GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 15 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Endokrinoloji

Marker-Negatif Mediyastinal Seminomada Nadir KIT D820V Mutasyonu ve Dolaşan Tümör DNA’sı ile Doğrulanan Tam Yanıt

✍️ Editör Masası • 📅 14 Kasım 2026 • ⏱️ 23 dk okuma
Marker-Negatif Mediyastinal Seminomada Nadir KIT D820V Mutasyonu ve Dolaşan Tümör DNA’sı ile Doğrulanan Tam Yanıt

Vaka Raporu makalesi

Front. Oncol., 12 Kasım 2026

Sec. Ürolojik Onkoloji

Volume 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1955115

  • LA

    Liban Abdikarim 1*

  • PB

    Peter Bela Illei 2

  • OH

    Osman Hashmi 3

  • FY

    Furhan Yunus 4

  • 1. Thomas Hastanesi, Dahiliye Bölümü, Infirmary Health, Fairhope, AL, Amerika Birleşik Devletleri

  • 2. Sitopatoloji Bölümü, Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi, Baltimore, MD, Amerika Birleşik Devletleri

  • 3. Toraks Cerrahisi Bölümü, Infirmary Health, Mobile, AL, Amerika Birleşik Devletleri

  • 4. Infirmary Cancer Care, Infirmary Health, Mobile, AL, Amerika Birleşik Devletleri

Makale metrikleri

Özet

KIT, seminomada en sık mutasyona uğrayan onkojen olup, mediastinal seminomadaki mutasyonel yelpaze testiküler olgulardan farklıdır. meme, jinekolojik ve kolorektal kanserlerde sık görülen AKT1 nokta mutasyonları, hücreli tümörlerde raporlanmamıştır. Patojenik KIT p.D820V aktivasyon halkası mutasyonu ve buna eşlik eden AKT1 p.W80R plekstrin homoloji varyantı taşıyan, önceki herhangi bir hücreli tümörde tanımlanmayan çift düzeyde PI3K/AKT yol aktivasyonu içeren 52 yaşında, 12,38 cm’lik ön mediastinal bir seminoma ile başvuran bir erkek olgu tanımlıyoruz. BEP kemoterapisinden sonra tam yanıt PET-CT ile doğrulandı ve dolaşımdaki tümör DNA’sının temizlenmesi (ortalama tümör molekülleri/mL’de 1335,6’dan algılanamayacak düzeye) ile marker-negatif (AFP/β-hCG) ekstragonadal bir seminomada moleküler yanıt doğrulandı. Yapısal modelleme, p.D820V’nin konstitütif kinaz aktivitesi sağladığını ve I tip tirozin kinaz inhibitörlerine duyarlılık gösterdiğini öngörmektedir. Üst düzey KIT ve alt düzey AKT1 mutasyonlarının eşlik etmesi, nüks durumunda hedefe yönelik tedavi açısından önem taşımaktadır.

Giriş

Primer mediastinal hücre tümörleri (PMGCT’ler), yetişkinlerde en sık görülen ekstagonadal GCT’leri temsil eder ve tüm ekstagonadal olguların %78’ine kadarını oluşturur; saf seminomalar ise PMGCT’lerin neredeyse %44’ünü oluşturur (). Pneymonik olmayan visseral metastaz içermeyen mediastinal seminomalar, Uluslararası Hücre Tümörü İşbirliği Grubu (IGCCCG) kriterlerine göre ‘iyi risk’ olarak sınıflandırılır ve mediastinal non-seminoma eşleriyle karşılaştırıldığında genellikle mükemmel sonuçlar gösterir. Standart birinci basamak tedavi, cisplatine dayalı kemoterapi olup, kalan kitlelerin PET rehberliğinde takibi yapılır; konvansiyonel serum tümür belirteçleri ve hedefli terapi, bu yüksek derecede iyileşebilir hastalıkta sınırlı roller üstlenir.

KIT, seminomalarda en sık mutasyone olan gen olup ekson 17 aktivasyon halkası mutasyonları baskınlık gösterir (). Testiküler seminomalarda kanonik ekson 17 KIT mutasyonları D816V ve D816H’dir (). Dikkat çeken bir nokta, Przygodzki ve arkadaşlarının ekstinal seminomaların %50’ye kadarında ekson 17 KIT mutasyonları bulmuş olmasına rağmen, yerleşik kodon 816 mutasyonlarını belirgin biçimde gözlememiş, bunun yerine benzersiz KIT mutasyon desenleri bulmuş olmasıdır (). D820 mutasyonları KIT‘nin ekson 17’sinde testiküler seminomalar ve intrakranyal germinomalarda nadiren bildirilmiş olsa da, D820V tüm GCT alt tiplerinde istisnai derecede nadir olup, yalnızca bir kez mediastinal seminomada bildirilmiştir (–).

AKT1 nokta mutasyonları GCT’lerde son derece nadir olup, yalnızca cisplatine dirençli tümörlerde bildirilmiş; W80R varyantı ise hiç bir hücre tümöründe tanımlanmamıştır (). PI3K/AKT yol aktivasyonu, seminomada tanınmış bir onkojenik eksen olup; KIT kazanım fonksiyonu mutasyonları ve aşırı ekspresyonu, aktive edici KRAS/NRAS mutasyonları, PTEN kaybı ve nadir görülen PIK3CA mutasyonları gibi çoklu üst akım mekanizmaları aracılığıWith seminomada konstitutif olarak aktive olur; doğrudan AKT1 nokta mutasyonları aracılığıyla değil (). Bu olguda, doğrudan bir AKT1 nokta mutasyonunun yanına bir KIT kazanım fonksiyonu somatik varyantının eşlik etmesi, seminomada çift düğüm yol aktivasyonunun yeni bir mekanizmasını temsil ediyor olabilir.

Geleneksel serum ve tümör markörleri (AFP, β-hCG, LDH) seminomalarda sınırlı duyarlılığa sahiptir; dolaşımdaki tümör DNA’sı (ctDNA) GCT’ler için umut verici bir biyomarker olarak öne çıkmış olsa da, mediastinal/dış testis kökenli seminomalarda prospektif olarak çalışılmamıştır (, ).

Bu makalede, BEP kemoterapisinden sonra ctDNA ile doğrulanmış tam yanıt veren, çift KIT p.D820V ve AKT1 p.W80R mutasyonunu taşıyan ilk primer mediastinal seminoma olguunu rapor ediyor ve bu bulguların moleküler önemi ile terapötik çıkarımlarını tartışıyoruz.

Olgu tanımı

Klinik sunum ve tanı çalışması

Koroner arter hastalığı, tip 2 diabetes mellitus ve hipertansiyon bulunan 52 yaşında bir erkek, sternum arkasında rahatsızlık ve iskemik değerlendirme amacıyla hastaneye yatırıldı. Aile öyküsünde, hücre kökenli veya testis tümörleri dahil bilinen bir malignite yoktu. 17 paket-yıl sigara öyküsü vardı ve 12 yıl önce bıraktı; haftada yaklaşık üç standart alkol içeceği tüketti ve mesleki maruziyet bildirmedi. İlk kardiyolojik çalışma (kardiyolik biyomarkerlar, sol kalp kateterizasyonu) belirleyici olmadı; ancak Göğüs BT (Şekil 1A) ön mediastinal alanda kilolu bir kitle plus mediastinal lenfadenopati ve buna eşlik eden küçük bir perikardiyal efüzyon ortaya koydu. Fizik muayene, Karın/Pelvis BT veya testis ultrasonografiğinde intra-abdominal pelvik lenfadenopati veya belirgin bir primer malignite saptanmadı. Takip eden PET BT, ön mediastinal alanda tutulum gösteren bir maligniteyle uyumlu bulguları doğruladı ve SUV 9.4 ile 12,38 cm’ye kadar lobüle bir ön mediastinal kitle ortaya koydu (Şekil 1B).

Şekil 1

Laboratuvar çalışması, yükselmiş LDH (327 U/L) için pozitif çıktı; tümör markörleri alfa-fetoprotein (AFP) ve β-hCG her ikisi de normal sınırlarındaydı, bu da markör-negatif bir sunumu işaret ediyordu. Robotik sol göğüs keşfi ve hem mediastinal kitle hem de perikardiyumdan biyopsi gerçekleştirildi.

Patolojik tanı

İlk sitometrik akış sonuçları B-lenfoblastik limfoma yönünde bir tablo gösteriyordu; mediastinal kitleden alınan cytoprepte belirgin hücresellik, çoğunlukla CD45+ (%83) lenfositlerden oluşuyordu. Perikard biyopsisi, reaktif görünümlü mezotelial hücrelerle birlikte benign fibromembranöz doku ortaya koydu, ancak malignite yönünde morfolojik bir kanıt vermedi. Biyopsi örnekleri ileri analiz ve immünhistokimya değerlendirmesi için başka bir merkeze gönderildi; burada belirgin eozinofilik-berrak, köpükcüklü sitoplazmaya sahip, yuvarlakdan oval nükleusa ve belirgin nukleusa sahip büyük tümör hücrelerinden oluşan yelpazeler ve nodüller, aralara karışmış kısmen ezilmiş lenfositlerle birlikte görüldü.

Immünhistokimya OCT3/4 ve CD117 (membranöz) için pozitif, CAM5.2 ve pankeratín için leke leke noktasal boyama gösterdi; CD30, CD45 ve CD34 için negatifti. Ki-67 proliferatif indeksi %80-90 düzeyindeydi (Tablo 1). CD3 ve CD20 pozitifliği, neoplastik hücrelerden çok karışık reaktif lenfositleri vurguladı. Patoloji ve görüntüleme bulgularının birleştirilmesiyle hastaya, negatif tümör markörleri ve non-pulmoner visseral metastaz olmaması nedeniyle ‘iyi risk’ IGCCCG sınıflandırmasına dayalı, ekstagonal ön mediastinal seminoma tanısı konuldu.

Tablo 1

Marker Sonuç Yorum
OCT3/4 Pozitif Germinal hücre tümörü kökenini doğrular; seminoma ve embriyonel karsinom için yüksek duyarlılık ve özgüllük gösterir
CD117 (c-KIT) Pozitif (membranöz) Seminomayı destekler; klasik seminoma için karakteristik olan membranöz boyanma deseni
CAM5.2 Pozitif (lekele, noktasal) Düşük molekül ağırlıklı sitokeratin; noktasal desen, yaygın epitel boyanması yerine seminomayla uyumlu
OSCAR (sitokeratin) Odaklı pozitif Sınırlı epitel farklılaşmasını doğrulayan sitokeratin klonu; seminomayla uyumlu
Pancytokeratin (AE1/AE3) Odaklı pozitif (noktasal) Geniş spektrum sitokeratin; odaklı noktasal pozitiflik, yaygın boyanma gösteren karsinom yerine seminomayı destekler
Ki-67 %80–90 (lezyon hücreleri) Seminomayla uyumlu yüksek proliferatif indeks
CD30 Negatif Embriyonel karsinom ve anapastik büyük hücre limfomasına karşı konuşur
CD45 (LCA) Negatif (tüm hücreleri) Limfomayı birincil tanı olarak dışlar; yalnızca karışık lenfositlerde pozitif
CD34 Negatif (tüm hücreleri) B-lenfoblastik limfomayı dışlar; stromavasküler boyanma iç kontrol görevi görür

Anterior mediastinal kitle biyopsisinden immünhistokimya bulguları.

IHC, immünhistokimya; LCA, lökosit ortak antijen;.

Moleküler Profilleme ve tedavi süreci

Kapsamlı genomik profilleme (Caris Life Sciences MI Cancer Seek), nadir bir patojenik somatik KIT p.D820V mutasyonunu ve AKT1 muhtemel patojenik p.W80R varyantını, sırasıyla 47% ve 22% varyant alel frekansı (VAF) ile ortaya çıkardı (Tablo 2). Bu olguda özel üreme hücresi (germlin) testi yapılmadı. Başlangıç ctDNA değeri mL başına 1335,6 ortalık tümör molekülü (MTM) olarak bulundu. Tümör mutasyonel yükü düşük, kromozomal heterozigotluk kaybı saptanmadı ve mikrosatelit stabil (MSS) olarak değerlendirildi. PD-L1 için tümör oranı skoru (TPS) %15 olarak ölçüldü.

Tablo 2

Gen Transkript HGVS cDNA HGVS protein Kromozom konumu (GRCh38) VAF Zigozis ACMG/AMP sınıflandırması Tahmin edilen etki COSMIC ID ClinVar ID OncoKB düzeyi
KIT NM_000222.2 c.2459A>T p.Asp820Val (p.D820V) 4q12 47% Heterozigot Patojenik İşlev kazanımı; dürtüsel kinaz aktivasyonu (aktivasyon halkası, ekson 17); ligandan bağımsız otofosforilasyon ve PI3K/AKT sinyal iletimi COSM1317 4710726 Muhtemel Ojenik, Düzey 3B
AKT1 NM_005163.2 c.238T>C p.Trp80Arg (p.W80R) 14q32.33 22% Heterozigot Muhtepat Jenik Pleckstrin homoloji (PH) alanı varyantı; bilgisayarda yüksek patojeniklik tahmini; ancak işlevsel doğrulama eksik. Raporlanmadı Raporlanmadı Muhtemel Ojenik, Düzey 3B

Anterior mediastinal bir seminomanın kapsamlı genomik profillemesi ile saptanan patojenik ve muhtepat patojenik somatik varyantlar.

Tümör dokusu FFPE kullanılarak Caris Life Sciences MI Cancer Seek nesil dizileme platformu (Phoenix, AZ) ile genomik profillemeye alındı. Varyantlar HGVS terminolojisi (v21.1.4) kullanılarak raporlandı ve GRCh38/hg38 referans genomuna eşlendi. Referans transkriptleri: NM_000222.2 (KIT), NM_005163.2 (AKT1). Varyant sınıflandırması, Caris Life Sciences’ın raporladığı ACMG/AMP beş seviyeli terminolojisine uygundur. Veritabanı açıklamaları: COSMIC v104, ClinVar ve OncoKB (tümü Temmuz 2026’da erişildi). Zigotosite, tahmini tümör saflığı ve ploidili bağlamda varyant alel frekansı kullanılarak çıkarıldı.

ACMG, American College of Medical Genetics and Genomics; AMP, Association for Molecular Pathology; COSMIC, Catalogue of Somatic Mutations in Cancer; FFPE, formalin ile sabitlenmiş, parafin gömülü; GCT, hücre kökenli tümör; GRCh38, Genome Reference Consortium Human Build 38; HGVS, Human Genome Variation Society; NGS, nesil dizileme; PH, pleckstrin homoloji; VAF, varyant alel frekansı.

Hasta, doz değişikliği veya önemli tedaviye bağlı adverse olay olmaksızın dört siklus BEP (Bleomisin, Etoposid, Cisplatin) aldı. İyi riskli seminoma geleneksel olarak üç siklus BEP veya dört siklus EP ile tedavi edilse de, tedavi ekibi şişkin (12,38 cm) primer mediastinal sunum nedeniyle dört siklus BEP tercih etti. 3. siklus sonrası göğüs BT’sinde rezidüel 4,87 x 2,34 cm’lik bir kitle (Şekil 1C) gösterirken, PET BT’de tam metabolik yanıt ve tedaviden sonra saptanamayan ctDNA (0 MTM/mL) izlendi ve 4. siklus sonrası da saptamaya gerek kalmayan durum sürdü. Tedavinin tamamlanmasından 2 aylık takipte, tekrarlanan FDG-PET ile rezidüel mediastinal kitlede metabolik aktivite olmadığı doğrulandı. Bu olgunun tanı, tedavi ve klinik takip zamanlaması Şekil 2‘de yansıtılmaktadır.

Şekil 2

Tartışma

Bu olguda belirlenen KIT D820V mutasyonu, mediastinal seminomada yenilikçi bir bulgu temsil eder. KIT, seminomalarda en sık mutasyona uğrayan onkogen olup, bu aktive edici mutasyonlar testiküler seminomaların neredeyse %26’sında ve birincil mediastinal seminomalarda %50’ye kadar oranlarda saptanmaktadır (, ).

Mediastinal seminomalarda görülen mutasyonel yelpaze, hem intrakranyal hem de testiküler eşleriyle ayrışır görünüyor. Birincil mediastinal seminomalarda KIT‘i sistematik olarak dizilen tek önceki çalışmada, Przygodzki ve arkaları olguların %50’sinde (4/8) exon 17 mutasyonları dahilinde K818R, D820V ve N822K belirlemişlerdir; ancak dikkat çecek şekilde, testiküler seminomalarda baskın olan standart kodon 816 mutasyonları saptanmamıştır (). Bu güncel olguda, KIT p.D820V mutasyonu, exon 17’nin aktivasyon halkasının içinde, kanonik D816 sıcak noktasından dört residue aşağıda yer almaktadır. Mediastinal seminomalarda Przygodzki ve arkaları D820V’yi, exon 17’nin birden fazla kanonik dışı mutasyonundan biri olarak belirlemişlerdir; ancak bu olguda olduğu gibi kapsamlı moleküler profilleme, ko-mutasyonel analiz veya tedavi yanıtı korelasyonu olmadan ().

Konformasyonel olarak, D820V ikamelemenin, yerleşik D816V mutasyonuna fonksiyonel açıdan benzer etkiler göstermesi beklenmektedir. Bu iki residue, A-halkasının içinde yer alır ve negatif yüklü aspartatın hidrofobik valinle ikame edilmesi, kinazın inaktif konformasyonunu (DFG-out) kararsızlaştırarak hayati bir elektrostatik etkileşimi ortadan kaldırır (). D820 residue, A-halkasının karşılaştırılabilir bir konumunda yer alır ve aynı elektrostatik mikroortamla çevrilidir. Böylece, D820V’nin de benzer bir mekanizmayla inaktif konformasyonu kararsızlaştırarak dengeyi benzer bileşik aktivasyon yönüne kaydırması teorileştirilmektedir ().

Bu yapısal fark, terapötik yaklaşımı doğrudan etkiler. Imatinib ve sunitinib dahil tip II tirozin kinaz inhibitörleri (TKİ’ler), tercihle inaktif DFG-out konformasyonuna bağlanır ve dolayısıyla aktif konformasyonu koruyan herhangi bir aktivasyon döngüsü mutasyonuna karşı etkisizleşir. D820 pozisyonu aynı ölçüde katı bir fonksiyonel karakterizasyona sahip olmasa da, D820Y’nin hem GIST hem de melanomada birincil imatinib direnci sağladığı gösterilmiştir. Bu bulgu, D820V’nin aktif konformasyonu tercih edeceği ve benzer biçimde tip II TKİ bağlanmasına direneceğine dair yapısal tahminlerle tutarlı. Öte yandan, avapritinib ve midostaurin gibi tip I TKİ’ler aktif DFG-in konformasyonuna bağlanır ve özellikle ekson-17 mutant KIT‘yi baskılamak amacıyla geliştirilmiştir. Bu ajanların seminomada D820V’ye karşı etkinlik göstereceği hâlâ tahmine dayanıyor, ancak yapısal gerekçe ikna edici.

Hedefe yönelik terapi değerlendirmelerinin ötesinde, KIT mutasyon durumu benzer biçimde cisplatin duyarlılığına dair ortaya çıkan öngörülerle uyumludur. 2026 ASCO yıllık kongresinde sunulan 556 GCT hastasına ilişkin güncel bir analizde D’Andrea ve arkadaşları, KIT mutasyonlarının cisplatin duyarlılığıyla anlamlı biçimde ilişkili olduğunu (cisplatin duyarlı tümörlerde %14’e karşı cisplatin dirençli tümörlerde %5; P<0.01), TP53 mutasyonlarının ve MDM2 amplifikasyonlarının ise cisplatin direnciyle ilişkili olduğunu bulmuştur. Bu bulgular, sunulan olguda gözlemlenen tam yanıtla tutarlı; bu yanıt, kitleli mediastinal hastalığa rağmen üçüncü BEP döngüsünden sonra elde edilmiştir. Dikkat çeken bir nokta, bu olgunun tümöründe GCT’lerde iyi huylu cisplatin yanıtına dair yerleşik bir öngörü olan TP53 mutasyonlarının olmaması ve seminomaların karakteristik özelliği olan ve içsel kimyaterapi duyarlılığına katkıda bulunabilecek düşük bir TMB taşımasıdır.

IGCCCG’ye göre iyi riskli seminomada birinci basamak tedavi, BEP’in üç döngüsü veya EP’in döngüsüdür; bu hastaya, kalın (12,38 cm) primer mediastinal sunum nedeniyle tedavi ekibinin inisiyatifiyle dört döngü BEP verilmiştir. Seminomanın üstün kemosenzitiviitesiyle uyumlu olarak lokal tedavi uygulanmamıştır. Erken evre hastalık için tarihsel olarak kullanılan radyoterapi, kemoterapiye tam metabolik yanıt ve mediastinal irradyasyonun morbiditesi nedeniyle endike değildir. Geride kalan 4,87 cm’lik kitle PET-negatiftir ve güncel kılavuzlar, seminomada FDG tutulumu göstermeyen geride kalan kitlelerin rezeksiyonunu veya irradyasyonunu değil, izlemayı destekler; çünkü bunlar çoğunlukla fibrozis veya nekroz temsil eder; kemoterapi sonrası PET, bu durumda hayatta kalan tümörü geride kalan fibrotik dokudan ayırt etmek için standart araçtır. Nüks durumunda, kurtarma kemoterapisi TIP (Paklitaksel, İfosfamid ve Cisplatin) yerleşik standardı korurken, KIT- ve PI3K/AKT hedefli yaklaşımlar araştırma aşamasında ve yalnızca hipotez üreten düzeydedir.

Bununla birlikte, KIT mutasyonlarının eş zamanlı mitojenik yol değişimleriyle birlikte görülmesi, nüks/refraktar durumda terapötik yelpazayı karmaşıklaştırabilir. Mata ve arkaları, KIT-mutant GCT’lerin eş zamanlı RAS/MAPK yol değişimleriyle anlamlı derecede zenginleştiğini (KIT-vilddoğal olana göre %34,8’e karşı %19,2; P = 0,02), KRAS (%21,7), RRAS2 (%11,8) ve diğer MAPK eticilerinde ko-mutasyonlar içerdiğini bildirmiştir. Bu olguda, eş zamanlı RAS/MAPK yol mutasyonu saptanmamıştır. Bunun yerine, eş zamanlı değişim AKT1 p.W80R’dir ve PI3K/AKT/mTOR yoluna hizalanır: mutant KIT‘nin seminomalarda aşağısında sürekli aktive olan bir sinyal ekseni. Bu çift vuruş mimarisi ve terapötik sonuçları aşağıda ayrıntılı olarak verilmiştir.

AKT1, serin-treonin kinaz ailesinin bir enzimini kodlayan bir gen olup tüm insan kanserlerinin yaklaşık %1’inde mutasyon görür; bu mutasyonların büyük çoğunluğu, plekstrin homologi (PH) alanında yer alan ve iyi bilinen E17K sıcak noktasındadır. E17K’nin ötesinde, L52R, Q79K, D323H gibi uzun bir nadir, sıcak nokta dışı PH mutasyonu kuyruğu bulunmaktadır ve her biri değişken işlevsel sonuçlar gösterir: bazıları aktive edici sürücü olarak, bazıları ise ilaç duyarlılığı üzerinde kanıtlanmış bir etkisi olmayan yalnızca yolcu mutasyonları olarak işlev görür. AKT1 somatik nokta mutasyonları germ hücre tümörlerinde (GCT) son derece nadirdir: günümüze kadar yapılan en büyük, yalnızca seminoma’ya özgü analiz olan AACR Project GENIE seminoma çalışmasında AKT1, veri setinde tekrarlayan mutasyona uğrayan genler arasında yer almaz. Bilgimize göre, AKT1 p.W80R’ın günümüze kadar herhangi bir GCT’de bildirildiği yoktur. Bu nedenle, bu olguda KIT D820V (üst akımbı reseptör aktivasyonu) ile AKT1 W80R’ın (olası doğrudan AKT aktivasyonu) birlikte görülmesi, PI3K/AKT ekseninde çift düzeyde bir aktivite oluşturur (Şekil 3) ve bu bulgu daha önce herhangi bir GCT’de tanımlanmamıştır. Bu çift aktivitenin terapötik sonuçları, BEP kemoterapisine dirençli olgularda ayrıca incelenmeyi gerektirmektedir.

Şekil 3

Codon 80, PH alanının içinde, AKT’yi oto inhibe konformasyonda koruyan PH-kinaz alanı (PH-KD) arayüzünde yer alır; bu arayüzdeki mutasyonlar, PH-KD temasını bozarak oto inhibisyonu bozabilir ve böylece sürekli AKT aktivasyonu ile onkojenik sinyal iletimine yol açar. Birkaç algoritma (PolyPhen-2, SIFT, korunum analizi), W80’un özellikle daha patojenik AKT1 missens varyantlarından biri olduğunu hesaplamsal olarak doğrulamıştır. Yakından ilişkili AKT2 varyantı W80C fonksiyonel olarak çalışılmış ve allosterik AKT inhibitörü MK-2206’ya karşı belirsiz kanıtlar göstermiş, ancak ATP-rekabetçi inhibitörlere karşı göstermemiştir. W80R ise ne in vitro ne de in vivo fonksiyonel olarak doğrulanmış; bu nedenle bu olguda patojenik olarak sınıflandırılması, hesaplamsal patojeniklik algoritmaları ve yapısal modele dayanmaktadır.

Şu noktaya dikkat çekilmektedir: non-E17K mutasyonları AKT inhibitörlerine değişken duyarlılık gösterir; aleje özgü aktivasyon farmakolojik duyarlılığı belirler ve böylece PH-KD arayüzü mutasyonları (örneğin W80R) allosterik inhibitörlere (örneğin MK-2206) karşı direnç kalmaya devam edebilir, ancak ATP-competitive (ATP’ye rekabetçi) inhibitörlere örneğin capivasertib’e duyarlı olabilir. Capivasertib (AZD5363), ATP’ye rekabetçi bir pan AKT inhibitörü olup, FDA onayını PIK3CA/AKT1/PTEN-değişikliği gösteren HR+, HER2- meme kanserinde almıştır. Dolayısıyla, bu hastadaki malignitenin nüks etmesi durumunda, ATP’ye rekabetçi inhibitörlere örneğin capivasertib’e, allosteric bir inhibitör yerine moleküler bilgiye dayalı bir strateji olarak başvurulabilir; zira GCT’lerde AKT inhibitörleri için henüz klinik veri bulunmamaktadır. Imatinib kullanılarak GCT’lerde yürütülen önceki KIT hedefli çalışmalar, minimalden hiç yanıta ya da hiç yanıt vermeye yaklaşılmıştır; bu muhtemelen KIT inhibisyonunu atlayan aşağı yönlü yolak mutasyonlarının eşlik etmesinden kaynaklanır ve bu mekanizma, bu olgudaki eşlik eden KIT D820V ve AKT1 W80R mutasyonlarıyla uyumludur. KIT D820V ile AKT1 W80R’un eşlik etmesi kapsamlı genomik profillemenin zorunluluğunu vurgular ve kemoterapiye dirençli hastalıkta potansiyel bir terapötik hedef olarak PI3K/AKT eksenini öne çıkarır. AKT1 W80R için ileri düzey fonksiyonel validasyon ve moleküler seçilmiş GCT hastalarında AKT inhibitörlerinin prospektif değerlendirmesi gerekmektedir.

Genomik karakterizasyonun ötesinde, bu olgu aynı zamanda sıvı biyopsinin GCT yönetimindeki ortaya çıkan rolünü de ortaya koymaktadır. Non-seminomatous hücre tümörleriyle karşılaştırıldığında, saf seminomalarda geleneksel serum tümör markerlarının hem tanıya hem de tedaviye moleküler yanıtın bir biyomarker vekili olarak yardımcı olmasında sınırlamalar bulunmaktadır. Saf bir seminomada AFP yükselmez ve β-hCG yaklaşık olguda (%28) yükselir. Bu olguda, başlangıç tanısında hem AFP hem de β-hCG normal sınırlar içindeydi ve yalnızca LDH (327 U/L) pozitif, ancak spesifik olmayan tek marker olarak geride kalmıştır. Bu, bu popülasyonda daha hassas ve spesifik biyomarkerlara yönelik klinik ihtiyacı vurgulamaktadır.

ctDNA, hücre tümörlerinde umut verici bir sıvı biyopsi aracı olarak öne çıkmıştır. Günümüze kadar yayımlanan en kapsamlı GCT çalışması olan Hassoun ve arkadaşları tarafından yapılan çalışma, evre I-III GCT’li 74 hastada longitudinal tümör bilgili ctDNA testini gerçekleştirmiştir. Çalışma, ctDNA-pozitif hastaların hem moleküler rezidüel hastalık (MRD) hem de takip dönemlerinde ctDNA-negatif hastalara kıyasla anlamlı derecede kötü olaydan kurtarma sağladığını göstermiştir (sırasıyla HR 5.11 ve HR 12.45) (). ctDNA’nın özellikle negatíf markerlı GCT’lerdeki yararlılığı, 2026 ASCO Ürolojik Tümörler Sempozyumu’nda Thomas ve arkadaşları tarafından sunulan, 21 hastayı (52’si seminoma) ve 33 ctDNA örneğini içeren bir kavram kanıtı çalışmasında değerlendirilmiştir. ctDNA tespiti, tüm tedavi aşamaları boyunca hastalık durumuyla %100 uyum göstermiş, serisi takipte nüksü öngörmüş ve hatta belirsiz görüntüleme durumlarında tanısal netlik sağlamıştır. Tam yayımlanmayı bekleyen bu ilk bulgular, ctDNA’nın AFP ve β-hCG’nin bilgilendirici olmadığı negatifter markerlı seminoma popülasyonunda oldukça avantajlı olabileceğini düşündürmektedir.

Bu olguda tedavi öncesi ctDNA 1335,6 MTM/mL olarak saptanmış, yayımlanmış testiküler GCT serilerinde bildirilen değerlerden (0,2-83,77 MTM/mL) belirgin biçimde yüksek bulunmuş ve primer mediastinal seminomaların karakteristik olduğu büyük tümör yükünü yansıtmıştır. Üçüncü döngü BEP tedavisinden sonra algılanamayan seviyelere temizlenme, bu marker-negatif bağlamda ne görüntülemenin ne de serum tümör markerlarının tek başına sağlayabileceği tam yanıtın moleküler düzeyde doğrulanmasını sağlamıştır. Önemlice, ctDNA temizlenmesi PET-CT’deki tam metabolik yanıtla uyumlu olmuş, her iki yöntem de üçüncü döngüden sonra tam yanıt göstermiştir. Bu uyum, AFP ve β-hCG’nin radyografik yanıtı destekleyemediği bir marker-negatif seminomada bilgilendiriciidir. İki bağımsız moleküler ve fonksiyonel görüntüleme uç noktasının birleşmesi, yanıtın derinliğine dair güveni artırmış ve ctDNA’ın gelecekte tedavi küçültme amacıyla hasta seçimi çalışmalarında PET’i tamamlayabileceği olasılığını ortaya koymuştur. Böyle bir rol hâlâ hipotez düzeyindedir. ctDNA günümüzde geçerliliği kanıtlanmamış ve GCT takip rehberlerine dahil edilmemiş; üçüncü döngüden sonra ctDNA ve metabolik temizlenme olmasına rağmen dördüncü döngü BEP verilmiş ve bu olguda herhangi bir tedavi küçültme yapılmamıştır. Dolayısıyla burada gözlemlenen uyum hipotez üreten bir bulgu olup, ctDNA’ın terapötik kararları yönlendirebilmesi için prospektif geçerliliğe ihtiyaç vardır. ctDNA kullanılarak tedavi arttırma veya küçültme kararlarının verilmesinde klinik yararın ortaya konulması ve buna yönelik rehberlik için daha büyük prospektif çalışmalar gereklidir.

Moleküler araçların bu olgudaki klinik yararlılığı, tedavi takibinin ötesine tanıda kendisi dahil olmak üzere uzanmıştır. İlk sitometrinin akış sitometrisi B-lenfoblastik limfoma yönünde bir bulgu vermiş olsa da, CD45+ lenfositler ve CD34+ B hücrelerinin neoplastik hücrelerden çok, karışık reaktif lenfositler olması muhtemeldir. Tüm mediastinal seminomlarda bulunan yoğun lenfositik infiltrasyon tümör hücrelerini gizleyebilir; mediastinal seminomlar ayrıca bir lenfoproliferatif süreci taklit eden belirgin foliküler lenfoid hiperplazi gösterebilir. Bu sorunun çözüm anahtarı, kesin tanıda yol gösterici olan hücre kök hücre IHC paneli (OCT3/4, CD117, CAM5.2, OSCAR) olmuştur. Bu olgu, ön mediastinal kitlelerde ilk değerlendirmenin limfoma yönünde bir bulgu vermesi durumunda bile, hücre kök hücre tümör belirteçlerini içeren kapsamlı IHC’nin önemini vurgulamaktadır.

Bununla birlikte, bu olgu raporunun birkaç sınırlaması bulunmaktadır. Tek olgu çalışması olarak bulgular, seminom veya hücre kök hücre tümörleri hastaları içeren daha geniş hasta popülasyonuna genellenemez. AKT1 W80R varyantının işlevsel önemi, hesaplama temelli tahmin modelleri ve yapısal analizlerden çıkarılmış olup bu spesifik tümör bağlamında deneysel olarak doğrulanmamıştır. Gözlemlenen varyant alel frekanslarının (47% KIT p.D820V ve 22% AKT1 p.W80R için) tümör içinde her iki değişikliğin varlığını desteklediği söylenebilir; ancak tek hücreli dizileme gibi ek genomik analizler olmadan klonalite, edinilme zamanlaması veya subklonal heterojenite konusunda kesin bir belirleme yapılması mümkün değildir. Ayrıca ctDNA takibi, Signatera tarafından yürütülen tek bir tümör bilgilendirilmiş assay ile gerçekleştirilmiş olup, minimal rezidüel hastalığın tespitinde duyarlılık eşiği platformdan platforma farklılık gösterebilir. Signatera’nin GCT’lerdeki etkinliklerini inceleyen tüm çalışmalar başlıca testis primerlarına sınırlandırılmıştır ve assay’ın mediastinal GCT’lerdeki performansı belirli bir şekilde doğrulanmamıştır (, , ).

Ayrıca, klinik takibin süresi iki ay olup, bu genomik bulguların uzun vadeli prognozsal anlamlarının değerlendirilmesini sınırlamaktadır. Son olarak, hedefe yönelik bir terapi uygulanmadığından, KIT- veya PI3K/AKT-yol inhibitörlerine olası duyarlılıkla ilgili tüm sonuçlar spekülatif kalmakta ve yapısal modellemeden, preklinik kanıtlardan ve diğer tümör tiplerinden elde edilen verilerden çıkarım yapılmaktadır.

Özetle, bu olgu, primer mediastinal seminomada eş zamanlı KIT p.D820V ve AKT1 p.W80R mutasyonlarını tanımlayan ilk rapordur. Oluşan mitojenik yol mutasyonları diğer GCT’lerde terapötik dirençle ilişkilendirilmiş olsa da, bu olguda BEP tedavisinden sonra tam yanıt elde edilmiştir. Bu nedenle bu olgu, mediastinal seminomaların benzersiz mutasyonel mimarisini vurgulamakta ve daha kapsamlı genomik profillemenin gerekli olduğunu göstermektedir. Çeşitli BEP öncesi ve sonrasındaki tedavi zamanlamalarında ctDNA kullanımının, mevcut geleneksel serum tümör belirteçlerine kıyasla hem tedavi takibi hem de nüks tahmini için daha spesifik ve hassas bir araç sunduğu görülmektedir. Son olarak, bu olguda eş zamanlı olarak görülen KIT ve AKT1 mutasyonları, ileriye dönük dirençli hastalık durumunda KIT- ve AKT yönelimli inhibitörlerle müdahale edilebilir terapötik hedefleri temsil etmektedir.

Hasta görüşü

Göğsümde bir kitle olduğunu öğrendiğimde korktum ve kaygılandım. Tedavi edilebilir ve iyi prognoza sahip bir kanser olduğu belli olunca rahatladım. Kan testleri artık geriye kalan kanser olmadığını gösterdiğinden umutlu ve normal bir yaşam sürebileceğim için minnettarım.

Açıklamalar

Veri erişim açıklaması

Çalışmada sunulan özgün katkılar makaleye/ek malzemeye dahil edilmiştir. İlgili tüm başvurular karşılıklı yazarına yöneltilebilir.

Etik açıklaması

Çalışmada insanlarla yürütülen araştırmalar için yerel mevzuat ve kurumsal gereklilikler doğrultusunda etik kurul onayı gerekli görülmemiştir. Ulusal mevzuat ve kurumsal gereklilikler çerçevesinde katılımcılardan veya katılımcıların yasal veli/akraba yakınlarından bu çalışmaya katılıma ilişkin yazılı aydınlatılmış onay alınmamıştır. Makaleye dahil edilen potansiyel olarak kişisel veri içeren görüntü veya verilerin yayımlanması için ilgili kişi(ler)den yazılı aydınlatılmış onay alınmıştır.

Yazar katkıları

LA: Kavramsal tasarım, Veri düzenleme, Biçimsel analiz, Araştırma, Doğrulama, Görselleştirme, Yazım – taslak, Yazım – inceleme ve düzenleme. PI: Veri düzenleme, Araştırma, Yöntem, Yazım – inceleme ve düzenleme. OH: Veri düzenleme, Araştırma, Yöntem, Proje yönetimi, Yazım – inceleme ve düzenleme. FY: Kavramsal tasarım, Veri düzenleme, Biçimsel analiz, Araştırma, Yöntem, Proje yönetimi, Gözetim, Doğrulama, Yazım – inceleme ve düzenleme.

Finansman

Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlanması için herhangi bir finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.

Teşekkürler

Yazarlar, patoloji danışmanlığı ve immunohistokimya incelemesi için Johns Hopkins Üniversitesi Sitopatoloji Bölümü’ne teşekkür eder. Kapsamlı genomik profilleme ve ctDNA takibi, rutin klinik bakımın bir parçası olarak sırasıyla Caris Life Sciences ve Natera, Inc. tarafından ticari olarak gerçekleştirilmiştir.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın herhangi bir ticari veya finansal ilişkinin bulunmadığı, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ortam içinde yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka ifadesi

Yazar(lar), bu el yazısında üretken yapay zeka kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makaledeki görüntülerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren doğruluk açısından makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit etmeniz halinde lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncı notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

  • Aguiar Bujanda, DP Pérez Cabrera, D Croissier Sánchez, L.
    Mediastinum ve retroperitoneumun gonad dışı hücre tümörleri: Gözetim, epidemiyoloji ve sonuçlar tabanlı bir çalışma. Am J Clin Oncol. (2022) 45:493. doi: 10.1097/COC.0000000000000959

  • Geereddy, S, Chang, A, Gallegos, A, Lin, J, Surendra, A, Puvvadi, S ve ark.
    Seminomaın AACR Project GENIE kullanılarak moleküler karakterizasyonu: Retrospektif gözlemsel bir çalışma. Cancers (Basel). (2025) 17:3363. doi: 10.3390/cancers17203363

  • Kemmer, K, Corless, C, Fletcher, JA, McGreevey, L, Haley, A, Griffith, D ve ark.
    KIT mutasyonları testiküler seminomalarda yaygındır. Am J Pathol. (2004) 164:305–13. doi: 10.1016/S0002-9440(10)63120-3

  • Przygodzki, RM, Hubbs, AE, Zhao, F-Q, O’Leary, TJ.
    Birincil mediastinal seminomalar: Tek ve çoklu KIT mutasyonlarına dair kanıtlar. Lab Invest. (2002) 82:1369–75. doi: 10.1097/01.LAB.0000032410.46986.7B

  • Willmore-Payne C, Holden J A, Chadwick B E, Layfield L J.
    Yüksek çözünürlüklü erime amplicon analizi ile testiküler seminomalarda c-kit ekson 11- ve 17-aktivasyon mutasyonlarının saptanması. Mod Pathol. (2006) 19:1164–9. doi: 10.1038/modpathol.3800623

  • Sakuma Y, Sakurai S, Guni S, Satoh M, Hironaka M, Saito K.
    İntrakranial germinomalarda c‐kit gen mutasyonları. Cancer Sci. (2004) 95:716–20. doi: 10.1111/j.1349-7006.2004.tb03251.x

  • Feldman D R, Iyer G, Van Alstine L, Patil S, Al-Ahmadie H, Reuter V E ve ark.
    Sisplatin dirençli hücre tümörlerinde PIK3CA, AKT, RAS ve FGFR3 içinde somatik mutasyonların varlığı, ancak BRAF içinde değil. Clin Cancer Res. (2014) 20:3712–20. doi: 10.1158/1078-0432.CCR-13-2868

  • Nakai Y, Nonomura N, Noka D, Shiba M, Arai Y, Nakayama M ve ark.
    KIT (c–kit onkogen ürünü) yolakları insan testiküler hücre tümörlerinde düzgün şekilde aktive edilir. Biochem Biophys Res Commun. (2005) 337:289–96. doi: 10.1016/j.bbrc.2005.09.042

  • Dieckmann K-P, Simonsen-Richter H, Kulejewski M, Anheuser P, Zecha H, Isbarn H ve ark.
    Testiküler hücre tümörlerinde serum tümör belirteçleri: Yükseltilmiş düzeylerin sıklığı ve belirteç yükselişinin derecesi klinik parametrelerle ve tedaviye yanıtlarla anlamlı şekilde ilişkilidir. BioMed Res Int. (2019) 2019:5030349. doi: 10.1155/2019/5030349

  • Hassoun R, Ben-David R, Sfakianos JP, Laliotis G, Au C, Cary C, ve diğerleri. Döş hücre tümörlerinde moleküler rezidüez hastayı tespit etmek için dolaşan tümör DNA’sının prognoz belirleyici biyomarker olarak longitudinal değerlendirmesi. JCO Precis Oncol. (2025) 9:e2500176. doi: 10.1200/PO-25-00176

  • Laine E, Chauvot de Beauchêne I, Perahia D, Auclair C, Tchertanov L. D816V mutasyonu c-KIT reseptörünün sitoplazmik bölgesinin iç yapısını ve dinamiğini değiştirir: Dimerizasyon ve aktivasyon mekanizmaları için çıkarımlar. PloS Comput Biol. (2011) 7:e1002068. doi: 10.1371/journal.pcbi.1002068

  • Roskoski R. Neoplastik bozuklukların tedavisinde küçük molekül Kit protein-tyrosine kinase inhibitörlerinin rolü. Pharmacol Res. (2018) 133:35–52. doi: 10.1016/j.phrs.2018.04.020

  • Klug LR, Kent JD, Heinrich MC. Sınıf III reseptör tyrosine kinase’lerinde aktivasyon döngüsü mutasyonlarının yapısal ve klinik sonuçları. Pharmacol Ther. (2018) 191:123–34. doi: 10.1016/j.pharmthera.2018.06.016

  • Guo T, Hajdu M, Agaram NP, Shinoda H, Each D, Clarkson BD, ve diğerleri. KIT AY502-3ins mutasyonunu taşıyan gastrointestinal stromal tümörlerde sunitinib direncinin mekanizmaları: İlaç direnci için bir in vitro mutagenezis taraması. Clin Cancer Res. (2009) 15:6862–70. doi: 10.1158/1078-0432.CCR-09-1315

  • Carvajal RD, Antonescu CR, Wolchok JD, Chapman PB, Roman RA, Teitcher J, ve diğerleri.
    Metastatik melanomda terapötik hedef olarak KIT. JAMA. (2011) 305:2327–34. doi: 10.1001/jama.2011.746

  • Apsel Winger B, Cortopassi WA, Ruiz DG, Ding L, Jang K, Leyte-Vidal A, ve diğerleri.
    ATP-rekabetçi inhibitörler midostaurin ve avapritinib, ekson 17 mutasyonlu KIT’te farklı direnç profilleri gösterir. Cancer Res. (2019) 79:4283–92. doi: 10.1158/0008-5472.CAN-18-3139

  • D’Andrea V, Knezevic A, Ravichandran V, Clinton T, Chu CE, Baky F, ve diğerleri.
    Hücre tümörlerinde sisplatin direncinin genomik belirleyicileri. J Clin Oncol. (2026) 44:5027. doi: 10.1200/JCO.2026.44.16_suppl.5027

  • Litchfield K, Summersgill B, Yost S, Sultana R, Labreche K, Dudakia D, ve diğerleri.
    Tüm ekson dizileme, testis hücre tümörlerinin mutasyonel spektrumunu ortaya çıkarır. Nat Commun. (2015) 6:5973. doi: 10.1038/ncomms6973

  • Bagrodia A, Lee BH, Lee W, Cha EK, Sakianos JP, Iyer G, ve diğerleri.
    İleri evre hücre tümörleri hastalarında sisplatin direncinin genetik belirleyicileri. J Clin Oncol. (2016) 34:4000–7. doi: 10.1200/JCO.2016.68.7798

  • Mata DA, Yang SR, Ferguson DC, Liu Y, Sharma R, Benhamida J, ve diğerleri.
    RAS/MAPK yolu sürücü varyantları, hücre tümörlerinde ojenik KIT mutasyonları belirgin şekilde ilişkilidir. Urology. (2020) 144:111–6. doi: 10.1016/j.urology.2020.07.027

  • Lauring J.
    İnsan kanserlerinde yinelenen AKT mutasyonları: İşlevsel sonuçlar ve ilaç duyarlılığı üzerindeki etkileri. Oncotarget. (2015) 7:4241–51. doi: 10.18632/oncotarget.6648

    • Millis S, Ikeda S, Reddy S, Gatalica Z, Kurzrock R.
      19 784 çeşitli solid tümörde fosfatidylinositol-3-kinaz yolu değişikliklerinin görünümü. JAMA Oncol. (2016) 2:1565–73. doi: 10.1001/jamaoncol.2016.0891

      • Axtmayer J, Gustin JP, Rajpurohit A, Lauring J.
        İnsan meme kanserlerinde bulunan hotspot olmayan AKT1 mutantlarının işlevsel analizi: Kişiselleştirilmiş tıp için yeni sürücü mutasyonları. Oncotarget. (2013) 4:29–34. doi: 10.18632/oncotarget.755

        • Rehan M, Beg M, Parveen S, Damanhouri G, Zaher G.
          Ağızdan alınan bir inhibitör MK-2206′ insan AKT1’ini inhibe etme mekanizmasına ilişkin hesaplamalı bakış açısı. PloS One. (2014) 9:e109705. doi: 10.1371/journal.pone.0109705

          • Wu W-I, Voegtli W, Sturgis HL, Dizon FP, Vigers GP-A, Brandhuber BJ.
            Bir allosterik inhibitör ile insan AKT1’in kristal yapısı: Yeni bir kinaz inhibisyonu modunun ortaya çıkarılması. PloS One. (2010) 5:e12913. doi: 10.1371/journal.pone.0012913

            • Parikh C, Janakiraman V, Wu W-I, Foo C-K, Kljavin NM, Chaudhuri S ve ark.
              PH-kinaz alanı etkileşimlerinin bozulması insan kanserlerinde ojenik AKT aktivasyonuna yol açar. Proc Natl Acad Sci. (2012) 109:19368–73. doi: 10.1073/pnas.1204384109

              • Thirumal Kumar, Jain N, Evangeline J, Kamaraj B, Siva R, Zayed H, et al. RAC-alfa serin/treonin-protein kinazı (AKT1)’nin mutasyonel manzarasını incelemek için hesaplamalı bir yaklaşım ve meme kanserine yol açan onkojenik E17K mutasyonuna karşı inhibitörlerin taraması. Comput Biol Med. (2019) 115:103513. doi: 10.1016/j.compbiomed.2019.103513

                • Shrestha Bhattarai T, Shamu T, Gorelick A, Chang M, Chakravarty D,avrila E, et al. AKT mutan aleline özgü aktivasyon farmakolojik duyarlıkları belirler. Nat Commun. (2022) 13:2111. doi: 10.1038/s41467-022-29638-1

                  • Shirley M. Capivasertib: ilk onay. Drugs. (2024) 84:337–46. doi: 10.1007/s40265-024-01998-6

                    • Einhorn L, Brames M, Heinrich M, Corless C, Madani A. KIT ifade eden kemoterapiye dirençli hücre tümörlerinde imatnib mesilatın faz II çalışması. Am J Clin Oncol. (2006) 29:12. doi: 10.1097/01.coc.0000195086.47548.ef

                      • Shaikh F, Murray M, Amatruda J, Coleman N, Nicholson J, Hale J, et al. Pediatrik ekstrakranial hücre tümörleri. Lancet Oncol. (2016) 17:e149–62. doi: 10.1016/S1470-2045(15)00545-8

                        • Singla N, Bagrodia A, Baraban E, Fankhauser C, Ged Y, M. Testis hücre tümörleri: Bir derleme. JAMA. (2025) 333:793–803. doi: 10.1001/jama.2024.27122

                          • Thomas, Glover ZG, Moussa JM, Crupi MJ, Lin JK ve diğerleri. İşleyen tümör DNA’sı (ctDNA) işaret-negatif hücre tümörlerinde gerçek zamanlı bir biyomarker olarak: Bir kavram kanıtı çalışması. J Clin Oncol. (2026) 44:619. doi: 10.1200/JCO.2026.44.7_suppl.619

                          • Sung M-T, MacLennan GT, Lopez-Beltran A, Zhang S, Montironi R, Cheng L. Birincil mediastinal seminoma: 23 olguda histoloji, immünhistokimya ve kromozom 12p anormallikleri için yerinde flüoresan hibridizasyon ile bütünleştirilmiş kapsamlı değerlendirme. Am J Surg Pathol. (2008) 32:146. doi: 10.1097/PAS.0b013e3181379edf

                          • Weissferdt A, Moran C. Belirgin foliküler lenfoid hiperplazi ile mediastinal seminoma: Altı olgunun klinikopatolojik ve immünhistokimyasal çalışması. Virchows Arch. (2015) 466:209–15. doi: 10.1007/s00428-014-1690-7

                          • Ben-David R, Eraky A, Hug B, Galsky MD, Tsao C-K, Attalla K ve diğerleri. Testis kanseri hastalarında tümör bilgili işleyen tümör DNA’sının klinik yararlılığı. BJU Int. (2025) 136:1098–106. doi: 10.1111/bju.16926

                          Özet

                          Anhtar kelimeler

                          AKT-mTOR sinyal iletimi, olgu raporu, işleyen tümör DNA’sı (ctDNA), hücre tümörü, KIT mutasyonu, kesin onkoloji, birincil mediastinal seminoma

                          Atıf

                          Abdikarim L, Illei PB, Hashmi O ve Yunus F (2026) Olgu Raporu: Nadir KIT D820V mutasyonu taşıyan işaret-negatif birincil mediastinal seminomada işleton tümör DNA’sı ile doğrulanmış tam yanıt. Front. Oncol. 16:1955115. doi: 10.3389/fonc.2026.1955115

                          Müracaat tarihi

                          31 Temmuz 2026

                          Tamiplanma tarihi

                          24 Ekim 2026

                          Kabul tarihi

                          3 Kasım 2026

                          Yayınlanma tarihi

                          12 Kasım 2026

                          16 – 2026

                          Giovanni Rosti, San Matteo Hastane Vakfı (IRCCS), Italya

                          Jorge Aparicio, Hospital Universitario y Politécnico La Fe, İspanya

                          Naonori Kawakubo, Kyushu Üniversitesi, Japonya

                          © 2026 Abdikarim, Illei, Hashmi ve Yunus.

                          Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli olarak dağıtılan bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(in)in atıf yapılması ve bu dergideki orijinal yayının, kabul görmüş akademik uygulamalara uygun olarak belirtilmesi şartıyla, diğer platformlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

                          *İletişim: Liban Abdikarim, Liban.Abdik@gmail.com

                          Frontiers | Case Report: Circulating tumor DNA-confirmed complete response in a marker-negative primary mediastinal seminoma with a rare KIT
                          Frontiers | Case Report: Circulating tumor DNA-confirmed complete response in a marker-negative primary mediastinal seminoma with a rare KIT

                          Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve mutlaka bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya değerlendirenlerin görüşlerini yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

                          İlginizi Çekebilir: Cadonilimab İle İlişkilendirilen Hemofagositik Lymphohistiositozis: Glukokortikoid Azaltılırken Nükseden Vaka Raporu →
                          Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler