GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 16 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Endokrinoloji

Yetişkinlerde Medulloblastoma Tedavisi: Tek Merkez Deneyimi

✍️ Editör Masası • 📅 16 Kasım 2026 • ⏱️ 20 dk okuma
Yetişkinlerde Medulloblastoma Tedavisi: Tek Merkez Deneyimi
  • BC

    Burcu Caner 1† *

  • HE

    Hülya Ertaş 2†

  • AB

    Ahmet Bilgehan Şahin 3†

  • SS

    Süreyya Sarıhan 4†

  • Adem Deligönül 3†

  • EÇ

    Erdem Çubukçu 3†

  • TE

    Türkkan Evrensel 3†

  • 1. Aydın Devlet Hastanesi, Tıbbi Onkoloji, Aydın, Türkiye

  • 2. Ali Osman Sonmez Onkoloji Hastanesi, Tıbbi Onkoloji, Bursa, Türkiye

  • 3. Bursa Uludağ Üniversitesi, Tıbbi Onkoloji, Bursa, Türkiye

  • 4. Bursa Uludağ Üniversitesi, Radyasyon Onkoloji, Bursa, Türkiye

Makale metrikleri

Detayları görüntüle

Özet

Amaç:

Medulloblastoma, arka kafa çukurunda yerleşen agresif bir embriyonik nöroepitel tümördür. Pediatrik beyin tümörlerinin yaklaşık %20’sini oluşturmakla birlikte, yetişkinlerde yıllık insidansı düşüktür ve yetişkin intrakranyal neoplazmaların %1’inden azını oluşturur. Bu çalışma, yetişkin medulloblastoma tedavisine ilişkin deneyimimizi sunmayı amaçlamıştır.

Gereç ve yöntemler:

2005-2021 yılları arasında merkezimizde tanı konan 17 yetişkin medulloblastoma hastasının klinik, demografik ve patolojik özellikleri, tedavi yöntemleri, toksiklik profilleri ve sağkalım sonuçları retrospektif olarak incelendi.

Bulgular:

Hastaların medyan yaşı 33,8 yaş (aralık, 18–54 yaş) olarak bulundu. En sık görülen başvuru belirtileri baş dönmesi (%70,6), baş ağrısı (%58,8), bulantı/kusma (%35,3) ve görme bozuklukları (%29,4) şeklindeydi. Belirtilerin başlangıcından hastaneye yatışa kadar olan medyan süre 30 gün (aralık, 5–365 gün) olarak hesaplandı. Bir hastada anaplastik histoloji kaydedildi; ancak eksik tarihsel metastatik evreleme, kohort genelinde güvenilir klinik risk stratifikasyonunu engelledi. Onaltı hastaya kraniospinal radyoterapi, 12 hastaya ise adjuvan kemoterapi verildi. Cerrahi ile radyoterapinin başlatılması arasındaki medyan süre 43,5 gün (aralık, 21–129 gün) olarak bulundu. Onaltı hastada CSI başlatıldı ve reçete edilen doz 20 fraksiyonda 36 Gy olarak belirlendi. Tahmini 5 yıllık PFS ve OS oranları sırasıyla %61,1 ve %66,6 iken, karşılık gelen 10 yıllık oranlar sırasıyla %50,9 ve %55,5 olarak hesaplandı. Keşif amaçlı, düzeltilmemiş analizlerde adjuvan kemoterapi daha uzun PFS ile ilişkiliydi (log-rank p=0,008); ancak OS ile ilişkili değildi (p=0,075). Bununla birlikte, kemoterapinin başlatılması zaman-bağımlı bir maruziyet olarak modellendiğinde, her iki ilişki de istatistiksel olarak anlamlı değildi (PFS: HR 0,26, %95 IG 0,04–1,53, p=0,137; OS: HR 0,61, %95 IG 0,07–5,39, p=0,654). Adjuvan kemoterapinin en sık görülen ≥3 dereceli hematolojik toksisiteleri nötropeni (%50) ve trombositopeni (%41,7) şeklindeydi.

Sonuç:

Bu tek merkez yetişkin medulloblastoma kohortunda uzun dönem hayatta kalma sonuçları, önceki serilerde bildirilen sonuçlarla uyumluydu. Zaman-bağımlı analizlerde, adjuvan kemoterapi ile PFS veya OS arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak anlamlı seviyeye ulaşmadı. Ancak bu bulgu, küçük örneklem boyutu, retrospektif tasarım, tedavi heterojenliği ve olası seçim yanlılığı nedeniyle dikkatli yorumlanmalıdır.

Giriş

Medulloblastoma (MB), germinativ nöroepitelial hücrelerden kaynaklanan, yüksek derecelikli embriyonik arka kafa çukuru tümörüdür. Pediatrik popülasyonda tüm beyin tümörlerinin yaklaşık %20’sini oluşturmakla birlikte, yetişkinlerde son derece nadirdir ve tüm intrakranial tümörlerin %1’inden azını temsil eder. Yetişkin popülasyonda yıllık insidansın milyon başına yaklaşık 1 olarak bildirilmiştir. Bu düşük prevalans, yetişkin MB’ye özgü prospektif verilerin eksik olmasına ve tedavi algoritmalarının büyük ölçüde pediatrik protokollerden uyarlanmasına yol açmıştır.

MB için risk faktörleri çocuklarda ve yetişkinlerde benzerdir. Medulloblastomaların çoğu sporadiktir; ancak Gorlin sendromu, Li-Fraumeni sendromu ve ailevi adenomatöz polipozis/Turcot sendromu, Fanconi anemisi ve ataksi-telanjiektazi gibi kalıtsal yatkınlık sendromları tanınmaktadır. Diğer risk faktörleri, özellikle çocukluk döneminde radyasyon maruziyeti, nöroepitelial gelişim anomalileri ve aile öyküsü/polijenik riski içerir. Klinik olarak MB çoğunlukla beyincik vermisinden kaynaklanır ve intrabeyciksel yayılım gösterir. MB, merkezi sinir sisteminde sıklıkla subaraknoid boşluk üzerinden yayılan yüksek derecelikli bir tümördür. Ekstraneural metastazlar nadirdir, ancak kemik, akciğer ve karaciğeri içerebilir ve en sık desmoplastik histoloji ile ilişkilidir. Medulloblastomada klinik risk stratifikasyonu, metastatik durumu, operasyon sonrası rezidüel tümör yükünü (>1,5 cm²) ve kötü prognozlu histopatolojik özellikleri (anaplastik histoloji) içerir (). SEER veritabanı analizinde yetişkin MB’de beş yıllık sağkalım oranının %64,9, medyan sağkalımın ise 10,6 yıl olarak bildirilmiştir ().

İstolojik olarak medulloblastoma geleneksel olarak klasik, desmoplastik/nodüler, geniş nodülerite gösteren medulloblastoma ve büyük hücre/anplastik varyantlar olarak sınıflandırılmıştır (). Pediatrik medulloblastoma ile karşılaştırıldığında, yetişkin tümörleri daha sık desmoplastik/nodüler istoloji gösterir ve yaşa özgü biyolojik ve moleküler özellikler sergiler (). Merkezi sinir sistemi tümörlerinin 2021 WHO Sınıflandırması, dört moleküler tanımlı medulloblastoma tipini tanır: WNT-aktive; SHH-aktive ve TP53-wildtype; SHH-aktive ve TP53-mutant; ve non-WNT/non-SHH olup, sonuncusu Grup 3 ve Grup 4 tümörlerini kapsar (). Yetişkinlere özgü serilerde, SHH-aktive tümörler olguların yaklaşık %60’ını oluştururken, WNT ve Grup 4 tümörleri daha az sık, Grup 3 tümörleri ise nadirdir (, ).

Standart tedavi, maximal cerrahi rezeksiyonu takiben posterior fossa boost radyoterapisi ve adjuvan kemoterapi ile birlikte kraniospinal radyoterapi (CSI) şeklindedir. Cerrahinin amacı, minimal nörolojik sekela ile gross total rezeksiyon elde etmektir. Konvansiyonel radyoterapi genellikle kraniospinal eksene 36 Gy vererek başlar, ardından toplam dozu 54–55.8 Gy’a ulaştırmak için posterior fossa veya tümör yatağına boost uygulanır. Sık kullanılan adjuvan kemoterapi protokollerinde cisplatin, lomustine ve vincristine yer alır; yetişkinlerde tedaviye ilişkili toksisite nedeniyle doz ayarlamaları sık sık gerekli olur (, ).

Bu çalışmanın amacı, merkezimizde medulloblastoma nedeniyle tedavi edilen yetişkinlerin klinik özelliklerini, tedavi kalıplarını ve sağkalım sonuçlarını betimlemek ve tedavi modetelerini sağkalım sonuçları arasındaki ilişkileri araştırmaktır.

Gereç ve yöntemler

Bu retrospektif çalışma, 2005 ile 2021 yılları arasında merkezimizde Tıbbi Onkoloji Polikliniğine başvuran medulloblastoma tanılı yetişkin hastaları içermektedir. Hayatta kalma takibi için veri kesim tarihi 7 Mart 2022 olarak belirlenmiştir. Olay yaşamayan hastalar, bu tarihte veya öncesinde kaydedilen son takip tarihlerinde izlenmeye kapatılmıştır. Demografik veriler, tümör lokalizasyonu, histoloji, cerrahi rezeksiyon tipi (total/subtotal rezeksiyon), radyoterapi ve kemoterapi öyküsü, tedaviye ilişkili yan etkiler ve hayatta kalma sonuçları hastane kayıtlarından elde edilmiştir. Omurilik MRI bulguları ve beyin-omurilik sıvısı sitolojisi de dahil olmak üzere kapsamlı tarihsel evreleme bilgileri retrospektif veri setinde tutarlı biçimde mevcut değildi. Bu nedenle, metastatik durum ve klinik risk kategorisi tüm hastalar için güvenilir şekilde yeniden oluşturulamamıştır. Eksik evreleme bilgisi, nonmetastatik hastalık kanıtı olarak yorumlanmamış; eksik evrelemeye sahip hastalara kesin standart risk kategorisi atanmamıştır.

Moleküler alt grup sınıflandırması bu kohort için mevcut değildi. Histolojik varyantlar, patoloji raporlarında belgelenmiş olduğunda kaydedilmiştir; ancak moleküler alt grup ataması histolojik bulgulardan çıkarılmamıştır.

Tedaviye bağlı yan etkiler, Adverse Events’ın Ortak Tanımlama Kriterleri (CTCAE) sürüm 5.0’a göre retrospektif olarak derecelendirildi ve ≥3 dereceli etkiler klinik açıdan önemli kabul edildi. Eksik değişkenler impute edilmedi ve analizler mevcut vaka verileri kullanılarak yapıldı. İlerlemesiz hayatta kalma (İHY), cerrahiden ilk belgelenen hastalık ilerlemesi veya nüksü ya da herhangi bir nedenden ölüme kadar geçen süre olarak tanımlandı; bunlardan ilk gerçekleşen. Olayı yaşamayan hastalar son belgelenen takiplerinde sansürlendi. İHY’nin hastalık özgür hayatta kalma yerine tercih edilmesinin nedeni, kohortun近-total reseksiyon geçen hastaları içermesi ve cerrahi sıfırında tüm hastalar için hastalık özgür durumunun varsayulamamasıydı. Toplam hayatta kalma (THY), tanıdan herhangi bir nedenden ölüme kadar geçen süre olarak tanımlandı ve yaşayan hastalar son belgelenen takiplerinde sansürlendi. Hayatta kalma olasılıkları Kaplan–Meier metoduyla tahmin edildi ve %95 güvenirlik aralıkları ile risk altındaki hast sayılarıyla raporlandı. Hastaların sonrasında adjuvan kemoterapi alıp almadıklarına göre karşılaştırmalar log-rank testi kullanılarak yapıldı ve bunlar keşif amaçlı ve düzeltmesiz kabul edildi. Olası ölümsüz zaman yanlılığını gidermek için, adjuvan kemoterapi zaman bağımlı bir kovaryat olarak kullanılarak ek Cox modelleri uyarlandı. Hastalar adjuvan kemoterapi başlangıcına kadar maruz kalmamış, sonrasında ise maruz kalmış olarak sınıflandırıldı. İHY ve THY’nin zaman bağımlı adjuvan kemoterapi durumuna göre görselleştirilmesi için Simon–Makuch eğrileri kullanıldı ve maruz kalma durumu kemoterapi başlangıcında güncellendi. HYH ve THY için ayrı ayrı modeller yarıldı. Sınırlı olay sayısı nedeniyle bu modeller yalnızca kemoterapi maruz kalmasını içerdi ve ek klinik kovaryatlar için düzeltme yapılmadı. p-değeri <0,05 istatistiksel açıdan anlamlı kabul edildi. Başlangıç istatistiksel analizleri Mayıs 2024’te IBM SPSS Statistics, sürüm 25 kullanılarak yapıldı. Ek hayatta kalma analizleri Python kullanılarak yapıldı. Zaman bağımlı Cox modelleri lifelines paketiyle, Simon–Makuch eğrileri özel

Kod Matplotlib kullanılarak çizildi.

Sonuçlar

Çalışmaya toplam 17 hastahasta (11’i kadın, 6’sı erkek) dahil edildi. Ters Kaplan–Meier metodu ile tahmin edilen ortanca takip süresi 96,6 aydı. Orcanca yaş 33,8 yaş aralığı: 18–54’tü. Cerrahi sonrası 48 saat içinde yapılan MRG, tüm hastalarda gross veya neredeyse total rezeksiyon ulaşıldığını, rezidü tümör boyutunun <1,5 cm² olduğunu doğruladı. Bir hastada anaplastik histoloji kaydedildi. Ancak eksik tarihsel metastatik evreleme bilgisi, tüm kohort için kesin klinik risk sınıflandırmasını olanaksız kıldı. Belirtilerin başlangıcı ile hastaneye başvuru arasındaki ortanca ara 30 gündü. En sık görülen başvuru belirtileri baş dönmesi (%70,6), baş ağısı (%58,8), bulantı/kusma (%35,3) ve görme bozukluğu (%29,4) şeklindeydi. Hasta özellikleri Tablo 1‘de özetlenmiştir.

Özellikler n (%)
Hastalar 17
Tanı anındaki yaş, ortanca (aralık), yıl 33,8 (18,4-54,3)
Kadın 11 (64,7)
Erkek 6 (35,3)
Tümör özellikleri
Serebellar lokalizasyon 14 (82,4)
Dördüncü ventrikül lokalizasyon 3 (17,6)
Tümör histolojisi
Desmoplastik histoloji 7 (41,2)
Klasik histoloji 2 (11,8)
Anaplastik histoloji 1 (5,9)
Historolojik varyant mevcut değil 7 (41,2)
Başvuru belirtileri
Baş dönmesi 12 (70,6)
Baş ağısı 10 (58,8)
Bulantı veya kusma 6 (35,3)
Görme bozukluğu 5 (29,4)
Belirti süresi, ortanca (aralık), gün 30 (5-365)

Temel kohort özellikleri.

Yetişkin medulloblastoma kohortu (N = 17). Aksi belirtilmedikçe değerler n (%) şeklindedir.

İşlem foton tabanlı üç boyutlu konformal radyoterapi (3D-CRT) kullanılarak gerçekleştirildi. Kraniospinal radyopi tüm craniospinal subarahnoid boşluğu kapsayacak şekilde reçete edilmiş ve 1.8 Gy’lik 20 fraksiyonda, günde bir kez, haftada beş gün uygulanarak toplam 36 Gy dozuna ulaşıldı. Bunun ardından tüm arka kafa çukuruna 1.8 Gy’lik 10 fraksiyonda 18 Gy’lik ardıl boost verilmiş ve arka kafa çukurunda 30 fraksiyonda kümülatif 54 Gy doz elde edilmiştir. Anaplastik histolojiye sahip hastaya, doz artışına gidilmeden aynı craniospinal ve arka kafa çuku boost dozları verilmiştir. On altı hastaya adjuvan craniospinal radyoterapi (RT) uygulanırken, bir hastaya hasta tercihleri nedeniyle radyoterapi verilmemiştir. Cerrahi ile RT başlangıcı arasındaki medyan aralık 43.5 gün (aralık: 21–129) olarak saptanmıştır. Sekiz hastada (50%) RT, cerrahiden altı haftadan sonra başlatılmış; ancak RT başlangıcının zamanlamasına göre PFS (p=0.664) veya OS (p=0.716) açısından anlamlı fark bulunmamıştır. CSI başlatan tüm 16 hastaya 20 fraksiyonda 36 Gy doz reçete edilmiştir. Tedavi kayıtları tam olmayan hastalarda verilen dozlar doğrulanamamıştır. Altı hastaya RT ile eşzamanlı kemoterapi verilmiştir (beşi vincristin, biri karboplatin-etoposid). Eşzamanlı tedavi alan hastalar ile almayan hastalar arasında PFS (log-rank p=0.904) veya OS (log-rank p=0.794) açısından anlamlı fark yoktur.

Adjuvan kemoterapi (KT) 12 hastaya ortalaması altı siklus olacak şekilde uygulandı. 2022’nin Mart ayındaki veri kesim tarihinde 11 hastanın (64,7%) canlı, altının (35,3%) ise hayatını kaybettiği görüldü. Yedi ilerlemeye bağlı olay (PFS) kaydedildi. Ortalama PFS ve OS hesaplanamadı. Tahmini 5 yıllık PFS ve OS oranları sırasıyla %61,1 (95% GI, 32,8–80,4) ve %66,6 (95% GI, 37,0–84,7) olarak bulundu. Tahmini 10 yıllık PFS ve OS oranları sırasıyla %50,9 (95% GI, 22,4–73,8) ve %55,5 (95% GI, 24,6–78,1) olarak hesaplandı. Her iki analizde de 10. yılda yalnızca altı hastanın risk altında kaldığı görüldü; bu nedenle uzun vadeli tahminler dikkatli yorumlanmalıdır. Takipte adjuvan kemoterapi alan hastalara göre yapılan keşif niteliğindeki karşılaştırmalarda PFS gruplar arasında farklılık gösterirken (log-rank p=0,008), OS’ta böyle bir farklılık gözlenmedi (p=0,075). Bununla birlikte, kemoterapi başlangıcı zamana bağlı Cox modeliyle dikkate alındığında PFS ile ilişki artık istatistiksel olarak anlamlı değildi (OR, 0,26; 95% GI, 0,04–1,53; p=0,137). OS ile ilgili karşılık gelen ilişki de istatistiksel olarak anlamlı değildi (OR, 0,61; 95% GI, 0,07–5,39; p=0,654) (Şekil 1). Adjuvan kemoterapi alan hastalara göre keşif niteliğindeki Kaplan–Meier tahminleri Tablo 2‘de sunulmaktadır.

Hedef/grup 3 yıllık sağkalım, % (95% GI) 5 yıllık sağkalım, % (95% GI) 5. yılda risk altında hasta sayısı
PFS
Toplam kohort 61,1 (32,8–80,4) 61,1 (32,8–80,4) 6
Adjuvan kemoterapi 72,7 (37,1–90,3) 72,7 (37,1–90,3) 5
Adjuvan kemoterapi alınmadı 30,0 (1,2–71,9) 30,0 (1,2–71,9) 1
OS
Toplam kohort 66,6 (37,0–84,7) 66,6 (37,0–84,7) 6
Adjuvan kemoterapi 70,7 (33,7–89,5) 70,7 (33,7–89,5) 5
Adjuvan kemoterapi alınmadı 60,0 (12,6–88,2) 60,0 (12,6–88,2) 1

Adjuvan kemoterapinin sonradan verilmesine göre PFS ve OS için keşif niteliğindeki Kaplan–Meier tahminleri.

Hastalar, sonradan adjuvan kemoterapi alıp almadıklarına göre sınıflandırılmıştır. Bu keşif niteliğindeki tahminler ölümsüz-zaman yanlılığını dikkate almaz ve nedensel tedavi etkileri olarak yorumlanmamalıdır. CI, güven aralığı; OS, genel sağkalım; PFS, ilerlemeye özgü sağkalım.

Kullanılan tedavi rejimleri ve sonuçlar Tablo 3 ve Tablo 4‘de sunulmuştur. Kemoterapi sırasında görülen ≥3 dereceli hematolojik toksisiteler arasında nötropeni (%50,0), trombositeni (%41,7), anemi (%16,7) ve lenfopeni (%16,7) yer almıştır. Dört hastada ilerleme veya nüks kaydedilmiştir: üçünde başlangıç radyoterapisi ardından adjuvan kemoterapi, birinde ise ne başlangıç radyoterapisi ne de kemoterapi verilmiştir. Nüks yaşayan dört hastada cerrahi ile nüks arasındaki medyan süre 12,5 aydı (aralık, 9,8–14,7 ay). Bu dört hastadan üçü sonradan hayatını kaybetmiş, biri son takipte hayatta kalarak sansürlenmiştir. Kaplan–Meier metodu ile tahmin edilen ilerleme/nüks sonrası medyan OS 4,8 aydı.

Karakteristikler n (%)
Rezeksiyon ve evreleme
Gross veya neredeyse-total rezeksiyon 17 (100.0)
Başlangıç tedavi kombinasyonları
Sadece RT 1 (5.9)
Eşzamanlı CT ile RT, adjuvan CT olmadan 3 (17.6)
Adjuvan CT ile takip edilen RT, eşzamanlı CT olmadan 9 (52.9)
Eşzamanlı ve takiben adjuvan CT ile RT 3 (17.6)
Başlangıçta RT veya CT yok 1 (5.9)
Radyoterapi
CSI başlatıldı 16 (94.1)
Cerrahi-RT başlangıcı, ortanca (aralık), gün 43.5 (21-129)
Cerrahiden 42 günden sonra RT başlatıldı 8/16 (50.0)
Sistemik terapi
Eşzamanlı CT 6 (35.3)
Adjuvan CT 12 (70.6)
Cerrahi-adjuvan CT, ortanca (aralık), gün 124 (86-217)
Verilen adjuvan döngüler, ortanca (aralık) 6 (3-8)
Veri kesimindeki sonuçlar
Yaşayan/ölen/bilinmeyen vital durum 11 (64.7)/6 (35.3)/0
PFS olayları, ölüm dahil 7 (41.2)
5 yıllık PFS, % (95% IG) 61.1 (32.8-80.4)
10 yıllık PFS, % (95% IG) 50.9 (22.4-73.8)
5 yıllık OS, % (95% IG) 66.6 (37.0-84.7)
10 yıllık OS, % (95% IG) 55.5 (24.6-78.1)

Tedavi karakteristikleri ve sonuçlar.

Yetişkin medulloblastoma kohortu (N = 17). Aksi belirtilmedikçe değerler n (%) şeklindedir. CT, kemoterapi; CSI, kraniospinal radyoterapi; RT, radyoterapi; PFS, progrezyon-freesiz hayatta kalma; OS, genel hayatta kalma; IG, güven aralığı.

ID Yaş/
cinsiyet
İstoloji Başlangıç
CSI
Eşzamanlı
CT
Adjuvan CT Döngüler PFS
ay
PFS
durum
OS süresi
ay
Vital
durum
3. derece ≥
hematolojik bulgular a
P01 39.0/M NR Evet Yok TMZ 6 50.5 Sonsuzlaştırılmış 50.5 Canlı L3
P02 40.7/M Desmo Evet Yok Cis/Eto 6 9.6 Sonsuzlaştırılmış 10.0 Canlı Kaydedilmedi
P03 21.1/F Desmo Evet Yok Cis/VCR/CYC 6 20.0 Sonsuzlaştırılmış 20.1 Canlı N3, A3, L3
P04 35.3/M NR Evet Yok Cis/VCR/CYC 8 190.3 Sonsuzlaştırılmış 190.5 Canlı Kaydedilmedi
P05 20.3/M Desmo Evet Yok Cis/VCR/CYC 6 143.7 Sonsuzlaştırılmış 144.2 Canlı T4
P06 30.7/F Desmo Evet Yok PCZ/CCNU/VCR 4 140.6 Sonsuzlaştırılmış 141.2 Canlı T4
P07 19.8/F Classic Evet VCR Yok NA 4.8 Sonsuzlaştırılmış 4.9 Canlı Kaydedilmedi
P08 24.1/F Desmo Evet VCR Cis/Eto 6 96.1 Sonsuzlaştırılmış 96.6 Canlı N4
P09 19.1/F Classic Evet VCR Cis/VCR/CYC 4 15.1 Sonsuzlaştırılmış 16.0 Canlı T4; FN
P10 27.0/F Desmo Evet VCR Cis/VCR/CCNU 3 112.6 Sonsuzlaştırılmış 112.6 Canlı N3, T3
P11 54.3/K KY Evet Yok Yok UY 65.4 Ölüm 66.9 Ölü Kaydedilen yok
P12 34.9/K KY Evet Yok Cis/Eto 6 14.7 PD/Y 15.6 Ölü N4; FN
P13 35.1/K KY Evet Yok Cis/VCR/CYC 3 9.8 PD/Y 19.5 Ölü N4; FN
P14 33.8/K Anaplastik Evet Yok Cis/VCR/CCNU 4 12.0 PD/Y 17.2 Ölü N3, T4, A3; FN
P15 18.4/E KY Hayır Yok Yok UY 13.0 PD/Y 40.1 Yaşayan Kaydedilen yok
P16 41.9/K KY Evet VCR Yok UY 3.4 Ölüm 3.6 Ölü Kaydedilen yok
P17 43.3/E Desmoplastik Evet Carbo/Eto Yok UY 1.7 Ölüm 2.2 Ölü N4; FN

Bireysel hasta özellikleri ve tedavi sonuçları.

Yaş yıllar cinsinden verilmiştir. KY, kaydedilmedi; UY, geçerli değil; K, kadın; E, erkek; Desmo, desmoplastik; TMZ, temozolomid; Cis, cisplatin; Eto, etopozid; VCR, vinkristin; CYC, siklofosfamid; CCNU, lomustin; PCZ, prokarbazin; Carbo, karboplatin.

P07 için yara enfeksiyonu ve eksik tedavi kaydedildi. P16 ve P17, eşzamanlı tedavinin başlatılmasından kısa bir süre sonra öldü; tamamlanan RT fraksiyonları kaydedilmedi. P15, ilerleme/nüks sonrası RT ve sistemik tedavi aldı; bu kurtarma tedavileri ilk adjuvan tedavi sayılmıyor.

Döngü sayıları, kaydedilen uygulanan adjuvan döngüleri temsil etmektedir. P12, P13 ve P14 sırasıyla 6, 3 ve 4 döngü kaydetmiş ve sonrasında ilerleme/nüks gelişmiştir; P13 için üç döngüden sonra ilerleme olduğu açıkça belirtilmiştir.

N, nötropeni; T, trombositenopeni; A, anemi; L, lenfopeni; rakam kaydedilen dereceyi göstermektedir. FN, ayrı kaydedilen ateşli nötropeni olayını ifade etmektedir. “Kaydedilen yok” ifadesi, ilgili bir toksisitenin belge-lenmediğini göstermektedir. Bildirilen toksisiteler kemoterapi ile ilişkilidir.

12 adjuvan kemoterapi alan hastanın 6’sında (50,0%) ≥3 derece neuropeni, 5’inde (41,7%) trombositenopeni, 2’sinde (16,7%) anemi ve 2’sinde (16,7%) lenfopeni gelişmiştir. 10 hastada (83,3%) bu dört toksiteden en az biri mevcuttu. Hematolojik toksisiteyle ilişkili tedavi kesintisi P06 ve P14 için belge-lenmiştir.

Anaplastik histolojiye sahip hasta, CSI sonrası 4 döngü cisplatin, vincristin ve lomustine ile adjuvan kemoterapi almıştır. Bu hastada tedavi sonrası üçüncü ayda serebeller nüks ve spinal metastas gelişmiş, toplam hayatta kalma süresi 17,2 ay olmuştur.

Tartışma

Cerrahi sonrası kraniospinal radyasyon (CSI), hastalığın nadirliği ve yetişkinlerde prospektif randomize çalışmaların eksikliği nedeniyle adjuvan kemoterapinin rolü daha net belirlenememiş olsa da, yetişkin medulloblastomaya (MB) yönelik tedavinin temelini oluşturmaya devam etmektedir. Bu nedenle güncel tedavi stratejilerinin çoğu retrospektif serilere ve pediatrik protokollerden yapılan çıkarımlara dayanmaktadır. 1988 ile 2012 yılları arasında tedavi edilen 43 orta riskli yetişkin hastayı içeren Franceschi ve arkadaşlarının çalışmasında, kemoterapi çoğunlukla rezidüel hastalık veya geç radyasyon nedeniyle ek olarak verilmiş; radyoterapi alan hastaların %34,9’u kemoterapi almıştır. Sadece radyoterapi grubunda bildirilen 5-, 10- ve 15 yıllık sağkalım oranları sırasıyla %100, %78,6 ve %60,2 iken, RT+CT grubundaki tüm karşılık gelen sağkalım oranları %100’dür; ancak gruplar arası sağkalım farkı istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0,079) (). Benzer şekilde, Kann ve arkadaşları, 751 yetişkin hastanın Kanser Ulusal Veri Tabanı analizinde, sadece radyoterapiyle %71,6, birleşik radyoterapi ve kemoterapiyle %86,1’lik OS bildirmiştir; çok değişkenli analizde birleşik tedavi, iyileşmiş OS ile ilişkili kalmıştır (). Ancak, retrospektif kohortlardaki bulgular tutarlı değildir; Franchino ve arkadaşları, kemoterapinin radyoterapiye eklenmesinden istatistiksel olarak anlamlı bir sağkalım avantajı tespit etmemiştir (). Bu bulgular, uygun şekilde seçilmiş yetişkin hastalarda kemoterapinin çok modlu tedavi stratejilerine dahil edilmesini desteklemektedir.

Bizim tek merkezli kohortumuzda tahmini 5 yıllık PFS ve OS oranları sırasıyla 61,1% ve 66,6% iken, karşılık gelen 10 yıllık oranlar 50,9% ve 55,5% olarak bulundu. Konvansiyonel analizde gözlemlenen adjuvan kemoterapi ile daha uzun PFS arasındaki ilişki, kemoterapinin başlangıcı zaman-bağımlı bir maruziyet olarak modellendiğinde zayıfladı ve artık istatistiksel olarak anlamlı değildi. Yine de, zaman-bağımlı analiz tedavi seçiminden kaynaklanan karışıklığı ortadan kaldırmaz ve küçük kohort ile olay sayısının sınırlı olması nedeniyle tahminleri belirsiz kalmaya devam eder. Bu nedenle bu sonuçlar nedensel bir tedavi faydası ispatlamaz; ayrıca adjuvan kemoterapiden klinik açıdan anlamlı bir fayda olabileceğini de hariç tutmaz. Tedavi ataması rastgele değildi ve hasta özellikleri, risk profili, tanı yılı, radyoterapi zamanlaması, hekim tercihi ve ölçülemeyen diğer klinik faktörlerden etkilenmiş olabilir. Buna ek olarak, uzun çalışma süresi içinde tedavi yaklaşımları önemli ölçüde gelişti.

Bu sınırlamalara rağmen, kohortumuzda gözlemlenen uzun süreli hayatta kalma, daha büyük yetişkin MB serilerinde bildirilen sonuçlarla geniş ölçüde karşılaştırılabilirdi. Medulloblastomalı 454 yetişkini içeren popülasyon kaynaklı bir SEER analizi, medyan OS’yi 10,6 yıl olarak bildirmiş; 5 ve 10 yıllık göreli hayatta kalma oranlarını sırasıyla 64,9% ve 52,1% olarak rapor etmiştir. Daha yakın zamanda, Bonm ve arkadaşları, modern dönemde tedavi edilen 267 yetişkinlik çok merkezli bir kohortta 5 ve 10 yıllık OS oranlarını sırasıyla 82,3% ve 69,7% olarak bildirmiştir. Benzer şekilde, Majd ve arkadaşları, 200 yetişkinlik tek merkezli bir seride medyan OS’yi 8,8 yıl ve 5 yıllık OS oranını 74% olarak rapor etmiştir. Son dönemde 89 yetişkinlik bir kohortta, Garcilazo-Reyes ve arkadaşları 5 yıllık OS ve PFS oranlarını sırasıyla 67% ve 51% olarak bildirmiştir. Çalışmamızda, tahmini 5 ve 10 yıllık OS oranlarının 66,6% ve 55,5% olması, önceki yetişkin MB serilerinde bildirilen aralığın içinde kalmıştır. Ancak, risk sınıflandırması, histolojik ve moleküler özellikler, tedavi protokolleri ve takip süresindeki farklılıklar nedeniyle çalışmalar arası doğrudan karşılaştırmalar dikkatli şekilde yapılmalıdır.

Uzun süreli takip, yetişkin MB’de özellikle önemlidir çünkü nüksler tedavinin tamamlanmasından birkaç yıl sonra ortaya çıkabilir ve hayatta kalanlar tedaviye bağlı geç komplikasyonlar geliştirebilir. SEOM rehberi, 5–10 yıldan uzun süreli takibi ve tedaviye bağlı sekeller için ömür boyu takibi önerirken, EANO–EURACAN önerileri de uzun süreli takibi ve hayatta kalımı kapsamaktadır (). Bizim kohortumuzda dört hastada nüks kaydedildi; bunlardan üçü radyoterapi plus kemoterapi almış, biri ise herhangi bir adjuvan tedavi almamıştı. Nüks olaylarının nispeten az sayısı, anlamlı alt grup karşılaştırmalarını sınırlıyor ve nüks öngörücülerine ilişkin kesin sonuçları olanaksız kılıyor. Bu gözlemler yine de, hem erken hem de geç nüks potansiyelinin kabul edilmesi nedeniyle, yetişkin MB’de uzun süreli klinik ve radyolojik takibin gerekliliğini güçlendirmektedir.

Hematolojik toksisite kohortumuzda nispeten sık görüldü; grade ≥3 nötroopeni, trombositopeni, anemi ve lenfopeni, adjuvan kemoterapi alan hastaların sırasıyla %50,0, %41,7, %16,7 ve %16,7’sinde gelişti. Bosio ve ark.’nın son dönemde yayımladığı yetişkin/AYA medulloblastoma gerçek dünya serisinde, ilk hat kemoterapi alan hastalarda grade 3–4 toksisite %30,4 oranında görülmüş, nötroopeni en sık olay olarak öne çıkmış (%30,4), bunu anemi (%8,7) ve trombositopeni (%4,3) izlemiştir (). Ruggiero ve ark. benzer şekilde, pediyatrik kökenli çok modallı protokollerin yetişkinlerde sıklikle toksisite nedeniyle doz ayarlamaları, tedavi gecikmeleri veya erken kesilmeyi gerektirdiğini bildirmiştir (). CSI sonrası platın–etopozid alan 13 yetişkinlik ayrı bir seride ise dört hastanın toksisite nedeniyle kemoterapiyi kestiği bildirildi (). Kohortumuzda gözlemlenen hematolojik toksisitin daha yüksek oranları, özellikle trombositopeni, kemoterapi rejimlerindeki, tedavi yoğunluğundaki, destekleyici bakımındaki farkları ve küçük örneklem boyutunu yansıtıyor olabilir.

Bu çalışma, küçük örneklem boyutu, retrospektif tasarım ve uzun çalışma süresi boyunca değişken tedavi yaklaşımları ile sınırlıdır. Moleküler alt grup verilerine erişilememesi, alt grup bazında hayatta kalma analizlerini olanaksız kılmış ve moleküler açıdan karakterize edilmiş kohortlarla karşılaştırmaları sınırlamıştır. Moleküler alt gruplar histolojik varyantlardan çıkarılmamıştır. Tamamlanmamış tarihsel neyrotaksis evrelemesi, güvenilir klinik risk stratifikasyonunu da engellemiş; belgilenmemiş metastatik durum, metastasisiz hastalık olarak kabul edilmemiştir. Bu sınırlama, metastatik evre, klinik risk durumu ve OS arasındaki ilişkilerin son yıllarda bildirilen yetişkin kohortundaki bulgularıyla ilişkilidir (). Kemoterapi başlatılmasıyla ilgili ölümsüz-zaman yanlılığını ele alan zaman-bağımlı analizler, tedavi seçiminden kaynaklanan kafa karıştırıcı etkiyi ortadan kaldırmamıştır. Olay sayısının azlığı, ek klinik kovaryatlar için düzeltme yapmayı olanaksız kılmış ve belirsiz tahminlere yol açmıştır.

Sonuç

Yetişkin medulloblastoma, çok disiplinli yaklaşım gerektiren nadir bir malignitedir. Bu tek merkezli retrospektif kohortta, uzun süreli hayatta kalma sonuçları, önceki yetişkin medulloblastoma serilerinde bildirilen sonuçlarla karşılaştırılabilir düzeydeydi. Zaman-bağımlı analizlerde, adjuvan kemoterapi ile PFS veya OS arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır; ancak küçük örneklem ve geniş güven aralıkları, tedavi yararına dair kesin sonuçlar çıkarmayı olanaksız kılmaktadır.

İfadeler

Veri erişilebilirliği ifadesi

Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, authors tarafından makul bir şart koşmadan sağlanacaktır.

Etik ifadesi

İnsanlar dahil edilen çalışmalar, Bursa Uludağ Üniversitesi Etik Kurulu’nun 20 Aralık 2023 tarihli 2023-21/13 karar numarasıyla onaylanmıştır. Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Ulusal mevuat ve kurumsal gerelilikler doğrultusunda katılımcılardan veya katılımcıların yasal velileri/ yakınlarından katılım için yazılı bilinçli onay alınması gerekli görülmemiştir.

Yazar katkıları

BC: Kavramlaştırma, Veri düzenleme, Biçimsel analiz, Araştırma, Metodoloji, Yazılım, Yazım – taslak, Yazım – inceleme ve düzenleme. HE: Araştırma, Metodoloji, Yönetim, Görselleştirme, Yazım – inceleme ve düzenleme. AS: Veri düzenleme, Yönetim, Görselleştirme, Yazım – inceleme ve düzenleme. SS: Veri düzenleme, Yönetim, Doğrulama, Kaynaklar, Yazım – inceleme ve düzenleme. AD: Araştırma, Yönetim, Görselleştirme, Yazım – inceleme ve düzenleme. EC: Yönetim, Görselleştirme, Yazım – inceleme ve düzenleme. TE: Yönetim, Görselleştirme, Yazım – inceleme ve düzenleme.

Fonlandırma

Yazar(lar), bu çalışmanın ve/veya yayımlanmasının için herhangi bir maddi destek alınmadığını beyan etmiştir.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın ticari veya olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya maddi ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka beyanı

Yazar(lar), bu metnin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren makul çabalarla doğruluğunun sağlanması için gerekli adımlar atılmıştır. Herhangi bir sorun tespit etmeniz halinde lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

  • Lai R.
    Yetişkin medulloblastoma hastalarının hayatta kalması: nüfusa dayalı bir çalışma. Cancer. (2008) 112:1568–74. doi: 10.1002/cncr.23329

    • Pubmed Özeti
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • LuqueR, BenavidesMdel BarcoS, GañaL, García-GómezJ, Martínez-GarcíaMet al. Yetişkin medulloblastomanın yönetimi için SEOM klinik rehberi (2020). Clin Transl Oncol. (2021) 23:940–7. doi: 10.1007/s12094-021-02581-1

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • LouisDN, PerryA, WesselingP, BratDJ, CreeIA, Figarella-BrangerDet al. Merkezi sinir sisteminin tümörlerinin 2021 WHO sınıflandırması: bir özet. Neuro Oncol. (2021) 23:1231–51. doi: 10.1093/neuonc/noab106

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • RemkeM, HielscherT, NorthcottPA, WittH, RyzhovaM, WittmannSet al. Yetişkin medulloblastoma üç büyük moleküler varyanttan oluşur. J Clin Oncol. (2011) 29:2717–23. doi: 10.1200/JCO.2011.34.9373

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • ZhaoF, OhgakiH, XuL, GiangasperoF, LiC, LiPet al. Yetişkin medulloblastomanın moleküler alt grupları: uzun süreli tek merkezli çalışma. Neuro Oncol. (2016) 18:982–90. doi: 10.1093/neuonc/now050

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • ColtinH, SundaresanL, SmithKS, SkowronP, MassimiL, EberhartCGet al. Yetişkin medulloblastomada alt grup ve alt tip bazlı sonuçlar. Acta Neuropathol. (2021) 142:859–71. doi: 10.1007/s00401-021-02358-4

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • FranceschiE, HoferS, BrandesAA, FrappazD, KortmannRD, BrombergJet al. Puberte sonrası ve yetişkin medulloblastoma hastalarında tanı, tedavi ve takip için EANO–EURACAN klinik uygulama rehberi. Lancet Oncol. (2019) 20:e715–28. doi: 10.1016/S1470-2045(19)30669-2

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ruggiero, ATalloa, D, Romano, A, Attinà G, Mastrangelo S, Maurizi P, et al.
    Çocuklara özgü çok modlu protokollerle tedavi edilen yetişkin medulloblastomada sonuçlar ve toksisite: Tek merkezden deneyim. Oncol Res. (2025) 33:3855–67. doi: 10.32604/or.2025.067948

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Weymann, D, Krebs, E, Regier, D.
    Hassas tıpta ölümsüz zaman yanlılığını giderme: Uygulamalı yönerge ve yöntem geliştirme. Health Serv Res. (2025) 60:e14376. doi: 10.1111/1475-6773.14376

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Simon, R, Makuch, R W.
    Hayatta kalma ile bir olayın oluşumu arasındaki ilişkinin parametrik olmayan grafiksel gösterimi: Cevap veren ile cevap vermeyen arasındaki yanlılığa uygulama. Stat Med. (1984) 3:35–44. doi: 10.1002/sim.4780030106

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Franceschi, E, Bartolotti, M, Paccapelo, A, Marucci, G, Agati R, Volpine L, et al.
    Yetişkin medulloblastomada adjuvan kemoterapi: Ortalama riskli hastalar için bir seçenek mi? J Neuro-Oncol. (2016) 128:235–40. doi: 10.1007/s11060-016-2097-x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Kann, B H, Lester-Coll, N H, Park, H S, Yeboa, D N, Kelly, J R, Baehring, J M, et al.
    Yetişkin medulloblastomada adjuvan kemoterapi ve genel hayatta kalma. Neuro Oncol. (2017) 19:259–69. doi: 10.1093/neuonc/now150

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Franchino, F, Morra, I, Forni, M, Bertero, L, Zanini, C, Roveta, F, et al.
    Yetişkinlerde medulloblastoma: Klinik-patolojik, moleküler ve tedavi faktörlerinin analizi. J Neurosurg Sci. (2024) 68:260–9. doi: 10.23736/S0390-5616.21.05548-X

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • BonmAVRutenbergMSTherkelsenKEHerbstJSanafASherwoodMA ve ark.
    Modern dönemde yetişkin yaşında görülen medulloblastomada çok merkezli retrospektif kohort çalışması. Neuro-Oncol Adv. (2025) 7:vdae231. doi: 10.1093/noajnl/vdae231

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • MajdNKMastallMLinHDibajSSHessKRYuanYet al.
    Yetişkin medulloblastomanın klinik karakterizasyonu ve ilk hat tedavilerinin sonuca etkisi: MD Anderson Cancer Center deneyimi. Neuro-Oncol Adv. (2021) 3:vdab079. doi: 10.1093/noajnl/vdab079

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • Garcilazo-ReyesYDal ColPBielleFMokhtariKFeuvretLJacobJet al.
    Medulloblastomalı yetişkin hastalarda prognoz faktörleri. Neuro-Oncol Pract. (2026) 13:112–25. doi: 10.1093/nop/npaf084

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • BosioAMaccariMPadovanMCacceseMBolshinskyMGalianoAet al.
    Genç yetişkin ve yetişkin medulloblastomada güncel yönetim ve uzun dönem sonuçları: Çoklu modalite ve hedefe yönelik yaklaşımlar içeren tek merkezli seri deneyimi. Neuro-Oncol Pract. (2026) 13:385–93. doi: 10.1093/nop/npaf110

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • Komlodi-PasztorEMunjaparaVEberhartCGBazerDASheriefMRKamsonDOet al.
    Yetişkin medulloblastomlarda radyoterapi sonrası platin–etoposid: Hematolojik toksisitenin retrospektif analizi. CNS Oncol. (2024) 13:CNS107. doi: 10.2217/cns-2023-0029

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makaledeki referansı görüntüle
  • Almousa, AErjan, ASarhan, NObeidat, MAlshorbaji, AAmarin, Ret al.
    Clinical and molecular characteristics and outcome of adult medulloblastoma at a tertiary cancer center. Cancers (Basel). (2024) 16:3609. doi: 10.3390/cancers16213609

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article

Özet

Anahtar Kelimeler

adjuvan kemoterapi, yetişkin medulloblastoma, merkezi sinir sistemi tümörleri, kemoradyoterapi, radyoterapi

Başvuru

Caner B, Ertaş H, Şahin AB, Sarıhan S, Deligönül A, Çubukçu E ve Evrensel T (2026) Yetişkin medulloblastoma tedavisi: tek merkezden deneyim. Front. Oncol. 16:1996533. doi: 10.3389/fonc.2026.1996533

Makale Alındı

12 Eylül 2026

Düzeltildi

21 Ekim 2026

Kabul Edildi

30 Ekim 2026

Yayınlandı

10 Kasım 2026

Cilt

16 – 2026

Lyndon Kim, Mount Sinai Hastanesi, Amerika Birleşik Devletleri

Samvel Bardakhchyan, Hematoloji merkezi, Yeolyan’dan sonra, Ermenistan

Violeta Salceda Rivera, Guadalajara Sivil Hastanesi, Meksika

© 2026 Caner, Ertaş, Şahin, Sarıhan, Deligönül, Çubukçu ve Evrensel.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(ler)inin belirtilmesi ve kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak bu dergideki orijinal yayının atıf edilmesi koşuluyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

*İletişim: Burcu Caner, drburcucaner@gmail.com

†ORCID: Burcu Caner, orcid.org/0000-0003-1591-3323; Hulya Ertas, orcid.org/0000-0002-5872-8825; Ahmet Bilgehan Şahin, orcid.org/0000-0002-7846-0870; Süreyya Sarıhan, orcid.org/0000-0003-4816-5798; Adem Deligönül, orcid.org/0009-0001-3931-0191; Erdem Çubukçu, orcid.org/0000-0002-0070-0889; Türkkan Evrensel, orcid.org/0000-0002-9732-5340

Treatment of adult medulloblastoma: a single-center experience

Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Yetişkinlerde Medulloblastoma Tedavisi: Tek Merkez Deneyimi
İlginizi Çekebilir: Erken Uykunun Pre-diyabet Hastalarında Kilo Kaybıyla İlişkili Bulunduğu Belirlendi →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler