Çin’de gerçekleştirilen küçük bir çalışma, deri altına çözünebilen ipliklerin yerleştirildiği bir akupunktur yönteminin kilo vermeye yardımcı olabileceğini gösteriyor.
12 hafta süren tedavinin ardından, bu yöntemi uygulanan kadınlar, sahte tedavi alanlara kıyasla ortalama yaklaşık 2 kg daha fazla kilo verdi. 24. haftada ise bu fark yaklaşık 3 kg’a ulaştı.
Bu teknik, “akupunktur noktasına iplik yerleştirme” olarak adlandırılıyor. Akupunktur uzmanları, ince iğneler kullanarak vücuttaki belirli noktalara emilebilir iplikler yerleştiriyor.
İpliklerin etkili olup olmadığını anlamak için de qi olarak bilinen özel bir iğne hissi aranıyor. 1–2 cm uzunluğundaki iplikler daha sonra birkaç hafta içinde eriyor. Ancak bu süreye kadar noktaları sürekli olarak uyarıyorlar.
Standart akupunkturda ise iğneler aynı noktalara yerleştirilip aynı hissi yaratıyor, fakat her seansın sonunda çıkarılıyor.
Bu da iplik yerleştirme tekniğinin daha uzun süreli etkilere sahip olabileceğini gösteriyor. Aynı zamanda hastaların daha az ve seyrek tedaviye ihtiyacı olabileceği anlamına gelebilir; ancak çalışma bu konuları doğrudan test etmedi.
Bu haber son dakika haberi veya temelsiz bir görüş değil.
Çalışma, Annals of Internal Medicine dergisinde yayımlandı. Araştırmacılar 132 kadını rastgele olarak gerçek tedavi veya sahte tedavi gruplarına ayırdı.
Çalışma için özel olarak eğitilmiş deneyimli akupunktur uzmanları, 12 hafta boyunca altı seans uyguladı. İplikler, polidoksanon adlı biyobozunur bir malzemeden yapılmıştı ve 2–4 cm derinliğe yerleştirildi.
Sahte tedavi de aynı ortamda gerçekleştirildi. Aynı uzmanlar, aynı iğne türlerini ve aynı noktaları kullandı. Ancak iğneler sadece 1 cm derinliğe yerleştirildiği için de qi hissi —yani o sızlayan veya karıncalanma hissi— oluşmadı ve hiçbir iplik kullanılmadı.
Bu sayede araştırmacılar, noktaların hafif uyarılması, uzman-hasta ilişkisi veya hastaların beklentileri gibi diğer olası açıklamaları eleyebildiler. Bunlar arasında plasebo etkisi de yer alıyor.
Bu yaklaşım ikna edici görünüyor. Kadınlar hangi tedaviyi aldıklarını bilmiyorlardı. Dolayısıyla sonuçlardaki farkın ipliklerden kaynaklandığı söylenebilir.
Sonuçları ölçen personel ve istatistikçiler de hangi grupta olduklarını bilmiyorlardı; bu da önyargıyı azaltmaya yardımcı oldu.
Kadınların ölçümleri başlangıçta, 12. haftada (tedavinin sonunda) ve 24. haftada yapıldı. Araştırmacılar kilo, vücut kitle indeksi (VKİ), bel ve kalça çevresi, vücut yağı, kalp ve metabolik sağlık ile iştah gibi öz bildirimsel ölçütleri takip etti.

Gerçek tedavi alan kadınlar sadece 2–3 kg daha fazla kilo vermekle kalmadı; aynı zamanda VKİ, bel ve kalça çevresi, vücut yağı ve öz bildirimsel iştahlarında da daha büyük düşüşler yaşadı. Bu ölçütlerin bir arada değerlendirilmesi daha kapsamlı bir tablo sunuyor, çünkü kilo ile ilişkili sağlığı değerlendirmek için birden fazla göstergeye ihtiyaç var.
Kilo kaybı, tedavi bittikten sonra 12 hafta boyunca devam etti.
Ahmet Misirligul/Shutterstock.com
Bazı ölçütler her iki grupta da benzer şekilde değişti. Sahte tedaviye kıyasla iplikler kolesterol veya açlık kan şekeri üzerinde bir etki yaratmadı. Ayrıca anksiyete, genel refah veya kilo ile ilişkili yaşam kalitesini de etkilemedi.
İğne yerlerinde morarma veya ağrı gibi yan etkiler ile çalışmadan ayrılan kadın sayısı da her iki grupta benzerdi. Ancak nadir görülen yan etkileri tespit etmek için daha büyük çalışmalara ihtiyaç var.
Araştırmacılar planlanan katılımcı sayısına ulaştı. Ancak 132 kadın, tedavinin farklı gruplarda farklı etkiler gösterip göstermediğini test etmek için çok az bir örneklem. Örneğin, daha yüksek kiloyla başlayan kadınlarda daha etkili mi?
Çalışmaya katılan kadınlar Çinliydi, 18 ila 45 yaşları arasındaydı, genel olarak sağlıklıydılar ve başlangıçta en az 24 VKİ’ye sahip olarak fazla kiloluydular. Birleşik Krallık’ta 25 ve üzeri VKİ fazla kilo olarak kabul edilirken, Çin’de 24 VKİ de fazla kilo sayılıyor; çünkü VKİ’nin sağlık üzerindeki etkisi etnik kökene göre değişebiliyor.
Çalışma, bu ipliklerin erkekler, 45 yaş üstü kadınlar veya 18 yaş altı bireyler için ne anlama geldiğini söyleyemiyor.
Ayrıca ipliklerin kilo kaybına nasıl yol açtığını da açıklayamıyor. Tedavi alan kadınlar iştahlarında daha büyük bir düşüş bildirdi. Bu da sonuçların kısmen beslenme alışkanlıklarındaki değişikliklerden kaynaklanabileceğini gösteriyor.
Ancak araştırmacılar gıda alımını veya yakılan enerjiyi ölçmediler. Dolayısıyla daha düşük iştahın daha az yemek yemekten mi yoksa başka bir faktörden mi kaynaklandığını bilemiyoruz.
Kilo kaybı, 12 haftalık tedavi sürecinin bitiminden sonra 12 hafta boyunca devam etti. Ancak birçok insanın deneyimlediği gibi, kilo vermek zor ve bu kiloyu korumak daha da zor.
İnsanların çoğu, davranış değişikliği programları, kilo verme ilaçları ve diğer tedavilerden sonra aylar veya yıllar içinde kilolarını geri alıyor. Daha fazla kilo verenler genellikle daha hızlı ve daha fazla kilo geri alıyor. Sağlık uzmanlarından düzenli destek bu durumu hafifletebilir. İplik yerleştirme tekniği bu soruna yeni bir yaklaşım sunabilir.
Daha büyük çalışmalar, farklı grupları test etmeli ve daha uzun süreleri incelemeli. Ayrıca ek tedavilere ihtiyaç olup olmadığını da araştırmalı.
Çalışmalar ayrıca maliyet ve faydaları resmi kılavuzlarda önerilen tedavilerle karşılaştırmalı.
Bu yanıtlar, sağlık hizmetlerinin akupunktur noktasına iplik yerleştirme yöntemini sunup sunmama konusunda karar vermesine yardımcı olabilir.
Comments