GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 17 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Klinik Rehber

Ön Sayfa | Emilime Uyarlı Kemik Mumu Alternatifleri: Malzemeler, Biyolojik Tepki ve Klinik Kanıtlar

✍️ Editör Masası • 📅 16 Kasım 2026 • ⏱️ 34 dk okuma
Ön Sayfa | Emilime Uyarlı Kemik Mumu Alternatifleri: Malzemeler, Biyolojik Tepki ve Klinik Kanıtlar

Özet

Arka Plan:

Emilebilir kemik mumu ikameleri, kemik kanamasını kalıcı bir onarım engeli bırakmadan durdurmak üzere tasarlanmıştır. Kanama kontrol altına alınana kadar yerlerinde kalmaları ve ardından zararlı doku reaksiyonlarına neden olmadan temizlenmeleri gerekir.

Amaç:

Bileşimin ve temizlenmenin hemostazı, kemik onarımını ve klinik sonuçları nasıl etkilediğini incelemek.

Yöntemler:

23 Ekim 2026 tarihine kadar odaklanmış bir anlatısal tarama gerçekleştirdik. Kaynaklar arasında Europe PMC, atıfta bulunulan referanslar, yayıncı kayıtları ve resmi cihaz belgeleri yer aldı. Çekirdek set 37 birincil raporu içeriyordu. Klinik ve seçilmiş hayvan çalışmalarının yöntemlerini ve sınırlamalarını değerlendirdik. Bir meta-analiz gerçekleştirmedik.

Sonuçlar:

Çekirdek set dört laboratuvar tabanlı raporu, 29 hayvan çalışmasını, üç randomize klinik raporu ve tek kollu bir klinik raporu içeriyordu. Çözünebilir polimerler, polimer-polisakkarit karışımları, parçalanabilir polimerler ve kendi kendine sertleşen macunlar, bölgede ne kadar süre kaldıkları ve nasıl temizlendikleri açısından farklılık göstermektedir. Birçok hayvan çalışması, geleneksel mumla karşılaştırıldığında iyileşmeyi daha az engellediğini bulmuştur. Bu, ikamenin kemik oluşumunu teşvik ettiği anlamına gelmez. Klinik bulgular ürüne ve prosedüre göre değişmiştir. Geçmiş klinik seriler ve ayrı güvenlik raporları bağlam sağlamış, ancak güncel karşılaştırmalı denemeler olarak sayılmamıştır.

Sonuç:

Emilebilirlik, bölgede kalan materyalin neden olduğu sorunları azaltabilir, ancak tek başına daha iyi klinik sonuçları kanıtlamaz. Çalışmalar, başlangıçtaki kanama kontrolünü sürdürülebilir kontrolden, çözünmeyi temizlenmeden ve iyileşmenin daha az engellenmesini artan kemik oluşumundan ayırmalıdır. Karşılaştırmalı denemeler net dozajlama, yeniden uygulama ve kurtarma kriterleri, uygun kontroller ve enfeksiyon ile kemik birleşimi için takip gerektirir.

Öne Çıkan Noktalar

  • Emilebilirlik, faydalı sızdırmazlık süresini belirtmez.

  • Çözünme, parçalanma, lokal rezorpsiyon ve sistemik temizlenme farklı sonuçlardır.

  • Muma kıyasla onarım, tedavi edilmemiş ve eşleşmiş matris kontrolleriyle karşılaştırılmalıdır.

  • Klinik bulgular formülasyona, prosedüre ve sonuca bağlıdır.

  • Değerlendirme; kullanımı, yeniden kanamayı, materyalin akıbetini, enfeksiyonu ve kemik birleşimini içermelidir.

1 Giriş

Kesilmiş veya delinmiş kemikler, genellikle ligasyon yapması zor olan küçük vasküler kanallardan kanar. Düzensiz bir yüzeyde kompresyon yapmak da zor olabilir. Kemik mumu, mekanik bir tıkaç oluşturmak için bu kanallara bastırılır. Hemen etki eder ve pıhtılaşmaya az bağlıdır. Bu yöntemi Horsley (1892) tanımlamıştır.

Geleneksel mum, yerleştirildiği yerde kalır. Bu, tıkaçın korunmasına yardımcı olur, ancak yarada kalıcı yabancı materyal bırakır. Mum, bir defektte vasküler ve hücresel girişi engelleyebilir veya birleşmesi gereken kemik yüzeyleri arasında kalabilir. Emilebilir formülasyonlar 1950’lerde test edilmiştir (Geary ve Fhantz, 1950; Douglas, 1953). Daha sonraki çalışmalar ortopedik, kardiyak, kraniyofasiyal ve nörocerrahi kullanımları kapsamıştır (Zhou ve diğerleri, 2019; Das, 2018; Li ve diğerleri, 2026).

İnsan ve hayvan çalışmaları, bölgede kalan mumun gecikmiş onarım, fibröz doku, yabancı cisim hücreleri ve mumla dolu alanlarda az miktarda yeni kemikle ilişkilendirilmiştir (Sorrenti ve diğerleri, 1984; Howard ve Kelley, 1969; Nooh ve diğerleri, 2014). Klinik raporlar sternal psödoartroz ve kronik eklem iltihabını tanımlamıştır (Angelini ve diğerleri, 1987; Solomon ve diğerleri, 2012). Bu raporlar bir komplikasyon oranı belirlememekle birlikte, en küçük etkili miktarın kullanılmasını desteklemektedir.

Enfeksiyon bir diğer endişedir. Hayvan modellerinde mum, bakteriyel temizlenmeyi azaltmış ve Staphylococcus aureus osteomiyelitini üretmek için gereken inokulumu düşürmüştür (Johnson ve Fromm, 1981; Nelson ve diğerleri, 1990). Bir nörospinal kohort, cerrahi alan enfeksiyonu ile bir ilişki bulmuştur (Gibbs ve diğerleri, 2004). Bir otopsi serisi, 18 sternadan 17’sinde mum granülomları bulmuştur (Sudmann ve diğerleri, 2006). Mum ayrıca histolojik artefaktlara da neden olabilir (Allison, 1994). Bu bulgular farklı popülasyonlardan ve yöntemlerden gelmektedir, bu nedenle tek bir insidans tahmini için birleştirilemez.

Bölgede kalan mumun sonuçları, nereye yerleştirildiğine bağlıdır. Rapor edilen olaylar arasında embolizasyon, granülom, intraventriküler migrasyon ve kafatası tabanı enfeksiyonu bulunmaktadır (Robicsek ve diğerleri, 1981; Ateş ve diğerleri, 2004; Spennato ve diğerleri, 2016; Panicker ve diğerleri, 2021). Bir vaka-kontrol çalışması, retrosigmoid kraniyotomi sonrası mum migrasyonu bulmuştur (Hashikata ve diğerleri, 2024). Ortopedik raporlar dev hücre reaksiyonlarını, donör bölgesinde kalıcı akıntıyı ve lokal osteolizi tanımlamaktadır (Hill ve diğerleri, 2013; Qayum ve Koka, 2009; Leibold ve diğerleri, 2025). Bu tür olaylar, özellikle sınırlı alanlarda zararlı olabilir.

Emilebilir bir ikamenin kanamayı kontrol altına alacak kadar uzun süre yerinde kalması ve ardından onarımı geciktirmeden temizlenmesi gerekir. Bu gereksinimler birbiriyle çelişebilir. Hızla çözünen bir tıkaç çok erken kaybolabilir. Yavaş parçalanabilen bir materyal ise doku girişini engellemeye devam edebilir. Bu sorunu materyal testleri, hayvan çalışmaları ve klinik raporlar kullanarak inceliyoruz. Şekil 1, uygulama, sürdürülebilir sızdırmazlık, materyalin temizlenmesi ve onarımın değerlendirilmesini özetlemektedir.

Zhou ve diğerleri (2019), kemik mumu ikamelerinin tarihini, klinik durumunu ve gelişimini incelemiştir. Li ve diğerleri (2025) bileşen tasarımına ve fonksiyonalizasyona odaklanmışken, Li ve diğerleri (2026) ortopedik uygulamaları gözden geçirmiştir. Burada, rapor edilen sonuçların gerçekte ne gösterdiğini karşılaştırıyoruz. Sızdırmazlık süresini temizlenmeden, mumla karşılaştırıldığında onarımı tedavi edilmemiş bir defekte kıyasla onarımdan ve lokal kanama kontrolünü genel klinik faydadan ayırıyoruz. Nicel tablolar, her çalışmanın sınırlamalarını korumaktadır, böylece bir formülasyondan elde edilen sonuçlar tüm emilebilir mumlar için uygulanmaz.

2 Literatür Taraması ve Kanıt Değerlendirmesi

Bu, odaklanmış bir anlatısal derlemedir. 23 Ekim 2026’da tekrarlanabilir bir Europe PMC taraması gerçekleştirdik. Başlık ve özet terimleri arasında “bone wax,” “bone hemostat,” “bone haemostat,” Ostene, BoneStat, Tableau Wax ve OSSTOP yer aldı. Bir arama 31 Temmuz 2026’ya kadar olan ilk yayınları kapsarken, diğeri 1 Ağustos’tan 23 Ekim 2026’ya kadar olanları kapsadı. Europe PMC, PubMed-endeksli ve diğer kayıtları içerir; MEDLINE ile aynı değildir. Ek Materyal S1 ve tarama defteri, tam sorguları, tarihleri, kayıt tanımlayıcılarını ve seçim kararlarını içermektedir.

İki arama 494 ve beş kayıt getirdi. 27 patenti, beş ön baskıyı ve iki dublikatı ayırdık, geriye 465 bilimsel kayıt kaldı. Başlıkları ve mevcut özetleri, materyal formu, kemik üzerindeki amaçlanan kullanımı ve ilgili sonuçlar açısından inceledik. Farklı formülasyonları, klinik sonuçları ve çelişen bulguları kapsayacak raporları seçtik. Çekirdek set 37 birincil raporu içeriyordu. Geriye kalan 428 kayıt bu set için seçilmedi. Bazıları arka plan derlemeleri, tarihsel raporlar, geleneksel mum karşılaştırmaları veya güvenlik gözlemleri olarak kullanıldı. Bu sayılar anlatısal seçimimizi tanımlamaktadır; sistematik bir derleme için kapsamlı bir taramayı temsil etmez.

Çekirdek set dört laboratuvar tabanlı raporu, en büyük model olarak küçük hayvanları içeren 21 raporu, büyük hayvanları içeren sekiz raporu, üç randomize klinik raporu ve prospektif tek kollu bir klinik raporu içeriyordu. Birkaç model türü içeren bir makale, en yüksek model seviyesinde bir kez sayıldı. 37 çekirdek raporun en yüksek model seviyesine göre dağılımı Şekil 2’de gösterilmektedir. Bunlar yayın sayılarıdır. Ayrı makaleler, örtüşen kohortlar ve çoklu defektlerin bağımsız deneyler olduğu varsayılmamıştır. 15 raporun tam metinlerini elde ettik ve 22’sinin özetlerini endekslendirdik. Sadece özet içeren kayıtlar için yalnızca özette belirtilen bulguları kullandık. Eksik dozları, körlemeyi veya örneklem tahsislerini tahmin etmedik. Aramanın bir dil filtresi yoktu. Değerlendirme, erişilebilir İngilizce metinleri veya İngilizce özetleri içeren endeksli kayıtları kullandı; buna Çin dilindeki bir raporun İngilizce özeti de dahildir. Bu erişim ve dil sınırlamaları yorumlamayı etkilemektedir.

Atama, körleme, katılımcı kaybı, deneyim birimi, kontroller, sonuç ölçümü, hassasiyet ve uygulanabilirlik açısından klinik ve temel hayvan raporlarını değerlendirdik (Ek Materyal S2). Bu değerlendirmeyi tek bir analist gerçekleştirdi. Bağımsız bir tekrar değerlendirme veya genel kalite puanı bulunmuyordu. Erişilen kaynak bir yöntemi net bir şekilde tanımlamıyorsa, bunu belirsiz veya mevcut değil olarak kaydettik. SANRA anlatı yapısına rehberlik ederken, ARRIVE 2.0 hayvan raporlaması kontrollerine ve CONSORT 2025 klinik raporlama kontrollerine rehberlik etti. Bu raporlama kılavuzlarını yanlılık riski araçları olarak kullanmadık (Baethge ve diğerleri, 2019; Percie du Sert ve diğerleri, 2020; Hopewell ve diğerleri, 2025). Formülasyon, anatomi, doz ve sonuçlardaki farklılıklar anlamlı bir birleştirme yapılmasını engelledi.

3 Emililebilir kemik mumunun fonksiyonel tanımı

Çözünme, bozunma ve rezorpsiyon farklı süreçleri tanımlar. Çözünme, malzemenin sıvı içinde dağılmasıdır. Bozunma, malzemenin kimyasal veya enzimatik olarak parçalanmasıdır. Rezorpsiyon ise malzemenin implant bölgesinden biyolojik olarak uzaklaştırılmasıdır. Görüntüleme tekniklerinde görünürlüğün kaybolması, tamamen temizlendiğini kanıtlamaz. Her çalışma hangi süreci ölçtüğünü, bunu nasıl ölçtüğünü ve ne zaman ölçtüğünü belirtmelidir.

Kanayan kemiğe bastırılarak ilk mekanik sızıntıyı önleyen, bütünlüklü ve şekillendirilebilir emililebilir malzemeleri dahil ettik. Ayrıca bu tür adayları açıkça geliştiren laboratuvar çalışmalarını da dahil ettik. Önceden karıştırılmış bir macun, daha sonra katılaşıyorsa kapsam dahilindedir. Sadece doldurma veya fiksasyon için test edilen yapısal bir siman ise kapsam dışıdır. Laboratuvar düzeyindeki fizibilite, kemik kanamasının kontrol altına alınmasının kanıtlanmasından ayrı olarak değerlendirildi. Süngerler, tozlar, fibrin-kolajen macunları, şekillendirilemeyen iskeletler ve peptit hidrojelleri ilgili teknolojiler veya karşılaştırma araçları olarak ele alındı. Bu nedenle, geçmişteki Absele raporları, Chen ve diğerlerinin (2015) iskeleti ve Wu ve diğerlerinin (2015) hidrojeli bağlam sağlar ancak temel formülasyon ve güncel klinik sayımların dışında tutulmuştur.

Performans da zamanla değişir. Uygulama sırasında malzemenin şekillendirilebilir, bütünlüklü ve ıslak, düzensiz kemiğe yapışık kalması gerekir. Kapatma işleminden sonra ise aşırı şişme veya yer değiştirmeden kaçınarak irrigasyon, hareket ve basınç değişikliklerine dayanmalıdır. Daha sonra ise kalıcı iltihaplanma veya enfeksiyon olmadan temizlenmelidir. Tablo 1, bu aşamalar için pratik ölçümleri listelemektedir.

Göstergeler Ortam ve amaçlanan işlev Sonuçlar ve başarısızlık kontrolleri
Sternotomi Geniş kancellöz kenarlar; hareket; değişken antikoagülasyon İlk kontrol, sürdürülebilir kontrol, uygulanan kütle, yeniden uygulama, kurtarma; enfeksiyon, dehisans, kaynaşma ve mekanik stabilite
Kraniyotomi ve kafa tabanı Sınırlı nöral/venöz anatomi; hava hücresi maruziyeti ayrı ve dayanıklı bir onarım gerektirebilir Kemik kanaması, yer değiştirme, şişme, nöral kompresyon; hava/CSF bariyeri ayrı olarak test edilir. Geçici hemostaz, hava hücresinin kalıcı olarak mühürlenmesi anlamına gelmez
Osteotomi ve füzyon Karşıt yüzeylerin köprü kurması ve yük taşıma sürekliliğini yeniden kazanması gerekir Hemostaz ile birlikte kaynaşma süresi, gecikmiş/kaynaşmama, sertlik, implant başarısızlığı ve yeniden ameliyat; kemik yüzeyleri arasında kalan malzeme
Artroplasti Karışık kemik/yumuşak doku kanaması; eklem sıvısı ve hareket; TXA, turnike ve diğer eş zamanlı müdahaleler Tedavi edilen kemik alanı, lokal kanama, drenaj, hesaplanan kan kaybı, transfüzyon ve hematoma; yıkanma ve hareket zorlukları

Testler uygulama kuvvetini ve birim alana düşen kütleyi, ıslak yapışmayı, delinme basıncını, kontrol altına alma süresini, yeniden kanamayı, kalan malzemeyi, doku tepkisini ve onarımı kaydetmelidir. Yapışma testleri tanımlanmış bir geometri gerektirir. Evrensel olarak kabul görmüş bir minimum yapışma veya sızdırmazlık süresi bulunmamaktadır. Çözünme, kimyasal bozunma, lokal rezorpsiyon ve sistemik temizlenme ayrı sonuçlardır.

Gereken özellikler ameliyata bağlıdır. Sternum ürünü solunum hareketi, teller ve enfeksiyona duyarlı bir yara ile karşı karşıyadır. Kafa tabanı ürünü dura, sinirler, venler veya hava hücrelerinin yakınında bulunabilir. Osteotomi ürünü kaynaşmayı engellememelidir. Artroplasti ürünü ise esas olarak kan kaybına göre değerlendirilebilir. Tek bir çözünme süresi veya yapışma eşiği tüm kullanımlara uymaz.

4 Malzeme türleri ve sınırlamaları

Adayların çoğu ana bir matrisi polimerler, partiküller veya iyonlarla birleştirir. Matris, mum benzeri bir işlevsellik sağlar. Eklenen bileşenler hidrasyonu, bütünlüğü, pıhtılaşmayı, bozunmayı veya onarımı değiştirir. Sonuç olarak sterilize edilmiş ürünün ıslak kemik üzerindeki davranışı, bir bileşenin doğal veya sentetik olmasından daha önemlidir.

Çok erken kaybolan bir tıkacı yeniden kanamaya yol açabilir. Çok uzun süre kalan bir tıkacı ise yeniden şekillenmeyi geciktirebilir. Bu nedenle, bir formülasyonun sonuçları PEG, nişasta, kalsiyum fosfat veya ortak başka bir bileşen içeren her ürün için geçerli olamaz.

4.1 Suda çözünen alkilen oksit kopolimerleri

PEG, PEG–PPG–PEG kopolimerleri ve poloksamerler en iyi incelenmiş emililebilir matrislerdir. Erken dönem PEG çalışmaları, mum benzeri emililebilir bir hemostatın mümkün olduğunu göstermiştir (Geary ve Fhantz, 1950). Daha sonraki bir PEG–kolajen kompoziti, tavşan kafa kemikleri defektlerinde kanamayı durdurmuştur. PEG birkaç saat içinde kaybolurken, kolajen yaklaşık 2 ay boyunca kalmıştır. Kemik onarımı, boş kontrol grubuna yakın ve geleneksel mumla karşılaştırıldığında daha iyi olmuştur (Orgill ve diğerleri, 1998).

Wang ve diğerlerinin (2001) incelediği Pluronic karışımı, sıçan femur modellerinde kanamayı kontrol altına almış ve kemik gelişimine olanak tanımıştır. Geleneksel mum kemik gelişimini engellemiştir. Özet, sızıntının yüksek akışa veya tekrarlanan irrigasyona dayanıp dayanamadığını belirtmemektedir. Hiçbir grup boşluk modelinde kaynaşma sağlamamıştır.

Ostene, ticari bir alkilen oksit kopolimeridir. Hayvan raporları su çözünürlüğünü ve geleneksel mumla karşılaştırıldığında onarıma daha az müdahale ettiğini belirtmiştir (Wellisz ve diğerleri, 2006; Magyar ve diğerleri, 2008). Lee ve diğerleri (2009), tedavi edilen tavşan defektlerinde fibrozis bulamamıştır. Altı tavşandan oluşan ayrı bir alt grupta BUN veya kreatininde anormal bir değişiklik gözlenmemiştir. Bu bulgular diğer renal veya sistemik etkileri dışlamaz. Belirlenmiş bir bakteriyel zorlamada, osteomiyelit oranı mumla karşılaştırıldığında çözünen polimerde veya hemostat olmamasına göre daha sık görülmüştür (Wellisz ve diğerleri, 2008a). Bu sonuç, klinik enfeksiyon oranlarında bir azalma olduğunu kanıtlamaz.

Domuz raporları iyileşmenin farklı yönlerini ölçmüştür. 6. haftada Vestergaard ve diğerleri (2015), çözünen mumla daha az granülomatöz doku bulmuşlardır. Ancak, geleneksel mumla yapılan doğrudan mekanik karşılaştırmalar anlamlı olmamıştır. 6. ayda Andelius ve diğerleri (2015) histolojik farklılıklar bulmuş ancak anlamlı bir mekanik fark saptayamamışlardır; 14 domuzdan altısı çalışma tamamlanmadan önce ölmüştür. Daha önceki 6 haftalık bir rapor, komplikasyonlar ve kaynaşmama dahil olmak üzere hayvanları dışladıktan sonra 42 domuzdan 24’ünü analiz etmiştir (Vestergaard ve diğerleri, 2010). Bu dışlamalar iyileşme tahminlerini yanlı hale getirebilir. Raporlar kontroller, katılımcı kaybı, ölçümler ve takip açısından farklılık göstermektedir. Erken bir faydanın zamanla tersine döndüğünü göstermemektedir. Ayrıca mekanik eşdeğerliği veya bağımsız bir tekrarlanabilirliği de kanıtlamamaktadır (Tablo 2).

Rapor Deneyimsel birim Malzeme ve doz Karşılaştırmalar Kontrol süresi Sonuç ve yorum
Orgill ve ark., 1998 Bildirilen 84 defekt: PEG/MFC 42; boş 32; balmumu 10. Bağımsız tavşanlarda toplam NR-A PEG/MFC; yerleştirilen kütle NR-A Boş defektler; balmumu 8 saatten 2 aya kadar; 4. haftada nicel iyileşme Yeni kemik alanı %43 ± %13 (PEG/MFC), %47 ± %19 (boş), <%1 (balmumu). İzin verici iyileşmeyi destekler; defekt sayıları hayvan sayıları değildir
Wang ve ark. (2001) İki modelin her birinde 24 sıçan %90 P85/%10 F88; kütle NR-A Balmumu; tedavi edilmemiş 10., 21. ve 42. günler Onarım, tedavi edilmemiş defektlere benziyordu. Hiçbir boşluk modeli grubunda füzyon meydana gelmedi; gelişmiş füzyon iddiası yok
Magyar ve ark., 2008 30 sıçan; bilateral 3 mm’lik kalvarya defektleri Ostene; kütle NR-A Balmumu; tedavi edilmemiş 3., 6. ve 12. haftalar 3. haftada kemik hacim fraksiyonu 0.20 ± 0.03’e karşı 0.02 ± 0.01 (balmumu), P = 0.0003; tedavi edilmemiş ve çözünebilir gruplar arasında fark yoktu. Değerler ortalama ± SEM’dir.
Wellisz ve ark. (2008a) 24 tavşan; 8/kol; tavşan başına bir tibial bölge Çözünebilir polimer, 0.25 g; S. aureus zorlaması, 2.5 × 104 CFU. Balmumu; tedavi edilmemiş 4 hafta Osteomiyelit: polimer 2/8, balmumu 8/8, tedavi edilmemiş 2/8. Bu modelde balmumuyla ilişkili daha az bozulma; içsel antimikrobiyal aktivite değil
Wellisz ve ark. (2008b) Sternotomi yapılan 20 tavşan Ostene’e karşı balmumu; hemostaz sağlanana kadar uygulandı, sayısal kütle NR-A Geleneksel balmumu; tedavi edilmemiş kol yok 6 hafta Bükülme mukavemeti 2.53 ± 0.43’e karşı 1.29 ± 0.37 MPa; P < 0.001. Karşılaştırma grubu, normal iyileşmeye kıyasla daha az müdahaleyi destekler, ancak normal iyileşmeden daha üstün bir fayda göstermez
Vestergaard ve ark., 2010 42 domuz dahil edildi; dışlamalardan sonra 24’ü analiz edildi Ostene veya balmumu hemostaz sağlanana kadar uygulandı; sayısal kütle NR-F Balmumu; hemostat yok 6 hafta Görüntüleme/histoloji çözünebilir malzemeyi ve kontrol grubunu destekledi. Dışlamalar enfeksiyon, ölüm, zayıf gelişim ve füzyon olmamasını içeriyordu; önemli seçim/çıkış endişesi mevcut
Vestergaard ve ark. (2015) Üç kola rastgele dağıtılan 24 domuz Ostene; kütle NR-A Balmumu; hemostat yok 6 hafta Granülomatöz doku: balmumu %79.1, çözünebilir %16.52, kontrol %11.2. Doğrudan balmumu–çözünebilir mekanik testleri anlamlı değildi
Andelius ve ark. (2015) 14 domuz rastgele dağıtıldı; 6’sı tamamlanmadan önce öldü Çözünebilir polimer; doz NR-A Balmumu; tedavi edilmemiş kol yok 6 ay Kırılma mukavemeti: balmumu 214.8’e karşı polimer 203.8 N, P = 0.986; fibrozis balmumuda daha yüksek kaldı. Yüksek çıkış oranı; eşdeğerlik çıkarımı yapılamaz
Tham ve ark., 2018 1 domuz; çoklu defektler ve histolojik kesitler BoneSeal PLA/HA; kütle NR-F Balmumu; boş defekt yok 6 hafta Yeni kemik alanı %38.05’e karşı %11.88; yayınlanan P = 0.028. Tek hayvana dayalı tanımlayıcı sonuç; alt örnekler popülasyon kesinliğini kanıtlayamaz
Ohno ve ark. (2023) Tibia: 24 tavşan, 6/kol, kol başına 12 tibia. Sternum: 40 tavşan, 10/kol PDLLA–PCL/HA ± peptit; tibia 0.02 g; sternum 0.2 g Balmumu; tedavi edilmemiş; peptitsiz eşleşmiş matris Tibia 16 hafta; sternum 2 hafta Medyan tibial kan kaybı: NPW 0.03 g; PW 0.04 g; balmumu 0.02 g; tedavi edilmemiş 0.4 g. Bilateral tibialar ilişkili alt örneklerdir
Duan ve ark. (2023) 24 tavşan; 8/kol; her nihai zaman noktasında 4/kol Alkilen oksit polimeri/β-TCP/nişasta mikroküreleri; sayısal kütle NR-F Balmumu; tedavi edilmemiş Hemostaz ≤5 dakika; 6. ve 12. haftalarda iyileşme Hem substitüt hem de balmumu için 0 ± 0 s ve 0 ± 0 g olarak kaydedildi; tedavi edilmemiş: 250 ± 92 s ve 1.46 ± 1.25 g. Sıfır olarak kodlanmış gözlemler balmumudan üstünlük veya kesin kontrol süresini kanıtlayamaz
Cheng ve ark. (2026) 2 domuz; domuz başına altı bölge; her terminal histoloji zamanında bir domuz PEG/TA/CMC ± düşük MW PLLA; doz NR-F Balmumu; PEG; PEGLLA; boş 1 saat ve 24 saat; terminal histoloji 30. ve 60. günler Keşifsel mühürleme ve doku tepkisi gözlemleri. Hayvan ve terminal zaman birbiriyle ilişkilidir; defektler bağımsız hayvanlar değildir

On iki ana rapor. NR-A: erişilen indekslenmiş özette mevcut değil. NR-F: erişilen tam metinde bulunamadı. Eksik bilgiler sıfır olarak veya yazarların bunu kaydetmediğinin kanıtı olarak kabul edilmez. Defektler, kesitler ve tekrarlanan ölçümler bağımsız hayvanlar olarak sayılmaz.

Daha yeni poloksamer formülasyonları erken yıkanmaya direnmeyi amaçlamaktadır. BoneStat bir sıçan kafatası modelinde hızla çözüldü ve balmumuna göre daha az kronik inflamasyonla iyi tolere edildiği bildirildi (Choi ve ark., 2021). OSSTOP farklı moleküler ağırlıklara sahip iki poloksamer içerir. Bir hayvan ampütasyon modelinde iki çözünebilir karşılaştırma malzemesinden daha iyi yapışma ve hemostaz gösterdi (Lee ve ark., 2025). Bu bulgular, bireysel poloksamer formülasyonlarının neden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.

Çözünebilir ürünler, özellikle kalıcı bir bariyer olarak kullanıldıklarında mühürlerini kaybedebilirler. Bir klinik vaka, temporal kraniyotomide Ostene kullanımından sonra hava hücresi mühürlemesinin başarısızlığını tanımladı (Buck ve ark., 2025). Bu vaka, geçici kemik hemostazının ötesindeki kullanımla ilgilidir. İstenen kullanım için başarısızlık oranını tahmin etmemektedir.

4.2 Polimer–polisakkarit sistemleri

Polisakkaritler hidrofobik polimerleri kalınlaştırabilir ve kandan suyu emebilir. PEG–PPG–PEG/nişasta karışımlarında nişasta sertliği, pürüzsüzlüğü, eldiven transferini, deformasyonu ve mühürleme süresini değiştirdi. Bu çalışmada orta düzeyde nişasta içeriği en iyi dengeyi sağladı (Suwanprateeb ve ark., 2013). Dolgu içeriğinin artırılması performansı tutarlı bir şekilde iyileştirmedi.

Seçilmiş PEG–PPG–PEG/nişasta karışımları tavşan tibial defektlerinde kanamayı kontrol etti. Raporlara göre defektleri yaklaşık 2 gün içinde kapattılar ve balmumuna göre daha az lokal reaksiyona neden oldular (Suwanprateeb ve ark., 2014). Bu bulgular özet düzeyinde mevcuttur. Uzun süreli irrigasyon veya yüksek akışlı kanama sırasında performansı kanıtlamazlar.

Diğer malzemeler kemik hemostazı için benzer yaklaşımlar sunar. Chen ve ark. (2015) biyoaktif cam/kitosan/karboksimetil-selüloz bir iskeleti incelerken, Wu ve ark. (2015) bir peptit hidrojeli inceledi. Her ikisi de fiziksel bir matrisi biyolojik etkilerle birleştirir. Uygulama formları şekillendirilebilir balmumundan farklıdır, bu nedenle ilgili malzemeler olarak tartışılırlar ve temel balmumu benzeri setin dışındadır.

Katyonik nişasta kan hücreleriyle etkileşime girebileceği gibi mühür oluşturulmasına da yardımcı olabilir. Davranışı yüke, parçacık boyutuna, substitüsyona ve hidrasyona bağlıdır. Bu nedenle pıhtılaşma testleri, şişme ve retansiyon ölçümleriyle birlikte ve formülasyonun tam bir açıklamasıyla birlikte yorumlanmalıdır (Feng ve ark., 2026).

4.3 Parçalanabilir polyester ve sitrat bazlı matrisler

Bir sıçan modelinde, biyoyerodebilir bir poliortoester kemikten temizlenirken arı mumu kalıcı kaldı. Polimerle dolu defektler, geçici bir yabancı cisim tepkisine rağmen iyileşti (Sudmann ve ark., 1993). Dolayısıyla parçalanabilirlik inflamasyonu ortadan kaldırmadı; ilgili bulgu, malzeme temizlendikçe tepkinin de ortadan kalkmasıydı.

Ohno ve ark. (2023), tavşan tibial ve sternal modellerinde osteojenik peptitli ve peptitsiz PDLLA–PCL/hidroksiapatit balmumlarını test etti. Peptitsiz eşleşmiş matris, eklenmiş etkiyi geleneksel balmumunun yerini almanın etkisinden ayırmaya yardımcı olur. Daha önceki bir PLA içeren jelin kanamayı kontrol ettiği ve bir tavşan iliyak modelinde yavaş yavaş yerini değiştirdiği bildirildi (Zhou ve Zu, 2006). Bu rapora indekslenmiş özeti aracılığıyla erişildi ve klinik etkinliği kanıtlamamaktadır.

Bir sitrat polimeri–hidroksiapatit macunu düşük şişme, ıslak yapışma, basınç direnci ve birkaç ay boyunca parçalanma gösterdi (Tan ve ark., 2022). Bir polilaktik asit–hidroksiapatit ürünü, bir domuz pilot çalışmasında balmumundan daha fazla yeni kemik üretti (Tham ve ark., 2018). Pilot çalışmada tek bir hayvanda eşleştirilmiş defektler kullanıldı. Malzemenin daha uzun süre kalmasının klinik füzyonu iyileştirdiğini kanıtlayamaz.

Poliestermeler, yüksek çözünürlüklü polimerlere göre daha birleşik olabilir. Ancak hidrofobiklik, ıslak kemikle teması zayıflatabilir ve doku içine girişini yavaşlatabilir. Değerlendirmeler, aşınmayı, moleküler ağırlığı, kristallik yapısını, asidik ürünleri ve kalıntı parçacıkları zaman içinde takip etmelidir. Tek bir bozunma ölçümü yeterli değildir.

4.4 Mineral içeren ve kendi kendine sertleşen sistemler

Mineral parçacıklar birleşme özelliğini ve sertleşmeyi değiştirebilir. Brückner ve arkadaşları (2016), şekillendirilebilir bir öncül malzemeden sertleşmiş bir malzemeye dönüşen bir PEG/kalsiyum-fosfat karışımını incelemişlerdir. Hoffmann ve arkadaşları (2007) farklı bir macun oluşturan kompozit geliştirmişlerdir: kitozan ve oksitlenmiş nişasta ile modifiye edilmiş hidroksiapatit parçacıkları. Bu malzeme, aynı PEG çimentosu olarak tanımlanmamalıdır. Sadece hücre uyumluluğu ve kemik doldurma potansiyeli, kemik kanamasının kontrol altına alındığını kanıtlamaz.

Trikalsiyum silikat ve biyoaktif cam üzerine yapılan laboratuvar çalışmaları, yıkanmaya karşı direncin, sertleşmenin, enjeksiyonun ve hidroksiapatit oluşumunun iyileştiğini bildirmiştir (Cao ve arkadaşları, 2018). Formülasyondaki sonraki değişiklikler pH’ı, mukavemeti, bozunmayı ve antibakteriyel aktiviteyi değiştirmiştir (Cao ve arkadaşları, 2019). Bu testler malzeme özelliklerini tanımlar. Hemostaz ve onarımın kan içinde ve in vivo olarak hala test edilmesi gerekmektedir. Duan ve arkadaşları (2023), bir alkilen oksit matrisine β-trikalsiyum fosfat ve nişasta mikrosferleri eklemişlerdir. Hem ikame malzemenin hem de geleneksel mumun anında hemostaz sağladığı kaydedilmiştir. Bu, ikame malzemenin daha hızlı hemostaz sağladığını göstermez (Tablo 2). Kalsiyum sülfat–nişasta macunu yerleştirildikten sonra sertleşmiş ve çökmeye karşı direnç göstermiştir. Ayrıca birkaç hemostaz ve onarım ölçütünü de iyileştirmiştir (Liu ve arkadaşları, 2024). Yüksek mineral yüklemesi bu ürünlerin yayılmasını zorlaştırabilir ve parçacık salınımını artırabilir.

Önceden karıştırılmış bir kalsiyum fosfat mumu, PEG, modifiye nişasta, çimento ve monetiti birleştirmiştir. Başlangıçta şekillendirilebilir olup sıvıyla temas sonrası sertleşmiştir. Sıçan çalışmaları, mumdan daha iyi hemostaz ve onarım bildirmiştir (Liu ve arkadaşları, 2025). Benzer bir sertleşme konsepti kullanan bir magnezyum fosfat macunu da geliştirilmiştir. Laboratuvar ve sıçan testleri, yıkanmaya karşı direnci, düşük hemolizi, bozunmayı ve onarım sinyallerini göstermiştir (Wang ve arkadaşları, 2026).

Ko-doplanmış bir polifosfat mumu magnezyum ve stronsiyum salmış, 4 hafta içinde kütle kaybetmiş ve pıhtılaşma ile kemikle ilgili sinyalleri artırmıştır (Zhu ve arkadaşları, 2025). İyon etkileri doza bağlı olduğundan, yorumlama aynı zamanda salınım hızını, lokal maruziyeti, sistemik dağılımı ve toksisiteyi de gerektirir.

Sertleşme, yıkanmaya karşı direnci artırabilir. Ancak çalışma süresini de sınırlayabilir veya kan içinde eksik sertleşmeye, ısı üretimine, kırılgan parçalara ve yavaş yeniden şekillenmeye neden olabilir. Çalışmalar, kan içindeki çalışma ve sertleşme sürelerini, sıcaklık artışını, kırılmayı, parçacık salınımını ve bozunma sırasındaki mukavemeti ölçmelidir.

4.5 Islak ortama yapışan ve çok fonksiyonlu sistemler

Cheng ve arkadaşları (2026), düşük moleküler ağırlıklı PLLA içeren bir PEG/tannik asit/karboksimetil-selüloz formülasyonunu domuz sternum defektlerinde test etmişlerdir. Deneyde her bir hayvanda birkaç tedavi bölgesi bulunan iki domuz kullanılmıştır. Her bir nihai histolojik zaman noktasında sadece bir domuz incelenmiştir. Bulgular keşif niteliğindedir çünkü çoklu defektler bağımsız hayvanların yerini alamaz. Bu tasarım, iyileşmede tekrarlanabilir bir iyileşme olduğunu kanıtlamaz.

Feng ve arkadaşları (2026), tavşanlar ve beagle köpekleri üzerinde kuaternize nişasta/β-TCP polimer kompozitini incelemiş ve hemostaz ile onarım sonuçlarını bildirmişlerdir. Kanıtlar hala klinik öncesi düzeydedir. Daha büyük bir hayvan modeli ve tanıdık bileşenler, bitmiş ürünün insanlarda etkili veya onaylanmış olduğunu kanıtlamaz. Ayrıca diğer formülasyonların kemik oluşumu üzerinde aynı etkiye sahip olacağını da göstermez.

Antibakteriyel ve anjiyojenik etkiler için kalsiyum sülfat-poloksamer mumuna bakır eklenmiştir (Yan ve arkadaşları, 2021). Gentamisin yüklü çözünür mum, kontamine bir domuz sternotomi modelinde mikroabsesleri azaltmıştır (Madsboell ve arkadaşları, 2014). Antibakteriyel bulgular organizmaya, inokulum miktarına, lokal ilaç seviyesine, sistemik maruziyete, direnç değerlendirmesine ve toksisiteye bağlıdır.

Eklenen bir iyon, peptit, antibiyotik veya mineral, tanımlanmış bir klinik ihtiyacı ele almalıdır. Ancak bu aynı zamanda üretim ve güvenlik soruları da ortaya çıkar. Etkisini belirlemek için aynı matrisin katkı maddesi olmadan karşılaştırılması gerekir.

5 Klinik öncesi kanıtlar ve sınırlılıkları

Bilgilendirici bir kemik mumu deneyi, geleneksel mumu ve boş bir defekti içermelidir. Mum, uygulama ve anında kanama kontrolü için bir kontrol grubu sağlar. Boş defekt ise implante edilmiş bir bariyer olmadan gerçekleşen onarımı gösterir. Bir ikame malzeme mumdan daha iyi performans gösterebilir, ancak yine de iyileşmeyi geciktirebilir. Ayrıca başlangıçtaki kanamayı durdurup irrigasyon sırasında başarısız olabilir.

Mumla doldurulmuş bir defekttene göre daha fazla kemik oluşumu, engelleyici bir bariyerin kaldırılmasından kaynaklanabilir. Bu tek başına kemik oluşumunun uyarıldığını kanıtlamaz. Onarımın tedavi edilmemiş bir kontrole yaklaştığı durumlarda “izn veren iyileşme” terimini kullanıyoruz. Matris boyunca doku girişinin kanıtlandığı durumlarda “osteokonduktif” ve kemik oluşumunun uygun bir kontrolden daha fazla olduğu durumlarda ise “geliştirilmiş osteogenez” terimlerini kullanıyoruz. Hücre belirteçleri ve mineral birikimi bir mekanizmayı destekleyebilir, ancak bu, birleşmeyi veya yük taşıma fonksiyonunun geri kazanıldığını kanıtlamaz.

Tavşan polimer/TGF-β1 çalışması, neden tedavi edilmemiş bir kontrol grubunun önemli olduğunu göstermektedir. Polimer içeren defektler radyografik olarak daha yüksek yoğunluğa sahipti, ancak 12. haftada tedavi edilmemiş defektlerde histolojik olarak her iki polimer grubundan daha fazla yeni kemik oluşmuştu. Kalan kompozit, rejenerasyonu iyileştirmeden opaklığa katkıda bulunabilir (Schmitt ve arkadaşları, 1998).

Laboratuvar testleri farklı yöntemler kullanır. Yapışma, çekme kuvveti, lap shear, yapışkanlık, parmakla yerinden oynatma veya batırılmış kemik üzerinde tutunma anlamına gelebilir. Hemostaz, bir pıhtılaşma indeksi, trombosit bağlanması, delinme basıncı veya görünür kanama ile değerlendirilebilir. Bu ölçümler farklı özellikleri tanımladığı için ayrı ayrı raporlanmalıdır. Testler uygulama, ıslak ortama yapışma, basınçla sızdırmazlık, irrigasyon ve yeniden kanamayı kapsamalıdır.

Fare ve tavşan defektleri histoloji ve mikro-CT değerlendirmesine olanak tanır. Birçok ikame malzeme, mumdan daha fazla doku girişine ve yeni kemik oluşumuna olanak sağlamıştır (Orgill ve arkadaşları, 1998; Wang ve arkadaşları, 2001; Choi ve arkadaşları, 2021; Suwanprateeb ve arkadaşları, 2014; Duan ve arkadaşları, 2023). Bu modeller genellikle ince kemik, küçük dozlar ve sınırlı irrigasyon veya yüklemeyi içerir. Biyolojik bir gerekçeyi desteklerler, ancak klinik eşdeğerliği kanıtlamazlar.

Defekt geometrisi onarımı etkiler. Küçük defektler kendi kendine iyileşebilir. Kritik defektler ise çözünür bir tıkacı yerine bir mineral dolgu malzemesini tercih edebilir. Periost, defekt boyutu, ürünün çıkarılması ve takip süreleri de çalışmalar arasında farklılık gösterir. Bir modelde osteojenik olarak tanımlanan bir malzeme, başka bir modelde sadece onarımı engellemekten kaçınabilir. Boş defekt kontrolü bu etkileri ayırt etmeye yardımcı olur.

Büyük hayvanlar otomatik olarak daha güçlü kanıtlar sağlamaz. BoneSeal pilot çalışması bir domuz kullanmış, PEG tabanlı ıslak yapışkan çalışması ise iki domuz kullanmıştır. Aynı hayvandan alınan defektler, histolojik alanlar ve tekrarlanan ölçümler birbiriyle ilişkilidir. Bunları bağımsız gözlemler olarak ele almak kesinliği abartabilir. Bu nedenle anatomik uygunluk, hayvan sayısı, atama, körleme, doz ve takip ile birlikte değerlendirilmelidir (Tham ve arkadaşları, 2018; Cheng ve arkadaşları, 2026; Tablo 2).

Enfeksiyon bulguları malzemeye ve modele bağlıdır. Wellisz ve arkadaşları (2008a), tavşan tibial defektlerinde tanımlanmış bir S. aureus inokulumu kullanmış ve tedavi edilmemiş kontrolleri dahil etmişlerdir. Madsboell ve arkadaşları (2014), domuz sternotomisi sonrası spontan karışık bakteriyel kontaminasyonu incelemişlerdir. Domuzlar ameliyat öncesi ve sonrası antibiyotik almış ve çözünür mum gentamisin içermiştir. Karşılaştırma için ilaçsız bir çözünür matris bulunmadığından, gentamisinin ve matrisin etkileri ayrılamaz. Karşılaştırmalar, bakteriyel maruziyeti, antibiyotikleri, ilaç seviyelerini, takibi ve sonuç tanımlarını dikkate almalıdır. Pozitif kültürler, histolojik osteomiyelit, mikroabses alanı ve klinik cerrahi bölge enfeksiyonu farklı sonuçları ölçer. Bunlar, emilebilir mum için ortak bir enfeksiyon riski tahmini olarak birleştirilemez.

Değerlendirmemiz hayvan çalışmalarındaki bağımsızlık, kayıp oranı, atama gizliliği, kör değerlendirme ve doz raporlaması alanlarında sınırlılıklar tespit etti. Tablo 2, 12 temsili rapor için hayvan veya defekt sayılarını, mevcut dozları, kontrol gruplarını, takip süresini ve nicel sonuçları göstermektedir. Ek Tablo S1 tüm 37 temel raporu listelerken, Ek Tablo S2 değerlendirmeyi içermektedir. Anatomik uygunluk, az sayıda hayvan, seçici dışlamalar, birbiriyle ilişkili defektler veya belirsiz sonuçların neden olduğu güvensizliği ortadan kaldırmaz.

6 İnsan kanıtları

Erken klinik çalışmalar, emilebilir mumlar ve fibrin-kolajen macunu Absele’yi içermekteydi (Geary ve Fhantz, 1950; Douglas, 1953; Harris ve Capperauld, 1980; Köndell ve diğerleri, 1988). Bu raporlar tarihsel kullanımı veya fizibiliteyi göstermektedir. Ancak Tablo 3’teki mum benzeri ürünlerin ek güncel denemeleri değildir ve yöntemleri mevcut karşılaştırmalı güvenlik tahminlerini desteklememektedir.

Rapor Denominatorlar Ürün ve karşılaştırma Sonuç ölçütü ve takip Sayısal sonuç Tamamlık ve sınırlılık
Kim ve diğerleri, 2021 TKA 62 randomize; 59 analiz edildi (29 ajan; 30 kontrol) Alkilen oksit blok kopolimer BBHA; BBHA’sız kontrol; rutin TXA Birincil: 2 gün içinde drenaj; 4 haftaya kadar güvenlik Drenaj 408.0 ± 146’ya karşı 384.9 ± 132 mL; 2. gün EBL 786.7 ± 299’a karşı 807.4 ± 265 mL (ajan’a karşı kontrol); anlamlı değil Bu sonuç ölçütleri için karşılaştırmalı güven aralığı bildirilmemiş; kayıp oranı 3/62; karma kaynaklı kanama; eşdeğerlik denemesi değil
Kim ve diğerleri, 2023 TLIF 31 analiz edildi; 16 Tableau; 15 mum Tableau PEO–PPO kopolimeri ile geleneksel mum karşılaştırması Birincil: hesaplanmış perioperatif kan kaybı; 12 aylık fonksiyonel takip 438.2 ± 273.6’ya karşı 663.1 ± 240.0 mL, P = 0.022; Hb düşüşü 1.3 ± 1.0’a karşı 2.2 ± 0.9 g/dL, P = 0.018 Karşılaştırmalı güven aralığı bildirilmemiş; tek cerrah/kurum; komplikasyonlar eksik raporlanmış; atama gizliliği ve körleme belirsiz
Wu ve diğerleri, 2026 PAO 70 analiz edildi; 35/grup PEG + sodyum CMC ve açıklanmamış ek bileşenler; W810T geleneksel mum karşılaştırması Birincil: hemostaz süresi; 2 haftaya kadar laboratuvar güvenliği; 2 yıla kadar görüntüler Yayınlanmış özet: 1.714 ± 0.105’e karşı 1.743 ± 0.125 s; P = 0.8618. Kaynak Ek Tablo S1 aynı değerleri ve birimi doğrulamaktadır Dağılım/istatistiksel raporlama belirsiz; karşılaştırmalı güven aralığı bildirilmemiş. Grup düzeyinde nicel birleşme oranı yok; non-inferiorite çıkarımı yapılmamış
Yamane ve diğerleri, 2026 sternotomi 90 tedavi edildi; 89 etkinlik açısından değerlendirilebilir; 87 yalnızca ürünle başarılı Ostene alkilen oksit kopolimeri; karşılaştırma yok Diğer bir hemostatik maddeye geçiş; 24 saat içinde hedef bölgede yeniden operasyon gerektiren kanama; 30 güne kadar AE’ler Etkinlikle ilgili geçiş 2/89 (%2.25; kesin %95 GA %0.27–%7.88); 24 saatlik hedef bölge postoperatif kanama 0/87 (GA %0–%4.15) Yeniden kanama 23/90; 21’i yeniden uygulama ile tedavi edildi, 2’si mum ile kurtarıldı. Tek kollu; üretici tarafından finanse edilmiş; dört yazar çalışan

GA, güven aralığı; EBL, tahmini kan kaybı; TXA, traneksamik asit. Birimler ve dağılım gösterimi kaynağı takip etmektedir. PAO, makale ve Ek Tablo S1 aynı değerleri saniye cinsinden vermektedir, ancak istatistiksel raporlama belirsizliğini korumaktadır. Değerleri düzeltmedik, karşılaştırmalı bir güven aralığı eklemedik veya etkileri birleştirmedik. Tarihsel seriler ve ilgili teknolojiler bu dört güncel rapordan hariç tutulmuştur.

TKA denemesi 62 hastayı randomize etti ve üç hasta kaybedildikten sonra 59’unu analiz etti. Birincil sonuç 2 günlük drenajdı ve alkilen oksit blok kopolimer ajan ile daha düşük değildi. Hastalar rutin olarak traneksamik asit almıştı. Drenaj ayrıca kemik ve yumuşak doku kanamasını da içerdiğinden, tedavi edilen kemik yüzeyindeki etkiyi yansıtmamaktadır (Kim ve diğerleri, 2021; Tablo 3).

TLIF pilot çalışması, Tableau Wax adlı bir PEO–PPO kopolimerini 31 hastada geleneksel mum ile karşılaştırdı. Hesaplanmış kan kaybı Tableau Wax ile daha düşüktü. Çalışma, enfeksiyonun daha düşük olduğunu, birleşmenin daha iyi olduğunu veya tüm çözünebilir ürünlerin paylaştığı bir etki olduğunu kanıtlamamaktadır. Atama gizliliği ve körleme yeterince açıklanmamış ve komplikasyon raporlaması sınırlı olmuştur (Kim ve diğerleri, 2023; Tablo 3).

70 hastalık PAO denemesi, bir PEG/sodyum-karboksimetil-selüloz ürününü geleneksel mum ile karşılaştırdı. Hemostaz süresinde anlamlı bir fark bulamadı (Wu ve diğerleri, 2026). Makale ve Ek Tablo S1 aynı zaman değerlerini saniye cinsinden vermektedir. Ancak dağılım ve istatistiksel karşılaştırmanın raporlanması belirsizdir. Güvenilir bir bağımsız etki tahmini elde edemedik. Bu nedenle Tablo 3’te yayınlanmış değerler ve P değeri korunmuştur. Birimi değiştirmedik veya yeni bir güven aralığı hesaplamadık. Temsili 2 yıllık görüntüler grup düzeyinde bir birleşme oranı sağlamamakta veya moleküler temizlenmeyi kanıtlamamaktadır. Üstünlüğün tespit edilememesi non-inferioriteyi kanıtlamaz.

Sternotomi raporu 90 hastayı tedavi etti ve etkinlik analizine 89 hastayı dahil etti. Bunlardan 87’si etkinlik nedenleriyle başka bir hemostatik maddeye geçmek zorunda kalmadı. Bu, tek bir uygulamadan sonraki başarı anlamına gelmemektedir. İntraoperatif yeniden kanama 90 hastadan 23’ünde, ilk kontrolden 238.1 ± 61.7  dakika sonra meydana geldi. Ek Ostene 21 hastada kullanıldı ve iki hasta geleneksel mum gerektirdi. Bir hastada ikinci bir yeniden kanama yaşandı. Dolayısıyla bazı hastalarda yeniden uygulama gerekliydi, ancak veriler bunun çözünmeden kaynaklandığını göstermemektedir. 24 saatlik postoperatif hedef bölge kanama sonucu, yalnızca ürünle tedavi edilen 87 hasta için geçerlidir (Yamane ve diğerleri, 2026; Tablo 3).

Klinik çalışmalar farklı sonuç ölçütlerini ölçmüştür. Artroplastideki kan kaybı kemik ve yumuşak doku kanamasını içerir. Tedavi edilen yüzeydeki kontrolü doğrudan ölçmez. Lokal hemostaz süresi, toplam perioperatif kan kaybını öngörmeyebilir. Tek kollu bir çalışma kullanımı ve yeniden uygulamayı tanımlayabilir, ancak karşılaştırmalı bir etkiyi tahmin edemez. Bu nedenle her sonuç, kendi prosedürü ve sonuç ölçütü tanımlaması içinde yorumlanmalıdır.

Artroplastide geleneksel mumun karşılaştırmalı denemeleri ve 2024’teki iki kanıt sentezi, mekanik hemostatik hedef için bağlam sağlamaktadır (Moo ve diğerleri, 2017; Shin ve diğerleri, 2020; Mortazavi ve diğerleri, 2022; Li ve diğerleri, 2023; Ye ve diğerleri, 2024; Do ve diğerleri, 2024; Daher ve diğerleri, 2024). Bunlar emilebilir bir formülasyon için eşdeğer kullanım kolaylığı, etkinlik veya uzun vadeli güvenliği kanıtlamamaktadır.

Sternotomi çalışmalarında diğer hemostatik yaklaşımların sonuçları bağlam sağlamaktadır. 82 hastalık bir deneme, fibrin sızdırmazlık maddesi ile drenaj ve transfüzyonun mumdan daha az olduğunu bildirmiş (Yu ve diğerleri, 2012) ve bitki kökenli bir polisakkarit sternal kanama için kullanılmıştır (Schmitz ve Sodian, 2015). 414 hastalık bir denemede, bir sternal koruma cihazı yüzeysel enfeksiyonu azaltmış, ancak derin enfeksiyonu mumla karşılaştırıldığında azaltmamıştır (Hanafy ve diğerleri, 2024). Bu çalışmalar emilebilir mumu test etmemiş olsa da, sonuçları gelecekteki denemelerin tasarımı için önemlidir.

Klinik raporlar, incelenen prosedürlerde kullanımın fizibilitesini desteklemektedir. Ancak enfeksiyonun daha düşük olduğunu, birleşmenin daha iyi olduğunu veya tüm emilebilir mumlar için genel bir avantaj olduğunu kanıtlamamaktadır. Küçük örneklem boyutları ve kısa güvenlik takibi, nadir görülen zararları güvenilir bir şekilde dışlayamaz. Üstünlük ve non-inferiorite iddiaları için yeterli örneklem boyutuna ve önceden belirlenmiş sonuç ölçütlerine sahip kayıtlı karşılaştırmalı denemeler gereklidir. Advers olaylar, kurtarma tedavisi ve daha uzun vadeli sonuçlar ayrı olarak raporlanmalıdır (Hopewell ve diğerleri, 2025).

6.1 Anatomiye özgü kullanım ve başarısızlık modları

Sternotomide tedavi edilen yüzey geniş ve kancellülerdir ve malzemenin sternum yaralarının birleşmesini engellememesi gerekir. Bu nedenle hemostaz tek sonuç değildir; enfeksiyon, ayrılma, mekanik stabilite ve birleşme de önemlidir.

Kraniyal ve kraniyal taban bölgeleri venöz sinüsler, sinirler, dura, hava hücreleri veya ventriküllere yakın olabilir. Göç veya şişme ciddi zarara neden olabilir. Bir kemik hemostatik maddesi otomatik olarak hava veya beyin omurilik sıvısı için bir sızdırmazlık maddesi değildir. Bu kullanımlar ayrı kanıtlar gerektirir.

Kemik sürekliliği, osteotomi ve füzyonun temelini oluşturur. Raporlarda uygulanan malzeme miktarı, malzemenin karşıt kemik yüzeyleri arasında kalıp kalmadığı, ayrıca kaynaşma, gecikmiş kaynaşma, kaynaşmama, donanım arızası ve yeniden ameliyat durumları belirtilmelidir. Sadece erken dönem kan testleri bu sonuçları ele almaz.

Artroplasti denemeleri traneksamik asit, turnike, medüller tıkaçlar ve elektrokoter ile birlikte gerçekleştirilir. Bu eş zamanlı müdahalelerin yanı sıra tedavi edilen kemik alanı, drenaj, toplam kan kaybı, kan transfüzyonu ve lokal hematom da raporlanmalıdır. Değişmemiş toplam kan kaybı, lokal yüzey kontrolünün başarısız olduğu anlamına gelmez.

Uygulama kolaylığı da doğrudan değerlendirilmelidir. Nişasta içeren polimer karışımları, kalıplanma ve eldivenle aktarım açısından farklılık gösterir. Çözünen bir malzemenin kalıcı bir bariyer olarak kullanılması durumunda çözünme, başarısızlığa yol açabilir (Suwanprateeb ve diğerleri, 2013; ; Buck ve diğerleri, 2025). Her formülasyon için ufalanma, parça dökülmesi, çıkarılma ve göç ölçülmelidir. Raporlarda gözlemlenen sorunlar, deneysel test sonuçlarından ve olası arıza modlarından ayırt edilmelidir. Örneğin, Orthocon onay özeti, hayvan deneylerinde yapılan irrigasyon direnci ve çıkarılma testlerini tanımlar (ABD Gıda ve İlaç İdaresi, 2013).

6.2 Ticari ürünler ve belgelenmiş klinik kullanım

Resmi ABD kayıtları AOC/Ostene ailesi kemik mumu, Synthes Hemostatic Bone Putty ve Orthocon Absorbable Hemostatic Bone Putty’yi tanımlar. Klinik raporlar Tableau Wax ve iki çalışmaya özgü formülasyonu belirtir (Tablo 4). İlgili polimerleri içeren ürünler uygulama kolaylığı, temizlenmesi, etiketlemesi ve etkinliği açısından farklılık gösterebilir. Bir 510(k) esasen eşdeğerlik kararı, üstünlük sağlamaz. Geçmişteki onay ve yayınlanmış deneme kullanımı da her ülkede mevcut veya onaylı olduğunu garanti etmez (ABD Gıda ve İlaç İdaresi, 2004; ; ).

Ürün veya cihaz Bileşim Destekleyici kayıt Göstergesi ve yorumu
Ostene Suda çözünen alkilen oksit kopolimerleri ABD onay kaydı K041363 (2004); klinik sternotomi raporu Kemikten kaynaklanan kanamanın geçici kontrolü. Bir onay kaydı, karşılaştırmalı etkinliği veya kalıcı hava hücresi/CSF sızdırmazlığını kanıtlamaz
Synthes Hemostatic Bone Putty Suda çözünen alkilen oksit polimerleri artı CMC. ABD onayı K113079 (2011) Kemik yüzeyi hemostazı; kaynak etiketlemesi yapısal destek, kemik grefti/boşluk doldurucu kullanımı ve aktif/latent enfeksiyon odaklarını dışlar
Orthocon Absorbable Hemostatic Bone Putty Alkilen oksit polimer malzemeleri artı sodyum CMC. ABD onayı K122156 (2013) Mekanik kemik yüzeyi tamponajı. Kullanıma hazır, yoğurma gerektirmez; irrigasyon direnci ve çıkarılabilirlik hayvan testlerinde değerlendirilmiştir
Tableau Wax PEO–PPO kopolimer/poloksamer; oranlar açıklanmamıştır Rastgele kontrollü TLIF pilot çalışması (Kim ve diğerleri, 2023) Klinik kullanımı belgelenmiştir; bu, sınıf genelinde etkinlik, iyileştirilmiş füzyon veya her yargı alanında onay olduğu anlamına gelmez
TKA BBHA formülasyonu Esas olarak alkilen oksit blok kopolimer Rastgele kontrollü TKA çalışması (Kim ve diğerleri, 2021) Rapor bunu kanıtlamadıkça bir ticari isim atamamak veya başka bir polimer formülasyonu ile özdeş olduğunu varsaymamak gerekir
PAO test formülasyonu PEG, sodyum CMC ve diğer bileşenler; oranlar açıklanmamıştır Rastgele kontrollü PAO çalışması (Wu ve diğerleri, 2026); Shanghai Pengguan ürünü Klinik çalışmada kullanımı belgelenmiştir; kesin bileşimi ve genel pazar onayı çıkarılamaz

Kaynaklar: FDA, K041363, K113079 ve K122156; Kim ve diğerleri (2021), Kim ve diğerleri (2023); Wu ve diğerleri (2026); Yamane ve diğerleri (2026). Onay, deneme kullanımı, mevcut durum ve karşılaştırmalı fayda ayrı konulardır. Kaynak bunu belirtmediğinde nicel bileşimi çıkarmıyoruz. Geçmişteki cihaz kayıtları, mevcut küresel mevcudiyeti göstermez.

Bu prosedürlerin tümü için geçerli, doğrulanmış bir adezyon veya kalma süresi eşiği yoktur. Yayınlanmış ıslak kemik testleri substrat, temas alanı, yük yönü, akış, basınç, sıcaklık ve malzeme miktarı açısından farklılık gösterir. Faydalı bir hedef, amaçlanan prosedürle ve ilgili bir karşılaştırıcıyla eşleşmelidir. Sızdırmazlık, belirtilen kanama ve irrigasyon koşullarına gerekli süre boyunca dayanmalıdır. Bunu kabul edilemez şişme, göç veya onarım gecikmesi olmadan yapmalıdır. Deneysel bir adezyon değeri klinik bir minimum olarak sunulmamalıdır.

7 Değerlendirme gereksinimleri ve araştırma öncelikleri

Değerlendirme bileşimi, üretimi, uygulamasını, hemostazı, malzemenin temizlenmesini, doku tepkisini ve onarımı kapsamalıdır. Yöntemler karşılaştırılabilir olmalı ve klinik fayda amaçlanan operasyonda test edilmelidir. Olumlu hücre sonuçları, ıslak kemik üzerinde zayıf tutunmayı telafi etmez. Görüntülemede kaybolması da bozunma ürünleri hakkında sorular bırakır.

Testler, ürünün nasıl çalıştığına göre yapılmalıdır. Mekanik bir tıkaç için, uygulama kolaylığı ve ıslak kemik üzerinde sızdırmazlık önceliklidir. Ardından temizlenme yolu, hangi kimyasal ve biyolojik testlerin gerekli olduğunu belirler. Antimikrobiyal ve kemik oluşturan katkı maddeleri ek riskler getirir. Etkileri, temel hemostatik fonksiyon kanıtlandıktan sonra değerlendirilmelidir.

7.1 Malzeme kimliği, üretimi ve stabilitesi

Tam bileşim raporlaması polimer kimliğini, moleküler ağırlığı, parçacık boyutunu, iyon içeriğini, kalıntı çözücülerini, su içeriğini ve herhangi bir aktif bileşenin dozunu içerir. Karıştırma, paketleme, sterilizasyon, depolama, raf ömrü ve parti onay prosedürleri de ürün kimliğinin bir parçasıdır. Testler, sterilize edilmiş nihai ürünü kullanmalıdır.

Önemli testler yaşlandırma sonrası tekrarlanmalıdır. Bunlar arasında tutarlılık, kohezyon, ıslak adezyon, sertleşme veya çözünme ve kimyasal çıkarılabilir maddeler bulunur. Sterilizasyon polimerleri, seramikleri, çapraz bağları ve aktif ajanları değiştirebilir. Taze bir laboratuvar örneğinden elde edilen sonuçlar, ürünün üretim ve depolama sırasında stabil kalacağını kanıtlamaz.

7.2 Uygulama kolaylığı ve ıslak sızdırmazlık performansı

Uygulama testleri, sterilize edilmiş nihai ürünü klinik olarak ilgili bir sıcaklıkta kanla ıslanmış kemik üzerinde kullanmalıdır. Gerçek eldivenler ve aletler kullanılmalıdır. Ölçümler arasında hazırlama veya yoğurma süresi, uygulama kuvveti, tedavi edilen alan başına miktar, eldivende kalan kalıntılar, parçacıklar ve sertleşme veya kısmi çözünme sonrası çıkarılma bulunmalıdır. Cerrah değerlendirmeleri tanımlanmış kriterlere sahip olmalı ve fiziksel testlere eşlik etmelidir. Alkilen oksit polimer ailesi içindeki formülasyonlar farklı şekilde uygulanabilir. CMC içeren bir putty’nin özelliklerinin başka bir kopolimer ürün için varsayılmaması gerekir (ABD Gıda ve İlaç İdaresi, 2004; ; ).

Islak testler kan veya haklı bir ikame kullanılmalı ve kemik kaynağı, yüzey, akış, sıcaklık ve uygulanan basınç belirtilmelidir. Adezyon, delinme basıncı, sızdırmazlık süresi, irrigasyon direnci, göç ve şişme performansın farklı yönlerini tanımlar. Geleneksel mum, faydalı bir uygulama kontrolü olarak kalır.

7.3 Hemostatik etkinlik ve yeniden kanama

In vivo raporlar hemostazı önceden tanımlamalı ve kontrol süresini, ilk başarısızlığı, uygulama sayısını, uygulanan miktarı, kurtarma tedavisini, kan kaybını ve yeniden kanamayı kaydetmelidir. Kanama kaynağı ve şiddeti temel bir bağlamdır, çünkü hafif sızıntının kontrolü daha şiddetli kanamalarda etkinliği kanıtlamaz.

Çalışmalar yeniden kanamanın ne zaman meydana geldiğini, şiddetini, ek ürün kullanımını ve başka bir hemostat ile kurtarmayı kaydetmelidir. Sadece kanamanın ilk durmasını ölçmek, tekrarlanan uygulamaları gizleyebilir. Denemeler gözlem süresini, irrigasyon veya hareket zorluklarını ve kurtarma kriterlerini önceden tanımlamalıdır.

7.4 Kaybolma, bozunma ürünleri ve biyolojik güvenlik

Malzemenin temizlenmesi, sızdırmazlık, malzeme kaybı ve onarım sırasında çeşitli zaman noktalarında takip edilmelidir. Kalan malzeme, mümkünse kütle, hacim, görüntüleme veya histoloji ile ölçülebilir. Çözünen ürünler, parçacıklar, iyonlar, monomerler ve pH değişiklikleri de değerlendirilmelidir. Sadece suda çözünürlük, güvenli bir şekilde atıldığını kanıtlamaz.

Yerel histoloji, inflamasyon, makrofajlar, dev hücreler, lifli doku, nekroz, ödem, damarlar ve malzeme dolu hücrelerin değerlendirilmesiyle geçici bir yanıtı kalıcı bir yaralanmadan ayırmalıdır. İlgili durumlarda kan testleri hemoliz, pıhtılaşma, trombositler ve istenmeyen trombozu kapsamalıdır.

Retrospektif bir histopatoloji raporu, nörocerrahi yeniden operasyonlarından elde edilen 160 adet karışık hemostatik ajan ve cerrahi malzeme örneğini incelemiştir. Bu rapor, seçilmiş yeniden operasyon örneklerinde kalan malzeme ve doku yanıtı hakkında kanıtlar sunmaktadır. Ancak popülasyon düzeyindeki komplikasyon oranlarını veya emilebilir mumun karşılaştırmalı güvenliğini belirleyemez. Bu rapora indekslenmiş özet düzeyinde erişim sağlandı (Verbraeken ve diğerleri, 2026).

7.5 Enfeksiyon, kemik onarımı ve klinik tasarım

Steril ve kontamine hayvan çalışmaları farklı soruları ele alır. Enfeksiyon modelleri organizmayı ve inokulumu tanımlamalı; bakteriyel sayıları, osteomiyelit, apseleri, lokal ilaç seviyelerini ve sistemik toksisiteyi raporlamalıdır. Antibakteriyel bir ürün için, aynı formülasyonun katkı maddesi olmadan test edilmesi esastır.

Mümkün olduğunda, onarım çalışmaları tedavi edilmemiş bir defekt, geleneksel mum ve ilgili bir emilebilir karşılaştırma malzemesini içermelidir. Seri görüntüleme, körlemesine histoloji ve anatomiye uygun mekanik testlerle birleştirilmelidir. Klinik denemeler, başlangıçtaki hemostazı enfeksiyon, kaynaşma, yeniden operasyon ve iyileşmeden ayrı olarak ölçmelidir. Bu sonuçlar için farklı örneklem boyutları ve takip süreleri gereklidir. Geniş kapsamlı karşılaştırmalı iddialar, farklı merkezlerde bağımsız doğrulama gerektirir.

Anatomik olarak gerçekçi modellerde bile bağımsız tekrarlanabilirlik gereklidir. Aktif katkı maddeleri içeren ürünler için, eşleşmiş bir baz matris, hangi fayda veya zararların katkı maddesinden kaynaklandığını belirlemeye yardımcı olur.

8 Biyolojik değerlendirme ve düzenleyici hususlar

Emilebilir bir kemik mumu doku ve kanla temas eder. Biyolojik değerlendirmesi, ürüne özgü bir risk değerlendirmesine dayanmalıdır. ISO 10993-1:2025 bu genel çerçeveyi sunar (Uluslararası Standardizasyon Örgütü, 2025a). Plan, temas süresini, bileşimi, kalıntıları, bozunmayı ve aşırı kullanımı dikkate almalıdır. Ayrıca kemik iliğine, kana, sinir dokusuna veya yakındaki boşluklara giriş olasılığı da değerlendirilmelidir.

Kan etkileşimi ve lokal implantasyon yanıtı merkezi öneme sahiptir. ISO 10993-4:2017 ve 2025 tarihli değişikliği, kan etkileşimi testleri için rehberlik eder (Uluslararası Standardizasyon Örgütü, 2025b). ISO 10993-6:2026 implantasyondan sonraki lokal etkileri ele alır (Uluslararası Standardizasyon Örgütü, 2026). Bu standartlar biyolojik güvenliği değerlendirir. Ancak hemostaz, adezyon, sertleşme veya mekanik fonksiyon testlerinin yerini almazlar.

Emilebilir malzemelerin kimyasal değerlendirmesi de gereklidir. ISO 10993-9:2019 potansiyel bozunma ürünlerini ele alır (Uluslararası Standardizasyon Örgütü, 2019). ISO 10993-18:2020 ve 2022 tarihli değişikliği bileşenleri, çıkarılabilir ve sızdırılabilir maddeleri ele alır (Uluslararası Standardizasyon Örgütü, 2022). Testler, ilgili koşullar altında nihai cihazı kullanmalıdır. Tanımlanmamış kimyasal pikler veya iyon salınımı, güvenli emilim konusunda belirsizlik bırakır.

Sunum gereklilikleri ülkeye, cihaz sınıfına ve iddia edilen özelliklere bağlıdır. Bir ilaç veya diğer aktif bileşen, düzenleyici süreci değiştirebilir. FDA rehberliği, ABD’deki başvurular için ISO 10993-1’e yönelik risk tabanlı bir yaklaşımı tanımlar (ABD Gıda ve İlaç İdaresi, 2023). Kendi kendine sertleşen, antimikrobiyal veya kemik oluşturan ürünler için ilgili otoriteyle erken bir görüşme önemlidir. Bu inceleme düzenleyici bir tavsiye niteliği taşımamaktadır.

9 Sınırlılıklar

Bu anlatısal derleme kapsamlı değildir. Kayıtlı bir protokolü veya bağımsız bir tekrar inceleme süreci yoktur. Europe PMC ve atıf kontrolleri, diğer kaynaklardaki raporları veya mumla ilgili terimleri kullanmayan raporları gözden kaçırabilir. 15 temel rapora tam metin olarak ve 22 rapora indekslenmiş özet olarak erişim sağlandı. Özetler, yöntemlerin, dozun veya advers olayların tam bir değerlendirmesine olanak tanımaz. Kritik değerlendirmeyi tek bir analist gerçekleştirdi ve bağımsız bir tekrar inceleme yapılmadı. Seçim kaydı ve erişim bilgileri bu sınırlılıkları göstermekte, böylece tam metin ve sadece özetten oluşan kanıtlar ayırt edilebilmektedir.

İçerilen çalışmaların çoğu laboratuvar veya hayvan deneyleridir. Malzemeler, dozlar, defekt modelleri, kan kaynakları, kontroller ve takip süreleri, anlamlı bir birleştirme yapmayı engelleyecek kadar farklılık göstermektedir. Yayın yanlılığı olasılığı mevcuttur. Bu nedenle, sonuçları her test edilen ürüne özgü tuttuk ve tüm bir malzeme sınıfına genellemedik.

Klinik bulgular test edilen ürün ve prosedüre özgü kalmaktadır. Geçmiş seriler mevcut ürün güvenliğini kanıtlamaz. Seçilmiş patoloji ve başarısızlık raporları popülasyon düzeyindeki komplikasyon oranlarını tahmin edemez. Belirsiz dağılım, eksik karşılaştırmalı güven aralıkları, bildirilmemiş hayvan dozları ve eksik grup düzeyindeki iyileşme sonuçları nicel karşılaştırmaları sınırlar. Yayın sayıları, kohortlar örtüştüğünde tekrarlanabilirliği abartabilir. Kanıt kalitesini veya ürünleri rapor sayısına göre sıralamıyoruz.

10 Sonuç

Emilebilir kemik mumu ikameleri; çözünebilir tıkaçları, uygulama sonrası sertleşen malzemeleri ve mineral veya aktif katkı maddeleri içeren formülasyonları kapsar. Hayvan modellerinde birkaçı kontrollü kanamayı durdurmuş ve geleneksel mumdan daha fazla onarım sağlamıştır. Bu bulgular test edilen formülasyonlar ve modeller için geçerlidir.

Uygun tasarım, amaçlanan kullanıma bağlıdır. Çözünebilir bir tıkaç, kanama tam olarak kontrol altına alınmadan önce kaybolabilir. Kendi kendine sertleşen bir malzeme çok uzun süre kalabilir. Aktif katkı maddeleri toksisiteye neden olabilir ve lokal kanama kontrolü toplam kan kaybını azaltmayabilir. Faydalı bir ürün, gerekli süre boyunca hemostazı sürdürmeli ve ardından onarım sağlamalıdır.

Daha fazla çalışmaya; tanımlanmış ıslak mühürleme testleri, doğrudan temizlenme ölçümleri, tam histoloji, ilgili hayvan modelleri ve yeterli güce sahip klinik denemeler gereklidir. İddialar, test edilen formülasyona, doza, anatomiye ve sonuca özgü kalmalıdır. Mevcut insan kanıtları daha fazla araştırmayı desteklemekle birlikte, geniş kapsamlı klinik üstünlüğü kanıtlamamaktadır.

Beyanlar

Yazar katkıları

FZ: Veri kürasyonu, araştırma, yazım – orijinal taslak. LY: Proje yönetimi, yazım – inceleme ve düzenleme. QZ: Denetim, doğrulama, yazım – inceleme ve düzenleme. JR: Veri kürasyonu, araştırma, doğrulama, yazım – inceleme ve düzenleme. TL: Kavramsal tasarım, metodoloji, denetim, yazım – inceleme ve düzenleme. BC: Denetim, doğrulama, yazım – inceleme ve düzenleme. HL: Doğrulama, yazım – inceleme ve düzenleme.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın potansiyel bir çıkar çatışması olarak yorumlanabilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmaksızın yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanıldığını beyan etmiştir. ChatGPT (OpenAI), literatür taraması, kayıt düzenleme ve revizyon sırasında taslak hazırlama ve düzenleme süreçlerine yardımcı olmuştur. Yazarlar, kaynakların doğrulanması, yorumlanması ve nihai makaleden sorumlu olmaya devam etmektedir.

Bu makaledeki şekillerin yanında sunulan herhangi bir alternatif metin (alt metin), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuştur ve doğruluğu sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir; yazarlar tarafından mümkün olduğunda inceleme de yapılmıştır. Herhangi bir sorun tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Ek materyaller

Bu makalenin Ek Materyallerine çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fbioe.2026.1969375/full#supplementary-material

Özet

Anahtar kelimeler

emilebilir kemik mumu, biyouyumluluk, kemik iyileşmesi, kemik hemostazı, hemostatik biyomalzemeler, suda çözünen polimerler

Atıf

Zhong F, Yang L, Zhou Q, Ren J, Liu T, Cai B ve Li H (2026) Emilebilir kemik mumu ikameleri: malzemeler, biyolojik yanıt ve klinik kanıtlar. Front. Bioeng. Biotechnol. 14:1969375. doi: 10.3389/fbioe.2026.1969375

Alındı

16 Ağustos 2026

Gözden Geçirilmiş

26 Ekim 2026

Kabul Edildi

09 Kasım 2026

Yayınlandı

16 Kasım 2026

Cilt

14 – 2026

Rui Guo, Jinan Üniversitesi, Çin

Fengyuan Zhao, Pekin Üniversitesi Üçüncü Hastanesi, Çin

Yang Zhen, Güney Çin Teknoloji Üniversitesi, Çin

© 2026 Zhong, Yang, Zhou, Ren, Liu, Cai ve Li.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları uyarınca dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul görmüş akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanılması, dağıtılması veya çoğaltılmasına izin verilmektedir. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.

*Yazışma: Tielong Liu, czyyltl@163.com; Bin Cai, caibin2000@aliyun.com; Hong Li, lih2013@scu.edu.cn

†
Bu yazarlar çalışmaya eşit düzeyde katkıda bulunmuş olup ilk yazarlık unvanını paylaşırlar

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya değerlendiricilerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

Frontiers | Absorbable bone-wax substitutes: materials, biological response, and clinical evidence
Frontiers | Absorbable bone-wax substitutes: materials, biological response, and clinical evidence
İlginizi Çekebilir: TFCP2 Yeniden Düzenlenmiş ve MDM2 Amplifikasyonlu Rabdomiyosarkom: Bir Vaka Raporu →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler