ORİJİNAL ARAŞTIRMA makalesi
Front. Med., 11 Kasım 2026
Bölüm: Geriatrik Tıp
Cilt 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.1957791
- KK
- CK
- SS
Kyu-Seung Kim 1,2
Changhun Kim 1,2
Sunghoon Shin 1,2*
1. Nöromüsküler Kontrol Laboratuvarı, Yeungnam Üniversitesi, Gyeongsan, Kore Cumhuriyeti
2. İnsan Ekolojisi Araştırma Enstitüsü, Yeungnam Üniversitesi, Gyeongsan, Kore Cumhuriyeti
Makale metrikleri
Özet
Arka Plan:
Yaşla birlikte iskelet kas kütlesinin, gücünün ve fiziksel performansın kaybı olan sarkopeni, alışkanlık haline gelmiş fiziksel aktivite (FA) ile yakından ilişkilidir. Daha yüksek FA’nın sarkopeniyle ilişkili daha olumlu belirteçlerle bağlantılı olup olmadığı ve bu olumlu belirteçlerin de daha yüksek FA ile ilişkili olup olmadığı nadiren çift yönlü olarak incelenmiştir. Bu karşılıklı ilişkileri ve bunların yaşa göre değişip değişmediğini test ettik.
Yöntemler:
Bu kesitsel çalışmada, toplum içinde yaşayan 356 yetişkin (112 erkek ve 244 kadın; yaş aralığı 19–85) Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi’nin kısa formunun Kore versiyonunu (yürüme, orta ve yoğun FA ile oturma süresi) tamamladı. Sarkopeniyle ilişkili belirteçler yürüme hızı (ayağa takılan atalet sensörleri), el sıkma gücü (hidrolik dinamometre) ve boy karesine endekslenmiş ekstremit iskelet kas kütlesiydi (ASM/HT2; biyoelektrik empedans). Boy, kilo ve cinsiyete göre düzeltilmiş, doğrusal, kuadratik ve kübik yaş terimleri ile öngörücü × yaş etkileşimleri içeren hiyerarşik modere edilmiş regresyon her iki yönde (FA→belirteçler ve belirteçler→FA) gerçekleştirildi. FA değişkenleri karekök dönüşümüne tabi tutuldu ve heteroskedastisiteye dayanıklı standart hatalar kullanıldı.
Bulgular:
Vücut büyüklüğü, cinsiyet ve yaşın ötesinde, FA belirteçlerdeki varyansın çok azını açıkladı (ΔR2 ≤ 0.019). Yaş, yoğun FA ile ASM/HT2 arasındaki ilişkiyi modere etti (β = −0.07, %95 GA −0.12 ila −0.02, p = 0.008); bu ilişki yalnızca genç yetişkinlerde pozitifti. Ters yönde, kas durumu (el sıkma gücü ve ASM/HT2’nin bileşkesi) yürüme FA’sı ile pozitif olarak ilişkiliydi (β = 0.34, %95 GA 0.05 ila 0.63, p = 0.021) ve yaş, bunun yoğun FA ile ilişkisini modere etti (β = −0.12, %95 GA −0.22 ila −0.02, p = 0.018): daha yüksek kas durumu genç yetişkinlerde daha fazla yoğun FA ile ilişkiliydi (β = 0.73, %95 GA 0.21 ila 1.24, p = 0.006), ancak orta yaşlı veya daha yaşlı yetişkinlerde değildi. Orta düzey FA, yürüme hızı ile zayıf bir pozitif ilişki gösterdi (β = 0.12, p = 0.048).
Sonuçlar:
Genç yetişkinlerde, yoğun FA ve kas ölçümleri her iki yönde de ilişkiliydi ve bu eşleşme daha ileri yaşlarda görülmedi; kas durumu ayrıca yürüme FA’sı ile pozitif olarak ilişkiliydi. Çalışma tasarımı kesitsel olduğundan, bu ilişkilerin uzunlamasına veya müdahale çalışmalarında doğrulanması gerekmektedir.
Giriş
İskelet kas kütlesinin ve fonksiyonunun yaşla birlikte ilerleyici kaybı olan sarkopeni, yaşlı yetişkinlerin fonksiyonel bağımsızlığının ve yaşam kalitesinin önemli bir belirleyicisidir (). Prevalansı yaşla birlikte keskin bir şekilde artmakta, 65 yaş ve üzeri yetişkinlerin tahminen %10–20’sini ve 80 yaşın üzerindeki kişilerin yarısından fazlasını etkilemekte () ve dünya çapında nüfus yaşlandıkça giderek artan bir halk sağlığı sorunu haline gelmektedir (–). Azalmış güç ve yorgunluk hareketten caydırabildiğinden, sarkopeni düşük fiziksel aktivitenin (FA) ve kas kaybının birbirini şiddetlendirdiği bir döngüyü başlatabilir (, ). Bu nedenle, FA ve sarkopeni arasındaki etkileşimi anlamak, sağlıklı yaşlanmayı destekleyecek etkili stratejiler tasarlamak için esastır ().
Sarkopeni, kas kütlesi, gücü ve fiziksel fonksiyondaki paralel düşüşlerle karakterize edilir (). Artan sayıda kanıt, kas gücündeki kaybın, yalnızca kas kütlesindeki kayba kıyasla fiziksel fonksiyon ve olumsuz sonuçlarla daha yakından ilişkili olduğunu göstermektedir (–) ve mevcut konsensüs, düşük kas gücünü sarkopeninin birincil göstergesi olarak konumlandırmakta; düşük kas miktarı ve bozulmuş fiziksel performans ise sırasıyla doğrulayıcı ve şiddet kriterleri olarak hizmet etmektedir (). Buna göre, Avrupa Yaşlılarda Sarkopeni Çalışma Grubu kas kütlesinin, el sıkma gücünün ve yürüme hızının değerlendirilmesini önermekte (), Asya Sarkopeni Çalışma Grubu ise aynı üç bileşeni kullanmaktadır (). Bu makalede, “sarkopeniyle ilişkili belirteçler” dolaşımdaki biyobelirteçler yerine bu üç klinik bileşeni, yani kas gücünü, kas miktarını ve fiziksel performansı ifade etmektedir.
El sıkma gücü ve yürüme hızı, sağlık sonuçlarını öngören, yaygın olarak kullanılan pratik kas fonksiyonu belirteçleridir: yavaş yürüme (yaklaşık 0.8 m/s’nin altında) düşmeler ve aktivite kısıtlılığı ile ilişkilidir (, , ), düşük el sıkma gücü ise engellilik ve mortaliteyi öngörmektedir (, , ). El sıkma gücü, genel kas gücü için basit ama etkili bir vekildir (, ) ve yürüme özellikleri ile düşme riskiyle bağlantılıdır (, ). Boy karesine endekslenmiş ekstremit iskelet kas kütlesi (ASM/HT2), bu fonksiyonel ölçümleri kas miktarının bir endeksi olarak tamamlar ().
Düzenli fiziksel egzersiz kas kütlesini ve gücünü korumaya yardımcı olur, düşme riskini azaltır ve kardiyometabolik ile bilişsel sağlığı iyileştirir (, , ). Tersine, kas kaybı ve zayıflık bir kez ortaya çıktığında, azalmış aktivite metabolik disfonksiyonu hızlandırabilir ve kas rejenerasyonunu bozarak zararlı bir döngüyü besleyebilir (–). FA genellikle, ülkeler ve yaş grupları arasında kullanılan, yürüme, orta, yoğun ve sedanter alanları ayırt eden, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ) adlı doğrulanmış bir öz-bildirim aracıyla ölçülür (–). IPAQ kullanan çalışmalar, FA ile sarkopeniyle ilişkili güç, kütle ve fonksiyon arasında ilişkiler bildirmiştir (–).
Bu literatüre rağmen, çoğu çalışma tek bir yönü, genellikle FA’nın sarkopeni belirteçleriyle nasıl ilişkili olduğunu incelemiş ve daha olumlu belirteçlerin de daha yüksek FA ile ilişkili olup olmadığı veya bu ilişkilerin yaşa bağlı olarak değişip değişmediği gibi ters yönlü soruyu nadiren test etmiştir. Yaş, olası bir moderatördür çünkü belirteçler yetişkinlik boyunca doğrusal olmayan bir şekilde değişir: el sıkma gücü erken yetişkinlikte zirve yapar ve sonrasında azalır (), kas kütlesi orta yaşlardan itibaren daha keskin bir şekilde düşer (), alışılagelmiş yürüme hızı ise daha ileri yaşlara kadar korunur ve ardından yavaşlar (). Kas durumu ve alışkanlık haline gelmiş aktivite yaşam boyu birbirini güçlendirdiğinden, tek bir örneklemden her iki yönü incelemek, hangi eşleşmelerin en yakından ilişkili olduğunu ve kimler için olduğunu netleştirebilir. Bu nedenle, gençten yaşlıya kadar uzanan bir toplum örnekleminde, (1) IPAQ ile ölçülen FA’nın yürüme hızı, el sıkma gücü ve ASM/HT2 ile nasıl ilişkili olduğunu ve (2) bu belirteçlerin FA ile nasıl ilişkili olduğunu inceleyerek, her iki yönde de yaşın ilişkiyi modere edip etmediğini test ettik. Daha yüksek FA’nın daha olumlu belirteçlerle ilişkili olacağını, daha olumlu belirteçlerin de daha yüksek FA ile ilişkili olacağını ve bu ilişkilerin yaşa göre değişeceğini varsaydık.
Bulgular
Katılımcı özellikleri
Temel Bulgular ve Genel Değerlendirme
47.
MarianiBHoskovecCRochatSBülaCPendersJAminianK. 3D Gait assessment in young and elderly subjects using foot-worn inertial sensors. J Biomech. (2010) 43:2999–3006. 10.1016/j.jbiomech.2010.07.003
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
48.
DadashiFMarianiBRochatSBülaCJSantos-EggimannBAminianK. Gait and foot clearance parameters obtained using shoe-worn inertial sensors in a large-population sample of older adults. Sensors (Basel). (2014) 14:443–57. 10.3390/s140100443
- CrossRef
- Google Akademik
49.
McLesterCNNickersonBSKliszczewiczBMMcLesterJR. Reliability and agreement of various InBody body composition analyzers as compared to dual-energy X-ray absorptiometry in healthy men and women. J Clin Densitom. (2020) 23:443–50. 10.1016/j.jocd.2018.10.008
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Akademik
50.
LongJSErvinLH. Doğrusal regresyon modelinde heteroskedastisiteye dayanıklı standart hataların kullanımı. Am Stat. (2000) 54:217–24. 10.1080/00031305.2000.10474549
- CrossRef
- Google Scholar
51.
TukeyJW. Keşifsel Veri Analizi. Reading, MA: Addison-Wesley (1977).
- Google Scholar
52.
FaulFErdfelderEBuchnerALangAG. G*Power 3.1 kullanılarak istatistiksel güç analizleri: korelasyon ve regresyon analizleri için testler. Behav Res Methods. (2009) 41:1149–60. 10.3758/brm.41.4.1149
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Scholar
53.
MajedLSayeghSChrismasBCR. Katar’daki sağlıklı genç yetişkinler için referans yürüme hızları: obezite ve fiziksel aktivitenin modere edici etkisi. SAGE Open. (2022) 12:21582440221079919. 10.1177/21582440221079919
- CrossRef
- Google Scholar
54.
WuFWillsKLaslettLLOldenburgBJonesGWinzenbergT. Orta ila yoğun fiziksel aktivite, ancak sedanter zaman değil, Avustralyalı orta yaşlı kadınlardan oluşan bir kohortta kas-iskelet sistemi sağlığı sonuçlarıyla ilişkilidir. J Bone Miner Res. (2017) 32:708–15. 10.1002/jbmr.3028
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Scholar
55.
ShibataAIshiiKKoohsariMJSugiyamaTDunstanDWOwenNet ve diğerleri. Cihazla ölçülen sedanter zamanın yaşlı yetişkinlerin iskelet kas kütlesiyle doğrusal ve doğrusal olmayan ilişkileri. Exp Gerontol. (2022) 166:111870. 10.1016/j.exger.2022.111870
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Scholar
56.
SayerAASyddallHMartinHPatelHBaylisDCooperC. Sarkopeninin gelişimsel kökenleri. J Nutr Health Aging. (2008) 12:427–32. 10.1007/bf02982703
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Scholar
57.
BullFCAl-AnsariSSBiddleSBorodulinKBumanMPCardonVe diğerleri. Dünya Sağlık Örgütü’nün 2020 fiziksel aktivite ve sedanter davranış kılavuzları. Br J Sports Med. (2020) 54:1451–62. 10.1136/bjsports-2020-102955
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Scholar
58.
LeePHMacfarlaneDJLamTHStewartSM. Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kısa formunun (IPAQ-SF) geçerliliği: sistematik bir derleme. Int J Behav Nutr Phys Act. (2011) 8:115. 10.1186/1479-5868-8-115
- Pubmed Özet
- CrossRef
- Google Scholar
Özet
Anahtar Kelimeler
yaşlanma, yürüme hızı, el sıkma gücü, IPAQ, modere edilmiş regresyon, kas kütlesi, fiziksel aktivite, sarkopeni
Atıf
Kim K-S, Kim C ve Shin S (2026) Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi değişkenleri ile sarkopeniyle ilişkili belirteçler arasındaki karşılıklı ilişkiler: yaşın modere edici olduğu hiyerarşik modere edilmiş regresyon analizi. Front. Med. 13:1957791. doi: 10.3389/fmed.2026.1957791
Alındı
04 Ağustos 2026
Revize edildi
17 Ekim 2026
Kabul edildi
21 Ekim 2026
Yayınlandı
11 Kasım 2026
13 – 2026
Andreas Martin Seitz, Ulm Üniversitesi Tıp Merkezi, Almanya
Jérémy Raffin, Centre Hospitalo-Universitaire de Toulouse., Fransa
Fen Gu, Shanghai Jiao Tong Üniversitesi, Çin
© 2026 Kim, Kim ve Shin.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) şartları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazarların ve telif hakkı sahiplerinin belirtilmesi ve bu dergideki orijinal yayına kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak atıfta bulunulması koşuluyla, diğer platformlarda kullanımı, dağıtımı veya çoğaltılması mümkündür. Bu şartlara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izni verilmemektedir.
*Yazışma: Sunghoon Shin sshin27@ynu.ac.kr
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve yazarların bağlı olduğu kurumların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmak zorunda değildir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisi tarafından yapılabilecek herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya onaylanmaz.

