Vaka Raporu makalesi
Front. Med., 12 Kasım 2026
Ön Lisans: Kadın Hastalıkları ve Doğum Bilimleri
Cilt 13 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fmed.2026.2007165
- YS
Yunhuan Sun †
- CP
Chang-Zhu Pei †
- ZL
Zihan Liu
- HX
Hao Xu *
-
Lianyungang Anne ve Çocuk Sağlığı Hastanesi, Lianyungang, Çin
Makale ölçütleri
Görüntülemeler
Özet
Görünür vajinal yaralanma olmaksızın eşlik eden hemoperitoneum nadirdir ve kanama kaynağı ameliyat öncesinde belirsiz kalabilir. İki ayı aşkın süredir amenore bulunan 25 yaşında bir kadını raporluyoruz; cinsel ilişki sonrasında ani ve şiddetli alt karın ağacı gelişmiş, ardından iki kez bayılma görülmüştür. Başvuruda solgun ancak hemodinamik olarak kompanse, 80/vurum kalp atım hızı ve 138/80 mmHg kan basıncı mevcuttu. Acil ultrasonografide pelvik ve karın içinde yaygın serbest sıvı ile uterusun sağında 92 × 34 mm boyutlarında heterojen bir alan saptandı; bu alan içinde sağ over tanılabiliyordu. Rüptüre ektopik gebelik ve corpus luteum rüptüresi başlangıçta düşünüldü ve klinik açıdan anlamlı karın içi kanama hariç edilemediği için acil laparoskopi gerçekleştirildi. Ameliyat başladıktan sonra ulaşılabilen serum β-insan koryonik gonadotropin düzeyi <1,20 mIU/mL olarak bulundu. Laparoskopide yaklaşık 800 mL kan ve pıhtı, uterus, yumurtalık kısıkları ve overler makroskopik olarak normal görünüyordu. Sağ pelvik bölgenin inceleme sırasında, bütünlüğü korunan sağ uterin bağın yakınında yaklaşık 4 cm’lik bir peritoneal lacerasyon saptandı. Lezyon sutüre edildi ve ameliyat içi yaklaşık 40 dakikalık gözlem sırasında ek bir kanama kaynağı veya tekrarlayan kan birikimi görülmedi. Hastanin taburculuğu sorunsuz bir iyileşme sonrası 5. postoperatif günde gerçekleştirildi. Bu olgu, acil cerrahi eksplorasyon kararının kanama kaynağının kesin olarak belirlenmesinden önce alınabileceğini göstermektedir. Aynı zamanda ultrsonografideki bölgesel lokalizasyonun yaralı yapının mutlaka tespit edildiği anlamına gelmediğini; beklenen adneksiyal lezyonun yokluğunda, acil laparoskopi sırasında kanama kaynağını çözmek için derhal komşu pelvik yapıların yeniden değerlendirilmesinin yardımcı olabileceğini göstermektedir.
1. Giriş
Görünür vajinal yaralanma olmaksızın ilişi takiben gelişen hemoperitonum nadirdir (, ). Bildirilen nedenler arasında ruptüre olmuş over lezyonları ve pelvik bağ dokusu veya peritoneal yapıların yaralanmaları yer alır (, –). Hastalar öncelikle akut karın ağrısı, senkop veya peritoneal içi kanama bulgularıyla başvurabileceğinden, anatomik kaynak ameliyat öncesinde her zaman açık değildir (–).
Üreme çağındaki kadınlarda, pelvik bölgede akut ağrının peritoneal içi sıvıyla eşlik etmesi durumunda ektopik gebelik ve korpus luteum ruptürü önemli erken değerlendirmelerdir (, ). Menstrüel öykünün belirsiz olması veya ultrasonografide ekstral uterin veya uterin parakalp bir anormallık göstermesi durumunda tanı belirsizliği daha büyük olabilir. Kan ve pıhtı, yerel ultrasonografik görünümü de değiştirebilmektedir; bu da lezyonun ekstral uterinden mi yoksa hemen komşu bir yapıdan mı kaynaklandığını belirlemeyi zorlaştırır (). Bu tablo içinde, kanamanın kesin kaynağı belirlenmeden önce cerrahi eksplorasyon gerekliliği ortaya çıkabilir (, ).
İliş sonrası şiddetli alt karın ağrısı ve nükseyen senkop gelişen 25 yaşında bir kadın raporluyoruz. Acil laparoskopi yaklaşık 800 mL hemoperitonum ortaya koymuştur, ancak her iki ekstral uterinin makroskobik olarak normal olduğu görülmüştür. Sağ pelvik bölgenin inceleme sırasında, bütünlüğü koran sağ uterin yuvarlak bağına komşu yaklaşık 4 cm’lik bir peritoneal lacerasyon saptanmıştır. Bu olgu, ilişi takiben gelişen hemoperitonumun nadir bir kaynağını ve beklenen over veya tüp lezyonunun bulunamadığı durumlarda ekstral uterin hemen komşu yapıların yeniden değerlendirilmesinin tanısal değerini göstermektedir.
2 Olgu sunumu
2.1 Genel bilgiler ve tıbbi öykü
25 yaşında bir kadın, iliş sonrası karın ağrısı ve iki kez kop geçirmesi nedeniyle acil servisimize sevk edilmiştir. Menstrüel döngüleri daha önce düzenliymiş, ancak başvurudan neredeyse 2 ay önce adet görmemiş ve son adet tarihinin kesin tarihini hatırlayamamıştır. Ektopik gebelik, korpus luteum ruptürü veya karın ameliyatı öyküsü yoktur.
Yatıştan bir gece önce, eşlerarası ilişki sonrasında aniden şiddetli, yırtıcı nitelikte alt karın ağrısı gelişmiş. Yaklaşık 30 dk sonra kısa süreliğine bilinç kaybı yaşamış. Ağrı; baş dönmesi, yorgunluk ve bulantıyla birliktemiş, ancak kusma veya vajinal kanama olmamış. Belirtileri yatmasıyla kısmen hafifleşmiş. Ertesi sabah, yataktan kalktıktan sonra ikinci bir bayılma atımı geçirmiş. Alt karın rahatsızlığı ve rektal dolgunluk hissi sonrasında sürmüş. Önce yerel bir hastaneye başvurmuş, burada intraperitoneal kanama şüphelenilmiş ve idrar gebelik testi negatif çıkmış. Cerrahi tedavi orada mevcut olmadığı için hastası ambulansla hastanemize sevk edilmiş. Yönlendiren hastanede yapılan negatif idrar gebelik testi, ameliyata hazırlık ve ilk acil değerlendirmede bakılan jinekoloji ekibi tarafından bilinmiyormuş.
2.2 Fizik muayene
Hastaneye geldiğinde aygın ve yönlenebilir durumdaydı ancak solgun görünüyordu. Vücut ısısı 36,5 °C, nabız 80/vi, solunum hızı 24/vi ve kan basıncı 138/80 mmHg idi. Karın hafif şişkin ve yumuşaktı; alt karında hassaslıktı ancak rebound hassaslıktı veya palpabl kitle yoktu. Vajinal kanama gözlenmemiş ve vajinal muayene arka fornikste bir yaralanma göstermemiş.
2.3 Laboratuvar muayenesi
Kan örnekleri hastayı doğrudan ameliyat odasına sevk etmeden önce acil serviste alınmış, ancak ameliyat başladığında sonuçlar henüz mevcut değilmiş. Laparoskopi sırasında serum β-hCG sonucu elde edilmiş ve <1,20 mIU/mL çıkmış. Serum progesteron 0,50 ng/mL olmuş. Hemoglobin seviyesi 92 g/L ve hematokrit 26,7% olmuş. Pıhtılaşma testleri 11,6 s protrombin süresi, 4,13 g/L fibrinojen ve 15,60 mg/L D-dimer göstermiş.
2.4 Görüntüleme muayenesi
Acil ultrasonografide antevert uterus 53 × 51 × 48 mm boyutlarında, endometrial kalınlık yaklaşık 12 mm olarak ölçüldü (Şekil 1D). İntrauterin gebelik kesesi saptanmadı. Pelviste ve karında geniş miktarda serbest sıvı mevcuttu. Douglas kesesindeki en derin sıvı birikimi yaklaşık 40 mm (Şekil 1C), hepatorenal ve splenorenal recess’lerde ise sırasıyla yaklaşık 15 mm ve 12 mm derinlikte ek sıvı vardı.
Şekil 1
Uterusun sağında yaklaşık 92 × 34 mm boyutlarında heterojen bir alan saptandı (Şekil 1A). Sağ over, yaklaşık 40 × 37 mm boyutlarında, bu alan içinde hâlâ saptanabildi; ancak sınırları belirgin değildi (Şekil 1B). Ayrıca yaklaşık 19 × 18 mm boyutlarında anekoik bir alan da mevcuttu (Şekil 1A) ve renk Doppler görüntülemede kısa çizgisel periferik kan akışı sinyalleri izlendi. Bu Doppler sinyalleri periferik vaskülerite gösteriyordu ancak lezyonun kesin doğrunu belirlemek için yeterli özgüllüğe sahip değildi. Sol over boyut ve görünüm olarak normaldi. Geniş intraperitoneal sıvı ile sağ parauterin heterojen görünümün birleşimine dayanarak ultrasonografi raporu, ruptüre ektopik gebelik veya korpus luteum ruptürü possibility’sini öne sürdü.
2.5 Tanı ve tanı ayırımı
İlk jinekolojik değerlendirmede temel endişe, kökeni belirsiz klinik açıdan önemi olan intraperitoneal kanamaydı. Neredeyse 2 aydır amenore, akut koit sonrası abdominal ağrı, tekrarlayan senkop, geniş intraperitoneal sıvı ve ultrasonografide sağ parauterin heterojen görünüm nedeniyle ruptüre ektopik gebelik ve korpus luteum ruptürü önde gelen olası tanılar olarak değerlendirildi. Yönlendiren hastanede yapılan idrar gebelik testi sonucunun, o sırada başvuruyu alan jinekoloji ekibi tarafından bilinmediği belirtildi.
Hastanın girişteki kan basıncı normal düzeydeyken ve kalp atım hızı normal aralıkta olmasına rağmen, tekrarlayan bayılma, solgunluk, hızlı nefes alma ve üst karın boşluğuna doğru uzanan serbest sıvı, ciddi boyutlu karın içi kanama şüphesi uyandırdı. Bu nedenle, kesin neden henüz belirlenmemiş olsa da, klinik bulgular kanamanın kaynağını saptamak ve durdurmak için müdahale gerektiğini gösterdiği için acil laparoskopi gerçekleştirildi. Cerrahi başladığında birkaç laboratuvar sonucu hâlâ sonuçlanmamıştı.
Laparoskopi başladıktan yaklaşık 20 dakika sonra serum β-hCG sonucu 1.20 mIU/mL değerinin altında olarak ulaştı ve gebeliğe bağlı kanamanın çok düşük olası olduğu anlaşıldı. Cerrahi sırasındaki inceleme ektopik gebelik olmadığını ve her iki yumurtalıktan ya da yumurtalık borusundan bir anormallık olmadığını gösterdi. Rüpte edilmiş korpus luteum ya da başka bir ekstremital kanama kaynağı saptanmadı. Bu nedenle dikkat, ultrasonografi ile önerilen sağ ekstremital bölgeye hemen komşu yapılara yönlendirildi. Yapılan daha detaylı inceleme, sağ uterin yuvarlak bağa komşu yaklaşık 4 cm’lik bir peritoneal yırtık ortaya çıkardı. Başka bir karın içi yaralanma ya da kanama kaynağı saptanmadı.
2.6 Tedavi süreci
Hasta doğrudan ameliyat salonuna acil laparoskopi için alındı. Abdominal kaviteye girildiğinde, pelviste ve karın boşluğunda yaklaşık 800 mL kan ve pıhtılar saptandı (Şekil 2A). Uterus hafif büyükmüş; her iki yumurtalık ve tüp de makroskobik olarak normal görünüyordu. Neredeyse 2 aylık amenore ve yaklaşık 12 mm kalınlığında endometrium bağlamında, serum β-hCG sonucu sonuçlanırken tanısal küretaj da gerçekleştirildi. Ameliyat sırasında bildirilen serum β-hCG sonucu <1,20 mIU/mL olarak raporlandı. Karaciğer, dalak, mezenter ve diğer görülebilir abdominal ve pelvic yapıda belirgin bir hasar yoktu. Sağ pelvic bölgenin inceleme sırasında, sağ uterin ligamentum rotunduma komşu yaklaşık 4 cm’lik bir peritoneal yırtık saptandı (Şekil 2B). Ligamentum rotundum’un kendisi bütünlüğünü koruyordu. Yırtık, suturlarla laparoskopik olarak kapatıldı, ardından pelviste ve karın boşluğu kapsamlı şekilde yıkandı. Hemoperitoneum hacminin, saptanan hasarın boyutuna göre oldukça fazla olması nedeniyle cerrahi ekip, ikinci bir kanama kaynağının kaçırılmış olabileceğinden endişe etti. Bu nedenle ameliyat sırasında cerrahi danışmanlık alındı ve karın boşluğu yeniden incelendi. Ek bir hasar veya kanama yeri bulunamadı. Onarım sonrası karın boşluğu yaklaşık 40 dakika gözlemlandı. Taze kan yeniden birikmedi ve başka bir kanama görülmedi; bu durum peritoneal yırtığı hemoperitoneumun en olası kaynağı olarak destekledi. Karın kapatılmadan önce pelvic bir dren yerleştirildi ve ameliyat sırasında iki ünite paketlenmiş kırmızı hücre transfüze edildi. Klinik kayıtların geriye dönük değerlendirmesinde transfüzyon için açık bir nesnel gösterim bulunamadı.
Şekil 2
2.7 Sonuç ve takip
Ameliyat sonrası süreç komplikasyonsuz geçti. Ameliyat sonrası 1. günde hemoglobin düzeyi 88 g/L olarak ölçüldü ve pelvik drenden hafif kanlı görünümde 38 mL sıvı toplandı. Hastada klinik olarak stabil bir sey izlendi ve tekrarlayan karın içi kanama bulgusu görülmedi. Ameliyat sonrası 3. günde hemoglobin düzeyi 89 g/L, D-dimer düzeyi ise 0,38 mg/L’ye düşmüştü. Dren çıkışı düşük seyretti ve pelvik dren çıkarıldı. Ameliyat sonrası 4. günde yapılan transvajinal ultrasonografide yalnızca Douglas kesesinde yaklaşık 24 mm maksimum derinlikte küçük bir residual sıvı birikimi saptandı. Her iki over da normal boyut ve görünümdeydi; sol over 27×21×19 mm, sağ over ise 31×29×27 mm ölçüldü. Küretmen örneğinin histopatolojik incelemesi, fokal stromal dekidual benzeri değişim içeren sekretuar faz endometriumu gösterdi. Hastada daha sonra karın ağrısı, senkop veya vajinal kanama görülmedi ve iyi durumda ameliyat sonrası 5. günde taburcu edildi. Genel klinik sey ve tanıl ile tedaviye yönelik temel olaylar Tablo 1’de özetlenmiştir.
Tablo 1
| Zaman | Klinik olaylar ve bulgular | Tanıl düşünceler | Yönetim/sonuç |
|---|
| Yatıştan önceki gece | Cinsel ilişki ardından şiddetli, yırtıcı nitelikli alt karın ağrısı; yaklaşık 30 dakika sonra ilk bayılma | Akut intra-abdominal olay şüphelenildi | Belirtiler dinlenme kısmen hafifledi |
| Sonraki sabah | Yataktan kalktıktan sonra ikinci bayılma; alt karın ağrısı ve rektal baskı hissi sürdü | Yerel hastanede intraperitoneal kanama şüphelenildi | Sidikle gebelik testi negatif; ambulansla transfer edildi |
| Hastanemize varışta | Solgunluk; HR 80/vir, RR 24/vir, BP 138/80 mmHg; pelviste ve karında geniş yayılmış serbest sıvı; sağ parauterin bölgede 92 × 34 mm heterojen lezyon | Rüptüre ektopik gebelik ve korpus luteum rüptürü değerlendirildi | Kan örneği alındı; acil laparoskopi için doğrudan ameliyat salonuna sevk edildi |
| Laparoskopi sırasında | Yaklaşık 800 mL kan ve pıhtı; uterus ve bilateral adneks makroskopik olarak normal; serum β-hCG sonucu hâlâ bekliyordu ve sonrasında 1,20 mIU/mL altında döndü | β-hCG sonucu sonrası gebeliğe bağlı kanamanın çok az olası olduğu belirtildi; açık bir adneksal kanama kaynağı saptanmadı | Serum β-hCG sonucu beklerken diyagnostik küretaj yapıldı; keşif sağ pelvik yapılara yönlendirildi |
| Sürdürülen keşif | Tam sağ uterin ligamentum rotunduma komşu yaklaşık 4 cm’lik peritoneal lacerasyon; başka bir yaralanma saptanmadı | Peritoneal lacerasyon en olası kanama kaynağı olarak değerlendirildi | Laparoskopik sutür; yıkama; cerrahi konsültasyon; tekrarlayan kanama olmadan yaklaşık 40 dakika gözlem |
| Ameliyat sonrası seyir | Hemoglobin stabil kaldı; tekrarlayan karın ağrısı veya bayılma yok; takip ultrasonografisi yalnızca küçük bir rezidüel pelvik sıvı birikimi gösterdi; küretaj patolojisi fokal stromal decidual benzeri değişimle sekretuar faz endometrium gösterdi | Tekrarlayan intra-abdominal kanama bulgusu yok | Pelvik dren çıkarıldı; ameliyat sonrası 5. günde taburcu edildi |
Clinik sey ve anahtar tanısal ile tedavi edici olayların zaman çizelgesi.
3 Tartışma
Açık vaginal yaralanma olmaksızın eşlik eden hemoperitonum nadirdir ve bildirilen kanama odakları heterojendir. McColgin ve arkalar, aktif arteriyel kanama ile sağ uterin ligamentum rotundum’da 2-3 cm’lik bir liserasyon tanımlamışken, Mandato ve arkalar sağ uterosakral ligamentum’da 1 cm’lik bir yaralanma; Goswami ve arkalar ise Douglas kesesinde küçük bir peritoneal damardan kanama tespit etmiştir. Bu olgular, klinik açıdan önemli eşlik eden hemoperitonum’un over ve tüp dışındaki yapılardan kaynaklanabileceğini göstermektedir. Olgumuz, anatomik olarak daha önce bildirilen ligament yaralanmalarından farklıdır: sağ uterin ligamentum rotundum bütünlüğünü korurken, liserasyon doğrudan komşu olan peritonu içermiştir. Bu ayrım, eşlik ile ilişkili non-adneksiyel pelvik yaralanmaların bildirilen spektrumunu genişletmektedir.
Bildirilen olgulardaki klinik şiddet, başlangıçta korunan vital bulgularla birlikte karın ağrısından, derin hemorajik şoka kadar değişmiştir. Goswami ve arkalar, 80/60 mmHg kan basıncı ve 2 L’den fazla hemoperitonum ile başvuran bir hastayı bildirirken, Martin ve arkalar başlangıçta dikkat çekmeyen vital bulguların ardından progresif hipotansiyon ve hemorajik şoku tanımlamıştır. Olgumuzda, nakil öncesi iki senkop atakı görülürken, başvuruda nabız 80/viraj ve kan basıncı 138/80 mmHg olarak kaydedilmiştir. Senkop atakları, daha hızlı bir kanama döneminde geçici bir hipoperfüzyonu yansıtmiş olabilir; ancak vital bulgular bu sırada kaydedilmediği için bu durum doğrulanamamıştır. Bu gözlemler bir araya getirildiğinde, öykü ve görüntülemenin önemli ölçüde intraabdominal kanamaya işaret ettiği durumlarda, tek bir görünüpte güven verici vital bulgu setinin yalnız başına değerlendirilmemesi gerektiği söylenebilir.
Ultrasonografi hemoperitonum tanısında yararlı olsa da, kanamanın kaynağının kesin yerinin belirlenmesi zor olabilir. Kan ve pıhtı, pelviste ultrasonografik görünümü değiştirebilir ve yığılan pıhtılar nispeten ekojenik görünebilir. Görüntüleme ile nihai cerrahi tanı arasında benzer uyumsuzluklar bildirilmiştir. Son olgularda ultrasonografi sol adneksial ektopik gebelik öne sürmüş, ancak laparoskopi her iki adneksten kanama göstermemiş ve nihayetinde rektal ektopik gebeliği ortaya koymuştur. Hastamızda 92 × 34 mm boyutlarında heterojen sağ parauterin bölge, kesin yapısal bir tanıdan çok bölgesel bir ipucu sağlamıştır. 19 × 18 mm boyutlarında anekoik alanın çevresindeki periferik Doppler akışı da spesifik değildir ve kanamanın anatomik kaynağını ortaya koymamıştır. Sağ over ve yumurtalık borusu laparoskopi sırasında normal bulunmuş, hemen komşu bölgenin incelenmesi ise sağ uterin yuvarlak bağırsağının yanıındaki peritoneal yaralanmayı ortaya koymuştur. Bu açıdan ultrasonografik bulgular ilgili bölgeyi oldukça iyi yerleştirmiştir, ancak yaralanan yapının kendisini değil.
Hemoperitonüm miktarı, ameliyat sırasındaki lezyonun görünümüyle zorunlu olarak örtüşmez. Mandato ve arkadaşları, kanamayı durdurmuş olan 1 cm’lik uterosakral bağ yaralanmasıyla ilişkili yaklaşık 1.500 mL hemoperitonüm bildirmiştir (), Goswami ve arkadaşları ise küçük bir peritoneal damardan kaynaklanan 2 L’den fazla intraperitoneal kan tanımlamıştır. Bizim hastamızda, belirlendiğinde artık hızlı şekilde kanamayan yaklaşık 4 cm’lik peritoneal yaralanma olmasına rağmen yaklaşık 800 mL kan ve pıhtı mevcuttu. Belirtilerin başlangıcından neredeyse 20 saat geçmişti; bu nedenle ameliyat bulguları, o andaki kanama hızı yerine kümülatif kanama kaybını yansıtıyordu. Pıhtı oluşumu ve kısmi spontan hemostaz da görünür kanamayı azaltmış olabilir. Ameliyat ekibi, hemoperitonüm hacmine göre lezyonu nispeten küçük bulduğu için onarım sonrası cerrahi konsültanla karın ve pelvis yeniden değerlendirildi. Ek bir kaynak saptanmadı ve yaklaşık 40 dakikalık gözlem süresinde taze kan birikmedi; bu durum peritoneal yaralanmayı en olası kaynak olarak destekledi.
Zararın kesin mekanizması hâlâ belirsizdir. Cinsel ilişki sonrası pelvik yaralanmalar için öne sürülen mekanik açıklamalar, ivme-yavaşlama kuvvetlerini ve penetrasyon sırasında vajinanın ve rahimlerin yer değiştirmesini içermektedir. Mandato ve arkadaşları, böyle kuvvetleri cinsel ilişki sonrası pelvik yaralanmasının olası bir mekanizması olarak önermişlerdir; ayrıca ilişki sırasında gerçekleştirilen bir MR görüntüleme çalışması, bazı pozisyonlarda belirgin rahim yer değiştirmesi olabileceğini göstermiştir. Ancak hastamızda sağ uterin bağ (ligamentum rotundum uteri) bütünlüğünü korurken, komşu peritonda yırtık gelişmiştir. Olası açıklamalardan biri, aktarılan kuvvetin bağın içinde değil, komşu peritoneal tutunma bölgesinde yoğunlaşmasıdır. Gizli adezyonlar, fokal endometriozis ya da doku veya damar hassasiyetindeki farklar gibi lokal faktörler de yaralanmaya katkıda bulunmuş olabilir. Ancak bu olasılıklar, mevcut operatif bulgulardan doğrulanamamıştır. Bu açıklamalar spekülatif kalmakta ve cinsel ilişkiyle arasındaki doğrudan zamanısal ilişki, spesifik bir biyomekanik yolu kanıtlamaktansa tetikleyici bir ilişki olduğunu desteklemektedir.
İstenmedik anatomik yerin ötesinde, olgu aynı zamanda acil jinekolojik kararlama sürecinde daha geniş bir noktayı da ortaya koymaktadır: bölgesel lokalizasyon, yapısal lokalizasyon zorunlu olarak gerektirmez. Goswami ve arkadaşları tarafından da tarif edilen benzer bir cerrahi desen, Douglas kesesindeki kanın tekrarlayan birikmesinin o bölgeye yönelik odaklı bir araştırmayı ve nihayetinde küçük bir kanayan peritoneal damarı ortaya çıkarmayı beraberinde getirmiştir. Hastamızda ultrasonografi benzer biçimde dikkati sağ pelvik bölgeye yöneltmiş, ancak görülen ek ovaryum anormalliği bir ovaryum veya tüp lezyonuyla uyumlu düşmemiştir. Ek ovaryumların normal bulunmasının ardından dikkat, lacerasyonun tespit edildiği doğrudan komşu peritoneal ve bağ yapısına kaymıştır. Laparoskopi dolayısıyla hem tanısal hem de tedavi edici işlev görmüş, aynı girişim içinde anatomik lokalizasyon ve hemostatik tedavi sağlanmıştır. Onarım sonrası eklenen cerrahi inceleme ve uzun süreli gözlem, atlanabilecek ikinci bir kanama yerinin görülme olasılığını daha da azaltmıştır. Bu olgunun pratik değeri, bu nadir lezyonun ameliyat öncesi bilinmesi değil, beklenen lezyon bulunamadığında tani belirsizliğinin çözülmesine sıralı yeniden değerlendirme ve görüntüleme ile cerrahi anatomik bulgular arasındaki uyumun yardımcı olabileceğidir. Detaylı görüntüleme-cerrahi uyum içeren benzer olguların biriktirilmesi, lokalize para-ekovaryum pıhtısının komşu peritoneal veya bağ yaralanmasının bir bölge belirleyicisi olarak kullanılabilecek olup olmadığını belirlemeye ve böyle yaralanmalara yatkınlık gösteren anatomik veya biyomekanik faktörleri aydınlatmaya yardımcı olabilir.
Eşzamanlı tanı amaçlı küretman ve ameliyat sırasında yapılan kan transfüzyonu da değerlendirilmeyi hak eder. Hastanın amenyorei ve beklenen serum β-hCG sonucu başlangıçtaki tanı belirsizliğine katkıda bulunmuş olsa da, acil laparoskopi göstergesi, uterin girişim gerekliliğinden çok, şüpheli ciddi intraperitoneal kanamaydı. Geriye dönük değerlendirmede küretman, kanama kaynağını tespit etmek veya kontrol etmek için gerekli değildi ve β-hCG sonucunun elde edilmesine kadar ertelenebilirdi. Bu olgu, ayrıca hamilelik test sonuçlarının ve ekuterin girişimler düşünülürken yönlendiren birimlerden gelen ilgili bilgilerin zamanında iletilmesinin önemini vurgular. Benzer şekilde, iki ünite eritrosit süspansiyonunun transfüzyonu da geriye dönük değerlendirmede açık bir nesnel gösterge ile desteklenmemiştir. Bu kararlar, acil cerrahi keşif yapma kararından bağımsız olarak ek girişimlerin gerekliliğinin yeniden değerlendirilmesinin önemini ortaya koyar.
İşlemsel patolojik inceleme, fokal stromal dekidual benzeri değişimle birlikte sekretuar faz endometriumunu göstermiştir. Bu değişimler gebeliği olmayan sekretuar fazda görülebilir ve yalnız başına gebeliği kanıtlamaz ().
Bu olgu raporunun güçlü yanlarından biri, yakın görüntüleme-cerrahi uyumu ve tekrarlayan muayene ile uzun süreli gözlem yoluyla intraoperatif hemostaz doğrulamasıdır. Bu olgu yorumlanırken birkaç sınırlama da göz önünde bulundurulmalıdır. Kanamadan sorumlu özel damar belirlenmemiş olup, cinsel ilişki ile peritoneal yaralanma arasındaki öne sürülen mekanik ilişki çıkarımsaldır. Peritoneal yaralanmanın kenarından doku alınmadığı için olası altta yatan doku anormallikleri histolojik olarak değerlendirilememiştir. Tek bir olgu olması nedeniyle bu rapor, bu tür yaralanmaların sıklığını belirleyemez veya özel tanı kriterleri koyamaz. Yine de başka bir kanama kaynağının olmaması, onarım sonrası başarılı hemostaz, uzun süreli intraoperatif gözlem sırasında tekrarlayan kan birikiminin olmaması ve komplikasyonsuz postoperatif sey, hemoperitoneumun peritoneal yaralanmaya atfedilmesi için tutarlı bir klinik dayanak sağlar. Bu olgu raporu, olgu raporları için CARE kılavuzlarına uygun olarak hazırlanmıştır.
4 Sonuç
Cinsel ilişki sonrası hemoperitoneum, vajinal travma olmasa bile, ekoller dışındaki pelvik yapılara yönelik yaralanmalardan nadiren kaynaklanabilir. Bu olguda, ultrasonografi sağ pelvik bölgede bir anormallık öne sürmüş olsa da, en olası kaynağı sağ uterin yuvarlak bağın yakınındaki peritoneal yaralanma olarak belirlemek için acil laparoskopi gerekli olmuştur. Beklenen ekodal lezyon bulunamadığında, hemen komşu olan peritoneal ve bağsal yapıların yeniden değerlendirilmesi, kanamanın kaynağını çözmeye ve aynı girişim sırasında kesin tedavinin uygulanmasına yardımcı olabilir.
5 Hastanın bakış açısı
Hasta, hastanenin acil hızlı yol (“yeşil kanal”) süreci aracılığıyla acil bakıma hızlı erişimden dolayı özel bir memnuniyet ifade etti; bu sürecin, korkutucu ve belirsiz bir durumda gereksiz gecikmelerin önlenmesine yardımcı olduğunu belirtti. Jinekolojik cerrahi ekip tarafından sunulan cerrahi bakımdan ve iletişimden, özellikle operasyon öncesi ve sonrasındaki açık açıklamalardan oldukça memnun kaldı. Ameliyat sonrası iyileşme sürecinde hemşire ekibinden ve iyileşme boyunca aldığı bakım ve desteilden olumlu söz etti. İyileşmesi sorunsuz geçti. Hastanenin yatan hastalar için memnuniyet anketinde (0-100 puan aralığı) alabileceği maksimum puan olan 100’ü aldı.
Açıklamalar
Veri kullanılabilirliği açıklaması
Çalışmada sunulan özgün katkılar makaleye/Ek Malzeme dahil edilmiştir; daha ileri başvurular ilgili yazar yapılabilir.
Etik açıklaması
Lianyungang Anne ve Çocuk Sağlığı Hastanesi Etik Kurulunun kurumsal gerekliliklerine uygun olarak bu olgu rapor için etik inceleme ve onay gerekli görülmemiştir. Makaleye dahil edilen potansiyel olarak kimliği belirlenebilir görüntü veya verilerin yayımlanması için birey(ler)den yazılı bilinçli onay alınmıştır.
Yazar katkıları
YS: Kavramsallaştırma, Araştırma, Veri düzenleme, Görselleştirme, Orijinal taslak yazımı, İnceleme ve düzenleme. CP: Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. ZL: Araştırma, İnceleme ve düzenleme. HX: Kavramsallaştırma, Finansman edinme, Gözetim, Doğrulama, Proje yönetimi, Kaynaklar, İnceleme ve düzenleme.
Fonlama
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlama için finansal destek alınmadığını bildirmiştir.
Tesekkürler
Yazarlar, bu olgu raporunun ve eşlik eden klinik görüntülerin yayımlanması için onay sağlayan hastaya teşekkür ederler.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmektedir.
Üretken yapay zeka bildirimi
Yazar(lar), bu metnin hazırlanmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmektedir.
Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş olup, yazarların mümkün olduğunca gözden geçirmesi de dahil olmak üzere doğruluğun sağlanması için makul çabalar sarf edilmiştir. Herhangi bir sorun tespit etmeniz halinde lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncı notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
1.
Schmidt AstrupBLykkeboAW. Post-coital genital injury in healthy women: a review. Clin Anat. (2015) 28:331–8. 10.1002/ca.22476
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
2.
ShirazyMWilsonRBrownNJamilM. Intraperitoneal haemorrhage due to corpus luteum rupture triggered by sexual intercourse. BMJ Case Rep. (2025) 18:e267527. 10.1136/bcr-2025-267527
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
3.
McColginSWWilliamsLMSorrellsTLMorrisonJC. Hemoperitoneum as a result of coital injury without associated vaginal injury. Am J Obstet Gynecol. (1990) 163:1503–5. 10.1016/0002-9378(90)90614-D
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
4.
Goswami A, Raghavan S, Ghotekar LH. Postcoital haemoperitoneum: a cause for shock. Emerg Med Australas. (2004) 16:170–1. 10.1111/j.1742-6723.2004.00571.x
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
5.
Mandato VD, Pirillo D, Ciarlini G, Comitini G, Sala LB. Postcoital haemperitoneum without vaginal injury, a clinical challenge. Aust N Z J Obstet Gynaecol. (2010) 50:580–1. 10.1111/j.1479-828X.2010.01231.x
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
6.
Fiaschetti V, Ricci A, Scarano AL, Liberto V, Citraro D, Daurdini S et al. Hemoperitoneum from corpus lutea l cyst rupture: a practical approach in emergency room. Case Rep Emerg Med. (2014) 2014:(252657):1–5. 10.1155/2014/252657
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
7.
Ho WK, Wang YF, Wu HH, Tsai HD, Chen TH, Chen M. Ruptured corpus luteum with hemoperitoneum: case characteristics and demographic changes over time. Taiwan J Obstet Gynecol. (2009) 48:108–12. 10.1016/S1028-4559(09)60267-9
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
8.
Zhang Q, Yang W, Wang B. Primary rectal ectopic pregnancy: a rare case report and literature review. Front Med (Lausanne). (2025) 12:1659535. 10.3389/fmed.2025.1659535
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
9.
Martin TP, Chung A, Knotts M, Panknin T, Hannan P. Postcoital cyst rupture presenting as peritonitis and hemorrhagic shock: a case report. Case Rep Womens Health. (2022) 34:e00402. 10.1016/j.crwh.2022.e00402
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
10.
Faix A, Lapray JF, Callede O, Maubon A, Lanfrey K. Cinsel ilişki sırasında manyetik rezonans görüntüleme (MRI): misyoner pozisyonda ikinci deneyim ve arka pozisyonda ilk deneyim. J Sex Marital Ther. (2002) 28(Suppl 1):63–76. 10.1080/00926230252851203
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
11.
Okada H, Suzuki T, Murata H. İnsan endometriumunun decidualizasyonu. Reprod Med Biol. (2018) 17:220–7. 10.1002/rmb2.12088
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
Özet
Anhtar kelimeler
olgu raporu, acil laparoskopi, peritoneal yaralanma, koitustan sonra hemoperiton, uterin yuvarlak bağ
Başvuru
Sun Y, Pei C-Z, Liu Z ve Xu H (2026) Olgu raporu: sağ uterin yuvarlak bağa komşu peritoneal yaralanma ile ilişkili koitustan sonra hemoperiton. Front. Med. 13:2007165. doi: 10.3389/fmed.2026.2007165
Kabul tarihi
22 Eylül 2026
Düzelleme tarihi
17 Ekim 2026
Kabul tarihi
30 Ekim 2026
Yayınlanma tarihi
12 Kasım 2026
Cilt
13 – 2026
Sujata Kar, Ravenshaw University, Hindistan
Yixiao Wang, Southeast University, Çin
Osman Ali Osman, Jigjiga University, Etiopya
© 2026 Sun, Pei, Liu ve Xu.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Yerleşik akademik uygulamalarla uyumlu şekilde, özgün yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin atıf yapılması ve bu dergideki özgün yayının gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Hao Xu xuhao14151415@sina.com
†
Bu yazarlar bu çalışmaya eşit katkıda bulunmuş ve ilk yazarlığı paylaşmıştır
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

