Özet
Arka Plan:
İnsan immün yetmezlik virüsü (HIV) enfeksiyonu ile birlikte seyreden ve aynı zamanda yüksek riskli genomik anormallikler taşıyan B-hücreli akut lenfoblastik lösemi (B-ALL), son derece nadir ve agresif bir klinik tablodur ve prognozu oldukça kötüdür. HIV ile yaşayan hastalar, bispesifik T-hücresi etkileyici immünoterapi klinik çalışmalarından sistematik olarak dışlanmıştır; bu da bu yüksek riskli popülasyonda güvenlik ve etkinlik konusunda sınırlı gerçek dünya kanıtı bırakmıştır.
Vaka sunumu:
24 Mart 2023’te, iyi kontrol altındaki HIV enfeksiyonu olan 40 yaşındaki bir erkek hasta, aşırı hiperlökositoz (309×109/L), KMT2A::AFF1 (t(4;11)) yeniden düzenlenmesi ve çoklu TP53 mutasyonları ile birlikte yüksek riskli B-ALL ve HIV enfeksiyonu ile üçlü risk faktörlerine sahip olduğu tespit edildi. Lökofernez, sitoredüksiyon ve vinkristin, daunorubisin, siklofosfamid, L-asparaginaz ve prednizon (VDCLP) indüksiyon kemoterapisinden sonra, ölçülebilir kalıntı hastalık (MRD) saptanmayan tam moleküler remisyon elde etti. İlaç-ilaç etkileşimlerini azaltmak ve immün yetkinliği korumak için antiretroviral tedavi (ART) optimize edildi. Riske dayalı blinatumomab konsolidasyon tedavisi iyi tolere edildi ve HIV virolojik kırılması olmadan derin MRD negatifliğini sürdürdü. Hasta daha sonra yoğun konsolidasyon ve otolog hematopoietik kök hücre transplantasyonu (auto-HSCT) aldı. Uzun süreli immün profilleme, tedavi fazına bağlı immün yeniden yapılanmayı ortaya koydu; buna derin ve sürdürülebilir B-hücresi aplazisi de dahildir. 4 Ağustos 2026’daki son takipte, tanıdan 40 aydan fazla bir süre sonra, hasta sürdürülebilir derin moleküler remisyon ve kalıcı HIV baskılanması içindeydi.
Sonuç:
Bu vaka, ART optimizasyonunun, riske dayalı blinatumomab konsolidasyonunun ve auto-HSCT’nin, HIV enfeksiyonu ve üçlü risk faktörlerine sahip yüksek riskli bir B-ALL hastasında güvenli ve etkili bir şekilde kalıcı derin moleküler remisyon sağlayabildiğini göstermektedir; ancak bireysel tedavilerin katkıları belirsizliğini korumaktadır. Uzun süreli immün izleme, bu ultra yüksek riskli popülasyonda immün yeniden yapılanma ve terapötik izleme hakkında yeni bilgiler sunmaktadır.
Giriş
İnsan immün yetmezlik virüsü (HIV) enfeksiyonu ile akut lenfoblastik löseminin (ALL) bir arada bulunması, nadir ancak klinik olarak zorlayıcı bir durumdur. Antiretroviral tedavinin (ART) yaygın kullanımı HIV ile yaşayan insanların yaşam beklentisini önemli ölçüde iyileştirmiş olsa da (), hematolojik kanserler de dahil olmak üzere AIDS tanımlayıcı olmayan malignitelerin insidansı da buna bağlı olarak artmıştır (). HIV ile ilişkili ALL genellikle agresif klinik seyir, zayıflamış immün gözetim, artmış tedaviye bağlı toksisite ve HIV negatif hastalara kıyasla daha kötü sonuçlarla karakterizedir (). Bu zorluklar, olumsuz genetik anormalliklerin varlığında daha da artar.
ALL’nin bilinen yüksek riskli alt tipleri arasında, KMT2A::AFF1 (t(4;11)) yeniden düzenlemesini taşıyan B-hücreli akut lenfoblastik lösemi, hızlı hastalık ilerlemesi, kemoterapi direnci ve erken nüks riskinin yüksek olmasıyla ilişkilidir (, ). Aynı zamanda TP53 mutasyonlarının varlığı, altta yatan genomik instabiliteyi ve geleneksel sitotoksik tedaviye direnci yansıtarak daha da kötü bir prognoz ile sonuçlanır (). Tanı anındaki yüksek beyaz kan hücresi (WBC) sayısı da bilinen bir olumsuz özelliktir; B-ALL’de yüksek risk stratifikasyonu için genellikle >30 × 109/L WBC sayısı kullanılır (). HIV enfeksiyonu olan hastalarda, yoğun kemoterapi, immünoterapi ve hematopoietik kök hücre transplantasyonunun uygulanması; immün fonksiyon bozukluğu, fırsatçı enfeksiyonlar ve ART ile antileukemik ajanlar arasındaki potansiyel ilaç-ilaç etkileşimleri nedeniyle daha da karmaşık hale gelir. Sonuç olarak, bu ultra yüksek riskli popülasyon için kanıta dayalı terapötik stratejiler son derece sınırlıdır ve büyük ölçüde tekil vaka raporları ile küçük retrospektif serilerle sınırlıdır.
CD19’e yönelik bispesifik bir T-hücresi etkileyici olan blinatumomab, nükseden/refraktör ve ölçülebilir kalıntı hastalık (MRD) pozitif B-ALL için etkili bir tedavi olarak ortaya çıkmıştır (). Ancak etkinliği, fonksiyonel konakçı T hücrelerine bağlıdır ve HIV enfeksiyonu olan hastalar çoğu kilit klinik çalışmadan sistematik olarak dışlanmıştır (, ). Dolayısıyla, HIV enfekte hastalarda blinatumomab kullanımının güvenliği, uygulanabilirliği ve immünolojik ön koşulları yeterince tanımlanmamıştır. Dahası, ART optimizasyonu, immün yeniden yapılanma ve T-hücresi bağımlı immünoterapi arasındaki dinamik etkileşim bu bağlamda yeterince araştırılmamıştır.
Burada, HIV enfeksiyonu ve üç risk faktörü olan hiperlökositoz, KMT2A::AFF1 yeniden düzenlenmesi ve eş zamanlı TP53 mutasyonu ile birlikte seyreden yüksek riskli B-ALL’nin eşsiz bir vakaını sunuyoruz. Bu hasta, ART modifikasyonu, blinatumomab tabanlı immünoterapi ve otolog hematopoietik kök hücre transplantasyonunu (auto-HSCT) içeren entegre bir tedavi stratejisi ile sürdürülebilir derin moleküler remisyon elde etmiştir. Bu vaka, immün duruma dayalı terapötik karar almanın potansiyel rolünü vurgulamakta ve dikkatle seçilmiş HIV ile ilişkili ALL hastalarında T-hücresi etkileyici immünoterapinin uygulanabilirliğine dair gerçek dünya kanıtı sunmaktadır. Gözlemlerimiz, bu nadir ve son derece zorlayıcı hasta popülasyonunun yönetimi hakkında klinik olarak ilgili bilgiler sağlayabilir.
Vaka sunumu
40 yaşındaki bir erkek hasta, 24 Mart 2023’te 3 haftadır devam eden diş eti kanaması ve 3 günlük ateş şikayetiyle hastaneye yatırıldı. Hasta 5 yıl önce HIV enfeksiyonu tanısı almış ve tenofovir disoproxil fumarat (TDF), efavirenz (EFV) ve lamivudin (3TC) ile uzun süreli ART almış, tedaviye iyi uyum göstermişti. Yatış sırasında HIV-1 RNA viral yükü <20 kopya/mL idi. Ayrıca 2 yıl önce tip 2 diyabet tanısı almış ve oral metformin (0.5 g, günde iki kez) ile iyi glikemik kontrol sağlamıştı. Aile öyküsünde hematolojik malignite veya kalıtsal hastalık yoktu.
Fizik muayenede anemiye uyumlu solgunluk saptandı. Palpabl yüzeyel lenfadenopati veya sternal hassasiyet tespit edilmedi. Dalak büyümüş olup sol kostal kenarın yaklaşık 3 cm altında palpabl idi; sert, iyi sınırlı ve hassas değildi. Yatış öncesi laboratuvar incelemeleri ciddi hematolojik anormallikler gösterdi: beyaz kan hücresi sayısı (WBC) 309×109/L, hemoglobin seviyesi 62 g/L, trombosit sayısı 26×109/L ve lökositlerin %91’ini oluşturan dolaşımdaki blast hücreleriydi. Hidroksiüre (1.0 g oral olarak günde üç kez) uygulamasından 2 gün sonra, hastanemizde tekrar yapılan testlerde WBC sayısı 253.65 × 109/L, hemoglobin seviyesi 53 g/L ve trombosit sayısı 20 × 109/L olarak saptandı. Otomatik diferansiyel sayımlar şu şekildeydi: nötrofiller 12.35; lenfositler 214.64; monositler 26.53; eozinofiller 0.06; ve bazofiller 0.07 (hepsi × 109/L). Biyokimyasal analizlerde laktat dehidrogenaz (636 U/L) ve ürik asit (584.5 μmol/L) seviyeleri yükselmiş, serum kreatinin seviyesi ise normaldi (86.8 μmol/L). İmmünolojik değerlendirme, CD4+ T-hücresi sayısının 1090 hücre/μL ve CD8+ T-hücresi sayısının 2272 hücre/μL olduğunu gösterdi; bu da tersine dönmüş bir CD4/CD8 oranına (0.48) yol açmıştı.
Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme
Önemli bir nokta olarak, B-hücresi kompartmanının sürekli baskılanması, bu hastada gözlemlenen sürdürülebilir derin MRD negatifliğine katkıda bulunmuş olabilir. Konsolidasyon ve transplantasyon sonrası takip boyunca, dolaşımdaki B hücreleri derinden eksik kalmıştır; bu durum, moleküler remisyonun sürdürülebilirliği ile zamanlaması açısından örtüşmekte ve kalıcı CD19+ lökemik klonların kontrolünü göstermektedir. CD19’e yönelik immünoterapilerde, özellikle kimerik antijen reseptör T hücrelerine dayalı stratejilerde, sürdürülebilir B-hücresi aplazisi, hedefe yönelik bir farmakodinamik belirteç ve devam eden immünolojik gözetimin bir vekili olarak yaygın olarak kabul edilirken, erken B-hücresi toparlanması tutarlı bir şekilde artan nüks riski ile ilişkilendirilmiştir (, ). Bu bağlamda, yoğun kemoterapi, CD19’e yönelik T-hücresi etkileyici immünoterapi (blinatumomab) ve otolog transplantasyon kombinasyonu, uzun süreli B-hattı baskılanmasını ve MRD kontrolünü sinerjik olarak güçlendirmiş olabilir.
Sonuçlar
Özetle bu vaka, iyi kontrol altındaki HIV enfeksiyonu ve hiperlökositoz, KMT2A::AFF1 yeniden düzenlenmesi ile eş zamanlı TP53 mutasyonları ile karakterize edilen üçlü risk faktörlerine sahip yüksek riskli bir B-ALL hastasında, ART optimizasyonu, immünoterapi, otolog HSCT ve yoğun konsolidasyon tedavisini içeren entegre bir stratejiyle yaklaşık 40 ay boyunca sürdürülen MRD-negatif remisyonu göstermektedir. Bireysel tedavilerin katkıları, optimal idame tedavisi süresi ve T-hücresi tükenmesi dönemindeki sonraki blinatumomab döngülerinin etkinliği belirsizliğini korumaktadır. Klinik çıkarımlarının ötesinde bu rapor, HIV ile ilişkili lösemide uzun süreli hastalık kontrolünde sürdürülebilir B-hattı baskılanmasının ve niteliksel immün yeniden yapılanmanın kritik bir rol oynayabileceği hipotezini ortaya koymaktadır. Bu gözlemleri doğrulamak ve bu son derece savunmasız hasta popülasyonu için immün rehberliğinde terapötik stratejileri tanımlamak üzere prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
Beyanlar
Generatif yapay zeka beyanı
Yazar(lar), bu makalenin hazırlanmasında generatif yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerin yanında yer alan alternatif metinlerin (alt metin) tamamı Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, yazarların mümkün olduğunda yaptığı inceleme de dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.
Özet
Anahtar kelimeler
otolog hematopoetik kök hücre transplantasyonu, B-hücresi akut lenfoblastik lösemi, blinatumomab, HIV enfeksiyonu, immün yeniden yapılanma, KMT2A::AFF1 yeniden düzenlenmesi, ölçülebilir kalıntı hastalık, TP53 mutasyonu
Atıf
Chen L, Zhang Y, Zhong T, Jia L, Tian M, Ai J, Chen J ve Peng J (2026) Vaka Raporu: HIV enfeksiyonu ve üçlü risk faktörlerine sahip yüksek riskli bir B-ALL hastasında blinatumomab + otolog HSCT sonrası 40 aylık kalıcı derin moleküler remisyon. Front. Oncol. 16:2003508. doi: 10.3389/fonc.2026.2003508
Alındı
19 Eylül 2026
Revize edildi
20 Ekim 2026
Kabul edildi
23 Ekim 2026
Yayınlandı
17 Kasım 2026
16 – 2026
Jeffrey J. Pu, Tufts Üniversitesi, Amerika Birleşik Devletleri
Chengxin Luan, Sincan Üretim ve İnşaat Kolordusu Dördüncü Birim Hastanesi, Çin
Norbert Gorin, Université Paris-Sorbonne, Fransa
© 2026 Chen, Zhang, Zhong, Jia, Tian, Ai, Chen ve Peng.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar) ve telif hakkı sahibi(leri)nin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya çoğaltılması mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.
*İletişim: Lingzhen Chen, yunhe668dr8@163.com
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

