GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 17 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Klinik Rehber

Frontiers | Tek Hücreli RNA-seq, Aktif ve İnaktif Keloidlerde Vasküler Endotelyal Heterojenliği ve Durumla İlişkili Olası Patojenik Programları Tanımlıyor

✍️ Editör Masası • 📅 17 Kasım 2026 • ⏱️ 7 dk okuma
Frontiers | Tek Hücreli RNA-seq, Aktif ve İnaktif Keloidlerde Vasküler Endotelyal Heterojenliği ve Durumla İlişkili Olası Patojenik Programları Tanımlıyor

Özet

Arka Plan:

Keloidler, belirgin klinik heterojenliğe sahip iyi huylu fibroproliferatif cilt lezyonlarıdır. Pruritik aktif keloidler (AK), eritem, pruritus ve yüksek nüks riski ile kendini gösterirken, pruritus olmayan inaktif keloidler (IAK) sertleşmiş ve stabil lezyonlar olarak ortaya çıkar. Vasküler değişiklikler klinik olarak keloid hastalığının aktivitesiyle ilişkili olsa da, altta yatan hücresel mekanizmalar, özellikle de endotel hücrelerinin heterojenliği ve her bir aktivite durumuyla ilişkili patojenik programlar büyük ölçüde karakterize edilmemiştir.

Amaç:

Bu çalışma, aktif ve inaktif keloidler arasındaki fenotipik farklılıkları yönlendiren hücresel ve moleküler mekanizmaları vasküler yeniden yapılanma ve anjiyogenez perspektifinden aydınlatmayı amaçlamıştır.

Yöntemler:

Üç aktif ve üç inaktif keloidden elde edilen tek hücreli RNA sekanslama profilleri ile birlikte dört olgun yara izi ve üç normal cilt örneği entegre edilmiştir. Anahtar bulgular, çoklu immünofloresan boyama yoluyla protein düzeyinde doğrulanmıştır.

Bulgular:

Toplamda 8 vasküler endotel hücresi (VEC) alt popülasyonu tanımlanmış olup bunlar arasında iki potansiyel patolojik alt küme bulunmaktadır: pro-fibrotik POSTN+P hücreleri ve anjiyojenik uç hücreler. Pseudotime ve uç/gövde oranı analizleri, aktivite durumlarıyla ilişkili farklılaşma eğilimlerini doğrulamıştır. AK’lerdeki VEC’ler, aktif anjiyogenezi ve inflamatuar çapraz etkileşimi sürdürmek için tercihen PGF/PXDN açısından zenginleşmiş uç hücrelere farklılaşmıştır. Buna karşılık, IAK’lerdeki VEC’ler ağırlıklı olarak POSTN+P hücrelerine ve küçük arteriyel VEC’lere farklılaşarak fibrozu ve vasküler stabiliteyi pekiştirmiştir. Çapraz soy ağacı pseudotime analizi ayrıca, endotelden mezenkime geçişe (EndMT) benzer bir transkripsiyonel sürekliliğin olabileceğini göstermiştir; bu süreçte, endotel ve stromal programları birlikte ifade eden VWF+ fibroblastlar IAK’lerde daha fazlaydı ve bu durum immünofloresan analizle protein düzeyinde de desteklenmiştir. Ancak, kesitsel scRNA-seq soy ağacı yönünü veya nedenselliği belirleyemediğinden, bu potansiyel VEC’den fibroblasta eksen, soy ağacı izleme ve fonksiyonel doğrulama gerektiren bir hipotez olarak sunulmuştur. CellChat analizi, zıt hücreler arası iletişim manzaralarını ortaya koymuştur: AK’ler immün kaynaklı sinyalleşme (CD40, IL-1, CXCL12-CXCR4) ile karakterize edilirken, IAK’ler COL1A1-ITGA2/ITGB1 etkileşimlerine odaklanan matris aracılı çapraz etkileşime dayanmıştır.

Sonuçlar:

Bu çalışma, keloid vaskülatürünün tek hücreli transkriptomik manzarasını haritalandırmakta ve aktif ile inaktif keloidlerdeki aktivite durumlarıyla ilişkili endotel ve sinyalleşme programlarını tanımlamaktadır. Ayrıca, herhangi bir terapötik uygulama öncesinde fonksiyonel doğrulama gerektiren, hipotez oluşturan potansiyel hedefleri ve biyobelirteçleri önermektedir.

1 Giriş

Keloid, plastik ve rekonstrüktif cerrahi ile dermatoloji alanlarında sık görülen, lokal olarak invazif iyi huylu bir fibroproliferatif cilt hastalığıdır. Temel patolojik özellikleri arasında fibroblastların (FB) anormal proliferasyonu, aşırı ekstraselüler matris (ECM) birikimi ve zengin vasküler ağ oluşumu yer alır (, ). Klinik olarak keloidler heterojenlik gösterir: bazı yara izleri sert ve nispeten stabil iken, diğerleri parlak kırmızı renkte olup pruritusa eşlik eder (). Önemli bir nokta olarak, bu parlak kırmızı ve pruritik yara izleri genellikle klinisyenler tarafından hastalığın “aktif fazda” olduğunun ve yüksek nüks riski taşıdığının bir göstergesi olarak kabul edilir (). Bu belirgin fenotipik fark, aktif ve inaktif keloidlerin anjiyogenez ve gelişimde farklı hücresel ve moleküler mekanizmalar tarafından yönlendirilebileceğini güçlü bir şekilde düşündürmektedir.

Son yıllarda, tek hücreli RNA sekanslama (scRNA-seq) teknolojisi, dokulardaki hücresel heterojenliği tek hücre çözünürlüğünde çözmek için güçlü bir araç sağlamıştır. Önceki çalışmalar keloidlerin hücresel atlasını ön düzeyde ana hatlarıyla belirtmiş olsa da, çoğu normal ciltle karşılaştırmaya odaklanmış ve iç klinik alt tipler (aktif ve inaktif gibi) arasındaki temel farklılıkları derinlemesine incelememiştir. Ayrıca, vasküler sistemdeki anormalliklerin keloidlerin gelişimindeki ve ilerlemesindeki rolü daha fazla araştırılmayı gerektirmektedir. Klinik gözlemler, anjiyogenezin keloid aktivitesiyle yakından ilişkili olduğunu gösterse de, spesifik hücresel kökenleri, fonksiyonel durumları ve diğer ana hücrelerle (FB’ler ve immün hücreler gibi) olan etkileşim ağları yeterince aydınlatılmamıştır (, ).

Bu nedenle, bu çalışma aktif ve inaktif keloidleri yeni bir perspektiften—anjiyogenez ve gelişim açısından—incelemeyi amaçlamaktadır. Dört çalışma grubunu dahil ettik: aktif keloidler (AK), inaktif keloidler (IAK), olgun yara izleri (MS) ve normal cilt (NS). Tek hücreli transkriptom sekanslama ve biyoinformatik analizi entegre ederek sadece ayrıntılı bir hücresel atlas oluşturmayı değil, aynı zamanda vasküler endotel hücreleri (VEC’ler), FB’ler ve immün hücreler arasındaki fonksiyonel ve etkileşimsel farklılıklara odaklanmayı hedefliyoruz. Farklı klinik fenotipleri yönlendiren özgün hücresel ve moleküler programları ortaya koyarak, bu çalışmanın keloidlerin patogenezinin anlaşılması için yeni teorik temeller sağlayacağını umuyoruz.

3 Bulgular

3.1 AK ve IAK dokularından izole edilen tek hücrelerin genel bakışı

Hücresel heterojenliği kapsamlı bir şekilde karakterize etmek için, iki klinik örnek (bir AK ve bir IAK) üzerinde scRNA-seq gerçekleştirdik ve bunları, ek keloid, MS ve NS örneklerini içeren halka açık veri setleriyle entegre ettik (, ). Düzeltilmemiş verilerde, dört veri setinin hücreleri düşük boyutlu uzayda kaynak veri setlerine göre net bir şekilde ayrışmıştı. Harmony entegrasyonundan sonra, hücre tipi yapısı kaybolmadan veri setlerinin karışımı belirgin şekilde iyileşti. Titiz kalite kontrolü, çift hücrelerin çıkarılması ve grup etkilerinin düzeltilmesinden sonra, aşağı akış analizleri için toplam 97.310 yüksek kaliteli hücre elde edildi; bunlar IAK’den 30.182 hücre, AK’den 25.338 hücre, MS’den 26.602 hücre ve NS’den 15.188 hücreyi içermektedir. Entegre gen ekspresyon matrisinin ön işlemden geçirilmesinin ardından, hücre kümelerini tanımlamak için Louvain algoritması kullanılarak denetimsiz kümeleme gerçekleştirildi ve kümeleme sonuçları t-dağılımlı Stokastik Komşu Gömme (t-SNE) ile görselleştirildi; bu da on iki farklı hücre kümesini ortaya koydu (Şekil 1B,C). Hücre anotasyonu her kümenin belirteç genlerine göre yapıldı ve toplamda on iki hücre tipi tanımlandı: lenfatik endotel hücreleri (LEC), endotel hücreleri (EC), fibroblastlar (FB), proliferatif keratinositler, miyofibroblast benzeri (MFB-benzeri) hücreler, VWF+ FB’ler, lenfositler (Lym), antijen sunan hücreler (APC), keratinositler (KC), mast hücreleri (MC), melanositler (MEL) ve Schwann hücreleri (, –). Bu kümeler, keloid cilt dokularının hücresel çeşitliliğini ve heterojenliğini yansıtan belirgin moleküler imzalar sergiledi (Şekil 1F). Entegrasyonun ardından, farklı yara izi tipleri arasındaki farklı hücre tiplerinin oranları ölçek grafikleriyle gösterildi (Şekil 1D,E). VWF+ FB’lerin oranı IAK’de AK, MS ve NS’ye kıyasla önemli ölçüde daha yüksekti.

3.2 Keloiddeki VEC’lerde heterojenlik mevcuttur

Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme

Bu sınırlamalara rağmen, bu çalışma teorik değer sunmakta ve gelecekteki uygulamalar için hipotezler oluşturmaktadır. Test edilebilir hipotezler olarak, AK’de daha bol bulunan immün sinyaller (IL-1 ve CD40 gibi) ve uç hücrelerle ilişkili anjiyojenik sinyaller, inflamasyon ve pruritusun baskın olduğu lezyonlarda araştırılabilirken; IAK’de daha bol bulunan POSTN+ P hücreleri, VWF+ fibroblastlar ve COL1A1-integrin etkileşimleri fibrozun baskın olduğu lezyonlarda incelenebilir. PGF, POSTN ve VWF aynı zamanda potansiyel aktivite biyobelirteçleri olarak da değerlendirilebilir. Bu adayların hiçbiri fonksiyonel doğrulama öncesinde klinik olarak uygulanabilir değildir.

Özetle, bu tek hücreli transkriptomik analiz, keloid aktivite durumları boyunca anjiyogenezi yöneten hücresel heterojenliği ve düzenleyici devreleri sistematik olarak aydınlatmaktadır. Durumla ilişkili iki patojenik program tanımlıyoruz: IAK’da zenginleşmiş, EndMT ile ilişkili bir vasküler stabilizasyon ve fibrotik program ile AK’de immün kaynaklı bir anjiyogenez ekseni. Bu bulgular, fenotipik farklılaşmayı anlamak için moleküler bir çerçeve sunmakta ve herhangi bir tanısal veya terapötik uygulamadan önce bağımsız ve fonksiyonel doğrulama gerektiren hipotez oluşturan aday belirteçler ile hedefler ortaya koymaktadır.

Beyanlar

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu makalenin hazırlanmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makaledeki şekillerin yanında yer alan alternatif metinlerin (alt metin) tamamı Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, yazarların mümkün olan yerlerdeki incelemesi de dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Özet

Anahtar Kelimeler

anjiyogenez, Hücre etkileşimleri, Endotelden mezenkimal geçiş, fibroblast, Keloid, scRNA-seq, vasküler endotel hücresi

Atıf

Tang Y, Ma Y, Jiang M, Wang Z, Luo J, Song X, Zhang Y ve Zhou G (2026) Tek hücreli RNA-seq, aktif ve inaktif keloidlerdeki vasküler endotel heterojenliğini ve durumla ilişkili varsayımsal patojenik programları tanımlar. Front. Med. 13:1973671. doi: 10.3389/fmed.2026.1973671

Alınma Tarihi

20 Ağustos 2026

Gözden Geçirme Tarihi

04 Ekim 2026

Kabul Tarihi

29 Ekim 2026

Yayınlanma Tarihi

17 Kasım 2026

Cilt

13 – 2026

Yi Wu, Ordu Tıp Üniversitesi, Çin

Jingheng Zhang, Central South Üniversitesi, Çin

Bingrong Zhou, Nanjing Tıp Üniversitesi, Çin

© 2026 Tang, Ma, Jiang, Wang, Luo, Song, Zhang ve Zhou.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar) ve telif hakkı sahibi(leri)nin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya yeniden üretilmesi mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya yeniden üretim izni verilmemektedir.

*İletişim: Xingqi Song songxingqi0509@163.com; Yixin Zhang zhyx@sjtu.edu.cn; Guangdong Zhou guangdongzhou@163.com

†
Bu yazarlar bu çalışmaya eşit düzeyde katkıda bulunmuşlardır

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Frontiers | Single-cell RNA-seq defines vascular endothelial heterogeneity and state-associated putative pathogenic programs in active versu
Frontiers | Single-cell RNA-seq defines vascular endothelial heterogeneity and state-associated putative pathogenic programs in active versu
İlginizi Çekebilir: Frontiers | Lateral duvar koklear implant elektrot dizilerinde kısmi yerleştirme ve elektrot dizisi göçü: elektrot dizisi tasarımına ve öğrenme eğrilerine olan bağımlılık →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler