GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 15 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Klinik Rehber

Orta ve Ağır Derece İç Rahim Yapışıklıklarında Hysteroskopic Tedavi Sonrası KMS-GQ İç Rahim Stenti ile Konvansiyonel İç Rahim Diyaplamasının Karşılaştırılması

✍️ Editör Masası • 📅 15 Kasım 2026 • ⏱️ 29 dk okuma
Orta ve Ağır Derece İç Rahim Yapışıklıklarında Hysteroskopic Tedavi Sonrası KMS-GQ İç Rahim Stenti ile Konvansiyonel İç Rahim Diyaplamasının Karşılaştırılması

OJİNAL ARAŞTIRMA makalesi

Front. Med., 11 Kasım 2026

Sec. Obstetrics and Gynecology

Volume 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.1899312

  • DJ

    Die Jiang †

  • DL

    Dan Ling ‡ *

  • YJ

    Yanming Jiang

  • Department of Gynecology, People’s Hospital of Guangxi Zhuang Autonomous Region, Nanning, China

Article metrics

Özet

Amaç:

Orta-ağır derecede uterin adezyonlar (IUAs) kadın kısırlığını ve yaşam kalitesini önemli ölçüde bozar ve adezyonların transcervikal reseksiyonundan (TCRA) sonra yüksek nüks oranları görülür. Bu nedenle etkili postoperatif bariyer stratejileri esastır. Bu çalışma, orta-ağır derecede IUAs’ın TCRA sonrası yönetiminde KMS-GQ uterin stenti ile konvansiyonel kalp şeklindeki bakır uterin cihazının (IUD) klinik sonuçlarını karşılaştırmayı amaçladı.

Yöntem:

Ocak 2019 ve Şubat 2024 tarihleri arasında kurumumuzda TCRA geçen orta-ağır derecede IUAs’lı hastalar üzerinde retrospektif bir analiz yapıldı. Uygunluk açısından değerlendirilen 190 hastadan, 4 hastanın (incomplete septate uterus, n = 2; hydrosalpinx, n = 2) çıkarılması sonrasında 186’sı çalışmaya dahil edildi. Seçim yanlılığını minimize etmek için, yaş, BMI, temel AFS skoru, servikal adezyon ve kronik endometrit (CE) kovaryatlarını içeren 1:1 en yakın komşu eşleştirme algoritması ile kaliper 0.2 kullanılarak propensity score matching (PSM) uygulandı. Bu sonuç olarak 76 eşleştirilmiş çift (n = 152) elde edildi. Demografik özellikler ve perioperatif veriler toplanıp istatistiksel olarak analiz edildi.

Sonuç:

PSM sonrasında, iki grup arasında temel özellikler iyi dengelenmişti; servikal yapışıklık ve kronik endometritideki artan farklar çok değişkenli analizlerde ayrıca düzeltildi. KMS-GQ stent grubunda, IUD grubuna kıyasla servikal kanal yapışıklıklarının [95.0% [38/40] vs. 50.0% [14/28], p < 0.001] ve kronik endometritin [62.2% [23/37] vs. 25.0% [5/20], p = 0.012] çözülme oranları anlamlı derecede yüksekti. Stent grubunda ayrıca yeni ortaya çıkan servikal yapışıklıkların [0.0% [0/36] vs. 16.7% [8/48], p = 0.009] ve 1 yıllık yapışıklık nüksünün [1.3% [1/76] vs. 11.8% [9/76], p = 0.009] oranları anlamlı derecede düşüktü. 1 yıllık gebelik oranı stent grubunda sayısal olarak daha yüksekti, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi [50.0% [38/76] vs. 46.1% [35/76], p = 0.626].

Sonuç:

PSM ile temel farklar düzeltildikten sonra, KMS-GQ intrauterin stent; servikal kanal yapışıklıklarının ve kronik endometritin çözülmesinde, yeni ortaya çıkan servikal yapışıklıkların ve 1 yıllık nüks oranlarının azalmasında konvansiyonel IUD’lara kıyasla anlamlı derecede üstün sonuçlar gösterdi. Gebelik sonuçları ameliyat sonrası ilk yılda iki grup arasında benzerdi. Retrospektif, rastgele olmayan tasarım göz önüne alındığında, bu bulgular hipotez üreten bulgular olarak değerlendirilmelidir. Bu gözlemleri doğrulamak ve canlı doğum oranları dahil uzun dönem üreme sonuçlarını değerlendirmek için prospektif rastgele kontrollü çalışmalar gereklidir.

1 Giriş

Intrauterin yapışıklıklar (IUAs), rahim içi boşlukta gelişen lifsi bantlardır ve çoğunlukla cerrahi girişimler veya enfeksiyon nedeniyle oluşan endometrial travmanın sonucunda ortaya çıkar. Klinik olarak IUAs; hipomenore, amenore, infertilite, tekrarlayan gebelik kayıpları ve etkilenen bireylerde önemli ölçüde psikolojik yük dahil olmak üzere üreme ve adet bozukluklarının bir yelpazesi ile ilişkilidir ().

Hiysteroskopik transservikal adhezyon rezeksiyonu (TCRA), şu anda IUAs için standart tedavi olarak kabul edilmektedir. Ancak postoperatif endometriyal rejenerasyon, özellikle orta ve şiddetli olgularda önemli bir zorluk olmaya devam etmektedir. Bez atrofisi, lokal izemi ve endometriyin fonksiyonel iyileşmesinde bozulma gibi faktörler, sikatriksiyel iyileşme ve adhezyon nüksinin yüksek riskine katkıda bulunmaktadır. Hormon replasman tedavisi, endometriyal proliferasyonu uyarmak için rutin olarak kullanılsa da, etkiliği östrojen ve progesteron reseptörlerinin azalmış ifadesi nedeniyle şiddetli IUAs’da sıklıkla sınırlı kalmaktadır. Buna ek olarak, yüksek doz östrojen tedavisi paradoksal olarak endometriyede fibrotik değişiklikleri teşvik edebilir ve bu da adhezyon oluşumunu kötüleştirebilir (–).

Adhezyon nüksü sorununu çözmek amacıyla, operatif sonrasında uterin kavitinin açıklığının korunması ve yeniden adhezyonun önlenmesi için yaygın olarak intrauterin mekanik bariyerler kullanılmaktadır. Huang ve ark. tarafından geliştirilen KMS-GQ intrauterin stent, uterin anatomije uyum sağlamak ve endometriyal yüzeyin kapsamlı şekilde örtülmesini sağlamak üzere özel olarak tasarlanmış, tıbbi dereceli silikondan üretilmiş yeni bir cihazdır (). Ön çalışmalar elverişli sonuçlar göstermiştir; ancak klinik etkinliği ve güvenliliğinin daha ileri düzeyde doğrulanması için kapsamlı ölçekli prospektif çalışmalar gerekmektedir ().

Buna rağmen, orta ve şiddetli IUAs nedeniyle TCRA geçen aynı hasta kohortunda KMS-GQ intrauterin stent ile konvansiyonel bir IUArası doğrudan karşılaştırmalı bir çalışma bildirilmemiştir. Konvansiyonel kalp şeklinde bakır IUARlar uterin kavitinin yalnızca sınırlı bir bölümünü örtmekte ve servikal kanal ile alt uterin segmenti içeren adhezyonların önlenmesinde nispeten etkisizdir; oysa KMS-GQ stent, uterin kavitije uyum sağlamak ve servikal ile alt uterin segmentini izole etmek amacıyla özel olarak tasarlanmıştır. Bu nedenle, KMS-GQ stentin konvansiyonel IUARlara kıyasla adhezyon çözülmesi, nüksün önlenmesi ve üreme sonuçları açısından klinik açıdan anlamlı avantajlar sağlayıp sağlamadığı halen belirsizdir.

Bu retrospektif kohort çalışmasında, orta-ağır derecede intrauterin adhezyonlu hastalarda TCRA sonrasında operasyonel adhezyon tekrarını önlemede, yenilenmiş KMS-GQ intrauterin stentin konvansiyonel intrauterin cihazlarla (İUC) klinik etki ve güvenliği, seçim yanlılığını en aza indirmek amacıyla skor eşleştirme kullanılarak karşılaştırılmıştır.

2 Materyaller ve yöntemler

2.1 Katılımcılar

Bu retrospektif çalışma, Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi İnsan Hastanesinde Ocak 2019 ile Şubat 2024 tarihleri arasında TCRA geçen hastaları içermektedir (Şekil 1). Bu süre içinde 190 intrauterin adhezyonlu hasta uygunluk açısından değerlendirilmiş; 4 hasta hariç tutulmuş (tam olmayan septum uterusi, n = 2; hidrosalinks, n = 2) ve geri kalan 186 hasta bu çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma protokolü, Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi İnsan Hastanesi Kurumsal İnceleme Kurulundan onaylanmıştır (Onay No. KY-ZC-2024-028). Cerrahi müdahaleden önce tüm katılımcılardan yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır.

Şekil 1

2.2 Dahil etme kriterleri

(I) Üreme çağındaki kadınlar (18−45 yaş); (II) Amerikan Kısırlık Derneği (AFS) puanı ≥5 (orta: 5–8; ağır: 9–12) olacak şekilde AFS sınıflandırmasına göre hysteroskopi ile doğrulanmış ve TCRA’ya uygun orta-ağır derecede intrauterin adhezyonlar (); (III) Hysteroskopi cerrahisinde uzmanlık sahibi, sertifikalı jinekologlar tarafından gerçekleştirilen cerrahi prosedürler.

2.3 Hariç tutma kriterleri

(I) Yeterli hysteroskopic görüntülemeyi engelleyen konjenital Müllerian anomaliler veya edinilen servikal patolojiler; (II) Hamilelik, aktif pelvik inflamatuar hastalık, ağır sistemik bozukluklar veya diğer cerrahi kontrendikasyonlar; (III) Tekrarlayan intrauterin adhezyonlar veya over yetmezliğinin biyokimyasal kanıtı (3. günde FSH > 25 IU/L).

2.4 Cerrahi protokol ve operasyonel yönetim

Tüm hastalar kurumumuzda bıçak tekniği (elektrik cerrahisi aleti kullanılmayan) ile TCRA uygulandı. İntrauterin yapışıklıkların şiddeti, ameliyatı yapan cerrah tarafından operasyon sırasında Amerikan Üreme Sağlığı Derneği (AFS) puanlama sistemi ile değerlendirildi. TCRA sonrasında hastalara KMS-GQ intrauterin stent ya da konvansiyonel intrauterin cihaz (İUC) yerleştirildi. KMS-GQ intrauterin stent, merkezde 0,4 mm’den ince membran ve yaklaşık 2 mm kalınlığında güçlendirilmiş çevresel banta sahip, tıbbi sınıf silikon bir cihazdır; çeşitli boyutları mevcuttur ve boyut, ameliyat öncesi transvajinal ultrason ve hysteroskopi ile değerlendirilen uterin kaverna uzunluğu ve morfolojisine göre seçildi. Konvansiyonel cihaz, kurumumuzda rutinde kullanılan standart bariyer olan kalp biçimli bakır İUC idi. Bariyer cihazı seçimi, kurumsal bir protokol değişikliğini yansıtmaktadır: Aralık 2022 öncesinde İUC’lar ameliyat sonrası standart bariyer iken, sonrasında orta-ağır derecede IUAs’lı hastalar için birinci basamak seçenek olarak KMS-GQ stent benimsendi. Bilinçli onay sonrasında yerleşik bariyer yöntemlerini tercih eden hastalar için İUC’lar kullanıma açık kalmıştır (Şekil 2).

Şekil 2

Tüm hastalara, ameliyat sonrası standart hormon tedavisi olarak ağızdan alınan sıralı estradiol/dydrogesteron preparatı (Femoston 2/10; 1.–14. günlerde yalnızca 2 mg estradiol, ardından 15.–28. günlerde 2 mg estradiol plus 10 mg dydrogesteron şeklinde günlük tek doz) olmak üzere üst üste üç 28 günlük döngü (yaklaşık 3 ay) verilmiştir. Ameliyat sonrası 3. ayda zorunlu ofis hysteroskopi yapılmıştır. Her iki cihaz da bu 3. ay muayenesinde ofis hysteroskopi altında rutin olarak çıkarılmıştır. Orta veya şiddetli adhezyon (AFS skoru ≥5) saptanırsa, tekrarlı adhezyon ayrıştırma, bariyer yerleştirme ve hormon tedavisi de dahil olmak üzere tam tedavi protokolü tekrarlanmıştır. İlk ameliyattan 6 ay sonra takip amaçlı hysteroscopi planlanmıştır. Önemli olan, bariyer cihazındaki değişim dışında, cerrahi teknik (soğuk bıçaklı TCRA), hormon tedavisi, antibiyotik profilaksisi, kronik endometrit taraması ve tedavisi ile takip protokolü çalışma süresince değişmemiştir.

Eş zamanlı endometrial biyopsiler, tüm hastalarda TCRA sırasında doğrudan hysteroscopic görüntüleme altında ve 3. ay takip hysteroscopinde alınmış; standart hematoksilin ve eozin (H&E) boyaması ile işenmiş ve immünhistokimyasal analiz ile desteklenmiştir. Kronik endometrit (CE) tanısı, hysteroscopic bulguların (örneğin mikropolipler, stromal hiperemi veya ödem) patolojik olarak her görme alanında en az 1 plazma hücresi ile doğrulanmasının (CD38/CD138 immünpozitivitesi ile, tipik hysteroscopic bulgularla birlikte veya yalnızca bunlarla) birleşimine dayanmaktadır.

İlk biyopside CE tanısı alan hastalara, kurumsal enfeksiyon hastalıkları protokolü rehberliğinde standartlaştırılmış bir antibiyotik rejimi uygulandı: 14 gün boyunca günde iki kez 100 mg doksisiklin. 3. ay takip hysteroskopisinde tekrar endometrial biyopsi yapılarak CE durumu yeniden değerlendirildi. 3. ay değerlendirmesinde CE sürdüğü tespit edilen hastalara aynı antibiyotik rejiminin ikinci 14 günlük kürü verildi. Tüm histopatolojik değerlendirmeler kurumumuzun deneyimli patolojileri tarafından gerçekleştirildi; ancak patolojiler tedavi ataması konusunda resmen körleştirilmedi, bu da çalışmanın sınırlamalarından birini oluşturmaktadır.

2.5 Çalışma uç noktaları

Bu çalışmanın birincil uç noktaları şunlardı: (1) 3. ay takipte servikal kanal yapışıklıklarının iyileşme oranı, ikinci bakış hysteroskopiyle yapışıklıkların tamamen ortadan kalkması olarak tanımlandı; ve (2) 3. ay takipte kronik endometritin iyileşme oranı, tekrarlanan endometrial biyopside plazma hücrelerinin olmaması ve CD138 negatifliği olarak tanılandı.

İkincil uç noktalar şunları içeriyordu: (1) AFS puanındaki azalma; (2) genel tedavi etkinliği, ikinci bakış AFS puanı ≤3 olarak tanımlandı; (3) 1 yıllık gebelik oranı, cerrahi sonrası 12 ay içinde ortaya çıkan klinik gebelik (serum koryonik gonadotropinde pozitiflik ve ultrasonla doğrulanmış gestasyonel kesecik) olarak tanılandı; hem spontan hem de IVF/ART destekli gebelikleri kapsar; (4) 1 yıllık yapışıklık nüks oranı; (5) erken düşük oranı, 12. gebelik haftasından önce gerçekleşen gebelik kaybı olarak tanılandı ve gebeliğe ulaşan kadınlar arasında hesaplandı; ve (6) güvenlik sonuçları, ağrı puanları, enfeksiyon oranları, anormal kanama ve cihazla ilişkili komplikasyonları içeriyordu.

2.6 Klinik değerlendirmeye yönelik ölçümler

Kapsamlı temel veri toplama; yaş, BMI, PCOS eşlik durumu, hipomenore şiddeti vb. içeriyordu. Menstruel akış, hastanın kendi değerlendirmesiyle değerlendirildi ve hastanın hastalıktan önceki usual adet hacmine göre normal (azalma yok), usual hacmin <1/3’üne azalma, usual hacmin ≥1/2’sine azalma veya amenore olarak kategorize edildi. 3. ay takibinde menstruel akıştaki iyileşme, temele göre en az bir kategori kadar artış olarak tanımlandı. Operasyon içi ölçümler AFS skoru ve operasyon süresini içeriyordu. 3. ay takibinde nesnel belgeleme şunları içeriyordu: (I) Menstruel hacim iyileşmesi; (II) Servikal kanal yapışıklıkları ve/veya CE çözülme oranları; (III) Yapışıklık nüksü (AFS skorunda ≥2 artış). Tüm hastalar, spontan gebelik oranı ve yapışıklık nüksü oranını değerlendiren 12 aylık yapılandırılmış takip sürecini tamamladı. Her takip noktasında yapışıklık nüksü, önceki hysteroskopic değerlendirmeye göre AFS skorunda ≥2 artışla eşlik eden yeni oluşmuş uterin yapışıklıkların varlığı olarak tanımlandı. Bildirilen 6. ve 12. ay nüks oranları, zaman içinde kümülatif nüks yerine her bireysel planlı değerlendirmede saptanan yapışıklıkları (nokta prevalansını) temsil etmektedir; ara takipte saptanan nüksler, aynı protokole göre tekrarlanan adhesiolizis ve bariyer yerleştirmesiyle yönetildi. Tüm hastalar operasyon sonrası 3., 6. ve 12. aylarda planlı poliklinik hysteroskopiesine tabi tutuldu. İyileşme oranları (servikal kanal yapışıklıkları ve CE) yalnızca temelde ilgili durumu taşıyan hastalar arasında, yeni başlama oranları ise temelde ilgili durumu taşymayan hastalar arasında hesaplandı; her sonuç için pay ve payda bildirildi. Güvenlik sonuçları, prosedür sonrası 48. saatte analojik ölçek (VAS, 0–10) kullanılarak ağrı skorları, enfeksiyon oranları, uterin abnormal kanama ve cihazla ilişkili komplikasyonlar (yer değiştirme, gömülme ve çıkarma zorlukları) dahil olmak üzere kötü olayların sistematik belgelemesiyle değerlendirildi.

2.7 İstatistiksel analiz

İstatistiksel analizlerin tümü SPSS 21.0 sürümü (IBM Corp.) ve R yazılımı (sürüm 4.2.2) kullanılarak gerçekleştirildi. Süreklilik değişkenleri, Shapiro–Wilk testi ile belirlendiği üzere normal dağılım gösteren veriler için ortalama ± standart sapma (SD), normal olmayan dağılım gösteren veriler için ise medyan (çeyrekler arası aralık, IQR) olarak ifade edildi. Kategorik değişkenler sıklık ve yüzde olarak sunuldu ve uygunluğu halinde ki-kare testi veya Fisher’ın kesin testi ile karşılaştırıldı. Eksik veriler, R’da zincirleme denklemlerle çoklu imputasyon (MICE) kullanılarak işlendi; analiz için önyargıyı en aza indirmek amacıyla beş impute edilmiş veri seti oluşturuldu ve birleştirildi. Imputasyon, koşullu skor tahmininden önce orijinal kohort üzerinde yapıldı; koşullu skor her bir impute edilmiş veri seti içinde tahmin edildi ve beş setten gelen tahminler Rubin kurallarına göre birleştirildi. Eşleştirmeden sonra analiz kohortu (n = 152) sonuç analizlerinde kullanılan değişkenlerin hiçbirinde eksik veri içermiyordu.

Seçim yanlılığını ve temel dengesizlikleri azaltmak amacıyla, 0.2 kaliper ile 1:1 en yakın komşu eşleştirme algoritması kullanarak koşullu skor eşleştirme (PSM) uygulandı. Koşullu skor, bağımlı değişken olarak tedavi ataması (KMS-GQ stent vs. IUD) ile çok değişkenli lojistik regresyon kullanılarak tahmin edildi. Koşullu skor modeline dahil edilen kovaryatlar şunlardı: yaş, BMI, temel AFS skoru, temel servikal yapışıklık durumu ve temel CE durumu. Eşleştirme yer değiştirmeden yapıldı ve 0.2 kaliper, koşullu skorun logit’inin standart sapmasının 0.2 katına karşılık gelir. Eşleştirmeden sonra dengeyi değerlendirmek için standartlaştırılmış ortalama farkları (SMD) hesaplandı; SMD < 0.1 kabul edilebilir bir dengeliği gösterir. Eşleştirmeden sonra temel servikal yapışıklık, CE ve daha az ölçüde temel AFS skoru için rezidüel dengesizlik gözlemlendiğinden, bu değişkenler olası karıştırıcı etkilerini daha iyi düzeltmek amacıyla çok değişkenli regresyon analizlerinde kovaryat olarak korunmuştur.

Multivariable lojistik regresyon analizi, hamileliğe ilişkin bağımsız öngörücülerin belirlenmesi için gerçekleştirildi (hem doğal hem de IVF desteğiyle gerçekleşen hamilelikleri içeren 1 yıllık hamilelik oranı); değişkenler klinik önem ve tek değişkenli tarama (p < 0,10) temeline seçildi. Son modele dahil edilen değişkenler şunlardı: yaş, BMI, adet düzeni, bazal AFS skoru, servikal yapışıklık, CE, IVF kullanımı ve tedavi grubu (stent ile IUD). IVF desteğiyle hamilelik, intrauterin ortamdan bağımsız biçimde hamilelik olasılığını güçlü şekilde etkilediği için bağımsız değişken olarak modele dahil edildi; böylece üretilmiş üreme teknolojisinin kullanımının hesaba katılmasıyla bariyer cihazı ile hamilelik arasındaki ilişkinin tahmin edilmesi mümkün oldu. Son modelde p < 0,05 değerini koruyan değişkenleri tutmak için geriye doğru kademeli eleme yöntemi kullanıldı. Sonuçlar düzeltilmiş odds oranları (OR) ve %95 güvenirlik aralıkları (CI) olarak ifade edildi.

Takip, ameliyat sonrası 3., 6. ve 12. aylarda planlı poliklinik görüşmeleriyle yapıldı ve planlı randevulara katılmayan hastalar için yapılandırılmış telefon görüşmeleriyle desteklendi. Hastalar hastanenin elektronik tıp kaydı sistemi kullanılarak aktif biçimde izlendi; gerekli durumlarda birinci basamak sağlık hizmeti veren hekimlerle iletişime geçildi. PSM analizini tamamlayan tüm 152 hastanın birincil sonuçlar için tam takip verisi mevcuttu. PSM öncesindeki (orijinal kohort, n = 186) demografik ve klinik özellikler Ek Tablolar S1–S5’te sunulmuş; eşleştirme öncesinde ve sonrasında SMD değerleri Ek Tablo S6’da verilmiştir.

3 Bulgular

3.1 Hastanın özellikleri

Analize dahil edilen 190 hastanın değerlendirilmesi sonucunda 4’ü hariç tutulmuş (tam olmayan septalı rahim, n = 2; hidrosalinks, n = 2) ve nihai analizde kriterleri karşılayan 186 kadın yer almıştır; bunların 96’sı KMS-GQ stent grubunda, 90’ı ise IUD grubunda bulunmuştur. PSM sonrası yaş, BMI ve menstrüasyon azalımının iki grup arasında karşılaştırılabilir dağılıma sahip olmasıyla 76 eşleştirilmiş çift (n = 152) başarıyla eşleştirilmiştir; temel rahim içi yapışıklık ve CE’deki artan farklar çok değişkenli analizlerde ayrıca düzeltilmiştir (Tablo 1, Ek Tablo S6) (Tablo 1).

Tablo 1

Değişken Toplam (n = 152) Stent Grubu (n = 76) IUD Grubu (n = 76) p-değeri
Yaş (yıl) 35.00 (32.00, 39.00) 35.00 (32.00, 38.00) 35.00 (31.75, 39.25) 0.965
BMI (kg/m²) 22.54 ± 2.79 22.59 ± 2.76 22.49 ± 2.83 0.532
Menstrüasyon azalımı, n (%) 0.089
 Yok 38 (25.00%) 22 (28.95%) 16 (21.05%)
 <1/3 55 (36.18%) 20 (26.32%) 35 (46.05%)
 ≥1/2 52 (34.21%) 30 (39.47%) 22 (28.95%)
 Amenore 7 (4.61%) 4 (5.26%) 3 (3.95%)

Çalışma popülasyonunun temel karakteristikleri (PSM sonrası, n = 152).

Veriler medyan (IQR), ortalamaya ± SD veya n (%) olarak gösterilmiştir. p-değerleri Mann–Whitney U– testi veya ki-kare testi kullanılarak hesaplanmıştır.

BMI, kütle indeksi; IUD, rahim içi cihaz; PSM, eğilim skoru eşleştirmesi.

Tablo 1’de görüldüğü gibi, PSM sonrasında stent grubunda median yaş 35,00 (32,00–38,00) yıl ve IUD grubunda 35,00 (31,75–39,25) yıl idi (p = 0,965). BMI de karşılaştırılabilir düzeydeydi (22,59 ± 2,76 ile 22,49 ± 2,83 kg/m², p = 0,532). Adet azalması paternlerinin dağılımı gruplar arasında anlamlı bir fark göstermedi (p = 0,089).

3.2 Cerrahi performans ve erken postoperatif sonuçlar

Tüm hastalar başarılı şekilde TCRA uygulandı ve cerrahi tamamlama oranı %100 idi. PSM sonrasında başlangıç AFS skoru stent grubunda 7,87 ± 1,86, IUD grubunda 8,07 ± 1,43 idi (p = 0,524). Ortalama operasyon süresi stent grubunda 30,57 ± 8,41 dk, IUD grubunda 30,39 ± 11,48 dk idi (p = 0,411) ve cerrahi sürede anlamlı bir fark gözlenmedi (Tablolar 2, 3 ).

Tablo 2

Değişken Toplam (n = 152) Stent Grubu (n = 76) IUD Grubu (n = 76) p-değeri
İlk ameliyat skoru 7,97 ± 1,65 7,87 ± 1,86 8,07 ± 1,43 0,524
Ameliyat süresi (dk) 30,48 ± 10,03 30,57 ± 8,41 30,39 ± 11,48 0,411
İlk rahim ağzı yapışıklığı, n (%) 0,050
 Yok (0) 84 (55,3) 36 (47,4) 48 (63,2)
 Var (1) 68 (44,7) 40 (52,6) 28 (36,8)
İlk endometrit, n (%) 0,004
 Yok (0) 95 (62,5) 39 (51,3) 56 (73,7)
 Var (1) 57 (37,5) 37 (48,7) 20 (26,3)
İkinci ameliyat skoru
İkinci rahim ağzı yapışıklığı, n (%) <0,001
 Yok (0) 128 (84,2) 74 (97,4) 54 (71,1)
 Var (1) 24 (15,8) 2 (2,6) 22 (28,9)
İkinci endometrit, n (%) 0,144
 Yok (0) 79 (52,0) 44 (57,9) 35 (46,1)
 Var (1) 73 (48,0) 32 (42,1) 41 (53,9)
IVF ile hamile kalma, n (%) 0,732
 Yok (0) 52 (34,2) 25 (32,9) 27 (35,5)
 Var (1) 100 (65,8) 51 (67,1) 49 (64,5)
Skor farkı 4,97 ± 1,94 5,20 ± 1,67 4,74 ± 2,16 0,522
Tedavi etkinliği, n (%) 1,000
Etkisiz (skor >3) 122 (80,3) 61 (80,3) 61 (80,3)
Etkili (skor ≤3) 30 (19,7) 15 (19,7) 15 (19,7)

Cerrahi puanlar ve ameliyat sonrası sonuçlar (PSM sonrası, n = 152).

Veriler ortalama ± SD veya n (%) olarak gösterilmiştir. p-değerleri t– testi veya ki-kare testi kullanılarak hesaplanmıştır.

IVF, in vitro fertilizasyon; PSM, eğilim puanı eşleştirme.

Tablo 3

Değişken Stent Grubu (n = 76) IUD Grubu (n = 76) p-değer
Makasa yapışıklık iyileşme oranı, n/N (%) 38/40(95.0 14/28(50.0 <0.001
Endometrit iyileşme oranı, n/N (%) 23/37(62.2 5/20(25.0 0.012
Yeni başlangıçlı makasa yapışıklık, n/N (%) 0/36(0.0 8/48(16.7 0.009
Yeni başlangıçlı endometrit, n/N (%) 18/39(46.2 26/56(46.4 0.979

Cerrahi prognoz (PSM sonrası, n = 152).

İyileşme oranları, bazal değerlerde ilgili durumu taşıyan hastalar arasında hesaplanmıştır; yeni başlangıçlı oranlar, bazal değerlerde ilgili durumu taşımayan hastalar arasında hesaplanmıştır. Veriler n/N (%) olarak gösterilmiştir.

p-değerleri uygun durumda ki-kare testi veya Fisher kesin testi kullanılarak hesaplanmıştır. PSM, eğilim puanı eşleştirme.

Bazal değerlerde makasa kanal yapışıklıklarının görülme sıklığı stent grubunda daha yüksekti (52,6% ile 36,8%, p = 0,050). Benzer şekilde, kronik endometritin (KE) bazal görülme sıklığı stent grubunda daha yüksekti (48,7% ile 26,3%, p = 0,004).

3. ay takip sonunda AFS puanı azalması stent grubunda 5,20 ± 1,67, IUD grubunda 4,74 ± 2,16 olarak bulundu (p = 0,522). İkinci bakış AFS puanı ≤3 olarak tanımlanan genel tedavi etkinliği de iki grup arasında karşılaştırılabilir düzeydeydi (19,7% vs. 19,7%, p = 1,000). Tabanda servikal kanal yapışıklığı olan hastalarda iyileşme oranı stent grubunda anlamlı derecede yüksekti [95,0% [38/40] vs. 50,0% [14/28], p < 0,001] ve tabanda CE olan hastalarda CE iyileşme oranı da stent grubunda anlamlı derecede yüksekti [62,2% [23/37] vs. 25,0% [5/20], p = 0,012]; bu bulgular stentin bu özel durumların çözümünde üstün etkinlik gösterdiğini göstermektedir.

Yeni gelişen komplikasyonlar açısından, tabanda servikal kanal yapışıklığı olmayan hastalarda yeni gelişen servikal yapışıklık insidansı stent grubunda anlamlı derecede düşüktü [0,0% [0/36] vs. 16,7% [8/48], p = 0,009]. Tabanda CE olmayan hastalarda yeni gelişen CE, stent grubunda 46,2% (18/39) ve IUD grubunda 46,4% (26/56) olarak görüldü ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p = 0,979).

3.3 Ameliyat sonrası takip sonuçları

152 hastanın tamamı 12 aylık takip süresini tamamladı. 1 yıllık spontane gebelik oranı KMS-GQ stent grubunda 50,0% (38/76), IUD grubunda 46,1% (35/76) olarak bulundu ve iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p = 0,626). Gebeliğin oluşum biçimine göre stratifikasyon yapıldığında, stent grubunda IVF kullanmayan hastalarda 4/25 (%16,0), IUD grubunda 9/27 (%33,3) spontane gebelik görülüp (p = 0,205), IVF uygulayan hastalarda IVF destekli gebelik 34/51 (%66,7) vs. 26/49 (%53,1) olarak kaydedildi (p = 0,221); her iki fark da istatistiksel olarak anlamlı değildi (Tablo 4).

Tablo 4

Değişken Toplam (n = 152) Stent Grubu (n = 76) IUD Grubu (n = 76) p-değeri
1 yıllık gebelik oranı, n (%) 73 (48.0) 38 (50.0) 35 (46.1) 0.626
6 aylık nüks oranı, n (%) 9 (5.9) 4 (5.2) 5 (6.6) 0.746
1 yıllık nüks oranı, n (%) 10 (6.6) 1 (1.3) 9 (11.8) 0.009

Postoperatif takip sonuçları (PSM sonrası, n = 152).

Veriler n (%) olarak gösterilmiştir. p-değerleri uygun görüldüğü gibi ki-kare testi veya Fisher’ın kesin testi kullanılarak hesaplanmıştır. 6 aylık ve 12 aylık nüks oranları, kümülatif nüks yerine her bir planlı değerlendirmede saptanan yapışıklıkları ifade etmektedir. PSM, eğilim skoru eşleştirme.

IUAs’ın 6 aylık nüks oranı stent grubunda %5.2 (4/76), IUD grubunda ise %6.6 (5/76) olup (p = 0.746) anlamlı bir fark yoktur. Bununla birlikte, 1 yıllık nüks oranı stent grubunda anlamlı derecede düşüktür (%1.3’e karşı %11.8, p = 0.009); bu da stentin yapışıklığın yeniden oluşumuna karşı uzun vadeli koruma sağlama potansiyeli taşıdığını göstermektedir.

Erken gebelik düşüğü stent grubunda %15.8 (6/38), IUD grubunda ise %17.1 (6/35) olarak saptanmıştır (p = 0.877). Fark istatistiksel olarak anlamlı değildir ve iki grup arasında karşılaştırılabilir gebelik devamı olduğunu göstermektedir.

3.4 Güvenlilik analizi

Zararlı olaylar sistematik olarak kaydedilmiştir. KMS-GQ stent grubunda (PSM sonrası n = 76) stentin yer değiştirmesi, uterin perforasyon, pelvik enfeksiyon veya cihazın çıkarılmasında zorluk bildirilmemiştir. IUD grubunda (PSM sonrası n = 76) iki olgu (%2.6) IUD yer değiştirmesi ve bir olgu (%1.3) cihazın çıkarılmasını gerektiren abnormal uterin kanama bildirilmiştir. Her iki grupta da ciddi pelvik enfeksiyon vakası görülmemiştir. Cihaz çıkarmaları ofis hysteroskopi altında tüm hastalarda komplikasyon olmadan başarıyla gerçekleştirilmiştir.

3.5 Hamilelik oranıyla ilişkili faktörlerin lojistik regresyon analizi

1 yıllık hamliklik oranıyla (hem doğal hem de IVF destekli gebelikleri kapsayan) ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri gerçekleştirildi (Tablo 5). PSM sonrasında, tek değişkenli analizde IVF destekli gebeliğin hamilelik olasılığını güçlü biçimde artırdığı bulundu (OR = 4,50, %95 IG: 2,14–9,47, p < 0,001). Adet kanamasında ≥1/2 azalma, adet kanamasında azalma olmayan hastalarla karşılaştırıldığında hamilelik olasılığını düşürdü (OR = 0,34, %95 IG: 0,14–0,80, p = 0,014). Yaş sınırda bir ilişki gösterdi (OR = 0,94, %95 IG: 0,88–1,00, p = 0,062).

Tablo 5

Değişken Birdeğişkenli Lojistik Regresyon Çoklu Lojistik Regresyon
β p-değeri OR 95% AG β p-değeri OR 95% AG
Aşağı Yukarı Aşağı Yukarı
Yaş (yıl) −0,06 0,062 0,94 0,88 1,00 −0,13 0,002 0,88 0,81 0,96
VKE (kg/m²) 0,03 0,620 1,03 0,92 1,15 −0,01 0,877 0,99 0,87 1,13
Adet azalması
Yok (referans)
<1/3 −0,58 0,182 0,56 0,24 1,31 −0,87 0,082 0,42 0,16 1,12
≥1/2 −1,09 0,014 0,34 0,14 0,80 −1,25 0,016 0,29 0,10 0,79
Amenore −0,83 0,322 0,44 0,09 2,25 −0,84 0,386 0,43 0,07 2,88
Başlangıç yapışıklık skoru −0,11 0,255 0,89 0,73 1,09 0,07 0,634 1,07 0,81 1,40
Başlangıç servikal yapışıklık
Hayır (0, referans)
Evet (1) −0,61 0,066 0,54 0,28 1,04 −0,43 0,304 0,65 0,28 1,48
Başlangıç endometriti
Hayır (0, referans)
Evet (1) −0,27 0,426 0,76 0,40 1,48 −0,69 0,105 0,50 0,22 1,15
IVF ile hamile kalma
Hayır (0, referans)
Evet (1) 1,50 <0,001 4,50 2,14 9,47 2,04 <0,001 7,73 3,08 19,40

Hamilelik oranıyla ilişkili faktörlerin tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizi (PSM sonrası).

β, regresyon katsayısı; OR, odds oranı; CI, güven aralığı. p-değerleri tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon modelleri kullanılarak hesaplanmıştır. Kalın değerler istatistiksel anlamlılığı gösterir. PSM, eğilim skoru eşleştirmesi.

Çok değişkenli lojistik regresyon modelinde; yaş, BMI, adet düzeni, başlangıç AFS skoru, başlangıç servikal adezyon, başlangıç CE ve tedavi grubu açısından düzeltme yapıldıktan sonra IVF destekli gebelik, hamileliğin en güçlü bağımsız öngörücüsü olarak kaldı (OR = 7,73, 95% CI: 3,08–19,40, p < 0,001). Yaş, hamilelik olasılığının azalmasıyla bağımsız olarak ilişkilendirildi (OR = 0,88, 95% CI: 0,81–0,96, p = 0,002). ≥1/2 adet azalması da düşük hamilelik oranıyla bağımsız olarak ilişkilendirildi (OR = 0,29, 95% CI: 0,10–0,79, p = 0,016). Grubun tedavisi (stent vs. IUD), çok değişkenli modelde hamilelikle istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki göstermedi (p = 0,504).

4 Tartışma

IUA, yaralı endometrinin fibrotik iyileşme sürecine uğraması sonucu rahim içinde fibroz adezon bantlarının oluşmasıyla ortaya çıkar (). Üterin adezyon hastalarıyla yapılan çalışmaların yaklaşık %7’sinden %40’ına kadarı infertilite yaşar; bu durum embriyonun yerleşmesini engelleyen endometrial hasardan kaynaklanıyor olabilir (). Bu çalışma dahil edilen 186 hastanın başlangıçta %9,14’ü amenore, %66,67’si azalmış adet kanaması ve %24,19’u normal adet görmüştür.

TCRA, IUA tedavisinde tercih edilen yöntem olmaya devam etmektedir. Bununla birlikte, TCRA sonrası endometrial onarım süreci karmaşıktır ve histeroskopik yapışıklık ayrıştırmadan sonra intrauterin bariyer müdahalesinin uygulanması kritik önem taşır. Günümüzde, intrauterin cihazlar, intrauterin balonlar, intrauterin stentler, yarı-sert bariyerler (hyaluronik asit jeli, okside yenilenmiş selüloz anti-yapışıklık membranı vb.) ve doku bariyerleri (amniyon membran nakli, otojen trombosit zengin plazma jeli) dahil olmak üzere çeşitli yardımcı tedavi yöntemleri bulunmaktadır (, , ). Kalp şeklinde bakır intrauterin cihaz (İUC), TCRA sonrası IUA’nın nüksünü önlemede en sık kullanılan yöntem olmuştur; ancak merkezi intrauterin yapışıklıklar ve servikal kanal yapışıklıklarını önlemede veya tedavi etmede daha az etkilidir ve rahim içinde uzun süreli metal yabancı cisim bırakmak intrauterin iltihaba yol açma eğilimindedir ().

Silikon malzemeler, kararlı kimyasal özellikleri, üstün direnç, ozon yaşlanma direnci, yüksek geçirgenlik, iyi doku uyumluluğu ve sitotoksik olmama özellikleri nedeniyle biyomedikal alanda yaygın olarak kullanılmaktadır. Geleneksel rahim içi bariyerlerle karşılaştırıldığında, silikon rahim içi iskeletler daha kolay yerleştirilir ve uzun süreli durma ile rahim içi iltihabı azaltma avantajlarına sahiptir. HUANG ve arkadaşları, merkez zarı kalınlığı 0,4 mm’den az ve etrafındaki güçlendirilmiş enerji bandı kalınlığı yaklaşık 2 mm olan yeni tip bir medikal silikon rahim desteği (KMS-GQ) bildirmiştir. Geleneksel desteklerle karşılaştırıldığında, bu destek yalnızca rahim boşluğu ile uyumunu koruyarak yeterli alan sağlamak için daha fazla boyut seçeneği sunmakla kalmaz, aynı zamanda üçgen uçları rahim ağzı ve rahim boşluğunun alt segmentindeki yapışıklıkların önlenmesi ve tedavi edilmesinde de kullanılabilir. Bu hafif ve esnek malzeme, dar rahim ağzı kanalından kolayca yerleştirilir ve sonra rahim boşluğunda sağlam şekilde sabitlenir; bu tasarım yaklaşımı hayır deneylerinde kanıtlanmıştır (). 2022 yılında Huang, Orta Güney Üniversitesi Üçüncü Xiangya Hastanesinde orta ve şiddetli IUA tanısı alan ve ameliyat ile birlikte rahim içi destek tedavisi alan 191 hastada retrospektif bir klinik çalışma yürütmüştür. Çalışma, yeni ince desteğin orta ve şiddetli IUAs’ın tedavisinde geleneksel destek kadar etkili olduğunu, ancak daha iyi güvenlik profiline sahip olduğunu, çıkma veya düşme oranını artırmadığını ve endometryuma tekrarlı yaralanma riskini azaltarak klinik uygulanabilirliği artırdığını göstermiştir (). Shigeki Matsubara, sezaryen sonrası IUAs’ın önlenmesinde uygulanabilecek yeni tip bir destek daha öne sürmüştür ().

Kronik endometrit (KE), endometriumun latent ancak kalıcı bir inflamatuar hastalığıdır. Bu hastalık genellikle belirgin belirtiler göstermez veya anormal uterin kanama ve anormal vajinal akıntı gibi hafif bulgularla kendini gösterir. Son yıllarda, artan sayıda çalışma KE’nin infertilite, tekrarlayan implantasyon başarısızlığı ve tekrarlayan gebelik düşüklüğü dahil olmak üzere kötü üreme sonuçlarıyla yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Loredana Maria Toma ve arkadaşlarının araştırması, KE’nin IUAs’ın şiddetiyle anlamlı derecede ilişkili olduğunu ve şiddetli IUAs durumunda bu oranın 64,3%’e kadar çıktığını bildirmiştir. KE’nin varlığı, kalıcı bir inflomatuar durumu işaret eder ve bu da endometrial onarımı zorlaştırıp yapışıklık nüksü riskini artırabilir. Bu nedenle, IUAs’ın tanı ve tedavi sürecinde KE’nin tedavisi ve önlemesi aynı derecede önemlidir.

Çalışmamızda, PSM sonrası, bazal duruma karşılık gelen koşula sahip hastalarda, KMS-GQ stent grubunda servikal yapışıklıkların iyileşme oranı [95,0% [38/40] vs. 50,0% [14/28], p < 0,001] ve KE’nin iyileşme oranı [62,2% [23/37] vs. 25,0% [5/20], p = 0,012] IUD grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. Dikkat çeken bir nokta, stent grubunda hem servikal kanal yapışıklıkları (52,6% vs. 36,8%, p = 0,050) hem de KE (48,7% vs. 26,3%, p = 0,004) açısından daha yüksek bazal yaygınlık bulunmasıydı; bu da daha zorlu bir başlangıç durumuna rağmen stent grubunun üstün terapötik sonuçlar elde ettiğini göstermektedir. Ayrıca, PSM sonrası KMS-GQ stent grubunda hiçbir stent kayması olgusu görülmezken, IUD grubunda iki IUD kayması olgusu meydana geldi. Tedavi süresinin sonunda, bazalda servikal yapışıklığı olmayan hastalar arasında yeni ortaya çıkan servikal yapışıklıkların görülme sıklığı KMS-GQ stent grubunda anlamlı derecede düşüktü [0,0% [0/36] vs. 16,7% [8/48], p = 0,009]. Bu sonuçlar, KMS-GQ intrauterin stentin şiddetli IUAs’ın tedavisinde, özellikle servikal kanal yapışıklıkları ve KE’li hastalarda avantajlar sunduğunu ve ameliyat sonrası komplikasyonlara karşı koruyucu bir etki sağlayabileceğini göstermektedir.

KMS-GQ stent grubunda gözlemlenen daha yüksek CE iyileşme oranı daha ayrıntılı tartışmayı gerektirmektedir. Mekanik bir bariyerin kronik endometriti doğrudan çözmesi beklenmese de, buna katkıda bulunabilecek birkaç dolaylı mekanizma söz konusudur. Birincisi, silikondan oluşan stentin biyouyumlu yüzeyi, pro-inflamatör bir durum oluşturmasıyla bilinen bakır IUD’a kıyasla daha az yerel doku uyarılması ve inflamatör yanıt sağlayabilir. İkincisi, rahim boşluğunun açıklığını koruyup tam endometrial örtü oluşumunu teşvik ederek, stentin antibiyotik tedavisinin endometrial yüzeye daha iyi nüfuz etmesine yardımcı olması mümkündür. Üçüncüsü, stentin tasarımı, inflamatör ekssüatı hapsedip yerel inflamatörü sürdürebilecek yeni yapışıklık oluşumunu engelleyebilir. Bu hipotezlerin mekanistik çalışmalarla daha ayrıntılı araştırılması gerekmektedir.

2023 yılında Xu Wenzhi ve arkadaşlarının yayımladığı meta-analizde, TCRA sonrasında genel gebelik oranının %58,97, canlı doğum oranının ise %45,56 olduğu bildirilmiş; bu bulgu, önceki klinik çalışmalarda bildirilen %25 ile %76 arasındaki gebelik oranlarıyla uyumludur. PSM sonrasında çalışmamızda genel gebelik oranı %48,0 olarak saptanmış; KMS-GQ stent grubunda gebelik oranı %50,0 olup IUD grubundan (%46,1) yüksektir, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p = 0,626). Meta-analize göre biraz daha düşük gebelik oranının aşağıdaki nedenlerle açıklanabilir: 1. Takip süresi nispeten kısadır; 2. Çalışmamıza orta veya şiddetli IUAs’lı hastalar dahil edilmiş ve çoğu klinik çalışmada görülen ortalamadan daha yüksek ortalama başlangıç AFS skoru (8,24 ± 1,491) bulunmuştur. Buna ek olarak, iki grup arasındaki erken düşük oranları karşılaştırılabilir düzeydeydi (%15,8’a karşı %17,1, p = 0,877) ve bu da gebeliğin sürdürülmesinde anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir. Çok değişkenli lojistik regresyon analizi, gebeliğin en güçlü bağımsız öngörücüsünü IVF ile desteklenen kavranma olarak belirlemiştir (OR = 7,73, %95 IG: 3,08–19,40, p < 0,001); yaş (OR = 0,88, %95 IG: 0,81–0,96, p = 0,002) ve adet miktarında ≥1/2 azalma (OR = 0,29, %95 IG: 0,10–0,79, p = 0,016) ise bağımsız olarak gebelik olasılığının azalması ile ilişkilidir. Grup (stent vs. IUD) çok değişkenli modelde anlamlı bir öngörücü olmamıştır (p = 0,504). Bütünüyle değerlendirildiğinde, ilk operasyon sonrası yılda gebeliğin belirleyici başlıca unsurları, ameliyat sonrası bariyer aygıtının türünden çok, başlangıç endometrial ve servikal durumları ile üreme teknolojileriyle desteklenen gebeliktir.

Ayrıca, 1 yıllık yapışıklık nüks oranı stent grubunda anlamlı derecede daha düşüktü (1,3’e karşı 11,8%, p = 0,009) ve bu da KMS-GQ stentin uzun vadeli mekanik destek ile yapışıklık önleyici etkilerde daha iyi sonuç verebileceğini gösteriyor. 6 aylık nüks oranları arasında anlamlı fark olmasa da (5,2’ye karşı 6,6%, p = 0,746), 12. aydaki ayrışma stentin potansiyel sürdürülebilir faydasını öne çıkarıyor.

Yukarıdaki verilere dayanarak, KMS-GQ stentin servikal kanal yapışıklıkları ve CE çözülmesinde avantaj sunduğu ve 1 yıllık yapışıklık nüksünü azalttığı gözüküyor; ancak gruplar arasında gebelik sonuçlarında anlamlı bir fark gözlenmemiştir ve bu bulgular daha büyük, prospektif çalışmalarla doğrulanmalıdır. Bu nedenle, IUA ameliyatından sonra endometrial kavite bariyer tedavisinin ardından daha katı klinik kanıt sağlamak amacıyla daha büyük örneklem boyutlu randomize kontrollü çalışma ve daha uzun takip çalışması yürütmeyi, canlı doğum oranlarına ilişkin verileri tamamlamayı planlıyoruz.

4.1 Sınırlamalar

Bu çalışmanın dikkatle değerlendirilmesini gerektiren birkaç sınırlaması var. İlk olarak, retrospektif, randomize olmayan tasarım potansiyel seçim ve zaman önyargılarını beraberinde getiriyor. Grup ataması, hastanın özelliklerine göre değil, Aralık 2022’de yürütülen kurumsal bir protokol değişikliğine göre belirlendiği için; cerrahi becerinin gelişmesi, ameliyat sonrası yönetimde yapılan değişiklikler ve zamanla değişen tanı doğruluğu gibi etkenlerden kaynaklanan karıştırıcı etkiler (konfounding) oluşmuş olabilir. Cihaz seçiminin takvimle güçlü şekilde ilişkili olması (IUD’lar yalnızca Aralık 2022’den önce, KMS-GQ stent ise sonrasında kullanıldığı için), tedavi süresi analizlerde tedavi atamasıyla neredeyse tam doğrusal ilişki nedeniyle bağımsız bir kovaryant olarak dahil edilmedi; cerrahi deneyimin, ameliyat sonrası yönetimin veya takip uygulamalarının zamanla değişimlerinden kaynaklanan kalan karıştırıcı etkiler dışlanamaz. Propans skoru eşleştirmesiyle bunu azaltmaya çalışmış olsak da, PSM yalnızca ölçülmüş karıştırıcı etkenleri düzeltebilir; ölçülmemiş değişkenlerden gelen kalan karıştırıcı etkiler tamamen dışlanamaz.

İkinci olarak, tek merkezli yapımız, bulgularımızın diğer popülasyonlara ve ortamlara genellenmesini sınırlar.

Üçüncü olarak, PSM’ye rağmen eşleştirmeden sonra rezidüel dengesizlik kaldı; özellikle bazal servikal yapışıklık (eşleştirme öncesi SMD 0.38 vs. eşleştirme sonrası 0.32) ve CE (eşleştirme öncesi 0.38 vs. eşleştirme sonrası 0.47) açısından belirgin, daha az ölçüde ise bazal AFS skoru (eşleştirme öncesi 0.05 vs. eşleştirme sonrası 0.12) açısından (Ek Tablo S6). Stent grubunda, gözlemlenen sonuçları etkilemiş olabilecek servikal yapışıklık ve CE’nin bazal prevalansı daha yüksekti. Bu değişkenler, etkilerini daha da düzeltmek amacıyla çok değişkenli regresyon analizlerinde kovaryat olarak korundu; yine de sonuçlar dikkatle yorumlanmalıdır.

Dördüncü olarak, canlı doğum verilerinin olmaması ve erken doğum, zarın erken yırtılması ve ektopik gebelik gibi obstetrik komplikasyonların eksik belgelenmesi önemli açıklıklar temsil eder. Bu sonuç noktaları hastalar ve klinikçiler için büyük önem taşır, ancak yeterince yakalamak için daha uzun takibi ve daha büyük örneklem boyutlarını gerektirir.

Beşinci olarak, endoskopik ve histopatolojik değerlendirmeler için körlemeye dayalı değerlendirmenin olmaması, tespit yanlığını (detection bias) ortaya çıkarmış olabilir.

Altıncı olarak, nispeten kısa takip süresi (12 ay), uzun vadeli üreme sonuçlarını tamamen değerlendirmek için yeterli olmayabilir. Ayrıca, gebelik sonuç noktası hem spontan hem de IVF destekli kavrimleri içeriyor ve takibi sırasında aktif olarak gebelik isteyen hasta sayısı ayrı kaydedilmediğinden, üreme bulgularının yorumlanması sınırlanıyor.

Yedinci olarak, PSM sonrası örneklem boyutu (n = 152), gebelikle ilgili sonuç noktaları için yeterli güçte olmamış olabilir.

Sııncı, patolojistler CE durumunu değerlendirirken tedavi atamasından resmen yararlanılmadığından, CE iyileşme oranının değerlendirmesinde yanlıklık ortaya çıkarmış olabilir.

Bu sınırlamalara rağmen, çoklu sonuç noktaları boyunca tutarlı bulgular ve propensity skor eşlemesi sonrası olumlu sonuçlar, KMS-GQ intrauterin stentin potansiyel klinik yararını desteklemekte ve ileriye dönük randomize kontrollü çalışmalarla incelenmesini gerektirmektedir.

5 Sonuç

Propensity skor eşlemesi yoluyla taban farklarının düzeltilmesinin ardından, KMS-GQ intrauterin stentin orta-ağır derecede IUAs’lı hastalarda konvansiyonel IUU’lara kıyasla servikal kanal yapışıklıklarının ve kronik endometritin çözülmesinde, yeni ortaya çıkan servikal yapışıklıkların ve 1 yıllık nüks oranlarının azalmasında anlamlı derecede üstün sonuçlar gösterdiği görülmüştür. Hamilelik sonuçları ameliyat sonrası ilk yılda iki grup arasında benzerdir. Retrospektif, randomize olmayan tasarım nedeniyle, bu bulgular doğrulayıcıdan çok hipotez üreten bulgular olarak değerlendirilmelidir. Bu gözlemleri doğrulamak ve KMS-GQ stenti IUAs’ların cerrahi yönetiminde tercih edilen terapötik bir seçenek olarak yerleştirmek için daha büyük örneklem boyutlarına, uzatılmış takibe ve canlı doğum oranlarını da içeren kapsamlı üreme sonuçlarına sahip ileriye dönük randomize kontrollü çalışmalar gereklidir.

Açıklamalar

Veri erişim açıklaması

Çalışmada sunulan özgün katkılar makaleye/Ek Malzeme’ye dahil edilmiştir; ileriye dönük sorular ilgili yazarla iletişime geçerek yöneltilebilir.

Ahlak açıklaması

İnsanlar içeren çalışmalar, Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi Halk Hastanesi Ahlak Komitesi tarafından onaylanmıştır (Onay No.: KY-ZC-2024-028). Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılar bu çalışmaya katılmaya ilişkin yazılı aydınlatılmış onaylarını vermişlerdir.

Yazar katkıları

DJ: Resmi analiz, Veri düzenlemesi, Finansman edinme, Yazım – özgün taslak, Kavramsal çerçeve. LD: Proje yönetimi, Kavramsal çerçeve, Yöntem, Gözetim, Yazım – inceleme & düzenleme, Araştırma. YJ: Yazım – inceleme & düzenleme, Gözetim, Görselleştirme, Proje yönetimi.

Finansman

Makale yazarları, bu çalışma ve/veya yayını için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu araştırma, Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi Sağlık Komisyonu’nun kendi bütçesiyle finanse ettiği bir araştırma projesi (Z-A20240002) kapsamında başlatılmış ve Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi İnsan Hastanesi’nden alınan bir grant ile desteklenmiştir.

Tesekkürler

Makale yazarı, bu araştırmada KMS-GQ rahim içi stentin sağlanması ve teknik rehberlik için Central South University Üçüncü Xiangya Hastanesi’nden Profesör Xu Dabao’a teşekkürlerini sunar.

Çıkar çatışması

Makale yazarları, bu çalışmanın, olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.

Üretken yapay zeka beyanı

Makale yazarları, bu metnin oluşturulmasında üretken yapay zeka kullanılmadığını beyan etmiştir.

Makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların gözden geçirmesini de içeren doğruluk sağlamak için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorun tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncı notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Ekleme materiali

Bu makalenin Ekleme Materiali çevrimiçi olarak şu adresten bulunabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fmed.2026.1899312/full#supplementary-material

  • 1.

    ZhaoG, HuY. Intrauterine adhesionsa mekanistik bakış. Semin Immunopathol. (2025) 47(1):3. 10.1007/s00281-024-01030-9

    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı gör
  • 2.

    Guo J, Cao J, Xia E, Zhai J, et al. Adjuvanların asheran sendromunda adhesiolizis sonrası yapışıklıkların yeniden oluşumunu önlemesi: sistematik derleme ve meta-analiz. Hum Fertil (Camb). (2023) 26(4):797–814. 10.1080/14647273.2023.2254492

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 3.

    AAGL Jinekolojik Cerrahiyi Yükseltmek. Avrupa Jinekolojik Endoskopi Derneği (ESGE) ile işbirliği içinde geliştirilen rahim içi yapışıklıklar üzerine uygulama yönergeleri: AAGL uygulama raporu. Gynecol Surg. (2017) 14(1):6. 10.1186/s10397-017-1007-3

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 4.

    Toma L, Colov D, Matei D, Anton S, Balan R, Anton E, et al. Rahim içi yapışıklıklar ve asheran sendromu: öngörülebilir risk faktörleri, tanı ve cerrahi perspektiflere retrospektif bir bakış. Diagnostics (Basel). (2025) 15(8):955. 10.3390/diagnostics15080955

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 5.

    Huang H, Xu B, Cheng C, Xu D. Rahim içi yapışıklıkların önlenmesi için yeni bir rahim içi stent. Ann Transl Med. (2020) 8(4):61. 10.21037/atm.2019.12.82

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 6.

    Huang H, Mao X, Yu Y. Farklı kalınlık ve sertliğe sahip iki tip rahim içi stentin orta-ağır rahim içi yapışıklıkların tedavisinde klinik çalışması. Zhong Nan Da Xue Xue Bao Yi Xue Ban. (2022) 47(11):1575–85. 10.11817/j.issn.1672-7347.2022.220340

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 7.

    Wang P-H, Yang S-T, Chang W-H, Liu C-H, Liu H-H, Lee W-L. Intrauterine adhesion. Taiwan J Obstet Gynecol. (2024) 63(3):312–9. 10.1016/j.tjog.2024.02.004

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 8.

    Wang G, Zhu Y, Duan N, Guo C, Liu N, Huang H. Does platelet-rich plasma improve adhesion recurrence and pregnancy outcomes in women with intrauterine adhesions? A systematic review and meta-analysis. J Minim Invasive Gynecol. (2025) 32(2):133–142.e7. 10.1016/j.jmig.2024.10.013

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 9.

    Ding H-X, Zhang H, Qiao R, Sun N, Ji Y, Pang W, et al. Comparing the efficacy and pregnancy outcome of intrauterine balloon and intrauterine contraceptive device in the prevention of adhesion reformation after hysteroscopic adhesiolysis in infertile women: a prospective, randomized, controlled trial study. Reprod Biol Endocrinol. (2024) 22(1):49. 10.1186/s12958-024-01222-w

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 10.

    Matsubara S. A novel uterine stent for preventing intrauterine adhesion: not only gynecologic but also obstetric significance. Ann Transl Med. (2020) 8(10):614. 10.21037/atm.2020.03.65

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 11.

    Yan X, Jiao J, Wang X. The pathogenesis, diagnosis, and treatment of chronic endometritis: a comprehensive review. Front Endocrinol (Lausanne). (2025) 16:1603570. 10.3389/fendo.2025.1603570

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • 12.

    Dang J, Xiao X, Li M. Kronik endometritin hysteroskopic bulgularının CD138 immunohistochemi ile ilişkisi ve gebelik sonuçları ile bağlantısı. J Assist Reprod Genet. (2024) 41(9):2477–83. 10.1007/s10815-024-03204-8

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 13.

    Wenzhi X, Xin X, Ping Z, Hang L, Lin W, Xiaona L. Hysteroskopic adhesiolizis tedavisini geçen hastalarda obstetrik ve neonatal sonuçların meta-analizi. Front Endocrinol (Lausanne). (2023) 14:1126740. 10.3389/fendo.2023.1126740

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • 14.

    Hu Y, Ma Y, Li W, Qu J. İntrauterin adhezyonlu hastalarda hysteroskopic adhesiolizisin ameliyat sonrası gebelik oranları ve doğurabilirlik sonuçları üzerindeki uzun süreli etkileri. Am J Transl Res. (2024) 16(10):5605–13. 10.62347/GRAK9062

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • 15.

    Yamamoto N, Takeuchi R, Izuchi D, Yuge N, Miyazaki M, Yasunaga M ve ark. Asherman sendromu hastalarında hysteroskopic adhesiolizis: menstrüel ve doğurabilirlik sonuçları. Reprod Med Biol. (2013) 12(4):159–66. 10.1007/s12522-013-0149-x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle

Özet

Anhtar Kelimeler

kronik endometritis, infertilite, intrauterin adhezyon, KMS-GQ intrauterin stent, adhezyonların transcervikal reseksiyonu

Atıf

Jiang D, Ling D ve Jiang Y (2026) KMS-GQ intrauterin stent vs. orta-ağır intrauterin adhezyonların hysteroskopic tedavisinden sonra konvansiyonel intrauterin cihaz: propensity skoru ile eşleştirilmiş karşılaştırmalı çalışma. Front. Med. 13:1899312. doi: 10.3389/fmed.2026.1899312

Cep Tarihinde

03 Haziran 2026

Güncellenmiş

06 Ekim 2026

Kabul Edilmiş

30 Ekim 2026

Yayınlanmış

11 Kasım 2026

Cilt

13 – 2026

Düzenleyen

Alessandra Gallo, İtalya Federico II Üniversite Hastanesi

Ashwin Abhang, Amerika Birleşik Devletleri Connecticut Üniversitesi

Francesco Pio Toscano, İtalya Naples Federico II Üniversitesi

© 2026 Jiang, Ling ve Jiang.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf yapılması ve kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak bu dergideki orijinal yayının kaynak gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.

*İletişim: Dan Ling lingdanm@126.com

†
Bu yazarlar ilk yazarlığı paylaşmaktadır

‡

ORCID Dan Ling orcid.org/0009-0002-8756-3502

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Editör & Hakemler

Frontiers | KMS-GQ intrauterine stent vs. conventional intrauterine device after hysteroscopic treatment of moderate-to-severe intrauterine
Frontiers | KMS-GQ intrauterine stent vs. conventional intrauterine device after hysteroscopic treatment of moderate-to-severe intrauterine

Francesco Pio Toscano

İlginizi Çekebilir: Sanal Gerçeklik Terapisi Anksiyete ve Travma Sonrası Bozukluklarda Kanıtlı Etkili; Uygulama Öncelikleri Ortaya Çıktı →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler