GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 17 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Klinik Rehber

Hepatoselüler Karsinomda Regorafenib Tedavisi Alan Hastalarda Perkütan Ablasyon ile Transarteriyel Kemoterapi Embolizasyonu Karşılaştırması: Geriye Dönük Bir Kohort Çalışması

✍️ Editör Masası • 📅 17 Kasım 2026 • ⏱️ 8 dk okuma
Hepatoselüler Karsinomda Regorafenib Tedavisi Alan Hastalarda Perkütan Ablasyon ile Transarteriyel Kemoterapi Embolizasyonu Karşılaştırması: Geriye Dönük Bir Kohort Çalışması

Özet

Arka Plan:

Regorafenib, rezeksiyon imkânsız hepatoselüler karsinom (uHCC) için ikinci basamak sistemik tedavi olarak kullanılmaktadır; ancak lokal ve bölgesel tedavilerin bu ilacın tümör karşıtı etkinliğini artırmak için birleştirilmesinin klinik değeri hâlâ aktif olarak araştırılmaktadır.

Amaçlar:

Bu çalışma, percutan ablasyonun TACE ve regorafenib ile birleştirilmesinin (A+T+R), uHCC hastalarında yalnızca TACE ve regorafenib kombinasyonuna (T+R) kıyasla daha üstün klinik sonuçlar verip vermediğini araştırmayı amaçlamıştır.

Yöntemler:

Bu çalışma, Temmuz 2020 ile Eylül 2024 arasında regorafenib alan ardışık uHCC hastalarını retrospektif olarak incelemiş ve son takip tarihi 31 Aralık 2024 olarak belirlenmiştir. Dahil edilen hastalar ya A+T+R ya da T+R tedavi rejiminden birini almıştır. Başlangıçtaki seçim yanlılığını azaltmak için eğilim skoru eşleştirmesi (PSM) uygulanmıştır. Birincil sonuç ölçütü genel sağkalım (OS) iken, ikincil ölçütler arasında progresyondan arınmış sağkalım (PFS), objektif tümör yanıtı, hastalık kontrolü ve tedavi güvenliği yer almıştır.

Bulgular:

Toplamda 162 uygun hasta dahil edilmiştir (77’si A+T+R grubunda, 85’i ise T+R grubunda). PSM sonrası her iki grupta da 46 hasta kalmıştır. PSM öncesi ve sonrası medyan PFS her iki kohort arasında karşılaştırılabilir düzeydeydi (PSM öncesi: 8,4 vs. 6,6 ay, P = 0,084; PSM sonrası: 8,1 vs. 6,9 ay, P = 0,301). Buna karşılık, anlamlı OS avantajı PSM düzeltmesinden sonra da devam etmiştir (PSM öncesi: 41,6 vs. 13,9 ay, P < 0,001; PSM sonrası: 41,6 vs. 17,7 ay, P = 0,022). Her iki grupta da en sık görülen her dereceden TRAE, yükselmiş AST değeri olmuştur (%62,3 vs. %45,9). PSM öncesi AST yükselmesi A+T+R grubunda T+R grubuna göre daha sık görülüyordu (P = 0,041); ancak bu fark PSM sonrası artık anlamlı değildi (P = 0,193).

Sonuç:

TACE ve regorafenib ile karşılaştırıldığında, percutan ablasyon, TACE ve regorafenib’i içeren üçlü tedavi, birinci basamak tedavinin başarısızlığından sonra uHCC hastalarında kabul edilebilir bir güvenlik profiliyle daha uzun OS ile ilişkilendirilmiştir. Ancak, potansiyel kalıntı karıştırıcı faktörler göz önüne alındığında, gözlemlenen OS farkının kesin olarak percutan ablasyona atfedilmesi mümkün değildir. Bu bulgular dikkatle yorumlanmalı ve prospektif çalışmalarda daha fazla doğrulanmalıdır.

1 Giriş

Primer karaciğer kanseri, dünya genelinde en sık görülen altıncı malignite ve kansere bağlı ölümlerin üçüncü en önemli nedenidir (, ). Mevcut eğilimler devam ederse, yıllık yeni vakaların 2022’deki 0,87 milyondan 2050’ye kadar yaklaşık iki katına çıkarak 1,52 milyona ulaşması beklenmektedir (). Hepatoselüler karsinom (HCC), tüm primer karaciğer kanserlerinin %75–85’ini oluşturmakta ve küresel kanser mortalitesinin önde gelen nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir (, ). Hastaların %70’inden fazlası ileri evrede teşhis edilmekte ve bu nedenle sistemik antitümör tedaviye ihtiyaç duymaktadır. Sürekli tedavi gelişmelerine rağmen, hastaların genel prognozu hâlâ kötüdür ve 5 yıllık OS oranı %20’nin altındadır (, ). Birinci basamak sistemik tedaviler önemli ölçüde gelişmiş olsa da, genel tümör karşıtı etkinlikleri sınırlı kalmaktadır. Uzun süredir rezeksiyon imkânsız HCC (uHCC) için onaylanmış çoklu kinaz inhibitörü sorafenib, SHARP çalışmasında plaseboya kıyasla medyan genel sağkalımı ve radyolojik progresyon süresini yaklaşık üç ay uzatmıştır (). Lenvatinib, sorafenib’e kıyasla daha üstün progresyondan arınmış sağkalım (PFS) ve daha yüksek objektif yanıt oranı (ORR) göstermiştir (). Dönüm noktası niteliğindeki IMbrave150 çalışması ayrıca atezolizumab ve bevasizumab kombinasyonunun sorafenib’e kıyasla hem PFS’yi hem de OS’yi iyileştirdiğini doğrulamıştır (); o zamandan beri immün kontrol noktası inhibitörü (ICI) bazlı kombinasyon rejimleri uHCC için ana akım birinci basamak seçenekleri haline gelmiştir (, ). Bununla birlikte, standart birinci basamak rejimlerinin ORR’i genellikle %30’un altında kalmakta ve hastaların önemli bir kısmı hızla sonraki ikinci basamak sistemik tedavilere geçmektedir.

İkinci basamakta, regorafenib, faz III RESORCE çalışmasına dayanarak sorafenib başarısızlığından sonra yerleşik bir standart seçenektir; ancak monoterapide medyan PFS ve OS sınırlı düzeydedir (). İkinci basamak tedavi ortamında birden fazla ICI bazlı kombinasyon ortaya çıksa da, regorafenib, özellikle daha önce diğer MKİ’leri tolere edebilen hastalar için güvenilir bir çoklu kinaz inhibitörü (MKİ) temelini oluşturmaya devam etmektedir. Bu temelin üzerine, sistemik tedavinin başarısızlığından sonra ardışık transarteriyel kemoembolizasyon (TACE) uygulaması, gerçek dünya kohortlarında umut verici etkinlik ve tolere edilebilirlik göstermiştir (); vaka-kontrol verileri, sorafenib’e dirençli HCC’de TACE ve regorafenib kombinasyonunun, TACE ve kamrelizumab kombinasyonuna göre daha uzun PFS sağladığını göstermektedir (). Dahası, TACE, regorafenib ve bir PD-1 inhibitörünü içeren üçlü tedavi, sorafenib’e dirençli HCC hastalarında ORR, PFS ve OS açısından TACE ve regorafenib kombinasyonundan daha üstün sonuçlar vermiştir (). Tek başına TACE uygulamasının ötesinde, TACE–regorafenib temeline percutan ablasyon eklenmesi, ikinci basamak hasta kohortlarında yüksek ORR ve hastalık kontrol oranı (DCR) sağlamıştır (). Ancak, percutan ablasyonun TACE ve regorafenib kombinasyonuna entegre edilmesinin klinik sonuçları daha da iyileştirip iyileştirmeyeceği belirsizliğini korumaktadır.

Bu klinik kanıt boşluğunu doldurmak amacıyla, birinci basamak tedavinin başarısızlığından sonra regorafenib alan uHCC hastalarında TACE’ye percutan ablasyon eklemenin, tek başına TACE’ye kıyasla ek sağkalım faydaları sağlayıp sağlamadığını değerlendirmeyi ve böylece bu kombinasyon tedavi stratejisi içinde percutan ablasyonun potansiyel ek klinik değerini araştırmayı amaçladık.

3 Bulgular

3.1 Dahil edilen hastaların başlangıç özellikleri

Başlangıçta, birinci basamak tedavinin başarısızlığından sonra regorafenib alan toplam 337 uHCC hastası uygunluk açısından taranmıştır. Bunlardan 50’si tolere edilemeyen ciddi yan etkiler nedeniyle ilk tedavi döngüsü içinde regorafenib’i bırakmış, 53’ünün klinik verileri eksik olmuş, 59’u TACE olmadan regorafenib ve/veya ICI monoterapisi almış, 9’u önceden karaciğer transplantasyonu öyküsüne sahip olmuş ve dördü HCC dışı eş zamanlı malign tümörlere sahip olmuştur. Ardışık elemelerden sonra analiz için 162 hasta dahil edilmiştir: 77’si A+T+R grubunda, 85’i ise T+R grubundadır (Şekil 1).

Dahil edilen tüm katılımcılar arasında medyan yaş 59 yıldı (IQR: 52–65); bunların 138’i erkek (%85,2) ve 24’ü kadındı (%14,8). İki grubun başlangıç klinik özellikleri Tablo 1’de özetlenmiştir. PSM öncesi yaş, ICI ile kombinasyon, ALBI skoru, AFP >400 ng/mL, maksimum tümör çapı ≤5 cm, lezyon sayısı <3 ve BCLC evre C gibi değişkenlerde gruplar arasında anlamlı farklılıklar mevcuttu (SMD >0,1). PSM sonrası her grupta 46 hasta dahil edilmiştir. Eşleştirilmiş kohortlar arasında çoğu başlangıç değişkeni iyi dengelenmiş olsa da (SMD <0,10), bazı kovaryablarda dengesizlikler devam etmiştir (SMD >0,1). Kalıntı karıştırıcı faktörleri daha fazla kontrol altına almak için bu değişkenler Cox orantılı tehlike modelinde ek olarak düzeltilmiştir. Tam A+T+R kohortu içinde tümör yükü önceden belirlenmiş ablasyon dahil etme kriterlerine uyuyordu: hastaların %94,8’inde (73/77) maksimum tümör çapı ≤5 cm idi ve %54,5’inde (42/77) tek karaciğer lezyonu bulunuyordu.

HBV, Hepatit B virüsü; AFP, Alfa-fetoprotein; TACE, Transarteriyel kemoembolizasyon; BCLC, Barselona Klinik Karaciğer Kanseri; ALBI, Albumin-Bilirubin; ICI, İmmün kontrol noktası inhibitörleri; sCr, serum kreatinin; PSM, eğilim skoru eşleştirmesi; SMD, standartlaştırılmış ortalama fark.

3.2 Genel tedavi sonuçları

Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme

Çalışmanın bazı doğası gereği sınırlılıklarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Birincisi, retrospektif gözlemsel tasarım ve sınırlı örneklem boyutu, kaçınılmaz seçim yanlılığına yol açmaktadır; ablasyon alan hastalar doğası gereği daha küçük ve daha az sayıda başlangıç tümörüne sahipti. İkincisi, bağımsız bir TACE + ablasyon-only kontrol grubunun olmaması, üçlü rejim içinde regorafenib’in ek sağkalım katkısı hakkında kesin bir sonuca varılmasını engellemektedir. Ayrıca, progresyondan sonraki sonraki sistemik tedavinin kullanımı ve tedavi seçimini etkileyen diğer ölçülmemiş faktörler, OS’yi yorumlarken önemli bir potansiyel yanlılık kaynağı olmaya devam etmektedir. Gerçek dünya bulgularımızı doğrulamak ve bu kombinasyon tedavi paradigmasını daha da geliştirmek için büyük ölçekli, prospektif, çok merkezli randomize kontrollü çalışmalar gereklidir.

5 Sonuçlar

Bu retrospektif gerçek dünya kohort çalışması kapsamında, perkütan ablasyon, TACE ve regorafenibi birleştiren üçlü tedavi, ilk sistemik tedavi başarısızlığını takiben uHCC hastaları için yönetilebilir bir güvenlik profili sergilemiştir. TACE artı regorafenibe kıyasla, üçlü rejim, medyan PFS sürelerinin benzer olmasına rağmen uHCC hastalarında daha uzun OS ile ilişkilendirilmiştir. Ancak, ölçülmemiş hasta özelliklerinden kaynaklanabilecek potansiyel kalıntı karıştırıcı etkiler ve sınırlı sayıda OS olayı göz önüne alındığında, bu OS farkının kesin olarak perkütan ablasyona atfedilmesi mümkün değildir. Bu nedenle, bu bulgular hipotez oluşturma niteliğinde kabul edilmeli ve prospektif doğrulama gerektirmelidir.

Beyanlar

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanıldığını beyan etmiştir. Üretken yapay zeka aracı (Doubao AI), yalnızca bu makalenin önceki bir taslağında yer alan Şekil 1‘in çözünürlüğünü yeniden boyutlandırmak için kullanılmıştır. Makale metninin hazırlanmasında, veri analizinde veya veri yorumlanmasında herhangi bir üretken yapay zeka aracı kullanılmamıştır. Nihai akış şeması (Şekil 1), üretken yapay zeka katılımı olmadan standart bilimsel grafik yazılımı kullanılarak yeniden çizilmiştir.

Bu makaledeki şekillerin yanında yer alan alternatif metinlerin (alt metin) tamamı Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuştur ve yazarların mümkün olduğunda inceleme yapması da dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Özet

Anahtar kelimeler

perkütan ablasyon, regorafenib, ikinci basamak tedavi, transarteriyel kemoterapi embolizasyonu, rezeksiyon imkansız hepatoselüler karsinom

Atıf

Liu S, Chen J, Wang Y, Wang J ve Liu M (2026) Percutaneous ablation plus transarterial chemoembolization versus TACE in hepatocellular carcinoma received regorafenib treatment: a retrospective cohort study. Front. Oncol. 16:1946827. doi: 10.3389/fonc.2026.1946827

Alındı

23 Temmuz 2026

Revize edildi

31 Ekim 2026

Kabul edildi

02 Kasım 2026

Yayınlandı

17 Kasım 2026

16 – 2026

Zong Sheng Guo, Pittsburgh Üniversitesi, Amerika Birleşik Devletleri

Rahmad Mulyadi, RSUPN Dr. Cipto Mangunkusumo, Endonezya

Liu Zechuan, Pekin Üniversitesi, Çin

© 2026 Liu, Chen, Wang, Wang ve Liu.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibi(lerinin) belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya çoğaltılması mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.

*İletişim: Mei Liu, liumei@ccmu.edu.cn

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Frontiers | Percutaneous ablation plus transarterial chemoembolization versus TACE in hepatocellular carcinoma received regorafenib treatmen
Frontiers | Percutaneous ablation plus transarterial chemoembolization versus TACE in hepatocellular carcinoma received regorafenib treatmen
İlginizi Çekebilir: Ön Hatlar | Romatizmal bağışıklıkla ilişkili yan etkiler: immün kontrol noktası inhibitörleriyle bağlantılı tanı, risk tabanlı yönetim ve uzun süreli takip →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler