Vaka Raporu makalesi
Front. Oncol., 13 Kasım 2026
Sek. Hematolojik Maligniteler
Hacim 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1941200
- CT
Chinmay T. Jani 1,2
- KD
Katherine Drews-Elger 2,3
- DP
Daniel P. Cassidy 2,3
- TJ
Terrence J. Bradley 1,2
- NC
Namrata Chandhok 1,2
- JW
Justin Watts 1,2
- MS
Mikkael Sekeres 1,2
- SV
Sangeetha Venugopal 1,2*
-
1. Sylvester Comprehensive Cancer Center, University of Miami, Miami, FL, United States
-
2. Jackson Health System, Miami, FL, United States
-
3. Patoloji ve Laboratuvar Tıbbı Bölümü, University of Miami, Miami, FL, United States
Makale ölçütleri
Özet
Giriş:
İkincil hemofagositik limfohistisitosozis (HLH)’nin de novo akut miyeloid lösi (AML) ile eşzamanlı sunumu nadirdir. KMT2A dizilim değişimleri, de-novo AML’nin yaklaşık %2-7’sinde bulunur ve agresif biyoloji taşır; başlangıç tanısında KMT2A dizilim değişimi olan AML ile birlikte HLH ise çok nadirdir.
Vaka sunumu:
47 yaşında bir erkek, influenza-A enfeksiyonu, pansitopeni (WBC 1,08×10³/µL, hemoglobin 10,4 g/dL, trombosit 147×10³/µL), akut böbrek ve karaciğer disfonksiyonu, dissemine intravasküler koagülasyon, hipertrigliseridemi (517 mg/dL), hiperferritinemi (73.776 µg/L) ve splenomegali ile başvurdu; bulgular HLH-2004 kriterlerini karşılıyordu. Kemik iliği biyopsisi, monositik diferansiyasyon ve hemofagositez ile birlikte %80 blast ve KMT2A dizilim değişimi gösterdi. Yüksek doz dexametazon ve 7 + 3 indüksiyon kemoterapisi ile MRD-negatif tam remisyon elde edildi. İki siklus yüksek doz sitarabin konsolidasyon tedavisi aldıktan sonra allojenik kök hücre nakli uygulandı ve 26. ayda halen remisyon içinde.
Sonuç:
Bilgilerimiz dahilinde, bu HLH’nin başlangıç tanısnın de novo KMT2A-dizilimi taşıyan AML ile eşzamanlı olarak görüldüğü bildirilen ilk vakadır. Bu vaka, hızlı klinik kötüleşmeyi önlemek ve kalıcı remisyona ulaşmak için HLH ile KMT2A-r AML’in erken tanısının ve eşzamanlı yönetiminin önemini vurgulamaktadır.
Giriş
Künt miyeloid lösemi (AML), heterojen bir malignitedir ve yalnızca çok nadiren hemofagositik limfohistiositozis (HLH) ile ilişkilendirilir (). HLH iki türe ayrılır: Ailesel hemofagositik limfohistiositozis ile ilişkilendirilen primer HLH ve enfeksiyonlar, romatolojik hastalıklar, bağışıklık yetmezliği sendromları veya yatan maligniteler nedeniyle gelişen güçlü immünolojik aktivasyon sonucu ortaya çıkan sekundyer HLH (sHLH): Malignite ile ilişkili Hemofagositik Sendrom (MAHS) (). HLH’nin AML gelişiminden önce görüldüğü sınırlı sayıda vaka bildirilmiştir (, ). KMT2A dizilimi (KMT2A-r) (lizin metiltransferaz 2a geni), de novo AML’in %2-7’inde ve t-AML’in %8-10’unda saptanır (, ). Önceden bildirilen bir vakada HLH’ye birincil tedavi uygulandıktan sonra KMT2Ar t-AML gelişmiş olsa da, literatür taramamıza göre, de novo AML’in KMT2A-r ile ilk sunumunda HLH’yi belgeleyen herhangi bir rapor yoktur ().
Vaka raporu
47 yaşında, diyabet-mellitus öyküsü bulunan erkek hasta, Temmuz 2023’te influenza benzeri belirtilerle başvurmuş ve Influenza-A ile pancytopeni (beyaz hücre sayısı (WBC): 1.08 x 10³/µL, referans 3.8-10.8 x 10³/µL; hemoglobin/hematokrit (Hb/Hct): 10.4 g/dl/29.7% (referans aralığı 13.2-17.1 g/dL/38.5-50%); trombosit: 147 x 10³/µL (referans 140-400 x 10³/µL)) saptanmıştır. Bu hematolojik anormallikler başlangıçta Influenza-A’ya ve -oseltamivir ilişkili yan etkilere bağlanmıştır. Ancak hastanın klinik durumu; bulantı/kusma, artan yorgunluk/uyku hali, yaygın güçsüzlük, şiddetlenen baş ağrısı ve ekspresif afazi ile kötüleşmiştir. Yatış sırasında yapılan Beyin BT’si akut intrakranyal bir süreci göstermemiştir. Hastada ayrıca artmış laktat dehidrogenaz (LDH) (2.118 U/L; referans 135-225 U/L), 5.13 mg/dL kreatinin (referans 0.6-1.29 mg/dL), aspartat aminotransferaz (AST) (435 U/L, referans 10-40 U/L) ve alanine aminotransferaz (ALT) (138 U/L; referans 9-46 U/L), hipertrigliseridemi (517 mg/dL; referans <200 mg/dL) ve hiperferritinemi (73.776 μg/L; referans 164-498 μg/L) saptanmıştır. Pıhtılaşma parametreleri, hastaneye yatırıldıktan sonraki ikinci günde dissemine intravasküler koagülasyon (DIC) yönünde bulgular vermiştir: artmış protrombin zamanı/uluslararası normalize edilmiş oran (PT/INR: 21.0 sn/1.9; referans 12-14.5 sn/0.88-1.12), aktive kısmi tromoplastin zamanı aPTT (34.4 sn, referans 23.4-36 sn) ve düşük fibrinojen (43 mg/dL, referans 164-498 mg/dL). Karın BT’si splenomegali (14.1 cm) göstermiştir. Tablo 1‘de detaylandırılan klinik sunum nedeniyle HLH tanısı konulmuştur.
Tablo 1
| Kriterler | Hastamızda |
|---|---|
| Ateş | Tekrarlayan ateş (≥38,5 °C) |
| Splenomegali | Splenomegali, 14,1 cm’ye kadar ölçülmüş |
| İki veya daha hücre hattını etkileyen sitopeni | Düşük WBC (0,2 x 103/µL; ref 3,8-10,8 x 103/µL) Plateletler (10 x 103/µL ref 140–400 x103/µL) Anemi (Hemoglobin 7,8 g/dL, ref 13,2-17,1 g/dL; hematokrit 22,6%, ref 38,5-50%) |
| Hipergliseridemi veya hipofibrinojenemi | Hipergliseridemi (517 mg/dL; ref <200 mg/dL) Hypofibrinogenemi (43 mg/dL; ref 164–498 mg/dL) |
| Yükselmiş ferritin (≥500 µg/L) | Ferritin düzeyi (73.776 µg/L; ref 30-400 µg/L) |
| Yükselmiş serum çözünür IL-2 reseptör düzeyleri (sCD25 ≥ 2400 U/mL) | Serum çözünür IL-2 reseptör düzeyleri: 13.059 U/mL (ref 223–710 U/mL) |
| Azalmış veya yok olan NK-hücre aktivitesi | Değerlendirilmedi |
| Kemik iliğinde, beyin omurilik sıvısında veya lenf nodlarında hemofagositoz | Kemik iliği biopsisinde dağılmış hemofagositoz mevcut |
HLH-2004 tanı kriterleri (, ).
Kan kültürleri, hepatit serolojileri, Epstein-Barr virüsü (EBV), sitomegalovirüs (CMV) PCR (Polimeraz zincir reaksiyonu), adenovirüs PCR, İnsan Bağışıklık Eksikliği Virüsü (HIV) testi, Strongyloidiasis, Tüberküloz, Fungitell ve aspergillus galactomannan dahil kapsamlı enfeksiyon değerlendirmesi negatif döndü.
Üç günlük süreçte hastanın WBC değeri 1,08 K/µL’den 0,56’ya (ANC <30; Referans: 2,0 – 6,0 10³/µL), Hb 10,4 g/dL’den 8,8 g/dL’ye ve trombosit 147 x 10³/µL’den 90 x 10³/µL’ye düşmesi üzerine kemik iliği biyopsisi değerlendirmesi başlatıldı. Hastanın WBC sayısı sonrasında 0,2 × 10³/µL düzeyinde bir çöküş yaşadı. Kemik iliği aspirasyonu ve biyopsisi, dağılmış hemofagositoz ve bir T-hücre infiltrasyonu ile birlikte %80 blast içeren hiperküllerite ortaya koydu (Şekil 1). Sitometrik akış analizi, CD45-dim blast popülasyonu (toplam olayların %19,5’i) gösterdi; CD33, CD64, İnsan Lökosit Antijeni (HLA)-DR ve CD4 ifade ederken, alt küme olarak CD117 pozitifliği, CD34, CD13 ve CD14 eksikliği gösterdi; bu bulgular gelişmekte olan AML/monositik diferansiyonlu AML ile uyumluydu. Periferik kan AML FISH paneli yalnızca bir KMT2A gen yeniden düzenlemesini saptadı [KMT2A (MLL) (11q23), %27,5] ve diğer hedeflenebilir veya hedeflenebilir genomik anomaliler için moleküler testler negatifti. Tüm bulgular birlikte değerlendirildiğinde hastaya eşzamanlı AML ile birlikte KMT2A yeniden düzenlemeli HLH tanısı konuldu. Karmaşık klinik tablo nedeniyle hastaya konvansiyonel AML yönlendirmeli yoğun kemoterapi (7 + 3 rejimi: 100 mg/m² sitabin + 60 mg/m² daunorubisin) ve yüksek doz dekametazon kademeli azaltımı verildi. İndüksyon kemoterapi sürecinde HLş işaretleri belirgin biçimde iyileşti [ferritin düzeylerinde azalma (3.318) ve LDH (161) ile ALT/AST (31/22) ve fibrinojenin (431) normale dönmesi]. İndüksyon sonu kemik iliği değerlendirmesi, morfolojik tam remisyon, sitogenetik tam yanıt (normal kariotip ve KMT2A için FISH disomi) ve sitometrik akış analizi ile MRD-negatif (<0,01%) gösterdi. Hasta ayrıca HiDAC (Yüksek Doz Sitabin) ile iki konsolidasyon döngüsü aldı ve takipteki kemik iliği tam remisyonun sürdüğünü doğruladı. Hasta sonunda fludarabin ve busulfan ile kondisyon aldı ve gün +12’de engraftman ile kök hücre infüzyonu aldı. 26 aylık takip sonunda derin remisyon durumu sürdürülmektedir.
Şekil 1
Tartışma
sHLH’nin altında yatan patofizyoloji tam olarak aydınlatılamamıştır; ancak çeşitli uyarıcılar tarafından tetiklenen bir bağışıklık tepkisi ve altında yatan bağışıklık defekti (malignite, sitotoksik tedavi) kaynaklanan, fagosite eden makrofajların kontrolsüz T-hücre sürücülü aktivasyonuna bağlanabilir. Önemlisi, tanı anında yükselmiş inflamatör belirleyiciler hematolojik kanserlerde zaten kötü prognoz verir ve HLH bu inflamatör durumu daha da kötüleştirir (). Önemlice, hastamız MAHS’in patojenezinde eşlik eden enfeksiyonların ve bunların rolünü belgeleyen önceki olgulara benzer şekilde hastalığın başında influenza-A tanısı almıştır (, ). Önceki çalışmalar, KMT2Ar’nin etoposid ile HLH tedavisinden sonra ortaya çıktığı t-AML olgularını belgelemiştir (). Etoposid gibi topoisomeraz II inhibitörleri, HLH’de yaygın olarak kullanılır ve kromozom 11q23’teki mixed lineage leukemia geninde yeniden düzenlemeleri uyandırdığı iyi belgelenmiştir; bu da kısa latent dönemle ikincil bir lösemiye yol açar (). KMT2Ar’li hastalar genellikle daha genç olup, KMT2A-PTD mutasyonlu hastalarla karşılaştırıldığında elverişli olmayan sonuçlar gösterir (). Benzersiz biçimde, hastamız primer KMT2Ar’li AML ile başvurmuş ve altında yatan bir komplikasyon olarak eşlik eden HLH’nin altında kalma riski taşıyabileceği endişesini uyandırmıştır. KMT2Ar ile HLH arasındaki bu içselsel ilişki hâlâ iyi anlaşılamamıştır; bu özelliklerin nedensel mi yoksa yalnızca korelasyonel mi olduğu bilinmemektedir. Katkıda bulunan potansiyel faktörler arasında malign promositeler, düzensiz monositik diferansiyasyon, kemik dışı hastalık ve/veya wild-type macrophajların aşırı aktivasyonu yer alabilir. Olgumuz, ayrıca KMT2Ar’li AML’de ortaya çıkan menin inhibitörlerinin (MENi) kullanımı açısından da önemlidir; burada diferansiyasyon sendromu/macrophaj aktivasyon sendromuna ikincil fulminan HLH’nin tanımlandığı bildirilmiştir ().
HLH-2004 protokolünün etoposid ve dexametasonu yönetimin temel taşları olarak etkili olduğunu göstermesiyle çeşitli tedavi rejimleri incelenmiştir; anakinra (IL-1 reseptör antagonisti), IVIG, siklosporin ve kortikosteroidler romatolojik durumlar dahil olmak üzere diğer ikincil nedenlerin tedavisinde kullanılmıştır (). Diğer deneysel yaklaşımlar JAK inhibitörlerini, tocilizumabı (IL-6 reseptör antikoru) ve emapalumabı (IFN-γ-nötraliz eden antkoru) içermektedir (). AML ile eşlik ettiği durumda HLH tedavisinde bir görüş birliği yoktur. Tanı konulması kaçırılmış olabilir ve çoklu organ yetmezliğinin hızlı gelişimini önlemek için hızlı tanı kritik önem taşır. Serum ferritini bu bağlamda faydalı bir tarama aracı olabilir, özellikle >50.000 μg/L değerlerinin üzerinde olduğunda. Önceki bir HLH’nin AML’den önce geldiği olgu raporunda hastaya başlangıçta etoposid verilmiş, ardından AML’in nihai tanısı konulmuştur (). Hastamızın olusunda, benzer şekilde raporlanan bir oluda (AML-M2) HLH ve AML’in eşlik eden tanısı benzersiz bir zorluk ortaya çıkarmıştır (). Sonuç olarak, dexametason ve destekleyici transfüzyonlarla tedaviye başlanırken, eşzamanlı olarak AML için indüksiyon terapisi başlatmaya karar verilmiştir. AML’de MENi ve bağışıklık yönlendirili terapiler (bispecific antikorlar ve CAR-T) gibi potansiyel yeni terapötikler umut verirken, revumenib ve ziftomenib’in onayıyla birlikte, KMT2A-dizilimi olan AML ile HLH arasında potansiyel bir bağlantıyı ortaya koymak ve MENi terapisi sonrası veya farklılaşma sendromu bağlamında MENi terapisi sonrasında ortaya çıktıklarında optimal yönetimi belirlemek için daha kapsamlı araştırmaya ihtiyaç vardır ().
Bu diagnostik ve terapötik açıdan zorlu olusta, HLH başlangıç sunulumunda de novo KMT2A-dizilimi AML ile eşzamanlı olarak ortaya çıkmıştır. Bildiğimiz kadarıyla bu, yeni tanımlanmış KMT2A-dizilimi AML ile eşleşerek sunulan HLH olularından birinin ilk raporlanan olgularından birini temsil etmektedir. Dexametason, destekleyici transfüzyonlar ve AML yönlendirili indüksiyon terapisiyle HLH’ye ait laboratuvar anormalliklerinin çözülmesi ve MRD-negatif tam remisyon elde edilmesi sağlanmıştır.
İkili tanıların ortaya çıkmasıyla tedavi zorlukları gelişmiş; dexametazon, destekleyici transfüzyonlar ve MLT indüksiyon tedavisi laboratuvar parametrelerinin normalleşmesi ve MRD-negatif tam remisyon dahil olmak üzere belirgin iyileşmeler sağlamıştır. Bu olgu, örtüşen klinik tablolarla gelen MLT hastalarında HLH’nin tanınmasında dikkatli olunmasının gerekliliğini vurgulayarak, optimal yönetim ve hastalarda iyileşmiş sonuçlar için çok disiplinli işbirliğinin önemini öne çıkarmaktadır.
Açıklamalar
Veri kullanılabilirliği açıklaması
Çalışmada sunulan özgün katkılar makale/supplément materyale dahil edilmiştir. İlgili tüm başvurular yazışan yazarlara yönlendirilebilir.
Etik açıklaması
Bu makaleye dahil edilen potansiyel olarak kimliği belirlenebilir görüntü veya verilerin yayımlanması için bireylerden yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır.
Yazar katkıları
CJ: Kavramsal tasarım, Gözden geçirme & düzenleme, Orijinal metin yazımı, Metodoloji. KD-E: Veri yönetimi, Resmi analiz, Orijinal metin yazımı, Metodoloji. DC: Gözden leftirme & düzenleme, Veri yönetimi, Metodoloji. TB: Gözden leftirme & düzenleme. NC: Gözden leftirme & düzenleme. JW: Gözden leftirme & düzenleme. MS: Gözden leftirme & düzenleme. SV: Gözden leftirme & düzenleme, Orijinal metin yazımı, Metodoloji, Gözetim, Kavramsal tasarım.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlaması için finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka açıklaması
Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekânın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların da gözden geçirmesini içeren doğruluk için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
DohnerHWeisdorfDJBloomfieldCD.
Akut myeloid lösemi. N Engl J Med. (2015) 373:1136–52. doi: 10.1056/NEJMra1406184- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
HenterJI.
Hemofagositik limfohistiyositozis. N Engl J Med. (2025) 392:584–98. doi: 10.1056/nejmra2314005- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
WangLXFeiXMLuYLShiXFJiangQYouHYet al.
Hemofagositik limfohistiyositozis olarak ilk sunulan akut myeloid lösemi—bir olgu raporu ve literatür taraması. Leuk Res. (2010) 34:e46–9. doi: 10.1016/j.leukres.2009.08.027- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
KumarMBogginoJHudnallSDVelagaletiGVN.
Hemofagositik sendrom ve t(4;7)(q21;q36) ile ilişkili akut myeloid lösemi. Cancer Genet Cytogenet. (2000) 122:26–9. doi: 10.1016/s0165-4608(00)00268-5- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Schoch C, Schnittger S, Klaus M, Kern W, Hiddemann W, Haferlach T.
11q23/MLL anormallığına sahip AML: WHO sınıflandırması tarafından tanımlandığı şekilde, seçilmemiş 1897 sitogenetik olarak analiz edilen AML olgusunda insidans, ortak kromozomlar, FAB alt tipi, yaş dağılımı ve prognoz üzerindeki etkisi. Blood. (2003) 102:2395–402. doi: 10.1182/blood-2003-02-0434- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Issa G, Zarka J, Sasaki K, Qiao W, Pak D, Ning J, ve ark.
Yetişkinlerde KMT2A yeniden düzenlemesi ile akut miyeloid lösemi sonuçlarının öngörücüleri. Blood Cancer J. (2021) 11:162. doi: 10.1038/s41408-021-00557-6- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Sardou-Cezar I, Lopes B, Andrade FG, Fonseca TC, Fernandez TS, Larghero P, ve ark.
Hemofagositik limfohistiyositozis sonrasında hiperploid kariotiple ilişkili KMT2A-SNX9 gen füzyonu ile tedaviye bağlı akut miyeloid lösemi. Cancer Genet. (2021) 256-257:86–90. doi: 10.1016/j.cancergen.2021.05.001- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Jordan M, Allen CE, Weitzman S, Filipovich AH, McClain KL.
Hemofagositik limfohistiyositozisi nasıl tedavi ederim. Blood. (2011) 118:4041–52. doi: 10.1182/blood-2011-03-278127- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Henter JI, Horne A, Aricó M, Egeler R, Filipovich AH, Imashuku S, ve ark.
HLH-2004: Hemofagositik limfohistiyositozis için tanısal ve tedavi kılavuzları. Pediatr Blood Cancer. (2007) 48:124–31. doi: 10.1002/pbc.21039- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Machaczka M, Vaktnäs J, Klimkowska M, Hägglund H.
Yetişkinlerde malignite ilişkili hemofagositik limfohistisitozis: Tek merkezden retrospektif popülasyon temelli analiz. Leuk Lymphoma. (2011) 52:613–9. doi: 10.3109/10428194.2010.551153- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Stark R, Manoharan A.
Akut lenfoblastik lösemiye eşlik eden hemofagositik sendrom. Postgrad Med J. (1989) 65:249–52. doi: 10.1136/pgmj.65.762.249- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Wang H, Xiong L, Tang W, Zhou Y, Li F.
Daha fazla dikkate ihtiyaç duyan malignite ilişkili hemofagositik limfohistisitozisin sistematik derlemesi. Oncotarget. (2017) 8:59977–85. doi: 10.18632/oncotarget.19230- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Pui C, Ribeiro R, Hancock M, Rivera G, Evans W, Raimondi S ve ark.
Akut lenfoblastik lösemi için epipodofillotoksinlerle tedavi edilen çocuklarda akut myeloid lösemi. N Engl J Med. (1991) 325:1682–7. doi: 10.1056/nejm199112123252402- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Vetro C, Haferlach T, Eggendorfer M, Stengel A, Jeromin S, Kern W ve ark.
KMT2A-PTD pozitif akut myeloid löseminin KMT2A-dizilimesi olmuş akut myeloid lösemi ile karşılaştırılması sitogenetik ve moleküler genetik karakterizasyonu. Cancer Genet. (2020) 240:15–22. doi: 10.1016/j.cancergen.2019.10.006- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
ThomasX.
Küçük molekül menin inhibitörleri: KMT2A dizilim değişikliği veya NPM1 mutasyonu içeren akut miyeloid lösemiye hedeflenen yeni terapötik ajanlar. Oncol Ther. (2024) 12:57–72. doi: 10.1007/s40487-024-00262-x- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
MiettunenPMNarendranAJayanthanABehrensEMCronRQ.
Konvansiyel immunosupresif tedaviden sonra ilülein-1 inhibisyonu ile şiddetli pediyatrik romatizmal hastalığa eşlik eden makofaj aktivasyon sendromunun başarılı tedavisi: 12 hastalıkseri. Rheumatol (Oxford). (2011) 50:417–9. doi: 10.1093/rheumatology/keq218- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
RajasekaranSKruseKKoveyKDavisAHassanNdikaAet al.
İkincil hemofagositik limfohistiyositozis/sepsis/çoklu organ yetmezliği/makofaj aktivasyon sendromunun yönetiminde ilülein-1 reseptör antagonisti anakinranın terapötik rolü. Pediatr Crit Care Med. (2014) 15:401–8. doi: 10.1097/pcc.0000000000000078- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
HenterJI.
Hemofagositik limfohistiyositozis. Yanıt. N Engl J Med. (2025) 392:1559–60. doi: 10.1056/nejmra2314005- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
ZhaoDQianLShenJ.
Hemofagositik limfohistiyositozisli hastada akut miyelositik lösemi: olgu raporu. Oncol Lett. (2014) 8:2634–6. doi: 10.3892/ol.2014.2527- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Fröhling SA, Awal MJ, Jahn N, Fransecky LR, Baldus CD, Wäsch R ve ark. Blood. (2016) 128:1608. doi: 10.1182/blood.V128.22.1608.1608
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
Özet
Anahtar Kelimeler
AML, HLH, KMT2A dizilim değişimi, sHLH, tedavi protokolleri
Atıf
Jani CT, Drews-Elger K, Cassidy DP, Bradley TJ, Chandhok N, Watts J, Sekeres M ve Venugopal S (2026) Case Report: Concurrent acute myeloid leukemia with KMT2A rearrangement and hemophagocytic lymphohistiocytosis: a diagnostic and therapeutic challenge. Front. Oncol. 16:1941200. doi: 10.3389/fonc.2026.1941200
Müracabet Tarihi
17 Temmuz 2026
Düzeltme Tarihi
4 Ağustos 2026
Kabul Tarihi
30 Ekim 2026
Yayın Tarihi
13 Kasım 2026
16 – 2026
Christos Kosmas, Metaxa Hastanesi, Yunanistan
Joseph Thirumalareddy, CHI Saint Joseph Hastanesi, Amerika Birleşik Devletleri
Elisa Buzzatti, Hospital Physiotherapy Institutes (IRCCS), İtalya
© 2026 Jani, Drews-Elger, Cassidy, Bradley, Chandhok, Watts, Sekeres ve Venugopal.
Bu açık erişimli makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılmıştır. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibin(lar)ın belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayının, kabul görmüş akademik uygulamalara uygun olarak atıf edilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Sangeetha Venugopal, svenugopal@miami.edu
Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

