GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 15 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Dahiliye

Rheinheimera tangshanensis: ECMO Kapatılmasından Sonra Klinik İzolasyon ve Genomik Karakterizasyon

✍️ Editör Masası • 📅 15 Kasım 2026 • ⏱️ 26 dk okuma
Rheinheimera tangshanensis: ECMO Kapatılmasından Sonra Klinik İzolasyon ve Genomik Karakterizasyon

Orijinal Araştırma Makalesi

Front. Med., 13 Kasım 2026

Bölüm: Bulaşıcı Hastalıklar: Patogenez ve Terapi

Cilt 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.2014163

  • SZ

    Siqi Zhou 1†

  • SX

    Shuzhen Xiao 1,2†

  • LH

    Lizhong Han 1,2*

  • 1. Laboratuvar Tıbbı Bölümü, Ruijin Hastanesi, Şanghay Jiao Tong Üniversitesi Tıp Fakültesi, Şanghay, Çin

  • 2. Klinik Mikrobiyoloji Bölümü, Ruijin Hastanesi, Şanghay Jiao Tong Üniversitesi Tıp Fakültesi, Şanghay, Çin

Makale ölçütleri

Özet

Rheinheimera türleri, klinik mikrobiyolojide nadiren karşılaşılan geniş dağılımlı çevresel bakterilerdir. Rheinheimera‘den kaynaklanan insanda nadiren de olsa enfeksiyon bildirilmiş olsa da, R. tangshanensis‘nin klinik önemi büyük ölçüde bilinmemektedir. Bu çalışmada, ECMO ile ilişkili bir yaraından izole edilen bir R. tangshanensis klinik izolatının fenotipik ve genomik karakterizasyonu rapor edilmektedir. Kritik hastalığı olan ameliyat sonrası bir hastanın uyluk ECMO decannulation (kateter çıkarılması) bölgesinden toplanan yara sekresyonundan bir bakteriyel izolat (D3610 suşu) izole edilmiştir. Tür tanıması MALDI-TOF MS, 16S rRNA gen dizileme, filogenetik analiz ve ortalak nükleotit özdeşliği (ANI) analizi ile yapılmıştır. Direnç fenotipini karakterize etmek için antimikrobiyal duyarlılık testi uygulanmıştır. Antimikrobiyal direnç belirleyicilerini ve virülans ile ilişkili genleri belirlemek amacıyla bütün genom dizileme gerçekleştirilmiştir. Genom tabanlı analiz, D3610 suşunun R. tangshanensis‘ye ait olduğunu doğrulamıştır. İzolat; karbapenemler ve sefalosporinler dahil olmak üzere çoklu β-laktam antibiyotiklere yükselmiş minimum inhibitör konsantrasyonlar (MIC) göstermiştir. Direnç havuzu (resistome) analizi, R. tangshanensis‘nin β-laktamaz genini ve direnç-nükleasyon-bölünme (RND) tipi çıkım pompaları ile ilişkili birkaç belirleyiciyi taşıdığını ortaya koymuştur. Genomik tarama ayrıca hareketlilik, kemotaksis, adezyon, biyofilm oluşumu ve strese uyum ile ilişkili olası virülans homologlarını da tespit etmiştir. Bu çalışma, R. tangshanensis‘nin klinik açıdan anlamlı ilk izolasyonunu ve genomik karakterizasyonunu tanıtmaktadır. Bulgular, çevresel Rheinheimera türlerinin klinik açıdan önemli direnç belirleyicilerinin rezervuarı olarak görev yapma potansiyelini vurgulamakta ve nadir çevresel bakterilerin, son derece hassas hastalarda fırsatçı patojen haline gelebileceğini öne sürmektedir.

1 Giriş

Rheinheimera cinsi ilk olarak Brettar ve arkadaşları tarafından 2002 yılında önerilmiş; tip tür olarak Baltika Denizi’nin merkezinden izole edilen mavi pigmentli bakteriyel izolatlar temel alınmıştır. Bu cinsin üyeleri genellikle Gram-negatif, aerobik veya fakültatif aerobik, hareketli çubuksu bakteriler olup Gammaproteobacteria grubuna ait ve çoğunlukla sucul, denizsel, çökelti, toprak, bitki ile ilişkili ve diğer çevresel ortamlardan izole edilmiştir. Bu nedenle Rheinheimera türleri geleneksel olarak tipik insan patojenleri yerine çevresel bakteriler olarak değerlendirilmektedir.

Şekil 1

Rheinheimera tangshanensis ilk olarak 2008 yılında, Çin’in Tangshan şehrindeki taze pirinç bitkilerinin (Oryza sativa) köklerinden izole edilen yeni bir tür olarak tanımlanmıştır. Tip suşu JA3-B52ᵀ, fenotipik özellikler ve 16S rRNA geni dizilimi analizi temeliyle Rheinheimera cinsine atanmıştır. Takip eden çalışmalar, bu türün öncelikle çevresel bir bakteriy olduğu görüşünü destekleyecek biçimde R. tangshanensis‘yi veya yakından ilişkili Rheinheimera türlerini; bitki ile ilişkili ortamlar, tatlı su, endüstriyel atık su ve kirleticiyle kirlenmiş ortamlar gibi çevresel nişlerden belirlemeye devam etmiştir.

Rheinheimera türleri klinik mikrobiyolojide nadiren karşılaşılsa da, çevresel Gram-negatif bakterilerin klinik önemi, hassas konaklarda giderek artan bir ilgi görmektedir. Cerrahi müdahale, yoğun bakım, ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO), geniş spektrumlu antimikrobiyal maruziyet ve yara veya cihazla ilişkili girişimler geçiren hastalar; olağandışı çevresel bakterilerle kolonizasyon veya enfeksiyona karşı özellikle hassas olabilir. Daha önce bildirilen bir Rheinheimera kaynaklı bakteriyemi olgusu, bu cinsin üyelerinin zaman zaman insan enfeksiyonlarıyla ilişkilendirilebileceğini göstermektedir. Ancak, bildi kadarımızla, R. tangshanensis‘ye bağlı bir insan enfeksiyonu yayınlanmış literatürde açıkça belgelenmemiştir.

Belirsiz patojenik potansiyellerinin yanı sıra, Rheinheimera ve yakın akraba cins ParaRheinheimera aynı zamanda antimikrobiyal direnç açısından da önem taşıyabilir. Önceki çalışmalar, PER tipi genişletilmiş spektrum β-lactamaz genlerinin ParaRheinheimera türlerinden kaynaklanmış olabileceğini ve çevresel kaynaklardan izole edilen Rheinheimera suşlarının antimikrobiyal direnç genlerini taşıyan hareketli genetik elemanları barındırabileceğini öne sürmüştür ().

Bu çalışmada, ateşli ameliyat sonrası hastanın uyluk ECMO kateterizasyon (dekannülasyon) yerinden alınan yara sekresiyonundan izole edilen ve D3610 olarak adlandırılan klinik bir izolat bildiriyoruz. İzolat, 16S rRNA geni temelli filogenetik analiz ve ortalamaya dayalı nükleotid özdeşliği analiziyle R. tangshanensis olarak tanımlanmıştır. Bu nadir klinik izolatın izolasyon bağlamını, antimikrobiyal duyarlılık profilini, tüm genomik özelliklerini, antimikrobiyal direnç genlerini ve virülansla ilişkili belirleyicilerini tanımlıyoruz. Bu çalışma, R. tangshanensis suşu D3610’un taksonomik kimliğini aydınlatmayı, onunla ilişkili antimikrobiyal direnç ve virülansın potansiyel klinik önemi ile genomik özelliklerini araştırmayı ve klinik öneminin yorumlanmasına yönelik genomik kanıt sağlamayı amaçlamaktadır.

2 Materyaller ve yöntemler

2.1 Olgu sunumu

34 yaşında bir kadın, ilerleyici efor göğus ağacı nedeniyle 1 Ocak 2026’da hastanemize yatırıldı. Konjenital bikuspit aort kapağı malformasyonu öyküsü vardı ve 2006 yılında mekanik aort kapağı replasmanı olmuş, ardından uzun süreli antikoagülasyon tedavisi almıştı. Ekokardiyografi, prostertik aort kapağı stenozunu ortaya çıkarmış ve bu da daha ileri cerrahi girişimi zorunlu kılmıştır.

9 Ocak 2026’da hastaya aort kökü genişletme ve tekrarlanan mekanik aort kapağı replasmanı uygulanmıştır. Ameliyat sonrası düşük kalp çıkışı sendromu gelişmiş ve ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO) (MAQUET Cardiopulmonary GmbH, Rastatt, Almanya) gerektirmiş, ardından yoğun bakım ünitesine sevkedilmiştir. ECMO desteği 14 Ocak 2026’da kesilmiştir.

Clinik bilgiler; tıbbi öykü, laboratuvar bulguları, mikrobiyolojik kültür sonuçları, antimikrobiyal tedavi ve klinik seyir, hastanenin elektronik tıbbi kayıt sisteminden elde edildi ve hastanın takibiyle tamamlandı. Bu çalışma Ruijin Hastanesi Etik Kurulu’nun (KY2023-083) onayını aldı.

2.2 Bakteriyel izolatın izolasyonu ve kültürü

Kritik durumda, ameliyat sonrası kalp cerrahisi hastasının uyluk bölgesindeki ECMO kanyülasyon (katheter) yerinden, steril koşullar altında bir yaradan salgı örneği alındı ve rutin mikrobiyolojik kültür için gönderildi. Örnek bir kanlı agar plakasına (Shanghai Comagal Biotechnology Co., Ltd., Shanghai, Çin) ekildi ve 72 saate kadar 35 °C’de, %5 CO₂ atmosferinde inkübe edildi; bakteriyel büyüme her gün kontrol edildi. Tutarlı morfoloji gösteren koloniler gözlemlendi ve alt kültüre almak için temsilci bir kolon seçildi. Saflaştırılan izolat Gram boyamasına tabi tutuldu ve hücre morfolojisi ışık mikroskobu ile incelendi. Klinik izolat D3610 suşu olarak adlandırıldı.

2.3 MALDI-TOF MS ile tanı

Saflaştırılan D3610 izolatı, iki matris destekli lazer desorpsiyonu/iyonizasyon uçuş zamanı kütle spektrometrisi (MALDI-TOF MS) sistemiyle ön tanıya tabi tutuldu: VITEK® MS sistemi (bioMérieux, Fransa, https://www.biomerieux.com/) () ve Autof ms1000 sistemi (Zhengzhou Autobio Diagnostics Co., Ltd., Çin, https://www.autobio.com.cn/ ()). Her iki sistem için de numune hazırlığı, spektral veri alma ve veri tabanı eşleştirme, üreticilerin talimatlarına ve rutin laboratuvar prosedürlerine uygun olarak gerçekleştirildi.

2.4 16S rRNA gen dizileme ve filogenetik analiz

D3610 suşunun 16S rRNA geni, evrensel bakteriyel primerlar 27F (5′-AGAGTTTGATCMTGGCTCAG-3′) ve 1492R (5′-GGTTACCTTGTTACGACTT-3′) kullanılarak genomik DNA’dan amplifiye edildi. PCR ürünü saflaştırıldı ve Shanghai MAP Biotech Co., Ltd. (Shanghai, Çin) tarafından Sanger dizilemesine tabi tutuldu. Elde edilen 16S rRNA geni dizisi NCBI GenBank veritabanına (erişim no. QB171087) gönderildi. Diz benzerliği analizi, NCBI nükleotid veritabanına karşı BLASTn kullanılarak gerçekleştirildi (https://blast.ncbi.nlm.nih.gov/Blast.cgi).

2.5 Ortalama nukleotid özdeşliği (ANI) ve dijital DNA–DNA hibridizasyonu (dDDH) analizleri

D3610 suşunun tür düzeyindeki taksonomik konumunu daha kesin olarak doğrulamak için, ortalama nukleotid özdeşliği (ANI) analizi fastANI (v1.34; Georgia Teknoloji Enstitüsü, Atlanta, GA, USA) kullanılarak gerçekleştirildi. D3610 suşunun taslak genom dizisi, NCBI Assembly veritabanından alınan Rheinheimera tangshanensis ve yakından ilişkili Rheinheimera türlerinin kamuya açık genom birleştirmeleriyle karşılaştırıldı. Referans genomlar, MALDI-TOF MS ile ilk tanıma, 16S rRNA gen dizisinin BLASTn benzerliği, taksonomik uygunluk ve birleştirilmiş genom dizilerinin kullanılabilirliğine dayanarak seçildi.

≥95%–96% ANI değerlerinin tür düzeyinde yakından ilişkiyi desteklediği kabul edildi.

Dijital DNA–DNA hibridizasyonu (dDDH) analizi, Genome-to-Genome Distance Calculator (GGDC, v3.0; DSMZ, Almanya) kullanılarak gerçekleştirildi. D3610 suşunun genomu, R. tangshanensis‘nin tip suşunu temsil eden üç birleştirme (GCF008017875.1, GCF014645135.1 ve GCF039523885.1) ile birlikte, R. mesophila (IITR-13ᵀ) ve R. sediminis (YQF-1ᵀ) suşlarının tip suşlarıyla karşılaştırıldı. dDDH değerlerinin ve güven aralıklarının tahmini için önerilen GGDC formülü 2 kullanıldı; tür sınırlaması için geleneksel eşik değeri %70 olarak alındı.

2.6 Antimikrobiyal duyarlılık testi

Antimikrobiyal duyarlılık testi (AST), üreticinin talimatlarına uygun olarak VITEK® 2 Compact sistemi (bioMérieux, Marcy-l’Étoile, Fransa) kullanılarak yapıldı. Test edilen tüm antimikrobiyal ajanlar için minimum inhibitör konsantrasyonlar (MIC) kaydedildi. MIC testleri, tek bir araştırmacı tarafından üç bağımsız deneyde gerçekleştirildi ve tüm deneyler tutarlı sonuçlar verdi. Çalışma tek bir bakteriyel izole içerdiğinden ve MIC yorumlaması önceden tanımlanmış kılavuz kriterlere dayandığından körleştirme uygulanmadı.

Rheinheimera türleri için tür özgü klinik kırılım değerleri CLSI veya EUCAST kırılım tablolarında mevcut olmadığından, MIC değerleri temel AST sonuçları olarak raporlandı. Doğrulanmış tür özgü klinik kırılım değerlerinin olmaması nedeniyle resmi duyarlı/orta/dirençli (S/I/R) kategorileri atanmadı. MIC temelli klinik yorumlama, EUCAST’in “Breakpoint tablolarında kırılım değeri olmadığında rehber” (2024) adlı kılavuz belgesine atıfla yapıldı. Bu doğrultuda, antimikrobiyal ajanlar Tablo 1’de kesin duyarlılık kategorileri yerine betimleyici terimler kullanarak dikkatli şekilde yorumlandı. “Kullanımdan kaçınılması” ifadesi, MIC’in o ajanla tedavinin önerilmemesi gereken karşılık gelen EUCAST kılavuz eşeğinin üzerinde olduğunu belirtir; bu, Rheinheimera spp. için doğrulanmış bir direnç kategorisi temsil etmez.

Tablo 1

Antibiyotik kategorileri Antibiyotikler MIC (mg/L) Antibiyotik tedavinin önerilmediği EUCAST no-breakpoint eşik değeri (mg/L) Yorumlama (EUCAST)
β-laktam antibiyotikler Ceftazidim ≥64 4 Kullanımdan kaçınılmalı*
Seftriakson ≥64 0,5 Kullanımdan kaçınılmalı
İmipenem ≥16 2 Kullanımdan kaçınılmalı
Meropenem ≥16 2 Kullanımdan kaçınılmalı
Piperasilin/tazobaktam ≤4 8 –
Ampicilin/sülbaktam 32 8 Kullanımdan kaçınılmalı
Fluorokinolon antibiyotikler Siprofloksasin ≤0,25 0,25 –
Levofloksasin ≤0,12 0,5 –
Tetraklín antibiyotikler Tigeklisin ≤0,5 0,5 –
Sülfonamid antibiyotikler Trimetoprim-sülfametoksazol ≥320 2/38 Kullanımdan kaçınılmalı

D3610 suşunun antimikrobiyal duyarlılık sonuçları (EUCAST no-breakpoint belgesinde yorumlayıcı kılavuz bulunan yalnızca antimikrobiyal ajanlar listelenmiştir).

*, “Kullanımdan kaçınılmalı” ifadesi, MIC’nin ilgili antimikrobiyal tedavinin önerilmediği EUCAST kılavuz eşik değerini aştığını belirtir. Tire (-) işareti, MIC’nin listelenen eşik değeri aşmadığını gösterir. Bu iki durum da R. tangshanensis için geçerli bir duyarlılık veya direnç sınıflaması değildir.

2.7 Tüm genom dizileme ve karşılaştırmalı genomik analiz

D3610 suşundan genomik DNA, üreticinin talimatlarına göre Wizard Genomic DNA Purification Kit (Promega, ABD) kullanılarak izole edildi. DNA örnekleri, Covaris M220 Focused-ultrasonicator (Covaris, ABD) kullanılarak parçalandı. Çift uçlu dizileme kütüpleri, NEXTflex Rapid DNA-Seq Kit (Bioo Scientific, ABD) kullanılarak hazırlandı ve 2 × 150 bp okuma uzunluğuyla Illumina HiSeq X Ten platformunda dizilmiştir.

Ham dizileme okumaları, adaptör kırpma ve düşük kaliteli okumaların uzaklaştırılması dahil olmak üzere kalite kontrol amacıyla fastp sürümü (v0.20.0; HaploX Biotechnology, Shenzhen, Çin) kullanılarak işlendi ve temiz okumalar elde edildi. Genom birleştirmesi SOAPdenovo2 (v2.04; BGI, Hong Kong, Çin) kullanılarak gerçekleştirildi. Birleştirme kalitesi, genom boyutu, GC içeriği ve birleştirme istatistikleri dahil olmak üzere genom özelliklerine dayanarak değerlendirildi. Protein kodlayan diziler Glimmer kullanılarak öngörüldü.

3 Bulgular

3.1 Klinik bulgular ve sonuçlar

Cerrahi sonrasında hastada kapsamlı doku hasarı ve periferik iskemik değişikliklerle birlikte 40 °C’yi aşan nükseyen yüksek dereceli ateş gelişti. Laboratuvar değerlendirmesi, 13,92 × 10⁹/L beyaz hücre sayısı, 5,65 ng/mL prokalsitonin (normal aralık, <0,5 ng/mL), 150,4 ng/mL soluble tumorigenisi sübprese 2 proteini (normal aralık, 0–35 ng/mL), 175,48 ng/mL heparin bağlayan protein (normal aralık, 0–11,4 ng/mL) ve 27 mg/L C-reaktif protein dahil olmak üzere yükselmiş inflamatuar belirleyiciler gösterdi.

Hasta, ameliyat öncesi ve sonrası dönemde kefuroksim profilaksisi (2 gün boyunca her 12 saatte bir 750 mg) aldıktan sonra vankomisin (16 gün boyunca her 12 saatte bir 500 mg) ve meropenem (16 gün boyunca her 8 saatte bir 500 mg) tedavilerine başlandı. Ancak antimikrobiyal tedaviye rağmen yinelenen ateş sürdü. Kan kültürleri ve kanda tabanlı hedefe yönelik yeni nesil dizileme (tNGS) negatif bulundu. 24 Ocak’ta alınan balgam kültüründen Staphylococcus aureus izole edildi ve bu mikroorganizma vankomisine duyarlıydı. Bu nedenle antimikrobiyal rejim korundu, ancak hastanın ateşi sürdü.

14 ve 22 Ocak’ta alınan yara sekresyon kültürleri negatifti. ECMO kanülünün çıkarılmasından sonra uyluktaki yara yerinde kızarıklık, şişlik, ısı artışı ve ağrı dahil lokal inflamatuar bulgular gelişti. 26 Ocak’ta yara debridmanı yapıldı ve prosedür sırasında toplanan irinli örnekten Rheinheimera tangshanensis izole edildi. Klinik bulgular, yükselmiş inflamatuar belirteçler ve mikrobiyolojik bulgular göz önüne alınarak D3610 suşunun yara enfeksiyonu ile potansiyel olarak ilişkili olabileceği değerlendirildi. Antimikrobiyal tedavi, MIC sonuçlarına dayanarak piperasilin/tazobaktam (her 8 saatte bir 2.25 g) olarak ayarlandı ve toplamda 10 gün sürdürüldü. 1 ve 4 Şubat’ta alınan takip yara kültürleri negatifti.

Tedavi ayarlamasından sonra hastanın ateşi kademeli olarak geriledi ve inflamatuar belirteçler iyileşti. Klinik stabilizasyonun ardından hasta 25 Şubat’ta taburcu edildi. Detaylı klinik zaman çizelgesi Şekil 1’de sunulmuştur.

3.2 İzolenatin fenotipik özellikleri ve ön tanımlaması

Yara sekresyon örneğinin kanlı agar plaklarına ekilip inkübasyonunun ardından, nispeten morfolojik açıdan homojen koloniler gözlemlendi. Koloniler dairesel, grimsi-beyaz, pürüzsüz, hafif konveks ve belirgin sınırlara sahip olup nispeten mukoid bir tekstüre sahipti (Şekil 2A). Temsili bir kolonizasyon saflaştırma için seçildi ve Gram boyamasına tabi tutuldu. Mikroskobik inceleme, Gram-negatif çubuksu bakteriyel hücreler ortaya çıkardı (Şekil 2B).

Şekil 2

MALDI-TOF MS analizi, iki tanı platformu kullanılarak gerçekleştirildi. VITEK MS sistemi güvenilir bir tanı sonucu vermedi; bunun olası nedeni, Rheinheimera cinsinin mevcut VITEK MS referans veri tabanında listelenmemiş olmasıydı. Buna karşılık, Autof ms1000 sistemi izolatın ön tanıyı R. tangshanensis olarak verdi ve 9,557 skor değeri üretti (Şekil 2C). Bu türün nadirliği ve MALDI-TOF MS tanımasının veri tabanı bağımlı sınırlamaları göz önüne alındığında, tür düzeyindeki atama, 16S rRNA geni filogenetik analizi ve tüm genom ANI analizi ile daha da desteklendi.

3.3 16S rRNA tabanlı filogenetik ağaç

D3610 suşunun filogenetik konumunu belirlemek için, 16S rRNA geni dizisi (1.513 bp) analiz edildi. NCBI nükleotid veri tabanına karşı yapılan BLASTn analizi, D3610 suşunun Rheinheimera cinsiyle ilişkili olduğunu gösterdi. Filogenetik analize dahil edilen referans diziler arasında D3610, en yüksek dizi benzerliğini Rheinheimera mesophila IITR-13, Rheinheimera sp. ve Rheinheimera sediminis YQF-1 ile gösterdi.

16S rRNA geni dizilerine dayanan maksimum oluluk (maximum-likelihood) filogenetik ağacı, D3610 suşunun Rheinheimera cinsi içinde kümelediğini ve ultrafast bootstrap değeriyle %85 desteklenen R. mesophila IITR-13 ile yakın ilişkili bir soyunu oluşturduğunu gösterdi (Şekil 3). Ancak, yakın ilişkili Rheinheimera türlerinin yüksek 16S rRNA geni dizi benzerliği göstermesi nedeniyle, yalnızca 16S rRNA tabanlı analiz, güvenilir tür düzeyinde ayrım için yeterli değildi. Bu nedenle, D3610 suşunun tür düzeyindeki taksonomik atamasını belirlemek için daha sonra ANI ve dDDH kullanan genom tabanlı karşılaştırmalar gerçekleştirildi.

Şekil 3

3.4 ANI- ve dDDH tabanlı tür sınırlaması

ANI analizi, D3610 izolatının R. tangshanensis tip suşunu temsil eden üç genom birleştirmesiyle yüksek genom benzerliği gösterdiğini ortaya koydu; ANI değerleri 96,93%’den 96,97%’ye kadar değişti (Şekil 4). Buna karşılık, R. mesophila IITR-13ᵀ (86,92%) ve R. sediminis YQF-1ᵀ (84,55%) ile önemli ölçüde daha düşük ANI değerleri gözlemlendi. Bu bulgular, D3610’un tür düzeyinde R. tangshanensis olarak atanmasını desteklemektedir ().

Şekil 4

D3610 izolatının tür düzeyinde tanımlamasını daha ileri düzeyde doğrulamak için GGDC kullanılarak dDDH analizi gerçekleştirildi. Sonuçlar Ek Tablo S3’te gösterilmektedir. Önerilen formül 2, D3610 ile R. tangshanensis tip suşunu temsil eden üç genom birleştirmesi arasında 71,0% [95% güven aralığı (GA), 68,0–73,8%] eşdeğer bir dDDH tahmini verdi. Buna karşıt olarak, D3610 ile R. mesophila ve R. sediminis tip suşları arasındaki dDDH değerleri sırasıyla 30,4% (95% GA, 28,0–32,9%) ve 26,7% (95% GA, 24,3–29,2%) olarak bulundu.

3.5 Antimikrobiyal duyarlılık profili

R. tangshanensis için tür özgü klinik eşik değerleri mevcut olmadığından, MIC değerleri klinik eşik değeri bulunmayan organizmalar için EUCAST rehberliğine uygun olarak dikkatlice yorumlandı. Bu rehberliğe göre, MIC değerleri ilgili eğerin üzerinde olan antimikrobiyal ajanların klinik kullanımı önerilmiyor. Bu nedenle, resmi duyarlı/orta/dirençli (D/O/D) kategorileri atanmadı ve D3610 izolatının AST sonuçları başlıca MIC değerleri olarak bildirildi (Tablo 1).

D3610 izolatı, seftazidim ve seftriakson (ikisi de ≥64 mg/L) dahil olmak üzere β-laktam antibiyotiklere yüksek MIC değerleri gösterdi; ayrıca imipenem ve meropenem (ikisi de ≥16 mg/L). Bu MIC değerleri EUCAST’ın eşik değeri olmayan rehberlik eğerlerini aştığı için Tablo 1’de “Kullanımdan kaçınılmalı” olarak işaretlendi. Buna karşılık, piperasilin/tazobaktam düşük bir MIC değeri gösterdi (≤4 mg/L). Siprofloksasin, lewofloksasin ve tigesiklin için de düşük MIC değerleri gözlemlendi.

3.6 D3610’un bütün genom dizilemesi

Tipik D3610 suşunun karakterizasyonu ve tür tanımlaması ile sonraki fonksiyonel analizler için genomik bir temel sağlamak amacıyla bütünüyle genom dizilemesi yapıldı. Dizileme, tahmini ham dizileme kapsaması 301,88 × olan 4.221.281 çift-uçlu okuma çifti üretti. Taslak genom, toplam genom boyutu 4.194.946 bp ve G + C içeriği %46,55 olacak şekilde 107 iskelete monte edildi (Şekil 5). Bunların 102’si 1 kbp’den uzundu ve 4.191.621 bp’yi oluşturuyordu. En büyük iskelet 272.698 bp olup N50 değeri 100.897 bp ve N90 değeri 21.923 bp idi. Monte etme N oranı yaklaşık 0,06% idi. Okumaların eşleştirilmesi ortalamaya 298,48 ×  dizileme derinliği ve 99,19% eşleştirme oranı verdi. Genom bütünlüğü ve kirliliği sırasıyla %98,17 ve %3,71 olarak tahmin edildi.

Şekil 5

Genom annotasyonu 3.984 gen öngördü; toplam gen uzunluğu 3.792.876 bp ve ortalamaya gen uzunluğu 952,0 bp idi. Öngörülen kodlayan bölgeler genomun %90,4’ünü oluşturdu ve gen yoğunluğu kb başına 0,949 gen oldu. Öngörülen genlerin 1.904’ü artı iğinde, 2.080’si eksi iğinde yer aldı. Bu genomik veriler sonrasında antimikrobiyal direnç ve virülans ile ilişkili gen analizlerinde kullanıldı.

3.7 Antimikrobiyal direnç ve virülans faktörlerinin öngörülmesi

CARD tabanlı resistom analizi, D3610 suşunda 114 benzersiz antimikrobiyal direnç ile ilişkili belirleyici saptadı. Öngörülen direnç mekanizmaları esas olarak antibiyotik pompalama (n = 70) ve antibiyotik hedef değişikliği (n = 44) kategorilerine ayrıldı; ayrıca antibiyotik inaktivasyonu, hedef değişimi, hedef koruma, yokluk nedeniyle direnç ve azalmış geçirgenlik gibi ek kategoriler bulundu (Şekil 6A). CARD sınıflandırmasında “yokluk nedeniyle direnç”, dış zar porinleri gibi belirli genlerin ya da ürünlerinin kayıpları ile ilişkili, antibiyotik alımını azaltabilecek bir direnç anlamına gelir.

Şekil 6

PER-1 (Pseudomonas extended resistance-1) β-lactamaz geni belirlendi; amino asit dizisinde %95,779 özdeşlik ve %100 kapsama gösterdi. Birden fazla direnç-nükleasyon-bölünme (RND) tipinde çıkış pompası ile ilişkili genler, bunlar arasında MexA/MexB/OprM- benzeri ve MexE/MexF/OprN- benzeri homologlar ile dış zar geçirgenliği ile ilişkili belirleyiciler de tespit edildi. Folat yolaklarıyla ilişkili direnç belirleyicileri, bunlar arasında folP ve dfrA3 ile ilgili genler genomda saptandı. AMRFinderPlus ve ResFinder ile ek taramalar, PER ailesinden ve sınıf D OXA ailesinden β-lactamaz homologlarının belirlenmesini destekledi; ancak uygulanan tarama kriterleri altında ek bilinen karbapenemaz belirleyicileri bulunamadı (Ek Tablo S1).

VFDB tabanlı analiz, D3610 suşunda 38 virülans ile ilişkili gen belirledi (Şekil 6B). Hareketle ilişkili genler en büyük kategoriyi oluşturdu; bunlar arasında che, fli ve tlp ailelerinden kemotaksis ve bayrakçık (flagella) birleşimi ile ilgili genler yer aldı. Ek virülans ile ilişkili belirleyiciler arasında bağlanmayla ilişkili genler, efektör teslim sistemi bileşenleri, biyofilmlerle ilişkili luxS geni ve rpoS ile csrA gibi düzenleyici genler bulundu. Victors veri seti ile further tarama, orijinal VFDB analizinde bildirilmemiş üç aday homolog belirledi; bunlar arasında TraT benzeri bir yüzey proteini, bir fosfolipaz A aile proteini ve U32/YhbU aile peptidazı yer aldı (Ek Tablo S2). Bu tahmini direnç- ve virülans ile ilişkili belirleyicilerin işlevsel katkıları halen doğrulanmamıştır.

4 Tartışma

4.1 Nadir çevresel bir bakterium olarak Rheinheimera tangshanensis‘nin klinik önemi

Rheinheimera cinsi, çoğunlukla sucul, toprak ve bitki ilişkili yaşam alanları dahil olmak üzere çevresel kaynaklardan izole edilen Gram-negatif bakterilerden oluşmaktadır (, –). R. tangshanensis başlangıçta, Tangshan, Çin’de toplanmış taze pirinç köklerinden izole edilen pirinç rizosferi ilişkili bir bakteri olarak tanımlanmıştır (). Önceki çalışmalar, bu türün ve ilgili Rheinheimera üyelerinin çevresel uyum, ekolojik işlevler ve genomik özellikleri üzerine yoğunlaşmış, klinik önemi konusunda sınırlı ilgi göstermiştir (). Bu cinsle ilgili klinik deneyimin sınırlı olması nedeniyle, bu organizmalar klinik örneklerden izole edildiğinde tür düzeyinde doğru tanımlama büyük önem taşımaktadır.

Mevcut çalışmada, 16S rRNA geni temelli filogenetik analiz D3610 suşunu R. mesophila‘ya R. tangshanensis‘ya göre daha yakın konumlandırmışken, genom çapında ANI ve dDDH analizleri onun R. tangshanensis olarak sınıflandırılmasını desteklemiştir. Bu tutarsızlık, yüksek korunumlu 16S rRNA geninin sınırlı tür düzeyinde çözümlemesine atfedilebilir; yakın ilişkili bakteri türleri, belirgin genomik farklılaşmaya rağmen oldukça benzer 16S rRNA dizilerini paylaşabilir. Ayrıca tek gen filogenileri, genom çapındaki evrimsel ilişkileri tam olarak yansıtmayabilir. Mevcuz çalışmada, D3610 R. tangshanensis tip suşu birleştirmeleriyle karşılaştırıldığında 96,93%–96,97% ANI değerleri ve 71,0% dDDH tahmini gösterirken, R. mesophila ile karşılaştırıldığında 86,92% ANI ve 30,4% dDDH göstermiştir. dDDH tahmini geleneksel 70% eşiğine yakın olsa da, birleşik genomik kanıtlar D3610’un R. tangshanensis olarak sınıflandırılmasını desteklemektedir. Bu bulgular, yakın ilişkili bakteri türlerini tanımlarken bütün genom benzerliği ölçümlerinin 16S rRNA analiziyle bütünleştirilmesinin önemini vurgulamaktadır.

Rheinheimera türlerinin insan enfeksiyonlarıyla nadiren ilişkilendirilmesiyle birlikte, önceki bir Rheinheimera bakteriyemisi raporu bu türlerin potansiyel klinik önem taşıyabileceğini göstermektedir (). Bilinen literatürde R. tangshanensis‘den kaynaklanan açıkça belgelenmiş bir insan enfeksiyonu raporunun bulunmadığı düşünülmektedir. Dolayısıyla D3610 suşunun bir ECMO kateter çıkarılma (decannulation) bölgesi yarasından izole edilmesi, bu çevresel türün belirli koşullarda klinik açıdan önem taşıyabileceği ihtimalini ortaya koymaktadır.

4.2. D3610 suşunun ECMO kateter çıkarılma bölgesi yarasındaki klinik önem

Çoğunlukla çevresel kaynaklardan izole edilen önceki Rheinheimera izolatlarının aksine, D3610 suşu kalp ameliyatı sonrası bir hastada ECMO kateter çıkarılma bölgesi yarasından geri kazanılmıştır.

ECMO kateter çıkarıldıktan sonra hastada, kızarıklık, şişlik, ısı artışı ve ağrı gibi lokal inflamatöz bulgularla birlikte kalıcı yüksek ateş, yükselmiş inflamatöz belirteçler ve yumuşak doku hasarı kademeli olarak gelişmiştir. Önemli olan, D3610 suşunun yarayı temizleme (debridman) sırasında alınan irinli bir örnekten izole edilmiş olmasıdır. Organizma yalnızca tek bir kültürden geri kazanılmış olsa da, lokal inflomatöz bulgular ve hastanın klinik tablosu göz önüne alındığında potansiyel klinik önemi görmezden gelinmemelidir.

Hastaya vankomisin ve meropenem tedavisi verilmesine rağmen ateşinin sürmesi üzerine, klinik ekip ile görüşüldükten sonra D3610 suşunun yara enfeksiyonuna potansiyel olarak dahil olması muhtemel bulundu. Antimikrobiyal tedavi, MIC bulguları temel alınarak piperasilin/tazobaktam’a göre ayarlandı. Bu ayarlamadan sonra hastanın ateşi kademeli olarak geçti, inflamatör belirteçler düştü ve takipte alınan yara kültürleri negatif bulundu. Bu klinik ve mikrobiyolojik bulgular, D3610’un tanımlanmasının antimikrobiyal tedaviyi yönlendirmede değerli bilgiler sağladığını ve klinik iyileşme ile aynı döneme denk geldiğini gösteriyor. Bu nedenle, bu olağandışı organizmanın tanımlanmasını hastanın yönetiminde klinik açıdan değerli bir bulgu olarak değerlendiriyoruz. Yine de, hastanın karmaşık ameliyat sonrası seyri ve diğer potansiyel katkıcı faktörler göz önünde bulundurularak, D3610 ile enfeksiyon arasındaki doğrudan nedensel ilişkiyi ortaya koymak için mevcut kanıtlar yeterli değil.

4.3 Rheinheimera tangshanensis‘nin antimikrobiyal direnç mekanizmaları ve virülansla ilişkili belirleyicileri

Genomik analiz, D3610 suşunda çok sayıda olası antimikrobiyal dirençle ilişkili belirleyici ortaya koydu; bunlar arasında β-laktamaz homologları, direnç-nodülasyon-bölünme (RND) tipi çıkış pompası ile ilişkili genler, dış zar geçirgenliği ile ilişkili genler ve folat yolaklarıyla ilişkili genler yer aldı. Antimikrobiyal duyarlılık testi, özellikle karbapenemler ve sefalosporinler olmak üzere birkaç β-laktam antibiyotiğe karşı yükselmiş MIC değerleri gösterdi. Gram-negatif bakterilerde β-laktamlara azalmış duyarlılık, β-laktamaz üretimi, değişmiş dış zar geçirgenliği ve artmış çıkış aktivitesi ile ilişkili olabilir (–). Ancak bu mekanizmaların D3610’daki fonksiyonel katkıları belirsizliğini koruyor.

D3610 izolatında, amino asit dizisi özdeşliğinin %95,78’ini gösteren bir PER-ailesi genişletilmiş spektrum β-laktamaz homologu belirlendi. Pseudomonas aeruginosa’da ilk tanımlanan A grubu β-laktamaz PER-1, aynı zamanda Acinetobacter spp.’de de bildirilmiştir (). PER-tipi enzimler genişletilmiş spektrum sefalosporinlerini ve monobaktamları hidrolize edebilir ve bu enzimlerin aktivitesi belirli β-laktaz inhibitörleriyle inhibe edilebilir (). Dolayısıyla, PER-ailesi homologu, D3610’da gözlemlenen yükseltilmiş sefalosporin MIC değerleriyle ilişkili olabilir; ancak enzim aktivitesi doğrulanmamıştır. Önemlisi, önceki çalışmalar ParaRheinheimera spp.’yi PER-tipi β-laktamazların potansiyel kökeni olarak öne sürmüştür (). Bu bulgular, çevresel Rheinheimera ile ilişkili bakterilerin, hastalardan izole edildiğinde klinik açıdan anlamlı hale gelebilecek direnç belirleyicilerinin rezervuarı görevi görebileceği olasılığını ortaya koymaktadır.

AMRFinderPlus ve ResFinder ile yapılan ek taramalar, PER-ailesi ve D grubu OXA-ailesi β-laktamaz homologlarının belirlenmesini desteklemiştir (Ek Tablo S1). Ancak kesin OXA varyantı ve potansiyel karbapenemaz aktivitesi belirlenememiş ve uygulanan tarama kriterleri altında ek bilinen bir karbapenemaz belirleyicisi bulunmamıştır. MexAB-OprM-benzeri ve MexEF-OprN-benzeri bileşenleri içeren RND-tipi çıkış sistemleri, diğer Gram-negatif bakterilerde antimikrobiyal dirençle ilişkilendirilmiştir (–). Yine de, dizi temelli belirleme, bu sistemlerin D3610’daki ifadesini veya aktivitesini kanıtlamaz. Benzer şekilde, folP- ve dfrA3 ile ilişkili anotasyonlar saptanmış olsa da, bunların yükseltilmiş trimetoprim-sülfametoksazol MIC değerlerine katkıları doğrulanmamıştır (–). Genel olarak, yükseltilmiş karbapenem MIC değerleri, belirlenen β-laktamaz homologlarına, çıkış ile ilişkili genlere veya öngörülen geçirgenlikle ilişkili belirleyicilere kesin olarak atfedilemez.

VFDB analizi; hareketlilik, kemotaksis, adezyon, biyofilm oluşumu, bağışıklık modülasyonu ve stres adaptasyonuyla ilişkili olduğu öngörülen virülans homologlarını tespit etti. Hareketlilikle ilişkili genler arasında che, fli, flg, flm ailelerinin üyeleri ile tlp ailesi, en büyük fonksiyonel grubu oluşturdu. Baykuş türlerinde flagellar hareketlilik ve kemotaksis, ortam adaptasyonu ve konak kolonizasyonuyla ilişkilendirilmiştir. Benzer şekilde, OmpA-benzeri proteinlerin bakteriyel adezyon ve konak etkileşimlerinde rol aldığı, luxS, rpoS ve csrA‘nin ise biyofilm düzenlemesi ve stres adaptasyonuna katkıda olması muhtemeldir. Ancak bu fonksiyonlar D3610 için doğrudan genellenemez; zira tespit edilen homologlar aynı zamanda genel bakteriyel fizyolojide de rol oynayabilir.

Arşivlenmiş bir Victors veri setinin kullanıldığı ek tarama sonucunda, orijinal VFDB açıklamalarında bulunmayan üç öngörülen homolog tespit edildi: yüzeyde bulunan bir TraT-benzeri protein, bir fosfolipaz A aile proteini ve bir U32/YhbU aile peptidazı. İlgili açıklamalara sahip proteinler bakteriyel yüzey etkileşimleri ve diğer biyolojik süreçlerle ilişkilendirilmiş olsa da, D3610’daki doku hasarı, bağışıklıkten kaçınma veya yaralı kolonizasyona potansiyel katkıları bilinmemektedir. Bu nedenle, öngörülen direnç- ve virülans ilişkili belirleyiciler, deneysel olarak doğrulanmış fonksiyonel mekanizmalar yerine, ön tanı niteliğinde genomik kanıt olarak değerlendirilmelidir.

4.4 Çalışma sınırlamaları

Bu çalışmanın birkaç sınırı bulunmaktadır. İlk olarak, tek olgu tasarımı bulguların genellenmesini kısıtlar ve R. tangshanensis‘nin yara örneklerinden izole edilmesi, enfeksiyonla kesin nedensel bir ilişki kurmaz. İzolatın çevresel kaynağı aynı zamanda bilinmemektedir. İkinci olarak, türe özgü klinik eşdeğer değerlerin olmaması, MIC yorumunu zorlaştırmaktadır. Üçüncü olarak, öngörülen direnç- ve virülans ilişkili belirleyiciler işlevsel doğrulamadan yoksundur. Bu türün direnç mekanizmaları, patojenik potansiyeli ve klinik önemi açıklayacak şekilde, ek izolatları içeren ileri in vitro, ex vivo, in vivo ve in silico çalışmalar gereklidir.

5 Sonuç

Sonuç olarak, çoklu ilaç dirençli R. tangshanensis suşu D3610’nun ECMO’dan kateter çıkarıldığı bölgedeki yara sekresyonundan nadir bir klinik izole olarak rapor ediyoruz. Tür düzeyinde tanı, 16S rRNA geni analizi ve ANI karşılaştırması ile doğrulanmıştır. WGS; blaPER-1, RND çıkış pompası ile ilişkili genler ve hareketlilik, adezyon, bağışıklık modülasyonu ve biyofilme oluşumu ile ilişkili genler dahil olmak üzere çok sayıda antimikrobiyal direnç- ve virülans ilişkili geni ortaya koymuştur. Bu bulgular, D3610’nun hassas hastalarda fırsatçı patojenik potansiyel taşıyabileceğini işaretlemekte ve klinik örneklerden geri kazanılan nadir çevresel bakterilerin yorumlanmasında kültür, antimikobiyal duyarlılık testi ve WGS’nin önemini vurgulamaktadır.

İfadeler

Veri erişim ifadesi

Bu çalışmada sunulan veriler, NCBI veritabanına BioProject erişim numarası PRJNA1543540 altında depolanmıştır. Genom birleştirmesi GenBank’a QB171087 erişim numarasıyla, ham dizileme okumaları ise Sequence Read Archive (SRA) içine SRR41169287 erişim numarasıyla konmuştur. İlgili BioSample erişim numarası SAMN64189053’tür.

Etik ifade

İnsanlarla yürütülen çalışmalar Ruijin Hastanesi etik kurulundan (KY2023-083) onay almıştır. Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar bu çalışmaya katılmaya ilişkin yazılı aydınlatılmış onaylarını vermiştir.

Yazar katkıları

SZ: Kavramsal tasarım, Veri yönetimi, Biçimsel analiz, Metodoloji, Kaynaklar, Yazılım, Görselleştirme, Orijinal metnin yazımı. SX: Kavramsal tasarım, Metodoloji, Kaynaklar, Gözetim, Orijinal metnin yazımı. LH: Finansman edinimi, Soruşturma, Gözetim, İnceleme ve düzenleme.

Finansman

Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımı için finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.

Tesekkürler

Hastanın işbirliğinden dolayı teşekkür ederiz.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu metnin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren makul çabalarla doğruluğunun sağlanması için gerekli tüm adımlar atılmıştır. Herhangi bir sorun tespit etmeniz halinde lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncı notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Ekle malzeme

Bu makalenin Ekle Malzemesine çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fmed.2026.2014163/full#supplementary-material

  • 1.

    Brettar I, Christen R, Höfle M G. Rheinheimera baltica gen. nov., sp. nov., mavi renkli bir bakterinin Baltık Denizi’nin ortasından izole edilmesi. Int J Syst Evol Microbiol. (2002) 52:1851–7. 10.1099/00207713-52-5-1851

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 2.

    Grossart H-P, Thorwest M, Plitzko I, Brinkhoff T, Simon M, Zeeck A. Denizsel Rheinheimera türleri tarafından mavi pigmentin (glaukothalin) üretimi. Int J Microbiol. (2009) 2009:1–7. 10.1155/2009/701735

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 3.

    Zhang X, Sun L, Qiu F, McLean R J C, Jiang R, Song W. Rheinheimera tangshanensis sp. nov., pirinç kökü ile ilişkili bir bakterinin tanımlanması. Int J Syst Evol Microbiol. (2008) 58:2420–4. 10.1099/ijs.0.65605-0

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 4.

    Zhao M, Zheng G, Kang X, Zhang X, Guo J, Wang S ve ark. Suda yaşayan bakteriler Rheinheimera tangshanensis’in cıva kirliliğinin giderilmesinde yeni yeteneği. IJMS. (2023) 24:5009. 10.3390/ijms24055009

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 5.

    Shi L, Zhang Y, Zhan Y, Wang X, Xu J, Wang H ve ark. Klinik örnekten izole edilen karbapeneme dirençli Stutzerimonas nitrititolerans’ın antimikrobiyal direnç ve virülans faktörlerinin genomik özellikleri. BMC Microbiol. (2024) 24:386. 10.1186/s12866-024-03546-4

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 6.

    Zu S, Wen M–H, Lin Y–Y, Zheng L, Hu X–M. Ceftobiprol’un biyolojik özellikleri ve klinik uygulamaları: güncel durum ve perspektif derlemesi. LabMed Dis. (2025) 3:22–29. doi: 10.1016/j.lmd.2025.100088

    • View reference in article
  • 7.

    Zhang Y, Jiang X. Bakteriyel enfeksiyonların küresel yükünün analizi: 2019 yılında 33 bakteriyel patojenle ilişkili küresel ölümün yorumlanması. J Diagn Concepts Pract. (2023) 22:541–9. 10.16150/j.1671-2870.2023.06.005

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Kaynağa bak
  • 8.

    Ebmeyer S, Kristiansson E, Larsson DGJ. PER uzantılı spektrum β-laktamazlar Pararheinheimera türlerinden kaynaklanır. Int J Antimicrob Agents. (2019) 53:158–64. 10.1016/j.ijantimicag.2018.10.019

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Kaynağa bak
  • 9.

    Croxatto A, Prod’hom G, Greub G. MALDI-TOF kütle spektrometrisinin klinik tanı mikrobiolojisindeki uygulamaları. FEMS Microbiol Rev. (2012) 36:380–407. 10.1111/j.1574-6976.2011.00298.x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Kaynağa bak
  • 10.

    Ma Q, Zhang Q, Yuan Y, Yan W, Wang S, Xu J ve ark. Klinik izolatların tanımlanmasında Autof MS1000 kütle spektrometresinin değerlendirilmesi. BMC Microbiol. (2020) 20:318. 10.1186/s12866-020-02005-0

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Kaynağa bak
  • 11.

    Meier-Kolthoff JP, Sardà Carbasse J, Peinado-Olarte R, Göker M. TYGS ve LPSN: prokaryotların hızlı ve güvenilir genom tabanlı sınıflandırma ve adlandırması için bir veri tabanı ikilisi. Nucleic Acids Res. (2022) 50:D801–7. 10.1093/nar/gkab902

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Kaynağa bak
  • 12.

    Meier-Kolthoff JP, Auch A, Klenk HG, Göker M. Güven aralıklı ve geliştirilmiş mesafe fonksiyonlarıyla genom dizisi tabanlı tür sınırlaması. BMC Bioinformatics. (2013) 14:60. 10.1186/1471-2105-14-60

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Kaynağa bak
  • 13.

    Antimikrobiyal Duyarlılık Testleri Avrupa Komitesi (EUCAST). Breakpoint tablolarında breakpoint olmadığında EUCAST rehberi. 2024. Çevrimiçi erişim: https://www.eucast.org/fileadmin/src/media/PDFs/EUCAST_files/Guidance_documents/When_there_are_no_breakpoints_2024-09-03.pdf (Erişim tarihi: 4 Kasım 2026).

    • Makalede referansı görüntüle
  • 14.

    Richter M, Rosselló-Móra R. Prokaryot tür tanımının genomik altın standardının değiştirilmesi. Proc Natl Acad Sci USA. (2009) 106:19126–31. 10.1073/pnas.0906412106

    • PubMed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 15.

    Brettar I, Christen R, Höfle MG. Rheinheimera perlucida sp. nov., Baltık Denizi’nin merkezinden yüzey sularından izole edilen Gammaproteobacteria grubuna ait bir deniz bakterisi. Int J Syst Evol Microbiol. (2006) 56:2177–83. 10.1099/ijs.0.64172-0

    • PubMed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 16.

    Kumar A, Bajaj A, Mathan Kumar R, Kaur G, Kaur N, Kumar Singh N ve ark. Bir endüstriyel atık alanından izole edilen Rheinheimera mesophila sp. nov.’nun taksonomik tanımı ve genom dizilimi. Int J Syst Evol Microbiol. (2015) 65:3666–73. 10.1099/ijsem.0.000471

    • PubMed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 17.

    Shao X, Peng Y, Guo JH, Chen ZT, Zhong HM, Meng D ve ark. Çin’deki Fenhe Havzası’ndan izole edilen Rheinheimera fenheensis sp. nov. Curr Microbiol. (2025) 82:429. 10.1007/s00284-025-04417-5

    • PubMed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 18.

    Kuchly B, Aucher P, Violette J, Bourdiol M. Rheinheimera bakteriyemisi. Med Mal Infect. (2020) 50:377–8. 10.1016/j.medmal.2019.12.010

    • PubMed Özet
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 19.

    Meletis G. Karbapenem direnci: Sorunun ve gelecek perspektiflerinin genel değerlendirmesi. Ther Adv Infect Dis. (2016) 3:15–21. 10.1177/2049936115621709

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 20.

    Elshamy AA, Aboshanab K. Karbapenemlere bakterial direnci üzerine bir derleme: epidemiyoloji, tanı ve tedavi seçenekleri. Future Sci OA. (2020) 6:FSO438. 10.2144/fsoa-2019-0098

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 21.

    Martínez-Martínez L, Pascual A, Hernández-Allés S, Alvarez-Díaz D, Suárez A, Tran J, et al. Beta-laktamazların ve porinlerin karbapenem ve sefalosporinlerin Klebsiella pneumoniae’ye karşı etkinliklerindeki rolleri. Antimicrob Agents Chemother. (1999) 43:1669–73. 10.1128/AAC.43.7.1669

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 22.

    Nordmann P, Ronco E, Naas T, Duport C, Michel-Briand Y, Labia R. Pseudomonas aeruginosa’dan yeni bir genişletilmiş spektrum beta-laktamazının karakterizasyonu. Antimicrob Agents Chemother. (1993) 37:962–9. 10.1128/aac.37.5.962

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 23.

    Vahaboglu H, Koskun F, Tansel O, Ozturk R, Sahin N, Koksal I, et al. Genişletilmiş spektrum β-laktamaz (PER-1 tipi) üreten Acinetobacter spp. ve Pseudomonas aeruginosa suşlarının klinik önemi. J Med Microbiol. (2001) 50:642–5. 10.1099/0022-1317-50-7-642

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 24.

    Poirel L, Cabanne L, Vahaboglu H, Nordmann P. Gram-negatif bakterilerde genişletilmiş spektrum β-laktamaz bla PER-1 geninin genetik ortamı ve ifadesi. Antimicrob Agents Chemother. (2005) 49:1708–13. 10.1128/aac.49.5.1708-1713.2005

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 25.

    Colclough A, Alavi M, Whittle EEP, Pugh HL, Darby EM, Legood S, ve diğerleri. Gram-negatif bakterilerde RND çıkış pompaları: düzenleme, yapı ve antibiyotik direncindeki rolü. Future Microbiol. (2020) 15:143–57. 10.2217/fmb-2019-0235

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 26.

    Nakae T, Nakajima A, Ono T, Saito K, Yoneyama H. Pseudomonas aeruginosa’da MexAB-OprM çıkış pompası ile beta-laktamaz arasındaki etkileşime bağlı olarak beta-laktam antibiyotiklerine direnç. Antimicrob Agents Chemother. (1999) 43:1301–3. 10.1128/aac.43.5.1301

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 27.

    De Kievit T, Parkins MD, Gillis RJ, Srikumar R, Ceri H, Poole K, ve diğerleri. Çoklu ilaç çıkış pompaları: pseudomonas aeruginosa biyofilmlerinde ekspresyon desenleri ve antibiyotik direncine katkıları. Antimicrob Agents Chemother. (2001) 45:1761–70. 10.1128/aac.45.6.1761-1770.2001

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 28.

    Huovinen P, Sundström L, Swedberg G, Sköld O. Trimetoprim ve sulfonamide direnç. Antimicrob Agents Chemother. (1995) 39:279–89. 10.1128/aac.39.2.279

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 29.

    Alcock BP, Huynh W, Chalil R, Smith KW, Raphenya AR, Lodarski MA, ve diğerleri. CARD 2023: kapsamlı antibiyotik direnç veritabanında genişletilmiş içerik düzenlemesi, makine öğrenimine destek ve resistom tahmini. Nucleic Acids Res. (2023) 51:D690–9. 10.1093/nar/gkac920

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 30.

    Boolchandani MD, Souza A, Dantas G. Antimikrobiyal direnci çalışmak için dizileme temelli yöntemler ve kaynaklar. Nat Rev Genet. (2019) 20:356–70. 10.1038/s41576-019-0108-4

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaleda referansı görüntüle
  • 31.

    Matilla MA, Krell T. Bakteriyel kemotaksinin konak enfeksiyonu ve patojenik üzerindeki etkisi. FEMS Microbiol Rev. (2018) 42: 40–67. doi: 10.1093/femsre/fux052

    • Makaleda referansı görüntüle
  • 32.

    Zegadło K, Gieroń M, Żarnowiec P, Durlik-Popińska K, Kręcisz B, Kaca W ve ark. Bakteriyel hareketlilik ve cilt ve yara enfeksiyonlarındaki rolü. IJMS. (2023) 24:1707. 10.3390/ijms24021707

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaleda referansı görüntüle
  • 33.

    Krishnan S, Prasadarao N. Gram-negatif bakteriyale infections’da çok yönlü rolleri: Outer membrane protein A ve OprF. FEBS J. (2012) 279:919–31. 10.1111/j.1742-4658.2012.08482.x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaleda referansı görüntüle
  • 34.

    Rutherford S, Bassler B. Bakteriyel korum duyulması: virülansındaki rolü ve kontrolü için olanaklar. Cold Spring Harbor Perspect Med. (2012) 2:a012427. 10.1101/cshperspect.a012427

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaleda referansı görüntüle
  • 35.

    Dong T, Schellhorn H. Patojenlerin virülansında RpoS’in rolü. Infect Immun. (2010) 78:887–97. 10.1128/iai.00882-09

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaleda referansı görüntüle

Özet

Anhtar kelimeler

antimikrobiyal direnç, klinik izolat, ECMO kanül çıkarılma bölgesi yarası, Rheinheimera tangshanensis, tüm genom dizileme

Başvuru

Zhou S, Xiao S ve Han L (2026) ECMO kateterinin alınmasından sonra Rheinheimera tangshanensis‘nin klinik izolasyonu ve genomik karakterizasyonu. Front. Med. 13:2014163. doi: 10.3389/fmed.2026.2014163

Başvuru tarihi

29 Eylül 2026

Düzeltme tarihi

28 Ekim 2026

Kabul tarihi

29 Ekim 2026

Yayım tarihi

13 Kasım 2026

Cilt

13 – 2026

Düzenleyen

Silvio Pires Gomes, São Paulo Üniversitesi, Brezilya

Sandra Rincon, Puntificia Universidad Javeriana, Kolombiya

Vinicius Pedro Silva De Oliveira, São Paulo Üniversitesi, Brezilya

Elizangela Silva, Mato Grosso do Sul Federal Üniversitesi, Brezilya

© 2026 Zhou, Xiao ve Han.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında erişime açık olarak dağıtılan bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(ler)inin belirtildiği ve kabul edilen akademik uygulamalar doğrultusunda bu dergideki orijinal yayımın atıf edildiği sürece, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

*İletişim: Lizhong Han hanlizhong1107@163.com

†
Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuştur

Frontiers | Clinical isolation and genomic characterization of Rheinheimera tangshanensis following ECMO decannulation
Frontiers | Clinical isolation and genomic characterization of Rheinheimera tangshanensis following ECMO decannulation

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve değerlendirenlerin görüşlerini mutlaka yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilen veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir ürün veya iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

İlginizi Çekebilir: Yetişkinlerde Görülen İdiopatik Pulmoner Hemosenideroz: Transbronşiyal Akciğer Kriyobiyopsisi ile Tanı →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler