DERLEME makalesi
Front. Oncol., 12 Kasım 2026
Ayırgenitoüriner Onkoloji Bölümü
Cilt 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1913935
- Özet
Ahmed Bilal Khalid 1*
- TS
Tareq Salous 2
-
1. Dahiliye Anabilim Dalı, Emory University Winship Cancer Institute, Atlanta, GA, Amerika Birleşik Devletleri
-
2. Dahiliye Anabilim Dalı, Indiana University School of Medicine, Indianapolis, IN, Amerika Birleşik Devletleri
Makale ölçütleri
Özet
Testis Germ Hücreli Tümörleri (TGCT) hastalarında tanı ve tedavi manzarası değişmektedir. İki yeni biyomarker olan MicroRNA-371a-3p (miR-371) ve dolaşımdaki tümör DNA’sı (ctDNA), ilk çalışmalarda umut verici sonuçlar göstermiş ve konvansiyonel tümör markerlarına kıyasla üstün duyarlılık ve özgüllük sunma potansiyeli taşımaktadır. Kurtarma ve/veya yüksek doz kemoterapi (HDCT) sonrası ilerleyen hastalığı olan hastalarda tedavi seçenekleri sınırlı kalmaktadır. Bu hasta popülasyonunda immün-checkpoint inhibisyonu sınırlı bir etkinlik göstermiş olsa da, birkaç yeni terapötik strateji ortaya çıkmış ve en dikkat çzeni Claudin-6 (CLDN6) hedeflemektir. Bu makalede miR-371 ve ctDNA’daki son gelişmeleri öne çıkaracak, başlangıç tanısi, minimal rezidüel hastalık (MRD) değerlendirmesi alanındaki olası rollerini gözden geçirecek ve prognostik biyomarker olarak rollerini tartışacağız. Dirençli TGCT hastalarında hayatta kalma sonuçlarını iyileştirmeye yönelik son ve devam eden çalışmalar—including immün-checkpoint ve CD30 inhibisyonu, cabozantinib ile ilgili son çalışmalar, CLDN6 inhibisyonu ve HDCT sonrası hastalarda tirozin kinaz inhibisyonu (TKI) ile veya olmadan bakım kemoterapisinin rolünü gözden geçireceğiz.
Giriş
Platin bazlı kemoterapinin hücre tümörleri hastalarında bugüne kadar gösterdiği başarı, onkolojinin en büyük başarı hikayelerinden biri olarak yerini korumaktadır. Son beş yılda tedavi alan hastalarda sağlık durumunun iyileşmesi, testis kanserini en kolay tedavi edilebilen katı tümörlerden biri haline getirmiştir (). Ayrıca, başlangıç evrelemesi, risk stratifikasyonu ve takipte kullanılan konvansiyonel tümör işaretçileri olan AFP, hCG ve LDH kullanımı, hastalara yönelik tedavi algoritmalarını optimize ederek, her yıl binlerce hastaya risk stratifikasyonuna dayalı bakım sunulmasını sağlamıştır (). Buna rağmen, birkaç önemli zorluk hâlâ devam etmektedir. Hem standart platin bazlı kemoterapi hem de kurtarıcı yüksek doz kemoterapi sonrasında ilerleyen hastalarda, sonraki kemoterapiye yanıt oranı %20’nin altında olup, medyan hayatta kalma süresi 8 aydır; bu durum, bu hasta popülasyonunda yeni tedavilerin geliştirilmesinin gerekliliğini vurgulamaktadır (). Benzer şekilde, konvansiyonel tümör işaretçileri TGCT hastalarının tanısı ve risk stratifikasyonu için önemli bir araç olsa da, tanı anında hastaların %40-50’sinde negatif olabilmektedir (). Tedaviye dirençli TGCT hastalarında tedavi sonuçlarını iyileştirmeyi ve konvansiyonel serum tümör işaretçilerinden daha iyi hassasiyet ve özgüllüğe sahip biomarkerlar geliştirmeyi amaçlayan sürekli çalışmalar mevcuttur. Bu derlemede, bu çalışmalar öne çıkarılacaktır.
TGCT’lerde biomarkerlarda ilerlemeler
miR-371
Birçok çalışma, miR-371’in TGCT’lerin başlangıç tanısında kullanımını değerlendirmiştir. 616 TGCT hastası ve 258 sağlıklı kontrol ile yapılan 2019 tarihli bir çalışmada, miR-371’in TGCT’lerin başlangıç tanısında 90,1% hassasiyet, 94% özgüllük ve 0,97 AUC gösterdiği bildirilmiştir (). miR-371, hastalık evresi, tümör boyutu ve tedaviye yanıt ile korelasyon göstermiştir. Tekrarlayan TGCT hastalarında da pozitif miR-371 ifadesi gösterilmiştir (). Nappi ve arkadaşlarının 111 hastayla yaptığı ardıl çalışmada, çeşitli risk gruplarında miR-371’in TGCT’lerin başlangıç tanısında %96 hassasiyet ve %98 özgüllük gösterdiği benzer şekilde ortaya konmuştur ().
Konvansiyon tümör markörleriyle miR-371’in paylaştığı büyük bir sınırlama, teratomu tespit edememesidir. Bununla birlikte, son çalışmalar miR-371 ile MicroRNA-375 (miR-375) kombinasyonunun teratoma veya hayatta kalan non-teratomatöz hücre tümörü ile tümör nekrozunu ayırt etmede kullanılabileceği incelenmiştir. Nappi ve arkadaşları tarafından yürütülen ilk çalışma, 100 TGCT hastasında teratoma tespiti için miR-375’in tek başına veya miR-371 ile kombinasyonunda kullanımını araştırmıştır. Çalışmada saf teratoma olan 20, teratoma taşıma riski olmayan/düşük olan 42 hastadan oluşan bir keşif kohortu bulunmakta olup, teratoma tespiti için miR-371 ve miR-375 kombinasyonunun AUC değeri 0.95 olarak bulunmuştur. Doğrulama kohortunda (teratoma doğrulanmış 21 hasta, aktif hücre tümörü 6 hasta ve kemoterapi sonrası tam yanıt veren 11 hasta) miR-371 ve miR-375 kombinasyonu için AUC 0.77 olarak bildirilmiştir. Bu bulgu, teratoma tespitinde bütünleşik miR-371/miR-375 analizinin bir rolü olabileceğini göstermektedir.
İkinci çalışma, metastatik TGCT hastalarının kemoterapi sonrası retroperitoneal lenf diseksiyonu (pcRPLND) örneklerinde birleşik miR-371 ve miR-375 değerlendirmesinin hayatta kalan TGCT’ler ve teratomları tümör nekrozundan ayırt edebilme potansiyelini araştırmıştır. pcRPLND geçen 48 hastalı bu çalışmada 16 hastada saf teratoma, 16 hastada hayatta kalan TGCT ve 16 hastada nekroz/fibrozis bulunmaktaydı. miR-371 ve miR-375 testlerinin kombinasyonuyla yazarlar, hayatta kalan TGCT’leri ve teratomları nekroz/fibrozis ayırt etmede 93.8% duyarlılık, 93.8% özgüllük ve 0.938 AUC bildirmiştir. Bu bulgular, birleşik miR-371/miR-375 testinin gelecekte miRNA-negatif hastaların pcRPLND’den korunmasına yardımcı olabilecek yeni bir biomarker olarak hizmet verebileceği açısından umut vericidir; ancak küçük örneklem boyutu ve retrospektif tasarım, bu bulguların genelletilebilirliğini sınırlamakta ve testin klinik uygulamaya dahil edilmeden önce titiz bir prospektif doğrulamaya ihtiyaç olduğunu vurgulamaktadır.
MiR-371’in minimal residual hastalığın (MRD) tespitinde bir belirteç olarak kullanımı, orşiektomi sonrasında aktif takip (AS) uygulayan klinik evre I (CS1) testis germ hücreli tümörli hastalarda da değerlendirilmiştir. Saf seminomaya sahip olanların %60’ını, non-seminomatous TGCT’ye sahip olanların %40’ını içeren 200 hastalı bir çalışmada, algılanabilir bazal miR-371’in algılanamaz miR-371’e kıyasla anlamlı derecede daha kötü nüksüz hayatta kalma (RFS) ile ilişkili olduğu bulunmuştur (Hazard Oranı 10.28, p<0.002; 24 aylık RFS %32’ye karşı %89). Yazarlar, miR-371’in her iki major histoloji için de geleneksel risk katmanlaştırma ölçütlerini geride bıraktığını belirtmiştir: saf seminomada tümör boyutu ve Boorman risk grubu, non-seminomatous hücreli Tümörde ise lenfovasküler invazyon ve embriyonal karsinom baskın histoloji. Bununla birlikte, nüks yaşayan 40 hastanın %35’i bazalda miR-371 negatif, tersine hiç nüks yapmayan hastaların %10’u bazalda miR-371 pozitifmiştir. miR-371 pozitivitesine göre terapötik müdahalenin nasıl ve ne zaman yapılacağına dair prospektif verilerin olmaması, farklı merkezlerdeki miR-371 test metodolojisinin değişkenliği ve miR-371 hastalığının doğal seyrinin belirsizliği, miR-371’in güncel klinik uygulamada tedaviyle ilgili kararların verilmesinde kullanılması için tümüyle engellerdir.
MAGESTIC denemesi (NCT06060873), miR-371’in CS1 ve klinik evre II (CSII) hastalığı olan hastalarda takip ile cerrahi arasındaki kararın verilmesinde yol gösterici olarak kullanılabilecek olup olmadığını araştırmak amacıyla şu anda yürütülmektedir. TGCT hastalarında miR-371’i değerlendiren diğer devam eden denemeler arasında SWOG 1823/NCT04435756 ve NCT03067181 yer almaktadır.
ctDNA
ctDNA, aynı zamanda TGCT’li hastalarda hastalık izlemi için prognostik biyomarker olarak da önemli umut veriyor. Hassoun ve arkadaşlarının yaptığı çalışmada, orşiektomi sonrası gözetim (%23), Retroperitoneal Lenf Disseksiyonu (RPLND) (%7), kemoterapi (%41) veya kemoterapi + RPLND (%29) ile yönetilen klinik evre 1 ile III arasında değişen 74 hastada ctDNA testi yapıldı (). Çalışma, ctDNA’nın prognostik biyomarker olarak performansını iki pencere değerlendirdi; bunlar minimal rezidüel hastalık (MRD) penceresi (orşiektomi sonrası 1-12 hafta olarak tanımlanır ve herhangi bir birincil tedavinin başlatılmasından önceki dönem) ve gözetim penceresidir (orşiektomi sonrası tedavi almayan hastalarda >12 hafta, RPLND sonrası veya kemoterapi sonrası olarak tanımlanır). MRD ve gözetim pencerelerinde ctDNA pozitif çıkan hastalarda, ctDNA negatif hastalara kıyasla MRD penceresinde (hazoranj [HR], 5.11 [95% IG, 1.31-19.95]; P = .019) ve gözetim penceresinde (HR, 12.45 [95% IG, 4.32-35.85]; P <.0001) önemli ölçüde daha kötü olaydan uzak hayatta kalma gözlemlendi. Dikkat çezilen bir diğer nokta ise, MRD penceresinde kullanılabilir ctDNA bulunan beş hastanın ikisinde saf teratom olmasıydı. Yazarlar, daha fazla doğrulama ile ctDNA’nın, konvansiyonel tümör biyomarkerlarının ve görüntülemenin güvenilir olmadığı durumlarda tedavi kararlarını yönlendirmek için kullanılabileceğini vurguladı; örneğin kemoterapi sonrası rezidüel kitlelerin yönetimi veya RPLND sonrası adjuvan kemoterapiden faydalanacak hastaların belirlenmesi gibi.
Devam eden bir klinik deney (NCT07401316), yüksek riskli evre I, evre II ve evre III TGCT’li hastalarda ctDNA tespitinin yararını değerlendirmekte ve tedavi sonrası MRD için bir araç geliştirmeyi amaçlamaktadır.
miR-371 ve ctDNA: incelikler ve tehlikeler
Her iki biyomarker da umut verse de, ikisi arasında bazı önemli farklar bulunmaktadır. Bu farklardan bazıları Tablo 1‘de özetlenmiştir. miR-371, doğası gereği tümör bağımsız bir test olup, orşiektomi öncesinde ya da arşivlenmiş tümör dokusu bulunmayan vakalarda bile elde edilebilir. miR-371, ctDNA’ya kıyasla daha olgun bir gelişim aşamasındadır ve prospektif olarak validasyon edilme avantajına sahiptir. Öte yandan ctDNA, hücreli tümör hastalarında nispeten yeni bir tümör bilgili test olup, her birey hastası için kişiselleştirilmiş bir tümör paneli oluşturmak üzere tümör dokusunun dizilenmesini gerektirir. ctDNA ile ilgili güncel olarak bildirilen çalışmalar küçük hasta kohortlarına ya da tek merkezli çalışmalara dayanmakta ve dolayısıyla uzun takiple prospektif validasyona ihtiyaç duymaktadır. Ancak ctDNA’nın kişiselleştirilmiş, tümör bilgili yaklaşımı, hastalığın varlığı veya yokluğu ötesinde tamamlayıcı biyolojik bilgi sağlama potansiyeline sahiptir; oysa miR-371 bu konuda doğası gereği yetersizdir. Her iki biyomarker da teratomayı güvenilir şekilde tespit etmekte zorlansa da, yalnızca teratomaya yönelik hastalıkta tümör bilgili ctDNA’nın duyarlılığının %31 olduğu, miR-371’in ise teratomaya karşı düzenli olarak negatif olduğu gösterilmiştir (). Bunun nedeni iki testin doğasındadır: teratom miR-371 kümesini transkribe etmezken, teratom küçük miktarlarda tümör DNA’sı salımı yapar ve bu, tümör bilgili bir ctDNA testi ile tespit edilebilir. Son olarak, şunu vurgulamak isteriz ki, yazdığımız anda bu iki yaklaşımın da klinik pratiğe hazır olmadığı ve kılavuzlarla önerilen serum tümör markörü ve görüntüleme değerlendirmelerini yerine geçmemesi gerektiği unutulmamalıdır.
Tablo 1
| Parametre | Konvansiyonel serum tümör markörleri (AFP, hCG) | miR-371 | ctDNA |
|---|---|---|---|
| Yarı ömür | AFP için 5–7 gün hCG için 24–72 saat |
Kısa (<12 saat) | Kısa (<12 saat) |
| Hassasiyet | AFP: %60-70 NSGCT’de, seminomada üretilmez hCG: NSGCT’de %20-30, seminomada ≈%50 |
Tüm evrelerde her iki histolojide %87-94 (teratomatöz olmayan Hücre Tümörü) | ≈%85-88 (teratomatöz olmayan Hücre Tümörü) |
| Spesifik | Değişken, çok sayıda yanlış pozitif | Yüksek (>90%) | Çok yüksek (%98-100) |
| Teratom Tespiti | Yok | Yok | Düşük ancak bildirilen çalışmalar teratomların ≈%30’unda tespit edilebilir |
| Tedavi sonrası MRD değerlendirmesi (orşiektomi dahil) | Sınırlı | Sınırlı | Güçlü (+MRD penceresinde ctDNA ile belirgin şekilde azalmış EFS) |
| Tedaviye yanıt azalması (ör. kemoterapi) | Evet | Evet | Evet |
| Güncel Durum | Bakım standardı | İzleniyor (geç, neredeyse validasyon) | İzleniyor (erken) |
Konvansiyonel serum tümör markörleri, ctDNA ve miR-371 arasındaki karşılaştırma.
MRD, Minimal Residual Hastalık; AFP, alfa-fetoprotein; hCG, insan koryon gonadotropini; NSGCT, Non-Seminomatous Hücre Tümörü; miR-371, MicroRNA-371a-3p; ctDNA, dolaşan tümör DNA’sı; EFS, olaydan ücretsiz hayatta kalma.
Çıkış terapötik stratejiler
Cisplatin temelli kombinasyon kemoterapi ile birlikte yüksek doz kemoterapinin (HDCT) periferik kök hücre nakli (PBSCT) ile birlikte ilerlemesi sayesinde TGCT hastalarının çoğu iyileşmektedir (, ). Ne var ki, ilk ve kurtarma rejimenlerinden sonra ilerleyen hastalar için tedavi seçenekleri sınırlı kalmakta, sonraki tedavileri alanlarda medyan hayatta kalma 8 aydır (). Bu bölümde ve Tablo 2‘de, bu hasta popülasyonunda tedavi sonuçlarını iyileştirmeye yönelik güncel ve devam eden çalışmalar öne çıkarılacaktır.
Tablo 2
| Hedef | Ajan | Faz | Nüfus | Sonuçlar | Güncel durum |
|---|---|---|---|---|---|
| PD-1 | Pembrolizumab | II | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli | ORR %0; radyografik stabil hastalık (SD) gösteren 12 hastadan 2’si | Tamamlandı |
| CD30 | Brentuximab Vedotin | II | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli | ORR %0; stabil hastalık (SD) gösteren 18 hastadan 6’sı | Tamamlandı |
| Çok reseptörlü tirozin kinaz inhibitörü | Cabozantinib | II | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli | Klinik fayda oranı (birincil son nokta): %43,2 | Takip devam ediyor |
| Topoizomeraz II | Bakım amaçlı ağırlıklı etoposid | II | HDCT ve PBSCT ile tedavi sonrası bakım tedavisi | İleriye dönük çalışma devam ediyor; geriye dönük seride 2 yıllık PFS ve OS sırasıyla %55 ve %61 (gözlem ile %46 ve %54’e karşı) | Devam ediyor |
| Çok reseptörlü tirozin kinaz inhibitörü + Topoizomeraz II | Zanzalintinib ile günlük ağırlıklı etoposid bakım tedavisi | I/II | HDCT ve PBSCT ile tedavi sonrası bakım tedavisi | UYGULANILAMAZ | Devam ediyor |
| Claudin-6 | ASP 1650 | II | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli | ORR %0; stabil hastalık (SD) gösteren 18 hastadan 6’sı | Tamamlandı |
| Claudin-6 | BNT211-01 | II | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli TGCT dahil claudin 6+ ifade eden solid tümörler | ORR %38 ve Hastalığı Kontrol Oranı %69 | TGCT’li hastalarda sonlandırıldı |
| Claudin-6 | XmAB541 | I | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli TGCT dahil claudin 6+ ifade eden solid tümörler | UYGULANILAMAZ | Devam ediyor |
| Claudin-6 | CTIM-76 | I | 2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli testis germ hücreli tümörler dahil ovaryen, endometrial kanserler ve claudin 6+ edenen solid tümörler | UYGULANILAMAZ | Devam ediyor |
2 veya daha fazla tedavi hattına dirençli testis germ hücreli tümör hastalarının tedavisinde güncel ve devam eden çalışmalar.
PD-1, Program hücre ölümü proteini. HDCT, yüksek doz kemoterapi. PBSCT, Periferik Kök Hütre Transplantasyonu. TGCT, testis Germ-Hücre Tümörleri. ORR, objektif yanıt oranı. SD, stabil hastalık. PFS, ilerlemeye özgü hayatta kalma. OS, Genel Hayatta Kalma.
Pembrolizumab
Faz II klinik bir çalışmada, ilk hat ve en az bir kurtarıcı kemoterapi rejimine dirençli 12 TGCT hastasına tek ajan Program hücre ölümü proteini (PD-1) inhibitörü pembrolizumab ile tedavi edildi (). Kısmi veya tam yanıt gözlenmedi. En iyi yanıt, 2 hastada görüntüleme ile stabil hastalık olarak görüldü. İmmün checkpoint bloklamasından gelen yanıt eksikliği, TGCT’lerin doğuştan ‘soğuk’ immünobiyolojisine bağlanmıştır; yani, bir T-hücre yanıtının etkisini sınırlayan düşük tümör mutasyon yükü ve az sayıda neoantijen mevcuttur. Bu bulgular, diğer immün checkpoint inhibitörlerini değerlendiren çalışmalarla tutarlıdır; bunlara PD-L1 inhibitörü avelumab ve PD-1/Cytotoxic T-Hücre İlişkinli-4 (CTLA-4) inhibitörleri nivolumab ve ipilimumab kombinasyonu dahildir (, ).
Brentuximab vedotin
Brentuximab Vedotin, CD30’ya karşı yönlendirilen bir antikor-ilaç konjugatıdır. CD30, bazı NSGCT hastalarında yüksek derecede ekspres edilir (). Bu ekspresyon, kemoterapiyle kapsamlı tedavinin ardından bile korunmaya devam etmektedir (). Faz 2 bir çalışma, dirençli NSGCT’li 18 hastada Brentuximab’ın güvenliğini ve etkinliğini değerlendirmiştir (). 6 hastada en iyi yanıt görüntüleme ile stabil hastalık olarak görüldü, ancak kısmi veya tam yanıt gözlenmedi ve yazarlar Brentuximab Vedotin’in dirençli TGCT’li hastalarda anlamlı tek ajan aktivitesi göstermediği sonucuna vardı. Bu yaklaşımın neden başarısız olduğu belirsiz olsa da, bu çalışmada CD30 pozitifliği fayda öngörmedi (hem CD30+ hem de CD30- hastalarda geçici tümör markörü düşüşü oluştu); bu da CD30 ekspresyonunun dışında faydayı sürükleyen ayrı bir değişken olduğunu öne sürmektedir. CD30 ekspres eden NSGCT için yeni bir CD30 yönlendirilmiş Şimerik Antigen Reseptörü T-Hücre tedavisi (CAR-T) değerlendiren bir klinik çalışma (NCT05634785) şu anda devam etmektedir.
Cabozantinib
Cabozantinib, TGCT’de biyolojik önemi olan c-MET, VEGF, RET ve AXL’yi hedefleyen oral bir tirozin kinaz inhibitörü (TKI’dir) (, ). Son dönemde Simon iki aşamalı tasarım kullanılarak yürütülen tek kollu bir faz II çalışması, refrakter TGCT’si olan 44 hastada cabozantinib’in etkinliğini değerlendirmiştir (). Birincil uç nokta olan klinik fayda oranı %43,2 olup, 2 hastada kısmi yanıt ve en az 3 süre boyunca stabil hastalık gösteren 17 hastada (%38,6) yanıt gözlenmiştir. Cabozantinib aynı zamanda sitotoksik TGCT kemoterapisinin yan etkileriyle büyük ölçüde örtüşmeyen bir profile sahiptir ve refrakter TGCT’si hastalarda klinik fayda gösteren ilk sitotoksik olmayan ajandır.
Yüksek doz kemoterapiden sonra bakım tedavisi
Yüksek doz kemoterapiden sonra hayatta kalma sonuçlarını iyileştirmeye yönelik bakım kemoterapisinin başlatılması, TGCT’si hastalarda ayrıca değerlendirilmiştir. Indiana Üniversitesi’nden 383 hastalık büyük bir retrospektif seride, 141 hastası bakım amaçlı etoposid almış, 242 hastası ise yalnızca takip edilmiştir. Bakım amaçlı etoposid, HDCT tamamlandıktan sonra 21 gün boyunca ardışık olarak, 4 haftada bir 3 döngü verilmiştir. İki yıllık PFS ve OS sırasıyla %55 ile %46 ve %61 ile %54 olarak bildirilmiştir. Ancak çalışmanın retrospektif doğası nedeniyle, bu bulgular seçim yanlılığı riski nedeniyle dikkatli yorumlanmalıdır; günlük oral etoposidin eklenmesi ile takibin seçimi, tedavi eden hekimin takdirine bırakılmıştır. HDCT sonrası serolojik remisyona ulaşılan NSGCT’si hastalarda, bakım amaçlı etoposidin takip ile karşılaştırılması artık prospektif olarak çalışılmaktadır ().
Önceden tartışılan kabozantinin, nükseden TGCT hastalarında gösterdiği başarı göz önüne alındığında, bakım etoposide’ın içine alınan oral TKI’ların eklenmesi de incelenmektedir. Zanzalintinib, hedefleri olarak MET, VEGFR2 ve TAM reseptörlerini içeren, kabozantine göre daha kısa yarı ömre sahip yeni bir oral TKI’dır. Bu özellik, daha önce belirtildiği gibi HDCT sonrası TGCT hastalarında potansiyel bir umut vadeden günlük oral etoposide ile kombinasyonunu mümkün kılar. Faz I/II çalışmasında, zanzalintinib ile oral etoposide’ın bakım tedavisi olarak PBSCT ile HDCT sonrası nükseden TGCT hastalarında güvenlilik öndez çohası ile birlikte incelenmektedir ().
Claudin 6
Laudin-6 (CLDN6), laudin ailesinin bir parçası olan hücre yüzeyi sıkı birleşim proteinidir (). Son zamanlarda nükseden veya tedaviye dirençli TGCT hastalarında moleküler bir hedef olarak önemli ilgi görmüştür. CLDN6, embriyonik ve fetal gelişim sırasında yüksek düzeyde ifade edilirken, normal sağlıklı yetişkin dokusunda düşük düzeyde ifade edilir; ancak hücre tümörleri dahil birkaç insan malignitesinde yüksek ifade düzeyi gösterildiği bildirilmektedir (, ). Monoklonal antikorlar, antikor ilaç konjugatları, bispesifik T-hücre aktive edicileri ve CAR-T terapileri dahil birkaç terapötik ajan, TGCT hastalarında gelişimin çeşitli aşamalarındadır.
İlk girişim, geri dönen TGCT’li 19 hastada CLDN6’ya karşı bir monoklonal antikor olan ASP 1650’nin değerlendirildiği faz II’lik bir çalışmaydı. Tek kollu bu çalışmada ORR 0 olarak bulundu ve çalışma zayıf etkinlik nedeniyle erken aşamada durduruldu. Yazarlar, çalışmanın geri dönen TGCT’de CLDN6’nın çalıştırılabilirliğini gösterdiğini belirtti; arşiv dokusunda değerlendirilebilir tümör örneklerine sahip hastaların 16’sının 15’inde CLDN6 ifadesi bulundu ve yanıt eksikliğinin ASP 1650’nin etki mekanizmasından kaynaklanmış olabileceği öne sürüldü. Bunun ardından, bir CLDN6 CAR-T’si olan BNT211-01’in faz I/IIa çalışması geldi. 2024 güncellemesinde, güçlendirici bir RNA aşısı (CARVac) ile veya olmadan uygulanan araştırma aşamasındaki bu CAR-T hücre tedavisi, geri dönen/dirençli CLDN6+ katı tümörli hastalarda %38 ORR ve %69 hastalık kontrol oranı gösterdi. Derece 3 tedavi ilişkili adverse olaylar hastaların %64’ünde, sitokin salınım sendromu ise hastaların %46’sında görüldü. BNT211–01, diğer CLDN6 ifade eden katı tümörli hastalar için değerlendirme aşamasında kalsa da, ilaç üreticisi o tarihten itibaren TGCT’li hastalarda ürünün araştırılmasını durdurdu ().
CLDN6 hedefli Bispecific T-hücre Engagerler (BiTE) kullanımı da TGCT hastalarında incelenmektedir. BiTE’ler iki bağlanma alanına sahip sentetik antikorlardır; T-hücre kolu T-hücreler üzerindeki CD3 reseptörüne, tümör kolu ise belirli bir tümör ilişkili antijene (bu durumda CLDN6 ekspres eden TGCT) bağlanır. Takip eden sitotoksik T-hücre aktivasyonu, sitotoksik proteinlerin salınması ve tümör hücresi lizisine yol açar. TGCT hastalarında CLDN6 hedefli BiTE terapisi için ilk-insan çalışması, hastanın karacigerinde BioMab02.1 kodlayan ve TGCT üzerindeki CLDN6 ile T-hücreler üzerindeki CD3’ü hedefleyen, lipid nanoparçacıkla kapsüllenmiş araştırma amaçlı bir mRNA ürünü olan BNT142’dir. Başlangıçta genel güvenlik profilinin yönetilebilir olduğu gösterilmesine rağmen, deney sponsor tarafından sonlandırılmıştır. CLDN6 ekspres eden TGCT hastalarında diğer araştırma amaçlı BiTE’lerin güvenliğini ve etkinliğini değerlendirmek için bir dizi başka çalışma halen devam etmektedir. Bunlar arasında şu anda devam eden XmAB541 ve CTIM-76 deneyleri yer almaktadır. CLDN6’yı hedefleyen, umut verici görünen başka bir yenilikçi yaklaşım da tri-specific T-hücre Engagerlerin kullanımıdır. Tümör dokusunda CLDN6’ya ek olarak hem CD3 hem de CD137’e çift bağlanan SAIL66, umut verici klinik öncesi veriler göstermiş ve TGCT’leri de içeren CLDN6 ekspres eden solid tümörlerde hastalarda faz I çalışmasında değerlendirilmektedir.
Novel targets
Yukarıda vurgulanan yaklaşımların yanı sıra, TGCT hastalarında başka yeni hedeflerin keşfi için de çalışmalar sürmektedir. Trofoblast hücre yüzey antijeni 2 (TROP-2), meme kanseri dahil birkaç katı tümörde aşırı ekspres edilmiş olup, metastatik meme kanseri hastalarında onaylı bir tedavisi olan Sacituzumab Govitecan bulunmaktadır. 60 bireysel TGCT örneğinde yapılan bir çalışmada, TROP-2 ekspresyonu örneklerin %48’inde saptanmış olup, koryokarsinom ve yumurta kesesi tümöründe daha yüksek ekspresyon görülerek bunun gelecekte potansiyel bir hedef olarak rolü vurgulanmıştır. Başka bir çalışmada ise hücre kökenli tümör hastalarında başka bir terapötik hedef olan Nectin-4 ekspresyonu değerlendirilmiştir. Değerlendirilebilir 88 örneğin %48,8’inde Nectin-4 ekspresyonu gösterilmiş olup, teratomda en yüksek ekspresyon gözlemlenerek nectin-4 yönlü terapilerin rezektabilemeyen teratom hastalarında rol oynayabileceği öne sürülmüştür.
Sonuçlar ve gelecekteki yönler
TGCT hastalarının büyük çoğunluğunun sisplatin temelli kombinasyon kemoterapisiyle iyileşmesi nedeniyle, sürdürülen çalışmalar tedaviye ilişkili toksisitelerin azaltılmasına ve platina dirençli hastalarda yeni ilaç keşfine odaklanmaktadır. İki yeni TGCT biyarkeri olan ctDNA ve miRNA-371, TGCT’in tanı doğruluğunu artırma, definitive tedaviden sonra MRD’li hastaları tespit etme ve yüksek riskli hastalarda kişiselleştirilmiş biyarker yönlü bakımı sunarak hastaları risk kategorilerine ayırma potansiyeline sahiptir.
ctDNA’ya kıyasla miRNA-371, gelişimin daha olgun bir aşamasında olup, çok merkezli büyük kohortlarda prospektif validasyondan geçmiştir. İlk tanıda ve nüks hastalığı daha erken tespit etmede konvansiyon tümör markerlarına göre üstün duyarlılık göstermiş; düzeyleri hastalık yükü, evre ve tedavi yanıtı ile güçlü ilişkilidir. Ancak konvansiyon tümör markerları gibi teratomu tespit etme yeteneği yoktur. Öte yandan ctDNA’nın tümör bilgisine dayalı yaklaşımı, tümör biyolojisinde değerli içgörüler sunabilir ve teorik olarak, platina dayalı kemoterapiden sonra inatlı hastalığın klonal evrimini izleyebilir. ctDNA aynı zamanda miRNA-371’e göre üstün prognoz bilgisi sunar; orşiektomi veya tedavi (cerrahi veya kemoterapi) sonrası pozitif bir ctDNA, önemli ölçüde azalmış olaydan uzak sağkalımla ilişkilidir; buna karşın miRNA-371 bu ortamlarda nüks için tekrar tekrar öngörülemez olarak gösterilmiştir (, ). Ancak ctDNA, teratom tespiti konusunda da benzer kör noktalara sahiptir. ctDNA bazı teratomları tespit edebilse de, bildirilen çalışmalarda yalnızca yaklaşık %30 duyarlılıkla güvenilir bir şekilde bunu yapamamaktadır.
TGCT topluluğunda, bu iki biyomarker’ın birbirine rakip değil, tamamlayıcı olarak görülmesi yönünde artan bir görüş bulunmaktadır ve bu biyomarker’ların özgün değerleri, tedavi yükseltme veya düşürme kararlarını almak için tümör biyomarker’ları ve görüntüleme ile birlikte kullanılacağı bir geleceği şekillendirebilir. Her ikisi de tamamlayıcı klinik pencerelerinde üstün performans göstermektedir: miRNA-371 hayatta olan hastalık ve hastalık takibi için, ctDNA ise tedavi sonrası minimal kalan hastalık (MRD) penceresinde prognoz için kullanılır ve her ikisi de birbirini tamamlayan, tekrarlayan değil, farklı biyolojik sinyalleri yansıtır. Her birinin güçlü yanlarını kullanıp serum tümör biyomarker’larının uzun süredir geçerliliği kanıtlanmış yapısını da birleştiren birleşik bir test, kemoterapiye bağlı morbiditeyi azaltmanın ötesinde, genç ve yüksek oranda iyileşebilir bir hastalığı olan popülasyonda CT görüntülemeye maruz kalmayı da potansiyel olarak azaltabilir. Birleşik bir test biyolojik açıdan makul olsa da, bu çerçeveyi destekleyecek herhangi bir prospektif veri şu anda mevcut değildir ve yine bu aşamada klinik kararlar almak için her iki biyomarker’ın kullanılması konusunda uyarıda bulunmak isteriz.
Son olarak, platina dayalı kemoterapiye nükseden veya dirençli hastalarda ve kurtarma amaçlı konvansiyonel veya yüksek doz kemoterapiye başvuran hastalarda sonuçlar hâlâ kötüdür. Bu hastalığı olan popülasyonda etkili bir tedavi bulma çabaları şu ana kadar başarısız olmuş olup, son dönemde dikkat çeken iki önemli girişim pembrolizumab ve brentuximab vedotin’in başarısızlıkları olmuştur. Yine de, CLDN6 hedefli terapilerin incelendiği gibi diğer terapötik yaklaşımlar değerlendirme aşamasındadır. Son dönemde cabozantinib, yoğun ön tedavi görmüş, dirençli TGCT popülasyonunda klinik fayda göstermiş olup, takibi sürdürülmektedir. Çalışılan diğer yaklaşımlar arasında, yüksek doz kemoterapi (HDCT) sonrası hastalarda tedavi sonuçlarını iyileştirmek amacıyla bakım terapileri olarak zanzalitinib ve/veya etoposid’in eklenmesi yer almaktadır. İki on yıldan uzun bir süredir TGCT tedavisine yeni bir ilaç eklenmemiş olması ve bu hasta kohortundaki kötü klinik sonuçlar göz önüne alındığında, dirençli hastalığı olan hastalarda bir terapötik atılımın çoktan beklenen ve TGCT topluluğunu oluşturan hekimler ve hastalar tarafından beklenen bir gelişme olması gerekmektedir.
Açıklamalar
Yazar katkıları
AK: Kavramlaştırma, İnceleme ve düzenleme, Veri yönetimi, Yazılım, Kaynaklar, Özgün metin. TS: Kavramlaştırma, İnceleme ve düzenleme, Özgün metin, Yönetim, Veri yönetimi, Doğrulama.
Fonlama
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayını için finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka beyanı
Yazar(lar), bu metnin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanıldığını beyan etmiştir. Üretken yapay zeka, hakem inceleme sürecinde, hakemlerin ctdNA ve miRNA 371 dışında biyomarkerlar eklemeye ilişkin yorumunda atıfta bulunulan çalışmaların bulunmasına yardımcı olmak için kullanılmıştır. Hakemin önerdiği yaklaşımların (ekstrasellüler veziküller, DNA metilasyon imzaları, proteomik yaklaşımlar) ve EZH2 inhibitörlerinin, CDK inhibitörlerinin, BET inhibitörlerinin arkasındaki kanıtları bulmak için açık kanıt kullanılmıştır. Üretken yapay zeka tarafından sağlanan kanıtları bağımsız olarak değerlendirmiş ve hakeme verilen yanıtı, yayılmış çalışmalar temel alarak metinleştirmek için bu bilgileri kullanmışızdır. Tartışılan bu stratejiler nihayetinde metnimizin bir parçası olmamıştır.
Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş ve olası hataların tespiti için yazarların mümkün olduğunca incelediği doğruluk önlemleri alınmıştır. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
Hanna N, Einhorn L. Testicular cancer — discoveries and updates. N Engl J Med. (2014) 371:2005–16. doi: 10.1056/nejmra1407550
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Dieckmann KP, Simonsen-Richter H, Kulejewski M, Anheuser P, Zecha H, Isbarn H ve ark. Serum tumour markers in testicular germ cell tumours: Frequencies of elevated levels and extents of marker elevation are significantly associated with clinical parameters and with response to treatment. BioMed Res Int. (2019) 2019:5030349. doi: 10.1155/2019/5030349
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Porcu P, Bhatia S, Sharma M, Einhorn L. Results of treatment after relapse from high-dose chemotherapy in germ cell tumors. J Clin Oncol. (2000) 18:1181–6. doi: 10.1200/jco.2000.18.6.1181
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Pedrazzoli P, Rosti G, Soresini E, Ciani S, Secondino S. Serum tumour markers in germ cell tumours: From diagnosis to cure. Crit Rev Oncol/Hematol. (2021) 159:103224. doi: 10.1016/j.critrevonc.2021.103224
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Dieckmann KP, Radtke A, Geczi L, Matthies C, Anheuser P, Eckardt U ve ark. Serum levels of microRNA-371a-3p (M371 test) as a new biomarker of testicular germ cell tumors: Results of a prospective multicentric study. J Clin Oncol. (2019) 37:1412–23. doi: 10.1200/jco.18.01480
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Nappi, Thi, Miller, Huntsman, Deigl, Martin ve ark. Germ hücre malignansileri için son derece spesifik bir biyomarker geliştirme: Gerçek hücre malignansileri spektrumunda plazma miR-371 ekspresyonu. J Clin Oncol. (2019) 37:3090–8. doi: 10.1200/jco.18.02057
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Yodkhunnatham ve Nair, Kaur, Puri, Yuen, Bagrodia. Testis hücre malignansilerinde microRNA’lar: Teratomaya yönelik meydan okuma. Int J Mol Sci. (2024) 25. doi: 10.3390/ijms25042156
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Nappi, Thi, Adra, Hamilton, Leao, Lavoie ve ark. Malignant gerçek hücre tümörlerinde teratom ve aktif gerçek hücre malignansı bileşenlerini tanımlamak için dolaşımdaki miR-375 ve miR-371’in entegre ekspresyonu. Eur Urol. (2021) 79:16–9. doi: 10.1016/j.eururo.2020.10.024
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Kremer, von Brandenstein, Wittersheim, Koeditz, Paffenholz, Hellmich ve ark. MicroRNA-371a-3p ve 375-5p’nin kombinasyonu, kemoterapi sonrası retroperitoneal lenf nodu diseksiyon örneklerinde hayatta kalan gerçek hücre tümörü ve teratomu nekrozdan ayırt edebilir. Transl Androl Urol. (2021) 10:1647–55. doi: 10.21037/tau-20-1349
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Tran, Lewin, O’Haire, Grimison, Lynam, Jones ve ark. Klinik aşama 1 testis gerçek hücre tümöründe (TGCT) minimal rezidüel hastalığın (MRD) bir göstergesi olarak miR-371a-3p (miR-371) klinik yararlılığını değerlendiren prospektif bir kohort çalışması olan CLIMATE’den ilk sonuçlar: ANZUP 1906. J Clin Oncol. (2026) 44:586. doi: 10.1200/jco.2026.44.7_suppl.586
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Hassoun, R., Ben-David, R., Sfakianos, J.P., Laliotis, G., Au, C., Cary, C. ve diğerleri. JCO Precis Oncol. (2025) 9:e2500176. doi: 10.1200/po-25-00176
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Thakker, P.U., Drake, C., Zeng, J., Tennant, A., Masterson, T.A., Cary, C. Diagnostic kemik dışı lenf nodu diseksiyonu ile tedavi edilen testis germ hücreli tümör hastalarında retroperitoneal histolojiyi öngörmede dolaşan tümör DNA’sının tanısal doğruluğu. Eur Urol. (2026) 90:196–9. doi: 10.1016/j.eururo.2026.03.018
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Adra, N., Abonour, R., Althouse, S.K., Albany, C., Hanna, N.H., Einhorn, L.H. Nükseyen metastatik germ hücreli tümörlerde yüksek doz kemoterapi ve otojen periferik kan kök hücre nakli: Indiana Üniversitesi deneyimi. J Clin Oncol. (2017) 35:1096–102. doi: 10.1200/jco.2016.69.5395
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Adra, N., Einhorn, L.H., Althouse, S.K., Ammakkanavar, N.R., Musapatika, D., Albany, C. ve diğerleri. Platina dirençli germ hücreli tümörlerde pembrolizumab faz II çalışması: Hoosier Cancer Research Network çalışması GU14-206. Ann Oncol. (2018) 29:209–14. doi: 10.1093/annonc/mdx680
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Mego, M., Svetlovska, D., Chovanec, M., Reckova, M., Rejlekova, K., Obertova, J. ve diğerleri. Çoklu nüks/dirençli germ hücreli kanserde avelumab faz II çalışması. Invest New Drugs. (2019) 37:748–54. doi: 10.1007/s10637-019-00805-4
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
McGregor BA, Campbell M, Xie W, Farah S, Bilen MA, Schmidt A, et al.
İleri nadid ürolojik malignitelere sahip hastalarda nivolumab ve ipilimumab kullanımı üzerine çok merkezli, 2. faz çalışmasının sonuçları. Cancer. (2021) 127:840-9. doi: 10.1002/cncr.33328- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Pallesen G, Hamilton-Dutoit SJ.
Ki-1 (CD30) antijeni, embriyonik karsinomun tümör hücreleri tarafından düzenli olarak ifade edilir. Am J Pathol. (1988) 133:446-50.- Google Scholar
- View reference in article
-
Giannatempo P, Paolini B, Miceli R, Raggi D, Nicolai N, Farè E, et al.
Tedavi süreci boyunca embriyonik karsinom tarafından sürdürülen CD30 ifadesi: kişiselleştirilmiş tedavi için değerli bir hedefin prognoz önemi. J Urol. (2013) 190:1919-24. doi: 10.1016/j.juro.2013.04.057- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Ashkar R, Feldman D, Adra N, Zaid M, Funt S, Althouse S, et al.
Nüks eden/refractory hücreli tümörlerde brentuximab vedotin’in 2. faz deneyi. Invest New Drugs. (2021) 39:1656-63. doi: 10.21203/rs.3.rs-406485/v1- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Scheri K, Leonetti E, Laino L, Gigantino V, Gesualdi L, Grammatico P, et al.
c-MET reseptörü, malign testiküler hücreli tümörler için potansiyel bir biomarker ve hedef molekül. Oncotarget. (2018) 9:31842-60. doi: 10.18632/oncotarget.25867- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Fukuda S, Shirahama T, Imazono Y, Tsushima T, Ohmori H, Kayajima T, et al.
Metastatik hastalığın bir göstergesi olarak testiküler hücreli tümörleri hastalarında vasküler endotelyal growth faktörünün ifadesi. Cancer. (1999) 85:1323-30. doi: 10.1002/(sici)1097-0142(19990315)85:6<1323::aid-cncr15>3.0.co;2-g- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
King, J., Althouse, S.K., Zang, Y., Salous, T., Hanna, N.H., Einhorn, L.H. ve diğerleri. Nüve-yinilen ve dirençli hücre tümörlerinde cabozantinib’in değerlendirildiği faz II çalışması. J Clin Oncol. (2026) 44:587. doi: 10.1200/jco.2026.44.7_suppl.587
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Sebai, T., Meyer, Z.S., Abonour, R., King, J., Salous, T., Richardson, N. ve diğerleri. Nüve-yinilen seminom olmayan hücre tümörlerinde yüksek doz kemoterapi ve periferik kan kök hücre naklinden sonra bakım amaçlı ağız yoluyla alınan etoposit ile yalnızca gözlem arasındaki rastgele faz II çalışması. J Clin Oncol. (2026) 44:TPS625. doi: 10.1200/jco.2026.44.7_suppl.tps625
- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Khalid, A.B., Zang, Y., Salous, T., Richardson, N., Adra, N., Einhorn, L.H. ve diğerleri. Nüve-yinilen metastatik hücre tümörü (GCT) hastalarında yüksek doz kemoterapiden sonra ağız yoluyla alınan etoposit ile birlikte bakım amaçlı zanzalintinib kullanımı. J Clin Oncol. (2026) 44:TPS626. doi: 10.1200/jco.2026.44.7_suppl.tps626
- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Du, H., Yang, X., Fan, J., Du, X. Claudin 6: Tümörlerde terapötik perspektifler ve ifade ile düzenlenme mekanizmaları (Derleme). Mol Med Rep. (2021) 24. doi: 10.3892/mmr.2021.12316
- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Hewitt, K.J., Agarwal, R., Morin, P.J. Claudin gen ailesi: Normal ve neoplastik dokularda ifade. BMC Cancer. (2006) 6:186. doi: 10.1186/1471-2407-6-186
- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Adra, NV, Vaughn, DJ, Einhorn, LH, Hanna, NH, Funt, S ve Rosales, Met al.
İkili nüks veya refrakter hücre tümörleri olan erkek hastalarda ASP1650’nin güvenliği ve etkinliğini değerlendiren faz II çalışma. Invest New Drugs. (2022) 40:1087–94. doi: 10.1007/s10637-022-01276-w- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Haanen, BGA, Mackensen, A, Schultze-Florey, C, Alsdorf, W, Wagner-Drouet, E, Heudobler, D ve al.
İkili nüks/refrakter CLDN6+ solid tümörleri olan hastalarda CLDN6 CAR T hücreleri ve CLDN6 kodlayan mRNA aşısının güvenliği ve etkinliğini değerlendiren, devam eden, ilk-in-insan faz I çalışma olan BNT211-01 (NCT04503278)’den güncellenmiş sonuçlar. Ann Oncol. (2024) 35:S489–S90. doi: 10.1016/j.annonc.2024.08.678- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
İkili nüks veya refrakter Claudin 6 Pozitif testiküler veya ekagadinal hücre tümörleri erkek katılımcılarda CLDN6 CAR-T ± CLDN6 RNA-LPX’nin tümöre karşı aktivite ve güvenliğini değerlendiren Açık Etiket Faz II Çalışması (2025). Çevrimiçi erişim: https://clinicaltrials.gov/study/NCT06940804.
- Google Scholar
- View reference in article
-
Huehls, AM, Coupet, TA, Sentman, CL.
Kanser immunterapisinde bispecific T-hücre yönlendiriciler. Immunol Cell Biol. (2015) 93:290–6. doi: 10.1038/icb.2014.93- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Stadler, CR, Ellinghaus, U, Fischer, L, Bähr-Mahmud, H, Rao, M, Lindemann, C ve al.
İnsan claudin 6’yı hedef alan RNA kodlu T-hücre yönlendirici bispecific antikorun preklinik etkinliği ve farmakokinetiği. Sci Transl Med. (2024) 16:eadl2720. doi: 10.1126/scitranslmed.adl2720- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
YapTAHernando-CalvoAHCalvoEMorenoVMarquezRPapadopoulosKPet al.
BNT142’nin, Claudin 6 (CLDN6) ve CD3’ye hedeflenen ilk sınıf mRNA kodlu, bispeifik antikor olarak değerlendirildiği ilk insan faz I/II çalışmasının CLDN6-pozitif ileri katı tümörlü hastalarda (pts) değerlendirilmesi. J Clin Oncol. (2025) 43:2501. doi: 10.1200/jco.2025.43.16_suppl.2501- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
CLDN6-pozitif ileri katı tümörlü hastalarda BNT142’nin güvenliğini ve ön etkiliğini değerlendirmek amacıyla genişleme kohortlarıyla birlikte doz artışlı, açık etiketli, çok merkezli faz I/Iia, ilk insan çalışması (2022). Çevrimiçi erişim: https://clinicaltrials.gov/study/NCT05262530.
- Google Scholar
- View reference in article
-
LevitzDGutierrezMWinerISReilleyMDuskaLRSubbiahVet al.
Hücreli hücre tümörleri ve diğer ileri katı tümörlü olgularda, XmAb541 (claudin-6 x CD3) T-hücrelerini birleştiren bispeifik antorun güvenliğini ve tolere edilebilirliğini değerlendirmek amacıyla doz artışlı ve genişlemeli, ilk insan faz 1 çalışması. J Clin Oncol. (2025) 43:TPS652. doi: 10.1200/jco.2025.43.5_suppl.tps652- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
O’CearbhaillREBarveMADarusCGabrailNYJohannetPLohJet al.
Tekrarlayan over kanseri ve diğer ileri katı tümörlü hastalarda, claudin-6 (CLDN6) hedefli bispeifik antikor CTIM-76’nın ilk insan faz 1 çalışması. J Clin Oncol. (2025) 43:TPS2685. doi: 10.1200/JCO.2025.43.16_suppl.TPS2685- CrossRef
- Google Scholar
-
İleri katı tümörlerde Xmab541’nin güvenliğini ve tolere edilebilirliğini değerlendirmek amacıyla doz artışlı ve genişlemeli, ilk insan faz 1 çalışması (2024). Çevrimiçi erişim: https://clinicaltrials.gov/study/NCT06276491.
- Google Scholar
-
Yinileyici over kanseri ve diğer ileri katı tümörleri olan hastalarda Claudin-6 (CLDN6) hedefli bisifik antikor CTIM-76’nın 1. faz, insanda ilk kez uygulanan çalışma (2024). Çevrimiçi erişim: https://clinicaltrials.gov/study/NCT06515613.
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Kamikawa T, Kimura N, Ishii S, Muraoka M, Kodama T, Taniguchi K ve ark.
SAIL66, CLDN6 hedefli hücre neslinin sonraki kuşağına ait bir T-hücre yönlendirici, CD3/CD137’ye çift bağlanma yoluyla güçlü antitörör etkisi gösterir. J Immunother Cancer. (2024) 12:e009563. doi: 10.1136/jitc-2024-009563- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Bardia A, Hurvitz SA, Olaney SM, Loirat D, Punie K, Oliveira M ve ark.
Metastatik üçlü negatif breast kanserinde sacituzumab govitecan. N Engl J Med. (2021) 384:1529–41. doi: 10.1056/nejmoa2028485- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Richardson N, Salous T, King J, Hanna N, Idrees M, Ulbright T ve ark.
Hücre nesli tümörlerinde (GCT) TROP-2 ifadesi. J Clin Oncol. (2025) 43:5031. doi: 10.1200/jco.2025.43.16_suppl.5031- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Salous T, Sandusky G, Richardson N, Hanna N, King J, Masterson T ve ark.
Hücre nesli tümörlerde nectin-4 ifadesi. J Clin Oncol. (2026) 44:e17009. doi: 10.1200/jco.2026.44.16_suppl.e17009- Pubmed Özeti
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Fankhauser CD, Christiansen AJ, Rothermundt C, Cathomas R, Wettstein MS, Grossmann NC ve ark.
Evre I testis hücre nesli tümörleri erkeklerinde aktif takip sırasında serum miR-371a-3p kullanılarak nükslerin saptanması. Br J Cancer. (2022) 126:1140–4. doi: 10.1038/s41416-021-01643-z- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Belge GD, Ülüpınar C, Nestler T, Lemke M, Törzsök P, Trenti E ve ark. DRKS-00019223 çalışmalarında evre I testis germ hücreli tümörlerinin takibinde mikRNA-371a-3p serum seviyeleri aracılığıyla nüks tespiti. Clin Cancer Res. (2024) 30:404–12. doi: 10.1158/1078-0432.CCR-23-0730
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Bowling GC, Lacson JC, Almeida AA, Rhee J, Chesnut G, Nichols CR ve ark. Testis germ hücreli tümörlerin kodunu çözme: risk, biyoloji ve biomarker’ların geleceğin bakımına entegrasyonu. Gene. (2026) 988:150044. doi: 10.1016/j.gene.2026.150044
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
Özet
Anhtar Kelimeler
Claudin 6, ctDNA, miR-371, refrakter germ, testis-germ hücreli tümörler
Atıf
Khalid AB ve Salous T (2026) Testis germ hücreli tümörlerde yeni biomarker’lar ve ortaya çıkan terapötik stratejiler. Front. Oncol. 16:1913935. doi: 10.3389/fonc.2026.1913935
Alındı
19 Haziran 2026
Güncellendi
18 Ekim 2026
Kabul edildi
29 Ekim 2026
Yayınlandı
12 Kasım 2026
16 – 2026
Jad Chahoud, Beyrut Amerikan Üniversitesi, Lübnan
Francesco Esposito, Ulusal Araştırma Konseyi (CNR), İtalya
Zuzana Országhová, Comenius Üniversitesi ve Ulusal Kanser Enstitüsü, Slovakya
© 2026 Khalid ve Salous.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Yerleşik akademik uygulamalarla uyumlu şekilde, özgün yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin atıf yapılması ve bu dergideki özgün yayının gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Ahmed Bilal Khalid, ahmed.bilal.khalid@emory.edu
Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

