GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 15 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Koruyucu Hekimlik

Metastatik Karaciger Hücreli Karsinom İlerlemesi Sırasında Kazanılan SMARCA4 Kaybı: Bir Olgu Raporu

✍️ Editör Masası • 📅 15 Kasım 2026 • ⏱️ 15 dk okuma
Metastatik Karaciger Hücreli Karsinom İlerlemesi Sırasında Kazanılan SMARCA4 Kaybı: Bir Olgu Raporu
  • YL

    Yan Liu

  • QZ

    Qianqian Zhang

  • QX

    Qian Xu

  • MD

    Mengli Dong *

  • Shandong İkinci Tıp Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesi (Weifang People’s Hospital) Onkoloji Bölümü, Weifang, Çin

Makale ölçütleri

Özet

SMARCA4 varyantları çeşitli malignansilerde tanınmakta ve tümör agresivitesi ile dedifferansiyasyon ile ilişkilendirilmektedir. Bununla birlikte, hepatosellüler karsinom (HCC) metastazı sırasında SMARCA4 ifadesinin dinamik evrimi hakkında nadiren rapor verilmiştir. Burada, metastatik ilerleme sırasında nükleer SMARCA4 boyanmasında kazanılmış kayıp ile birlikte nadir bir HCC olgusu raporluyoruz. Nükleer SMARCA4 boyaması birincil hepatic tümörde kısmen korunmuş, ancak takiben gelişen pulmoner ve lenf nodu metastazlarında tamamen kaybolmuştur. Birincil lezyonla karşılaştırıldığında, metastatik tümörler azalmış hepatosellüler diferansiyasyon, artmış proliferatif aktivite ve değişmiş immunofenotipik profiller göstermiştir. Olgu, HCC metastatik ilerlemesi sırasında SMARCA4 ifadesindeki dinamik varyantları vurgulamaktadır. Bu olgu, SMARCA4 eksik tümörlerde birincil ile metastatik lezyonları ayırt etmede değerli bilgiler sunabilir.

Giriş

SMARCA4, BRG1 olarak da bilinen, SWI/SNF kromatin-remodeling kompleksinin çekirdek ATP-bağımlı katalitik alt birimini kodlar. SMARCA4 varyantları agresif tümör davranışı, hat plastsitesi, dedifferansiyasyon ve belirgin klinikopatolojik özelliklerle ilişkilendirilen geniş bir malignansiler spektrumunda tanımlanmıştır (–). Hepatosellüler karsinomda (HCC) SMARCA4 varyantlarının rolü daha karmaşık ve bağlama bağımlı görünmektedir. SMARCA4 eksik HCC nadiren raporlanmaktadır. Özellikle, SMARCA4 ifadesinin birincil HCC’den uzak metastatik lezyonlara metastatik evrim sırasında dinamik değişikliklere uğrayıp uğramadığı büyük ölçüde bilinmemektedir.

Bu makalede, metastatik ilerleme sırasında nükleer SMARCA4 boyanmasında kazanılmış kayıp ile seyreden nadir bir HCC olgusu rapor edilmektedir. Bu olgu, HCC metastatik ilerlemesi boyunca SMARCA4 ekspresyonundaki dinamik değişimleri vurgulamaktadır. SMARCA4 eksik tümörlerde primer ile metastatik lezyonları ayırt etmeye yönelik tanıya değerli bilgiler sağlayabilir.

Olgu tanımı

İlk tanı ve cerrahi tedavi

Eylül 2024’te, fizik muayene sırasında saptanan ve giderek büyüyen bir karaciğer kütlesi nedeniyle 81 yaşında bir erkek hast hastanemize başvurdu. Üst abdominal bilgisayarlı tomografi (BT), karaciğer sağ lobunda, hepatosellüler karsinom (HCC) ile güçlü şekilde uyumlu radyolojik bulgulara sahip bir kitle ortaya koydu. Cerrahi için bir kontraindikasyon saptanmadığından, hastanın sağ lobun laparoskopik kısmi hepatrektomisi ile birlikte kolesistektomi uygulandı.

Rezeke edilen karaciğer lezyonunun histopatolojik muayenesi, ince ve kalın trabeküler yapıların alternans gösterdiği ve odaksal yuvalı ve levha benzeri proliferatif alanlar içeren heterojen büyüme paternleriyle orta dereceli hepatosellüler karsinomu ortaya koydu (Şekiller 1A, B). Tümör 4,1×3,3×2,5 cm ölçüldü. Kapsüler invazyon, satellit nodül, belirgin intravasküler tümör trombü veya perinüral invazyon saptanmadı. Patolojik tümör evresi pT2NxMx olarak belirlendi.

İmunohistokimya (IHC) belirteçleri şöyleydi: HepPar-1 (+), Glypican-3 (soluk kısmi +), CK7 (–), CK19 (–), CD10 (kanaliküler +), CD34 (vasküler +), Ki-67 (indeks %15), SMARCA4 (kısmi +) (Şekil 1C).

Ameliyat öncesi akciğer BT, sağ üst lobda yaklaşık 1,1 × 0,7 cm ölçüldüğünde küçük bir paramedyastinal nodül ortaya koydu (Şekil 2A). Küçük boyutu ve malignite açısından kesin radyolojik bulgu bulunmaması nedeniyle, pulmoner lezyon belirsiz kabul edildi ve bu aşamada müdahale yapılmadı.

Takip ve pulmoner lezyonların gelişimi

Mayıs 2025’te yapılan akciğer BT’sinde sağ üst lobdaki paramediastinal düğümün 1,2 × 1,0 cm ölçüsünde olduğu görüldü (Şekil 2B). Hastaya radyolojik takip sürdürüldü.

Haziran 2026’da hastaya, 20 günlük balgamlı öksürük, düşük dereceli ateş ve süregelen paroksizmal göğüs ve sırt ağrısı nedeniyle hastaneye yatış yapıldı. Fizik muayenede sol servikal bölgede yeni fark edilen sert bir düğüm saptandı.

Akciğer BT’si göğüs içi lezyonların belirgin ilerlediğini gösterdi. Sağ üst lobdaki paramediastinal lezyon 3,3 × 2,4 cm boyuta, düzensiz sınırlarla büyümüş (Şekil 2C). Çoklu bilateral pulmoner düğümler sürmüş, en büyüğü yaklaşık 1,0 × 0,8 cm ölçüsündeymiş. Ayrıca belirsiz sınırlara sahip geniş mediastinal ve bilateral klavikula üstü lenfadenopatisi de saptanmış (Şekil 2E). Sol klavikula üstü en büyük lenf nodu kısa eksen çapı olarak yaklaşık 3,0 cm ölçülmüş. Tüm lezyonlar heterojen kontrastlanma göstermiş ve metastatik malignite için yüksek derecede şüpheli bulunmuş.

Patolojik bulgular ve tanı

Ilerleyen lezyonların kökenini ve biyolojik özelliklerini aydınlatmak için sol klavikula üstü lenf nodu ve sağ pulmoner lezyondan perkütan iğne biyopsileri yapılmıştır.

Öncelikle lenf nodu biyopsi örneği üzerinde yalnızca sınırlı bir immünhistokimyasal belirleyici paneli değerlendirilmiştir. Sol klavikula üstü lenf nodunun immünhistokimyasal (IHC) boyaması aşağıdaki sonuçları vermiştir: pan-CK (+), CK7 (+), CK19 (+), HepPar-1 (kısmi +), HSP70 (+), AFP (−), CD34 (vasküler +) ve CD10 (−), Glypican-3 (−). Ki-67 proliferasyon indeksi %40’tır.

Histopatolojik inceleme, belirgin nükleer atipi ile karakterize, kötüDifferentiye edilmiş malign bir tümör ortaya koydu. Tümör hücreleri yığınlar halinde dizilmiş; belirgin nükleer atipi, hiperkromatik nükleuslar, yüksek nükleer-sitoplazmik oran ve fokal olarak eozinofilik sitoplazma gösteriyordu. Tümör nekroz alanları mevcuttu (Şekiller 1D, E). Farklılaşmamış özellikler ve agresif klinik davranış nedeniyle, başlangıçta uygulanan rutin immunohistokimyasal panel kesin tanı için yeterli değildi. Birincil SMARCA4-eksik torasik malignite olasılığı göz önüne alınarak, SMARCA4 için ek immunohistokimyasal boyama gerçekleştirildi. Ek IHC sonuçları şu şekildeydi: TTF-1 (−), Napsin A (−), p40 (−), CK5/6 (−), Syn (−), CDX-2 (kısmi +), Villin (−), MUC5AC (−), CK20 (−), INI1 (+), PAX-8 (−) ve SMARCA4 (−) (Şekil 1F).

Önemli bir nokta olarak, SMARCA4 boyaması HCC tanısında rutin bir test değildir; bu nedenle SMARCA4 IHC, ilk cerrahi olarak rezekte edilen hepatik örnekte uygulanmadı. Bununla birlikte, lenf nodu metastatik lezyonunda tam nükleer SMARCA4 boyama kaybı saptanması, önceki hepatektomi örneğinde tamamlayıcı SMARCA4 IHC boyamasını tetikledi. Yapılan ek analizde, tümör hücrelerinde kısmen korunmuş nuklear SMARCA4 boyaması, non-neoplastik hepatik hücrelerde ise değişmemiş nuklear SMARCA4 boyaması iç kontrol olarak saptandı. Birincil hepatik tümörde nuklear SMARCA4 boyaması için intratumoral heterojenite gözlemlendi; nuklear boyama yalnızca tümör hücrelerinin bir alt kümesinde korunmuş, geri kalan tümör hücrelerinde ise nuklear boyama kaybı vardı.

Sağ akciyer lezyonu, supraklaviküler lenf nodu metastazıyla karşılaştırıldığında benzer morfoloji ve özünde uyumlu immunofenotipler göstermiştir (Şekil 1G, H). Tümör hücreleri HepPar-1, CK7 ve CK19 için pozitifti; SMARCA4, Glypican-3, TTF-1, Napsin A ve Villin ise negatifti (Şekil 1I). Ki-67 proliferasyon indeksi %40’tı. HER2 ekspresyonu yoktu (skor 0). Dört eşleşmeyen onarım proteininin (MLH1, MSH2, MSH6 ve PMS2) tümü korunmuş olup, bu durum yetkin eşleşmeyen onarım (pMMR) fenotipini göstermektedir. PD-L1 ekspresyonu düşüktü, birleşik pozitif skor (CPS) 1’di.

Lezyonların değişmiş morfolojisi ve immunofenotipleri tanısal bir zorluk oluşturdu. Özellikle SMARCA4 yetmezliği, tipik hepatosellüler belirteçlerin kaybı, CK7/CK19 ekspresyonunun edinilmesi ve mediastinal ve supraklaviküler lenfadenopati ile öne çıkan bir akciyer kütlesi, primer toraks malignansisi şüphesini uyandırdı. HepPar-1 için pozitiflik ve TTF-1, Napsin A, P40 ve CK5/6 gibi akciyer kökeni belirteçlerinin olmaması primer toraks malignansisine karşı konuşuyordu. Önceden gelen HCC öyküsü ve immunofenotipik özellikler göz önüne alındığında, edinilmiş SMARCA4 kaybıyla metastatik HCC tanısı konuldu. Primer hepatik lezyon ile metastatik lezyonların karşılaştırmalı immunohistokimyasal profilleri Tablo 1‘de özetlenmiştir.

Belirteç Hepatik lezyon Akciyer metastazı Lenf nodu metastazı Yorum
HepPar-1 + + Kısmi + Hepatosellüler kökeni destekler
Glypican-3 Kısmi zayıf + − − Azalmış hepatosit farklılaşması
CK7 − + + Safra benzeri fenotipin edinilmesi
CK19 − + + Safra özelliklerine fenotipik kayma
SMARCA4 (BRG1) Kısmi + − − Nükleer SMARCA4 boyanmasının kaybı
Ki-67 %15 %40 %40 Metastatik alanlarda artmış proliferatif aktivite

Primer hepatosellüler karsinom ve metastatik lezyonların karşılaştırmalı immunohistokimyasal profilleri.

“+” pozitif immunohistokimyasal boyamayı, “−” negatif boyamayı, “Kısmi +” ise fokal/kısmi pozitiviteyi ifade eder.

Hastanın ameliyat öncesi serum AFP düzeyi Eylül 2024’te 11.83 ng/mL idi ve düzenli takipler sırasında referans aralığı içinde kaldı. Haziran 2026’da AFP, CEA, CA125, CA19-9, CA72-4 ve SCCA düzeylerinin tümü referans aralığı içindeydi. Yalnızca CYFRA21-1 4.37 ng/mL ile hafif derecede yükselmişti. Geniş kapsamlı metastatik hastalık varlığına rağmen normal serum AFP düzeyi, bu oluda serum AFP’in gözetim biyomarkerı olarak potansiyel sınırlamalarını vurguladı.

Tedavi ve klinik sonuç

Multidisipliner görüşme sonrasında, Haziran 2026’da birinci basamak kombinasyonel sistemik tedavi olarak toripalimab (240 mg) artık bevacizumab (500 mg) başlandı. Kombinasyon tedavisinden bir doz aldıktan sonra hasta sonraki sistemik tiêni reddetti. 1.5 ay sonra yapılan kontrol akciğer BT’si heterojen bir yanıt gösterdi. Baskın sağ üst lob paramediastinal lezyon 6.0 × 2.1 cm boyutuna büyüdü (Şekil 2D), çevresinde yamalı pulmoner opasiteler eşlik etti. Buna karşılık, çok sayılı küçük bilateral pulmoner nodüller yanı sıra mediastinal ve bilateral klavikula üstü lenfadenopati boyutlarında azalma gösterdi (Şekil 2F). Bu bulgular, hastada heterojen tedavi yanıtlarına işaret etti. Baskın pulmoner metastatik lezyon ilerlerken, diğer metastatik lezyonlar belirgin şekilde küçüldü.

Tartışma

SMARCA4 geni, kromatin yeniden şekillendirmesi, transkripsiyonel düzenleme, DNA hasarı onarımı ve hücre farklılaşmasında kritik rol oynayan SWI/SNF kromatin yeniden şekillendirme kompleksinin çekirdek ATP-bağımlı katalitik alt birimi olan BRG1’i kodlar. Biriken kanıtlar, SMARCA4 varyantlarının geniş bir malignite yelpazesinde ortaya çıktığını ve tümör ilerlemesi, hat plastsitesi ve kötü klinik sonuçla ilişkili olduğunu göstermektedir. Dikkat çekecek olarka, SMARCA4 eksikliği hepatosellüler karsinomda (HK) son derece nadiren bildirilmekte ve klinik ile biyolojik anlamları iyi karakterize edilememektedir.

Bu makalede, HK’nın metastatik ilerlemesi sırasında çekirdek SMARCA4 boyanmasının kazanılmış kaybını içeren nadir bir olgu bildiriyoruz. Birincil hepatik tümör, kısmen korunmuş çekirdek SMARCA4 boyanmasıyla orta derecede farklılaşmış HK olarak tanılandı. Buna karşılık, metastatik ilerlemeden sonra hem pulmoner hem de lenf nodu metastazları, çekirdek SMARCA4 boyanmasının tamamının kaybını gösterdi. Bu değişiklik, azalmış farklılaşma, Glypican-3 ve CD10 ifadesinin kaybı, CK7 ve CK19 ifadesinin kazanılması ve Ki-67 proliferasyon indeksinin yaklaşık %15’ten (birincil tümörde) metastatik lezyonlarda %40’a çıkmasıyla eşlik etti.

İlç tümörde kısmen korunmuş SMARCA4 ifadesinden metastaslarda tam kayba doğru olan dinamik geçiş, metastatik ilerleme sırasında fenotipik evrim oluşabileceğine işaret eder. Bu bağlamda öne sürülen bir hipotez, nadir SMARCA4-eksişik klonların tümörde önceden mevcut olduğu ve metastatik yayılma sırasında seçici klonal genişlemeye uğradığıdır. Bildirilen bir olgu ise tümör içi morfolojik ve genetik heterojeniliği yansıtmış; BRG1/SMARCA4 ifadesinin farklılaşmış bileşende korunmuş, ancak kötü ve farklılaşmamış alanlarda kaybetmiştir. Concepcion ve arkadaşları, SMARCA4 kaybının hataya özgü düzenleyici bölgelerde kromatin erişilebilirliğini azaltıp köstemsel programları aktive ederek farklılaşmanın geri dönüşünü ve metastatik ilerlemeyi desteklediğini göstermiştir. Gagné ve arkadaşları, sistemik tedaviden sonra akciğer adenokarsinomlu hastalarda edinilmiş SMARCA4 varyasyonlarını, kötü farklılaşmış fenotiplere doğru morfolojik değişimlerle birlikte saptamıştır.

İlginçtir ki, bulgularımız SMARCA4’ün HCC’de sıklıkla aşırı ifade edildiği ve malign ilerlemeyi teşvik ettiği, SMARCA4 knockdown’ının ise tümör hücresi göçünü baskıladığı yönündeki önceki çalışmalarla çelişiyor gibi görünüyor. Ancak SMARCA4’ün HCC’deki rolünün giderek karmaşık ve bağlama bağlı olduğu kabul ediliyor. Wang ve arkadaşları, BRG1/SMARCA4’ün belirli genetik sürücü bağlamlara bağlı olarak hem onkojenik hem de tümör baskılayıcı işlevler üstlenebileceğini göstermiştir. c-Met- veya mutant NRas-sürücülü modellerde BRG1 kaybı tümör gelişimini baskılamaz, bunun yerine tümör oluşumunu kolaylaştırır. Ayrıca yakın zamanda yapılan bir çalışma, ARID1A eksişiliğinin BRG1-RAD21 etkileşimini zayıflatıp kromatin gevşemesini tetikleyerek karaciğer kanseri metastazını teşvik edebileceğini ortaya koymuştur. Bu bulgular, SMARCA4’ün tümör ilerlemesindeki bağlama bağlı rolünü destekler. Bu olguda, edinilmiş SMARCA4 kaybının, metastatik HCC hücrelerinin genişlemesini sürüklemek için tanımlanmamış moleküler varyasyonlarla işbirliği yapmış olabileceğini öne sürüyoruz. Ancak bu hipotezi doğrulamak için daha fazla moleküler çalışma gereklidir.

İlk HCC’den gelen metastatik lezyonların değişmiş morfolojisi ve immunofenotipi, ciddi bir tanı zorluğu sunmaktadır. Birincil orta dereceli diferansiyasyon gösteren HCC ile karşılaştırıldığında, metastatik lezyonlar düşük diferansiyasyon, birkaç konvansiyonel hepatosellüler markerın kaybi, CK7 ve CK19 ifadesinin kazanımı ve nükleer SMARCA4 boyamanın tamamen kaybi göstermiştir. Aslında, radyolojik inceleme, birincil toraks malignitesine güçlü biçimde işaret etmiştir.

Bununla birlikte, SMARCA4 eksikliği, birincil SMARCA4 eksik toraks tümörü için patognomonik değildir. Bu olguda, metastatik HCC’yi destekleyen birkaç bulgu mevcuttu. Birincisi, hastanın histolojik olarak doğrulanmış öyküsünde HCC vardı. İkincisi, hem pulmoner hem de lenf nodu lezyonları hepatosellüler köken kökenini doğrulayan HepPar-1 ifadesini korumuştu. Ancak HepPar-1 pozitifliği, bu ayırıcı tanının tamamını tek başına çözmez. Tümör dokusunda Arginase-1 (Arg-1) ve glutamin sentaz (GS) için immunohistokimyasal boyama, tümör hücrelerinin hepatik kökeninin belirlenmesi açısından kritik önem taşır. Üçüncüsü, TTF-1, Napsin A, p40 ve CK5/6 dahil pulmoner köken markerları negatifti. Son olarak, pulmoner lezyonun zamansal evrimi de metastatik bir süreci desteklemiştir. Başlangıç HCC tanısı sırasında zaten küçük bir sağ üst lob paramediastinal nod mevcuttu. Takip sırasında büyümüş, çoklu pulmoner nodüllerin ve geniş mediastinal ve süpraklaviküler lenfadenopatin gelişimiyle birlikte ilerlemiştir. Öyküsündeki HCC ve immunofenotipik özellikler göz önüne alındığında, nükleer SMARCA4 boyamanın kazanılmış kaybıyla birlikte metastatik HCC tanısı konulmuştur.

Bu nedenle, HCC öyküsü olan ve karaciğerde kitle gelişen ancak nükleer SMARCA4 boyanmasında kayıp gösteren hastalarda klinik öykünün, metastatik dağılımın, morfolojinin ve kapsamlı bir immunohistokimyasal panelin bütünleştirilmesi esastır. Uygun olduğunda, eşlenmiş primer ve metastatik lezyonlar arasındaki moleküler karşılaştırma, klonal yakınlığın kesin kanıtını sağlayabilir. Fan ve arkadaşları, moleküler profil çıkarma ve klonal evrim analizini kullanarak karaciğer tümörünün kaynağını başarıyla aydınlatmış ve bunu primer intrahepatik kolanjiyokarsinom yerine SMARCA4-eksik küçük hücreli olmayan kanserden kaynaklanan metastatik bir lezyon olarak doğrulamıştır ().

Günümüzde SMARCA4-eksik tümörler için standartlaştırılmış bir sistemik tedavi mevcut değildir. Klinik uygulamada bağışıklık temelli tedavi stratejileri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bazı çalışmalar, bağışıklık temelli tedavi stratejisinin SMARCA4-eksik tümör hastalarının hayatta kalma oranını önemli ölçüde artırabileceğini öne sürmektedir. Bildirilen bir SMARCA4-eksik küçük hücreli kanser olgusunda, ilk hat kombinasyon tedavisi olarak tislelizumab ve fruquintinib uygulandıktan sonra belirgin kısmi yanıt elde edilmiş ve iki yıldan uzun süre hastalık kontrolü sağlanmıştır (). Wu ve arkadaşları, bağışıklık temelli üçlü bir kombinasyonun ileri SMARCA4-eksik küçük hücreli kanserde bağışıklık baskılayıcı mikrov ortamı yeniden şekillendirebileceğini ve ilerlemeye özgür hayatta kalmayı önemli ölçüde uzatabileceğini bildirmiştir (). Ancak, SMARCA4-eksik malignitelerdeki bağışıklık tepkisi hassasiyetiyle ilgili tedavi kanıtlarının çoğu toraks tümörlerinden elde edilmekte olup, bu bulgular tümörlerin kendi iç heterojenliği nedeniyle doğrudan SMARCA4-eksik HCC’ye genellenememektedir.

Olgumuzda hastaya toripalimab ile bevacizumab kombinasyonu uygulandı. Bir tedavi döndünden sonra yapılan takip BT’de heterogen yanıtlar izlendi: baskın sağ üst lob pulmoner lezyon büyümeye devam ederken, daha küçük pulmoner nodüller azaldı. Ayrıca, SMARCA4-dNSCLC’ye tislelizumab plus fruquintinib uygulandığında, pulmoner tümör ile lenf nodu metastazları arasında divergent immunoterapetik etkiler bildirilmiştir (). Bu lezyonlar arası heterojenlik, bağışıklık hücresi infiltrasyonu, sitokin sinyal iletimi, stromal kompozisyon ve epigenetik durumlar dahil olmak üzere tümör içi karakteristikler veya yerel tümör mikromuhitindeki farkları yansıtabilir.

Bununla birlikte, eşleşmiş genomik profilleştirme olmaması, genetik sürüklü klonal evrim mekanizmasının doğrulanmasını olanaksız kılar. Burada sunulan tek olgu göz önüne alındığında, edinilen mutasyonların bağımsız prediktif veya prognoz önemi taşıyıp taşımadığını belirlemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Eşleşmiş çok bölgeli dizileme, epigenomik profilleştirme ve bağışıklık-mikromuhit analizini içeren çalışmaların SMARCA4 varyantlarının biyolojik ve terapötik önemini aydınlatması ve hastalar için bireyselleştirilmiş terapötik yaklaşımları optimize etmesi için acilen gerekli.

Sonuç

Metastatik ilerleme sırasında nükleer SMARCA4 boyanmasının edinilen dinamik kaybını gösteren nadir bir hepatosellüler karsinom (HCC) olgu bildiriyoruz. Nükleer SMARCA4 boyanması, primer hepatic tümörde kısmen korunurken, pulmoner ve lenf nodu metastazlarında tamamen kaybedilmiş; buna farklılaşmanın azalması, artmış proliferatif aktivite ve değişmiş hepatosellüler immunofenotip eşlik etmiştir. Primer ve metastatik lezyonlar arasındaki uyumsuz SMARCA4 durumu, eşleşmiş lezyonların karşılaştırılmasının önemini vurgulamaktadır. Bu nedenle, yeni ortaya çıkmış SMARCA4-eksik pulmoner kitlelere sahip HCC hastalarında, doğru ayırıcı tanı için klinik öykü, metastatik pattern, morfolojik özellikler ve immunohistokimyasal bulguların kapsamlı değerlendirmesi kritik önem taşımaktadır.

İfadeler

Veri erişim ifadesi

Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, authors tarafından makul bir şart koymadan kullanılabilir hale getirilecektir.

Etik beyan

İnsanlar dahil edilen çalışmalar, Weifang People’s Hastanesi Tıbbi Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gereksinimler doğrultusunda yürütülmüştür. Katılımcılar, bu çalışmaya katılmak için yazılı aydınlatılmış onaylarını vermişlerdir. Bu makalede yer alan potansiyel olarak kimliği belirlenebilir görsellerin veya verilerin yayımlanması için bireylerden yazılı aydınlatılmış onay alınmıştır.

Finansman

Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlanması için herhangi bir finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zekâ beyanı

Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zekânın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makalede figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zekânın desteğiyle oluşturulmuş ve mümkün olduğunca yazarların gözünden geçirmesi de dahil olmak üzere doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayımcının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayımcının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayımcı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

  • MardinianKAdashekJJBottaGPKatoSKurzrockR.
    Smarca4: implications of an altered chromatin-remodeling gene for cancer development and therapy. Mol Cancer Ther. (2021) 20:2341–51. doi: 10.1158/1535-7163.mct-21-0433

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Schaefer IM, Hornick JL.
    Swi/snf kompleks eksikliği gösteren yumuşak doku neoplazmleri: güncel değerlendirme. Semin Diagn Pathol. (2021) 38:222–31. doi: 10.1053/j.semdp.2020.05.005

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ye W, An D, Ou W-B.
    Smarca4: kanser tedavisinde vaatlar ve zorluklar. Cancer Lett. (2025) 625:217811. doi: 10.1016/j.canlet.2025.217811

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ren G, Ku W, Li G, Ge G, Hoffman JA, Kang JY, Tang Q ve ark.
    BRG1’in akut tükenmesi, transkripsiyonun bir aktivatörü olarak birincil fonksiyonunu ortaya koyar. Nat Commun. (2024) 15:4561. doi: 10.1038/s41467-024-48911-z

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Zhang N, Di J, Wang Z, Gao P, Jiang B, Su X.
    İzole pulmoner metastazla kolanjyoepitelyal hücreli kanserin genomik profillemesi. Cancer Cell Int. (2020) 20:281. doi: 10.1186/s12935-020-01373-x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Minato H, Yoshikawa A, Katayanagi K, Kurumaya H, Kato K, Kitamura H.
    Fokal rabdoid özellikler ve SMARCA4 eksikliği içeren intrahepatik kolanjyoepitelyal hücreli kanser. Int J Surg Pathol. (2022) 30:581–5. doi: 10.1177/10668969211070169

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Concepcion CP, Ma S, La Fave LM, Bhutkar A, Liu M, DeAngelo L ve ark.
    Smarca4 inaktivasyonu, akciğerde hat-ağırlıklı dönüşümü ve erken metastatik özellikleri teşvik eder. Cancer Discov. (2022) 12:562–85. doi: 10.1158/2159-8290.cd-21-0248

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Gagné A, Lessi JV, Ricciuti B, Lamberti G, Awad MM, Sholl L. Edinilen SMARCA4 değişiklikleri: akciğer adenokarsinomlarında kanser ilerlemesine katkıda bulunan nadir bir etken. Lung Cancer. (2025) 206:108644.

    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ahmad A, Kaufmann B, Wang B, Zhong S, Laschinger M, Patil P et al. Brg1, proliferasyon ve invaziviteyi düzenleyerek hepatokarsinogenezi teşvik eder. PloS One. (2017) 12:e0180225. doi: 10.1371/journal.pone.0180225

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Chen Z, Lu X, Jia D, Jing Y, Chen D, Wang Q et al. Hepatik SMARCA4, HCC nüksünü öngörür ve SMAD6 ekspresyonunu düzenleyerek tümör hücresi proliferasyonunu teşvik eder. Cell Death Dis. (2018) 9:59. doi: 10.1038/s41419-017-0090-8

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Liu H, Yue L, Hong W, Zhou J. Smarca4 (BRG1), ABCC3 transkripsyonunu aktive ederek hepatocellular karsinogenezi teşvik eder. Life Sci. (2024) 347:122605. doi: 10.1016/j.lfs.2024.122605

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Wang P, Song X, Cao D, Cui K, Wang J, Utpatel K et al. BRG1’in hepatokarsinogenezdeki onkogen-bağlı işlevi. Cell Death Dis. (2020) 11:91. doi: 10.1038/s41419-020-2289-3

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Shang X-Y, Shi Y, He D-D, Wang L, Luo Q, Deng C-H et al. Arid1a eksikliği, BRG1-RAD21 etkileşimini zayıflatarak kromatin sıkılığını tehlikeye atar ve karaciğer kanseri hücresi metastazını sürükler. Cell Death Dis. (2021) 12:990. doi: 10.1038/s41419-021-04291-6

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Fan R, Zhan Y, Yan J, Gao J.
    Klonal evrim kanıtlarıyla önlenebilen terapötik uyumsuzluk: SMARCA4-eksik non-küçük hücreli akciğer kanserinde ilk başta rezektabil kolanjiokarsinom olarak yanlış tanılanan hepatik metastazın moleküler doğrulaması. Front Oncol. (2026) 16. doi: 10.3389/fonc.2026.1743908

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Dong J, Zhang J, Pan H, Wang C, Sheng J.
    Smarca4-eksik non-küçük hücreli akciğer kanserinin ilk hattka tislelizumab ve fruquintinib ile tedavisi dikkate değer tümör regresyonuna ulaştı: olgu raporu ve literatür taraması. Front Immunol. (2025) 16. doi: 10.3389/fimmu.2025.1521828

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Wu S, Li S, Zheng Y, Zhang L, Pan J, Zhao Y ve ark.
    İmmunoterapi temelli kombinasyon, ileri SMARCA4-eksik non-küçük hücreli akciğer kanserinde immunsüpresif mikroviziyonu yeniden şekillendirir ve etkiyi artırır. Cancer Lett. (2026) 657:218702. doi: 10.1016/j.canlet.2026.218702

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article

Özet

Anahtar kelimeler

edinilmiş kayıp, hepatosellüler karsinom, metastatik ilerleme, pulmoner metastaz, SMARCA4

Başvuru

Liu Y, Zhang Q, Xu Q ve Dong M (2026) Hepatosellüler karsinomun metastatik ilerlemesi sırasında SMARCA4 kaybi: bir olgu raporu. Front. Oncol. 16:1980273. doi: 10.3389/fonc.2026.1980273

Cephe

27 Ağustos 2026

Güncellendi

13 Ekim 2026

Kabul edildi

26 Ekim 2026

Yayınlandı

10 Kasım 2026

16 – 2026

Eduardo Mere Del Aguila, Rio de Janeiro Federal Üniversitesi, Brezilya

Ovais Shafi, Jinnah Sindh Tıp Fakültesi, Pakistan

Sayed Ali Almahari, Salmaniya Tıp Kompleksi, Bahreyn

© 2026 Liu, Zhang, Xu ve Dong.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli bir makaledir. Makaledeki kullanım, dağıtım veya çoğaltma, kabul görmüş akademik uygulamalarla uyumlu olmak kaydıyla, orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının credited edilmesi ve makalenin bu dergideki orijinal yayınının atfedilmesi şartıyla diğer forumlarda kullanımı, dağıtımı veya çoğaltımı izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

*İletişim: Mengli Dong, dml121107@163.com

Acquired SMARCA4 loss during metastatic progression of hepatocellular carcinoma: a case report
Acquired SMARCA4 loss during metastatic progression of hepatocellular carcinoma: a case report

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

İlginizi Çekebilir: KMT2A Dizilimi ve Hemofajisitik Limfohistiositozis ile Eşzamanlı Akut Miyeloid Lösemi: Tanı ve Tedavi Zorluğu →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler