- CW
Chelsea Wei Mun Chang
- LH
Laura Hidalgo
- NS
Nicholas S. Streicher *
-
Georgetown Üniversitesi Tıp Fakültesi ve MedStar Health, Washington, DC, Amerika Birleşik Devletleri
Makale ölçütleri
Özet
Arka plan:
Lambert-Eaton miastenik sendromu (LEMS), hücreli akciğer kanseri (HAK) ile en sık ilişkilendirilen paraneoplastik sendromdur. Seçilmemiş HAK hastalarının nörolojik olarak incelendiği dört yayılmış seride LEMS %1,3–3,8 oranında bildirilmiştir; iddia verilerinin analizleri ise bu oranın %0,2’nin altında olduğunu göstermektedir. LEMS’in büyük bir Amerika Birleşik Devletleri sağlık sisteminde HAK hastaları arasında ne sıklıkla kaydedildiğini ölçtük.
Yöntem:
Bu geriye dönük kesit çalışmada, 10 hastaneli akademik bir sağlık sistemi olan MedStar Health’ta, HAK hastaları 24 Mayıs 2019 ile Mayıs 2025 tarihleri arasında yapılandırılmış ICD-10 ve kemoterapi temeli sorgulamalarla (Kol 1A) tespit edildi; ICD-10’un HAK’a özgü kodu bulunmadığından, “küçük hücreli” ifadesini içeren onkoloji notları büyük dil modeliyle sınıflandırıldı ve her olumlu sınıflandırma not metniyle doğrulandı (Kol 1B). LEMS hastaları, tarih kısıtlaması olmaksızın tanı kodları, amifampridin siparişleri ve metin aramasıyla tespit edildi, ardından hasta dosyası değerlendirmesiyle kesinliğine karar verildi.
Sonuçlar:
436 HAK hastası ve LEMS olgu tanımı karşılayan 9 hastayı tespit ettik (2 kesin, 2 olası, 5 muhtemel). Çalışma döneminde HAK tanısı konan hiçbir hastada kaydedilmiş bir LEMS tanısı yokdu (0/436; %95 IG 0–0,84%). Bir HAK hastasında ayrıca muhtemel LEMS bulundu; bu hasta yalnızca kısıtlamasız aramayla tespit edildi ve çalışma dönemi başlamadan önce öldü. Dokuzundan yedisinde eşlik eden bir malignite vardı (üç NSHAK, bir HAK, bir limfoma, bir astrositoma, bir meme) ve dördü öldü. Nöroloji görüşmesi veya elektrodiyagnostik incelemenin indeks notunda 425 hastanın 18’inde yer alıyordu.
Sonuç:
Rutin bakım ortamında SCLC’li hastalarda LEMS’in kayıtlı sıklığı sıfırdı ve üst güven aralığı, hastaları sistematik olarak inceleyen serilerden elde edilen en düşük tahmini de altındaydı. Bu durum, hastalığın gerçek yokluğu, başka yerde bakım görülmesi veya eksik belgelemekten ayrıştıramayan çalışma tasarımı nedeniyle alttan tanınamayla tutarlı olsa da, bu ayrımı yapmayı olanaksız kılar. Klinik uygulayıcılar, SCLC’li bir hastada açıklanamayan proksimal güç kaybı, hiporefleksi, otonom belirtiler veya bulber şikayetler geliştiğinde LEMS’i göz önünde bulundurmalıdır. SCLC’ye özgü histoloji kodunun olmaması ile LEMS için ayrı bir kodun varlığı, bu sorunun büyük ölçeklide incelenmesine kendiliğinden bir engel oluşturur.
1. Giriş
Küçük hücreli akciğer kanseri (KHK), akciğer kanserlerinin yaklaşık %10–15’ini oluşturur ve hızlı büyüme, erken metastaz ve paraneoplastik sendromlarla güçlü ilişki ile karakterizedir (, ). Lambert-Eaton miastenik sendrom (LEMS), nöromusküler eklemde görülen nadir bir otoimmün hastalık olup yıllık yaklaşık 0,5/milyon oluşum sıklığı ve Hollanda, Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya’daki popülasyon temelli çalışmalar yaklaşık 2,5–2,7/milyon yaygınlığı bildirmiştir (3–6); presynaptik P/T-tipi voltaj kapalı kalsiyum kanallarına (VGCC) karşı gelişen antikorlardan kaynaklanır ve bu kanallar aynı zamanda KHK tümör hücrelerinde de ifade edilir (, ). Proximal güçsüzlük, egzersiz sonrası fasilitasyon ile giden hiporefleksi ve otonom disfonksiyon ile ortaya çıkar (). Olguların yaklaşık yarısı paraneoplastiktir ve KHK açıkça en sık eşlik eden tümördür: ardışık 50 hastalık bir seride, altında yatan KHK riski %62 olarak bulunmuş ve bu risk 2 yıl sonra keskin biçimde düşmüştür (). Nörolojik sendrom genellikle kanserden önce gelir. Ulusal bir kohortta izlenen 100 LEMS hastasında, tümörü olanların %92’sinde KHK LEMS tanısından 3 ay içinde, %96’sında ise 1 yıl içinde saptanmış (); yeni tanı LEMS’li hastaların hangilerinin KHK taşıma olasılığı olduğunu belirleyen geçerliliği kanıtlanmış bir klinik skor olan DELTA-P artık kullanılmaktadır (). Tanı önemlidir çünkü LEMS tedavi edilebilir çünkü ve KHK’da varlığının evre, yaş, cinsiyet, performans durumu ve sodyumdan bağımsız olarak daha uzun hayatta kalma ile ilişkili olması (hazard oranı 1,76, %95 IG 1,14–2,71) (, ).
LEMS’in KHK içinde ne sıklıkla ortaya çıktığı, ne kadar arandığına bağlıdır. Seçimsiz KHK hastalarının nörolojik olarak değerlendirildiği serilerde LEMS %1,3–3,8 oranında bildirilirken (13–16), Amerika Birleşik Devletleri klinik veri (claim) analizleri, varsayılan KHK’lı hastaların %0,16–0,19’unda LEMS bildirimi rapor etmiştir (), ve rutin bakım sırasında konan tanımlara dayanan klinik seriler genellikle bu sonuca daha yakın oranlar bildirmiştir (, ). Bu açığın alt tanınma, tarama yapılan ile rutinde tedavi edilen popülasyonlar arasındaki farklar ya da idari kodlamanın sınırları yansıtıp yansıtmadığı belirsizdir.
Talep temelli yaklaşımlar belirli bir sınırlamayla karşılaşır: ICD-10, SCLC’yi diğer akciğer kanserlerinden ayırmaz. Birincil akciğer malignitelerinin tümü C34.x kod ailesini paylaştığı için talep araştırmaları SCLC’yi tedavi örüntülerinden çıkarır. Etopozid temelli algoritmalar bu amaç için makul derecede iyi çalışır, SEER histolojisine karşı yaklaşık %82 pozitif prediktif değer ile ancak böyle tespit edilen hastaların yaklaşık altıda biri SCLC taşımaz. LEMS’in aksine, ayrık kodlara sahiptir. Klinik metni okuyan yöntemler histolojiyi hastası düzeyinde geri getirebilir. Doğal dil işleme (NDİ), serbest metnin bilgisayarlı analizidir; büyük dil modeli (BDM), büyük metin kütleleriyle eğitilen ve bir yazılı talimat verilerek bir paragrafın sınıflandırılması istenebilen, böylece bir klinik notun sabit anahtar kelim eşleştirmeyle değil, düz dilde belirtilen kriterlere göre etiketlenebilmesini sağlayan bir sinir ağıdır. Bu tür yöntemler bu konuda henüz uygulanmadı.
Bu nedenle kodlama sınırlamasını aşmak için NDİ ile BDM sınıflandırması kullanarak, klinik kayıtlarda belgelenmiş SCLC hastaları arasında LEMS’in belgelenmiş sıklığını ölçtük ve sonucu hastaların sistematik olarak muayene edildiği serilerden elde edilen tahminlerle karşılaştırdık.
2 Materyaller ve yöntemler
2.1 Çalışma tasarımı ve ortamı
Bu, Maryland’deki ve Washington, DC bölgesindeki en büyük sağlık hizmeti sağlayıcısı ve Georgetown Üniversitesi’nin klinik ve tıbbi eğitim ortağı olan MedStar Health içinde yapılan retrospektif kesitsel bir çalışmaydı. Sistemi 10 hastaneyi ve 300’den fazla bakım noktasını kapsar ve mali yıl 2025’te 119.642 hastane yatışını ve 6.349.085 poliklinik ziyaretini kaydetmiştir (). Veriler Cerner EMR ve Databricks analiz ortamından alınmıştır. Güncel elektronik kayıt 2013 yılından başlar; bu tarihten önceki başvurular sorgulanmayan eski sistemlerde saklanır. Çalışma, Georgetown–MedStar Kurumsal İnceleme Kurulu tarafından onaylanmış ve aydınlatılmış onayın muaf tutulmasıyla yürütülmüştür.
2.2 SCLC hastalarının belirlenmesi (24 Mayıs 2019 – Mayıs 2025)
2.2.1 Kol 1A (yapılandırılmış sorgu)
Hastalar, çalışma penceresinde kaydedilen C34 ailesi (C34.00 ile C34.92 arasında, bronş ve akciğerin malign neoplazması) altında ICD-10 tanısı ile etoposid için ve ya cisplatin ya da karboplatin için ilaç siparişleriyle belirlendi. C34.x histoloji belirtmediğinden, bu kol teyit gerektiren bir yer tutucu olarak hizmet verdi ve döndürdüğü her aday, onkoloji notlarının manuel incelemesinden geçti.
2.2.2 Kol 1B (LLM sınıflandırması ile NLP)
ICD-10’da küçük hücreli histolojiye özgü kod bulunmadığından, SCLC yalnızca yapılandırılmış veriden tanınamaz ve klinik metinden belirlenmek zorundaydı. 24 Mayıs 2019 veya sonrasında tarihli onkoloji notlarında, büyük-küçük harf gözetmeyen “small cell” dizisi arandı. Bu dizinin aynı zamanda “non-small cell” içinde, aile öyküsünde, olumsuzlayan ifadelerde ve tanı ayırt edici farklılıklarda da geçmesi nedeniyle, her hastanın not metni büyük dil modeline, Claude Opus 4.6’ya (Anthropic; model tanımlayıcısı claude-opus-4-6) sağlık sisteminin Azure üzerinde barındırdığı Databricks analiz ortamı üzerinden ulaşıldı. Modele, not metninden hastanın küçük hücreli akciğer kanseri tanısı taşıyıp taşımadığını, büyük hücreli akciğer kanseri veya rastlantısal bir bahsetme (aile öyküsü, olumsuzlama, tanı ayırt edici farklılık) dışında değerlendirmesi ve ikili bir sınıflandırma (“küçük hücreli muhtemel”, evet ya da hayır) döndürmesi emredildi; aynı anda iki ek ikili alan çıkarıldı (health system dışında tedavi alındı mı; platinum-etoposid tedavisi belgelenmiş mi). Hastanın her biri için bir sınıflandırma döndürüldü. Dil modelleri, yapılandırılmış alanlar tutarsız kaydettiği için diğer onkoloji fenotiplerinde de aynı şekilde kullanılmıştır; bunlara patoloji raporlarından akciğer kanseri evresi ve klinik notlardan metastaz durumu dahildir. Olumlu olarak sınıflandırılan tüm hastalar, SCLC olarak kabul edilmeden önce, not metniyle birlikte bir nöroloji yazarı (N. S. S.) tarafından incelendi. Olumsuz olarak sınıflandırılan hastalar, pipeline geliştirme sırasında gayriresmi olarak denetlenmiş ve yanlış sınıflandırılmış herhangi bir SCLC vakası tespit edilmemiştir; ancak resmi bir duyarlılık tahmini yapılmamıştır.
2.2.3 Vakit kümesi oluşturma
Kollar çapraz olarak karşılaştırıldı. Onkoloji notlarının incelenmesiyle SCLC olarak doğrulanan 1A kolu adayları, 1B kolu tarafından tespit edilmiş olsun veya olmasın, kayıtda tutuldu; 1B kolu listesine girmemenin nedeni, “ES SCLC” gibi özetli belgelendirme, onkoloji dışı kategoriler altında dosyalanan notlar veya NSCLC’den SCLC’ye histolojik dönüşüm gibi durumlar oldu. NSCLC’den SCLC’ye biyopsi ile doğrulanmış dönüşüm gösteren hastalar dahil edildi ve tedavi altındaki aktif hastalığın hücre tipi küçük hücreli olduğu için bunlar de novo SCLC ile birlikte analiz edildi.
2.3 LEMS’li hastaların belirlenmesi
LEMS adayları, önce aynı 6 yıllık pencere içinde “Lambert” ifadesini ICD-10 açıklamasında içeren herhangi bir tanı kullanılarak (G70.80, G70.81 ve G73.1’i kapsayan 2A kolu) ve klinik notlarda “LEMS”, “Lambert-Eaton” ve VGCC anticisim sonuçları için metin araması yapılarak (2B kolu) arandı. SCLC vakit kümesinde LEMS tanısı taşıyan herhangi bir hastanın bulunmaması üzerine, LEMS araması kullanılabilir tüm kayıtlar üzerinde tarih kısıtlaması olmaksızın yeniden çalıştırıldı. Bu, LEMS’in nadir olması ve ayrık bir tanı ile yakalanması nedeniyle mümkündü; böylece arama küçük sayıda aday döndürdü; ancak SCLC için aynı yaklaşım mümkün değildi. Belirlenen en erken LEMS görüşmesi Ocak 2017’diydi. Bu adım yalnızca LEMS kolu için uygulandı: SCLC vakit kümesi, tarih penceresi ve birincil sonucun paydası değişmedi ve bu sonuçla SCLC vakit kümesine yeni hasta eklenmediği gibi ondan çıkarılan hasta da olmadı. Amacı, bu kadar nadir bir koşul için, kayıttaki herhangi bir noktada, çalışma dönemi dahilinde, vakit kümesindeki herhangi bir hastanın LEMS tanısı taşıyıp taşımadığını belirlemekti. Tek onaylı göstergesi LEMS olan amifampridin siparişleri de tarandı.
2.3.1 Vaka tanımı
Tüm adaylar, aşağıdaki önceden belirlenmiş kategoriler kullanılarak tıp kayıtlarının incelenmesiyle değerlendirildi (L. H., belirsiz vakaları çözmek üzere nörolog N. S. S. ile birlikte) ve bu kategoriler LEMS ve paraneoplastik nörolojik sendromlar için yayımlanmış tanı kriterlerinden uyarlanmıştır. Kategoriler hiyerarşik ve birbirini dışlayıcıdır; her hastaya kayıtın desteklediği en üst kategori atanmıştır. Uyumlu klinik sendrom; proksimal güç kaybı, hiporefleksi, egzersiz sonrası fasilitasyon veya otonomik belirtiler olarak tanımlanmıştır. Kesin LEMS: uyumlu bir klinik sendromla birlikte pozitif P/Q-tipi VGCC antikoruyla birlikte tanımlanır. Olası LEMS: uyumlu bir klinik sendromla birlikte elektrodiyagnostik doğrulama (egzersiz sonrası fasilitasyon veya yüksek frekanslı tekrarlayan sinir uyarılması sırasında artan yanıt) ile birlikte, ancak P/Q-tipi antikorun negatif olması, yapılmaması veya ulaşılamaması durumunu içerir. Olası LEMS: tedavi eden hekim tarafından belgilenmiş, LEMS spesifik tedavisi olup olmamasıyla birlikte, ne pozitif P/Q-tipi antikor ne de doğrulayıcı diyagnostik raporun ulaşılabildiği durum. Bu kategori, 2013’te geçerli olan güncel kayıt sisteminin başlamasından önce yapılmış tanıları ya da birincil raporların ulaşılamadığı dış merkezlerde yapılmış tanıları kapsar. Dışlananlar: nöromusküler eklem bozukluğu göstermeyen diyagnostik testler, tekrarlı testlerde veya birincil raporların incelenmesiyle negatif çıkan P/Q-tipi VGCC antikorları ya da herhangi bir aşamada LEMS tanısı almayan hastalardır. N-tipi kalsiyum kanallarına karşı antikorların LEMS tanısı için kanıt olarak kabul edilmediği belirtilmiştir. Her hastanın kayıtındaki antikor sonucunun varlığı veya yokluğu ile diyagnostik sonucunun varlığı veya yokluğu Sonuçlar bölümünde ayrı ayrı raporlanmıştır.
Amifampridin reçetesi ancak LEMS tanı kodu ve akciğer kanseri kodu olmayan hastalar, birincil kayıtları değerlendirmeye açılamadığı için ayrı incelenmiştir.
2.4 Sonuç ve istatistiksel analiz
Birincil sonuç, kayıttaki herhangi bir anda SCLC kohortundaki hastaların LEMS tanısı (hariç tutulan kategori dışında herhangi bir kategori) ile belgelenen oranıydı. %95 güvenirlik aralığı Clopper-Pearson kesin yöntemiyle hesaplandı. NLP ile belirlenen kohortun temel özellikleri, indeks onkoloji notundan örüntü eşleştirme yoluyla (yaş, cinsiyet, hastalık yaygınlığı, nöroloji değerlendirmesi veya elektrodiyagnostik incelemenin belirtilmesi) çıkarıldı ve çıkarılamayan değerler için açık kategori belirtilerek raporlandı. LEMS grubu küçük olduğu için sonuçlar yüzdeler olmadan sayılar olarak raporlandı. Hiçbir hipotez testi uygulanmadı.
3 Bulgular
3.1 SCLC kohortu
ICD-10 kodu hücre morfolojisini küçük hücreli olarak tanımlamadığından, kohorttaki her hastanın SCLC olduğu yalnızca kodlamadan değil, klinik kayıttan doğrulandı. Metin araması bir onkoloji notunda “küçük hücreli” ifadesini taşıyan 2.513 hastayı döndürdü; iki kol birlikte 436 SCLC hastası belirledi (Şekil 1A). 425 NLP ile belirlenen hastanın indeks notundan çıkarılabilen özellikleri Tablo 1’de gösterilmiştir: ortanca yaş 68 yaş (GYS 62–73; 30 hastada çıkarılamadı), yaygın evre hastalık 208 hastada, sınırlı evre hastalık 87 hastada belgelenmiştir (96 hastada belirtilmemiş, 34 hastada her iki evre de belirtilmiş); indeks notunda nöroloji görüşmesi veya elektrodiyagnostik inceleme 18 hastanın notunda geçmiştir. Platin-etopozid tedavisi 425 hastanın 357’sinde belgelenmiştir; 50 hastası ise sağlık sisteminin dışında bir tedavi almıştır. Kol başına hasta tanımlama Tablo 2’de özetlenmiştir. 1B kolu, LLM-pozitif kümenin manuel incelemesiyle doğrulanan 425 hastayı belirlemiştir. 1A kolu 125 adayı belirlemiştir; bunların 108’i SCLC’dir (97’si 1B koluyla örtüşmekte, 11’i özgündür; son üçü biyopsiyle doğrulanan NSCLC’den SCLC’ye dönüşümlerdir) ve 17’si SCLC değildir: yedi NSCLC, altı büyük hücreli nöroendokrin karsinom, iki skuamöz hücreli karsinom, bir tanesi başta akciğer nöroendokrin karsinom olarak yorumlanan medüller tiroid karsino ve biri yetersiz belgelemeye sahiptir.
| Karakteristik | n | Çıkarılamayan |
|---|---|---|
| Yaş, yıl, medyan (IQR) | 68 (62–73) | 30 |
| Cinsiyet, kadın / erkek | 229/169 | 27 |
| Hastalık yaygınlığı, yaygın | 208 | 96’sı belirtilmemiş; 34’ü her iki yanı da bahsedilmiş |
| Hastalık yaygınlığı, sınırlı | 87 | – |
| Platin-etopozid tedavisi belgelenmiş | 357 | – |
| Sağlık sisteminin dışında herhangi bir tedavi | 50 | – |
| Nöroloji görüşmesi veya elektrodiagnostik çalışma bahsedilmiş | 18 | – |
NLP ile tespit edilen SCLC kohortunun indeks onkoloji notundan çıkarılan karakteristikleri (n = 425).
Değerler tek bir indeks notundan örüntü eşleştirme ile çıkarılmıştır ve yaklaşık olarak değerlendirilmelidir. Yalnızca yapılandırılmış kol ile tespit edilen 11 hastah dahil edilmemiştir. Irk ve takip süresi not metninden güvenilir şekilde çıkarılamamış ve rapor edilmemiştir.
| Adım | n | Yorum |
|---|---|---|
| Kol 1B: onkoloji notunda “hücreli hücreli” ifadesi taşıyan hastalar | 2,513 | Metin araması |
| Kol 1B: LLM ile SCLC olarak sınıflandırıldı ve tüm pozitifler manuel inceleme ile doğrulandı | 425 | Claude Opus 4.6; tüm pozitifler doğrulandı |
| Kol 1A: C34.x + platin-etopozid adayları | 125 | Tümü incelendi |
| Aynı zamanda Kol 1B ile tespit edildi | 97 | |
| SCLC, yalnızca Kol 1A | 11 | 3 NSCLC→SCLC dönüşümü |
| SCLC değil | 17 | 7 NSCLC; 6 LCNEC; 2 skuamöz; 1 medüller tiroid; 1 yetersiz belgeleme |
| Nihai SCLC kohortu | 436 |
Kol bazında SCLC vaka tespiti.
Kol 1B, onkoloji notu metnine büyük dil modeli uyguladı; bu yaklaşım, yapılandırılmış alanlar tutarsız biçimde kaydeden diğer onkoloji fenotipleri için kullanılmaktadır (, ). LCNEC, büyük hücreli nöroendokrin karsinom; PPV, pozitif prediktif değer.
3.2 LEMS vakaları
Tüm kullanılabilir kayıtlar göz önüne alındığında, 14 aday değerlendirildi ve dokuzu bir LEMS kategorisine uydu (Şekil 1B): uyumlu sendromla uyumlu P/P-pozitif iki kesin, elektrodiyagnostik doğrulama ile iki olası (biri negatif antikorlu) ve beş muhtemel; bunlardan dördünün kayıtlı bir nöroloji uzmanı tanısı vardı (üçü amifampridin ile tedavi edildi) ancak erişilebilir antikor veya elektrodiyagnostik rapor bulunamadı ve biri yalnızca klinik şüphe ve kodlama ile tanı aldı (Tablo 3). Beş aday elendi. Üçünde nöromüsküler eklem disizi göstermeyen elektrodiyagnostik çalışmalar, birinde tekrarlı testlerle VGCC antikorlarının negatif çıkması ve normal egzersiz sonrası çalışma, birinde ise herhangi bir anda LEMS tanısı bulunamadı. Üçüncü elektrodiyagnostik eleme, dış merkezden LEMS tanısı taşıyan ancak yerel değerlendirmede muayenede güç kaybı olmayan, elektrodiyagnostik tetkikte nöromüsküler eklem hastalığı bulgusu olmayan ve dış merkez kayıtlarının gözden geçirilmesinde P/P-tipi VGCC antkoru bulunmayan (sadece N-tipi antkorlar, ki bunlar LEMS için tanısal değildir) bir hastaydı; hastanın korunan tanısı küçük lifli duyusal ve otonom polinöropatiydi. Üç hastada daha amifampridin reçetesi vardı ancak LEMS kodu ve akciğer kanseri kodu yoktu; birincil kayıtları değerlendirmeye açılamadı, LEMS olguları olarak sayılmadı ve hiçbir SCLC belirleme kolunda yer almadılar. Dokuz hastanın yedisinde eşlik eden bir malignite vardı: üçü NSCLC, biri SCLC, biri difüz büyük B-hücreli limfoma, biri pilositik astrositoma ve biri meme kanseriydi (Tablo 4). İkisinde takip sırasında herhangi bir malignite saptanmadı.
| Pt | Kategori | İncelenen kayıttaki kanıt | İyi/huylu-malignite | Sıra | Durum | Ölüm yılı |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Sapın | P/Q VGCC pozitif; bilateral proksimal güçsüzlük, otonom disfonksiyon; kayıttaki EDX raporu yok | Pilocytic astrocytoma (omurilik) | Kanser 2014 → LEMS 2017 | Hayatta | – |
| 2 | Sapın | P/Q VGCC pozitif; proksimal ve yüz gücü, diplopi; amifampridin kullanıyor; kayıttaki EDX raporu yok | Meme | LEMS → kanser 2024 | Hayatta | – |
| 3 | İhtimal | EDX ile doğrulanmış; kayıttaki antikor sonucu yok; G73.1 kodlu | DLBCL | Kanser 10/2017 → LEMS | Ölü | 2024 |
| 4 | İhtimal | EDX ile doğrulanmış; VGCC negatif (seronegatif); önceki MG tanısı revize edildi; amifampridine kullanıyor | NSCLC | MG 2018 → kanser 4/2019 → LEMS | Ölü | 2024 |
| 5 | Olası | Klinik şüphe (disfaji, diplopi) ve ICD-10 kodu; hastanede EDX yapılmadı; kayıttaki antikor sonucu yok | SCLC | Kanser 12/2016 → LEMS | Ölü | 2018 |
| 6 | Olası | Nörolog tanısı; ptosis, diplopi, oftalmopleji, jeneralleşmiş gücsüzlük; amifampridine kullanıyor; kayıttaki antikor veya EDX raporu yok | NSCLC | Kanser 8/2019 → LEMS 8/2020 | Ölü | 2022 |
| 7 | Olası | Nörolog tanısı 2019; proksimal gücsüzlük; kayıttaki antikor veya EDX raporu yok | NSCLC (adenokarsinom) | Kanser 12/2014 → LEMS 2019 | Hayatta | – |
| 8 | Olası | Nörolog tanısı; amifampridine kullanıyor; göğüs CT’si neoplazm için negatif; kayıttaki antikor veya EDX raporu yok | Yok | – | Hayatta | – |
| 9 | Olası | Nörolog tanısı; amifampridine kullanıyor; dışarıdan nörolog tarafından takip ediliyor; kayıttaki antikor veya EDX raporu yok | Yok | – | Hayatta | – |
LEMS kategorine uyan hastalar (n = 9): belgelenmiş kanıt, sınıflandırma, eşlik eden malignite, sıralama ve yaşam durumu.
Hasta 5, kayıtlarda herhangi bir yerde saptanan tek SCLC–LEMS eşzamanlılığını oluşturur ve SCLC kohortundan önceki döneme aittir. İncelemeye sunulan kayıt, 2013 yılında tıbbi kayıt sistemlerinin değişimini kapsar; “kayıtta rapor yok” ifadesi sonucun erişilebilir olmadığını gösterir, testin bilinçli olarak yapılmadığını değil. DLBCL, difüz büyük B-hücreli limfoma; EDX, elektrodiagnostik inceleme (tekrarlayan sinir uyarılması/EMG); LE, alt ekstremite; MG, myasthenia gravis; NMJ, nöromusküler junction; VGCC, voltaj kapalı kalsiyum kanalı.
| Eşlik eden malignite | n | Ölü | Yaşayan |
|---|---|---|---|
| NSCLC | 3 | 2 | 1 |
| SCLC | 1 | 1 | 0 |
| Difüz büyük B-hücreli limfoma | 1 | 1 | 0 |
| Pilocytic astrocytoma | 1 | 0 | 1 |
| Meme kanseri | 1 | 0 | 1 |
| Saptanan malignite yok | 2 | 0 | 2 |
| Toplam | 9 | 4 | 5 |
LEMS kategorine uyan hastalarda eşlik eden malignite (n = 9).
Sadece sayılar verilmiştir; küçük sayılar nedeniyle yüzde bildirilmemiştir.
3.3 SCLC’li hastalar arasında belgelenmiş LEMS
May 2019 ile May 2025 arasında tanı konan 436 SCLC hastasının hiçbirinde kayıtlarda LEMS tanısı belgelenmemiştir (0/436; %95 IG 0–0,84%). Üst güven aralığı, dört tarama tahmininin en düşüğü olan %1,3’ün altındadır ve birleştirilmiş tahminlerinin alt sınır olan %1,7’nin altındadır (Tablo 5). SCLC ve LEMS’li bir hasta yalnızca kısıtlamasız aramayla tespit edilmiştir: Aralık 2016’da yaygın SCLC tanısı alan hastada kısa süre sonra yutma güçlüğü ve çift görme gelişmiş; nöroloji ve onkoloji LEMS’i şüphelenmiş ve tanı kodunu atamıştır, ancak hastanede yatış sırasında elektrodiyagnostik inceleme yapılmamış ve VGCC sonucu bulunamamıştır. Hasta Ocak 2018’de ölmüş ve olası LEMS olarak sınıflandırılmıştır. SCLC kohortundan önceki bir olgu olup birinci sonuçların payında ya da paydasında yer almaz. Kısıtlamasız LEMS araması SCLC kohortuna eklenen ya da oradan çıkarılan hiçbir hastaya yol açmamıştır.
| Çalışma | n | LEMS, n (%) | 95% IG | Tasarım | Tespit |
|---|---|---|---|---|---|
| Elrington et al. () | 150 | 2 (1,3) | 0,2–4,7 | Artışlı | Tüm hastaların nörolojik değerlendirmesi |
| Seute et al. () | 432 | 10 (2,3) | 1,1–4,2 | Artışlı | İşlem öncesi, sırasındaki ve sonrasındaki düzenli nörolojik muayene |
| Payne et al. () | 63 | 2 (3,2) | 0,4–11,0 | Seçilmemiş | Soran, muayene, tümünde VGCC antikorları, gerekli durumlarda elektrofizyoloji |
| Gozzard et al. () | 264 | 10 (3,8) | 1,8–6,9 | Bölgesel vaka vakalarının %70’i | Tüm hastalarda klinik değerlendirme ve 15 antikor paneli |
| Toplu | 909 | 24 (2,6) | 1,7–3,9 | – | – |
| Drapkin et al. () | 46.995 | 77 (0,16) | 0,13–0,20 | Talepler, olası SCLC | Sadece tanı kodları; muayene yok |
| Güncel çalışma | 436 | 0 (0) | 0–0,84 | Artışlı, kayıtlarla doğrulanmış | Rutin bakım; tanı kodları ve klinik metin |
Sistematik olarak değerlendirilen SCLC hastaları arasında LEMS sıklığı ile güncel çalışma karşılaştırılmıştır.
Güven aralıkları Clopper-Pearson kesin () olup güncel yazarlar tarafından her kaynakta bildirilen sayılardan hesaplanmıştır. Seute et al., LEMS’i yedi hastada SCLC tanısı konulduğunda, üç hastada ise takip sırasında kaydetmiştir. Payne et al., klinik veya elektrofizyolojik LEMS olmaksızın yükselmiş VGCC antikorlu üç hastayı daha tespit etmiştir; bunlar burada sayılmamıştır. Toplu satır, hastaların sistematik olarak muayene edildiği dört seriyi birleştirir; bu seriler bölge, dönem ve testlerin tamamlanma düzeyi bakımından farklılık gösterdiğinden ham bir toplu orandır. Talepler ve güncel çalışma satırları karşılaştırma amacıyla gösterilmiştir ve bunlarla birleştirilmemiştir.
3.4 LEMS grubunda tanı sırası ve sonuçlar
Malignansla ilişkili LEMS’i yedi hastanın altısında kanserin LEMS’ten önce, birinde ise kanserin LEMS’ten sonra teşhis edildi. Bir hastaya 2018’de miasteni gravis, 2019’da NSCLC ve sonrasında elektrodiagnostik incelemede LEMS konuldu. Yedi hastadan dördü takibin sonunda hayatını kaybetti (NSCLC’si olan üçten ikisi, SCLC’si olan biri ve diğer malignansları olan üçten biri); malignansı olmayan her iki hastanın da hayatta olması (Tablo 3).
4 Tartışma
6 yıl boyunca belgilenmiş 436 SCLC hastasına bakım veren bir sağlık sisteminde, LEMS için belgilenmiş bir teşhis bulunamadı (0/436; %95 GA 0–0,84%). Bu aralığın üst sınırı, dört sistematik tarama tahmininin en düşüğü (%1,3)’nün ve birleştirilmiş tahminlerinin alt sınırının (%1,7) altında kalıyor. Bulgumuz, Amerika Birleşik Devletleri klinik veri kaynaklarından bildirilen %0,16–0,19 değerine yakın ve 6 yıllık takiple elde edildi; bu kohortta SCLC histolojisi hastalar düzeyinde doğrulanmış, tedaviden çıkarılmamıştı. İki tasarım farklı yönlerden aynı sonuca varıyor: LEMS, rutin bakımda hastalar sistematik olarak incelendiğinde saptığından çok daha az kez kaydediliyor.
Damalı hastaları inceleyen dört çalışma, hem yöntem hem de elde ettikleri bulgu bakımından birbirinden farklılık gösteriyor. Elrington ve arkadaşları 150 ardışık hastayı değerlendirmiş ve 2’sinde (1,3%) LEMS tespit etmiştir. Seute ve arkadaşları düzenli nörolojik muayenelerle 432 ardışık hastayı izlemiş, SCLC tanısı anında 7, takipler sırasında ise 3 hasta olmak üzere toplam 10 hastada (2,3%) LEMS kaydetmiştir. Payne ve arkadaşları semptom anketi, muayene, P/Q-tipi VGCC radioimmunoassay ve gerekli durumlarda elektrofizyoloji ile 63 damalı hastayı değerlendirmiş, 2 hastada LEMS saptamıştır; ayrıca 3 hastada klinik veya elektrofizyolik LEMS olmaksızın yükselmiş VGCC antikorları görülmüştür. Gozzard ve arkadaşları Birleşik Krallık’ta bir bölgede tanı konan hastaların %70’ini temsil eden, yeni tanı SCLC’li 264 hastayı değerlendirmiş ve her hastada 15 nöronal antikor test etmiş, 10 hastada (3,8%) LEMS saptamıştır. Bu çalışmalar birleştirildiğinde, LEMS 909 hastanın 24’ünde (2,6%; 95% IG 1,7–3,9%) tespit edilmiştir (Tablo 5). Her hastayı antikor açısından test eden iki çalışma en yüksek sıklıkları bildirmiştir; dolayısıyla elde edilen bulgu, bu bozukluğu bulmayı amaçlayan çalışmalar arasında bile taramanın yoğunluğuyla paralel seyretmiştir.
Bu açığın dikkatle yorumlanması gerekir. Bu kohortlar belirlenip incelendi; bizimkiler usual bakımı aldı. 425 hastanın yalnızca 18’inin index onkoloji notunda bir nöroloji görüşmesi ya da elektrodiagnostik inceleme geçildiği belirtilmişti. Dolayısıyla taramalı ve taramayan popülasyonlar arasında bir fark beklenir ve açının bir kısmı muhtemelen LEMS’in hiç değerlendirilmediği, değerlendirilip kaçırıldığı değil, hastaları yansıtır. Her türlü nörolojik bozukluk bu popülasyonda yaygındır. Düzenli muayene ile izlenen 432 ardıl SCLC hastasının %56’sı bir noktada nörolojik bozukluk tanısı almıştır; en sık beyin metastazları biçiminde. Beyin metastazları, tedavi toksisitesi ve dekondisyon bu nedenle herhangi bir hastada zayıflığın açıklaması için LEMS ile rekabet eder. Diğer katkıda bulunanlar sistemin dışında alınan bakım, nörolojik tanıların bizlerin aramadığı notlara kaydedilmesi, hastalığın erken dönemlerdeki ölümler ve LEMS’in gerçek yokluğudır. Verilerimiz açının bu açıklamalar arasında nasıl paylaştırılacağını belirtemez, bu yüzden alttan tanınmayı kanıtlanmış bir nedenden çok makul bir katkıda bulunan olarak betimleriz.
LEMS grubunun bileşimi yorumlanmayı hak eder. Kanser ilişkili yedi olgunun üçünde NSCLC, yalnızca birinde SCLC vardı. Dokuz olgu ile bu dağılım kırılgandır ve NSCLC’nin SCLC’den daha yaygın bir LEMS ilişkisi olduğuna dair kanıt gibi okunmamalıdır; NSCLC’nin çok daha yüksek insidansı, nöromusküler kliniğimize yönlendirme örüntüleri ve tek SCLC olgununun yalnızca geniş geriye bakışta belirlenmesi bu konuda söz sahibidir. SCLC dışındaki tümörlerle paraneoplastik LEMS tanınmaktadır: Avrupa LEMS kaydı ve buna eşlik eden sistematik derlemede NSCLC, en sık görülen SCLC dışı tümör olmuş, 126 hastada bildirilen 137 tümörün 25’ini oluşturmuştur. Klinik açıdan yararlı nokta daha darındır: Bu seride LEMS, NSCLC’li hastalarda ve akciğer dışı kanserli hastalarda görülmüştür, bu nedenle sendrom mevcutken histoloji tek başına tanısı hariç tutmamalıdır; akciğer kanseri ilişkili LEMS, tümör ilişkili olmayan biçime göre daha kısa bir aralıkta gelişme eğilimindedir.
Kısa bir metodolojik not: yapılandırılmış sorgular ve metin tabanlı yöntemler birbirini tamamlayıcıydı. Yapılandırılmış kol yalnızca 436 SCLC hastasının 108’ini, metin kolu ise 425’ini tespit etti ve her iki kol da diğerinin kaçırdiği hastaları buldu. Yapılandırılmış kolumuzun pozitif prediktif değeri (125’in 108’i, %86), SEER histolojisi ile doğrulanmış bir etopozid tabanlı iddia algoritması için bildirilen %82’ye yakındı; bu, tedaviye dayalı vaka tespitinin veri kaynakları arasında benzer şekilde çalıştığını ve bunun sınırlamasının yerel değil, doğuştan geldiğini gösteriyor. İki durum arasındaki kodlama asimetrisi de tasarımı şekillendirdi. LEMS’in ayrık bir ICD-10 kodu bulunduğu için tam kayıt yapılandırılmış arama yapılabilirdi; SCLC ise tüm akciğer kanserleriyle C34.x’i paylaştığı için histoloji anlatılı metinden geri getirilmek zorundaydı. Taranan durum, risk altındaki popülasyondan daha kesin şekilde kodlanabilir, bu da herhangi bir sağlık sisteminin bu populyasyonu tespit ve izleme yeteneğini sınırlar.
Kod tabanlı tespit başka yerlerde düşük tahminler üretmiştir. Amerika Birleşik Devletleri Veterans Affairs sistemindeki 12,5 milyon aktif hastanın yaptığı bir çalışma, LEMS’i tanı kodlarından tespit etmiş ve vakaları klinik olarak doğrulamış, nokta prevalansını milyon başına 2,6 olarak tahmin etmiştir (); ulusal elektronik sağlık veritabanında G73.1 kodundan vakaları tespit eden ulusal bir Türk çalışması ise milyon başına 0,09 ile 0,30 arasında yıllık insidans ve milyon başına 1,11 prevalans bildirmiş; bu oranlar Hollanda, Amerika Birleşik Devletleri, Japonya ve İrlanda’dan bildirilen oranların altındadır (). Bu yazarlar, bu açığın bir kısmını elektronik kayıtlardaki eksik belgelemeye attributed etmektedir ki bu da burada tarif ettiğimiz kısıtlamadır.
4.1 Sınırlamalar
Bu tek sistemli, geriye dönük bir çalışmadır; bulgular genelleştirilemeyebilir. Hastalar LEMS için sistematik olarak değerlendirilmediğinden, kayıtlı bir tanının olmaması hastalığın olmamasıyla eşdeğer değildir. LLM sınıflandırma adımı pozitif prediktif değer için doğrulanmıştır; olumsuz sonuçlar rastgele kontrol edilmiş, sistematik olarak örneklenmemiştir; bu nedenle SCLC’li ancak notları yanlış sınıflandırılmış hastalar paydaya dahil edilmemiştir. Bağımsız yapılandırılmış kol, 125 aday arasında 11 böyle hastayı geri kazanmış, bu da kaçırılan sayının mütevazı olduğunu düşündürmektedir. Başlangıç özellikleri tek bir indeks notundan örüntü eşleştirmeyle alınmış ve açıkça belirsiz bir kategori taşımaktadır. LEMS araması birkaç yılı ve bir tıbbi kayıt sistemi değişimini kapsamış; kayıt uygulamaları, not şablonları ve antikor ile elektrodiyagnostik sonuçların erişilebilir biçimde bulunması bu dönemde değiştiğinden, her LEMS olgunun kanıt bütünlüğü, tanının kendisi kadar tanının konduğu dönem ve ortamı da yansıtmaktadır. Bir nörolog tarafından tanısı konulan ve üç olguda amifampridin ile tedavi edilen dört hastanın antikor veya elektrodiyagnostik raporlarla doğrulanması mümkün olmamış ve kesin değil, olası olarak sınıflandırılmışlardır. Amifampridin reçetesi olup tanı kodu olmayan üç hastanın yargılanması ise hâlâ sonuçlandırılmamıştır. Olgu tanımları kesin olarak uygulandığında, muayenede güçsüzlük, elektrodiyagnostik incelemede nöromusküler eklem bozukluğu ve P/Q-tipi antikor bulunmayan, dış merkezden LEMS tanısı taşıyan bir hastayı da hariç tutmuşuz; bulguların önceki tedaviyle normalleşmiş olabileceğini hariç tutamayız. Tek SCLC–LEMS eşzamanlılığı, doğrulayıcı test olmadan klinik şüpheye ve bir tanı koduna dayanmaktadır. Son olarak, dört tarama kohortu bölge, dönem ve hastaların ne kadar kapsamlı biçimde test edilmesine göre farklılık gösterdiğinden, bunlarla karşılaştırma kaçınılmaz olarak yaklaşıktır ve birleşik frekansları, çalışmalar arası heterojenliği dikkate almayan güven aralığıyla birlikte ham bir birleştirilmiş oran olarak bildirilmektedir.
5 Sonuç
436 SCLC hastasının kayıtlı olduğu klinik veri setinde LEMS tanısı alan hasta bulunmamış ve bu tahminin üst 95% güven aralığı (0.84%), hastaları sistematik olarak inceleyen hiçbir serinin bildirdiği en düşük değerden aşağıdadır. Bu durum, rutin bakımda altından kaçırılma ile tutarlıdır; ancak çalışma tasarısı diğer açıklamaları dışlayamaz. SCLC hastalarına bakılan klinik uzmanları, proksimal güç kaybı, hiporefleksi, otonomik belirtiler veya bulber şikayetler açıklanamadığında LEMS’i göz önünde bulundurmalıdır; sistematik taramanın elde ettiği kazancın, yanlış-pozitif oranının ve sonrasındaki sonuçların değerlendirildiği ileri çalışmalar bir sonraki adımdır. Histolojiye özgü kanser kodları bu soruların popülasyon ölçeğinde yanıtlanmasını sağlayacaktır.
Açıklamalar
Veri erişilebilirliği açıklaması
Bu çalışmada analiz edilen veri setleri korunan sağlık bilgilerini içeriyor ve halka açık şekilde paylaşılamaz. Yapılandırılmış sorgulama için kullanılan tanı kodu ve ilaç listeleri ile Metodlarda betimlenen sınıflandırma talimatı, makul istek üzerine ilgili yazardan temin edilebilir. Orijinal sorgu metni saklanmamıştır.
Ahlak açıklaması
İnsanlar üzerinde yürütülen çalışmalar Georgetown-Medstar Kurumsal İnceleme Kurulu tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Ulusal mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak katılımcılardan veya katılımcıların yasal veli/akraba yakınlarından katılım için yazılı onam istenmemiştir.
Yazar katkıları
CC: Metin – taslak, Veri yönetimi, Araştırma. LH: Araştırma, Veri yönetimi, Metin – inceleme & düzenleme. NS: Kavramsal tasarım, Yöntem, Yazılım, Veri yönetimi, Araştırma, Biçimsel analiz, Gözetim, Metin – inceleme & düzenleme.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımı için finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmektedir.
Üretken yapay zekâ ifadesi
Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında Üretken Yapay Zekânın kullanıldığını beyan etmektedir. Claude Opus 4.6 (Anthropic; model tanımlayıcısı claude-opus-4-6), NLP hattında küçük hücreli akciğer kanseri ile küçük hücreli olmayan akciğer kanserini ayırt etmek amacıyla sınıflandırma adımı olarak Yöntemlerde açıklandığı şekilde kullanılmış; tüm olumlu sınıflandırmalar manuel tıp kaydı incelemesiyle doğrulanmıştır. Claude (Anthropic), el yazısının hazırlanması sırasında metin düzenleme, biçimlendirme ve tablolar ile şekillerin oluşturulması için kullanılmıştır. Çalışma tasarımı, veri edinimi, tıp kaydı incelemesi ve yorumlama yazarlar tarafından gerçekleştirilmiş; içeriğin tamamından sorumlu olduklarını belirtmektedirler.
Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekânın desteğiyle oluşturulmuş ve mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren makul girişimlerle doğruluğunun sağlanması için çaba gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit etmeniz durumunda lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncı notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve mutlaka bağlı oldukları kuruluşların, yayncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
1.
Rudin CM, Brambilla E, Faivre-Finn C, Sage J. Small-cell lung cancer. Nat Rev Dis Primers. (2021) 7:3. doi: 10.1038/s41572-020-00235-0,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
2.
Zhang Y, Vaccarella S, Morgan E, Li M, Etxeberria J, Chokunonga E ve ark. 2020’da histolojik alt tiplere göre kanser insidansında küresel farklılıklar: popülasyon temelli bir çalışma. Lancet Oncol. (2023) 24:1206–18. doi: 10.1016/S1470-2045(23)00444-8,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
3.
Aben R, Roth D, Smith AG, Greenlee J, Austin SD, Clardy SL. Lambert-Eaton miastenik sendrom: ulusal veterans affairs popülasyonunda epidemoloji ve terapötik yanıt. Muscle Nerve. (2017) 56:421–6. doi: 10.1002/mus.25520,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
4.
Titulaer MJ, Lang B, Verschuuren JJ. Lambert-Eaton miastenik sendrom: klinik özelliklerden terapötik stratejilere. Lancet Neurol. (2011) 10:1098–107. doi: 10.1016/S1474-4422(11)70245-9,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
5.
Wirtz PW, van Dijk JG, van Doorn PA, van Engelen BG, van der Kooi AJ, Kuks JB ve ark. Hollanda’da Lambert-Eaton miastenik sendromun epidemolojisi. Neurology. (2004) 63:397–8. doi: 10.1212/01.wnl.0000130254.27019.14
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
6.
Yoshikawa H, Adachi Y, Nakamura Y, Kuriyama N, Murai H, Nomura Y ve ark. Japonya’da Lambert-Eaton miastenik sendrom üzerine ulusal araştırma. BMJ Neurol Open. (2022) 4:e000291. doi: 10.1136/bmjno-2022-000291,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
7.
Gilhus NE. Lambert-Eaton miastenik sendrom; patogenezi, tanısı ve tedavisi. Autoimmune Dis. (2011) 2011:973808. doi: 10.4061/2011/973808,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
8.
O’Neill JH, Murray N, Newsom-Davis J. Lambert-Eaton miastenik sendromu: 50 olgunun gözden geçirilmesi. Brain. (1988) 111:577–96. doi: 10.1093/brain/111.3.577,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
9.
Titulaer MJ, Wirtz PW, Willems LN, Van Kralingen KW, Sillevis Smitt PAE, Verschuuren JGM. Hücreli kanser taraması: Lambert-Eaton miastenik sendromu hastalarının takip çalışması. J Clin Oncol. (2008) 26:4276–81. doi: 10.1200/JCO.2008.17.5133,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
10.
Titulaer MJ, Maddison P, Sont JK, Wirtz PW, Hilton-Jones D, Klooster R ve ark. Klinik Hollanda-İngilizce Lambert-Eaton miastenik sendromu (LEMS) tümör ilişki tahmin skoru LEMS’te hücreli kanseri doğru şekilde öngörür. J Clin Oncol. (2011) 29:902–8. doi: 10.1200/JCO.2010.32.0440,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
11.
Maddison P, Newsom-Davis J, Mills KR, Souhami RL. Lambert-Eaton miastenik sendromu ve hücreli karsinomda olumlu prognoz. Lancet. (1999) 353:117–8. doi: 10.1016/S0140-6736(05)76153-5,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
12.
Maddison P, Gozzard P, Grainge MJ, Lang B. Paraneoplastik Lambert-Eaton miastenik sendromu uzun dönem sağkalımı. Neurology. (2017) 88:1334–9. doi: 10.1212/WNL.0000000000003794,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
13.
Elrington GMMurray NMSpiro SGNewsom-Davis J. Küçük hücreli kanserde nörolojik paraneoplastik sendromlar: 150 hastanın prospektif bir araştırması. J Neurol Neurosurg Psychiatry. (1991) 54:764–7. doi: 10.1136/jnnp.54.9.764,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
14.
Gozzard PWoodhall MChapman CNibber AWaters PVincent A ve ark. Küçük hücreli kanserde paraneoplastik nörolojik bozukluklar: prospektif bir çalışma. Neurology. (2015) 85:235–9. doi: 10.1212/WNL.0000000000001721,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
15.
Payne MBradbury PLang BVincent AHan CNewsom-Davis J ve ark. Küçük hücreli kanserde Lambert-Eaton miastenik sendromunun insidansı üzerine prospektif bir çalışma. J Thorac Oncol. (2010) 5:34–8. doi: 10.1097/JTO.0b013e3181c3f4f1,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
16.
Seute TLeffers Pten Velde GPWijnstra A. 432 ardışık küçük hücreli kanser hastasında nörolojik bozukluklar. Cancer. (2004) 100:801–6. doi: 10.1002/cncr.20043,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
17.
Drapkin BJMorrell DJGrebla RShechter GGerber DE. Küçük hücreli kanserde Lambert-Eaton miastenik sendromunun belirgin biçimde tanınamaması: gerçek dünya klinik veri iddialarının analizi. Front Oncol. (2025) 15:1650373. doi: 10.3389/fonc.2025.1650373,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
18.
Soomro ZYoussef MYust-Katz SJalali APatel AJMandel J. Küçük hücreli kanserde paraneoplastik sendromlar. J Thorac Dis. (2020) 12:6253–63. doi: 10.21037/jtd.2020.03.88,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
19.
Danese M, Balasubramanian A, Ebb D, Gundole X. Küçük hücreli akciğer kanseri hastalarının iddia veritabanlarında tanımlanması için bir algoritmanın geliştirilmesi. Front Oncol. (2024) 14:1358562. doi: 10.3389/fonc.2024.1358562,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
20.
MedStar Health (2025) Facts and figures. Çevrimiçi olarak kullanılabilir: www.medstarhealth.org (Erişim tarihi: 26 Ekim 2026).
- Google Scholar
- View reference in article
-
21.
Balaji S, Campbell K, Chen R, Z Smith D, Reyna M, Sarker A ve ark. Büyük dil modelleri tabanlı sınıflandırma kullanılarak küçük olmayan hücreli akciğer kanseri klinik notlarından metastasinin çıkarılması: retrospektif karşılaştırmalı çalışma. JMIR Cancer. (2026) 12:e99573. doi: 10.2196/99573,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
22.
Cho H, Yoo S, Kim B, Jang S, Sunwoo L, Kim S ve ark. Patoloji raporlarından akciğer kanseri evreleme betimleyicilerinin çıkarılması: üretken bir dil modeli yaklaşımı. J Biomed Inform. (2024) 157:104720. doi: 10.1016/j.jbi.2024.104720,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
23.
Graus F, Delattre JY, Antoine JC, Dalmau J, Giometto B, Grisold W ve ark. Paraneoplastik nörolojik sendromlar için önerilen tanı kriterleri. J Neurol Neurosurg Psychiatry. (2004) 75:1135–40. doi: 10.1136/jnnp.2003.034447,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
24.
Graus F, Vogrig A, Muñiz-Castrillo S, Antoine JG, Desestret V, Dubey D ve ark. Paraneoplastik nörolojik sendromlar için güncellenmiş tanı kriterleri. Neurol Neuroimmunol Neuroinflamm. (2021) 8:e1014. doi: 10.1212/NXI.0000000000001014,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
25.
Clopper CJ, Pearson E. The use of confidence or fiducial limits illustrated in the case of the binomial. Biometrika. (1934) 26:404–13. doi: 10.1093/biomet/26.4.404
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
26.
Preßler HH, Haddy I, Daugherty C, Postila V, Meisel A. Paraneoplastic Lambert-Eaton myasthenic syndrome associated with non-small cell lung cancer: data from the European LEMS registry and systematic review. Neurol Res Pract. (2025) 7:95. doi: 10.1186/s42466-025-00453-5,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
27.
Wirtz PW, Wintzen AR, Verschuuren JJ. Lambert-Eaton myasthenic syndrome has a more progressive course in patients with lung cancer. Muscle Nerve. (2005) 32:226–9. doi: 10.1002/mus.20332,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
28.
Inan B, Ozturk A, Ata N, Birinci S, Eroglu E, Karadas O, et al. Epidemiological analysis of Lambert-Eaton myasthenic syndrome in Türkiye: insights from a nationwide electronic health database. Front Neurol. (2025) 16:1667540. doi: 10.3389/fneur.2025.1667540,
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
Summary
Keywords
electronic health records, Lambert-Eaton myasthenic syndrome, large language model, natural language processing, paraneoplastic syndrome, small cell lung cancer, underrecognition
Citation
Chang CWM, Hidalgo L and Streicher NS (2026) Documented frequency of Lambert-Eaton myasthenic syndrome among patients with small cell lung cancer in a large United States health system. Front. Neurol. 17:1873372. doi: 10.3389/fneur.2026.1873372
Received
05 May 2026
Revised
27 October 2026
Accepted
28 October 2026
Published
10 November 2026
17 – 2026
German Moris, SESPA, Spain
Tracy L. Peters, Bağımsız Araştırmacı, Crystal Lake, IL, Amerika Birleşik Devletleri
Seda Jeral, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa, Türkiye
© 2026 Chang, Hidalgo ve Streicher.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin isimlendirilmesi ve bu dergideki orijinal yayının, kabul görmüş akademik uygulama doğrultusunda atıf edilmesi şartıyla, diğer platformlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Nicholas S. Streicher, streichn@umich.edu


Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yalnızca bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini yansıtmayabilir. Bu makalede değerlendirilen veya üreticisi tarafından yapılması muhtemel herhangi bir ürün ya da iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.