OJİNAL ARAŞTIRMA makalesi
Front. Oncol., 13 Kasım 2026
Sec. Meme Kanseri
- JW
Jiahuai Wen 1,2,3† *
- CF
Chen Fang 1,2†
- YY
Yanning Yang 4†
- XZ
Xiaoqian Zhang 1,2
- MK
Mengling Kang 1,2
- LH
LeZhen Huang 1,2
- LR
Liping Ren 1,2*
-
1. Guangzhou Tıp Fakültesi Geleneksel Çin Tıbbı İkinci Bağlı Hastanesi, Meme Kanseri Bölümü, Guangzhou, Çin
-
2. Guangdong Eyaleti Tıp Fakültesi Geleneksel Çin Tıbbı Hastanesi, Meme Hastalıkları Uzman Hastanesi, Meme Kanseri Bölümü, Guangzhou, Guangdong, Çin
-
3. Ziyaretçi Araştırmacı, Küresel Halk Sağlığı, Sağlık Sistemleri ve Politika: İlaçların Kullanımının İyileştirilmesi Bölümü, Karolinska Enstitüsü, Stockholm, İsveç
-
4. Sun Yat-Sen Hastanesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Bölümü, Guangzhou, Guangdong, Çin
Makale metrikleri
Özet
Arka plan:
Mücinöz meme kanseri (MBC), nadir bir histolojik meme kanseri tipidir. Mikropapiller patternli mücinöz meme kanseri (MPMC), herhangi bir mikropapiller mimari yapının varlığı ile tanımlanır. Bu retrospektif kohort çalışması, mücinöz meme kanseri hastalarında mikropapillary pattern’in serbest hastalık sağlığında prognostik önemini değerlendirmeyi amaçladı.
Yöntem:
2005 ile 2024 yılları arasında tanı konulan tüm mücinöz meme kanseri olgularının retrospektif analizini gerçekleştirdik. Klinikopatolojik parametreler, tedavi modaleiteleri ve sağlık sonuçları toplanıp analiz edildi. Prognostik faktörler birincil analiz olarak önceden belirlenmiş indirgenmiş bir Cox modeli kullanılarak değerlendirildi. Sınırlı serbest hastalık sağlığı olayları oluştuğu için tüm çok değişkenli tahminler keşif amaçlı olarak değerlendirildi. Olası doğrusal olmayan ilişkileri yakalamak için DeepSurv tamamlayıcı bir keşif analizi olarak kullanıldı.
Sonuçlar:
Toplam 344 müsinöz meme karsinom olgusu dahil edildi; bunların 65’inde (18,9%) mikropapiller pattern gözlemlandı. Kaplan–Meier analizi, MPMC hastalarında anlamlı derecede kötü tümörsüz hayatta kalımı gösterdi (11 olay vs. 6 olay) ve 5 yıllık tümörsüz hayatta kalım (DFS) oranları sırasıyla 76,9% ve 97,3% olarak bulundu (<i>p</i> < 0,001). Önceden belirlenmiş indirgenmiş Cox modelinde, mikropapillary pattern kötü DFS ile ilişkiliydi (HR 8,17; %95 GA 2,88–21,76; p < 0,001). Ancak yalnızca 17 DFS olayı oluştuğundan bu tahmin belirsiz ve keşif niteliğindeydi. Hassaslık analizlerinde tam model HR 8,05 (%95 GA 2,90–22,37) ve Firth’in cezalı olabilirlik düzeltmesi HR 10,74 (%95 GA 3,52–32,83) verdi. Hücre yoğunluğu da kötü DFS ile ilişkiliydi (HR 7,55; %95 GA 2,61–21,85). Ek keşif niteliğindeki DeepSurv analizinde model potansiyel doğrusal olmayan ilişkileri yakaladı ve C-endeksi 0,858’e ulaştı; 1-, 3- ve 5 yıllık DFS için sırasıyla 0,804, 0,878 ve 0,826 AUC değerleri ve 0,022 Brier skoru elde edildi. Ancak bu performans tahminleri yalnızca 17 DFS olayı oluştuğundan iyimser olabilir; bu nedenle DeepSurv keşif niteliğindeydi ve klinik olarak doğrulanmadı.
Sonuçlar:
MPMC’ler daha agresif tümör davranışı sergiler ve kötü prognoz ile ilişkilidir; hücre yoğunluğu da anlamlı kötü prognoz faktörü olarak saptanmıştır. Bu bulgular, MPMC’nin daha yakın takimi gerektiren daha yüksek riskli alt grup temsil edebileceğini düşündürmektedir. Ancak tedavi sonuçları yine de dikkatli yorumlanmalı ve prospektif doğrulamaya ihtiyaç duymaktadır.
Giriş
Müsinöz kanser (MBC), kolloid kanser olarak da adlandırılan, invaziv meme kanserinin nadir bir histolojik alt tipi olup tüm vakaların yaklaşık %2–4’ünü oluşturmaktadır (). Postmenopozal kadınlarda daha sık görülür ve geleneksel olarak prognozu iyi, sinsi seyreden bir tümör olarak kabul edilmiştir. Özel tipi olmayan (NST) invaziv duktal kancere kıyasla MBC, lenf nodu metastazında daha düşük oranlar ve %81 ile %94 arasında değişen 5 yıllık sağkalım oranlarıyla karakterizedir (). Bu klinik özellikler nedeniyle güncel rehberler, MBC için NST invaziv duktal kancerden farklılaşan, bireyselleştirilmiş adjüvan tedavi yaklaşımları önermektedir ().
Bazı saf müsinöz karsinomlar, mikropapiller pattern gösterir; bu, berrak, sıkı müsin havuzları içinde asılı duran morula benzeri tümör hücre kümeleri ile karakterize edilir ve immünhistokimyasada stroma yüzeyine bakan EMA/MUC1 ekspresyonu ile ters polarite patterni sergiler (). Bu mimari, histolojik olarak invaziv mikropapiller karsinomu andırır (). Saf MBC’ye kıyasla MPMC, lenf nodu metastazı ve lenfovasküler invazyon gibi daha yüksek oranlarla daha agresif klinik davranış gösterir (). Saf müsinöz brest karsinomunda mikropapillary patternin prognoz etkisi halen tartışmalıdır. Bu büyük ölçüde çalışmalar arasındaki örneklem boyutu, tanı eşikleri, takip süresi ve histolojik dahil etme kriterlerindeki farklılıklardan kaynaklanıyor gibi görünüyor. Bazı çalışmalar, mikropapillary mimariye sahip müsinöz karsinomun (MPMC), konvansiyonal saf MBC’nin özellikleriyle karşılaştırılabilir klinikopatolojik özellikler gösterdiğini rapor ederken, diğer kanıtlar daha agresif bir klinik seyir öneriyor. Örneğin, bir retrospektif kohort çalışması, MPMC hastalarının tipik saf MPC hastalarına kıyasla anlamlı derecede daha kötü prognoza sahip olduğunu ve daha agresif biyolojik davranış gösterdiğini ortaya koymuştur (). Ancak diğer araştırmalar, MPMC’nin genellikle düşük-orta nükleer grade, pozitif estrogen reseptörü (ER) ve progesterone reseptörü (PR) ekspresyonu ve nadiren HER2 amplifikasyonu ile ortaya çıktığını belgelemiştir (, ). 70 MBC hastasını, mikropapillary pattern gösteren 13 olgu dahil olmak üzere içeren son dönem tek merkezli bir retrospektif çalışma, 5 yıllık nüksüz hayatta kalma oranını %94 olarak rapor etmiş ve mikropapillary pattern’in hayatta kalma sonuçlarını anlamlı şekilde etkilemediğini bulmuştur ().
DeepSurv, derin sinir ağlarını kullanan gelişmiş bir hayatta kalma analiz modelidir (). Konvansiyonal Cox orantılı riskli (CoxPH) modelinin doğrusal olmayan bir genişlemesi olarak düşünülebilir. DeepSurv’ün temel yeniliği, standart Cox modelindeki doğrusal öngörücüyü çok katmanlı bir sinir ağı ile değiştirmesidir. Bu mimari, modelin geleneksel doğrusal yaklaşımlar tarafından genellikle kaçırılan karmaşık, doğrusal olmayan ilişkileri daha iyi yakalamasını sağlar ().
Mikropapiller mimarinin prognoz üzerindeki etkisine dair çelişkili bulgular nedeniyle, saf MBC olgularını içeren retrospektif bir kohort çalışması gerçekleştirdik ve prognoz takibini yürüttük. Bu çalışma, MPMC ve non-MPMC’nin klinikopatolojik özelliklerini tanımlamayı ve karşılaştırmayı; ayrıca mikropapiller patternin bağımsız prognoz anlamlılığını hem geleneksel istatistik hem de derin öğrenme yaklaşımıyla değerlendirmeyi amaçladı.
Gereç ve yöntemler
Çalışma hastaları
Bu retrospektif çalışma, Guangdong Geleneksel Tıp Hastanesi Meme Kanseri Merkezi’nde Ocak 2005 ile Aralık 2024 tarihleri arasında muköz meme karsinomundan muzarathane hastaları dahil edilmiştir. Katılımcıların aşağıdaki kriterleri karşılaması gerekiyordu: (1) patolojik olarak doğrulanmış saf muköz karsinom; (2) evre I-III hastalık; (3) kadın cinsiyet. Hastalar aşağıdaki durumlarda çalışmaya dahil edilmedi: (1) neoadjuvant terapi almış; (2) eşlik eden meme dışı malignite var; (3) takip sırasında düzenli fizik muayene, laboratuvar tetkikleri veya görüntüleme çalışmalarına (mammografi, ultrason) sahip olmayan; (4) analiz için eksik klinikopatolojik veya takip verisi bulunan. Bu nedenle analizler tam olgu yaklaşımıyla yürütüldü ve eksik değerlerin yerini doldurma (imputation) işlemi uygulanmadı İki patolojik, körlenerek H&E morfolojisini gözden geçirdi ve muköz meme karsinomunda mikropapiller desenin varlığını doğruladı. Bu çalışmada, MPMC için histolojik kriterler WHO sınıflandırmasına göre önceden belirlendiği ve aşağıdaki gibidir: (1) saf muköz meme karsinomuyla uyumlu morfoloji; (2) sıkı müsin havuzlarında asılı duran, invaziv mikropapiller karsinomu çağrıştıran müla benzeri kümeler içeren, herhangi bir tümör alanı (≥ 1%) mikropapillary desen; (3) immunohistokimyasal boyamada ters veya stromaya bakan EMA/MUC1 (Epithelial membrane antigen) gösterimi (). Mikropapillary bileşenin yüzdesi (MP%), çalışma kaydında deneyimli iki meme patoloğu tarafından 2019 WHO sınıflandırmasına göre tam preparat inlemesiyle görsel olarak tahmin edildi. Gözlemciler arası uyum yüksekti ve uyumsuz olgular ortaklaşa gözden geçirilerek uzlaşıya varıldı. Patolojik sınıflandırma çalışma süresince tüm dönemde standartlaştırıldı ve tanı kriterlerindeki zamansal değişimlerden etkilenmedi.
Veri toplama
Her katılımcı için klinikopatolojik veriler toplanmış; çalışma popülasyonu özellikleri (yaş, malignite aile öyküsü, tanı anındaki adet durumu), meme kanseri özellikleri [histolojik derece, tümör çevresi lenfovasküler invazyon, hücreliliği artmış (belirgin yerleşik, levha benzeri veya kibriform mimari desenlerle karakterize hücreli müsinöz karsinom olarak tanımlanan) ve hücreliliği azalmış durumlar, nöroendokrin diferansiyasyon, patolojik evre, estrogen reseptörü (ER)/progesterone reseptörü (PR)/insan epidermal büyüme faktörü reseptörü 2 (HER2) durumu ve Ki-67 indeksi), cerrahi yaklaşım ve adjuvan tedaviler (kemoterapi, endokrin terapi, anti-HER2 terapi) dahil edilmiştir. Tanının gerçekleştiği takvim yılı veya tedavi dönemi kaydedilmiştir. Patolojik tümör evresi (TNM evresi), Amerikan Kanser Birleşik Komitesi (AJCC) evreleme kılavuzunun 8. bürümüne göre belirlenmiştir. Hormon reseptörü (HR) pozitifliği, immünhistokimya (IHC) ile ER veya PR açısından pozitiflik olarak tanımlanmıştır. HER2-pozitiflik durumu, Amerikan Klinik Onkoloji Derneği/Amerikan Patologlar Koleji (ASCO/CAP) kılavuzlarına uygun olarak 3+ IHC skoru veya floresans in situ hibridizasyon (FISH) ile doğrulanmış gen amplifikasyonu olarak tanımlanmıştır.
İstatistiksel analiz
Sürekli değişkenlerin karşılaştırılmasında, uygun görülen durumlarda Student’s t-testi veya Mann–Whitney U testi kullanıldı. Kategorik değişkenler ki-kare (χ²) testi veya Fisher’ın kesin testi ile karşılaştırıldı. Hastalıksız sağkalım (DFS), cerrahiden tümör nüksü veya her türlü nedenden ölüme kadar olan süre olarak tanımlandı. Çalışmanın sonunda olay yaşamayan hastalar, son belgelenmiş takiplemede sansürlenmiştir. Orta takilme süresi, ters Kaplan–Meier yöntemi kullanılarak tahmin edilmiştir. Bu iyi pronozlu kanser alt tipinde takilme süresinde genel sağkalım olayları nadir olduğundan, birincil uç nokta olarak DFS seçilmiş ve Kaplan–Meier yöntemiyle tahmin edilerek gruplar arasında ki-kare testi ile karşılaştırılmıştır. DFS ile ilişkili bağımsız faktörler, Cox oransal risk regresyon modeli kullanılarak belirlenmiş ve sonuçlar oransal risk (HR) ve %95 güven aralıkları (95% CI) olarak bildirilmiştir. Alt grup analizleri çeşitli klinik ve patolojik koşullar altında yapılmıştır. Tüm istatistiksel analizler R yazılımı (sürüm 4.5.1) ve Python (sürüm 3.10.1) kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
DeepSurv modeli, PyTorch (2.8.0 sürümü) ve pycox paketi (0.3.0 sürümü) kullanılarak uygulandı. R ve Python ortamlarında rastgele sayı üreteci her iki ortamda da 123 olarak sabitlendi. Ağ mimarisi; bir giriş katmanı, sırasıyla 64, 32, 16 ve 8 nöron içeren dört gizli katman ve log-risk fonksiyonunu temsil eden tek bir çıkış düğümünden oluşuyordu. Her gizli katmandan sonra ReLU aktivasyon fonksiyonu uygulandı ve son gizli katman hariç tüm katmanlardan sonra dropout (oran = 0,3) ile grup normalizasyonu (batch normalization) aracılığıyla düzenleme sağlandı. Katman sayısı, katman başına nöron sayısı, öğrenme hızı ve dropout oranı dahil olmak üzere hiperparametreler, beş katmanlı çapraz doğrulama ile bir ızgara arama (grid search) prosedürü kullanılarak optimize edildi. Öğrenme hızı {1e−4, 5e−4, 1e−3, 5e−3} değerleri arasında, dropout oranları ise {0,1, 0,2, 0,3, 0,4, 0,5} değerleri arasında sınandı. Gizli katman sayısı (3–5) ve katman başına nöron sayısı (8–128) ayrıca incelendi. Sınırlı DFS olay sayısı nedeniyle DeepSurv, keşif amaçlı destekleyici bir yaklaşım olarak değerlendirildi ve aşırı öğrenmeyi (overfitting) azaltmak için dropout, grup normalizasyonu ve erken durdurma (early stopping) gibi düzenleme stratejileri uygulandı. Nihai mimari, çapraz doğrulamaya dayanan en iyi performans temelinde seçildi. Aşırı öğrenmeyi önlemek için, doğrulama kaybı izlenerek erken durdurma uygulandı ve 50 ardışık epocha boyunca iyileşme gözlemlenmediğinde eğitim durduruldu. Model, Cox orantılı risk (proportional hazards) modeli için negatif kısmi log-likelihood (negative partial log-likelihood) minimize edilerek, ızgara aramadan seçilen öğrenme hızı (nihai öğrenme hızı = 0,001) ile Adam algoritması kullanılarak optimize edildi. Eğitim, 32’lik bir grup boyutu (batch size) ile 300 epocha boyunca gerçekleştirildi. Tüm giriş değişkenleri, çok değişkenli Cox analizinde kullanılan değişkenlerle aynıydı (bakın
Tablo 1
Dahili geçerliliği değerlendirmek için üç kez tekrarlanan beş katmanlı çapraz doğrulama gerçekleştirildi; kategorik değişkenler one-hot olarak kodlandı ve sürekli değişkenler model uyumundan önce Z-puan normalizasyonu ile standartlaştırıldı. Model ayırt ediciliği, 1.000 bootstrap yeniden örnekleme ile elde edilen %95 güvenirlik aralıklarıyla Harrell’ın uyum indeksi (C-indeksi) kullanılarak nicelendirildi. Zaman bağımlı alıcı işletim eğrisi (ROC) eğrileri ve 1-, 3- ve 5-yıllarda karşılık gelen AUC değerleri R’daki timeROC paketi kullanılarak hesaplandı. Kalibrasyon Brier skoru ile değerlendirildi. DeepSurv modeli için kullanılan kodlar ve betikler makale yazarına makul istek üzerine sunulmaktadır. İki taraflı p-değeri < 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Tablo 1
| Klinikopatolojik parametreler | Kategori | MPMC, n (%) | MPMC olmayan, n (%) | P |
|---|
| Hasta sayısı | 65 (18,9) | 279 (81,1) |
| Yaş, yıl | <35 | 7 (10,8) | 15 (5,4) | 0,187 |
| >35 | 58 (89,2) | 264 (94,6) |
| Menstrüel durum | Menstrüel | 29 (44,6) | 122 (43,7) | 0,897 |
| Menopoz | 36 (55,4) | 157 (56,3) |
| Malign aile öyküsü | Evet | 64 (98,5) | 275 (98,6) | 0,629 |
| Hayır | 1 (1,5) | 4 (1,4) |
| pT evresi | Tx | 2 (3,1) | 8 (2,9) | 0,163 |
| T1 | 26 (40,0) | 149 (53,3) |
| T2 | 33 (50,7) | 104 (37,3) |
| T3 | 4 (6,2) | 18 (6,5) |
| pN evresi | N0 | 48 (73,8) | 218 (78,1) | 0,158 |
| N1 | 13 (20,0) | 47 (16,8) |
| N2 | 2 (3,1) | 13 (4,7) |
| N3 | 2 (3,1) | 1 (0,4) |
| Hypercellülerite | Hayır | 54 (83,1) | 216 (77,4) | 0,317 |
| Evet | 11 (16,9) | 63 (22,6) |
| Nöroendokrin diferansiyasyon | Hayır | 60 (92,3) | 255 (91,4) | 0,812 |
| Evet | 5 (7,7) | 24 (8,6) |
| LVI | Hayır | 52 (80,0) | 242 (86,7) | 0,165 |
| Evet | 13 (20,0) | 37 (13,3) |
| Histolojik derece | 1 | 1 (1,5) | 12 (4,3) | 0,217 |
| 2 | 55 (84,6) | 229 (82,1) |
| 3 | 9 (13,8) | 38 (13,6) |
| ER | Negatif | 0 (0) | 8 (2,9) | 0,167 |
| Pozitif | 65 (100) | 271 (97,1) |
| PR | Negatif | 9 (13,8) | 28 (10,0) | 0,372 |
| Pozitif | 56 (86,2) | 251 (90,0) |
| HER2 | Negatif | 58 (89,2) | 256 (91,8) | 0,516 |
| Pozitif | 7 (10,8) | 23 (8,2) |
| Süregende cerrahi | Lümpektomi | 30 (46,2) | 90 (32,3) | 0,034 |
| Mastektomi | 35 (53,8) | 189 (67,7) |
| Kol içi lenf nodu ameliyatı | SLNB | 48 (73,8) | 216 (77,4) | 0,539 |
| ALND | 17 (26,2) | 63 (22,6) |
| Adjuvan endokrin tedavi | 65 (100,0) | 273 (97,8) | 0,011 |
| AI | 27 (41,5) | 116 (42,5) |
| AI+OFS | 9 (13,8) | 7 (2,6) |
| TAM | 28 (43,2) | 145 (53,1) |
| TAM+OFS | 1 (1,5) | 5 (1,8) |
| Lokal bölgesel nüks | 6 (9,2) | 1 (0,4) | < 0,01 |
| Uzak metastaz | 5 (7,7) | 5 (1,8) |
Temel ve klinikopatolojik özelliklerin karşılaştırılması.
MPMC, papiller mimari örüntülü müköz karsinom; LVI, Lenfovasküler İnvasyon; LN, lenf nodu; ER, Östrojen Reseptörü; PR, Progesteron Reseptörü; HER2, İnsan Epidermal Büyüme Faktörü Reseptörü 2; SLNB, Sentinel Lenf Nodu Biopsisi; ALND, Kol İçi Lenf Nodu Diseksiyonu; AI, Aromataz İnhibitoru; OFS, Over Fonksiyon Baskılanması; TAM, Tamoksifen.
Sonuçlar
Hastal popülasyonu ve klinikopatolojik özellikler
Final kohort 344 MBC hastasından oluşuyordu ve ortalamaya göre takip süresi 43,8 aydı (çeyrekler arası açıklık: 25,5–64,4 ay). Hasta seçim süreci Ek Şekil 1‘de özetlenmiştir. Maksimum takip süresi 117 aydır. 5. yılda 89 hasta risk altında kalmış, 239 hasta ise 5. yıldan önce sansürlenmiştir. Dikkat çeken bir bulgu olarak, 65 hastada (18,9%) mikropapiller pattern (MPMC) doğrulanmış; iki patolojist tarafından bağımsız inceleme sonrasında uyum oranı 94,2% ve Cohen kappa değeri 0,83 (95%IG: 0,76-0,90) bulunmuş, uyumsuz olgular konsensüsle çözülmüştür. Temel klinikopatolojik özellikler Tablo 1‘de özetlenmiştir. Tüm hastalar dişi olup ortalama yaş 50’ydi (aralık, 27-90 yaş). MPMC ve non-MPMC grupları arasında yaş, menstrüel durum, malignite aile öyküsü, tümör boyutu ve aksiller lenf nodu metastazı dahil temel karakteristiklerde anlamlı fark gözlenmemiştir (tüm p > 0,05). İki grup aynı zamanda yüksek histolojik grade, hücresel yoğunluk, nöroendokrin diferansiyasyon ve limfovasküler invazyon oranlarında karşılaştırılabilir bulgular göstermiştir. Ayrıca ER, PR ve HER2 ekspresyon oranları iki grup arasında benzerdi. Çalışmaya alınan hastalara uygulanan cerrahi tedaviler Tablo 1‘de ayrıca detaylandırılmıştır. Dikkat çeken bir bulgu olarak, MPMC hastalarının non-MPMC hastalarına kıyasla daha yüksek oranda breast-conserving (meme koruyucu) cerrahi geçirdiği görülmüştür (46,2% vs. 32,3%; p = 0,034).
Tahil analizi
Tüm kohortta, takip süresinde toplam 17 hastalık özgür hayatta kalma (DFS) olayı gerçekleşti. 5 yıllık hastalık özgür hayatta kalma (DFS) oranı %92,2 (95% IG: 88,3%-96,2%) olarak bulundu ve olay sayısının az olması nedeniyle medyan DFS hesaplanamadı. Ayarlanmamış Kaplan–Meier analizinde, mikropapiller pattern’in önemli derecede daha kötü DFS ile ilişkili olduğu görüldü (p < 0,001, Şekil 1). 5 yıllık DFS oranı MPMC hastalarında %76,7 (95% IG: 65,1%-90,4%), non-MPMC hastalarında ise %97,3 (95% IG: 94,9%-99,7%) olarak bulundu (log-rank p < 0,001). ≥1% eşik değeri 2019 WHO sınıflandırması ve önceki literatüre göre benimsenmiş olsa da, patolojistler başlangıç tarama sürecinde MP% oranını nicel olarak kaydetmediğinden, MP%’ye göre katmanlandırılmış resmi doz-yanıt hayatta kalma analizleri gerçekleştirilmedi. Kayıtlı hastalar pT evresi ve pN evresine göre katmanlandırıldığında, mikropapiller pattern’in meme mukinoz karsinomunda kötü DFS için bir risk faktörü olduğu gözlemlendi. 5 yıllık DFS oranları şöyleydi: T1 evresi için MPMC’de %82,5 vs. non-MPMC’de %96,5; T2–3 evresi için MPMC’de %77,5 vs. non-MPMC’de %95,4; N0 evresi için MPMC’de %81,9 vs. non-MPMC’de %96,5; ve N1–3 evresi için MPMC’de %74,0 vs. non-MPMC’de %94,7 (Eklek Şekil 2; Eklek Tablo 1).
Şekil 1
Cox regresyon prognostik analizleri
Meme mukinoz karsinomlu hastaların prognozunu etkileyen klinikopatolojik faktörleri aydınlatmak için çok değişkenli Cox regresyon analizi gerçekleştirildi. Demografik özellikler, tümör karakteristikleri ve TNM evresiyle düzeltildikten sonra, mikropapiller pattern’in DFS için bağımsız kötü prognostik faktörü olduğu doğrulandı (HR: 8,05, 95% IG: 2,90-22,37, p < 0,001; Tablo 2). Ayrıca, hiperhüller karakteristik (meme hüller mukinoz karsinomu) önemli derecede kötü prognoz ile ilişkiliydi (HR = 7,55, p < 0,001; Tablo 2).
Tablo 2
| Faktörler | Univariable | Multivariable | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| HR | 95 % IG | P | HR | 95 % IG | P | |
| Yaş | 0.98 | 0.94-1.01 | 0.222 | 0.96 | 0.92-1.01 | 0.102 |
| Mikropapiller pattern | 5.66 | 2.19-14.63 | <0.001 | 8.05 | 2.90-22.37 | <0.001 |
| Hiperkülerite | 4.01 | 1.54-10.45 | <0.001 | 7.55 | 2.61-21.85 | <0.001 |
| Nöroendokrin diferansiyasyon | 1.23 | 0.28-5.36 | 0.782 | 2.44 | 0.44-13.45 | 0.307 |
| Hitolojik grade | 1.68 | 0.65-4.34 | 0.285 | 2.56 | 0.72-9.07 | 0.146 |
| LVI | 1.33 | 0.38-4.65 | 0.782 | 0.77 | 0.14-4.23 | 0.766 |
| HR | 1.68 | 0.65-4.34 | 0.285 | 0.97 | 0.16-4.23 | 0.766 |
| HER2 | 1.09 | 0.52-2.27 | 0.825 | 0.62 | 0.10-4.05 | 0.624 |
| pT evresi | 1.57 | 0.77-3.17 | 0.213 | 1.15 | 0.47-2.79 | 0.764 |
| pN evresi | 1.38 | 0.74-2.62 | 0.299 | 1.06 | 0.29-3.869 | 0.764 |
| Sübre cerrahisi | 0.33 | 0.10-1.14 | 0.079 | 0.28 | 0.07-1.13 | 0.073 |
| Kol içi lenf nodları cerrahisi | 1.97 | 0.76-5.09 | 0.164 | 1.28 | 0.19-8.53 | 0.797 |
Mucinous meme karsinomunda prognoz faktörlerinin univariable ve multivariable analizi.
HR, risk oranı; 95 %, IG 95 % güvenirlik aralığı; LVI, lenfovasküler invazyon; HR, hormon reseptörü; HER2, insan epidermal büyüme faktörü reseptörü 2.
DFS olaylarının sınırlı sayısı nedeniyle, çok değişkenli analizlerde olay/değişken oranı (EPV) 1.5 olarak bulundu. Olası aşırı uydurma ve kararsızlığı ele almak için, yalnızca klinik açıdan temel değişkenleri (mikropapiller pattern, hücre yoğunluğu artışı, pT evresi, pN evresi ve HR durumu) içeren indirgenmiş bir çok değişkenli Cox modeli kullanarak duyarlılık analizleri yaptık. Sonuçlar tam modelle tutarlı kaldı (mikropapillary pattern için OR: 8.17; %95 IG: 2.88–21.76). Duyarlılık analizi olarak Firth yaptırılmış olasılıık düzeltmesi uygulandı ve benzer tahminler verdi (mikropapillary pattern için OR: 10.74; %95 IG: 3.52–32.83).
Mikropapillary pattern ile kötü DFS arasındaki ilişkinin tutarlı yönünü gösteren, pT evresi (T1 vs. T2–3), pN evresi (N0 vs. N1–3), HR durumu ve HER2 durumu tarafından katmanlandırılmış keşif alt grup analizleri (tümünde p < 0.001) öne çıktı. Hücre yoğunluğu artışının etkisi daha ileri düzeyde değerlendirildiğinde, hem mikropapillary mimari hem de hücre yoğunluğu artışı gösteren MBC’lerin ilgili alt grup analizlerinde en kötü hastalıksız hayatta kalmayı gösterdiği bulundu (%5 yıllık DFS: 40.9%; OR: 12.69; p = 0.001).
Derin öğrenmeye dayalı DeepSurv modeli analizleri
Doğrusal Cox modeli tarafından tam olarak yansıtılamayan olası doğrusal olmayan ilişkileri yakalamak için DeepSurv modelini tamamlayıcı bir keşif analizi olarak kullandık.
DeepSurv modeli, hastaları belirgin hastalıksız sağkalım sonuçlarına sahip yüksek riskli ve düşük riskli gruplar ayrıştırdı (Ek Figure 3). C-endeksi 0,858 idi. 1-, 3- ve 5 yıllık hastalıksız sağkalımı (DFS) öngören eğri altı (AUC) değerleri sırasıyla 0,804, 0,878 ve 0,826 olup, kabul edilebilir ayırt edicilik yeteneğini göstermektedir. Brier skoru 0,022 idi; ancak bu tek başına yeterli kalibrasyonu kanıtlamaz ve kalibrasyon tahminleri az sayıda DFS olayı (n = 17) nedeniyle sınırlıdır. SHAP (Shapley Additive exPlanations) özellik-önem analizi (Figure 2), mikropapiller deseni en üst düzey öngörücülerden biri olarak belirledi (mutlak ortalamalı SHAP = 0,9342); ayrıntılı özellik katkıları Ek Figure 4‘de sunulmuştur. Hiperhüllerlik de Cox analizleriyle uyumlu biçimde önemli öngörücüler arasında yer aldı. Yalnızca 17 DFS olayı bulunduğundan, bu performans ölçüleri ve SHAP sıralamaları keşif amaçlı olarak değerlendirilmeli ve iyimser olabilecekleri göz önünde bulundurulmalıdır. DeepSurv modeli, Cox regresyonuna karşı klinik üstünlüğü kanıtlamaz ve dışsal geçerlilik doğrulamasına ihtiyaç duyar.
Figure 2
Tartışma
Mikropapiller deseni içeren mukinoz karsinom (MBC), görece nadir bir meme kanseri alt tipi olup, insidansının %5’in altında olduğu bildirilmektedir (). Mukinoz karsinomlar çoğunlukla yaşlı popülasyonlarda, özellikle perimenopoz ve menopoz sonrası kadınlarda gözlenmektedir (). Bu çalışmada MBC hastalarının medyan yaşı 50 yaş olup, kayıtlı hastaların %6,4’ü (n=22) 35 yaşından küçüktü. Sitolojik olarak mukinoz karsinom, epitelial tümör hücrelerinin ekstrasellüler müsin havuzları içinde asılı olduğu kümelendirmelerle karakterizedir. Bu zengin müsinin, lokal lenf nodlarına ve uzak organlara metastası baskıladığı düşünülmektedir (). Saf mukinoz karsinom, genellikle 5 ile 20 yıl süren düşük nüks oranı ve uzun vadeli iyi sağkalım sonuçlarıyla ilişkilendirilmektedir (). Buna rağmen, olgu sayısının küçük bir kısmında lokal nüks veya geç uzak metastas gelişebilir. Bu nedenle, kötü sonuçları öngören klinikopatolojik faktörlerin belirlenmesi, risk-adapte tedaviye yol gösterme açısından kritik önem taşımaktadır.
Mikropapiller pattern meme karsinomunda ilk olarak 1993 yılında Siriaunkgul ve arkadaşları tarafından tanımlanmış, bu özgün morfoloji daha agresif biyolojik davranışla ilişkilendirilmiştir (). Mukinoz karsinomda tanınmalarının ardından, bu morfolojik pattern 2019 WHO Meme Tümörleri Sınıflandırması (5. sürüm) kapsamında resmi terminolojiye “mikropapiller pattern’li mukinoz karsinom” olarak dahil edilmiştir (5. sürüm) (). Bir olgu, MP% ≥1% ise MPMC olarak tanımlanmıştır. MPMC prevalansı, 20 yıllık dönemde tanı konan MBC’lerden oluşan kohortumuzda %18,9 (65/344) olup, önceki çalışmalarla uyumludur (, ). MP% patolojik inceleme sırasında görsel olarak tahmin edilmiş olsa da, tüm 20 yıllık çalışma dönemi boyunca tüm olgular için yapılandırılmış sürekli bir değişken olarak tutarlı biçimde kaydedilmemiştir; bu da daha yüksek MP%’nin artan kötü DFS ile ilişkili olup olmadığını belirlemek için sağlam bir doz-yanıt analizini olanaksız kılmıştır. ≥1% eşik değeri 2019 WHO sınıflandırması ve önceki literatüre göre benimsenmiş olsa da, daha yüksek eşik değerleri (örneğin ≥5% veya ≥10%) mikropapiller pattern’in bir risk sürekliliği temsil edip etmediğine dair ek bilgiler sağlayabilir. Klinik açıdan anlamlı mikropapiller pattern’leri tanımlamak için en uygun eklemin belirlenmesi ve prognoz stratifikasyonunun daha da iyileştirilmesi amacıyla standartlaşmış patolojik değerlendirme ve daha büyük örneklem boyutlarına sahip ileri düzey prospektif çalışmalar gereklidir.
Çözülmemiş temel sorulardan biri, mikropapiller pattern’in PMC’nin biyolojik özelliklerini ve prognozunu değiştirip değiştirmediğidir. Birkaç çalışma MPMC’yi daha agresif davranış ve lenf nodu metastazında daha yüksek riskle ilişkilendirmiş olsa da, çelişkili kanıtlar da mevcuttur. Örneğin, Bal ve arkadaşları () lenf nodu tutulumu olmadan düşük dereceli MPMC olgularını bildirmiştir. Bu çalışmada, MPMCs, non-MPMCs ile karşılaştırıldığında histolojik derece, tümör boyutu veya lenf nodu metastazında anlamlı fark göstermemiştir. Bununla birlikte, MPMCs’de lenfovasküler invazyon oranı daha yüksek bulunmuştur (%20,0’a karşı %13,3); bu da bu alt grubunda daha agresif bir tümör fenotipine işaret etmektedir ().
Mevcut çalışmada, meme mukoza karsinomunda mikropapiller patternin varlığı, hastalıksız sağkalımda azalma ile ilişkilendirilmiştir. Çok değişkenli analiz, bu durumun olumsuz sonuçla ilişkilendirildiğini göstermiştir (tam modelde OR: 8,05 ve azaltılmış modelde OR: 8,17). Gözlemlenen tehlike oranı, meme kanseri prognozunda histolojik bir bulgu için dikkate değer derecede yüksektir. Bu büyüklük kısmen, lenfovasküler invazyon ve olumsuz moleküler yollarla ilişkisiyle belgilenen mikropapiller bileşenin içten gelen agresif davranışını yansıtıyor olabilir. Bununla birlikte, azaltılmış modeller ve Firth düzeltmesi kullanılarak yapılan sağlamlık kontrollerine rağmen, düşük olay sayısının (n = 17) etkisi boyutlarının abartılmasına yol açabileceği de dikkate alınmalıdır. MPMC’ye ilişkin önceki çalışmalar benzer şekilde yükseltilmiş risk bildirmiştir; tehlike oranları, saf mukoza karsinomuna kıyasla anlamlı derecede kötü prognozu işaret etmektedir, bu bulgular çalışma tasarımı ve örneklem boyutundaki farklılıklar hesaba katıldığında bizim bulgularımızla uyumludur. Yine de, analizimizde gözlemlenen geniş güven aralıkları, dikkatli yorumlanmasının gerekliliğini vurgulamaktadır. Bu bulguları doğrulamak için daha büyük çalışmalar ve daha uzun takipleme gerekmektedir. Dolayısıyla, bu bulgular MPMC için daha yakın izleme ve daha dikkatli risk-adapte yönetim düşünülebileceğini işaret ediyor olabilir, ancak bu çıkarım hipotez üreten niteliktedir ve prospektif doğrulamaya ihtiyaç duymaktadır. Prognoz doğruluğunu daha da artırmak için, Cox çerçevesini genişleten ve karmaşık, doğrusal olmayan veri örüntülerini işlemede üstün performans gösteren gelişmiş bir sinir ağı tabanlı sağkalım modeli olan DeepSurv’u kullandık. DeepSurv, öngörücüler arasındaki potansiyel doğrusal olmayan ilişkileri ve etkileşimleri yakalamak için tamamlayıcı bir keşif analizi olarak kullanıldı. Bu veri setindeki C-endeksi 0,858 iken, tam Cox modeli için 0,839’dur; ancak bu fark resmen test edilmemiştir, olayların düşük sayısı nedeniyle iyimser olabilir ve klinik üstünlüğü kanıtlamamaktadır. SHAP analizi, yorumlanabilir katkı sağlayıcı özellikleri sağlamış ve mikropapiller patterni en üst öngörücü olarak belirlemiştir, bu yönü desteklemektedir
Cox bulgularının. Bu sonuçlar, hipotez üreten olarak değerlendirilmeli ve dışsal validasyona (dışsal doğrulamaya) ihtiyaç duymaktadır.
Bu bulgular, MPMC’de gözlemlenen daha kötü prognozun, mikropapiller tümör hücrelerinin içsel olarak agresif davranışından kaynaklandığı görüşünü desteklemektedir. Morfolojik olarak MPMC, hem saf mükinoz meme karsinom hem de invaziv mikropapiller meme karsinomu ile ortak özellikler gösterir ve bu çift fenotip, orta derecede klinik davranışının altında yatabilir. Ekserüler mükinoz, tümör hücre kümelerini yoğun şekilde çevrelediği durumlarda bile MPMC’ler agresif davranış sergileyebilir. Meme mükinoz karsinomunun genomik manzarası daha önce karakterize edilmiş olup, özellikle lümen tipi meme kanserindeki genetik farklılıklara dikkat çekilmiştir (). Önceki çalışmalar, MPMC’lerin genetik analizlerini raporlamış ve PI3K-Akt, mTOR ve AMPK yollarının saf mükinoz meme karsinomuna göre MPMC’lerde daha sık düzensizlendiğini göstermiştir (). Bu yollar, çeşitli kanserlerde agresiv metastaz ve invazyon ile sıkı sıkıya ilişkilendirilmektedir (, ). Ayrıca, odaklı adezyon yolundaka yer alan ve SRC, FAK ile PRKCA gibi genler, MPMC’lerde anlamlı derecede daha sık düzensizlenmiştir. Odaklı adezyon yolu, hücre proliferasyonu, göçü, invazyonu ve kanser hücrelerinin metastazında kritik roller üstlenmektedir (). MPMC kohortlarında ileride yapılacak immünhistokimyasal doğrulamalar için, bu yolların merkezinde yer alan ve PI3K-Akt-mTOR ekseninde PTEN, fosfo-Akt ve fosfo-mTOR; odaklı adezyon yolunda ise FAK ve SRC gibi biyomarkerların önceliklendirilmesini öneriyoruz. Bu biyomarkerların ekspresyon düzeyleri, mekanistik rollerini doğrulamak için klinik sonuçlarla korelasyonel olarak incelenebilir. Bu öngörülen moleküler ilişkilerin doğrulanması için özel translasyonel çalışmalara ihtiyaç vardır. İlginçtir ki, daha agresif davranışlarına rağmen, MPMC hastalarının daha yüksek bir oranında meme koruyucu cerrahi uygulanmıştır (46,2% vs. 32,3%, p = 0,034). Bununla birlikte, MPMC hastalarında daha küçük tümörler görülmemiştir (T1: 40,0% vs. 53,3%; T2: 50,7% vs. 37,3%) ve çoklu odak verileri mevcut değildir. Dolayısıyla bu bulgu, hasta tercihi, cerrahi karar verme süreci veya kurumsal uygulama modelleri gibi ölçülemeyen faktörleri yansıtıyor olabilir.
MUC’de lüminör alt tipin (ER/PR-pozitif, HER2-düşük) baskın olmasıyla birlikte, HER2 pozitifliği tümörlerin yaklaşık %10’unda saptanmış; bu oran mevcut çalışmalarla uyumludur. Bu spesifik MPMC alt grubunda anti-HER2 ajanlarının etkinliği, tedavi edilen hastaların yetersiz sayısı nedeniyle verilerimizden belirlenememiştir. Çok değişkenli hayatta kalma analizinde, mükinoz breast kanserinin hücreliliği artmış (hiper hücreli) özelliği, anlamlı derecede azalmış serbest hastalık dönemi (DFS) ile ilişkili bulunmuştur (HR = 7.55). Hücreliliğe göre mükinoz breast karsinom, hücreliliği azalmış (hipo hücreli) ve artmış (hiper hücreli) tipler olarak ikiye ayrılabilir (). Hiper hücreli tümörler başlıca, hafif ile orta dereceli nükleer pleomorfizm eşliğinde, yuvalar, levhalar ve kribriform yapılar gibi mimari desenlerle karakterizedir. Önceki çalışmalar, hiper hücreli fenotipin daha yüksek tümör gradüeliği, yükselmiş Ki-67 proliferasyon indeksi, daha fazla lenf nodu tutulumu ve nispeten daha kötü serbest hastalık dönemi ile ilişkili olduğunu bildirmiştir ().
Düşük EPV (1,5) konusundaki kaygıları daha iyi ele almak için, azaltılmış bir Cox modeli ve Firth’a ait cezalı maksimum olasılık düzeltmesi kullanılarak hassaslık analizleri yapıldı. Her iki yaklaşım da birincil analizle tutarlı risk oranları verdi ve mikropapiller pattern ile daha kötü relapsız sağkalım arasındaki gözlemlenen ilişkinin sağlamlığını destekledi. Çalışmamızın birkaç kısıtlaması vardır. Birincisi, genel kohort boyutu orta düzeyde olsa da, relapsız sağkalım olay sayısı sınırlıydı (n = 17) ve bu da düşük olay/değişken (EPV) oranına ve çok değişkenli modellemede potansiyel kararsızlığa yol açtı. Bu kısıtlama özellikle DeepSurv modeli etkileyebilir, çünkü derin sinir ağları birden fazla gizli katmanda nispeten büyük sayıda parametre tahmini gerektirir. Düşük olay sayısı ağırlık tahminini kararsız hale getirebilir ve öğrenilen risk fonksiyonu aşırı uydurmaya yatkın olabilir; bu da ayrıştırma metriklerini abartmış gibi gösterebilir ve SHAP temelli özellik sıralamasını etkileyebilir. Dahili çapraz doğrulama, dropout, toplu normalizasyon ve erken durdurma uygulanmış olsa da, DeepSurv sonuçları klinikte uygulanabilir bir tahmin aracı yerine keşif amaçlı destekleyici kanıt olarak yorumlanmalıdır. Bulgularımızın sağlamlığını ve genellenebilirliğini doğrulamak için daha olay içeren bağımsız kohortlarda dışsal doğrulama şarttır. İkincisi, 43,8 aylık medyan takip süresi, yavaş ilerleyen seyir ve geç relaps potansiyeliyle bilinen mükinoz meme karsinomu için nispeten kısa olabilir. Uzun takip, özellikle MPMC olmayan grupta, ek olaylar ortaya çıkarabilir ve bu da gözlemlenen sağkalım farklarını azaltmış olabilir. Tersine, MPMC’nin agresif doğası daha erken olaylara yol açabilir; bunlar güncel takip süresi içinde yakalanma olasılığı daha yüksektir. Yine de, geç relansların eksik yakalanması olasılığı bir kısıtlama olarak kalmaya devam eder. Üçüncüsü, başlangıç patolojik taraması sırasında kesin MP% değeri kaydedilmediği için doz-yanıt ve eşik alternatifi analizleri yapılamadı. Klinik açıdan anlamlı mikropapiller pattern’ı tanımlayan optimal eşik henüz belirlenmemiştir.
Ayrıca, çalışmanın retrospektif doğusu ve 20 yıllık dahil etme süresi, patolojik sınıflandırmada ve tanı kriterlerinde heterojeniteye yol açmış olabilir. Karışık tümörler, mukin üreten NST ve mukinoz morfolojiye sahip nöroendokrin tümörler patolojik raporlara dayanarak hariç tutulmuş olsa da, tüm olgular için merkez patolojik inceleme yapılmamıştır. Bu durum, sonuçların yorumlanması sırasında göz önünde bulundurulmalıdır. Standartlaşmış patolojik değerlendirme, daha büyük örneklem boyutları, uzatılmış takip ve daha yüksek eşik değerleri (örneğin ≥%5 veya ≥%10) içeren ileriye dönük çalışmaların bulgularımızı doğrulaması ve prognozsal katmanlandırmayı iyileştirmesi gerekmektedir.
Sonuç
Bu, MBC’li 344 hastadan oluşan retrospektif kohortta, mikropapiller pattern’in kötü DFS ile ilişkili olduğu, hücreliliğin (hypercellularity) ise kötü DFS ile ilişkili olduğu görülmüştür. Ancak yalnızca 17 DFS olayı oluşmuş, çalışma retrospektif olmuş ve medyan takip süresi 43,8 ay olmuştur. Cox tahminleri ve keşif amaçlı DeepSurv performans ölçümleri dikkatli şekilde yorumlanmalıdır. DeepSurv modeli keşif amaçlıydı ve dışsal olarak validasyonundan geçirilmemiştir. Mikropapiller pattern’in prognozsal değerinin doğrulanması veya klinik yönetimrehberliği için kullanılması, daha büyük çalışmalar ve daha uzun takip ile bağımsız validasyon öncesinde mümkün değildir.
İfadeler
Veri erişim ifadesi
Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, gereksiz bir şart koşulmadan yazarlar tarafından sağlanacaktır.
Etik ifadesi
İnsanların dahil edildiği çalışmalar, Guangdong Eyaleti Çin Tıbbı Hastanesi’nin Kurumsal İnceleme Kurulu tarafından onaylanmıştır (No. ZE2020-229-01). Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gereksinimler doğrultusunda yürütülmüştür. Katılımcılar, bu çalışmaya katılmaya ilişkin yazılı aydınlatılmış onamlarını vermişlerdir.
Yazar katkıları
JW: Kavramsal tasarım, Gözetim, Yazım – taslak. CF: Soruşturma, Yazım – taslak, Veri düzenleme. YY: Yazım – taslak, Metodoloji, Yazılım, Resmi analiz. XZ: Gözetim, Yazım – taslak. MK: Veri düzenleme, Yazım – taslak, Soruşturma. LH: Yazım – taslak, Soruşturma, Veri düzenleme. LR: Yazım – inceleme ve düzenleme, Kavramsal tasarım.
Fonlama
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımı için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu çalışma, Guangdong Eyaleti Tıbbi Çin Tıbbı Hastanesi’nin “Zhaoyao” Yetenek Eğitimi Programı tarafından desteklenmiştir.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka beyanı
Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zeka kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların inceleme yaptığı doğruluk sağlamak için makul önlemler alınmıştır. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncı notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
Ekleme materiali
Bu makalenin Ekleme Materiali’ne çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1965948/full#supplementary-material
Ekleme Şekil 1
STROBE katılımcı akış diyagramı.
Ekleme Şekil 2
Hastalıksız sağkalımın MPMC ve non-MPMC hastaları karşılaştıran alt grup analizleri (A) pT evresi (T1 ile T2-3), (B) pN evresi (N0 ile N1-3) ve (C) hücrellikte (hiperhücrelilik ile hiperhücrelilik dışı) göre ayrıştırılmıştır. Sağkalım eğrileri Kaplan-Meier yöntemiyle tahmin edilmiş ve log-rank testiyle karşılaştırılmıştır. MPMC, mikropapiller pola sahip müsinöz karsinomdur.
Ek Şekil 3
Müsinöz meme karsinom hastalarının DeepSurv modeline göre sağkalım ayrıştırılması. Hastalar, modelin öngördüğü risk puanına göre yüksek risk ve düşük risk gruplarına ayrılmıştır. Sağkalım eğrileri Kaplan-Meier yöntemiyle tahmin edilmiş ve log-rank testiyle karşılaştırılmıştır.
Ek Şekil 4
DeepSurv tahmin modeline dahil edilen her özellik için Shapley değerlerinin dağılımını gösteren SHAP özet grafiği. Her nokta tek bir hastayı temsil eder; özellikler önem sırasına göre dizilmiştir. Kırmızı daha yüksek değerleri, mavi daha düşük değerleri gösterir. SHAP, Shapley Additive exPlanations; MPMC, mikropapiler pola sahip müsinöz karsinomdur.
Ek Tablo 1
Alt grup örneklem büyüklükleri ve hastalıksız sağkalım olay sayıları.
-
MarrazzoEFrusoneFMilanaFSagonaAGatzemeierWBarbieriEet al.
Mucinous breast cancer: a narrative review of the literature and a retrospective tertiary single-centre analysis. Breast. (2020) 49:87–92. doi: 10.1016/j.breast.2019.11.002
-
GradisharWJMoranMSAbrahamJAbramsonVAftRAgneseDet al.
NCCN guidelines(R) insights: breast cancer, version 4.2023. J Natl Compr Canc Netw. (2023) 21:594–608. doi: 10.6004/jnccn.2023.0031
-
Sun, Zhong, Lu, Qi, Mao, Chen ve ark. Mikropapiller özellikli mükinoz karsinom, morfolojik, klinik ve genetik açıdan saf meme mükinoz karsinomundan ayrılır. Mod Pathol. (2020) 33:1945–60. doi: 10.1038/s41379-020-0554-8
-
Budzik, Fudalej, Badowska-Kozakiewicz ve ark. Mükinoz meme kanseri alt tiplerinin histopatolojik analizi ve özel tipi olmayan invaziv karsinomla karşılaştırılması. Sci Rep. (2021) 11:5770. doi: 10.1038/s41598-021-85309-z
-
Asano, Kashiwagi, Nagamori, Tanaka, Kuwae, Amano ve ark. Mikropapiller pattern’e sahip meme saf mükinoz karsinomı (MUMPC): olgu raporu. Case Rep Oncol. (2019) 12:554–9. doi: 10.1159/000501766
-
Liu, Yang, Li, Guo, Lin, Lang ve ark. Meme invaziv mikropapiller mükinoz karsinomı kötü prognozla ilişkilidir. Breast Cancer Res Treat. (2015) 151:443–51. doi: 10.1007/s10549-015-3413-4
-
Pareja, Selenica, Brown, Sebastiao, Da ve ark. Memenin mükinoz karsinomının mikropapiller varyante, mükinoz karsinom ile mikropapiller karsinom arasında ara genetik değişiklikler gösterir. Histopathology. (2019) 75:139–45. doi: 10.1111/his.13853
-
Collins, Ricci ve ark. Meme mükinoz karsinomının mikropapiller varyante: ayrı bir alt tip. Breast J. (2018) 24:339–42. doi: 10.1111/tbj.12935
-
Sood R.
70 mukinoz meme karsinomlu hastanın klinikopatolojik analizi. Curr Problems Cancer: Case Rep. (2024) 8:100304. doi: 10.1016/j.cpccr.2024.100304
-
Katzman J L, Shaham U, Cloninger A, Bates J, Jiang T, Kluger Y.
DeepSurv: Cox oransal risk modelünü kullanan, kişiselleştirilmiş tedavi öneri sistemi olarak derin sinir ağı. BMC Med Res Methodol. (2018) 18:24. doi: 10.1186/s12874-018-0482-1
-
Tan P H, Tse G M, Bay B H.
Mukinoz meme lezyonları: tanısal zorluklar. J Clin Pathol. (2008) 61:11–9. doi: 10.1136/jcp.2006.046227
-
Wolff A C, Somerfield M R, Dowsett M, Hammond M H, Hayes D F, McShane L M ve ark.
Meme kanserinde insan epidermal büyüme faktörü reseptörü 2 testi: ASCO-Amerikan Patologlar Koleji güncellenmiş yol gösterici. J Clin Oncol. (2023) 41:3867–72. doi: 10.1200/jco.22.02864
-
Bae S Y, Choi M Y, Cho D H, Lee J E, Nam S J, Yang J H.
Mukinoz meme karsinomunun invasive duktal karsinomla karşılaştırılması: klinikopatolojik özellikler ve prognoz. J Breast Cancer. (2011) 14:308–13. doi: 10.4048/jbc.2011.14.4.308
-
Walsh M M, Bleiweiss I J.
Meme invasive mikropapiller karsinom: tanınmayan bir varlığın 80 olgusu. Hum Pathol. (2001) 32:583–9. doi: 10.1053/hupa.2001.24988
-
Di Saverio S, Gutierrez J, Visar E.
Saf mükinoz meme karsinomunun 11.400 olgulu uzun süreli takipli retrospektif bir incelemesi. Breast Cancer Res Treat. (2008) 111:541–7. doi: 10.1007/s10549-007-9809-z
-
Siriaunkgul S, Tavassoli FA.
Memenin invaziv mikropapiller karsinomu. Mod Pathol. (1993) 6:660–2.
-
Ng WK.
Saf mükinoz meme karsinomunun nadir bir mikropapiller varyantının iğne aspirasyon sitolojisi bulguları: 8 yıllık dönemde hastaların gözden geçirilmesi. Cancer-Am Cancer Soc. (2002) 96:280–8. doi: 10.1002/cncr.10747
-
Tan PH, Ellis I, Allison K, Brogi E, Fox SB, Lakhani S ve ark.
Tümörlerin 2019 Dünya Sağlık Örgütü sınıflandırması: meme. Histopathology. (2020) 77:181–5. doi: 10.1111/his.14091
-
Madur B, Shet T, Chinoy R.
Enfilatre edilen mikropapiller karsinom ve mikropapiller pola sahip mükinoz karsinomlarda sitolojik bulgular. Acta Cytol. (2007) 51:25–32. doi: 10.1159/000325678
-
Barbashina V, Corben A, Akram M, Vallejo C, Tan LK.
Memenin mükinoz mikropapiller karsinomu: konvansiyonel saf mükinoz tümörlerin agresif karşılığı. Hum Pathol. (2013) 44:1577–85. doi: 10.1016/j.humpath.2013.01.003
-
Ranade, A., Batra, R.S., and Hu, G. Chitale, R.A. Balderacchi, J. Meme kanserinde mukoid karsinomun 100 olgunun klinikopatolojik değerlendirmesi: Aksiller stadyumlanma üzerine odaklanarak ve mikropapiller desenle özel referans. J Clin Pathol. (2010) 63:1043–7. doi: 10.1136/jcp.2010.082495
-
Bal, A., Joshi, K., Sharma, S.C., Das, A., Verma, A., and Wig, J.D. Meme kanserinde saf mukoid karsinomun mikropapillary deseninin prognostik önemi. Int J Surg Pathol. (2008) 16:251–6. doi: 10.1177/1066896908314784
-
Pareja, F., Lee, J.Y., Brown, D.N., Piscuoglio, S., Gularte-Merida, R., Selenica, P., ve diğerleri. Mukoid meme kanserinin genomik manzarası. J Natl Cancer Inst. (2019) 111:737–41. doi: 10.1093/jnci/djy216
-
Paplomata, E. ve O’Regan, R. Meme kanserinde PI3K/AKT/mTOR yolakları: hedefler, çalışmalar ve biyomarkerlar. Ther Adv Med Oncol. (2014) 6:154–66. doi: 10.1177/1758834014530023
-
Xu, F., Na, L., Li, Y., and Chen, L. PI3K/AKT/mTOR sinyal yollarının nörodejeneratif hastalıklar ve tümörlerdeki rolleri. Cell Biosci. (2020) 10:54. doi: 10.1186/s13578-020-00416-0
-
Tai, Y.L., Chen, L.C., and Shen, T.L. Kanserdeki odaklı adezyon kinazının ortaya çıkan rolleri. BioMed Res Int. (2015) 2015:690690. doi: 10.1155/2015/690690
-
Bitencourt, A. G., Graziano, L., Sorio, C. A., Guatelli, C., Souza, J. A., Mendonça, M. H. ve diğerleri. Müközün kanserin meme kanserinde MR görüntü bulguları: patolojik bulgular ve diğer görüntüleme yöntemleriyle korelasyon. AJR Am J Roentgenol. (2016) 206:238–46. doi: 10.2214/ajr.15.14851
Özet
Anahtar Kelimeler
meme kanseri, DeepSurv, mikropapiller desen, müközün meme karsinomu, prognoz
Başvuru
Wen J, Fang C, Yang Y, Zhang X, Kang M, Huang L ve Ren L (2026) Mikropapillary desene sahip müközün meme karsinomunun prognoz değerlendirmesi: keşif amaçlı DeepSurv modellemesi içeren öngörülü cox analizi. Front. Oncol. 16:1965948. doi: 10.3389/fonc.2026.1965948
Kabul Tarihi
12 Ağustos 2026
Güncellenmiş
22 Ekim 2026
Kabul Edildi
28 Ekim 2026
Yayınlanma
13 Kasım 2026
Cilt
16 – 2026
Shuhei Suzuki, Yamagata Prefectural Shinjo Hastanesi, Japonya
Ravindra Waykar, Montclair State University, Amerika Birleşik Devletleri
Reena Yadav, Post Graduate Institute of Medical Education and Research (PGIMER), Hindistan
© 2026 Wen, Fang, Yang, Zhang, Kang, Huang ve Ren.
Bu, Creative Commons Atama Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının atfedilmesi ve kabul edilen akademik uygulamaya uygun olarak bu dergideki orijinal yayının kaynak olarak gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Jiahuai Wen, 1016632002@qq.com; Liping Ren, rlp00827@sina.com
†Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuştur
Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarların görüşleridir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.