIRMA makalesi
Front. Med., 13 Kasım 2026
Ayırıcı Tıp Bölümü
Cilt 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.1933557
- WZ
Wenxing Zhao
- LY
Liqiang Yang
- LH
Liangliang He *
-
Ağrı Yönetimi Bölümü, Capital Medical University’ye bağlı Beijing Xuanwu Hastanesi, Beijing, Çin
Makale metrikleri
Özet
Amaç:
Boyun diskojenik ağrının (CDP) cerrahi girişimden önce doğru tanısal lokalizasyon gerektirir. Bu çalışma, cerrahi müdahale öncesi CDP tanısında, ultrason (US) eşliğinde anestezik diskografinin konvansiyonel floroskopi (FL) eşliğinde provokatif diskografiye göre etkinliğini değerlendirmeyi amaçladı.
Yöntem:
292 hastanın tıbbi kayıtları incelendi. Hastalar iki kohorte ayrıldı: US kohorti, FL onayı ile US eşliğinde boyun anestezik diskografisi geçirenler; ve FL kohorti, FL eşliğinde boyun provokatif diskografisi alanlar. Seçim yanlılığını kontrol etmek için 1:1 propans skor eşlemesi yapıldı. Birincil son nokta, ameliyat sonrası 3. ayda iyi-mükemmel sonuçların doğruluk oranıydı. İkincil son noktalar prosedür değişkenlerini, sayısal ölçek (NRS) ağrı skorlarını, Oswestry Özürlülük İndeksini (ODI) ve adverse olayları içerdi.
Sonuçlar:
US kohortundaki doğruluk oranı %91,8 olarak ölçüldü; bu değer önceden belirlenen %85 ile %95 aralığına uyuyordu ve FL kohortunda gözlemlenen %78,7’den anlamlı derecede yüksekti (fark=%13,1; %95 GA: %5,0 ile %21,0; p=0,018). US kohortunda hem 1. hem de 3. ay kontrollerinde FL kohortuna göre daha düşük ortalamalı NRS ağrı skoru gözlemlendi (düzeltilmiş p<0,001). Ayrıca US kohortunda 1. ay (düzeltilmiş p<0,001) ve 3. ay (düzeltilmiş p=0,002) kontrollerinde FL kohortuna göre daha düşük ortalamalı ODI skoru bulundu. US rehberliğinde uygulanan girişimler, kontrast verilmeden önceki iğne deneme sayısında daha az, prosedür süresinde daha kısa, floroskopi çekimlerinde daha az/radyasyon dozunda daha düşük ve istemsiz vasküler ponksiyonda daha düşük oluşum oranıyla ilişkilendirildi (tümü p<0,05). Her iki kohortta da ciddi adverse olay gözlemlenmedi.
Sonuçlar:
US rehberliğinde servikal analjezik diskografi, cerrahi öncesi CDP tanısında FL rehberliğinde provokatif diskografiden daha iyi prediktif doğruluk sağladı. 3 aylık kısa dönem takipteki avantajlar göz önüne alındığında, US rehberliğinde analjezik diskografi, cerrahi karar vermeste geleneksel yönteme alternatif olarak kullanılabilir; ancak daha uzun takip süresine sahip daha büyük prospektif kohortlarda doğrulanması gerekmektedir.
Giriş
Boyun diskojenik ağrısı (CDP), intervertebral diskin (IVD) dejeneratif değişikliklerinden kaynaklanan, boyun, kafa, omuz, skapula çevresi ve üst ekstremitede kronik ağrıya yol açan yaygın bir ağrı sendromudur. Genel yetişkin nüfusta yaygınlığının %16 ile %41 arasında değiştiği, yaş ilerledikçe bu oranın arttığı bildirilmektedir. Hastaların çoğu orta-ağır düzeyde aktivite kısıtlamaları eşlik eden yüksek yoğunlukta ağrı ve yüksek düzeyde engelli olma durumunu deneyimlemektedir ve bu durum ağır bir sağlık yükü oluşturmaktadır. Ağrının çoğu konservatif yöntemler veya girişimsel ağrı yönetimi ile giderilebilse de, cerrahi olmayan tedavilere yanıt vermeyen kalıcı radiküler ağrı, nörolojik eksiklik, motor zayıflık veya omularda bası belirtileri gösteren hastalarda anterior boyun diskektomisi ve füzyonu (ACDF) cerrahisi gerekebilir. Ancak daha iyi cerrahi sonuçlar büyük ölçüde patolojik disk seviyesinin doğru şekilde belirlenmesine bağlıdır. Boyun provokasyon diskografisi, şüpheli IVD’nin nucleus pulposus’una kontrast madde enjekte ederek patolojik olarak ağrılı diski dejeneratif olandan ayırt eden, floroskopi rehberliğinde yapılan bir tekniktir. Analjezik diskografi ise nucleus pulposus’una küçük hacimde lokal anestezik enjekte ederek ağrıya neden olan diski doğru şekilde belirlemesiyle CDP tanısını doğrular ve geçici semptomatik rahatlama ile tam boyun hareketliliği sağlar. Son yıllarda ultrason (US), taşınabilirliği, gerçek zamanlı görüntüleme ve radyasyonsuz olma gibi benzersiz avantajları nedeniyle, floroskopi doğrulaması ile veya olmadan boyun IVD enjeksiyonunun yapılmasında yaygın olarak kullanılmaktadır. Buna rağmen, cerrahi seviyelerin belirlenmesinde US rehberliğinde boyun analjezik diskografisinin kullanımına yönelik herhangi bir araştırma yapılmamıştır.
Clinik öneminden dolayı bu çalışma, US rehberliğinde servikal analjezik diskografinin floroskopi ile doğrulamasının CDP tanısında etkinliğini değerlendirmek ve bu yöntemin cerrahi sonuçlar için prognostik doğruluk açısından konvansiyonel floroskopi (FL) rehberliğindeki servikal provokatif diskografiden daha iyi bir öngörü sunup sunamayacağını belirlemek amacıyla propensity skoru eşleştirmeli (PSM) analiz kullanan ilk çalışma olmuştur.
Yöntemler
Çalışma tasarımı ve katılımcı seçimi
Bir tıp fakültesi’ne bağlı büyük bir eğitim hastanesinde retrospektif olgu-kontrol kohort çalışması yapıldı. Etik onay, Helsinki Deklarasyonu ilkeleri doğrultusunda kurumsal etik inceleme kurulu tarafından verildi. Sonuçlar, Epidemolojide Gözlemsel Çalışmaların Raporlanmasının Güçlendirilmesi (STROBE) yönergeleri doğrultusunda bildirildi. Tüm hastalardan yazılı bilgilendirilmiş onam alındı.
1 Ocak 2022 ile 28 Şubat 2026 tarihleri arasında, CDP tanısı için servikal diskografi uygulandıktan sonra ACDF cerrahisine giren hastaların kayıtları elektronik tıp kayıtlarından (EMR) retrospektif olarak incelendi. Dahil etme kriterleri şunlardı: (1) en az 6 aydır CDP için klinik tanı; (2) bilgisayarlı tomografi (BT) veya manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile birden fazla segmenti etkileyen servikal disk dejenerasyonu; (3) fizik tedavi, ağızdan ilaçlar, servikal sinir blokajı veya epidural enjeksiyon ve perkütan disk dekompresyon girişimi gibi cerrahi olmayan tedavilere yanıt vermemiş olmak; (4) ağrının kaynağını doğrulamak için cerrahi öncesi servikal analjezik veya provokatif diskografi geçirmiş olmak; ve (5) 18 yaşını veya daha büyük olmak. Servikal omur cerrahisi öyküsü, servikal omur tümörleri, servikal omur kanalı stenozu, ciddi organik hastalıklar, pıhtılaşma bozuklukları, aktif psikiyatrik hastalıklar, kontrasta alerji, hamilelik veya emzirme ve eksik tıp kayıtları olan hastalar çalışmadan hariç tutuldu.
Hastalar, ağrı uzmanlarıyla görüşme sonucunda kişisel değerleri, tercihleri ve olası klinik sonuçlara dayalı paylaşımlı karar verme süreciyle sesle yönlendirilen (US) kervikal analjezik diskograf ile floroskopiyle (FL) yönlendirilen pro vokatif diskograf arasında uygun seçeneği belirledi. Propensity skor eşleştirme (PSM), iki farklı kervikal diskografi uygulayan hastaları temel korelatiflere göre dengelemek amacıyla 1:1 oranında gerçekleştirildi: (1) yaş; (2) cinsiyet; (3) kütle indeksi; (4) hastalık süresi; (5) etkilenen taraf; (6) BT/MR bulguları; (7) disk yüksekliği; (8) ağrının başlangıç tipi; (9) ağrı özellikleri; (10) ağrı şiddeti; (11) işlevsel engellik; (12) tedavi öyküsü; (13) eşlik eden hastalıklar; (14) cerrahi seviyeler; (15) operasyon süresi ve kan kaybı. Propensity skorları, en yakın komşu algoritması ve değiştirilmeden (without replacement) 0.1 caliper kullanılarak çok değişkenli lojistik regresyon modeliyle belirlendi. 0.1’i eşit veya altında standartlaştırılmış ortalamalar farkı (SMD), iki kohort arasında iyi bir denge olduğunu gösterdi (Şekil 1).
Şekil 1
Kervikal diskografi prosedürleri
Tüm prosedürler, kronik omurga ağrısında minimal invaziv tekniklerde 10 yıldan fazla deneyime sahip aynı iki ağrı uzmanı tarafından gerçekleştirildi. Prosedür seviyeleri ortopedik cerrahın talimatına göre belirlendi. Hastalar ameliyat odasında sırtüstü pozisyona getirildi ve invaziv olmayan kan basıncı, kalp atım hızı ve oksijen satürasyonu ile izlendi.
FL ile yönlendirilen kervikal pro vokatif diskograf
Hedeflenen kervikal intervertebral diskin (IVD) belirlenmesi için floroskopic görüntüleme kullanıldı. 22 kalibrelik iğne, sternokleidomastoid kasının iç yüzünden nucleus pulposusun merkezine, trakea, özofagus, karotid arter ve ven dikkatlice kaçırilarak yerleştirildi. İğne ucunun konumu doğrulandıktan sonra, basınç kontrollü şişirme şırıngası kullanılarak IVD’ye 0,2 mL ile 0,6 mL arasında kontrast madde yavaşça enjekte edildi. Dinamik basınçlar dijital basınç monitörüyle kaydedildi.
FL ile doğrulama eşliğinde sesle yönlendirilen kervikal analjezik diskograf
6–13 MHz doğrusal US prob supraclavicular üçgen üzerine yerleştirildi ve ardından kafa yönüne doğru yukarıya hareket ettirildi. Enine kesim görüntüsünde hedeflenen ön omur cisimlerinin ön omur cisimleri ve transverse process’in (TP) ön tuberkülleri sırasıyla kemiksi hiperekoik bir eğri ve keskin bir eğim olarak saptandı. C7 omuru ön tuberküle sahip olmadığı için belirgin posterior tuberkülü, vertebral arter kökünün önünde yer alarak hiperekoik bir eğim olarak göründü. Prob kafa yönüne doğru hafifçe hareket ettirilerek, IVD’nin ön kesimleri karakteristik oval hipoekoik yapı ile eksenel görüntüde elde edildi. IVD medialden trakea, anteromedialden tiroid bezi, anterolateralden karotid arter (CA), internal jugular ven (IJV) ve lateralden TP kökü ile sınırlanmıştı (Şekil 2a). IVD merkezini hedeflemek amacıyla 22 kalibre iğne, in-plane tekniği kullanılarak lateralden medial yönünde gerçek zamanlı US eşliğinde sokuldu (Şekil 2b). Disk içi kontrast dağılımı ardından anteroposterior ve lateral fluoroskopik görünümlerle doğrulandı. Son olarak, IVD içine 0,3 mL 0,25% bupivakain ve 0,2 mL kontrast maddesi içeren 0,5 mL’lik karışım enjekte edildi (Şekil 2c).
Şekil 2
Ölçülen sonuçlar
Hastaların demografik ve klinik değişkenleri EMR’lerden elde edildi. ACDF cerrahisi sonrası sonuçlar, hastalara atanma konusunda körleştirilen iki özel eğitimli hemşire tarafından ortopedi poliklinik ziyaretlerinde ameliyat sonrası 1. hafta ve 3. ayda toplandı.
Ağrı şiddeti, 0 (ağrı yok) ile 10 (en şiddetli ağrı) arasında değişen 11 puanlı sayısal değerlendirme ölçeği (NRS) kullanılarak değerlendirildi. CDP ile ilişkili işlevsel sakatlığı ölçmek için Oswestry Sakatlık İndeksi (ODI) kullanıldı. CDP’ye bağlı sakatlığı kapsayan on bileşenden oluşan bu indeks, her bileşenin 0 (en iyi) ile 5 (en kötü) arasında değişen 6 puanlı Likert ölçeğiyle değerlendirilmesiyle oluşturuldu. Toplam puan, (bileşen puanları toplamı/50) × 100 formülüyle hesaplandı ve yüksek puanlar daha yüksek sakatlığı gösterdi (). Pozitif servikal pro vokatif diskografi, aşağıdaki kriterleri karşıladı: (1) açılış basıncından 50 psi daha yüksek bir basıncında NRS skoru ≥7 olan ağrı uyandırma; ve (2) diskogramda annulus fibrosus’un dış tabakasına kontrast dağılımı (). ACDF ameliyatı sonrası sonuçlar, Odom kriterlerine göre mükemmel (tüm belirtilerin ortadan kalkması ve şikayetsizlik, anormal bulguların iyileşmesi), iyi (ara sıra şikayet ve anormal bulguların iyileşmesi veya değişmemesi), iyileşmemiş (belirtilerin değişmemesi) ve kötü (belirtilerin kötüleşmesi) olarak sınıflandırıldı (). Pozitif servikal analjezik diskografi şu şekilde tanımlandı: (1) prosedürden sonraki 60 dakika içinde NRS skorunda ≥50% ağrı azalması; (2) annulus fibrosus’un dış tabakasına kontrast dağılımı (). Her iki prosedür de temelde tanısal nitelikteydi; patolojik olarak ağrı yapan bir diski, radyolojik olarak dejeneratif ancak klinik olaraksemptomsuz bir diskten ayırmayı ve böylece ameliyat uygunluğunu belirlemeyi amaçladı. FL rehberliğinde pro vokatif diskografide, pozitif sonuç (NRS ≥7 ile kontrast enjeksiyonu eşliğinde uyandırılan ağrının uyumluluğu), semptom yapan disk seviyesini ameliyat hedefi olarak belirledi. US rehberliğinde analjezik diskografide, pozitif sonuç (yerel anestezik enjeksiyonundan sonraki 60 dakika içinde ≥50% ağrı azalması), ağrı yapan diski doğruladı ve o seviyede ACDF için adaylığı işaret etti. Doğruluk oranı, her diskografi yöntemiyle belirlenen seviyede ACDF ameliyatı geçen hastaların, ameliyat sonrası iyi ile mükemmel sonuç bildirdiği oran olarak tanımlandı. Prosedür süresi, yerel anestezinin uygulandığı andan
IVD içine kontrast madde enjeksiyonu tamamlandıktan sonra, diğer prosedürel değişkenler olarak kontrast uygulamasına kadar yapılan iğne deneme sayısı, prosedür başına floroskopik görüntü sayısı ve radyasyon maruziyeti değerlendirildi. Bakteriyel discitis, omurilik veya sinir hasarı, epidural veya retrofarengeal apse, vazovagal reaksiyon, hematoma, istemsiz vasküler enjeksiyon, quadripleji ve lokal anestezik toksisitesi gibi ciddi yan etkiler incelendi. Ayrıca baş ağrısı, baş dönmesi, bulantı veya kusma ve üst uzuvlarda geçici uyuşma gibi hafif yan etkiler de değerlendirildi.
Birincil sonuç, cerrahi sonrası 3. ayda iyi ile mükemmel cerrahi sonuçlar için doğruluk oranıydı. İkincil sonuçlar prosedürel değişkenleri, NRS skorlarını, ODI skorlarını ve yan etkileri içermektedir.
Örneklem büyüklüğü hesaplaması
Örneklem büyüklüğü hesabı, PASS yazılım sürüm 16 (NCDS, LLC. Kaysville, Utah, USA) kullanılarak yapıldı. Bu çalışma, US rehberliğinde servikal analjezik diskografinin CDP tanısında ve ACDF cerrahisi sonrası iyi ile mükemmel sonuçların öngörülmesinde etkinliğini değerlendirmek üzere tasarlandı. Tarihsel olarak, CDP tespit amacıyla konvansiyonel FL rehberliğinde servikal provokatif diskografi uygulayan hastaların yaklaşık %75 ile %85’i iyi ile mükemmel cerrahi sonuçlar bildirmiştir (, , ). Araştırmacılar, bu oranın %85 ile %95 arasına çıkması durumunda yeni yöntemi benimsemeyi göz önünde bulundururdu. %80 istatistiksel güç ve iki yönlü %5 anlamlılık düzeyi sağlanması için her kohortta 141 hastalık örneklem büyüklüğü gerekiyordu. Olası %20 kayıp dikkate alınarak, hedef dahilme sayısı her kohortta 177 hast olarak belirlendi.
İstatistiksel analiz
İstatistiksel analizler SPSS 22.0 (SPSS Inc, Chicago, IL) kullanılarak gerçekleştirildi ve anlamlılık p < 0.05 olarak tanımlandı. Normal dağılım testi Shapiro–Wilk testiyle incelendi. Normal dağılan sürekli veriler, normal dağılmayan sürekli veriler ve kategorik veriler sırasıyla ortalama ± standart sapma (SD), medyan ile çeyrekler arası aralık (IQR) ve yüzde olarak betimlendi ve karşılaştırmalar sırasıyla öğrenci t testi, Wilcoxon rank-sum testi ve Ki-kare testiyle yapıldı. Zaman içinde hastalardan elde edilen ve normal dağılmayan tekrar ölçümlü NRS ağrı skorları, kohort içi değişimleri değerlendirmek için Friedman testiyle analiz edildi; ardından zaman noktaları arasında eşleştirilmiş Wilcoxon rank-sum testiyle post hoc çiftli karşılaştırmalar gerçekleştirildi. Her zaman noktasında kohortlar arası karşılaştırmalar Mann–Whitney U testiyle yapıldı. Tekrar ölçümlü ODI skorları, kohort, zaman ve kohort × zaman etkileşimini sabit etkiler olarak, hastalar düzeyinde rastgele kesim terimini içeren lineer karma etkili modelle analiz edildi ve böylece hastalar içi bağımlılık dikkate alındı; küresellik Mauchly testiyle incelendi. Her zaman noktasında kohortlar arası farklar modelden değerlendirildi ve %95 güvenirlik aralıkları (GAA) ile rapor edildi. Birden fazla çiftli karşılaştırma yapıldığında, düzeltilmiş p değeri 0.05/3 = 0.017 olacak şekilde Bonferroni düzeltmesi uygulandı. Eksik veriler analizden çıkarıldı.
Sonuçlar
Şekil 1, çalışma kohortlarının akış diyagramını göstermektedir. Dahil etme ve hariç tutma kriterlerinin uygulanmasının ardından, toplam 558 hastacık discografi tekniğine göre iki kohorta ayrıldı: 177’si US kohortunda ve 381’i FL kohortunda. Tamamlanmayan tıbbi verilere sahip hastaların dışlanması sonrasında sırasıyla 146 ve 329 kişi geride kaldı. Değiştirilmeden 1:1 PSM kullanılarak birincil analiz için her kohortta 146 hastacık kullanılabilir durumdaydı ve bu örneklem, birincil sonuç için yeterli (>80%) istatistiksel güce sahipti.
Tablo 1’de görüldüğü gibi, PSM sonrasında iki kohort arasındaki demografik ve klinik özellikler dengeliydi; tüm SMD değerleri <0,1 ve p >0,05 olarak bulundu.
Tablo 1
| Değişkenler | PSM Öncesi | SMD | PSM Sonrası | SMD | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| US kohortu (n = 146) | FL kohortu (n = 329) | t/χ2 değeri | P | US kohortu (N = 146) | FL kohortu (N = 146) | t/χ2 değeri | P |
| Yaş ± SD (yıl) | 48,81 ± 9,54 | 47,34 ± 8,28 | 1,702 | 0,089 | 0,164 | 48,81 ± 9,54 | 49,02 ± 9,76 | −0,218 | 0,828 | −0,022 |
| Cinsiyet, n (%) | 1,382 | 0,268 | 0,124 | 0,815 |
| Kadın | 79 (54,1%) | 197 (59,9%) | −0,117 | 79 (54,1%) | 76 (52,1%) | 0,040 |
| Erkek | 67 (45,9%) | 132 (40,1%) | 0,117 | 67 (45,9%) | 70 (47,9%) | −0,040 |
| BMI ± SD (kg/m²) | 23,21 ± 3,52 | 24,83 ± 4,63 | −3,771 | <0,001 | −0,394 | 23,21 ± 3,52 | 23,37 ± 3,22 | −0,485 | 0,628 | −0,047 |
| Hastalık süresi ± SD (ay) | 16,03 ± 6,78 | 18,11 ± 7,27 | −2,936 | 0,003 | −0,296 | 16,03 ± 6,78 | 15,88 ± 6,21 | 0,236 | 0,813 | 0,023 |
| Etkilenen taraf, n (%) | 15,184 | 0,001 | 0,147 | 0,929 |
| Sol | 24 (16,4%) | 83 (25,2%) | −0,218 | 24 (16,4%) | 26 (17,8%) | −0,037 |
| Sağ | 25 (17,1%) | 91 (27,7%) | −0,256 | 25 (17,1%) | 26 (17,8%) | −0,018 |
| İkili | 97 (66,4%) | 155 (47,1%) | 0,397 | 97 (66,4%) | 94 (64,4%) | 0,042 |
| BT veya MR bulguları, n (%) | 4,400 | 0,037 | 0,055 | 0,906 |
| Yumuşak disk hernisi | 66 (45,2%) | 183 (55,6%) | −0,209 | 66 (45,2%) | 64 (43,8%) | 0,028 |
| Osteofitli yumuşak disk hernisi | 80 (54,8%) | 156 (44,4%) | 0,209 | 80 (54,8%) | 82 (56,2%) | −0,028 |
| Ameliyat öncesi disk yüksekliği (mm) | 3,51 ± 1,30 | 3,38 ± 2,51 | 0,151 | 0,880 | 0,065 | 3,38 ± 2,15 | 3,40 ± 2,32 | −0,090 | 0,928 | 0,058 |
| Ağrı başlangıcı türü, n (%) | 0,567 | 0,495 | 0,121 | 0,862 |
| Kademeli | 126 (86,3%) | 275 (83,6%) | 0,076 | 126 (86,3%) | 128 (87,7%) | −0,042 |
| Yaralanma | 20 (13,7%) | 54 (16,4%) | −0,076 | 20 (13,7%) | 18 (12,3%) | 0,042 |
| Ağrı türü, n (%) | 2.913 | 0.101 | 0.062 | 0.901 |
| Üst uzuvlara yayılan ağrı | 99 (67.8%) | 196 (59.6%) | 0.171 | 99 (67.8%) | 97 (66.4%) | 0.030 |
| Üst uzuvlara yayılmayan ağrı | 47 (32.2%) | 133 (40.4%) | −0.171 | 47 (32.2%) | 49 (33.6%) | −0.030 |
| NRS ağrı skoru ± SD | 7.88 ± 1.93 | 7.63 ± 1.75 | 1.391 | 0.165 | 0.136 | 7.88 ± 1.93 | 7.76 ± 1.82 | 0.651 | 0.516 | 0.064 |
| Duyu kaybı, n (%) | 4.450 | 0.044 | 0.134 | 0.807 |
| Hayır | 51 (34.9%) | 149 (45.3%) | −0.213 | 51 (34.9%) | 54 (37.0%) | −0.044 |
| Evet | 95 (65.1%) | 180 (54.7%) | 0.213 | 95 (65.1%) | 92 (63.0%) | 0.044 |
| Güç kaybı | 3.567 | 0.070 | 0.059 | 0.904 |
| Hayır | 93 (63.7%) | 179 (54.4%) | 0.190 | 93 (63.7%) | 91 (62.3%) | 0.029 |
| Evet | 53 (36.3%) | 150 (45.6%) | −0.190 | 53 (36.3%) | 55 (37.7%) | −0.029 |
| ODI puanları ± SD | 41.45 ± 7.50 | 43.16 ± 6.39 | −2.548 | 0.011 | −0.245 | 41.45 ± 7.50 | 41.67 ± 7.74 | −0.289 | 0.773 | −0.029 |
| Önceki tedaviler, n (%) | 9.502 | 0.023 | 0.225 | 0.973 |
| Fizik tedavi | 19 (13.0%) | 67 (21.0%) | −0.214 | 19 (13.0%) | 18 (12.3%) | 0.021 |
| İlaç tedavisi | 46 (31.5%) | 117 (36.7%) | −0.110 | 46 (31.5%) | 48 (32.9%) | −0.030 |
| Kortikosteroid enjeksiyonu | 31 (21.2%) | 41 (12.9%) | 0.222 | 31 (21.2%) | 33 (22.6%) | −0.034 |
| Perkütan disk dekompresyonu | 50 (34.2%) | 94 (29.5%) | 0.101 | 50 (34.2%) | 47 (32.2%) | 0.042 |
| Eşlik eden hastalıklar, n (%) |
| Hiperlipidemi | 22 (15.1%) | 57 (17.3%) | 0.371 | 0.595 | −0.060 | 22 (15.1%) | 24 (16.4%) | 0.103 | 0.873 | −0.036 |
| Hipertansiyon | 29 (19.9%) | 84 (25.5%) | 1.792 | 0.200 | −0.134 | 29 (19.9%) | 32 (21.9%) | 0.187 | 0.774 | −0.049 |
| Diyabet mellitus | 19 (13.0%) | 58 (17.6%) | 1.586 | 0.227 | −0.128 | 19 (13.0%) | 21 (14.4%) | 0.116 | 0.865 | −0.041 |
| Cerrahi seviyeler, n (%) | 14.277 | 0.027 | 0.540 | 0.997 |
| Tek seviye |
| C3–4 | 11 (7.5%) | 24 (7.3%) | 0.007 | 11 (7.5%) | 12 (8.2%) | −0.026 |
| C4–5 | 16 (11.0%) | 63 (19.1%) | −0.228 | 16 (11.0%) | 14 (9.6%) | 0.046 |
| C5–6 | 30 (20.5%) | 83 (25.2%) | −0.112 | 30 (20.5%) | 33 (22.6%) | −0.051 |
| C6–7 | 24 (16.4%) | 33 (10.0%) | 0.190 | 24 (16.4%) | 22 (15.1%) | 0.036 |
| İki komşu seviye |
| C4–6 | 28 (19.2%) | 44 (13.4%) | 0.158 | 28 (19.2%) | 26 (17.8%) | 0.036 |
| C5–7 | 25 (17.1%) | 68 (20.7%) | −0.092 | 25 (17.1%) | 26 (17.8%) | −0.018 |
| C6-Th1 | 12 (8.2%) | 14 (4.2%) | 0.166 | 12 (8.2%) | 13 (8.9%) | −0.025 |
| Ameliyat süresi ± SD (dk) | 64.51 ± 18.41 | 67.27 ± 17.93 | −1.535 | 0.125 | −0.152 | 64.51 ± 18.41 | 65.02 ± 18.99 | −0.273 | 0.785 | −0.027 |
| Kan kaybı ± SD (mL) | 36.91 ± 9.72 | 38.42 ± 10.55 | −1.474 | −0.149 | 36.91 ± 9.72 | 37.13 ± 9.61 | −0.229 | 0.819 | −0.023 |
İkili kohortlar arasındaki temel (bazal) değerlerin PSM öncesi ve sonrasındaki hasta özellikleri.
PSM, eğilim puanı eşleştirme; US, ultrason; FL, floroskopi; SD, standart sapma; SMD, standartlaştırılmış ortalamalar farkı; BMI, kütle indeksi; CT, bilgisayarlı tomografi; MRI, manyetik rezonans görüntüleme; NRS, sayısal ölçek; ODI, Oswestry engelliilik indeksi.
Şekil 3, ACDF ameliyatı sonrası klinik sonuçları göstermektedir. Friedman testi, her iki kohortun da 3 aylık takipte NRS ağrı skorlarında anlamlı bir azalma gösterdiğini ortaya koymuştur (her iki
p
< 0.001). Mann–Whitney U testi ile kohortlar arası karşılaştırmalar, ameliyat sonrası 1. haftada US kohortunda median NRS skorunun 2 (IQR: 1, 3) (aralık: 1–6), FL kontrol kohortunda ise 3 (IQR: 2, 4) (aralık: 2–7) olduğunu ve bu iki kohort arasında anlamlı bir fark olduğunu göstermiştir (z = −5.598, düzeltilmiş
p
< 0.001). Ameliyat sonrası 3. haftada US kohortunda median NRS skoru 1 (IQR: 1, 3) (aralık: 1–6) olup, bu değer 2 (IQR: 1, 3) (aralık: 1–6) değerinden anlamlı derecede düşüktür (z = −4.206, düzeltilmiş
p
< 0.001). Karışık etkili doğrusal modelde kohort × zaman etkileşimi anlamlı bulunmuştur (F = 5.41,
p
= 0.005; Greenhouse-Geisser düzeltmeli F = 5.41,
p
= 0.008).
Post hoc
Bonferroni düzeltmesi ile yapılan kohortlar arası karşılaştırmalar, US kohortunun hem 1. haftada (14.77 ± 2.15’e karşı 17.42 ± 2.98, t = −4.159, düzeltilmiş
p
< 0.001) hem de 3. haftada (6.56 ± 4.66’ye karşı 8.55 ± 5.14, t = −3.123, düzeltilmiş
p
= 0.002) takip değerlendirmeleri. 3 aylık takipte, ACDF ameliyatı öncesinde US rehberliğinde servikal analjezik diskografi uygulanan hastaların sırasıyla %48,6’sı ve %43,2’si iyi veya mükemmel cerrahi sonuçlar yaşadı. Bu oranlar, FL eşliğinde konvansiyonel provokatif diskografi alan olguların %43,8 ve %34,9 oranlarına göre anlamlı derecede yüksekti. Bu bağlamda, iyi ile mükemmel cerrahi sonuç bildiren hastaların oranı olarak tanımlanan doğruluk oranı, US kohortunda %91,8 olarak ölçüldü ve önceden belirlenen %85 ile %95 aralığına dahil olarak yöntemin CDP için etkinliğini doğruladı. Buna karşılık, eşleştirilmiş FL kohortunda başarı oranı %78,7 olarak kaydedildi ve bu, anlamlı derecede düşüktü (fark = 13,1%, 95%İA: 5,0% ile 21,0%;
p
= 0.018). Eşleştirilmemiş FL kontrol kohortunun tamamında genel doğruluk oranı %76,0 (250/329) olarak bulundu ve bu oran, literatürde konvansiyonel FL eşliğinde servikal provokatif diskografi için bildirilen %75 ile %85 aralığıyla uyumluydu.
Şekil 3
Tablo 2’de görüldüğü gibi, iki kohort arasında prosedürel değişkenler açısından anlamlı farklar vardı. US rehberliğinde yapılan servikal analjezik diskografi prosedürü, FL kontrol kohortuna göre kontrast verilmeden önce daha az iğne denemesi gerektirdi. US kohortunda prosedür başına ortalama floroskopik çekim sayısı daha azdı ve daha düşük radyasyon dozları gözlemlendi. Ortalama prosedür süresi ayrıca FL kontrol kohortuna göre kohortunda daha kısaydı (hepsi p < 0.001). Her iki kohortta da ciddi adverse olay gözlemlenmedi. US kohortunda kan aspirasyonu ile belirlenen istemsiz vasküler ponksiyon yalnızca hastaların %1,4’ünde görüldü ve bu oran, FL kontrol kohortunda izlenen %8,9 oranına göre anlamlı derecede düşüktü.
Tablo 2
| Sonuçlar | US kohortu (N = 146) | FL kohortu (N = 146) | z/t/χ2 değeri | P |
|---|---|---|---|---|
| Karışık madde verilene kadar iğne denemeleri (medyan ± IQR) | 2 (1, 3) | 3,5 (2,5, 4,5) | −3,469 | <0,001 |
| Prosedür başına floroskopik çekim sayısı (sayı, ortalama ± SD) | 2,10 ± 1,37 | 6,52 ± 1,56 | −25,724 | <0,001 |
| Radyasyon dozu (µGy m2) (ortalama ± SD) | 869,65 ± 188,45 | 8.925,30 ± 693,91 | −135,370 | <0,001 |
| Prosedür süresi (dk) (ortalama ± SD) | 4,47 ± 2,38 | 17,31 ± 3,54 | −36,371 | <0,001 |
| Yan etkiler, n (%) | ||||
| İstemsiz vasküler ponksiyon | 2 (%1,4) | 13 (%8,9) | 8,503 | 0,006 |
| Baş dönmesi | 6 (%4,1) | 9 (%6,2) | 0,632 | 0,597 |
| Bulantı veya kusma | 8 (%5,5) | 14 (%9,6) | 1,770 | 0,267 |
US rehberliğinde analjezik diskografi ile FL rehberliğinde provokatif diskografinin karşılaştırılması.
US, ultrason; FL, floroskopi; IQR, çeyrekler arası menzil; SD, sapma.
Tartışma
Şimdiye kadar, ACDF ameliyatı öncesinde CDP tanısı koymak için US rehberliğinde analjezik servikal diskografinin FL onayıyla etkinliğini araştıran en büyük retrospektif çalışma bu olmuştur. Bulgularımız, bu tekniğin konvansiyonal floroskopi rehberliğinde provokatif diskografiden daha doğru olduğunu ve US görüntülemesinden ek faydalar sağladığını göstermiştir.
FL eşliğinde yapılan servikal provokatif diskografi, disket uyarılarak morfolojisi değerlendirilir; temel hipotez, ağrılı servikal disketlerin sinir büyümesi, iltihaplanma ve mekanik aşırı hareketlilik kombinasyonu göstermesidir (). En son sistematik derlemede, Ağrıyı Çalıştırma Derneği (IASP) kriterleri kullanılarak, en az 10 üzerinden 7 provokasyonel şiddette ağrı ile gerçekleştirilen servikal provokatif diskografinin, vertebral disk bozukluklarına ikincil kronik boyun ağrısı hastalarında önemli bir tanı aracı olduğu belirtilmiştir (). Ohnmeiss DD ve arkadaşları servikal provokatif diskografi uygulanan hastalar serisini gözlemiş ve normal görünen 35 diskette hastaların %14,3’ünde, anormal görünen 234 diskette ise olguların %77,8’inde klinik ağrının provokasyonuyla ağrı uyandırıldığını bulmuştur. Bulguları, radyografik görünüm ile ağrı provokasyon sonuçları arasında iyi uyum olduğunu göstermiştir. Diskografi, klinik açıdan önemli anormallikleri ayırt etmede özellikle faydalı olabilir (). Önceki çalışmalar, bu tekniğin ACDF ameliyatı öncesindeki prediktif doğruluğunu incelemiştir. Bulguları, servikal provokatif diskografi temeli üzerine ACDF ameliyatı geçen hastalar arasında, 1,5 ile 14 aylık takip süresinin ardından başarılı ve çok başarılı sonuçların genel oranının %75 ile %85 arasında değiştiğini göstererek, bu tekniğin ağrılı disk seviyesini etkili biçimde yerelleştirebileceği ve hastalara cerrahi fayda sağlayabileceği yönünde destek sunmuştur (, , ). Erken döneme ait kanıtlarla uyumlu olarak, ameliyat sonrası 3. ay takibinde hastaların toplamda %78,7’si başarılı ile çok başarılı cerrahi sonuçlar yaşamış; NRS ağrı puanlarında ve ODI puanlarında anlamlı azalmalar kaydedilmiştir.
Pozitif diskogramın, basınç altında nucleus pulposus’a kontrast madde enjekte edilmesiyle eşlik eden ağrı uyarılmasıyla belirlendiği düşünüldüğünden, servikal provokatif diskografide sahte pozitif yanıtlar hastaların %5 ile %27’sinde görülmüştür. Bu sahte pozitifler, yüksek basıncılı enjeksiyonların annulus fibrosus, uç plakalar veya komşu bağların gerilmesine bağlı olarak ağrı oluşturmasından kaynaklanabilir. Ayrıca dejenerasyon geçen İVD’lerin saldırdığı inflamatuar sitokinler, C- lifi ve Aδ liflerinde duyarlılaşmaya yol açmaktadır. Bu koşullar altında, normal fizyolojik düzeylerin altında enjeksiyon basıncı ağrının yeniden oluşturulmasına ve sahte pozitif oluşumuna neden olabilir. Konvansiyel provokatif diskografinin aksine, servikal analjezik diskografi duyarlılaşmış nociceptörleri anestezileerek önemli ölçüde ağrı azalması sağlamış ve invaziv prosedürün ağrıyı kötüleştirmesinden kaçınılmıştır. Michael Putzier ve arkadaşları, cerrahi karar vermeye yönelik 31 idiopatik dejenerasyon diskinde provokatif ve analjezik diskografiyi karşılaştırmıştır. Analjezik diskografi prosedürleri sırasında eşlik eden ağrının oranının, provokatif diskografiyeye göre neredeyse iki katı olduğunu bulmuşlardır. Ayrıca analjezik yöntem hem provokatif diskografiyle uyarılan eşlik eden ağrı hem de Modic değişikliklerinin varlığı ile ilişkilidir. Bu nedenle, ağrı uyarılmasından çok ağrının azalmasının değerlendirilmesi avantajlı olabilir. Önceki bir çalışma, sonrasında anterior servikal füzyon cerrahisi geçen 71 ardışık hastada ağrılı disk sendromu için yeni bir tanı testi olarak servikal analjezik diskografiyi değerlendirmiştir. Sonuçları, iki yıllık takipte %93 iyi veya mükemmel iyileşme oranını göstermiştir. Başka bir erken çalışma, analjezik diskografinin ağrılı disk sendromu olan hastalarda tanyı doğruladığı ve lezyonu anterior servikal füzyon cerrahisi sırasında daha doğru biçimde yerleştirdiğini göstermiştir. Bu çalışmada, ACDF öncesinde servikal analjezik diskografi geçen hastaların %91,8’i iyi veya mükemmel postoperatif sonuçlar göstermiştir. Bu oran, konvansiyel provokatif
disografide, servikal analjezik disografinin cerrahi sonuçlar için daha iyi bir prediktif doğruluk sağladığını, bu bulgunun yayımlanmış kanıtlarla uyumlu olduğunu göstermektedir. Buna ek olarak, analjezik yöntem, cerrahi sonrası 3 ay içinde uyarıcı yaklaşıma göre anlamlı derecede düşük NRS ağrı skorları ve ODI skorları göstermiş; bu da kısa süreli takipte daha avantajlı bir cerrahi sonucu işaret etmektedir.
Genellikle servikal disografi, FL eşliğinde gerçekleştirilir. Son zamanlarda, CDP’li bir hastada iğne girişini servikal disklere yönlendirmek için US tekniği kullanılmıştır. Konvansiyel fluoroskopik teknikle karşılaştırıldığında, US görüntülemesi, sternokleidomastoid, trakea, özofagus, tiroid bezi, CA ve IJV dahil olmak üzere boyun yumuşak dokularının ve birkaç hayati yapının gerçek zamanlı olarak görülebilmesini sağlayarak bu dokuların yaralanmasından kaçınmaya yardımcı olmaktadır. TP’nin anterior tuberkülünün landmark olarak kullanılmasıyla, iğne trajektorisi IJV’nin lateral kenarından tam da geçtiği için iğne girişinin US ışına açısı sivri değil, dar açı olarak korunurken iğne ucunun sinir kökünden güvenli şekilde uzak tutulması sağlanmaktadır. Ayrıca bu yaklaşım, FL eşliğinde rutin orta hat yaklaşımıyla servikal disografi yapılırken karotid kılıfının manuel displasmanı sırasında ortaya çıkabilecek vazovagal refleksi önlemektedir. Sonuç olarak, FL onaylı US eşliğinde gerçekleştirilen disografi prosedürleri; daha az iğne girişli planlı iğne yolu, daha kısa prosedür süresi ve azalmış radyasyon maruziyeti gibi birkaç avantaj sunmaktadır. Serimizde, kontrast verilene kadar yapılan iğne deneme sayısı, prosedür süresi ve radyasyon maruziyeti, US kohortunda FL kohortuna göre anlamlı derecede azalmıştır.
Cervikal diskografide ilişkili komplikasyonlar nadir olsa da, diskitis, hematoma, omuriliği hasarı, sinir hasarı ve vasküler hasar gibi ciddi adverse olaylar bildirilmiştir (). Vasküler veya sinirsel iğnelemesi gibi hafif yan etkiler yine potansiyel komplikasyonlar olarak kalmıştır. Bu çalışmada, çalışmamızdaki ABD kohortunda istemsiz vasküler iğnelemesi olguların %1,4’ünde, FL kohortunda ise %8,9 oranında gözlemlenmiştir. Bu anlamlı fark, US görüntülemenin kan damarlarını, özellikle CA, IJV ve tiroid arteri açıkça görsel olarak değerlendirebilme yeteneğine atfedilebilir.
Birkaç sınırlama mevcuttu. İlki olarak, US tekniği uygulayan hekimlerin uzmanlığı ve becerisine büyük ölçüde dayanıyordu; dik öğrenme eğrisi ve özelleşmiş yüksek frekanslı lineer prob gereksinimi, topluluk ortamlarında yaygın klinik kullanıma yönelik belirgin engeller oluşturuyordu. İkinci olarak, retrospektif veriler tek bir hastaneden toplanmış olup, seçim yanlılığı giriştirebilir ve bulgularımızın genelgenirliliğini sınırlayabilirdi. Üçüncü olarak, PSM kullanılmış olsa da, kalan konfoundingu tamamen ortadan kaldıramadı. Dördüncü olarak, takip süresi 3 month ile sınırlıydı ve örneklem boyutu adverse olayları değerlendirmek için tasarlanmamıştı. Son olarak, zaman içinde tekniğin seçiminde meydana gelen değişiklikler, öğrenme eğrisi veya zamanla ilgili etkiler nedeniyle sonuçları etkileyebilirdi. Bu nedenle, bulgularımızı doğrulamak için uzun vadeli takipli, iyi tasarlanmış, randomize, kontrollü bir deneme gerekliydi.
Sonuç
Sonuç olarak, FL doğrulamasıyla desteklenen US-rehberli kaval analjezik diskografi, ACDF ameliyatı öncesinde CDP teşhisinde, FL rehberliğiyle uygulanan konvansiyonel kaval provokatif diskofe göre daha doğru çıkmış ve iyi ile mükemmel ameliyat sonuçları oranı açısından anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Bu teknik ayrıca daha az iğne denemesi, daha kısa prosedür süresi, daha az radyasyon maruziyeti ve istemsiz intravasküler iğnelemesi riskinin azalması gibi ek avantajlar da sunmuştur. Kısa vadeli takip içinde ameliyat kararı verilmesinde en uygun seçenek olarak hizmet edebilir.
İfadeler
Veri kullanılabilirlik ifadesi
Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, authors tarafından makul bir şart koşmadan kullanılabilir hale getirilecektir.
Ahlak beyanı
İnsanlarla yürütülen çalışmalar, Capital Medical University’ye bağlı Beijing Xuanwu Hastanesi İnsan Ahlak Komiteleri tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılar, bu çalışmaya katılmak için yazılı bilgilendirilmiş onamlarını vermişlerdir.
Yazar katkıları
LH: Resmi analiz, Proje yönetimi, Metodoloji, Gözetim, Yazım – inceleme & düzenleme, Kavramsal oluşturma, Araştırma, Kaynaklar. LY: Metodoloji, Yazılım, Araştırma, Yazım – özgün taslak, Veri düzenlemesi, Proje yönetimi, Kaynaklar, Kavramsal oluşturma. WZ: Araştırma, Yazım – özgün taslak, Kavramsal oluşturma, Metodoloji, Finansman edinme, Görselleştirme, Resmi analiz, Doğrulama, Proje yönetimi.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımı için finansal destek alındığını beyan etmişlerdir. Çalışma, Beijing Belediye Hastaneleri Bilimsel Eğitim Araştırma Programı (PX20240804) tarafından finanse edilmiştir.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmişlerdir.
Üretken yapay zekâ beyanı
Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zekânın kullanılmadığını beyan etmişlerdir.
Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zekâ desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren doğruluk sağlamak için makul çabalar sarf edilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncı notu
Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
Kısaltmalar
CDP, servikal diskojenik ağrı; IVD, intervertebral disk; ACDF, anterior servikal diskektomi ve füzyon; US, ultrason; FL, floroskopi; PSM, eğilim puanıyla eşleştirilmiş; EMRs, elektronik tıbbi kayıtlar; CT, bilgisayarlı tomografi; MRI, manyetik rezonans görüntüleme; SMD, standartlaştırılmış ortalamalar farkı; TP, transvers process; NRS, sayısal derecelendirme ölçeği; ODI, Oswestry engelli indeksi; SD, standart sapma; IQR, çeyrekler arası aralık.
-
1.
Saini AMukhdomi T. Cervical discogenic syndrome(archived). In: Statpearls. Treasure Island, FL: StatPearls Publishing (2026):267–73. Çevrimiçi erişim: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/32310420. (Erişim tarihi: 8 Kasım 2026).
- Google Scholar
- Makaledeki referansı görüntüle
-
2.
Peng BDePalma MJ. Cervical disc degeneration and neck pain.J Pain Res. (2018) 11:2853–57. 10.2147/JPR.S180018
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makaledeki referansı görüntüle
-
3.
Cote PCassidy DJCarroll LJKristman V. The annual incidence and course of neck pain in the general population: a population-based cohort study.Pain. (2004) 112(3):267–73. 10.1016/j.pain.2004.09.004
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makaledeki referansı görüntüle
-
4.
Siebenrock KAAebi M. Cervical discography in discogenic pain syndrome and its predictive value for cervical fusion.Arch Orthop Trauma Surg. (1994) 113(4):199–203. 10.1007/BF00441832
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makaledeki referansı görüntüle
-
5.
Senter BS. Cervical discogenic syndrome: a cause of chronic head and neck pain.J Miss State Med Assoc. (1995) 36(8):231–4. Available online at:https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7473695. (Accessed November 8, 2026).
- Pubmed Abstract
- Google Scholar
- View reference in article
-
6.
Onyewu O, Manchikanti L, Falco FJ. An update of the appraisal of the accuracy and utility of cervical discography in chronic neck pain.Pain Physician. (2012) 15(6):E777–806. 10.36076/ppj.2012/15/E777
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
7.
Osler GE. Cervical analgesic discography. A test for diagnosis of the painful disc syndrome.S Afr Med J. (1987) 71(6):363. Available online at:https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3563772. (Accessed November 8, 2026).
- Pubmed Abstract
- Google Scholar
- View reference in article
-
8.
Lam KHS, Hung CY, Wu TJ, Chen WH, Ng TT, Lin JA et al. Novel ultrasound-guided cervical intervertebral disc injection of platelet-rich plasma for cervicodiscogenic pain: a case report and technical note. Healthcare (Basel). (2022) 10(8):1427. 10.3390/healthcare10081427
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
9.
Maeda M, Maeda N, Masuda K, Nagano T, Tanaka Y. Ultrasound-guided cervical intervertebral disc injection without fluoroscopy. J Ultrasound Med. (2023) 42(1):239–46. 10.1002/jum.15989
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
10.
AbdouainiH, YangJ, LiM, ZhangP, LinK, JiangY ve ark. Gerçek zamanlı ultrason rehberliğinde BT eşliğinde percutan servikal disk enjeksiyonu: Servikal diskojenik hastalıkların doğru teşhisinde ortaya çıkan bir yaklaşım. J Pain Res. (2024) 17:3975–83. 10.2147/JPR.S480008
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
11.
HawkerGA, MianSK, KendzerskaT, FrenchM. Yetişkinlerde ağrı ölçümleri: ağrı için analog ölçek (Vas Pain), ağrı için sayısal derecelendirme ölçeği (Nrs Pain), McGill ağrı anketi (Mpq), kısa form McGill ağrı anketi (Sf-Mpq), kronik ağrı derecelendirme ölçeği (Cpgs), kısa form-36 bedensel ağrı ölçeği (Sf-36 Bps) ve intermitent ve sürekli osteoartrit ağrı ölçümü (Icoap). Arthritis Care Res (Hoboken). (2011) 63(Suppl 11):S240–52. 10.1002/acr.20543
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
12.
FairbankJC, PynsentP. Oswestry engelliilik indeksi. Spine (Phila Pa 1976). (2000) 25(22):2940–52; tartışma 52. 10.1097/00007632-200011150-00017
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
13.
ManchikantiL, DunbarEE, WargoBW, ShahRV, DerbyRC, CohenSP. Kronik omurga ağrısı için bir teşhis testi olarak servikal diskografi sistematik derleme. Pain Physician. (2009) 12(2):305–21. 10.36076/ppj.2009/12/305
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
14.
OdomGL, FinneyWW, WoodhallB. Servikal disk lezyonları. J Am Med Assoc. (1958) 166(1):23–8. 10.1001/jama.1958.02990010025006
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
15.
HubachPC. Anterior cervical spondylodesis’in intervertebral disk bozukluklarındaki ön çalışması.Eur Spine J. (1994) 3(4):209–13. 10.1007/BF02221594
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
16.
OhtoriSKinoshitaTYamashitaMInoueGYamauchiKKoshiTet al. Diskojenik bel ağrısının cerrahi sonuçları: tanı için diskografi ile diskoblock karşılaştırması kullanılan randomize bir çalışma.Spine (Phila Pa 1976). (2009) 34(13):1345–8. 10.1097/BRS.0b013e3181a401bf
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
17.
FukuiSNittaKIwashitaNTomieHNosakaSRohofO. Kronik lomber diskojenik bel ağrısında intradiskal pulsasyonlu frekans radyofrekansı: tanı için diskoblock kullanılan bir yıllık ön sonuç çalışma.Pain Physician. (2013) 16(4):E435–42. 10.36076/ppj.2013/16/E435
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
18.
MotimayaAAriciMGeorgeDRamsbyG. Servikal diskojenik ağrının yönetiminde servikal diskografinin tanısal değeri.Conn Med. (2000) 64(7):395–8. Çevrimiçi erişim:https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10946476. (Erişim tarihi: 8 Kasım 2026).
- Pubmed Abstract
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
19.
SlipmanCWPlasarasCPatelRIsaacZChowDGarvanCet al. Provokatif servikal diskografide semptom haritalama.Spine J. (2005) 5(4):381–8. 10.1016/j.spinee.2004.11.012
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
20.
OhnmeissDDGuyerRDMasonSL. Servikal diskografik yanıt ağrıları ile radyografik görüntüler arasındaki ilişki.Clin J Pain. (2000) 16(1):1–5. 10.1097/00002508-200003000-00001
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
21.
Buenaventura RM, Shah RV, Patel V, Benyamin R, Singh V. Spinal ağrı için tanı testi olarak diskografinin sistematik derlemesi: güncel bakış. Pain Physician. (2007) 10(1):147–64. 10.36076/ppj.2007/10/147
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
22.
Zheng Y, Liew S, Simmons E. Servikal diskektomi ve füziyonun seviyesinin belirlenmesinde manyetik rezonans görüntülemenin ve diskografinin değeri. Spine (Phila Pa 1976). (2004) 29(19):2140–5; tartışma 46. 10.1097/01.brs.0000141172.99530.e0
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
23.
Nystrom B, Schillberg B, Jin S, Taube A. Ağrılı segment/diskin belirlenmesinde diskografinin, diskobloğun ve yeni bir mekanik yöntemin yararlılığı. Neurochirurgie. (2023) 69(1):101397. 10.1016/j.neuchi.2022.101397
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
24.
Putzier M, Streitparth F, Hartwig T, Perka CF, Hoff E, Strube P. Diskoblok, ağrılı dejeneratif disklerin belirlenmesinde diskografinin yerini alabilir mi? Eur J Radiol. (2013) 82(9):1463–70. 10.1016/j.ejrad.2013.03.022
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
25.
Roth D. Servikal analjezik diskografi. Ağrılı disk sendromunun kesin tanısı için yeni bir test. JAMA. (1976) 235(16):1713–4. 10.1001/jama.235.16.1713
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
26.
Pitts J, Markle J, Berger D, Dodson E. Servikal diskojenik ağrının tedavisinde kemik iliği konsantresi veya lökosit zengin platlet plazmasının intradiskal enjeksiyonları: olgu serisi. Cureus. (2025) 17(5):e84166. 10.7759/cureus.84166
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
27.
Lam KH, Hung C, Wu T J. Ultrasound-guided cervical intradiscal injection with platelet-rich plasma with fluoroscopic validation for the treatment of cervical discogenic pain: a case presentation and technical illustration. J Pain Res. (2020) 13:2125–29. 10.2147/JPR.S264033
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
28.
Zeidman S M, Thompson K D, Tucker T B. Complications of cervical discography: analysis of 4400 diagnostic disc injections. Neurosurgery. (1995) 37(3):414–7. 10.1227/00006123-199509000-00007
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
29.
Guyer R D, Ohnmeiss D D, Mason S L, Shelokov A P. Complications of cervical discography: findings in a large series. J Spinal Disord. (1997) 10(2):95–101. 10.1097/00002517-199704000-00001
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
30.
Grubb S A, Kelly C K. Cervical discography: clinical implications from 12 years of experience. Spine (Phila Pa 1976). (2000) 25(11):1382–9. 10.1097/00007632-200006010-00010
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
Özet
Anahtar Kelimeler
analjezik diskografi, servikal diskojenik ağrı, tanı, floroskopi, provokatif diskografi, cerrahi, ultrasonografi
Başvuru
Zhao W, Yang L ve He L (2026) Ultrasound-guided cervical analgesic discography vs. conventional fluoroscopy-guided provocative discography for cervical discogenic pain: a propensity score-matched analysis. Front. Med. 13:1933557. doi: 10.3389/fmed.2026.1933557
Cep Tarihinde
10 Temmuz 2026

Güncellenmiş
25 Ekim 2026
Kabul Edilmiş
02 Kasım 2026
Yayınlanmış
13 Kasım 2026
13 – 2026
Héctor Isaac Rocha-González, Escuela Superior de Medicina (IPN), Meksika
Juan Gerardo Reyes-García, Escuela Superior de Medicina (IPN), Meksika
Juan Carlos Huerta-Cruz, Meksika Ulusal Solunum Hastalıkları Enstitüsü (INER), Meksika
© 2026 Zhao, Yang ve He.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli olarak dağıtılan bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf yapılması ve bu dergideki orijinal yayının, kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak belirtilmesi şartıyla, diğer platformlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Liangliang He lianglianghepain@163.com
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
