GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 16 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Dahiliye

TBRG4’ün Akciğer Adenokarsinomunda Malign İlerlemeyi İtmesi: Entegre Multi-Omomics ve Deneysel Çalışma

✍️ Editör Masası • 📅 15 Kasım 2026 • ⏱️ 35 dk okuma
TBRG4’ün Akciğer Adenokarsinomunda Malign İlerlemeyi İtmesi: Entegre Multi-Omomics ve Deneysel Çalışma

OJİNAL ARAŞTIRMA makalesi

Front. Oncol., 12 Kasım 2026

Sek. Toraks Onkolojisi

Hacim 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1948459

  • YC

    Yunliang Cao 1,2†

  • PL

    Peijie Li 1†

  • LS

    Linqian Song 1

  • SX

    Shiyun Xing 1

  • CZ

    Chi Zhang 1

  • HM

    Hu Ma 1,2*

  • 1. Onkoloji Anabilim Dalı, Zunyi Tıp Üniversitesi İkinci Uygulamalı Hastanesi, Zunyi, Guizhou, Çin

  • 2. Guizhou Eyaleti Kanser Önleme ve Tedavisi İçin Ana Laboratuvar (QKHPT [2025]031), Zunyi, Çin

Makale metrikleri

Görüntülemeler

Özet

Arka plan:

Lung adenokarsinomada (LUAD) çok sayıda biyomarker tespit edilmiş olsa da, bunların çoklu moleküler ve hücresel boyutlar üzerinden kapsamlı şekilde incelenmesi pek mümkün olmamıştır. Bu nedenle, tümör ilerlemesi ve tümör mikrovish ortamının yeniden şekillenmesindeki rolleri hâlâ tam olarak aydınlatılamamıştır.

Yöntem:

Transkriptomik ve proteomik veri setleri kullanılarak bütünleştirici çoklu-omics analizleri, Kanser Genomu Atlası (TCGA), Gen İfade Omnibusi (GEO) ve Klinik Proteomik Tümör Analizi Konsorsiyumu (CPTAC) kaynaklı veri setleriyle gerçekleştirilmiş; ardından klinik örneklerle doğrulama ve kısa saçaklı RNA (shRNA) ile gen susturması, in vitro deneyler ve xenograft modelleri dahil işlevsel deneyler yapılmıştır. Tek hücre RNA dizileme, alan transkriptomiği, bağışıklık infiltrasyon analizleri ve atezolizumab ile tedavi edilen bir kohort kullanılarak TBRG4’ün hücresel bağlamı, tümör mikrovish ortamı ve prognozla ilişkisi incelenmiştir.

Sonuç:

TBRG4, LUAD’da hem transkriptomik hem de proteomik düzeyde tutarlı biçimde aşırı ifade edildi ve yükselmiş TBRG4 ifadesi, bağımsız kohortlarda kötü genel hayatta kalma ile ilişkilendirildi. Fonksiyonel deneyler, TBRG4 knockdown’ının LUAD hücre proliferasyonunu, göçünü, istilasını ve xenograft büyümesini baskıladığını ve bunun PI3K-AKT fosforilasyonunun azalması ile epitel-mezenkim geçişi ile ilişkili belirteç ifadesinin değişmesiyle birlikte geldiğini gösterdi; bu da potansiyel bir ilişkiyi bu moleküler programlarla destekliyor. Tek hücreli ve alan transkriptomik analizleri, TBRG4’ü büyük ölçüde malign epitel hücrelerinde konumlandırdı ve alan heterojenliği, epitel-stromal iletişim, immün mikrov çevresi özellikleri ve artmış tahmini kopya sayısı varyasyon yükü ile ilişkiler ortaya koydu. Atezolizumab ile tedavi edilen OAK kohortunda, yükselmiş TBRG4 ifadesi kötü genel ve ilerlemeye bağlı hayatta kalma ile ilişkilendirildi; ancak immunterapi yanıtı için öngörü değeri henüz belirlenmedi.

Sonuçlar:

Bulgularımız, TBRG4’ün LUAD’da malign ilerleme ve tümör mikrov çevresi yeniden formülasyonu ile ilişkili aday bir biyomarker olduğunu ve gelecekteki mekanistik araştırmalar ile klinik doğrulama için kapsamlı bir çok-omik çerçeve sağladığını gösteriyor.

Giriş

Akciğer adenokarsinoması (LUAD), küçük hücreli olmayan akciğer kanserinin (NSCLC) en sık görülen histolojik alt tipi olup dünyada kansere bağlı ölümlerin başlıca nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir (). Moleküler hedefli tedaviler ve immune checkpoint blokajı seçili hastalarda klinik sonuçları önemli ölçüde iyileştirmiş olsa da, hastalık ilerlemesi, terapötik direnç ve tümör mikroçevresi (TME) kaynaklı immune kaçış uzun süre hayatta kalmayı sınırlamaya devam etmektedir (, ). Artan kanıt, bu biyolojik süreçlerin tümöre özgü moleküler değişiklikler ile çevreleyen mikroçevre arasındaki karmaşık etkileşimler tarafından yönlendirildiğini göstermektedir (, ). Ancak, mevcut biyomarkerlar tümöre özgü moleküler değişiklikler ile tümör mikroçevresi arasındaki karmaşık etkileşimleri tam olarak yansıtamamakta; hem biyolojik hem de klinik açıdan anlamlı yeni moleküler belirleyicilerin tespit edilmesi gerekliliğini vurgulamaktadır.

Transforming growth factor beta regülatörü 4 (TBRG4), mitokondriyal RNA düzenlenmesine dahil olan FASTK protein ailesinin bir üyesi olarak çoklu malignansilerde potansiyel bir onkojenik faktör olarak yeni ortaya çıkmıştır (–). Anormal TBRG4 ekspresyonu, birkaç kanserde artmış tümör proliferasyonu, invazyon ve kötü prognoz ile ilişkilendirilirken, deneysel kanıtlar potansiyel involvementını PI3K-AKT sinyal yolaklarında öne sürmektedir (). PI3K-AKT sinyal akışının ve tümör mikroçevre yeniden formülasyonunun LUAD ilerlemesindeki merkez rolü göz önüne alındığında, TBRG4’ün bu süreçlere katkıda bulunup bulunmadığının belirlenmesi özel biyolojik ve klinik önem taşımaktadır. Yine de, TBRG4’ün LUAD’da benzer biyolojik ve klinik öneme sahip olup olmadığı büyük ölçüde bilinmemektedir. Daha da önemlisi, tümör heterojenitesi, malign epitel durumları ve tümör mikroçevresi ile ilişkisi sistematik olarak incelenmemiştir.

Bulk transkriptomik ve proteomik analizler sağlam moleküler ve klinik ilişkiler sağlasa da, heterojen tümörlerdeki gen ifadesinin hücresel kökenini veya uzamsal düzenini çözemeler. Tek hücreli RNA dizileme ve uzamsal transkrijomik alanındaki son gelişmeler, malign epitel hücrelerinin, stromal bileşenlerin, bağışıklık manzarasının ve bunların uzamsal etkileşimlerinin yüksek çözünürlüklü biçimde karakterize edilmesini mümkün kılmıştır (, ). Bu tamamlayıcı yaklaşımların fonksiyonel doğrulama ile birleştirilmesi, aday biyomarkerların LUAD’daki biyolojik ve translasyonel önemini kapsamlı biçimde tanımlama fırsatı sunmaktadır.

Bilindiği kadarıyla, bu, TBRG4’ün LUAD’daki biyolojik ve klinik önemini transkrijomik, proteomik, tek hücreli, uzamsal transkrijomik ve deneysel analizleri birleştirerek sistematik biçimde karakterleyen ilk çalışmadır. Bu bağlamda, transkrijomik ve proteomik analizleri, klinik örnek doğrulamasını, fonksiyonel deneyleri, tek hücreli RNA dizilemeyi, uzamsal transkrijomiği, bağışıklık mikrov ortam karakterizasyonunu ve immunterapi ile tedavi edilen bir kohort analizini birleştirdik. TBRG4’ün LUAD’da malign ilerleme, PI3K-AKT ile ilişkili sinyal iletimi ve tümör mikrov ortamı özellikleriyle ilişkili olup olmadığını belirlemeyi amaçladık.

Yöntemler

Veri edinme ve işleme

TBRG4’ün lung adenokarsinomadaki (LUAD) ekspresyon paternlerini, prognoz önemi ve biyolojik relevansını kapsamlı değerlendirmek amacıyla, The Cancer Genome Atlas (TCGA), Gene Expression Omnibus (GEO) ve Clinical Proteomic Tumor Analysis Consortium (CPTAC) veri tabanlarından halka açık transkriptomik ve proteomik veri setleri elde edildi. TCGA-LUAD kohortu, 501 primer LUAD dokusu ve 54 komşu normal dokudan oluşuyordu; 439 hastanın genel hayatta kalma bilgisi mevcuddu. TBRG4’ün prognez önemini bağımsız olarak doğrulamak için, 398 LUAD hastası ve tam genel hayatta kalma bilgisini içeren GSE72094 kohortu, dış doğrulama kohortu olarak GEO veri tabanından alındı. CPTAC veri tabanından elde edilen proteomik profilleme verileriyle, TBRG4 protein ekspresyonu translasyonel düzeyde doğrulandı. TBRG4’ün bağışıklık nokta blokajı (ICB) bağlamındaki potansiyel klinik relevansını daha derinlemesine incelemek için, atezolizumab ile tedavi edilen OAK kohortu analiz edildi.

Hücre hatları ve kültür

İnsan bronşial epitel hücreleri (BEAS-2B) ve LUAD hücre hatları (A549, PC9, H1299 ve H1975), Çin Bilimler Akademisi Hücre Bankasından (Shanghai, Çin) temin edildi. Tüm hücre hatları, 37 °C’de, %5 CO2 içeren nemlendirilmiş atmosferde, %10 inebeği serumu (Pricella) eklenmiş DMEM (C119955BT, Gibco) içinde kültüre edildi.

Sabitt TBRG4-knockdown hücre hatlarının oluşturulması

TBRG4’ü hedef alan kısa saçaklı RNA (shRNA) dizilerini (shTBRG4) ya da hedef almayan kontrol dizisini (shCtrl) taşıyan lentiviral partiküller, Hanbio Tech’den (Shanghai, Çin) temin edildi. Diziler şu şekildeydi: shTBRG4-1, CCTGAATTTCACATCCAATT; shTBRG4-2, GTTCTTCAGCCTGGTACAT; shTBRG4-3, GGTCATCACCCTGATACAA; ve shCtrl, TTCTCCGAACGTGTCACGT. A549 ve H1299 hücreleri, lentiviral transduksiyon öncesinde 6 delikli plakalarda %30-50 konfluansa kadar kültüre edildi. Transduksiyondan 48 h sonra hücreler, sabit transduksiyon edilmiş hücreleri zenginleştirmek amacıyla ek 48 h boyunca puromisin (2,0 μg/mL; Beyotime Biotechnology, Cat. No. ST551) ile seçildi. Knockdown verimliliği, hem A549 hem de H1299 hücrelerinde Western blotting ile doğrulandı.

Western blot analizi

Hücre ve doku proteinleri, proteaz ve fosfataz inhibitörleri (Epizyme Biotech, GRF103) eklenen RIPA lizis tamponu (Solarbio, R0010) kullanılarak çıkarıldı. Protein konsantrasyonları, bisçinonik asit (BCA) analiz kiti (Epizyme Biotech, ZJ102) kullanılarak belirlendi. Eşit miktarlarda protein, 12,5% poliakrilamid jel üzerinde sodyum dodesül sülfat-poliakrilamid jel elektroforezi (SDS-PAGE) ile ayrıştırıldı ve polivinilidene florür (PVDF) membranlarına (Millipore, IPVH00010) aktarıldı. Membranlar, protein içermeyen hızlı blokleme çözeltisi (Epizyme Biotech, PS108P) ile 15 dk bloklanıp bir gece 4 °C’de birincil antikorlarla inkübe edildi. Tween 20 içeren Tris tamponlu tuzlu suda üç yıkamadan sonra membranlar, oda sıcaklığında 1 saat ikincil antikorlarla inkübe edildi. Protein bantları, ECL reajenti kullanılarak tespit edildi. Birincil antikorlar arasında anti-TBRG4 (1:1000, Proteintech, 16245-1-AP, poliklonal), anti-E-kadherin (1:1000, Abcam, EP700Y, AB40772), anti-N-kadherin (1:1000, Abcam, EPR1791-4, AB76011), anti-Vimentin (1:1000, Abcam, EPR3776, AB92547), anti-PI3K (1:1000, CST, D9A5, 4263S), anti-fosforile PI3K (1:1000, CST, 13857S, poliklonal), anti-AKT (1:1000, CST, C67E7, 4691S), anti-fosforile AKT (1:1000, CST, D9E, 4060S), anti-GAPDH (1:50000, Proteintech 1E6D9, 60004-1-Ig) ve HRP-eşlenmiş keçi anti-tavşan IgG (H+L) (1:5000, Proteintech, SA00001-2, poliklonal) yer aldı.

Bant densitometrisi, Fiji (ImageJ, sürüm 2.16.0/1.54p) kullanılarak nicellenmiştir. Her bir hedef protein bantının gri tonu değeri, aynı membran üzerindeki ilgili GAPDH bantına göre normalize edildi. Göreli protein ifadesi, hedef bantın gri tonu değerinin GAPDH bantının gri tonu değerine oranı olarak hesaplandı. Bağımsız biyolojik tekrarlardan elde edilen bant densitometrisinin nicel çubuk grafikleri ek figürlerde sunulmaktadır.

Nicel gerçek zamanlı PCR

Toplam RNA izolasyonu TRIzol reajenti (TaKaRa, Çin) kullanılarak gerçekleştirildi. cDNA, aynı üreticinin sağladığı PrimeScript™ RT reagent Kit kullanılarak ters transkripsyon yoluyla üretildi. Kantitatif PCR amplifikasyonu, SYBR® Premix Ex Taq™ II reajentleri (TaKaRa, Çin) kullanılarak CFX96 Touch™ tespit sistemi (Thermo Fisher, Shanghai, Çin) üzerinde yürütüldü. PCR amplifikasyonu için aşağıdaki primerler (5’→3′) kullanıldı: TBRG4: F: TGGAGGAGGAGGAGGAGGA, R: CGGCGGCGGCGGCGGCGG; GAPDH: F: CGGGAGTCAACGGATTTGGTCGTAT’, R: AGCCTTCTCCATGGTGGTGAAGAC. İfade analizi 2-ΔΔCt yöntemiyle yapıldı. Deney üç kez bağımsız olarak tekrarlandı.

İmmunhistokimya

TBRG4 ifadesinin immunhistokimyasal doğrulaması için 25 çift LUAD tümör dokusu ve komşu tümör olmayan akciğer dokusundan formalin ile sabitlenip parafinlere gömülmüş (FFPE) doku kesitleri kullanıldı. Ki-67 boyaması için xenograft kaynaklı FFPE tümör kesitleri kullanıldı. Kesitler deparafinize edildi ve EDTA bazlı tampon (Solarbio, C1033) kullanılarak antijen geri kazanımı sağlandı. Endojen peroksidaz aktivitesi 10 dk boyunca %3 hidrojen peroksitle bloklandı ve kesitler spesifik olmayan bağlanmayı azaltmak için 1 saat %3 keçi serumu ile inkübe edildi. Ardından kesitler birincil antikorlarla 4 °C’de gece boyu inkübe edildi: anti-TBRG4 (1:400, Proteintech, 16245-1-AP, polikonal) ve anti-Ki-67 (1:500, Servicebio, GB111499-100, polikonal). Tween 20 içeren Tris tamponlu tuzlu suyla (TBST) üç yıkamadan sonra immünreaktivite 3,3-diaminobenzidin kromojen çözeltisi (Solarbio, DA1010) kullanılarak görselleştirildi ve kesitler 30 saniye hematoksilinle kontrast boyandı.

İmunohistokimyasal boyama, standart H-skoru yöntemiyle nicellenmiştir. Boyama şiddeti dört dereceye ayrılmıştır: 0 (boya yok, negatif), 1+ (zayıf boyama, açık sarı), 2+ (orta şiddetli boyama, kahverengi-sarı) ve 3+ (güçlü boyama, koyu kahverengi). H-skoru şu şekilde hesaplanmıştır: H-skoru = 3 × güçlü şiddetli boyanan pozitif hücrelerin yüzdesi + 2 × orta şiddetli boyanan pozitif hücrelerin yüzdesi + 1 × zayıf şiddetli boyanan pozitif hücrelerin yüzdesi; skorlar 0 ile 300 arasında değişmektedir. TBRG4 için tümör epitel hücreleri, Ki-67 için ise pozitif boyanmış tümör hücreleri çekirdekleri değerlendirilmiştir. Her kesitte rastgele en az üç bağımsız alan seçilmiştir. DAB-pozitif bölgeler, Fiji (ImageJ, sürüm 2.16.0/1.54p) içindeki Huang algoritması kullanılarak “Threshold” aracıyla dört şiddet kategorisine ayrılmıştır. Görüntü elde etme ve nihai H-skoru hesaplaması için Fiji kullanılmıştır.

Hayatta kalma ve Cox regresyon analizi

Hastalar, TCGA-LUAD ve GSE72094 veri setlerindeki median TBRG4 ekspresyon değerine göre TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük ekspresyon gruplarına ayrılmıştır. Genel hayatta kalma (OS), Kaplan-Meier eğrileri ve log-rank testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Tek değişkenli ve çok değişkenli Cox oransal risk regresyon analizleri, yaş, cinsiyet ve patolojik evre için düzeltme yapıldıktan sonra TBRG4’ün hayatta kalmayla ilişkisinin sürüp sürmediğini değerlendirmek amacıyla survival R paketi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Nomogram performansı, tahmini hayatta kalma olasılıklarını gözlemlenen sonuçlarla karşılaştıran kalibrasyon grafikleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Kalibrasyon analizi için, çok değişkenli Cox modelinden türetilen risk skorları, ayrı bir Cox modeline uydurmak amacıyla kullanılmıştır. Dahili kalibrasyon, 1.000 bootstrap yeniden örnekleme ile yapılmış ve hayatta kalma olasılıkları Kaplan-Meier yöntemiyle tahmin edilmiştir.

Yara iyileşme testi

Hücreler, 6 delikli plakalarda her kuyuya 1 × 10⁵ hücre yoğunluğunda ekildi ve tam konfluansa kadar büyütüldü. Steril 200 μL pipet ucu kullanılarak doğrusal bir çizim oluşturuldu ve kuyulara soyulan hücreleri ve enkazı uzaklaştırmak için fosfat tamponlu tuzlu su (PBS) ile nazikçe yıkama yapıldı. Toplu hücre göçünü değerlendirmek için hücreler, farmakolojik proliferasyon inhibitörleri kullanılmadan sürekli olarak serum içermeyen DMEM içinde kültüre edildi. Bu bağlamda, ölçülen yara kapanmasının hücre göçü ile yara kenarındaki hafif proliferasyonun birleşik etkilerini kısmen yansıtabileceğini kabul ediyoruz. Çizilen alanlar çizimden sonra 0, 24 ve 48. saatlerde görüntülenmiş ve yara kapanması Fiji (ImageJ, sürüm 2.16.0/1.54p) kullanılarak kantitatif olarak belirlenmiştir.

Transwell göç ve istila testi

LUAD hücreleri, 24 delikli plakalarda Transwell yerleştirmelere (LABSELECT, 14352) ekildi. Yerleştirmeler, 8 μm göçük boyutuna ve 6,5 mm çapına sahip polikarbonat zarlar içeriyordu. Göç testleri için kaplamasız yerleştirmeler, istila testleri için ise Matrigel kaplı yerleştirmeler (absin, abs9490) kullanıldı. Üst odaya 200 μL serum içermeyen ortamda süspanze edilmiş 1 × 10⁵ hücre eklenmiş, alt odaya ise %10 FBS ile zenginleştirilmiş 600 μL ortam eklenmiştir. Göç testleri için 24 saatlik, istila testleri için 48 saatlik inkübasyonun ardından hücreler 30 dakika boyunca %4 paraformaldehid ile sabitlenmiş ve kristal viyole ile boyanmıştır. Zarın üst yüzeyindeki göç etmemiş hücreler nazikçe uzaklaştırılmış, göç etmiş veya iletilmiş hücreler ters ışık mikroskobu altında fotoğraflanmıştır.

Hücre proliferasyonu ve koloni oluşum testi

Hücre proliferasyon analizlerinde LUAD hücreleri 96 delikli plakalara her deliğe 1.500 hücre olacak şekilde ekildi. Hücre canlılığı, üreticinin talimatlarına uygun olarak 4 gün boyunca her gün CCK-8 kiti (Uelandy, C6008M) kullanılarak değerlendirildi. Koloni oluşum analizlerinde LUAD hücreleri 6 delikli plakalara her deliğe 1.000 hücre olacak şekilde ekildi ve 14 gün boyunca kültüre edildi, ortam her 3 günde bir değiştirildi. Koloniler %4 paraformaldehid ile sabitlendi ve kristal viyole ile boyandı. Koloniler ≥50 hücre içeren hücre kümeleri olarak tanımlandı ve Fiji (ImageJ, sürüm 2.16.0/1.54p) kullanılarak sayıldı.

Xenotransplant fare modeli

4-5 haftalık erkek BALB/c çıplak farelerin sağ aksillasına shCtrl veya shTBRG4-2 ifade eden stabil H1299 hücreleri subkutan enjekte edildi. H1299 hücreleri PBS içinde süspanze edildi ve her fareye 5 × 10⁶ hücre içeren 200 μL hücre süspanzasyonu enjekte edildi, grupta beş fare kullanıldı. Örneklem büyüklüğü, önceki xenotransplant deneyimimize göre belirlendi. Gruptaki her beş fare, ARRIVE yönergeleri ve 3P ilkeleri doğrultusunda hayvan tüketimini azaltırken tümör büyüme karakteristiklerindeki farkları tespit etmek için yeterli istatistiksel gücü sağladı. Deney sonlanma noktasından önce hiçbir fare hariç tutulmadı. Tümör uzunluğu ve genişliği, enjekte edildikten sonra 7. günden 19. güne kadar her 3 günde bir ölçüldü. Tümör hacimleri (uzunluk × genişlik²/2) formülü kullanılarak hesaplandı; burada uzunluk tümörün en uzun çapını, genişlik ise en kısa dik çapını temsil eder. Deney sonlanma noktasında fareler servikal dislokasyon ile Euthanize edildi ve sonraki analizler için tümör dokuları toplandı. Tüm hayvan prosedürleri Zunyi Tıp Üniversitesi Kurumsal Hayvan Bakımı ve Kullanımı Komitesi tarafından onaylandı.

Tek hücre RNA dizileme analizi

Hücre tipleri kanonik belirteçler kullanılarak annotasyon edildi. Küme belirteçleri Wilcoxon rank-sum testi ile Benjamini–Hochberg düzeltmesi (FDR < 0,05, |log2FC| > 0,25) kullanılarak belirlendi. Epitelyal hücreler heterojenilik analizi için aynı pipeline ile bağımsız olarak yeniden kümelendi. TBRG4 ifadesi tüm hücre alt grupları boyunca nicelendirildi. Tümör epitelyal hücreleri medyan ifadeye göre TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük gruplar olarak ayrıldı. CNV analizi, iki grup arasında genomik yük karşılaştırması yapmak için normal epitelyal hücreleri kontrol olarak kullanarak gerçekleştirildi.

Farklı ifade ve yol zenginleştirme analizleri

Farklı ifade analizi, TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük gruplar arasındaki farklılıklar gösterilen genleri (DEG) belirlemek için gerçekleştirildi. Tarama için limma R paketi kullanıldı ve kesme kriterleri |log2 fold change| > 1 ve false discovery rate (FDR) < 0,05 olarak belirlendi. Fonksiyonel zenginleştirme analizleri clusterProfiler R paketi ile Gene Ontology (GO) ve Kyoto Encyclopedia of Genes and Genomes (KEGG) yol analizleri kullanılarak yapıldı; q < 0,05 anlamlı kabul edildi.

Bağışıklık infiltrasyon analizi

Stromal ve hücre bağışıklık infiltrasyon düzeyleri, her numune için stromal, bağışıklık ve ESTIMATE skorları sağlayan Stromal ve Malignen Tümör Dokularında Hücre İfadesi Verileri Kullanarak Stromal ve Bağışıklık Hücrelerinin Tahmini (ESTIMATE) algoritması ile nicellenmiştir. 22 bağışıklık hücre alt kümesinin göreceli oranları, RNA Transkriptlerinin Göreceli Alt Kümeleriyle Hücre Tipi Tanısı (CIBERSORT) algoritması ile değerlendirilmiştir. Hastalar TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük gruplarına ayrılmış ve gruplar arasında hücre bağışıklık bileşimi karşılaştırılmıştır.

Alan transkromiği analizi

Epitelyel, stromal ve bağışıklık kompartmanlarının modül skorları AddModuleScore ile nokta düzeyinde hesaplanmıştır. TBRG4 ekspresyonu ile kompartman modül skorları arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Tüm noktalar, medyan TBRG4 ekspresyonuna göre TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük gruplarına ayrılmıştır. Alan düzeyinde CNV skorları, alan tümör heterojenitesini değerlendirmek için bu iki alt grup arasında karşılaştırılmıştır. TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük bölgeler arasında kolajen sinyal aktivitesi, Wilcoxon rank-sum testi ile karşılaştırılmıştır.

Hücre-hücre iletişim analizi

Hücre-hücre etkileşimi analizi CellChat (v1.1.1) kullanılarak gerçekleştirildi. Ligand-reseptör sinyal iletimi, CellChatDB insan ligand-reseptör veritabanı kullanılarak çıkarıldı ve yalnızca salgılanan sinyal yolları dâhil edildi; iletişim olasılıkları ve istatistiksel anlamlılık, varsayılan CellChat permütasyon çerçevesi kullanılarak tahmin edildi. İletim olasılıkları hesaplandı ve standart CellChat hatlarına uygun olarak filtrelendi. Birleştirilmiş hücre iletişim ağları, sinyal örüntüleri, etkileşim sayıları ve etkileşim güçlüğü açısından tümör ve normal dokular arasında karşılaştırıldı.

İstatistiksel analiz

Sonuçlar

Çoklu-omik analiz, LUAD’da yükselmiş TBRG4 ifadesini ortaya koyar

LUAD’da TBRG4’ün ekspresyon profilini incelemek amacıyla, birden fazla bağımsız kohorttan gelen transkriptomik ve proteomik veri setleri sistematik olarak analiz edildi. TCGA RNA-dizileme veri setinin analizi, TBRG4 mRNA ekspresyonunun LUAD dokusunda komşu normal dokuya göre anlamlı derecede yüksek olduğunu gösterdi (Şekil 1A). Bu bulgu, eşleştirilmiş tümör ve komşu normal örneklerin eşli analizleriyle daha kesin biçimde doğrulandı (Şekil 1B). Transkrijomik bulgularla tutarlı olarak, Academia Sinica ve CPTAC kohortlarından gelen proteomik analizler, TBRG4 protein ekspresyonunun LUAD dokusunda komşu normal dokuya göre artmış olduğunu gösterdi (Şekiller 1C, 1D). Western blot analizi, TBRG4 protein ekspresyonunun komşu normal dokuyla eşleştirilmiş LUAD dokusunda artmış olduğunu daha da doğruladı (Şekil 1E; Ek Şekil 1A). İmunohistokimyasal boyama, LUAD dokusunda daha güçlü TBRG4 immunoreaktivitesini gösterdi; bu durum TBRG4 için anlamlı derecede yüksek IHC H-skorlarıyla desteklendi (Şekiller 1F, 1G). Özetle, bu bulgular TBRG4’ün transkrijomik, proteomik ve deneysel analizlerde tutarlı biçimde yukarı düzenlendiğini (upregülasyon) ortaya koyuyor. Bu bulgular ışığında, bir sonraki aşamada TBRG4’ün LUAD hastalarında klinik önemi ve prognoz değeri değerlendirildi.

Şekil 1

TBRG4 ekspresyonu LUAD’da kötü prognozla ilişkilidir

İfade analizinin ardından, TBRG4’ün LUAD hastalarında prognostik önemi değerlendirildi. Kaplan-Meier hayatta kalma analizi, yüksek TBRG4 ifadesine sahip hastaların hem TCGA-LUAD kohortunda hem de bağımsız GSE72094 doğrama kohortunda anlamlı derecede kısa bir toplam hayatta kalma (TH) gösterdiğini ortaya koydu (Şekil 2A, B). Tek değişkenli Cox regresyon analizi, hem TBRG4 ifadesini hem de patolojik evreyi toplam hayatta kalma ile anlamlı derecede ilişkilendirilen faktörler olarak belirledi (Şekil 2C). Yaş, cinsiyet ve toplam patolojik evre için düzeltme yapıldıktan sonra çok değişkenli Cox regresyon analizi, yükselmiş TBRG4 ifadesinin (HR = 1.409, P < 0.05) ve ileri patolojik evrenin (HR = 1.624, P < 0.05) toplam hayatta kalma ile bağımsız olarak ilişkilendirildiğini gösterdi (Şekil 2D). Ayrıca, 1-, 3- ve 5-year toplam hayatta kalma olasılıklarını tahmin etmek amacıyla yaş, cinsiyet, TBRG4 ifadesi ve patolojik evreyi birleştiren bir nomogram oluşturuldu. Bireysel T ve N evreleri, toplam patolojik evre ile potansiyel gereksizlikten kaçınmak için çıkarıldı. Kalibrasyon analizi 1.000 bootstrap yeniden örnekleme ile yapıldı. Kalibrasyon eğrileri, tahmin edilen ve gözlemlenen hayatta kalma olasılıkları arasında iyi bir uyum gösterdi (Şekil 2E, F), bu da prognostik modelin tatmin edici bir kalibrasyon performansı gösterdiğini işaret etti. Bu bulgular, TBRG4 ile LUAD’da ilişkili biyolojik işlevlerin ve moleküler özelliklerin incelenmesini tetikledi.

Şekil 2

TBRG4 knockdown, LUAD hücrelerinin göç ve invazif kapasitelerini baskılar

LUAD’da TBRG4’ün işlevini araştırmak için, önce çoklu LUAD hücre hatlarında endojen TBRG4 ifadesi incelendi. Western blot analizi, LUAD hücrelerinde TBRG4 protein ifadesinin BEAS-2B hücrelerine göre daha yüksek olduğunu gösterdi (Şekil 3A; Ek Şekil 1B). Değerlendirilen üç shRNA arasından shTBRG4–2, hem H1299 hem de A549 hücrelerinde en yüksek knockdown verimiliğine ulaştı (Şekil 3B, C; Ek Şekil 1C-F). Bu nedenle, shTBRG4–2 sonraki tüm deneysel işlev deneylerinde kullanılmak üzere seçildi. Yara iyileşme deneyleri, TBRG4 knockdown’ının kontrol hücreleriyle karşılaştırıldığında her iki hücre hattının da 24 ve 48 saatteki hareket kapasitesini belirgin şekilde bozduğunu ortaya koydu (Şekil 3D, E). Benzer şekilde, Transwell deneyleri, TBRG4’ün azaltılmasının H1299 ve A549 hücrelerinde hem hareket hem de invaziv yetenekleri belirgin şekilde azalttığını gösterdi (Şekil 3F, G). Özetle, bu bulgular TBRG4’ün azaltılmasının LUAD hücrelerinin in vitro hareket ve invaziv kapasitelerini baskıladığını göstermektedir. Ardından TBRG4 knockdown’ının LUAD hücrelerinde proliferasyon ve tümör büyümesi üzerindeki etkilerini in vitro ve in vivo olarak araştırdık.

Şekil 3

TBRG4 knockdown, LUAD hücrelerinin proliferasyonunu ve tümör büyümesini in vitro ve in vivo baskılar

shTBRG4-2 ile transdükte edilen H1299 ve A549 hücrelerinde TBRG4 knockdown’ın verimli olduğu Western blot analizi ile doğrulandı (Şekiller 4A, B; Eksik Şekiller 1G, H). Ardından TBRG4’ün azaltılmasının LUAD hücre proliferasyonundaki etkileri değerlendirildi. CCK-8 deneyleri, TBRG4 knockdown’ının kontrol hücreleriyle karşılaştırıldığında hem H1299 hem de A549 hücrelerinin proliferasyonunu belirgin şekilde baskıladığını gösterdi (Şekiller 4C, D). Benzer şekilde, koloni oluşumu deneyleri TBRG4’ün azaltılmasının in vitro klonojenik kapasiteyi belirgin şekilde azalttığını ortaya koydu (Şekil 4E). Bu bulguları in vivo olarak doğrulamak için H1299 hücreleri kullanılarak subkutan xenograft modeli kuruldu. TBRG4 knockdown hücrelerinden elde edilen xenograft’lar, kontrol grubuna göre belirgin şekilde azalmış tümör büyümesi gösterdi (Şekil 4F) ve deney sonundanda tümör ağırlıklarının daha düşük olmasıyla sonuçlandı (Şekil 4G). Ayrıca, immunohistokimyasal boyama, TBRG4 knockdown hücrelerinden elde edilen xenograft’larda daha düşük Ki-67 ekspresyonunu gösterdi (Şekil 4H). Sonrasında, bu fenotipik değişimlerin altında yatan mekanizmaları daha iyi karakterize etmek için TBRG4 ekspresyonu ile ilişkili moleküler yollar incelendi.

Şekil 4

TBRG4 knockdown, azalmış PI3K-AKT fosforilasyonu ve değişmiş EMT belirteçi ekspresyonu ile ilişkilidir

TBRG4 ekspresyonuna dayalı farklı ekpresyon analizi, 100 anlamlı biçimde düzensiz gen belirlemiş; en üstteki 25 farklı ekpresyonlu gen volkan grafiğinde gösterilmiştir (Şekil 5A). KEGG zenginleştirme analizi, nöroaktif ligand–reseptör etkileşimi, kalsiyum sinyallemesi ve PI3K-AKT sinyallemesi dahil olmak üzere birkaç anlamlı biçimde zenginleşen yolak belirlemiştir (Şekil 5B). Zenginleştirme sonuçlarına dayanarak, EMT ile ilgili belirteçlerin yanı sıra PI3K-AKT sinyallemesine dahil ana proteinlerin ekspresyonunu incelemiştik. Western blot analizi, TBRG4 knockdown’ının hem A549 hem de H1299 hücrelerinde E-cadherin ekspresyonunu artırırken N-cadherin ve Vimentin ekspresyonunu azalttığını göstermiştir. Ayrıca, TBRG4’ün azaltılmasının ardından PI3K ve AKT fosforilasyon düzeyleri belirgin biçimde düşmüş, toplam PI3K ve AKT düzeyleri ise değişmeden kalmıştır (Şekiller 5C–F; Ekleme Şekiller 2A–D). Özetle, bu bulgular TBRG4 knockdown’ının EMT ile ilgili belirteçlerin ekspresyonundaki değişimle ve azalmış PI3K ve AKT fosforilasyonuyla birlikte gittiğini göstermektedir; ancak doğrudan yolak düzenlemesini kanıtlamamaktadır. TBRG4’ün LUAD tümör mikroçevresindeki hücresel dağılımını daha ayrıntılı biçimde karakterize etmek amacıyla, ardışık olarak tek hücre transkriptomik analizi gerçekleştirilmiştir.

Şekil 5

Tek hücre transkriptomik analizi, LUAD’da TBRG4’ün tercihli epitelik zenginleşmesini ortaya koyar

LUAD’da TBRG4’ün hücresel dağılımını karakterize etmek amacıyla, GSE123902 kohortundan elde edilen halka açık tek hücreli RNA dizileme verileri analiz edildi. UMAP görselleştirmesi ve gözetimsiz kümeleme, kanonik belirteç genleri kullanılarak anotlanan ayrı hücre popülasyonlarını ortaya koydu (Şekil 6A). Normal ve tümör örnekleri arasındaki karşılaştırma, yığılı çubuk ve radar grafikleriyle gösterildiği gibi hücresel bileşimde önemli farklılıklar yanı sıra belirgin örnekler arası heterojenliği gösterdi (Şekil 6B–F). Özellik grafikleri, TBRG4 ifade eden hücrelerin belirli hücre kümelerinde tercihli olarak yerleştiğini gösterdi (Şekil 6G). Nicel analiz, TBRG4 pozitif hücrelerin öncelikle epitel kompartmanında zenginleştiğini ve tümör dokusunda normal dokuya göre daha yaygın olduğunu gösterdi (Şekil 6H). Bu bulgular ışığında, TBRG4 ifadesi ile tümör bağışıklık mikrodamarı özellikleri arasındaki ilişkiyi araştırmaya yöneldik.

Şekil 6

TBRG4 ifadesi, LUAD’da bağışıklık hücreleri infiltrasyon desenleriyle ilişkilidir

TBRG4 ifadesi ile tümör bağışıklık mikroçevresi arasındaki ilişkiyi araştırdık. Toplu transkriptomik analizlerde, yüksek TBRG4 ifadesine sahip tümörlerin, düşük TBRG4 tümörlerine göre belirgin şekilde daha düşük stromal, bağışıklık ve ESTIMATE skorları gösterdiği (Şekil 7A) gözlemlendi; bu da daha düşük tahmini stromal ve bağışıklık içeriğine işaret ediyor. ESTIMATE analiziyle tutarlı olarak, CIBERSORT TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük grupları arasında ayrışan bağışıklık hücresi bileşimi desenleri ortaya koydu (Şekil 7B). Spearman korelasyon analizi, TBRG4 ifadesinin düzenleyici T hücreleri (Tregs; R = 0.17, P = 0.00044), CD8+ T hücreleri (R = 0.16, P = 0.00076) ve M2 makrofajları (R = 0.22, P = 5.1 × 10⁻⁶) ile pozitif; NK hücreleri (R = −0.28, P = 5.1 × 10⁻⁶), M1 macrophajları (R = −0.23, P = 0.00095) ve dendritik hücrelerle (R = −0.12, P = 0.017) ise negatif korelasyon gösterdiğini gösterdi (Şekil 7C–H). Genel olarak bu analizler, TBRG4 ifadesi ile LUAD tümör mikroçevresindeki çok sayıda bağışıklık hücresi popülasyonu arasında anlamlı ilişkiler ortaya koydu. Ardından TBRG4 ifadesinin bağışıklık blokaj tedavisi alan hastalarda klinik sonuçlarla ilişkili olup olmadığını değerlendirdik.

Şekil 7

OAK kohortundan atezolizumab ile tedavi edilen hastalarda TBRG4 ifadesi klinik sonuçlarla ilişkilidir

OAK kohortu, atezolizumab ile tedavi edilen NSCLC hastalarında TBRG4 ekspresyonu ile klinik sonuçlar arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla analiz edildi. Hastalar, medyan TBRG4 ekspresyon seviyesine göre yüksek ve düşük ekspresyon gruplarına ayrıldı. Genel NSCLC kohortunda, yükselmiş TBRG4 ekspresyonu, anlamlı derecede kısalmış genel hayatta kalma ile ilişkiliydi (HR = 1.509, %95 IG 1.167–1.935, P = 0.00141; Şekil 8A). Histolojik alt tipelere göre yapılan katmanlı analizler, hem LUAD (HR = 1.397, %95 IG 1.032–1.843, P = 0.027; Şekil 8B) hem de akın skuamöz hücre karsinomunda (LUSC) (HR = 2.187, %95 IG 1.343–3.572, P = 0.003; Şekil 8C) benzer ilişkiler ortaya koydu. İlerlemesiz hayatta kalma analizi, yüksek TBRG4 ekspresyonunun hem kohortun tamamında hem de LUAD’li hastalarda kısalmış ilerlemesiz hayatta kalma ile ilişkili olduğunu, LUSC’li hastalarda ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin gözlenmediğini gösterdi (Şekil 8D–F). Özetle, atezolizumab ile tedavi edilen bu kohortta yükselmiş TBRG4 ekspresyonu, daha kötü hayatta kalma sonuçları ile ilişkiliydi; bu analizler tedaviye özgü öngörü değeri ortaya koymaz. Ardından TBRG4 ile ilişkili tümör mikrovirus ortamını daha ayrıntılı karakterize etmek için hücre-hücre iletişimi ve alan transkriptomik analizlerini birleştirdik.

Şekil 8

Alan transkripomik ve hücre-hücre iletişimi analizleri TBRG4 ile ilişkili epitel-stromal etkileşimleri ortaya koyar

TBRG4 ile ilişkili tümör mikroçevresinin uzaysal örgütlenmesini daha ayrıntılı biçimde karakterize etmek için hücre-hücre iletişimi ve uzaysal transkriptomik analizler entegre edildi. CellChat analizi, çıkış sinyalleşmesinin kolajen ve hücre dışı matris ile ilgili yollarca zenginleştiğini, çıkış sinyalleşmesinin ise öncelikle fibroblastlara, myeloid hücrelere ve plazma hücrelerine yöneldiğini gösterdi (Şekiller 9A, B). Ağ analizi, epitel hücre alt popülasyonları ile endotelyal hücreler, fibroblastlar, myeloid hücreler ve plazma hücreleri arasında kapsamlı bir hücrelerarası iletişimi daha açık biçimde ortaya koydu (Şekiller 9C, D). Normal dokularla karşılaştırıldığında, LUAD örneklerinde epitel hücreleri, fibroblastları ve myeloid hücreleri içeren etkileşimlerin sayısı ve gücünün arttığını, lenfoid popülasyonlarla ilişkili etkileşimlerin ise azaldığını gösterdi (Şekiller 9E, F). Uzaysal transkripomik analiz, TBRG4 ifadesinde belirgin bir tümör içi heterojenliği ortaya koydu (Şekil 9G). Doku kesitleri boyunca stromal, epitel ve bağışıklık modüllerinin ayrık uzaysal dağılımları gözlemlendi (Şekiller 9H–J). Korelasyon analizi, TBRG4 ifadesinin uzaysal transkripomik veri setinde bağışıklık modül skorlarıyla pozitif, stromal ve epitel modül skorlarıyla ise negatif ilişkili olduğunu gösterdi (Şekil 9K); bu da toplu ESTIMATE analizlerinden çıkarılanlardan farklı olabilecek kompartman-spesifik ilişkileri öne çıkardı. Buna ek olarak, TBRG4-yüklü tümörler daha yüksek tahmini CNV yükü gösterdi (Şekil 9L). Özetle, bu bulgular TBRG4 ifadesinin LUAD’da epitel-stromal iletişim örüntüleriyle, uzaysal heterojenlikle ve belirgin mikroçevre özellikleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir.

Şekil 9

Tartışma

TBRG4, tümör oluşumuna dahil edilen çok işlevli bir proteindir; ancak LUAD’daki rolü hâlâ tam olarak aydınlatılamamıştır. Önceki çalışmalar, osteosarkom, hepatosellüler karsinom, oral skuamöz hücre karsinomu ve pankreas kanseri başta olmak üzere çeşitli kanser türlerinde anormal TBRG4 ekspresyonu ve onkojenik işlevler bildirmiştir. Ancak bu çalışmalar çoğunlukla tümör hücresi içi işlevlere odaklanmış olup, TBRG4’ün tümör heterojeniliğine ve mikroçevresel yeniden formasyona katkısı büyük ölçüde bilinmemektedir. Bu çalışmada, TCGA, GSE72094, proteomik veri setleri ve klinik örneklerin entegre analizleri, TBRG4’ün LUAD’da hem mRNA hem de protein düzeyinde yukarı düzenlendiğini göstermiştir. Yüksek TBRG4 ekspresyonu daha kısa toplam hayatta kalma ile ilişkilidir ve çok değişkenli Cox regresyon analizi, TBRG4’ün hayatta kalma ile bağımsız olarak ilişkili kalmaya devam ettiğini ortaya koymuştur. İşlevsel deneyler, TBRG4 knockedown’in (baskılanmasının) LUAD hücre proliferasyonunu, göçünü ve istihlakını baskıladığını; xenograft deneyleri ise daha düşük Ki-67 ekspresyonu ile azalmış tümör büyümesini doğrulamıştır. Bu bulgular, TBRG4’ün LUAD ilerlemesi ile ilişkilidir ve klinik açıdan anlamlı bir moleküler belirteç olabileceğini; buna paralel olarak daha ileri mekanistik araştırmalar için bir temel sağladığını öne sürmektedir.

PI3K-AKT sinyal yolakları, tümör ilerlemesinin ana düzenleyicilerinden biridir ve çoklu kanser türlerinde tümör hücresi proliferasyonu, hayatta kalma, invazyon ve epitel-mezenkim geçişi ile ilişkilendirilmiştir. LUAD’da PI3K-AKT aktivasyonu ve EMT ile ilgili programlar, invazyon, metastas ve tümör ilerlemesi ile yakından ilişkilidir. Transkriptomik analiz, TBRG4-yüksek ve TBRG4-düşük tümörler arasında farklı ifade edilen genlerin PI3K-AKT sinyal yolaklarıyla zenginleştiğini ve TBRG4 yok etiminin LUAD hücrelerinde PI3K ve AKT fosforilasyon seviyelerinin azalmasıyla birlikte geldiğini ortaya koymuştur. TBRG4 knockdown ayrıca E-cadherin ifadesini artırırken N-cadherin ve Vimentin ifadesini azaltmıştır. Birlikte bu bulgular, TBRG4 ifadesinin PI3K-AKT sinyal aktivitesi ve EMT ile ilgili moleküler değişimlerle ilişkilidir ve LUAD’da gözlemlenen malignen fenotiplere dahil olabilir olduğunu öne sürmektedir. Ancak, TBRG4’ün PI3K-AKT yolak bileşenlerini doğrudan düzenleyip düzenlemediği, yukarı yönlü sinyal düzenleyicilerini etkileyip etkilemediği veya bu yolları daha geniş hücre süreçleri aracılığıyla dolaylı olarak etkileyip etkilemediği daha ileri araştırmalar gerektirmektedir.

Tümör heterojeniliği ve tümör mikroçevresindeki hücrelerarası iletişim, yalnızca tümör hücresi kaynaklı değişikliklerle belirlenmekten ziyade, tümör ilerlemesi, bağışıklıkten kaçınma ve immunoterapi sonuçlarının önemli belirleyicileri olarak giderek daha fazla kabul edilmektedir (–). Tek hücreli RNA dizileme ve alan transkriptomisi, LUAD ekosistemlerinin hücre bileşimi, fonksiyonel durumları ve uzamsal organizasyonunu karakterize etmek için yüksek çözünürlüklü yaklaşımlar sağlar (–). Bu çalışmada, tek hücreli analiz, TBRG4-pozitif hücrelerin öncelikle epitel kompartmanında zenginleştiğini ve tümör dokusunda normal dokuya göre daha yüksek oranda bulunduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar, TBRG4 ifadesinin büyük ölçüde epitel tümör popülasyonları içinde lokalize olduğunu ve tümör hücresi kaynaklı TBRG4 ifadesinin mikroçevre değişiklikleriyle ilişkisine katkıda bulunabileceğini işaret etmektedir. TBRG4’ün epitel popülasyonları içindeki tercihli lokalizasyonu, tümör hücresi kaynaklı TBRG4 ifadesinin bağışıklık yeniden formlanması ve epitel–stromal iletişimle nasıl ilişkili olabileceğini araştırmak için hücresel bir temel sağlamaktadır.

Bağışıklık infiltrasyon analizleri, TBRG4 ifadesinin Tregs, M2 makrofajları ve CD8+ T hücreleriyle pozitif; NK hücreleri, M1 macrophajları ve dendritik hücrelerle ise negatif korelasyonlar içeren belirgin bağışıklık bileşimi desenleriyle ilişkili olduğunu daha da göstermiştir. Tregs ve M2 macrophajları, bağışıklık baskılayıcı tümör mikroçevrelerinin iyi bilinen bileşenleridir ve sıklıkla tümör bağışıklıkten kaçınması ve hastalık ilerlemesiyle ilişkilendirilmektedir (–), NK hücreleri ve dendritik hücreler ise antitumor bağışıklığa katkıda bulunmaktadır (, ). TBRG4 ifadesi ile CD8+ T hücre infiltrasyonu arasındaki ilişkinin dikkatle yorumlanması gerekmektedir, çünkü toplu transkriptomik dekonvolüsyon hücre bolluğunu tahmin eder ancak infiltran T hücrelerinin fonksiyonel durumunu belirleyemez. Bu nedenle, yüksek TBRG4 ifadesi, bağışıklık baskılayıcı myeloid/regülatif popülasyonlar ile değişken T hücre infiltrasyon desenlerinin bir arada bulunduğu heterojen bir bağışıklık bağlamıyla ilişkili olabilir.

OAK kohortunda yüksek TBRG4 ekspresyonu, atezolizumab ile tedavi edilen hastalarda daha kısa toplam hayatta kalma ve ilerlemeye bağlı hayatta kalma ile ilişkilidir; bu da TBRG4 ekspresyonunun immün blokaj tedavisi sırasında olumsuz klinik sonuçlarla ilişkili biyolojik özellikleri yansıtıyor olabileceğini göstermektedir. Önceki çalışmalar, MYC aktivasyonu ve KRAS mutasyonlarını içeren ojenik değişikliklerin tümör-içindekine özgü immün programlarını yeniden şekillendirebileceği ve akciğer kanserinde immün blokaja yanıtları etkileyebileceği gösterilmiştir. Bulgularımız, tümör-içindekine özgü moleküler özelliklerin immün blokaj alan hastalarda gözlemlenen heterojen klinik sonuçlara katkıda bulunabileceği kavramını daha da desteklemektedir. Ancak, bu bulgular prognostik ilişki olarak yorumlanmalı ve öngörü biyomarker kapasitesine dair kanıt olarak değil, atezolizumab ile tedavi edilen bir kohort içindeki prognostik ilişkiler olarak değerlendirilmelidir. OAK kohortu tedavi edilmemiş bir karşılaştırma grubu ve resmi tedavi-etkileşimi analizi içermediğinden, TBRG4’ün olası öngörü değeri daha kapsamlı araştırmalara ihtiyaç göstermektedir.

Hücre-hücre etkileşimi analizi, TBRG4 ifadesinin yeniden programlanmış ligen-reseptör etkileşimi örüntüleri ve LUAD mikroçevresinde epitelyal-stromal iletişim ağlarında görülen değişimlerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu gözlemler, tümör hücrelerine özgü moleküler programların hücrelerarası iletişim ağlarını etkileyebileceği ve tümör destekleyen nişlerin oluşumuna katkıda olabileceğine dair artan kanıtlarla uyumludur. Benzer epitelyal-stromal etkileşimler, katı tümörlerde bağışıklık dışlama, tümör ilerlemesi ve bağışıklık tedavisine değişken yanıtlarla ilişkilendirilmektedir. Alan transkriptomik analizi, TBRG4’ün uzaysal açıdan heterojen dağılım örüntülerini ayrıca ortaya koymakta ve TBRG4 ifadesi ile bağışıklıkla ilişkili moleküler özellikler arasında ve CNV yükü arasında ilişkiler göstermektedir. Tümör içi heterojenlik ile CNV yükünün bağışıklık yeniden formülasyonu ve bağışıklık tedavisi yanıtıyla ilişkilendirilmesi nedeniyle, bu bulgular TBRG4 ile ilişkili moleküler durumlar ile belirgin bir tümör mikroçevresel bağlamı arasındaki ilişkiyi daha da desteklemektedir. Bir araya getirildiğinde, bu gözlemler TBRG4 ifadesinin, değişmiş epitelyal-stromal etkileşimler ve bağışıklık yeniden formülasyonu ile karakterize edilen uzaysal açıdan heterojen bir tümör ekosistemiyle ilişkili olduğunu öne sürmektedir. Yine de, TBRG4’ün epitelyal-stromal iletişim yeniden formülasyonuna veya bağışıklık düzenlemesine doğrudan katkıda bulunup bulunmadığı, daha deneysel doğrulamaya ihtiyaç duymaktadır.

Birkaç kısıtlamanın kabul edilmesi gerekir. İlk olarak, biyoenformatik analizlerin çoğu geriye dönük olup bağımsız, ileriye dönük kohortlarda doğrulamaya ihtiyaç duyar. İkinci olarak, gözlemlenen PI3K-AKT fosforilasyonu ve EMT ile ilgili belirteçlerdeki değişiklikler, TBRG4’ün doğrudan mekanistik düzenlemesini kanıtlamaz. Üçüncü olarak, in-vitro fonksiyonel deneylerimiz tek bir shRNA (shTBRG4-2) kullanmıştır. Biyolojik tekrarlarında iyi niceliksel olarak belirlenmiş gen baskılaması verimliliğine rağmen, olası hedef dışı etkiler gelecekteki çalışmalarda ek shRNAs veya kurtarma deneyleriyle ele alınmalıdır. Dördüncü olarak, OAK analizi tek bir atezolizumab ile tedavi edilen kohortta, tedavi edilmemiş karşılaştırıcı veya resmi tedavi-etkileşimi analizi olmadan yürütülmüş olup bu nedenle prognostik, prediktif değil olarak yorumlanmalıdır. Son olarak, çıkarışlı bağışıklık ve epitel–stromal ilişkiler, bağışıklığı intact modellerde ve özel ko-kültür veya uzamsal çözünürlüklü deney sistemlerinde fonksiyonel doğrulamaya ihtiyaç duyar.

Sonuç

TBRG4, LUAD’da yukarı düzenlenmiştir ve olumsuz klinik sonuçlarla ilişkilidir. TBRG4 baskılaması, LUAD hücrelerinde malignen fenotipleri baskılar ve PI3K-AKT sinyal aktivitesinde ve EMT ile ilgili moleküler özelliklerdeki değişimlerle birlikte gelir. Bütüncül çoklu-omics analizleri, atezolizumab ile tedavi edilen kohortta TBRG4 ekspresyonu, tümör mikrov ortamı özellikleri ve klinik sonuçlar arasında ilişkileri daha da ortaya koymaktadır. Bu bulgular, TBRG4’ün prognostik bir biyomarker ve ayrıca LUAD’da terapötik bir hedef olarak değerlendirilmeyi hak eden biyolojik açıdan anlamlı bir molekül olabileceğini düşündürmektedir. Klinik çeviri öncesinde mekanistik ve klinik doğrulamaya ihtiyaç vardır.

İfadeler

Veri erişilebilirliği ifadesi

Bu çalışmada analiz edilen kamuya açık veri setleri The Cancer Genome Atlas (TCGA-LUAD), Gene Expression Omnibus (GEO; GSE72094, GSE123902 ve GSE171145 erişim numaraları) ve Clinical Proteomic Tumor Analysis Consortium (CPTAC) kaynaklarından elde edilmiştir. Ek kamuya açık proteomik veriler Academia Sinica kohortundan alınmıştır. Atezolizumab ile tedavi edilen OAK kohortundan ilgili veri kullanım koşulları altında Vivli.org üzerinden erişilmiştir. Deneysel bulgular makalede ve Ek Malzeme‘de sunulmaktadır. Bu çalışmanın sonuçlarını destekleyen orijinal deneysel veriler, geçerli etik ve veri kullanım kısıtlamaları şartıyla makale yazarından makul talep üzerine temin edilebilir.

Etik beyanı

İnsanlar dahil edilen çalışmalar, Zunyi Tıp Üniversitesi 2. Bağlı Hastanesi Etik Komitesi tarafından onaylanmış ve yerel mevzuat ile kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Yazılı aydınlatılmış onay gerekliliği, çalışmanın katılımcılara ek müdahale veya risk içermeyen, anonimleştirilmiş hasta verilerinin retrospektif analizini içermesi nedeniyle Etik Komitesi tarafından kaldırılmıştır. Hayvan çalışması, Zunyi Tıp Üniversitesi Hayvan Bakımı ve Kullanımı Komitesi tarafından onaylanmış ve yerel mevzuat ile kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür.

Yazar katkıları

HM: Yazım – inceleme ve düzenleme. SX: Yazım – özgün taslak. CZ: Yazım – özgün taslak. YC: Yazım – özgün taslak. PL: Yazım – özgün taslak. LS: Yazım – özgün taslak.

Finansman

Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımı için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu çalışma, Guizhou Eyaleti Bilim ve Teknoloji Programı/Temel Araştırmalar Genç Rehberlik Projesi (Birim No. QKH-JC(2026)002-8), Zunyi Belediyesi Bilim ve Teknoloji İşbirliği Projesi (Birim No. HZ [2025] 129) ve Zunyi Tıp Üniversitesi 2. Bağlı Hastanesi Onkoloji Bölümü Ulusal Önemli Klinik Uzmanlık İnşa Projesi kaynaklarıyla desteklenmiştir.

Tesekkürler

Yazarlar, TCGA, GEO, CPTAC ve Vivli.org veri tabanlarını ve bu çalışmada kullanılan veri setlerini üreten ve paylaşan araştırmacılara teşekkür eder.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın ticari veya olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari ya da mali ilişki içermeksizin yürütüldüğünü belirtmiştir.

Üretken yapay zeka bildirimi

Yazar(lar), bu metnin hazırlanmasında üretken yapay zeka kullanılmadığını belirtmiştir.

Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların da gözünden geçirdiği doğruluk çalışmalarıyla doğruluğun sağlanması için makul çabalar sarfedilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncı notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Ekle malzeme

Bu makalenin ekle malzemesine aşağıdaki çevrimiçi bağlantıdan ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1948459/full#supplementary-material

Kısaltmalar

CIBERSORT, Cell-type Identification by Estimating Relative Subsets of RNA Transcripts; CPTAC, Clinical Proteomic Tumor Analysis Consortium; CNV, Copy-number variation; DEGs, Differentially expressed genes; EMT, Epithelial-mesenchymal transition; ESTIMATE, Estimation of stromal and immune cells in malignant tumor; tissues using expression data; GEO, Gene Expression Omnibus; ICB, Immune checkpoint blockade; IHC, Immunohistochemistry; KEGG, Kyoto Encyclopedia of Genes and Genomes; LUAD, Lung adenocarcinoma; NSCLC, Non-small cell lung cancer; OS, Overall survival; TBRG4, Transforming growth factor β regulator 4; TCGA, The Cancer Genome Atlas; TME, Tumor microenvironment; WB, Western blotting.

  • Siegel RL, Kratzer TB, Giaquinto AN, Sung H, Jemal A.
    Kanser istatistikleri, 2025. CA Cancer J Clin. (2025) 75:10–45. doi: 10.3322/caac.21871

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede görüntüle
  • Morad G, Helmink BA, Sharma P, Wargo JA.
    Bağışıklık nokta blokajına yanıt, direnç ve toksisite işaretleri. Cell. (2021) 184:5309–37. doi: 10.1016/j.cell.2021.09.020

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede görüntüle
  • Vesely MD, Zhang T, Chen L.
    Anti-PD kanser immunterapisine direnç mekanizmaları. Annu Rev Immunol. (2022) 40:45–74. doi: 10.1146/annurev-immunol-070621-030155

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede görüntüle
  • Topalian SL, Hodi FS, Brahmer JR, Gettinger SN, Smith DC, McDermott DF, ve ark.
    Nivolumab ile tedavi edilen ileri evre melanoma, hücreli renal karsinom veya küçük hücreli olmayan akciğer kanseri hastalarında beş yıllık sağkalım ve ilişkili faktörler. JAMA Oncol. (2019) 5:1411–20. doi: 10.1001/jamaoncol.2019.2187

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede görüntüle
  • West H, McCleod M, Hussein M, Morabito A, Rittmeyer A, Conter HJ, ve ark.
    İkinci hattı metastatik skuamöz olmayan küçük hücreli akciğer kanserinde ilk tedavi olarak karpoplatin ve nab-paclitaxel kemoterapisi ile kombinasyon halinde atezolizumab (Impower130): çok merkezli, randomize, açık etiketli, faz 3 deneme. Lancet Oncol. (2019) 20:924–37. doi: 10.1016/s1470-2045(19)30167-6

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede görüntüle
  • Ali A, Boehme L, Carbajosa G, Seitan VC, Small KS, Hodgkinson A.
    İnsan mitokondriyel transkriptomunun nükleer genetik düzenlemesi. Elife. (2019) 8. doi: 10.7554/eLife.41927

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede görüntüle
  • Jourdain, A., Popow, J., de la Fuente, M. A., Martinou, J. C., Anderson, P., & Simarro, M. Mitokondriyal RNA biyolojisinin ortaya çıkan düzenleyicileri olan Fastk protein ailesi. Nucleic Acids Res. (2017) 45:10941–7. doi: 10.1093/nar/gkx772

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Edwards, M. C., Liegeois, N., Horecka, J., DePinho, R. A., Sprague, G. F. Jr., Tyers, M. ve ark. İnsan Cpr (hücre döngüsü ilerlemesini geri getiren) genleri maya hücrelerine Far- fenotipini kazandırır. Genetics. (1997) 147:1063–76. doi: 10.1093/genetics/147.3.1063

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Wang, J., Luo, Q., Liu, M., Zhang, C., Jia, Y., Tong, R. ve ark. Tbrg4 susturulması, Cav-1 ifadesinin ve RoS oluşumunun düzenlenmesi yoluyla skuamöz hücre karsinomunun ilerlemesini artırır. Cell Mol Biol (Noisy-le-grand). (2020) 66:157–64. doi: 10.14715/cmb/2020.66.2.26

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Huang, F., Liao, F., Ma, G., Hu, Y., Zhang, C., Xu, P. ve ark. Tbrg4 knockdownı, Pi3k/Akt yolu aracılığıyla insan osteosarkom hücre hatları Mg63’ün proliferasyonunu ve büyümesini baskılar. Onco Targets Ther. (2020) 13:7271–81. doi: 10.2147/ott.S249477

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Huang, F., Zhou, P., Wang, Z., Zhang, X. L., Liao, F., Hu, Y. ve ark. Tbrg4 knockdownı, Tgf-β1 ifadesinin ve Pi3k/Akt sinyal yolunun aşağı düzenlenmesi yoluyla osteosarkom hücrelerinin proliferasyonunu ve invazyonunu baskılar ve apoptozu artırır. Arch Biochem Biophys. (2020) 686:108351. doi: 10.1016/j.abb.2020.108351

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Shi W, Zhang ZX, Tian Y, Feng L, Huang X, ve diğerleri. Hücre tekili ve alan transkriptomik bütünleştirme: Tümör mikromuhiti ve hücre iletişiminde yeni alanlar. Front Immunol. (2025) 16:1649468. doi: 10.3389/fimmu.2025.1649468

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • See J, Barlow S, Arjumand W, Du Bose H, Segato Dezem F, Plummer J. Alan omik: Tümör mikromuhiti profillemeye uygulamaları ve yararlılığı. Cancer Metastasis Rev. (2025) 44:87. doi: 10.1007/s10555-025-10304-z

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Tao S, Cui D, Cheng H, Liu X, Jiang Z, Chen H, ve diğerleri. Hücre karasinomasında Tbrg4’ün yüksek ifadesi: kötü prognoz ve hücre ferroptozisi ile ilişkili. BMC Cancer. (2024) 24:194. doi: 10.1186/s12885-024-11943-1

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ramasubramanian A, Ramani P, Kannan B, Arumugam P. Yeni biyomarker Tbrg4’ün yüksek ifadesi ağız skuamöz hücre karsinomunun ilerlemesini ve invazyonunu teşvik eder. J Oral Pathol Med. (2023) 52:738–45. doi: 10.1111/jop.13470

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Ye X, Zheng X, Zhu L. Tbrg4 knockdown, Tgf-β/Smad3 sinyal yolu aracılığıyla pankreas kanseri hücrelerinin göçünü, invazyonunu ve epitel-mezankimal geçişini baskılar. Histol Histopathol. (2025) 40(8):1309–19. doi: 10.14670/hh-18-871

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Yan P, Jimenez E, Li Z, Bui T, Seehawer M, Nishida J, ve diğerleri. Midkine: yaşa bağlı değişikliklerin ve meme tümör oluşumunun artmasının sürücüsü. Cancer Cell. (2024) 42:1936–54.e9. doi: 10.1016/j.ccell.2024.09.002

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Zhang L, Wang C, Xia F, Wang R ve ark. Nlrp6, P85α’nın otofajik yıkımını teşvik ederek Pi3k/Akt sinyallemesini güçlendirir ve tumorigenez sürüktürür. Nat Commun. (2023) 14:6069. doi: 10.1038/s41467-023-41739-z

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Wu J, Wen T, Marzio A, Song D, Chen S, Yang C ve ark. Fbxo32 aracılı Pten yıkımı, akciğer adenokarsinomunun ilerlemesini teşvik eder. Cell Death Dis. (2024) 15:282. doi: 10.1038/s41419-024-06635-4

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Yang X, Bai Q, Chen W, Liang J, Wang F, Gu W ve ark. M(6) a-bağımlı Igf2bp3/Mcm5/Notch ekseni üzerinden modülasyon, kısmi Emt ve Luad metastazını teşvik eder. Adv Sci (Weinh). (2023) 10:e2206744. doi: 10.1002/advs.202206744

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Hu Z, Sui Q, Jin X, Shan G, Huang Y, Yi Y ve ark. Tümör-associated makrofajlarda Il6-Stat3-C/Ebpβ-Il6 pozitif geri bildirim döngüsü, akciğer adenokarsinomunun Emt ve metastazını teşvik eder. J Exp Clin Cancer Res. (2024) 43:63. doi: 10.1186/s13046-024-02989-x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Qin Y, Zhang D, Guan GX, Xu C, Li S, Li Y ve ark. Altingia chinensis petrol eteri özütü, apoptoz indüksiyonu, Emt azalması ve Pi3k/Akt yolunun aşağı regülasyonu yoluyla Nsclc’yi baskılar. Phytomedicine. (2024) 135:156218. doi: 10.1016/j.phymed.2024.156218

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Tabei Y, Nakajima Y. Il-1β ile aktive edilen Pi3k/Akt ve Mek/Erk yolları, kısmi epitel-mezankimal geçişi koordine şekilde teşvik eder. Cell Commun Signal. (2024) 22:392. doi: 10.1186/s12964-024-01775-8

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Zheng Q, Zhang X, Chen S, Wang S, Chen L, Wang J.
    İndirubin, Pi3k/Akt yolu ile ortaya çıkan EMT’yi ve tümör büyümesini baskılayarak over kanseri ilerlemesini durdurur ve sistemik toksisite göstermez. Phytomedicine. (2026) 154:158045. doi: 10.1016/j.phymed.2026.158045

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Jiang Y, Zhang J, Yu J, Luo W, Du Q, Liu W ve ark.
    Hdac6, EMT’yi tetikleyerek ve makrofaj polarizasyonunu M2 fenotipine yönlendirerek LUAD ilerlemesini kolaylaştırır. NPJ Precis Oncol. (2025) 9:150. doi: 10.1038/s41698-025-00949-y

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Su Z, Wang Y, Jin E, Wang F, Zhang W, Zhang Y ve ark.
    Zmiz2, Pi3k/Akt yolunu aktive ederek akciğer adenokarsinom EMT’sini ve metastazı desteklemek için Pin1 ile etkileşir. Cell Biosci. (2025) 16:10. doi: 10.1186/s13578-025-01522-7

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Liu Q, Li J, Sun X, Lin J, Yu Z, Xiao Y ve ark.
    İmunosenesans ve kanser: moleküler işaretler, tümör mikrovizu ortamının yeniden şekillenmesi ve yaşa özgü imunoterapi zorlukları. J Hematol Oncol. (2025) 18:81. doi: 10.1186/s13045-025-01735-w

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Wang C, Yu Q, Song T, Wang Z, Song L, Yang Y ve ark.
    Tek hücreli RNA dizileme ile ortaya çıkan akciğer adenokarsinom ve skuamöz karsinom arasındaki heterojen immun manzarası. Signal Transduct Target Ther. (2022) 7:289. doi: 10.1038/s41392-022-01130-8

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Cui X, Liu S, Song H, Xu J, Sun Y.
    Küçük hücreli olmayan akciğer kanserinde neoadjuvan kemoimunoterapi sonrasında tümör mikrovizu ortamının yeniden şekillenmesini ortaya koyan tek hücreli ve alansal transkriptomik analizler. Mol Cancer. (2025) 24:111. doi: 10.1186/s12943-025-02287-w

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Xu J, Zhang Y, Li M, Shao Z, Dong Y, Li Q ve ark. Akıl adenokarsinomunun heterojeniliğini ve mikroçevreyi bütünleştiren tek hücreli karakterizasyon imzasının prognoz ayrımı için kullanılması. EBioMedicine. (2024) 102:105092. doi: 10.1016/j.ebiom.2024.105092

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Hanley CJ, Waise S, Ellis MJ, Lopez M, Pun WY, Taylor J ve ark. Tek hücreli analiz, kanser moleküler ve immunolojik alt tiplerleriyle ilişkili prognoz fibroblast alt popülasyonlarını ortaya koyar. Nat Commun. (2023) 14:387. doi: 10.1038/s41467-023-35832-6

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Wang Z, Wang Y, Chang M, Wang Y, Liu P, Wu J ve ark. Tek hücreli transkriptomik analizler, akıl adenokarsinomundan beyin metastazının hücreli kökenleri ve sürücüleri hakkında içgörü sağlar. Neuro Oncol. (2023) 25:1262–74. doi: 10.1093/neuonc/noad017

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Liang Y, Qiao L, Qian Q, Zhang R, Li Y, Xu X ve ark. Bütünleşik tek hücreli ve alan transkripomik profilleme, Cd177(+) Treg’lerin apoptoz ve hepatosellüler karsinomda immunoterapiye direnç yoluyla immunbaskılamayı artırdığını ortaya koyar. Oncogene. (2025) 44:1578–91. doi: 10.1038/s41388-025-03330-2

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Jiang J, Chen H, Zhao C, Li T, Zhang C, Ma L ve ark. Prtn3, tümör ilişkili makrofajların M2 polarizasyonunu artırarak Il33/Treg aracılı tümör immunbaskılamayı ilerletir. Cancer Lett. (2025) 616:217584. doi: 10.1016/j.canlet.2025.217584

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Li B, Guo Y, Yi Y, Huang Z, Ren Y, Wang H ve ark.
    Non-spatial ve spatial heterojeniliğin akciğer adenokarsinomlarında Siglec-15’in baskılayıcı bağışıklık özelliğini ortaya çıkardığı. J Transl Med. (2023) 21:599. doi: 10.1186/s12967-023-04489-6

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • André P, Denis C, Soulas C, Bourbon-Caillet C, Lopez J, Arnoux T ve ark.
    Anti-Nkg2a Mab, hem T hem de Nk hücrelerini serbest bırakarak anti-tümör bağışıklığı teşvik eden bir checkpoint inhibitörüüdür. Cell. (2018) 175:1731–43.e13. doi: 10.1016/j.cell.2018.10.014

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Wang G, Xu J, Zhao J, Yin W, Liu D, Chen W ve ark.
    Arf1 aracılı lipid metabolizması kanser hücrelerini sürdürür ve bu genin ortadan kaldırılması farelerde anti-tümör bağışıklık yanıtları uyandırır. Nat Commun. (2020) 11:220. doi: 10.1038/s41467-019-14046-9

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Alberquerque-Bejar J, Navajas-Chocarro P, Saigi M, Ferrero-Andres A, Morillas JM, Vilarrubi A ve ark.
    Myc aktivasyonu hücre içi Ifnγ sinyalini bozar ve akciğer kanserinde anti-Pd1/Pd-L1 terapisine direnç kazandırır. Cell Rep Med. (2023) 4:101006. doi: 10.1016/j.xcrm.2023.101006

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Gao G, Liao W, Ma Q, Zhang B, Chen Y, Wang Y.
    Kras G12d mutasyonu daha düşük Tmb öngörür ve akciğer adenokarsinomunda bağışıklık baskılamayı sürükler. Lung Cancer. (2020) 149:41–5. doi: 10.1016/j.lungcan.2020.09.004

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Yuan S, Almagro J, Fuchs E.
    Genetiğin ötesinde: tümör mikroçevresini direksiyona oturarak kanseri sürmek. Nat Rev Cancer. (2024) 24:274–86. doi: 10.1038/s41568-023-00660-9

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ramirez C, Taranto D, Ando-Kuri M, de Groot MH, Psouri E, Huang Z ve ark. Tümör mikroçevresinin şekillenmesinde kanser hücre genetiği: hepatosellüler karsinomada myeloid hücre merkezli, kullanılabilir zayıflıkları ortaya çıkarır. Nat Commun. (2024) 15:2581. doi: 10.1038/s41467-024-46835-2

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Li Z, Wu X, Ding W, Jia H. Tek hücreli ve alan bazında transkriptomik profilleştirme, Cst6+ epitel-Spp1+ makrofaj etkileşiminin adenokarsinom metastazını sürüklemesini ortaya koyar. Int J Biol Macromol. (2026) 362:152105. doi: 10.1016/j.ijbiomac.2026.152105

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Joyce JA, Fearon DT. T hücrei dışlanması, bağışıklık ayrıcalığı ve tümör mikroçevresi. Science. (2015) 348:74–80. doi: 10.1126/science.aaa6204

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Chen D, Mellman I. Kanser bağışıklığının ögeleri ve kanser-bağışıklık noktası. Nature. (2017) 541:321–30. doi: 10.1038/nature21349

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Granahan N, Swanton C. Klonal heterojenlik ve tümör evrimi: geçmiş, şimdi ve gelecek. Cell. (2017) 168:613–28. doi: 10.1016/j.cell.2017.01.018

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Wang X, Bai H, Zhang J, Wang Z, Duan J, Cai H ve ark. Tümör içi genetik heterojenlik, bağışıklık mikroçevresini yeniden düzenler ve kanserin beyin metastazında bağışıklıkten kaçmayı tetikler. J Thorac Oncol. (2024) 19:252–72. doi: 10.1016/j.jtho.2023.09.276

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Nguyen PH, DMa S, Phua CZ, Jaya NL, Ai HL, HLim CJ, et al. Intratumoural immune heterogeneity as a hallmark of tumour evolution and progression in hepatocellular carcinoma. Nat Commun. (2021) 12:227. doi: 10.1038/s41467-020-20171-7

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article

Özet

Anahtar Kelimeler

akciğer adenokarsinom, PI3K-Akt sinyal iletimi, prognoz biyomarker, tek hücre RNA dizileme, alan transkriptomik, TBRG4, tümör mikroçevresi

Başvuru

Cao Y, Li P, Song L, Xing S, Zhang C ve Ma H (2026) TBRG4 akciğer adenokarsinomda malign ilerlemeyi teşvik eder: entegre çoklu-omik ve deneysel çalışma. Front. Oncol. 16:1948459. doi: 10.3389/fonc.2026.1948459

Müracaat Tarihi

25 Temmuz 2026

Güncelleme Tarihi

12 Ekim 2026

Kabul Tarihi

27 Ekim 2026

Yayın Tarihi

12 Kasım 2026

Cilt

16 – 2026

Ratnakar Singh, University of Illinois at Urbana-Champaign, Amerika Birleşik Devletleri

Chong Qiu, China Academy of Chinese Medical Sciences, Çin

Snigdha Amit Mathure, University of Illinois at Urbana-Champaign, Amerika Birleşik Devletleri

© 2026 Cao, Li, Song, Xing, Zhang ve Ma.

Bu makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında erişime açık olarak dağıtılmıştır. Yerleşik akademik uygulamalar doğrultusunda, orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının kabul edilmesi ve bu dergideki orijinal yayının atıf edilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma uygun görülmektedir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma uygun görülmektedir.

*İletişim: Hu Ma, mahuab@163.com

†Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuştur

Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Frontiers | TBRG4 promotes malignant progression in lung adenocarcinoma: an integrated multi-omics and experimental study
Frontiers | TBRG4 promotes malignant progression in lung adenocarcinoma: an integrated multi-omics and experimental study
İlginizi Çekebilir: Eklem İçi Sıvı Sızıntısının Bilinçli Hastada Erken Tanısı ve Ultrason ile Desteklenen Tanı: Koltuk Altı Pleksus Blok Altında Artroskopik Rotator Manşon Onarımı →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler