GÜNCEL YAYIN Koruyucu Hekimlik, Yaşam Tarzı Tıbbı ve Hücresel Biyoloji
📅 15 Kasım 2026 · Bağımsız Editoryal Ağ
Endokrinoloji

Rektal Kanserde Neoadjuvan Kemoradyoterapi ve Radikal Reseksiyon Sonrası Hastalıksız Hayatta Kalma Tahmini: Tümör Regresyon Derecesi ve Lenf Nodu Oranını İçeren Nomogram

✍️ Editör Masası • 📅 15 Kasım 2026 • ⏱️ 33 dk okuma
Rektal Kanserde Neoadjuvan Kemoradyoterapi ve Radikal Reseksiyon Sonrası Hastalıksız Hayatta Kalma Tahmini: Tümör Regresyon Derecesi ve Lenf Nodu Oranını İçeren Nomogram

OJİNAL ARAŞTIRMA makalesi

Front. Oncol., 11 Kasım 2026

Sec. Gastrointestinal Kanserler: Kolorektal Kanser

Volume 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1969622

  • ZD

    Zhaolin Du 1,2

  • YG

    Yunzhi Gao 1,2

  • NZ

    Nan Zhang 1,2

  • MM

    Minghao Men 1,2

  • XZ

    Xuefeng Zheng 1

  • YL

    Yinling Li 1

  • WY

    Wenchang Yang 1*

  • YG

    Yuan Gao 1*

  • 1. Shandong, Qingdao, China

  • 2. Shandong, Qingdao, China

Makale metrikleri

Detayları görüntüle

Görüntülemeler

Özet

Amaç:

Rektal kanserde neoadjuvan kemo Radyoterapi ve radikal rezeksiyon sonrası hastalıksız sağkalimi (DFS) öngörmek için tümör regresyon derecesi (TRG) ve lenf nodu oranı (LNR) içeren bir nomogram geliştirmek ve doğrulamaktır.

Yöntem:

Bu retrospektif çalışma, rastgele eğitim (n = 305) ve dahili tutma doğrulama (n = 132) kohortlarına ayrılan 437 hastayı ve dış doğrulama için bağımsız bir hastaneden 88 hastayı kapsamıştır. 3 yıllık DFS’i tahmin eden bir nomogram, çok değişkenli Cox modeli kullanılarak oluşturuldu. Performans, uyum indeksi (C-indeksi), zamana bağlı alıcı işletme eğrisi altında kalan alan (AUC), kalibrasyon ve karar eğrisi analizi kullanılarak değerlendirildi.

Sonuçlar:

Orijinal kohortta ortalam takip süresi 35,38 aydı. Eğitim ve dahili ayırma kohortlarında 106 hastada (24,3%), dış doğrlama kohortunda ise 25 hastada (28,4%) nüks, uzak metastas veya ölüm görüldü. Çok değişkenli modelde daha kötü relapsız hayatta kalma; TRG 2–3 (risk oranı [HR], 2,45; %95 IG, 1,29–4,65), ypT3–4 (HR, 2,15; %95 IG, 1,12–4,15), ypN-pozitif hastalık (HR, 3,39; %95 IG, 1,73–6,63) ve yüksek LNR (0,1’lik artış başına HR, 1,18; %95 IG, 1,06–1,32) ile ilişkilendi. C-endeksi eğitim kohortunda 0,830 (%95 IG, 0,787–0,876), dahili doğrlama kohortunda 0,805 (%95 IG, 0,726–0,887) olarak bulundu; eğitim kohortunda iyimserlik düzeltmeli C-endeksi 0,825’ti. Yalnızca ypT ve ypN kategorilerini içeren referans modeliyle karşılaştırıldığında, son model eğitim kohortunda (0,841’e karşı 0,792; AUC farkı, 0,049; %95 IG, 0,025–0,088; P = 0,003), dahili ayırma doğrlama kohortunda (0,789’e karşı 0,735; AUC farkı, 0,054; %95 IG, 0,005–0,108; P = 0,036) ve dış doğrlama kohortunda (0,861’e karşı 0,819; AUC farkı, 0,042; %95 IG, 0,003–0,081; P = 0,034) daha yüksek AUC’ler gösterdi. Holm düzeltmesinden sonra AUC karşılaştırmalarının P değerleri sırasıyla eğitim, dahili ayırma doğrlama ve dış doğrlama kohortlarında 0,009, 0,068 ve 0,068 olarak bulundu. Dış kalibrasyon bazı olasılık aralıklarında sapmalar gösterdi; karar eğrisi analizi potansiyel net fayda önerdi.

Sonuçlar:

Dört öngörücülü ameliyat sonrası nomogram, 3 yıllık relapsız hayatta kalma için umut verici ayırt edicilik gösterdi; ancak kalibrasyonu, klinik yararlılığı ve genellenirliği daha büyük, bağımsız çalışmalarla değerlendirilmeyi gerektirmektedir.

Giriş

Radikal rezeksiyonla devam eden neoadjuvant kemo radyoterapi, ileri evre rektum kanserinde standart tedavi yaklaşımını oluşturur (–). Bu strateji yerel kontrolü artırır, tümör stajininin düşürülmesini kolaylaştırır ve sfakter koruma oranlarını iyileştirebilir (–). Benzer tedavi sonrası patolojik evrelere sahip olmalarına rağmen, nüks ve metastaz riski hastalar arasında belirgin biçimde değişkenlik gösterir (–). Bu nedenle, ameliyat sonrası risk katmanlandırmasını iyileştiren araçlar, prognoz değerlendirmesini geliştirebilir ve riske uyumlandırılmış takip stratejilerinin gelecekteki değerlendirmesine yön verebilir ().

Tedavi sonrası patolojik T ve N kategorileri, neoadjuvant terapi sonrasında yaygın olarak kullanılan prognoz göstergeleri olmaya devam etmektedir. Ancak bu konvansiyonel stajin faktörleri, tedaviye biyolojik yanıta veya artan nodal hastalığın prognoz önemini tam olarak yansıtmayabilir (–). Tümör regresyon derecesi (TRG), neoadjuvant terapiye patolojik yanıta derecelendirme yapar ve uzun süreli onkolojik sonuçlarla ilişkilidir (–). Benzer şekilde, metastatik olmuş nodalların incelenen nodal sayısına oranı olan limf nodu oranı (LNR), hem nodal tümör yükünü hem de nodal değerlendirmenin kapsamını ortaya koyar ve dolayısıyla ek bir prognoz içgörüsü sağlayabilir (). Limf nodu veriminin neoadjuvant terapi sonrası sık sık azalması nedeniyle, yalnızca ypN kategorisi incelenen toplam nodal sayısı tarafından etkilenebilir. Bu nedenle LNR, artan nodal tümör yükünü daha kesin biçimde değerlendirebilir (). Bu parametrelerin bir tahmin modeline dahil edilmesi, neoadjuvant kemo radyoterapi ve cerrahi sonrasında DFS için pratik, bireyselleştirilmiş bir tahmin üretebilir (–). Bu çalışma, rektum kanseri hastalarında neoadjuvant kemo radyoterapi ve radikal rezeksiyon sonrasında DFS’i tahmin etmek amacıyla TRG, ypT kategorisi, ypN kategorisi ve LNR’i birleştiren bir nomogram geliştirmek ve bunu doğrulamayı amaçlamıştır.

Yöntemler

Çalışma tasarımı ve hastalar

Bu retrospektif kohort çalışması, model geliştirmek ve iç validasyon yapmak amacıyla Ocak 2020 ile Mayıs 2023 tarihleri arasında Qingdao Üniversitesi Bağlı Hastanesinde tedavi edilen hastaları kapsamaktadır. Bağımsız bir dış validasyon kohortu, aynı dönemde Qingdao Huangdao Bölgesi Geleneksel Çin Tıbbı Hastanesinde tedavi edilen hastalardan oluşmaktaydı. Dahil etme kriterleri şunları içermektedir: 18 ile 80 yaşları arasında yaş; mukinoz ve signet-halkalı hücre varyantları dahil, histolojik olarak doğrulanmış rektum adenokarsinomu; radikal R0 rezeksiyonunu izleyen uzun süreli neoadjuvan kemo Radyoterapi alma; postoperatif patolojik değerlendirmelerin mevcut olması; TRG, ypT kategorisi, ypN kategorisi, pozitif lenf nodu sayısı ve incelenen toplam lenf nodu sayısı dahil olmak üzere tam temel patolojik veri; ve tam ücretsiz sağkalım (DFS) takip bilgisi.

Hareket kriterleri arasında operasyon öncesi veya operasyon sırasında uzak metastaz saptanması, öyküde eş zamanlı başka maligniteler veya mevcut olmaları, eksik temel patolojik veri veya takip bilgisinin olmaması yer almaktaydı. Toplamda 437 uygun hast dahil edildi ve 7:3 oranında bir eğitim kohortu ile bir validasyon kohortuna rastgele ayrıldı. Bağımsız bir dış validasyon kohortu Qingdao Huangdao Bölgesi Geleneksel Çin Tıbbı Hastanesinden elde edildi. Uygunluk açısından değerlendirilen 95 hastadan 7’si hariç tutuldu ve 88’i dış validasyon için dahil edildi. Dış kohort, model geliştirme veya değişken seçimi için kullanılmadı (Şekil 1). Etik kurul onayı, Qingdao Üniversitesi Bağlı Hastanesinin Etik Kurulundan (onay no: QYFY WZLL 50281) alındı ve çalışmanın retrospektif doğası nedeniyle yazılı onay alınmadı.

Şekil 1

Değişkenler ve tanımlar

Analiz edilen klinikopatolojik değişkenler arasında yaş, cinsiyet, kütle indeksi (BMI), anal orifisten uzaklık, histolojik tip, tümör diferansiyasyonu, TRG, ypT kategorisi, ypN kategorisi, LNR, perinüral invazyon, lenfovasküler invazyon, venöz invazyon veya mural dışı venöz invazyon, tümör depolanmaları ve tümör buddingi yer almaktaydı.

TRG, dört seviyeli Amerikan Birleşik Kanser Komitesi/Amerikan Patologlar Koleji (AJCC/CAP) sistemine göre değerlendirildi; TRG 0, hayatta kalan tümör hücresi olmadığını, TRG 1, rezidüel tümör hücrelerinden tek hücreler veya küçük kümeleri temsil etti, TRG 2 belirgin regresyon ile rezidüel tümörü, TRG 3 ise minimal veya tamamen regresyon olmadan geniş rezidüel tümörü gösterdi. Temsili hematoksilin-eozin boyalı kesitler Şekil 2‘de (–) gösterilmiştir. Primer tümör yatağından birden fazla temsili doku bloğu alındı. TRG 0 (ypT0) olarak sınıflandırılan olgularda tüm tümör yatağı histopatolojik muayene için gönderildi. Hematoksilin-eozin boyalı kesitler, sonraki nüks, ölüm ve DFS sonuçlarından habersiz iki patoloğa bağımsız olarak gözden geçirildi. İlk TRG dereceleri ayrı ayrı kaydedildi. Uyuşmayan dereceler ortak inceleme ve uzlaşı ile çözüldü ve analizlerde uzlaşı derecesi kullanıldı. TRG yalnızca primer tümöre dayanıyordu; lenf nodu bulguları TRG skoru dahil edilmedi. Modelleme için TRG, TRG 0-1 için 0 ve TRG 2-3 için 1 olarak kodlandı; ypT kategorisi ypT0-2 için 0 ve ypT3-4 için 1 olarak kodlandı; ypN durumu ypN0 için 0 ve ypN-pozitif hastalık için 1 olarak kodlandı. LNR, pozitif lenf nodu sayısının muayene edilen toplam lenf nodu sayısına bölünmesiyle tanımlandı ve lineer Cox modeline LNR/0.1 olarak dahil edildi. Böylece tehlike oranı, LNR’de 0.1’lik bir artışı temsil eder. Üç kohortun tümünde aynı öngörücü tanımları ve kodlama kullanıldı. LNR hesaplamak için kullanılan pozitif lenf nodu sayısına tümör depolanmaları dahil edilmedi. Yalnızca tümör depolanmaları temeline ypN-pozitif olarak sınıflandırılan kayıtlar, LNR = 0 ile ypN-pozitif olarak kodlandı. Hiçbir hastada muayene edilen sıfır lenf nodu bulunamadı (Ekleme Tablo S3).

Şekil 2

Sonuç

Birincil sonuç olan DFS, radikal cerrahiden tümör nüksü, uzak metastaz veya herhangi bir nedenden ölümden ilk belgelenen olgunun tarihine kadar süre olarak tanımlandı; bunlardan biri önce gerçekleşti. DFS olayı olmayan hastalar, son takip tarihinde sansürlendi.

Takip ve olay belirleme

Cerrahi sonrasında hastalara ilk 2 yıl içinde her 3–6 ayda bir, 3–5. yıllar arasında ise her 6 ayda bir takip planlandı. Takip kapsamında klinik değerlendirme, serum karsinoembriyonik antijen testi ve akciğer, karın ve pelvik görüntüleme yer aldı. Klinik olarak gerekli görüldüğünde pelvik manyetik rezonans görüntüleme veya endoskopi uygulandı. Takip bilgileri ayaktan kayıtlarından ve gerekli durumlarda telefonla iletişime geçilerek elde edildi. İdari takip bitiş tarihi hem orijinal hem de dış validasyon kohortlarında 15 Şubat 2026 olarak belirlendi.

Lokoregyoner nüks ya da uzak metastaz, dokümantasyonlu görüntüleme ya da endoskopik bulgulardan saptandı; biyopsi klinik olarak gerekli ve uygulanabilir olduğunda histopatolojik doğrulama yapıldı. Her nüks için biyopsi doğrulaması zorunlu değildi. Nüks tarihi, nüks ya da metastazı ortaya koyan ilk dokümantasyonlu bulgunun görüldüğü tarihtir. Ölüm tarihleri mevcut klinik kayıtlardan doğrulandı. DFS olayı olmayan hastalar son dokümantasyonlu takip tarihlerinde sansürlendi. Operasyon sonrası patolojik öngörücüler açısından DFS olaylarının resmen kör değerlendirme süreci yürütülmedi.

Model geliştirme

Klinikopatolojik faktörlerle DFS arasındaki ilişkiler tek değişkenli Cox regresyon analizleriyle incelendi. Nihai çok değişkenli Cox modeli, TRG ve LNR’ın konvansiyonel cerrahi sonrası patolojik evrelemenin ötesindeki katkılı prognoz değeri değerlendirmesi hedefiyle, klinik uygunluk ve önceki bulgular temel alınarak oluşturuldu ve nomogram geliştirmesi için TRG, ypT kategorisi, ypN kategorisi ve LNR modeli içerdi.

Nomogram, bu nihai çok değişkenli Cox modelinden DFS olasılığını tahmin etmek amacıyla oluşturuldu (, ). Her hastanın toplam nomogram skoru, her öngörücünün ağırlıklı katkılarına dayanarak hesaplandı.

Model validasyonu ve performans değerlendirmesi

Ayırıcılık (discrimination), C-endeksi ve zamana bağımlı alıcı operating karakteristik (ROC) eğrileriyle değerlendirildi. Eğitim kohortunda görünür C-endeksi hesaplandı ve 1000 bootstrap yeniden örnekleme ile iç validasyon yapılarak iyimserlik (optimism) tahmin edildi; böylece iyimserlik düzeltmeli C-endeksi elde edildi. Model ardından, genel kohortun rastgele ayrılmasıyla oluşturulan validasyon kohortunda değerlendirildi. Bootstrap validasyonu ve iç holdout kohortunda değerlendirme, iç validasyonu oluşturdu. Coğrafi dış validasyon, ayrı bir hastaneden elde edilen bağımsız bir kohortta gerçekleştirildi. Tahminler, eğitim kohortunda geliştirilen modelin regresyon katsayıları, öngörücü kodlaması ve 36 aylık temel hayatta kalma fonksiyonu kullanılarak oluşturuldu; dış kohortta yeniden uyarlama veya kalibrasyon yapılmadı.

Zamana bağımlı ROC eğrileri, DFS’in (serbest hastalık sağlığı) tahminini değerlendirmek için oluşturuldu. Son model, yalnızca ypT ve ypN kategorilerine dayanan bir referans model ile karşılaştırıldı. Zamana bağımlı AUC karşılaştırmaları, timeROC paketi içinde uygulanan etki-fonksiyonu tabanlı bir test kullanıldı. Duyarlılık analizi olarak, TRG, ypT, ypN ve LNR’i içeren dört öngörücülü birincil model; yaş, perinüral invazyon, lenfovasküler invazyon ve venöz veya mural dışı venöz invazyon eklenen sekiz öngörücülü genişletilmiş model ile karşılaştırıldı. Her iki model de eğitim kohortunda uyarlandı ve iç holdout ile dış validasyon kohortlarına yeniden uyarlama yapılmadan uygulandı. Ayırıcılık, 3 yıllık zamana bağımlı AUC kullanılarak değerlendirildi.

Kalibrasyon, model tarafından tahmin edilen DFS olasılıklarının karşılık gelen gözlemlenen olasılıklarla karşılaştırılmasıyla değerlendirildi. Eğitim kohortunda kalibrasyon bootstrap yeniden örnekleme kullanılarak; doğrlama kohortunda ise tahmin edilen olasılıklar, risk grupları boyunca Kaplan-Meier tahminleriyle karşılaştırıldı. Dış kalibrasyon için hastalar, tahmin edilen 3 yıllık DFS olasılığının çeyreklerine göre gruplandırıldı ve eşleşen tahminler aynı grup içinde korundu. Ortalama tahmin edilen olasılıklar, 36. ayda grup bazlı Kaplan–Meier tahminleriyle ve %95 güvenirlik aralıklarıyla karşılaştırıldı. Dış karar eğrisi analizi, tahmin edilen 3 yıllık DFS olay riskini (1 eksi tahmin edilen DFS olasılığı olarak hesaplanan) kullandı ve sansürlenmeyi dikkate aldı.

Risk-pu dağılımı grafikleri, DFS-durum grafikleri ve klinikopatolojik ısı haritaları, nomogram kaynaklı risk pularının, DFS olaylarının ve model öngörücülerinin eğitim ve doğrlama kohortlarındaki dağılımını göstermek amacıyla oluşturuldu. Bir Sankey diyagramı, tüm kohortta tedavi öncesi klinik evreden tedavi sonrası patolojik eve ve DFS-durumuna geçişleri betimledi. Bu görselleştirmeler keşif amaçlıydı ve model ayırım gücü, kalibrasyon veya doğrulama değerlendirmesinde kullanılmadı.

İstatistiksel analiz

Sürekli değişkenler, uygun olduğunda medyan (çeyrekler arası açıklık) veya ortalamaya (standart sapma) göre; kategorik değişkenler sayı (yüzde) olarak sunuldu. Kohortlar arası karşılaştırmalar, uygunluğuna göre Wilcoxon rank-sum testi, ki-kare testi veya Fisher kesin testi kullanılarak yapıldı.

Risk oranları (RO) ve %95 güvenirlik aralıkları tahmin etmek için Cox oransal tehlike regresyonu kullanıldı. Oransal tehlikie varsayımı, Schoenfeld artıkları kullanılarak değerlendirildi. Tüm testler iki yönlüydü ve P < 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Analizler R yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi; hayatta kalma modeli kurulumu, nomogram yapımı, kalibrasyon, zamana bağlı alıcı operatör karakteristik analizi ve karar eğrisi analizi için survival, rms, timeROC ve ilgili paketler kullanıldı.

Sonuçlar

Hast özellikleri

Yeterlilik açısından değerlendirilen 512 hastanın 437’si dahilme ve çıkarma kriterlerini karşıladı ve son analiz dahil edildi. 7:3 oranında rastgele bölünme sonrasında 305 hasta eğitim kohortuna, 132 hasta doğrulama kohortuna ayrıldı. Ters Kaplan-Meier yöntemiyle tahmin edilen ortalamaya dayalı takip süresi, tüm kohort için 35,38 ay (95% IG, 34,76-35,91), eğitim kohortu için 35,58 ay (95% IG, 34,89-36,83) ve doğrulama kohortu için 35,02 ay (95% IG, 32,69-36,50) olarak bulundu. Son takip tarihinde 94 hastada nüks veya uzak metastas gelişmiş, 36 hastanın ölümü kaydedilmiş; 24 hastada hem nüks/metastas hem de bunu takip eden ölüm görülmüştür. Buna göre en az bir DFS olayı yaşayan 106 hasta (%24,3) saptanmış, bunların 76’sı (%24,9) eğitim kohortunda, 30’u (%22,7) ise doğrulama kohortunda yer almıştır. Dış merkezde 95 hastanın yeterliliği değerlendirilmiş, 7 hastanın çıkarılması sonrasında 88 hastanın analize dahil edildiği görülmüştür. Takip sırasında 25 hastada (%28,4) nüks veya uzak metastas gelişmiş, bu hastaların 14’ünün takip sırasında ölümü kaydedilmiştir. Gözlenen 3 yıllık DFS, eğitim kohortunda %72,4 (95% IG, %66,2-%77,6), dahili ayırma kohortunda %78,1 (95% IG, %69,7-%84,5) ve özgün kohortun tamamında %74,1 (95% IG, %69,2-%78,3) olarak bulunmuştur. 36. ayda sırasıyla 99, 44 ve 143 hasta risk altında kalmıştır. 36. ay öncesinde 135 eğitim hastası (%44,3) ve 61 dahili ayırma hastası (%46,2) DFS olayı olmaksızın sansürlenmiştir. Dış doğrulama dahil olmak üzere karşılık gelen takip özetleri Ek Tablo S1‘de sunulmuştur.

Ceşitlendirme, dahili tutaklı doğrulama ve harici doğrulama kohortlarının klinikopatolojik özellikleri Tablo 1‘de özetlenmiştir. Ceşitlendirme kohortunda median yaş 63,00 yıl (İYS, 55,00-67,00); doğrulama kohortunda ise 62,00 yıl (İYS, 55,00-67,25) olarak bulunmuştur. Her iki kohortta da erkekler çoğunluğu oluşturmuştur (sırasıyla 218 [%71] ve 88 [%67]). Median BMI, ceşitlendirme kohortunda 24,45 kg/m² (İYS, 22,04-26,64); doğrulama kohortunda 24,25 kg/m² (İYS, 21,63-26,43) olarak ölçülmüştür. Tümörlerin çoğu orta dereceli adenokarsinom olup, en sık görülen tümör lokalizasyonu anal vulsttan 50-100 mm uzaklıktadır. Tedavi sonrası patolojik değerlendirme, ceşitlendirme kohortunda hastaların %54’ünde ve doğrulama kohortunda %60’ında ypT3-4 hastalığını; sırasıyla %37 ve %42 oranında ypN-pozitif hastalığını göstermiştir. TRG 0-1, ceşitlendirme kohortunda 112 hastada (%37) ve doğrulama kohortunda 41 hastada (%31); TRG 2-3 ise sırasıyla 193 (%63) ve 91 (%69) hastada saptanmıştır. Median LNR her iki kohortta 0,00 olup, İYS değerleri sırasıyla 0,00-0,14 ve 0,00-0,19’dur. Perinöral invazyon, lenfovasküler invazyon, venöz invazyon veya ven dışı invazyon, tümör depozitleri ve yüksek dereceli tümür tomurcuklanması dağılımları benzer bulunmuştur. İki kohort arasında değerlendirilen klinikopatolojik özellikler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Ceşitlendirme, dahili tutaklı ve harici kohortlarda incelenen nodül sayıları sırasıyla 12, 11 ve 11 olup; 12’den az nodül incelenmesi sırasıyla %45,6, %52,3 ve %54,5 oranında görülmüştür (Ekleme Tablo S3). Orijinal kohortta, pozitif nodüllü hastalarda verim ile LNR arasında ters ilişki saptanmıştır (rho = -0,269; P < 0,001).

Tablo 1

Özellikler Ceşitlendirme kohortu
N = 305
Dahili tutaklı doğrulama kohortu
N = 132
Harici doğrulama kohortu
N = 88
P değeri†
Yaş, y 63,00 (55,00, 67,00) 62,00 (55,00, 67,25) 62,00 (56,00, 68,25) 0,597
BMI, kg/m² 24.45 (22.04, 26.64) 24.25 (21.63, 26.43) 24.96 (22.82, 26.84) 0.699
Cinsiyet 0.371
Kadın 87 (29%) 44 (33%) 34 (38.6%)
Erkek 218 (71%) 88 (67%) 54 (61.4%)
Anal ormandan mesafe, mm 0.241
<50 104 (34%) 54 (41%) 34 (38.6%)
50-100 171 (56%) 70 (53%) 45 (51.1%)
>100 30 (10%) 8 (6%) 9 (10.2%)
Hitolojik tip 0.616
Halka hücreli karsinom 1 (0%) 0 (0%) 1 (1.1%)
Adenokarsinom 300 (98%) 129 (98%) 82 (93.2%)
Miköz adenokarsinom 4 (1%) 3 (2%) 5 (5.7%)
Farklılaşma 0.307
Orta düzeyde farklılaşmış 278 (91%) 119 (90%) 80 (90.9%)
Düşük düzeyde farklılaşmış 12 (4%) 9 (7%) 4 (4.5%)
İyi düzeyde farklılaşmış 15 (5%) 4 (3%) 4 (4.5%)
ypT kategorisi 0.386
0 40 (13%) 16 (12%) 7 (8.0%)
1 16 (5%) 11 (8%) 7 (8.0%)
2 83 (27%) 26 (20%) 19 (21.6%)
3 157 (51%) 74 (56%) 50 (56.8%)
4 9 (3%) 5 (4%) 5 (5.7%)
ypN kategorisi 0.341
0 192 (63%) 76 (58%) 53 (60.2%)
1-2 113 (37%) 56 (42%) 35 (39.8%)
TRG kategorisi 0.170
0 40 (13%) 16 (12%) 7 (8.0%)
1 72 (24%) 25 (19%) 17 (19.3%)
2 166 (54%) 70 (53%) 45 (51.1%)
3 27 (9%) 21 (16%) 19 (21.6%)
LNR 0.00 (0.00, 0.14) 0.00 (0.00, 0.19) 0.00 (0.00, 0.20) 0.661
PNI 0.978
Hayır 254 (83%) 110 (83%) 70 (79.5%)
Evet 51 (17%) 22 (17%) 18 (20.5%)
LVI 0.261
Hayır 284 (93%) 118 (89%) 76 (86.4%)
Evet 21 (7%) 14 (11%) 12 (13.6%)
VI/EMVI 0.545
No 297 (97%) 127 (96%) 85 (96.6%)
Evett 8 (3%) 5 (4%) 3 (3.4%)
Tümör depoziti 0.303
No 273 (90%) 123 (93%) 78 (88.6%)
Evett 32 (10%) 9 (7%) 10 (11.4%)
Tümör gemilmesi 0.514
0-1 276 (90%) 115 (88%) 82 (93.2%)
2-3 29 (10%) 17 (12%) 6 (6.8%)

Eğitim, dahili tutma doğrulama ve dış doğrulama kohortlarının klinikopatolojik özellikleri.

Sürekli değişkenler medyan (Q1, Q3) olarak, kategorik değişkenler ise sayı (yüzde) olarak verilmiştir. P değerleri sürekli değişkenler için Wilcoxon rank-sum testi, kategorik değişkenler için ise kare testi veya Fisher kesin testi kullanılarak hesaplanmıştır. †P değerleri eğitim ve dahili tutma doğrulama kohortları arasındaki karşılaştırmalara aittir.

BMI, kütle indeksi; LNR, lenf nodu oranı; TRG, tümör regresyon derecesi; PNI, perinüral invazyon; LVI, lenfovüsküler invazyon; VI/EMVI, venöz invazyon/marjinal venöz invazyon. ypT ve ypN sırasıyla tedavi sonrası patolojik T ve N kategorilerini gösterir.

Birdeğişkenli Cox regresyon analizi

Eğitim kohortundaki DFS için tek değişkenli Cox regresyon analizleri sonuçları Tablo 2‘de sunulmuştur. İleri yaşın daha kötü DFS ile ilişkili olduğu bulunmuştur (1 yıllık artış başına HR, 1.04; %95 IG, 1.01-1.07; P = 0.005). Patolojik faktörler arasında TRG 2-3’ün, TRG 0-1’e göre DFS olayları riskini artırmasıyla ilişkili olduğu görülmüştür (HR, 4.08; %95 IG, 2.20-7.56; P < 0.001). Daha yüksek LNR de anlamlı şekilde kötü DFS ile korelemiştir (0.1 artış başına HR, 1.39; %95 IG, 1.29-1.49; P < 0.001). Tedavi sonrası patolojik kategoriler, ypT3-4’ün ypT0-2’ye göre (HR, 5.87; %95 IG, 3.23-10.68; P < 0.001) ve ypN-pozitif hastalığın ypN0’a göre (HR, 8.20; %95 IG, 4.72-14.24; P < 0.001) daha yüksek DFS olayı riski ile ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Perinöral invazyon (HR, 3.39; %95 IG, 2.11-5.43; P < 0.001), lenfovasküler invazyon (HR, 2.70; %95 IG, 1.42-5.11; P = 0.002) ve venöz veya ekramal venöz invazyon (HR, 3.57; %95 IG, 1.43-8.90; P = 0.006) ayrıca kötü DFS ile ilişkili bulunmuştur. Cinsiyet, BMI, anüs kenarından uzaklık, histolojik tip, diferansiyasyon, tümör depozitleri veya tümör gemlenmesi ile DFS açısından anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Tek değişkenli analizlerde DFS ile anlamlı şekilde ilişkili tüm değişkenler çok değişkenli modele dahil edildikten sonra, yaş, perinöral invazyon, lenfovasküler invazyon ve venöz veya ekramal venöz invazyon artık istatistiksel olarak anlamlı değildir.

Tablo 2

Değişken Karşılaştırma OR (95% IG) P değeri
Yaş, y 1 yıllık artış başına 1.04 (1.01–1.07) 0.005
Cinsiyet Kadın vs erkek 0.94 (0.58–1.55) 0.820
VKİ, kg/m² 1 birlik artış başına 1.05 (0.98–1.12) 0.176
Anal ormandan uzaklık, mm 1 birlik artış başına 1.01 (0.99–1.01) 0.258
Hitoloji Tipik tip vs adenokarsinom 1.01 (0.14–7.28) 0.993
Farklılaşma İyi vs kötü farklılaşmış 1.70 (0.33–8.79) 0.525
Orta vs kötü farklılaşmış 1.36 (0.33–5.57) 0.665
TRG TRG 2–3 vs TRG 0-1 4.08 (2.20-7.56) <.001
LNR 0.1 artış başına 1.39 (1.29-1.49) <.001
ypT kategorisi ypT3–4 vs ypT0-2 5.87 (3.23-10.68) <.001
ypN kategorisi ypN-pozitif vs ypN0 8.20 (4.72-14.24) <.001
PNI Pozitif vs negatif 3.39 (2.11-5.43) <.001
LVI Pozitif vs negatif 2.70 (1.42-5.11) 0.002
VI/EMVI Pozitif vs negatif 3.57 (1.43-8.90) 0.006
Tümör depolama sayısı 1 vs 0 1.69 (0.68-4.21) 0.257
≥2 vs 0 1.58 (0.72-3.45) 0.250
Tümör bourdonmanı 2–3 vs 0-1 1.38 (0.69-2.78) 0.361

Eğitim kohortunda hastalıksız hayatta kalma için tek değişkenli cox regresyon analizleri.

IG, güven aralığı; OR, risk oranı; LNR, lenf nodu oranı; TRG, tümör regresyon derecesi; PNI, perinüral invazyon; LVI, lenfovasküler invazyon; VI/EMVI, venöz invazyon/paranalen venöz invazyon.

Sürekli değişkenler için tehlike oranları, yaş başına 1 yıl artış, BMI başına 1 kg/m² artış, anal kenardan mesafe başına 1 mm artış ve LNR başına 0.1 artış üzerinden tahmin edildi.

Son çok değişkenli Cox modeli

Birincil hedef, TRG ve LNR’ın konvansiyonel tedavi sonrası patolojik evrelemenin ötesindeki artan prognoz değeri değerini değerlendirmeye yönelikti. Bu nedenle, son çok değişkenli model, klinik uygunluk, mevcut kanıtlar ve önceden tanımlanmış modelleme stratejisine dayanarak TRG, ypT kategorisi, ypN kategorisi ve LNR’ı içerdi. Bu modelde, TRG 2–3’ün TRG 0-1’e göre daha kötü DFS ile ilişkili olduğu bulundu (HR, 2,45; %95 IG, 1,29-4,65; P = 0,006). Ayrıca, ypT3–4’ün ypT0-2’ye göre daha kötü DFS ile (HR, 2,15; %95 IG, 1,12-4,15; P = 0,020) ve ypN-pozitif hastalığın ypN0’a göre daha yüksek kötü DFS riski taşıdığı (HR, 3,39; %95 IG, 1,73-6,63; P < 0,001) görüldü. Daha yüksek bir LNR da daha zayıf DFS ile ilişkiliydi (HR per 0.1 artış, 1,18; %95 IG, 1,06-1,32; P = 0,002) (Tablo 3).

Tablo 3

Değişken Karşılaştırma HR (%95 IG) P değeri
TRG TRG 2–3 vs TRG 0-1 2,45 (1,29-4,65) 0,006
ypT kategorisi ypT3–4 vs ypT0-2 2,15 (1,12-4,15) 0,020
ypN kategorisi ypN-pozitif vs ypN0 3,39 (1,73-6,63) <0,001
LNR Per 0.1 artış 1,18 (1,06-1,32) 0,002

Cox regresyon modeli, eğitim kohortunda hastalıksız sağkalım nomogramının oluşturulmasında kullanıldı.

HR, tehlike oranı; IG, güven aralığı; TRG, tümör regresyon derecesi; ypT, tedavi sonrası patolojik T kategorisi; ypN, tedavi sonrası patolojik N kategorisi; LNR, lenf nodu oranı. LNR için tehlike oranları 0.1 artış başına tahmin edildi.

Nomogram oluşturulması

3 yıllık DFS olasılığını tahmin eden bir nomogram, TRG, ypT kategorisi, ypN kategorisi ve LNR’yi içeren çok değişkenli Cox modelinin son hali kullanılarak oluşturuldu. Puanlar, her değişkenin regresyon katsayısı ve DFS tahminine göreli katkısına göre belirlendi. Her hastada TRG grubu, ypT kategorisi, ypN durumu ve LNR için puanlar toplanarak bir toplam puan elde edildi; yüksek puanlar, daha yüksek tekrar, metastas veya ölüm riski ve daha düşük 3 yıllık DFS olasılığı ile ilişkilidir. Böylece nomogram, rutin olarak ulaşılabilir postoperatif patolojik değişkenler kullanılarak bireyselleştirilmiş risk tahmini için sezgisel bir yöntem sunmaktadır (Figure 3).

Figure 3

Model ayırt ediciliği ve arttırıcı tahmin değeri

Birincil model, eğitim kohortunda görünür C-endeksi 0.830 (95% bootstrap güven aralığı, 0.787-0.876) olarak bulundu. 1.000 bootstrap yeniden uyumlamasından sonra iyimserlik düzeltmeli eğitim C-endeksi 0.825 oldu. C-indices, dahili ayırma kohortunda 0.805 (95% GA, 0.726-0.887) ve harici doğrulama kohortunda 0.829 (95% GA, 0.730-0.906) olarak hesaplandı.

3. yılda, TRG, ypT kategorisi, ypN durumu ve LNR’yi içeren son model; yalnızca ypT ve ypN kategorilerini içeren referans modele göre üç kohortun tümünde sayısal olarak daha yüksek zaman-bağımlı AUC değerleri gösterdi. Eğitim kohortunda AUC değerleri sırasıyla 0,841 (95% GI, 0,786–0,903) ve 0,792 (95% GI, 0,732–0,859) olup, bu değerler 0,049’luk (95% GI, 0,025–0,088; P = 0,003; Holm düzeltmeli P = 0,009) bir AUC farkına karşılık gelmektedir. Dahili ayıkım doğrama kohortunda karşılık gelen AUC değerleri 0,789 (95% GI, 0,674–0,892) ve 0,735 (95% GI, 0,627–0,839) iken, AUC farkı 0,054 (95% GI, 0,005–0,108; P = 0,036; Holm düzeltmeli P = 0,068) olarak bulundu. Dış doğrama kohortunda AUC değerleri 0,861 (95% GI, 0,738–0,945) ve 0,819 (95% GI, 0,715–0,909) iken, AUC farkı 0,042 (95% GI, 0,003–0,081; P = 0,034; Holm düzeltmeli P = 0,068) olarak bulundu. Üç kohorta özgü karşılaştırma düzeltmesinden sonra, AUC farkı yalnızca eğitim kohortunda istatistiksel olarak anlamlı kaldı (Şekil 4). Yaş, perinöral invazyon, lenfovasküler invazyon ve venöz ya da mural dışı venöz invazyon’un dört öngörücülü birincil modele eklenmesi, eğitim kohortunda 3 yıllık AUC değerini 0,841’den 0,865’e ve dahili ayıkım kohortunda 0,789’dan 0,830’e çıkardı. Dış doğrama kohortunda genişletilen model, birincil modele göre daha düşük bir AUC gösterdi (0,844’e karşı 0,861). Dolayısıyla bu ek faktörler, doğrama kohortlarında ayırt edicilikte tutarlı bir sayısal iyileşme sağlamadı (Ekleme Tablo S2). Dördere öngörücülü model birincil nomogram olarak kaldı; genişletilen model ise duyarlılık analizi olarak değerlendirildi.

Şekil 4

Kalibrasyon ve klinik yararlılık

Kalibrasyon grafikleri, eğitim kohortunda tahmin edilen ve gözlemlenen 3 yıllık DFS olasılıkları arasında genellikle yakın uyum gösterdiğini, iç tutma ve dış validasyon kohortlarında bazı risk tabakalarında sapmalar gözlemlendiğini gösterdi. Eğitim kohortundaki bootstrap ile düzeltilmiş kalibrasyon eğrisi, ideal çizgiyle yakından uyumlu olup tahmin edilen riskin uçlarında mütevazı değişkenlik sergiledi. Validasyon kohortunda kalibrasyon kabul edilebilir kaldı, ancak belirli risk tabakalarında 3 yıllık DFS olasılığı hafif şekilde altın tahmin edildi. Dış validasyon kohortunda, tahmin edilen ve gözlemlenen 3 yıllık DFS olasılıkları yüksek tahmin olasılıklı gruplarda genellikle yakındı. Düşük ve orta olaslıklı gruplarda sapmalar gözlemlendi ve bazı tahminler için geniş güven aralıkları bulundu (Şekil 5). Keşif amaçlı karar eğrisi analizi, bazı değerlendirilen eşiklerde potansiyel net fayda önerdi. Belirli bir aşağı akışlı klinik müdahale veya klinik açıdan gerekçelendirilmiş karar eşikleri tanımlanmadığından, bu bulgular klinik yararlılığı ortaya koymaz (Şekil 6).

Şekil 5

Şekil 6

Risk puanlarının ve evre geçişlerinin keşif amaçlı görselleştirilmesi

Nogram kaynaklı risk puanları, klinikopatolojik özellikler ve DFS olayları arasındaki ilişkileri daha iyi göstermek için her iki kohort için risk puanı dağılım grafikleri, DFS durumu grafikleri ve öngörücü ısı haritaları oluşturuldu. Risk puanı arttıkça, DFS olayları daha yüksek riskli bölgede daha yoğun hale geldi; TRG 2-3, ypT3-4, ypN-pozitif hastalık ve daha yüksek LNR gibi kötü yoloklik özellikler daha yaygındı. Sankey diyagramı, tüm kohortta tedavi öncesi klinik evreden tedavi sonu patolojik evreye ve DFS olayı durumuna geçişleri açıkladı (Şekil 7).

Şekil 7

Tartışma

Rektal kanser hastaları, uzun süreli neoadjuvan kemo Radyoterapi sonrasında aynı tedavi sonrası patolojik TNM evresine kategorize edilseler bile, nüks ve metastaz açısından belirgin ölçüde değişken riskler gösterebilir. Bu uyumsuzluk, ypTNM evrelemenin yalnızca kalan hastlığın anatomik yayılımını betimlemesi ve tedavi duyarlılığını ya da kalan lenfatik hastlığın göreceli yükünü tam olarak yansıtamamasından kaynaklanır. Bu nedenle, konvansiyonel tedavi sonrası patolojik evreleme, bireyselleştirilmiş kesin prognoz değerlendirmesi için yeterli olmayabilir. Bu çalışma, TRG ve LNR’yı ypT ve ypN kategorileriyle bütünleştiren bir DFS nomogramı geliştirmiştir. Model, eğitim ve dahili held-out doğrulama kohortlarında 0.830 ve 0.805 olan C-endeksleriyle iyi ayırt edicilik göstermiş; 3 yıllık AUC değerleri sırasıyla 0.841 ve 0.789 olmuştur. Bağımsız dış doğrulama kohortunda 3 yıllık AUC 0.861 olarak bulunmuş ve ayrı bir hastanede tedavi edilen hastalarda ayırt ediciliğe dair ön kanıt sağlamıştır. Yalnızca ypT ve ypN kategorilerini içeren referans modeliyle karşılaştırıldığında, son model üç kohortun da 3 yıllık zamana bağımlı AUC değerlerinde sayısal olarak daha yüksek değerler göstermiş; ancak bu fark, Holm düzeltmesinden sonra yalnızca eğitim kohortunda istatistiksel olarak anlamlı kalmıştır. Bu bulgular, TRG ve LNR’ın ek bir prognoz bilgisi sağlayabileceğini göstermekle birlikte, doğrulama kohortlarındaki arttırıcı öngörü değeri belirsizliğini korumakta ve daha ileri doğrulamaya ihtiyaç duymaktadır.

TRG, neoadjuvan tedavi sonrası primer tümörün patolojik yanıtının temel bir ölçüsü olarak, kalan tümör hücrelerinin ve tedaviye bağlı fibrozisin göreceli miktarını yansıtır. Yalnızca kalan tümör invazyonunun derinliğini ele alan ypT kategorisinin aksine, TRG tümörün kemoradyoterapiye duyarlılığını daha doğrudan gösterir. CAO/ARO/AIO-94 deneyinin uzun süreli takibinde Fokas ve ark. () uzaka metastaz riskinin artan tümör regresyonu ile azaldığını, 10 yıllık DFS oranınin düşük regresyon grubunda %63,0’dan tam regresyon grubunda %89,5’e çıktığını; TRG’nin çok değişkenli analizde DFS ile anlamlı ilişkisini koruduğunu bildirmiştir. Ayrıca, yerel ileri evre rektal kanseri olan 295 Çinli hastayı içeren Zhang ve ark. () çalışması, 3 yıllık DFS oranın TRG 0 için %89,0’dan TRG 3 için %62,0’e düştüğünü bildirmiştir. Kim ve ark. () 933 hastada dört TRG sistemini değerlendirmiş ve TRG’nin nüksüz ve genel sağkalımı öngördüğünü belirlemiş, ancak hiçbir bireysel sistemin ypStage’i aşamadığını; bununla birlikte TRG ile ypStage’in birleştirilmesinin öngörü yeteneğini artırdığını, dolayısıyla birbirini tamamlayıcı prognoz değerlerini ortaya koyduğunu göstermiştir. Bu çalışmada, TRG 2–3, ypT kategorisi, ypN kategorisi ve LNR için düzeltme yapıldıktan sonra bile daha kötü DFS ile anlamlı ilişkili kalmıştır (HR, 2,45). Bu bulgular, TRG tarafından özetlenen tedavi yanıtı bilgisinin yalnızca kalan anatamik evrenin ötesine geçtiğini ve benzer patolojik evrelere ancak farklı tedavi duyarlıklarına sahip hastaları ayırt etmeye yardımcı olabileceğini göstermektedir. Yine de, TRG skorlama sistemleri ve gruplandırma yöntemleri tam olarak standartlaştırılmamıştır ve patolojik numune alma ile gözlemci arasındaki değişkenlik gibi faktörler tekrarlanabilirliği etkileyebilir. Ayrıca, TRG öncelikle primer tümör yatağındaki regresyonu değerlendirir ve lenf nodlarındaki hastalığın kapsamlı karakterizasyonundan yoksundur (). Bu nedenle TRG, tedavi sonrası patolojik evrelemeyi yerine geçmekten çok tamamlayıcı bir rol oynamalıdır.

LNR, pozitif ve incelenen lenf nodüllerinin oranı olarak tanımlanır ve hem rezidüel nodal tümör yükünü hem de nodal değerlendirmenin kapsamını yansıtır (). Neoadjuvan terapi, lenf nodüllerinde fibroz, küçülme veya kaybolma ortaya çıkarabilir; bu durum ameliyat sonrası elde edilen lenf nodülü sayısını azaltabilir. Bu nedenle, yalnızca pozitif nodül sayısına dayanan ypN sınıflandırması, cerrahi disseksiyon kapsamı, patolojik değerlendirmenin kalitesi ve yetersiz toplam nodül sayısı tarafından etkilenebilir (, ). Lee ve ark. (), operasyon öncesi kemoradyoterapi ve küratif reseksiyon geçen 519 hastayı inceledi ve artan LNR ile 5 yıllık DFS oranın 66,7%’den 21,9%’e düştüğünü saptadı; böylece LNR, hem DFS hem de genel sağkalım için bağımsız bir prognoz faktörü olarak belirlendi. Park ve ark. (), aynı ypN sınıflamasına sahip hastalar arasında bile farklılık olmak kaydıyla, LNR grupları arasında anlamlı fark olduğunu bildirdi. 13 çalışma ve 4023 hastayı kapsayan Jin ve ark. (). meta-analizi, yüksek LNR’nin daha kötü DFS, genel sağkalım ve artmış nüks riski ile ilişkili olduğunu gösterdi. Bu çalışmadaki çok değişkenli modelde, LNR; ypN kategorisi, ypT kategorisi ve TRG ile düzeltme yapıldıktan sonra DFS ile anlamlı ilişkisini korudu. Basitleştirilmiş lineer modelde, LNR’deki her 0,1’lik artış, tahmini bir HR değeri olan 1,18’e karşılık geliyordu. Ancak spline analizi, bu tek tahminin LNR’nin tüm aralığındaki ilişkiyi açıklamadığını gösterdi. Bu bulgu, LNR’nin geleneksel ypN sınıflamasının ötesinde bir prognoz bilgisi sunabileceğini işaret ediyor. Mevcut çalışma, LNR’yi veri kaynaklı bir eşik değeri kullanmak yerine sürekli bir değişken olarak analiz ederek kategorileştirmeden kaynaklanan bilgi kaybını en aza indirdi ve eşik değeri seçiminden kaynaklanabilecek olası iyimserliği azalttı. Ancak, LNR’nin güvenilirliği yeterli lenf nodülü disseksiyonu ve tutarlı patolojik değerlendirmeye bağlıdır; az sayıda nodül incelendiğinde, sınırlı sayıda pozitif nodül bile LNR’de önemli ölçüde değişimlere yol açabilir.

Rektal kanserde neoadjuvan tedavi sonrası TRG veya LNR’nin bireysel prognoz değeri açısından önemli kanıtlar mevcut olsa da, bu iki değişkenin tedavi sonrası patolojik evreleme ile bireyselleştirilmiş DFS tahmini amacıyla birlikte kullanımını destekleyen veriler sınırlıdır. TRG ve ypT, kalan primer tümör hastalığının ilgili özelliklerini; ypN ve LNR ise kalan nodal hastalığın ilgili özelliklerini yansıtır. Birlikte alındıklarında, dört biyolojik açıdan bağımsız alandan ziyade, tedavi sonrası patolojik tahmin modelini oluşturan bileşik bir yapı oluştururlar. Bu çalışmada geliştirilen nomogram, ypT ve ypN kategorilerinin merkez rollerini korurken TRG ve LNR’yi modele dahil etmiştir. ypT + ypN referans modeliyle karşılaştırıldığında, eğitim kohortunda 3 yıllık AUC 0,792’den 0,841’e; dahili ayırık validasyon kohortunda 0,735’ten 0,789’a; dış validasyon kohortunda ise 0,819’dan 0,861’e yükselmiştir. Holm düzeltmesinden sonra AUC farkı yalnızca eğitim kohortunda istatistiksel olarak anlamlı kalmıştır (düzeltilmiş P = 0,009); her iki validasyon kohortunda da düzeltilmiş P değeri 0,068 olarak bulunmuştur. Bu bulgular, TRG ve LNR’nin yalnızca ypT ve ypN kategorilerine kıyasla 3 yıllık DFS için ayırt ediciliği artırabileceğini göstermekle birlikte, validasyon kohortlarındaki katkılı tahmin değerinin belirsiz olduğunu ve daha ileri doğrulamaya ihtiyaç duyduğunu işaret etmektedir.

Model performansı değerlendirmesi için birden tamamlayıcı yöntem kullanıldı. Eğitim kohortunda görünür C-endeksi 0,830 olurken, 1000 bootstrap yeniden örneklemeden türetilen iyileştirilerek düzeltilmiş C-endeksi 0,825 olarak bulundu; bu, önemli aşırı uyum olmadığını gösteren minimal bir farktır. Aynı merkezden rastgele bölünmüş doğrulama kohortunda C-endeksi 0,805 seviyesinde kaldı ve bu, ayırt edicilikte makul bir kararlılığı işaret ediyor. Kalibrasyon grafikleri, tahmin edilen ile gözlemlenen 3 yıllık hastalıksız hayatta kalma olasılıkları arasında genel olarak kabul edilebilir bir uyum gösterdi; ancak doğrulama kohortunun bazı bölümlerinde sapmalar kaydedildi. Dışsal doğrulama kohortunda, tahminler genellikle yüksek tahmin olasılığı gruplarında gözlemlenen olasılıklara yakındı; düşük ve orta olasılık gruplarında ise sapmalar oluştu ve bazı tahminler için geniş güven aralıkları bulundu (Şekil 5C). Karar eğrisi analizi, aşağı yönlü belirli bir klinik müdahale veya klinik açıdan gerekçelendirilmiş karar eşikleri tanımlanmadığı için keşif amaçlıydı. Bu öngörüler rutinde erişilebilir olsa da, uygulamadan önce öngörüleri açıkça tanımlanmış klinik kararlara bağlayan prospektif çalışmalar gereklidir (, ).

Bu çalışmanın birkaç kısıtlaması bulunmaktadır. Model, tek merkezden elde edilen retrospektif veriler kullanılarak geliştirilmiş olup, seçim yanlılığı ve ölçülemeyen kafa karıştırıcı faktörler açısından potansiyel risk taşımaktadır. Dış validasyon ikinci bir hastanede gerçekleştirilmiş olsa da, dış kohort yalnızca 88 hastadan ve 25 DFS olayından oluşmakta ve performans tahminlerinin kesinliğini sınırlamaktadır. Ayrıca DFS olayları, ameliyat sonrası patolojik öngörücülere yönelik resmi körleme olmaksızın rutin takipler yoluyla belirlenmiştir. Bu durum, özellikle histopatolojik olarak doğrulanmayan şüpheli nükslerde değerlendirme yanlılığı yaratabilir. Yüksek LNR değerlerinde ilişkinin şekli belirsizliğini korumaktadır, çünkü LNR >0,50 değerine sahip hasta sayısı oldukça azdır. LNR ayrıca doğrusal olmama ve olası doğrusal olmama kanıtı göstermiştir. Doğrusal terimi, geçici bir sadeleştirme olarak korunmuş ve ortaya çıkan model klinik kullanımdan önce daha ileri validasyona ihtiyaç duymaktadır. Son olarak, model tedavi öncesi görüntüleme bulgularını, moleküler biyomarkerları veya diğer biyolojik prognoz faktörlerini içermemektedir (). Gelecek çalışmalar, modelin pratikliğini korurken bu değişkenlerin olası klinik değerini araştırmalıdır.

Bu kısıtlamalara rağmen, bu çalışma belirgin güçlüklere sahiptir. Araştırma, tek bir patolojik değişkene odaklanmak yerine, primer tümör regresyonu ve kalan hastalık ile ilgili ölçümleri, lenf nodu hastalığı ile ilgili ölçümlerle birleştirerek patoloji temelli bir tahmin modelinde birleştirmiş ve ortaya çıkan modeli geleneksel ypT + ypN modeliyle doğrudan karşılaştırmıştır. LNR, keyfi kategorileştirme ile ilişkili bilgi kaybını en aza indiren sürekli bir değişken olarak modele dahil edilmiştir. Model performansı, bootstrap düzeltmesi, rastgele bölme validasyonu, zamana bağımlı AUC karşılaştırması, kalibrasyon analizi ve karar eğrisi analizi yoluyla titizlikle değerlendirilmiştir. Ayrıca tüm öngörücüler rutin ameliyat sonrası patolojik değerlendirmelerden kaynaklandığından, nispeten basit ve klinik olarak yorumlanabilir bir model elde edilmiştir. Daha geniş uygulama öncesinde çok merkezli prospektif dış validasyon ve klinik etkiyi değerlendiren resmi çalışmalar şarttır (–).

Sonuçlar

Rektal kanser nedeniyle neoadjuvan kemo Radyoterapi sonrası R0 radikal rezeksiyon uygulanan hastalarda TRG, ypT evresi, ypN evresi ve LNR, ameliyat sonrası kritik prognoz bilgisi sağlamıştır. Bu, rutin olarak erişilebilen patolojik değişkenlerle oluşturulan nomogram, 3 yıllık hastalıksız hayatta kalma olasılıklarını tahmin etmede güçlü bir performans sergilemiş ve yalnızca ypT ve ypN evrelerinden daha iyi sonuç vermiştir. Klinik uygulamaya geçmeden önce bağımsız doğrulama ve klinik etkinin prospektif olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Açıklamalar

Veri erişilebilirliği açıklaması

Bu makalenin sonuçlarını destekleyen ham veriler, yazarlar tarafından gereksiz bir şart koşmadan sağlanacaktır.

Etik açıklaması

İnsanların dahil edildiği çalışmalar, Çin Qingdao’daki Qingdao Üniversitesi İlişkili Hastanesi Etik Komitesi tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar, yerel mevzuat ve kurumsal gereksinimler doğrultusunda yürütülmüştür. Etik komitesi/kurumsal inceleme kurulu, çalışmanın retrospektif doğası nedeniyle katılımcılardan veya katılımcıların yasal veli/ yakınlarından yazılı aydınlatılmış onay alma zorunluluğunu kaldırmıştır.

Yazar katkıları

ZD: Kavramlaştırma, Veri düzenleme, Biçimsel analiz, Soruşturma, Metodoloji, Yazılım, Doğrulama, Görselleştirme, Orijinal metin yazımı, İnceleme ve düzenleme. YNG: Kavramlaştırma, Metodoloji, Proje yönetimi, Kaynaklar, Gözetim, İnceleme ve düzenleme. NZ: Veri düzenleme, Soruşturma, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. MM: Veri düzenleme, Soruşturma, Kaynaklar, İnceleme ve düzenleme. XZ: Veri düzenleme, Soruşturma, İnceleme ve düzenleme. YL: Veri düzenleme, Soruşturma, İnceleme ve düzenleme. WY: Kavramlaştırma, Metodoloji, Proje yönetimi, Gözetim, Doğrulama, İnceleme ve düzenleme. YAG: Kavramlaştırma, Metodoloji, Proje yönetimi, Kaynaklar, Gözetim, İnceleme ve düzenleme.

Finansman

Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımı için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu çalışma, Shandong Eyaleti Doğal Bilimler Vakfı (Birim No: ZR2022MH252) tarafından desteklenmiştir. Finansmanı sağlayan kurum, çalışmanın tasarımı ve yürütülmesi; verilerin toplanması, yönetilmesi, analiz edilmesi veya yorumlanması; metnin hazırlanması, incelenmesi veya onaylanması; ve metnin yayıma sunulmasına dair karar üzerinde herhangi bir rol almıştır.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki içinde yürütülmediğini beyan etmiştir.

Üretken yapay zekâ ifadesi

Yazar(lar), bu metnin oluşturulmasında üretken yapay zekânın kullanılmadığını beyan etmiştir.

Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), yapay zekâ desteğiyle Frontiers tarafından oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren makul çabalarla doğruluğunun sağlanması için gerekli tüm adımlar atılmıştır. Herhangi bir sorun tespit etmeniz durumunda lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Ekleme materyali

Bu makalenin Ekleme Materyali’ne çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1969622/full#supplementary-material

  • ScottAJKennedyEBBerlinJBrownGChalabiMChoMTet al.
    Yerel ileri derece rektal kanserin yönetimi: ASCO kılavuzu. J Clin Oncol. (2024) 42:3355–75. doi: 10.1200/JCO.24.01160

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • WoJYAshmanJBBhadkamkarNABradfieldLChangDTHannaNet al.
    Rektal kanserde radyasyon tedavisi: Odaklanmış güncelleme olan bir ASTRO klinik uygulama kılavuzu. Pract Radiat Oncol. (2025) 15:124–43. doi: 10.1016/j.prro.2024.11.003

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • BensonABVenookAPAdamMChangGChenY-JCiomborKKet al.
    NCCN Kılavuzları® içgörüler: Rektal kanser, sürüm 3.2024. J Natl Compr Canc Netw. (2024) 22:366–75. doi: 10.6004/jnccn.2024.0041

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Glynne-JonesRWyrwiczLTiretEBrownGRödelCCervantesAet al.
    Rektal kanser: Tanı, tedavi ve takip için ESMO klinik uygulama kılavuzları. Ann Oncol. (2017) 28:iv22–40. doi: 10.1093/annonc/mdx224

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Makalede referansı görüntüle
  • Kasi A, Abbasi S, Handa S, Al-Rajabi R, Saeed A, Baranda J et al.
    Yerel ileri rektum kanserinde total neoadjuvan terapi ile standart terapi: Sistematik derleme ve meta-analiz. JAMA Netw Open. (2020) 3:e2030097. doi: 10.1001/jamanetworkopen.2020.30097

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Sauer R, Liersch T, Merkel S, Fietkau R, Hohenberger W, Hess C et al.
    Yerest ileri rektum kanseri için operasyon öncesi ile operasyon sonrası kemoradyoterapi: Ortalama 11 yıllık takipten sonra Alman CAO/ARO/AIO-94 rastgele kontrollü faz III denemesinin sonuçları. J Clin Oncol. (2012) 30:1926–33. doi: 10.1200/JCO.2011.40.1836

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Sauer R, Becker H, Hohenberger W, Rödel C, Wittekind C, Fietkau R et al.
    Rektum kanseri için operasyon öncesi ile operasyon sonrası kemoradyoterapi. N Engl J Med. (2004) 351:1731–40. doi: 10.1056/NEJMoa040694

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • You Y, Hardiman KM, Bafford A, Poylin V, Francone TD, Davis K et al.
    Rektum kanserinin yönetimi için Amerikan Kolon ve Rektum Cerrahları Derneği klinik uygulama rehberleri. Dis Colon Rectum. (2020) 63:1191–222. doi: 10.1097/DCR.0000000000001762

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Schrag D, Shi Q, Weiser MR, Gollub MJ, Saltz LB, Musher BE et al.
    Yerest ileri rektum kanserinin operasyon öncesi tedavisi. N Engl J Med. (2023) 389:322–34. doi: 10.1056/NEJMoa2303269

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Li J, Huang X, Gao P, Song Y-X, Chen X-W, Lv X-E ve ark.
    Neoadjuvant tedavi sonrası rektum kanserinde farklı tümör regresyon dereceleri ve patolojik tam yanıtın yeniden yapılandırılmış bireysel hasta verilerine dayalı hayatta kalma manzarası. BMC Cancer. (2021) 21:1214. doi: 10.1186/s12885-021-08922-1

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ding P, Yang S, Meng L-J, Chen S, Li S-P, Guo H-H ve ark.
    Gastrik kanserde ameliyat sonrası komplikasyonların preoperatif olarak tahmini için çok modallı derin öğrenme modeli. Ann Oncol. (2026) 37:1423–36. doi: 10.1016/j.annonc.2026.07.004

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Detering R, Meyer V-M, Borstlap W-A-A, Beets-Tan R-G-H, Marijnen C-A-M, Hompes R ve ark.
    Neoadjuvant kemoradyoterapi sonrası rektum kanserinde lenf nodu sayısı ve oranın prognoz önemi: Kesit çalışmasından sonuçlar. J Surg Oncol. (2021) 124:367–77. doi: 10.1002/jso.26522

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Lee S-D, Kim T-H, Kim D-Y, Baek J-Y, Kim S-Y, Chang H-J ve ark.
    Lenf nodu oranı, preoperatif kemoradyoterapi ve cerrahi tedavi edilen rektum kanseri hastalarında bağımsız bir prognoz faktörüdür. Eur J Surg Oncol. (2012) 38:478–83. doi: 10.1016/j.ejso.2012.03.002

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Klos C-L, Bordeianou L-G, Sylla P, Chang Y, Berger D-L.
    Neoadjuvant kemoradyoterapi ve rektum kanseri ameliyatı sonrası lenf nodu oranının prognoz değeri. Dis Colon Rectum. (2011) 54:171–5. doi: 10.1007/DCR.0b013e3181fd677d

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Zhang W, Sun H, Yang R, Xie X, Liao L, Wang W ve ark. Yerel ileri evre rektum kanseri hastalarında neoadjuvan kemo radyoterapi sonrası hastalıksız sağkalım için yedek uç olarak neoadjuvan rektum tümörü regresyon derecesini birleştiren skor. Oncologist. (2025) 30:oyaf124. doi: 10.1093/oncolo/oyaf124

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede gör
  • Fokas E, Ströbel P, Fietkau R, Ghadimi M, Liersch T, Grabenbauer G ve ark. Rektum kanserinde hastalıksız sağkalım için prognostik faktör ve birey düzeyinde yedek uç olarak ameliyat öncesi kemo radyoterapi sonrası tümorum regresyon derecelendirmesi. J Natl Cancer Inst. (2017) 109(12):djx095. doi: 10.1093/jnci/djx095

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Fokas E, Liersch T, Fietkau R, Hohenberger W, Beissbarth T, Hess C ve ark. Yerel ileri evre rektum karsinomunda ameliyat öncesi kemo radyoterapi sonrası tümorum regresyon derecelendirmesi yeniden değerlendirildi: CAO/ARO/AIO-94 çalışmasının güncellenmiş sonuçları. J Clin Oncol. (2014) 32:1554–62. doi: 10.1200/JCO.2013.54.3769

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede gör
  • Park I, Yu C, Lim S-B, Yoon Y, Kim C-W, Kim T-W ve ark. Metastatik lenf nodu oranı, ameliyat öncesi kemo radyoterapi ile tedavi edilen rektum kanseri hastaları için daha önemlidir. World J Gastroenterol. (2015) 21:3274–81. doi: 10.3748/wjg.v21.i11.3274

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede gör
  • Koo T, Song C, Kim J-S, Kim K, Chie E-K, Kang S-B ve ark. Neoadjuvan kemo radyoterapi, ardından total mesorektal eksizyon ve ameliyat sonrası adjuvant kemoterapi ile tedavi edilen ypStage III rektum kanseri hastalarında lenf nodu oranının onkolojik sonuçlara etkisi. PloS One. (2015) 10:e0138728. doi: 10.1371/journal.pone.0138728

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • Referansı makalede gör
  • Chen S, Tang Y, Li N, Jiang J, Jiang L, Chen B, ve diğerleri. Front Oncol. (2021) 11:784156. doi: 10.3389/fonc.2021.784156

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Lin Y. BMC Surg. (2022) 22:256. doi: 10.1186/s12893-022-01710-z

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Liu S, He F, Guan Y, Ju H-Q, Ma Y, Li Z-H, ve diğerleri. Cancer Manag Res. (2021) 13:1777–89. doi: 10.2147/CMAR.S296593

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Ding P, Yang J, Chen S, Guo H, Wu J, Wu H, ve diğerleri. Adv Sci (Weinh). (2025) 12:e08190. doi: 10.1002/advs.202508190

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Zhang L-N, Xiao W-W, Xi S-Y, Ou Y, Yang P-Y, You K-Y, Zeng Z-F, ve diğerleri. Med (Baltimore). (2016) 95:e2272. doi: 10.1097/MD.0000000000002272

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • KimSHChangHJKimDYParkJWBaekJYKimSYet al.
    Preoperatif kemo radyoterapi sonrası rektal kanser hastalarında ideal tümör regresyon sınıflandırma sistemi nedir? Cancer Res Treat. (2016) 48:998–1009. doi: 10.4143/crt.2015.254

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • BeddyDHylandJMPWinterDCLimCWhiteAMoriartyMet al.
    Basitleştirilmiş tümör regresyon sınıflandırması, neoadjuvant kemo radyoterapiyle tedavi edilen yerel ileri rektal karsinomda hayatta kalma ile ilişkilidir. Ann Surg Oncol. (2008) 15:3471–7. doi: 10.1245/s10434-008-0149-y

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • CollinsGSReitsmaJBAltmanDGMoonsKGM.
    Bireysel prognoz veya tanı için çok değişkenli bir tahmin modelinin şeffaf şekilde raporlanması (TRIPOD): TRIPOD bildirimi. Ann Intern Med. (2015) 162:55–63. doi: 10.7326/M14-0697

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • IasonosASchragDRajGVPanageasKS.
    Kanser prognozu için bir nomogram nasıl inşa edilir ve yorumlanır. J Clin Oncol. (2008) 26:1364–70. doi: 10.1200/JCO.2007.12.9791

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • BlanchePDartiguesJ-FJacqmin-GaddaH.
    Rekoperating karakteristik eğrilerinin zamanbağımlı alanlarının, rekabet riski içeren sansürlenmiş olay zamanları için tahmin edilmesi ve karşılaştırılması. Stat Med. (2013) 32:5381–97. doi: 10.1002/sim.5958

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • VickersAJElkinEB.
    Karar eğrisi analizi: Tahmin modellerini değerlendirmek için yeni bir yöntem. Med Decis Making. (2006) 26:565–74. doi: 10.1177/0272989X06295361

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Jepsen D, NMH, Øeg H, Thagaard J, Walbech J S, Gögenur I, Fiehn A-M.
    Rektal kanseri hastalarında neoadjuvan tedavi sonrası tümör regresyon derecesinin dijital değerlendirmesi için bir yöntemin geliştirilmesi. J Pathol Inform. (2022) 13:100152. doi: 10.1016/j.jpi.2022.100152

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Lin Z, Li X, Song J, Zheng R, Chen C, Li A, ve diğerleri.
    Neoadjuvan kemo Radyoterapi sonrası yerel ileri düzey alçak-rektal kanserde lenf nodu hasadının prognoz üzerindeki etkisi. Front Oncol. (2022) 12:816485. doi: 10.3389/fonc.2022.816485

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Jin C, Deng X, Li Y, He W, Yang X, Liu J.
    Lenf nodu oranı neoadjuvan tedavi sonrası rektal kanser için bağımsız bir prognoz faktörüdür: Bir meta-analiz. J Evid Based Med. (2018) 11:169–75. doi: 10.1111/jebm.12289

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Xu Z, Berho M, Becerra A Z, Aquina C T, Hensley B J, Arsalanizadeh R, ve diğerleri.
    Lenf nodu verimi, neoadjuvant tedavi alınıp alınmamasından bağımsız olarak rektal kanserde hayatta kalışın bağımsız öngörücüsüdür. J Clin Pathol. (2017) 70:584–92. doi: 10.1136/jclinpath-2016-203995

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ding P, Chen S, Guo H, Yang S, Wang X, Han X, ve diğerleri.
    Erken nüksü öngören derin öğrenme tabanlı dijital biyopsi: Mide kanseri. Nat Commun. (2026) 17:5220. doi: 10.1038/s41467-026-71347-6

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ding P, Wu J, Wu H, Li T, Niu X, Yang P, ve diğerleri. Yerel ileri mide kanserinde nüksün erken tespitinde transkriptomik temelli sıvı biyopsi. Adv Sci (Weinh). (2024) 11:e2406276. doi: 10.1002/advs.202406276

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Liu J, Liu K, Cao F, Hu P, Bi F, Liu S, ve diğerleri. Yerel ileri rektal kanser hastalarında hastalıksız sağkalımı öngören MRI temelli radiomik nomogram. Abdom Radiol (NY). (2025) 50:2388–400. doi: 10.1007/s00261-024-04710-0

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Yuan W, Chen Y, Zhu B, Yang S, Zhang J, Mao N, ve diğerleri. Birleşik zayıf gözetimli derin öğrenme modeli ile pancanser sonuç öngörümü. Signal Transduct Target Ther. (2025) 10:285. doi: 10.1038/s41392-025-02374-w

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article
  • Ding P, Chen S, Guo H, Yang J, Fu Q, Wang B, ve diğerleri. Radiomik temelli ensemble modeli mide kanseri ameliyat sonrası nüksünü öngörür. BMC Med. (2025) 23:656. doi: 10.1186/s12916-025-04393-4

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
  • Ding P, Yang J, Guo H, Chen S, Liu Y, Han X, ve diğerleri. Modeller arası radiopatomik modeli mide kanserinde ameliyat sonrası metakron hepater metastazını öngörür. Nat Commun. (2026) 17:10518. doi: 10.1038/s41467-026-76382-x

    • Pubmed Abstract
    • CrossRef
    • Google Scholar
    • View reference in article

Özet

Anhtar kelimeler

hastalıksız sağkalım, lenf nodu oranı, neoadjuvan kemo radyoterapi, nomogram, rektal kanser, tümör regresyon derecesi

Atıf

Du Z, Gao Y, Zhang N, Men M, Zheng X, Li Y, Yang W ve Gao Y (2026) Neoadjuvan kemo radyoterapi ve radikal rezeksiyon sonrası rektal kanser hastalıksız hayatta kalmasının ameliyat sonrası prediksyonu: Tümör regresyon derecesini ve lenf nodu oranını içeren bir nomogram. Front. Oncol. 16:1969622. doi: 10.3389/fonc.2026.1969622

Alındı

16 Ağustos 2026

Düzeltildi

23 Ekim 2026

Kabul edildi

30 Ekim 2026

Yayınlandı

11 Kasım 2026

16 – 2026

Filippo Carannante, Campus Bio-Medico Üniversitesi, İtalya

Wenqian Ma, Hebei Tıp Üniversitesi Dördüncü Hastanesi, Çin

Qiyuan Shen, Fujian Tıp Üniversitesi Zhangzhou Bağlı Hastanesi, Çin

© 2026 Du, Gao, Zhang, Men, Zheng, Li, Yang ve Gao.

Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf edilmesi ve kabul edilen akademik uygulama doğrultusunda bu dergideki orijinal yayının kaynak olarak gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltmaya izin verilmektedir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltmaya izin verilmemektedir.

*İletişim: Wenchang Yang, yangwenchang@qdu.edu.cn; Yuan Gao, gaoyuan@qdu.edu.cn

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve değerlendirilenlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Frontiers | Postoperative prediction of disease-free survival in rectal cancer after neoadjuvant chemoradiotherapy and radical resection: a
Frontiers | Postoperative prediction of disease-free survival in rectal cancer after neoadjuvant chemoradiotherapy and radical resection: a
İlginizi Çekebilir: Mide Tipi Endoservikal Adenokarsinomada Kemoradyoterapi Sonrası Peritoneal Yayılım: Olgu Raporu ve Literatür Taraması →
Kaynak: Frontiersin ↗
BENZER İNCELEMELER

İlgili Diğer Rehberler