Vaka Raporu makalesi
Front. Oncol., 10 Kasım 2026
Bölüm: Kanser Görüntüleme ve Görüntü Yönlendirmeli Girişimler
Hacim 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1899149
- SC
Shanshan Chen 1†
- ZX
Zhenhua Xu 1†
- BD
Bin Ding 1
- YL
Yingjie Li 1
- YL
Yunhao Luo 2*
-
1. Leshan Hastane, Ultrasonoloji Bölümü, Leshan, Çin
-
2. Sichuan Üniversitesi Batı Çin Hastanesi, Ultrasonoloji Bölümü, Chengdu, Çin
Makale ölçütleri
Özet
Giriş:
Granüler hücreli tümör (GHT), karakteristik bol asidofilik sitoplazmik granüller içeren nadir bir neoplazmdir ve çoğunlukla Schwann hücreli farklılaşma ile ilişkilidir. Primer prostatik GHT (GHT-P) son derece nadirdir ve yayılan vakalar bu tümörün görüntüleme görünümü ile zaman içinde değişen klinik seyri hakkında sınırlı bilgi sunmaktadır. Bu makalede primer prostatik GHT’li bir hastanın multimodal görüntüleme bulguları, patolojik doğrulama, belirtilere yönelik tedavi ve 36 aylık takibi anlatılmaktadır.
Vaka raporu:
46 yaşında bir erkek, ilerleyici idrar yapma zorluğu ve idrar tutulamama şikayetiyle başvurdu. Ultrason ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG), heterojen T2 hiperintensite, T2 ağırlıklı “çizgi belirtisi” olarak tanımlanan kısıtlı difüzyon ve 5 PI-RADS skoru ile prostatın yaygın büyümesini ortaya koydu. Transperineal prostat biyopsi örneklerinin histopatolojik incelemesi, bol eozinofilik granüler sitoplazma içeren tümör hücrelerini gösterdi. İmunhistokimyasal incelemede tümör hücreleri CD68’e güçlü, S-100’e zayıf pozitif olup, ek olarak SOX10, NSE ve PAS-D’ye destekleyici pozitiflik saptandı. Daha üst düzeyde bir hastanada yapılan uzman patolojik değerlendirmenin histopatolojik ve imunhistokimyasal bulgularıyla birlikte, tanıyı birincil prostatik granüler hücre tümörü olarak destekledi. Şiddetli mesane çıkış tıkanıklığı nedeniyle, semptom yönünden tümör dokusunu azaltıcı bir girişim olarak fotoselektif prostat buharlaşması (PVP) uygulandı. 36 aylık takipte hastada nüks eden obstrüktif veya rezidüel idrar şikayeti görülmedi, idrar fonksiyonunda iyileşme izlendi ve kesin bir görüntüleme ilerlemesi gözlenmedi.
Sonuçlar:
Bu olgu için tanıda histopatolojik inceleme ve imunhistokimya esastı. T2 ağırlıklı “çizgi belirtisi” çoklu kesit ve düzlemlerde izlendi; ancak yinelemeye açık, daha fazla doğrulamaya ihtiyaç duyan ön bir görüntüleme bulgusu olarak kaldı. PVP, bu hastada semptom yönünden tümör dokusunu azaltıcı bir girişim olarak mesane çıkış tıkanıklığında belirgin rahatlama sağladı. 36 aylık takipte kesin bir görüntüleme ilerlemesi gözlenmedi; ancak bu bulgular PVP’nin granüler hücre tümörü (GCT-P) için uzun dönem onkolojik etkinliğini kanıtlamıyor.
Giriş
Granüler hücreli tümör (GHT), histolojik olarak bol miktarda eozinofilik sitoplazmik granüllerle karakterize nadir bir neoplazmdir. İmmünhistokimyasal bulgular birçok olguda Schwann hücre分歧 farklılaşmasını destekler; ancak immünfenotipik varyasyonlar görülebilir (). GHT’ler birden fazla anatomik bölgede gelişebilir; en sık bildirilen yerler arasında baş-boyun, cilt ve dil gelir. Üriner-genital tutulum nadirdir ve tümörlerin böbrek, mesane ve idrar yolu tutulumu bildirilmiştir (). Prostatik primer GHT (GHT-P) son derece nadiridir. PubMed, Embase, Scopus ve Web of Science Core Collection üzerinde yaptığımız odaklı aramada, prostatik primer GHT’ye ilişkin iki olgu raporu belirledik (, ) (Tablo 1). Arama, “prostatic granular cell tumor”, “granular cell tumor of prostate”, “prostatic granular cell tumour” ve “granular cell tumour of prostate” terimlerinin kombinasyonlarıyla yürütüldü. Arama yalnızca insan çalışmalarıyla sınırlı olmakla birlikte yayın dili bakımından kısıtlanmadı ve 13 Eylül 2026 tarihinde gerçekleştirildi. Bu sınırlı kanıt tabanı, GHT-P’nin klinik sunumu, görüntüleme fenotipi, patolojik yelpaze ve uygun yönetim yaklaşımı hakkındaki anlayışımızı sınırlamaktadır ().
Tablo 1
| Değişken | Furihata ve ark., | Pérez Valcárcel ve ark., | Mevcut olgu |
|---|
| Yıl | 1996 | 2006 | 2026 |
| Yaş (yıl) | 72 | 63 | 46 |
| Clinik sunum | NR | Üriner şikayetler (prostatizm belirtileri) | İlerleyici disüri, idrar retansiyonu, karın distansiyonu, ağrılı defekasyon |
| PSA | NR | Yükselmiş PSA | TPSA 6.4 ng/mL |
| Prostat büyümesi | NR | Mevcut | Mevcut (99 cm³) |
| Raport edilen görüntüleme yöntemi | NR | Sadece TRUS rehberliğinde biyopsi; görüntüleme ayrıntıları sınırlı | Ultrason + MRI (non-DCE) |
| Ultrason bulguları | NR | NR | Diffüz hipoekoik büyüme, hipervaskülerite (Alder III. derece) |
| MRI bulguları | NR | NR | Çoğunlukla merkezî bezde diffüz lezyon (49,6 × 54,8 × 68,4 mm); T1 izointens; T2 çoklu kesit ve düzlemlerde görülen “şerit bulgusu” ile heterojen hiperintensite; DWI hiperintensite; ADC hipointensite; raporlanan ADC 0,50; PI-RADS 5; DCE yapılmadı |
| Patolojik inceleme | Tipik hücresel granüler hücre tümörü | Transrektal biyopsi ile granüler hücre tümörü tanısı | Bollu eosinofilik granüler sitoplazma içeren granüler hücre tümörü |
| S-100 | Fokal/zayıf pozitif | NR | Zayıf pozitif |
| CD68 | NR | NR | Güçlü pozitif |
| Kas kökenli belirteçler | α-SMA pozitif; NSE pozitif | NR | Actin pozitif; Myogenin pozitif |
| Ki-67 | NR | NR | <5% |
| Malign özellikler | Raport edilmedi | Raport edilmedi | Belirgin malign özellik saptanmadı; Fanburg-Smith kriterleri 0/6; benign patolojik sınıflandırma. |
| Tedavi | NR | Biyopsi tanısından sonra takip stratejisi tartışıldı | Belirti yönlü tümör azaltıcı olarak prostatın fotoselektif buharlaştırılması (PVP) |
| Takip | NR | Takip önerildi, süre rapor edilmedi | 36 ay |
| Sonuç | NR | NR | Semptomatik takip sırasında idrar şikayetlerinde belirgin iyileşme; net görüntüleme progresyonu yok; belgeleşmiş komplikasyon veya tekrar tedavi yok |
| Yeni bulgular | Kas kökenli marker ekspresyonu ile ilk bildirilen olgu | Transrektal biyopsi ile ilk tanı | Detaylı ultrason ve MRI tanımlaması; ön tanımlı T2 ağırlıklı şerit-bulgusu gözlemi; semptomatik hedefli PVP sonrası nesnel 36 aylık şikayet takibi |
Raporlanan Primer Prostatik Granüler Hücre Tümörlerinin Literatür Taraması ve Bugünkü Olgu ile Karşılaştırılması.
Olgu Sunumu
46 yaşında erkek hastamız, 20 günlük ilerleyici idrar yapma zorluğu ve 11 günlük idrar tutamama şikayetiyle hastanemize başvurdu. Ayrıca gece 2–3 kez noktüri, idrar yapmaya başlarken zorlanma ve idrar kaçırma şikayetleri eşliğinde abdominal şişlik ve ağrılı defekasyon yaşandı; idrar akışında zorlanma, incelme veya dallanma yoktu. Rektal muayenede anal sfakter tonusu normal, büyümüş ve sert prostat, ortada yer alan çukurun kaybolması saptandı; kitle, nodül veya hassaslık yoktu. Muayene eldiveninde kan görülmedi. Laboratuvar bulguları şunları içeriyordu: total prostat spesifik antijen (TPSA) 6.4 ng/mL (0–4 ng/mL), serbest prostat spesifik antijen (FPSA) 0.63 ng/mL (0–1 ng/mL), beyaz hücreler (WBC) 12.7 × 10^9/L (3.50–9.50 × 10^9/L), nötrofiller 7.07 × 10^9/L (1.60–6.30 × 10^9/L), idrar kırmız hücreler 200 hücre/μL (0–11 hücre/μL) ve idrar WBC 15 hücre/μL (0–5 hücre/μL).
Transrektal ve transabdominal ultrasonografi, 4,9 × 7,2 × 5,4 cm ölçülerinde, 99 cm³ hacminde (uzunluk × genişlik × yükseklik × 0,52) belirgin şekilde büyümüş bir prostat göstermiştir. Prostat, özellikle geçiş ve periferik zonlar arasındaki sınır çizgilerinin belirsizliğiyle öne çıkan, ekojenitesi düşük, heterojen eko yapı ve belirsiz zon sınırlarıyla karakterize difüz büyüme göstermiştir (Şekiller 1A, B, D, E). Prostat içinde bol miktarda kan akımı sinyali (Alder derecesi III) saptanmıştır (Şekiller 1C, F). Lezyon difüz dağılım göstermiş, ancak çevre dokulardan nispeten iyi sınırlanmış durumdadır. Bu bulgular, difüz bir prostatik lezyonu düşündürmüş ve biyopsi önerilmiştir.
Şekil 1
Manyetik rezonans görüntüleme (MRG), 3 mm dilim kalınlığı ve 512 × 512 piksel matrisi ile gerçekleştirildi. Prostat, çoğunlukla merkezî bezi tutan yaygın sinyal anormallği ile büyümüş ve lezyon maksimum boyutlarında yaklaşık 49,6 × 54,8 × 68,4 mm ölçüldü. Prostat ile çevre dokular arasındaki genel sınır belirgin kalırken, iç prostat anatomik sınırları belirsizdi. T1-ağırlıklı görüntüler izointens sinyal (Şekil 2A), T2-ağırlıklı görüntüler ise çoklu kesit ve düzlemlerde görülen çizgili/şeritli iç sinyal deseni, yani “şerit belirtisi” ile heterojen hiperintensiti gösterdi (Şekil 2B). Yüksek-b-değerli DWI (b = 1400) belirgin hiperintensiti (Şekil 2C), ADC görüntüsü ise belirgin hipointensi gösterdi ve bildirilen ADC değeri 0,50 × 10⁻³ mm²/sidi (Şekil 2D). Orijinal görüntüleme değerlendirmesinde T2-ağırlıklı ve DWI bileşenleri ayrı ayrı 5. kategori olarak bildirildi ve genel lezyon PI-RADS 5 olarak atandı (). Dinamik kontrastlı görüntüleme gerçekleştirilmedi. Prostatın yaygın, kitle benzeri büyümesi, yüksek-b-değerli DWI’da (b = 1400) nispeten homojen belirgin hiperintensiti ve ADC görüntülerinde belirgin hipointensi, belirgin difüzyon kısıtlamasını ve yoğun hücreli doku önerisini gösteriyor; bu nedenle lenfoma ve küçük hücreli karsinom önemli görüntüleme farklı tanıları arasında değerlendirildi. Konvansiyonel prostat adenokarsinomunun tipik odaklı görünümünden yoksun olan bu yaygın tutulum deseni de bu değerlendirmeye katkıda bulundu. Bu arada, nispeten mütevazı PSA yükselmesi, lökositoz, nötrofili ve artmış idrar beyaz hücre sayısı, klinik farklı tanı olarak prostatit olasılığını gündeme getirdi. Ancak bu laboratuvar bulguları spesifik değildi ve enfeksiyon etyolojisini yerleştirmek için idrar kültürü ve Gram boyama sonuçları mevcut değildi. bilateral iliac damarlar boyunca çoklu lenf nodları 0,8 cm’ye kadar ölçüldü ve düzenli morfoloji gösterdi; patolojik lenfadenopati veya pelviste diğer abnormal sinyoller açısından kesin radyolojik bulgu yoktu.
Şekil 2
Sonuçlu tanı için, ultrason eşliğinde perineal yaklaşımla uygulanan sistematik prostat biyopsisinde 12 örneklemeli protokol kullanıldı. Biyopsis örnekleri yoğun beyaz, etli dokuydu.
Histopatolojik inceleme, hematoksilin ve eozin (HE) boyamasında küçük, nispeten düzgün çekirdekler ve bol eozinofilik sitoplazmik granüller gösterdi (Şekil 3A). İlk immünhistokimyasal profil, güçlü CD68 pozitivitesi (Şekil 3B) ve vimentin, aktin ve myogenin pozitivitesi (Şekil 3C) ile zayıf/fokal S-100 pozitivitesi (Şekil 3D) olarak bulundu (Ekleme Şekil 1). P-kaderin, CK5/6 ve PSA negatif; MyoD1 de negatif; Ki-67 indeksleme indeksi %5’in altındaydı. Biyopsis materyali, prostatın fotoselektif buharlaştırılması (PVP) öncesinde daha üst düzey bir hastanede uzman bir patoloğa tekrar değerlendirilmek üzere gönderildi; bu uzman da lezyonun GCT ile tutarlı olduğunu değerlendirdi. Bu yönlendirme patolojik inceleme sırasında ek olarak SOX10, NSE ve PAS-D çalışmaları yapıldı ve pozitif olarak raporlandı. İlgili kimliği gizlenmiş yönlendirme patolojik görüş raporu sağlanmaktadır (Ekleme Şekil 2). Klasik Schwanniyen GCT için atipik bir immunofenotip nedeniyle tanı, karakteristik granüler morfoloji, genişletilmiş immünhistokimyasal profil ve uzman patolojik inceleme ile birlikte değerlendirilerek yorumlandı. Mevcut HE kesitlerinin incelenmesinde, belirgin tümör nekrozu, spindle-hücre proliferasyonu, belirgin nükleoller içeren veziküler çekirdekler, artmış mitotik aktivite, yüksek çekirdek-sitoplazma oranı veya belirgin pleomorfizm de dahil olmak üzere altı Fanburg-Smith malignite histolojik kriterinden hiçbiri saptanmadı (0/6). Bu, iyi huylu bir histolojik sınıflandırmayı destekledi. ICD-O davranış kodu ‘/0’, biyolojik davranış ataması için bağımsız bir temel olarak kullanılmadı.
Şekil 3
Hastanın şiddetli idrar çıkış yolu tıkanıklığı ve idrar şikayetlerinden acilen kurtulma isteği nedeniyle, PVP semptom yönlendirmeli, bireyselleştirilmiş bir müdahale olarak belirlendi. İşlem yaklaşık 30 dakika boyunca 140 W güçte gerçekleştirildi ve yaklaşık 70 g doku çıkarıldı. Ameliyat sırasında prostat belirgin lateral lob hiperplazisiyle ciddi şekilde büyümüştü. Üretral lümen daralmış ve mesane boynunun arka dudakları yükselmiş, belirgin mesane çıkış yolu tıkanıklığı oluşturmuştu. Prostat dokusunda yaygın tümör benzeri değişiklikler, birden fazla mukus içeren nekrotik odaklar ve belirgin vaskülerleşme gözlenmiş; mukozal infiltrasyon saptanmamıştı. Ekstra prostat dokusu postoperatif patolojik inceleme için ayrı olarak muhafaza edildi ve bu da GCT tanısını yeniden destekledi. Bu nedenle PVP, tıkanıklığı gidermeyi amaçlayan bir debulking (kitle azaltma) işlemi olarak değerlendirildi; tam onkolojik rezeksiyon olarak görülmedi ve cerrahi sınır değerlendirmesi sağlamadı.
Hasta, önemli operasyon öncesi/sonrası rahatsızlıktan arınarak iyileşti ve ameliyat sonrası idrar şikayetleri belirgin şekilde azaldı. Serum PSA değeri 3. ayda 8.9 ng/mL, 6. ayda 6.3 ng/mL, 12. ayda 1.25 ng/mL, 24. ayda 0.39 ng/mL ve 36. ayda 0.32 ng/mL olarak ölçüldü. 36. ayda IPSS/AUA-SI skoru ameliyat öncesindeki 28’e karşı 4 olarak bulundu ve Qmax 24 mL/s idi. Hasta, nüks eden tıkanıklık ya da artan idrar şikayetlerinden arınmıştı. 36. ay takip muayenesinde MRI, yalnızca yaklaşık 2 cm³ olarak tahmin edilen az miktarda kalan prostat dokusu gösterdi. 3, 6, 12, 24 ve 36. aylarda alınan ardışık kontrastsız MRI incelemelerinde cerrahi yatağında belirgin bir nüks lezyonu dikkat çekmedi ve belirgin bölgesel lenf nodu ilerlemesi gözlenmedi (Şekil 4) (Tablo 2). Hasta normal cinsel fonksiyon bildirdi; postoperatif komplikasyon ya da tekrar tedavi kaydedilmedi. PSA düşüşü büyük ölçüde PVP sonrası prostat dokusunda yaşanan belirgin azalmayı yansıtıyor; ancak işlem bir onkolojik rezeksiyon olmadığı ve PSA, GCT-P için hastaya özgü bir işaretçi olmadığından PSA, tümör kontrolü için yedek (surrogate) bir belirteç olarak kullanılmadı.
Figure 4
Tablo 2
| Zaman | TPSA (ng/mL) | FPSA (ng/mL) | Görüntüleme bulguları (ultrason veya MRI) |
İdrar/fonksiyonel sonuçlar |
|---|---|---|---|---|
| Ameliyat öncesi | 6.4 | 0.63 | Prostat 4.9 × 7.2 × 5.4 cm; 99 cm³; ultrason/MRI’da yaygın, spesifik olmayan ekogenik/sinyal anormallikleri. MRI lezyonu ağırlıklı olarak merkezî bezde, yaklaşık 49.6 × 54.8 × 68.4 mm; PI-RADS 5. | IPSS/AUA-SI 28; şiddetli idrar yanması ve idrar tutulması. |
| Ameliyat sonrası 3. ay | 8.9 | 0.78 | Kontrastsız MRI: Yerel ilerlemeyi işaret eden belirgin bir aralıklı şüpheli değişiklik yok. | Belirtiler belirgin şekilde iyileşti; IPSS/AUA-SI 8 |
| Ameliyat sonrası 6. ay | 6.3 | 0.70 | Kontrastsız MRI: Belirgin bir nüks lezyonu saptanmadı. | Klinik olarak belirtsiz; IPSS/AUA-SI 5 |
| Ameliyat sonrası 12. ay | 1.25 | 0.11 | Kontrastsız MRI’da belirgin yerel nüks lezyonu yok. | Stabil klinik seyir |
| Ameliyat sonrası 24. ay | 0.39 | 0.05 | Kontrastsız MRI’da belirgin bir görüntüleme ilerlemesi veya şüpheli nodal değişiklik yok. | Stabil klinik seyir; IPSS/AUA-SI 4; Qmax 22 mL/s. |
| Ameliyat sonrası 36. ay | 0.32 | 0.04 | Kontrastsız MRI’da belirgin bir rezidü/nüks lezyonu belirgin değildi; belirgin bir bölgesel nodal ilerleme yok. | IPSS/AUA-SI 4; Qmax 24 mL/s; hastaya ait nüks yapıcı ya da rezidü idrar belirtileri gözlenmedi. |
Ameliyat Öncesi ve Sonrası Takip Verileri.
Clinik zaman çizelgesi
Elde edilen klinik kayıtlardan yapılandırılmış bir zaman çizelgesi yeniden oluşturuldu: belirti başlangıcı ve idrar tutulamaması görüntülemeyi ve perineal biyopsiyi öncledi; ilk biyopsi tanısı sonrası ve PVP öncesinde, biyopsi lamelleri daha yüksek seviyeli bir hastanede uzman bir patoloğa gözden geçirildi ve ek SOX10, NSE ve PAS-D incelemelerinin pozitif olduğu bildirildi; ardından ciddi mesane çıkım tıkanıklığı için PVP uygulandı; takip görüntülemesi 3., 6., 12., 24. ve 36. aylarda alındı ve son 36 aylık klinik değerlendirme IPSS/AUA-SI 4, Qmax 24 mL/s, korunan cinsel işlev, belgeilenmiş herhangi bir komplikasyon ve geri tedavi olmadığını belgeledi.
Tartışma
Bu olgu, primer prostatik GCT’ye dair sınırlı literatüre klinik ve görüntüleme bilgisi katmaktadır. Hastalar, ciddi idrar tıkanıklığı ile başvuran 46 yaşında bir erkekti. Olgunun en önemli katkısı, detaylı görüntüleme betimlemesi ile patolojik uzman değerlendirmesinin ve 36 aylık takibin bir araya getirilmesidir. Kanıtlar tek bir hastayla sınırlı olduğundan, bulgular kesin bulgular yerine hipotez üreten bulgular olarak değerlendirilmelidir.
GCT’ler yumuşak doku tümörlerinin yaklaşık %0,5’ini oluşturur ve prostatta son derece nadirdir; ortak yerleşim yerleri olan cilt, subkutan doku ve gastrointestinal sisteme kadınlarda baskınlık gösterir. GCT-P tanısı, karakteristik morfoloji ve immunohistokimya bulgularının bir araya getirilmesiyle birlikte uzman patoloji değerlendirmesiyle desteklenmiştir. Biyopsi, bol miktarda eozinofilik sitoplazmik granüller ve nispeten düzgün çekirdekler göstermiştir. GCT’lerin büyük çoğunluğu iyi huylu olsa da, genellikle lokal invaziv büyüme gösterirler. Ancak malignitenin kesin kriteri metastasın varlığıdır; bu nadirdir ve tüm olguların %2’sinden azında görülür. Elde edilen HE kesitlerinde malignite için Fanburg-Smith kriterlerinin altısı içinde herhangi biri saptanmamıştır (0/6); bu da iyi huylu histolojik sınıflandırmayı desteklemektedir. Immunohistokimyasal olarak tümör hücreleri güçlü CD68 pozitifliği ve zayıf S-100 pozitifliği göstermiştir. Zayıf S-100 ekspresyonu sınırlı bir immunofenotipik destek sağlasa da, CD68 pozitifliğiyle birleşmesi granüler hücre tümörü fenotipuyla uyumludur. Birçok çalışma, CD68, SRY ilişkili HMG-kutu SOX10 ve nöron özgü enolazın (NSE) yüksek pozitiflik oranları gösterdiğini ve CD68’in GCT-meme olgularının yaklaşık %90’ında pozitif olduğunu ortaya koymuştur. Son immunohistokimyasal çalışmalar, GCT’lerde CD68 ve sinir-crest ilişkili marker ekspresyonunu da belgelemiştir. Immunoprofil olağandışıydı; aktin ve myogenin yönünde ek pozitiflikler vardı, ancak bu patern daha önce myogenic marker ekspresyonu bildirilen prostat GCT’sinde örneği bulunan bir patternidir. Bu olguda, uzman değerlendirmeye göre ek SOX10, NSE ve PAS-D çalışmalarının pozitif olması ek destekleyici kanıt sağlamıştır. Sinirsiz granüler hücre tümörü (NNGCT) adlı bir GCT varyantının literatürde tanımlandığını belirtmek önemlidir. Bu varlık zayıf veya negatif S-100 boyanması gösterebilir ve cyclin D1 pozitifliği tanısına yardımcı olabilir. PAS-D pozitifliği, karakteristik diastaza dirençli sitoplazmik granüllerin varlığını desteklerken, SOX10 ve NSE zayıf S-100 boyanması durumunda ek destek sağlar. Tanı ayrıca
Seviyeli hastane değerlendirmesiyle desteklenen bu yaklaşımın önemli bir yönü, ICD-O davranış kodunun ‘/0’ iyi huyluluk için bağımsız bir gösterge olarak değerlendirilmemesidir. Bunun yerine, biyolojik davranış morfolojik olarak, Fanburg-Smith kriterlerinin açıkça göz önüne alınmasını içerecek şekilde değerlendirilmelidir. Bu morfolojik değerlendirme, patoloji kaydının tamamı ve uzman değerlendirmesiyle birlikte yorumlanmalıdır. Belirgin bir malign imajing fenotipinin olmaması ve 36 aylık klinik seyir, iyi huyluluğu destekleyen gözlemlerdir; ancak patolojik derecelendirmenin yerini tutmaz.
Bu olguda görülen görüntüleme bulguları, GCT-P’ye ait sınırlı tanımlamayı genişletmektedir. Ultrasonografi, difüz hipoekoik büyüme ve belirgin vaskülerleşme göstermiştir. Manyetik rezonans görüntüleme, çoğunlukla merkezde yerleşen, difüz büyüyen, nispeten belirgin dış prostat sınırları ve belirsiz iç arayüzleri olan bir lezyon; T1’de izointansite, heterojen T2 hiperintensitesi, DWI’de belirgin difüzyon kısıtlaması ve 0.50 × 10⁻³ mm²/s olarak bildirilen düşük ADC sinyali göstermiştir. Birden fazla kesitte ve düzlemde içteki çizgili/şeritli T2 sinyal deseni olan “şerit işareti” izlenmiştir. Bu raporda “şerit işareti” terimi, betimleyici anlamda, heterojen T2 anormalinin içindeki lineer veya bant benzeri sinyal bileşenlerini tanımlamak için kullanılmıştır; doğrulanmış bir tanı işareti değil, bir görüntüleme bulgusudur. Bu bulgu, daha önce meme GCT’lerinde tanımlanan görüntüleme bulgularına benzemektedir. “Şerit işareti”, gözlemlenen difüzyon kısıtlamasıyla birlikte örülü fibroz stroma ve tümör hücrelerini yansıtıyor olabilir; ancak bu öne sürülen ilişki prostatta henüz doğrulanmamıştır. Dinamik kontrast çalışması (DCE) gerçekleştirilmediğinden, inceleme çok parametrik MRI yerine yalnızca MRI olarak tanımlanmıştır. “Şerit işareti” ile histolojik yapı arasındaki ilişkinin belirsiz olması, doğrudan uzaysal eşleşmeli görüntüleme-patolojik korelasyon yapılmamasından kaynaklanmaktadır. Diğer yerleşim yerlerindeki yumuşak doku GCT’lerinde, içteki düşük sinyal bantları fibroz veya kolajenöz stromal bileşenlerle ilişkilendirilmiş; ancak bu öne sürülen açıklama prostatta henüz doğrulanmamıştır. Bu nedenle geçerli gözlem, daha büyük serilerde daha fazla araştırmayı gerektirmekte ve GCT-P’ye özgü olarak yorumlanmamalıdır.
Yaygın bir prostat kütlesi için önemli patolojik farklı tanıların arasında iyi farklılaşmış neoplastik endokrin tümör, sarkom, lenfoma ve granüler sitoplazmik değişiklik gösteren diğer lezyonlar yer alır. Bu olguda nihai tanı, tek bir markıra değil; morfoloji, genişletilmiş immunohistokimyasal panel ve uzman patolojik inceleme üzerine dayanıyordu. Güçlü CD68 pozitivitesi, zayıf S-100 pozitivitesi, pozitif SOX10/NSE/PAS-D sonuçları, karakteristik granüller sitoplazma ve negatif epitelial ve prostat markırları bir araya getirilerek değerlendirildi (, ). Aktin/myogenin pozitivitesi dikkat çeker ve daha önce bildirilen myogenik markırlar ifade eden prostat GCT’sini andırır. Dolayısıyla, tüm patolojik bulgular bütünlenene kadar farklı tanı geniş tutulmalıdır. Bu olguda desmin immunohistokimyası yapılmadı. Farklı tanı, mevcut immunohistokimyasal bulgular ve uzman patolojik inceleme ile birlikte öncelikle karakteristik histomorfolojik bulgular temelinde değerlendirildi. Bu bulgular bir araya getirildiğinde, danışman patoloğun daha üst düzey hastanedeki değerlendirmesiyle uyumlu olarak, yetişkin rhabdomiyoma gibi granüller sitoplazmik değişiklik gösteren myogenik lezyonlara göre GCT lehine sonuç verdi.
Prostatın yaygın bir lezyonunun ayırıcı tanısı, iyi huylu prostat hiperplazisi (BPH), prostat adenokarsinomu, primer prostat limfoması ve prostatit gibi inflamatuar durumları içerir. BPH genellikle geçiş bölgesinde ortaya çıkarken, prostat adenokarsinomu daha çok periferik bölgeyi tutar ve yükselmiş PSA düzeyleri ile düzensiz morfoloji ile ilişkilidir (). Primer prostat limfoması, nadir olsa da (prostat tümörlerinin %0,09’unu oluşturur) (), normal PSA, belirgin hipoekojenite ve bölgesel lenfadenopati ile ortaya çıkabilir (). Bu olguda, difüz, kitle benzeri büyüme, nispeten homojen ve belirgin DWI hiperintenzitesi ile belirgin şekilde azalmış ADC sinyali, limfoma ve hücre küçük tümör düşüncesini uyandırdı. Buna karşılık, lökositoz, nötrofili ve artmış idrar beyaz hücre sayıları da prostatit olasılığını gündeme getirdi. Ancak bu laboratuvar bulguları spesifik değildi ve enfeksiyon etyolojisini doğrulamak için herhangi bir idrar kültürü veya Gram boyama sonucu mevcut değildi. Bu nedenle görüntüleme ve laboratuvar bulguları birlikte değerlendirildi; kesin tanı ise ultrason rehberliğinde biyopsi, bütünleştirilmiş histopatolojik ve immunhistokimyasal değerlendirme ve uzman patolojik inceleme ile konuldu.
PVP, bu olguда semptom-yönlü bir girişim olarak değerlendirilmelidir; ciddi idrar çıkış yolu tıkanıklığı için, onkolojik tümör rezeksiyonu olarak değil. PVP kararı, öncelikle hastanın acil obstrüktif şikayetleri ve ameliyat sırasında belirgin aşırı kanlanma bulgusuyla belirlendi. İşlem 140 W güçte, 30 dakika süreyle uygulandı ve yaklaşık 70 g doku işlendi; postoperatif patolojik inceleme için ek doku alındı. Girişim tıkanıklığı giderdi ve izlenen 36 aylık dönemde idrar şikayetlerinde kalıcı iyileşmeyle ilişkilendirildi. Ancak PVP dokuyu buharlaştırır/küçültür, genellikle marjin değerlendirmesine izin vermez ve tümörün tam olarak çıkarıldığını kanıtlamaz. Takip sırasında kesin görüntüleme ilerlemesi olmaması rahatlatıcı olsa da, onkolojik etkinliği göstermez. Bu tek olguda görülen iyi idrar sonucu, dolayısıyla PVP’nin prostatik GCT için birinci basamak tedavi olduğunu gösteren bir kanıt olarak genellenmemelidir. Bunun yerine bu olgu, tedavi hedefleri, tümör yayılımı, kanlanma ve organ koruma öncelikleri dikkatle dengelendiğinde, ciddi tıkanıklığı olan seçilmiş hastalarda semptom-yönlü küçültme işleminin göz önüne alınabileceğini göstermektedir.
Odaklı veritabanı taramamızla tespit edilen iki olgu raporuyla karşılaştırıldığında, güncel olgu; ultrason ve MRI bulgularını içeren ayrıntılı bir çok modallı görüntüleme betimlemesi, uzman patolojik değerlendirmesi ve symptom-yönlü PVP sonrası 36 aylık klinik takip ile katkı sağlamaktadır. T2 ağırlıklı “çizgi işareti”, geçerli bir karakteristik veya tanısal işaret olarak değil, önayak tek olgu gözlemi olarak sunulmaktadır.
Sınırlamalar
Bu olgu raporunun birkaç sınırı vardır. Öncelikle tek bir olgu sunmakta ve gözlemlenen T2 ağırlıklı “şerit belirtisi” diğer prostat lezyonlarıyla karşılaştırilarak doğrulanmamıştır. İkinci olarak, DCE uygulanmamış ve takip MR incelemeleri kontrastsız çalışmalar olduğu için, hafif yerel rezidüel hastalık ve uzak metastatik hastalığın kesin olarak ekstre edilememesi mümkündür. Üçüncü olarak, ek SOX10, NSE ve PAS-D çalışmaları daha yüksek seviyeli bir hastanede uzman patolojik konsültasyon sırasında gerçekleştirilmiş ve bu çalışmaların temsilci görüntüleri dahil edilmemiştir (Şekil 3). Son olarak, odaklı literatür taramamız eksik olabilir, bu nedenle bildirilen olgu sayısı dikkatle yorumlanmalıdır.
Sonuç
Uygun bir immünhistokimyasal panel ile patolojik inceleme tanısı için temel önemini korurken, bu olgu çok modallı görüntülemenin alışılmadık bir yaygın prostat lezyonunu tanımdaki olası değerini öne çıkarmaktadır. T2 ağırlıklı “şerit belirtisi” bu hastada çoklu kesit ve düzlemlerde gözlemlenmiş, ancak özgüllüğü ve patolojik karşılığı bilinmemektedir. PVP, bu bireysel hastada mesane çıkış obstrüksiyonunu belirgin biçimde rahatlatamış ve kesin onkolojik tedavi yerine semptom yönlendirilmiş dejülking amacıyla kullanılmıştır. 36 aylık takipte hasta, idrar şikayetlerinde belirgin iyileşme sürdürmüş ve kesin görüntüsel ilerleme gözlemlenmemiştir. Bu bulgular dikkatle yorumlanmalı ve PVP’nin GCT-P için uzun süreli onkolojik etkinliğini ortaya koyamamaktadır.
Hasta görüşü
Hasta öncelikli olarak şiddetli idrar boşaltım şikayetlerinin rahatlaması ve idrar ve cinsel işlevin korunmasıyla ilgilenmiştir. PVP sonrasında idrar şikayetleri belirgin biçimde iyileşmiş ve takip sırasında cinsel işlevin korunduğunu bildirmiştir.
İfadeler
Veri erişim ifadesi
Çalışmada sunulan özgün katkılar makale/Ekleme Materyaliiçinde yer almaktadır; daha ileri başvurular ilgili yazışan yazar/lara yapılabilmektedir.
Etik ifade
Çalışma, kurumsal etik kuruldan onay alındı (LYLL [2023] KY 054). Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütüldü. Katılımcılar, çalışmaya katılmaya ilişkin yazılı bilgilendirilmiş onayı verdiler. Makalede yer alan potansiyel olarak kişisel tanımlanabilir görüntü veya verilerin yayımlanması için ilgili kişi(ler)den yazılı bilgilendirilmiş onay alındı.
Yazar katkıları
SC: Yazım – inceleme & düzenleme, Gözetim, Yazım – özgün taslak, Proje yönetimi, Metodoloji, Kavramsal çerçeve. ZX: Yazım – inceleme & düzenleme. BD: Yazım – inceleme & düzenleme. YLi: Yazım – inceleme & düzenleme. YLuo: Kavramsal çerçeve, Yazım – özgün taslak, Proje yönetimi, Metodoloji, Gözetim, Yazım – inceleme & düzenleme.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlaması için herhangi bir finansal destek alınmadığını bildirdi.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki içermeksizin yürütüldüğünü bildirdi.
Üretken yapay zeka beyanı
Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zeka kullanılmadığını bildirdi.
Makalede figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), yapay zekanın desteğiyle Frontiers tarafından oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren doğruluk açısından makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncı notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
Ekleme materyali
Bu makalenin Ek Materyallerine çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1899149/full#supplementary-material
-
Evmorfopoulos K, Tzortzis V, Vlachostergios P.
Üretranın hücreli tümörleri. Cancer Treat Res Commun. (2023) 35. doi: 10.1016/j.ctarc.2023.100695- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Chow D, Su M, Day C, Raman S.
Renal hücreli tümör (Abrikossoff tümörü): Vaka raporu ve literatür taraması. Br J Radiol. (2011) 84:e45–7. doi: 10.1259/bjr/25556016- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Sun Y, Reuter VE, Magi-Galluzzi C, Sankin A, Epstein JI.
Mesanede hücreli tümör: Altı vakanın raporu. Urology. (2018) 121:203 e1–e5. doi: 10.1016/j.urology.2018.08.018- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Pu C, Gao L, Bai Y, Han P.
Üretranın hücreli tümörü: Vaka raporu ve literatür taraması. Asian J Androl. (2016) 18:946–8. doi: 10.4103/1008-682X.168683- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Daniel N, Ford L, John C.
Hücreli Tumor. in: Statpearls. Treasure Island (FL):
StatPearls Publishing (2023).- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Perez Valcarcel J, Sanchez Arca M, Sousa Escandon A, Uribarri Gonzalez C.
Prostat transrektal biyopsi ile tanılanan hücreli tümör. Hangi terapötik yaklaşım? Actas Urol Esp. (2006) 30:1031–3. doi: 10.1016/s0210-4806(06)73580-x- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Furihata M, Sonobe H, Iwata J, Ido E, Ohtsuki Y, Kuwahara M ve ark. Prostatta miyojenik belirteçler ifade eden hücresel sitoplazmalı tümör. Pathol Int. (1996) 46:298–300. doi: 10.1111/j.1440-1827.1996.tb03614.x
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Guimaraes CT, Sauer LJ, Romano RF, Pacheco EO, Bittencourt LK. Prostat iyi huylu hastalıklar. Top Magn Reson Imaging. (2020) 29:1–16. doi: 10.1097/RMR.0000000000000227
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Turkbey B, Rosenkrantz AB, Haider M, Adhani A, Villeirs G, Macura K, Jet al. Prostat görüntüleme raporlama ve veri sistemi sürüm 2.1: Prostat görüntüleme raporlama ve veri sistemi sürüm 2’nin 2019 güncellemesi. Eur Urol. (2019) 76:340–51. doi: 10.1016/j.eururo.2019.02.033
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Stemm M, Uuster D, Wakely PE, Uuster S. Yumuşak dokuda tipik ve atypik hücresel sitoplazlı tümörler. Am J Clin Pathol. (2017) 148:161–6. doi: 10.1093/ajcp/aqx058
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Mobarki M, Dumollard JM, Dal Col P, Amy F, Peoc’h M, Karpathiou G. Hücresel sitoplazlı tümör: 42 olgunun incelenmesi ve literatürün sistematik değerlendirmesi. Pathol Res Pract. (2020) 216. doi: 10.1016/j.prp.2020.152865
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Lv X, Sun X, Zhou J, Zhang Y, Lv G. Apendiste hücresel sitoplazlı tümör: Bir olgu raporu ve literatür değerlendirmesi. J Int Med Res. (2022) 50. doi: 10.1177/03000605221109369
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Behzatoğlu K, Ahadır B.
Anormal histolojik özelliklere sahip malign granüler hücre tümörü. Pathol Int. (2007) 57:115–9. doi: 10.1111/j.1440-1827.2006.02066.x- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Men M, Akpinar R, Comunoglu C, Ozsahin M, Comunoglu N.
Granüler hücre tümörlerinin histopatolojik, immunhistokimyasal ve klinik özellikleri: 54 tümörlük seride malignite kriterlerinin yeniden değerlendirilmesi. Int J Surg Pathol. (2025) 33:1425–32. doi: 10.1177/10668969251326253- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Meani F, Di Lascio S, Wandschneider W, Montagna G, Vitale V, Zehbe S ve ark.
Meme granüler hücre tümörü: Çok disiplinli bir meydan okuma. Crit Rev Oncology/Hematology. (2019) 144. doi: 10.1016/j.critrevonc.2019.102828- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Torre‐Castro J, Moya‐Martínez C, Núñez‐Hipólito L, Mendoza‐Cembranos MD, Eraña‐Tomás I, Jo‐Velasco M ve ark.
Yeni immunhistokimyasal bulgularla birlikte üç olgu daha: Nöral olmayan granüler hücre tümörü. J Cutaneous Pathol. (2020) 47:1026–32. doi: 10.1111/cup.13801- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Na J, Kim HJ, Jung JJ, Kim Y, Kim S, Lee JH ve ark.
Kalınbağırsak ve rektum granüler hücre tümörleri: 30 olgunun histopatolojik ve immunhistokimyasal değerlendirmesi. Histopathology. (2014) 65:764–74. doi: 10.1111/his.12487- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Rogala B, Khan ZA, Jackson-Boeters L, Darling MR.
Ağız boşluğu granüler hücre tümörlerinin ve schwannomların moleküler profilinin incelenmesi. Dent J (Basel). (2022) 10. doi: 10.3390/dj10030038- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Machado ICruz JLavernia Jlombart-Bosch A.
Tekil, çoklu, benign, atipik veya malign: “Granüler hücre tümörü” bulmacası. Virchows Arch. (2015) 468:527-38. doi: 10.1007/s00428-015-1877-6- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Kim NYJang JWuh YJRo YSPaik SSKo JY.
Dermatifibroma benzeri dermal olmayan nöral olmayan granüler hücre tümörü. J Cutaneous Pathol. (2022) 50:316-20. doi: 10.1111/cup.14336- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Corso GDi Nubila BCiccia ADe Camilli EVicini ETrentin C ve ark.
Meme granüler hücre tümörü: Moleküler patoloji ve klinik yönetim. Breast J. (2018) 24:778-82. doi: 10.1111/tbj.13036- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Iglesias-Hidalgo GLopez-Maseda AZaldumbide-Dueñas LCanteli-Padilla B.
Yumuşak doku granüler hücre tümörü: MR bulguları. Radiología (English Edition). (2023) 65:S83-7. doi: 10.1016/j.rxeng.2022.12.008- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Alhamar MSethi SReuter VEFine SW.
Prostatın primer iyi farklılaşmış nörokortiküler tümörü/karsinoidi: Vaka raporu ve literatür taraması. Int J Surg Pathol. (2024) 32:1374-8. doi: 10.1177/10668969241228297- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Fine SW.
Prostat nörokortiküler tümörleri. Mod Pathol. (2018) 31:S122-32. doi: 10.1038/modpathol.2017.164- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Siech, C., de Angelis, M., Bello, F., Rodriguez Penaranda, N., Goyal, J.A., Tian, Z. ve ark. Yetişkin prostat sarkomları: Demografik özellikler, tedavi kalıpları ve hayatta kalma. Ann Surg Oncol. (2024) 31:8993–9001. doi: 10.1245/s10434-024-16258-w
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Ochiai, A. Prostat kanseri tanısında dik rektal ultrasonografinin rolündeki değişimler. J Med Ultrason. (2017) 44:1–2. doi: 10.1007/s10396-016-0756-3
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Warrick, J.I., Owens, S.R., Tomlins, S.A. Prostatın yaygın hücreli B-hücre limfoması. Arch Pathol Lab Med. (2014) 138:1286–9. doi: 10.5858/arpa.2014-0276-CC
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Wang, K., Wang, N., Sun, J., Fan, Y., Chen, L. Primer prostat limfoması: Bir olgu raporu ve literatür taraması. Int J Immunopathol Pharmacol. (2019) 33. doi: 10.1177/2058738419863217
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
Özet
Anhtar kelimeler
tanı, granüler hücre tümörü, görüntüleme, prostat, tedavi
Başvuru
Chen S, Xu Z, Ding B, Li Y ve Luo Y (2026) Primer statik granüler hücre tümörünün çok modlu görüntüleme bulguları ve belirtiye yönelik yönetimi: 36 aylık takiple bir olgu raporu. Front. Oncol. 16:1899149. doi: 10.3389/fonc.2026.1899149
Başvuru tarihi
03 Haziran 2026
Düzeltme tarihi
16 Ekim 2026
Kabul tarihi
20 Ekim 2026
Yayınlanma tarihi
10 Kasım 2026
Cilt
16 – 2026
Prakash Daniel Nallathamby, University of Notre Dame, United States
David González Calatayud, Autonomous University of Madrid, Spain
Yupeng Wu, Southern Medical University, China
© 2026 Chen, Xu, Ding, Li ve Luo.
Bu erişime açık makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılmaktadır. Yerleşik akademik uygulamalara uygun olarak, orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının belirtildiği ve bu dergideki orijinal yayının atıf edildiği sürece, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Yunhao Luo, yunhao_luo@163.com
†Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuştur


Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.