Vaka Raporu makalesi
Front. Oncol., 12 Kasım 2026
Bölüm: Gastrointestinal Kanserler: Mide ve Özofagus Kanseri
Cilt 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1990743
- JL
Jiaxin Liu 1,2
- XZ
Xiaorui Zhu 1,2
- ST
Sirong Tao 3
- CY
Cheng Yi 1
- DC
Dan Cao 1,2
- XL
Xiaofen Li 1*
-
1. Sichuan Üniversitesi Batı Çin Hastanesi, Onkoloji Bölümü, Abdominal Tümör Bölümü, Kanser Merkezi ve Biyoterapi Ana Laboratuvarı, Chengdu, Sichuan, Çin
-
2. Sichuan Üniversitesi Batı Çin Hastanesi, Onkoloji Bölümü, Kanser Merkezi, Abdominal Tümör İmmünolojisi ve Mikroçevre Laboratuvarı, Biyoter Ana Laboratuvarı, Chengdu, Sichuan, Çin
-
3. Sichuan Üniversitesi Batı Çin İkinci Hastanesi, Patoloji Bölümü, Chengdu, Çin
Makale metrikleri
Özet
Giriş:
Çoklu primer maligniteler (ÇPM) nadir olup, mide kanseri ile karaciğer içi kolanjiyokarsinomun (KKK) senkron ortaya çıkışı son derece nadirdir ve yalnızca izole vaka raporları literatürde yer almaktadır. Raporlanan olguların çoğu cerrahi olarak tedavi edilmiş; sistemik tedaviye ilişkin veriler sınırlıdır ve bu özel popülasyon için yerleşik bir tedavi yönergesi bulunmamaktadır.
Vaka sunumu:
Semptomsuz 87 yaşında bir kadın, senkronize diferansiyasyonu düşük intrahepatik kolanjiyokarsinom ve primer mide adenokarsinom ile tanı almıştır. Hepatik lezyonun nesil sekanslanması, bir FGFR3-TACC3 füzyonu ve %70 yüksek Ki-67 indeksi ile düşük tümör mutasyonel yükü ve mikrosatelit stabil durumu ortaya koymuştur. Mide tümörü uyumlu onarım yetkin (pMMR) ve HER2-negatiftir. İleri yaşı ve standart intravenöz kemoterapiyi reddetmesi nedeniyle, hasta düşük toksisiteli bir rejim almıştır: 21 günlük döngülerde, 1-14. günlerde günde iki kez ağız yoluyla 1.000 mg/m² kapesitabin ve 1. günde intrazonöz 200 mg pembrolizumab. Dikkat çekecek şekilde hasta, 18 Haziran 2026’daki son radyolojik değerlendirmeye kadar 38,7 aylık ilerlemesiz hayatta kalma (PFS) ile kalıcı radyografik kısmi yanıt elde etmiştir. Tedavi genel olarak iyi tolere edilmiş, 1. derece el-sendromu ve 1. derece lökopeni ile 3. derece veya üzeri adverse olay görülmemiştir.
Sonuç:
Bu, pembrolizumab plus kapesitabine kalıcı yanıt gösteren senkronize intrahepatik kolanjiyokarsinom ve mide adenokarsinomunun bildirilen ilk vakasıdır.
1. Giriş
Çoklu birincil malignansiler (ÇBM), aynı bireyde ortaya çıkan iki veya daha fazla histolojik açıdan farklı malignen tümör olarak tanımlanır (). Altı ay içinde tanı alırsa senkron, altı aydan fazla aralıklıyla tanı alırsa metakron olarak sınıflandırılırlar (). ÇBM’ler genellikle nadirdir ve farklı çalışmalar raporda %0,7 ile %11,7 arasında insidans bildirmiştir (–). Mide kanseri hastalarında ÇBM’lerin prevalansı yaklaşık %4 olup, en sık kolon-rektum, akciğer ve özofagusu içerir (). Ancak senkron mide kanseri ile intrahepatik kolanjiyokarsinom (İHK) ile birlikte görülmesi son derece nadirdir; yalnızca birkaç olgu raporu bildirilmiş olup, bildirilen olguların çoğu cerrahi olarak yönetilmiş ve sistemik tedaviye ilişkin veri sınırlıdır (–). Pembrolizumab içeren kemoterapi-immunoterapi, ileri safra yolu kanserinde birinci basamak standarttır (). HER2-negatif ileri mide kanserinde KEYNOTE-859 çalışması da pembrolizumab plus kemoterapi ile önemli overall sağkalım yararını göstermiştir (). Ancak senkron İHK ve mide kanserinin nadirliği nedeniyle, bu özel popülasyon için yerleşik bir tedavi kılavuzu bulunmamaktadır.
Bu makalede, birinci basamak kapesitabin plus pembrolizumab’a dayanıklı kısmi yanıt elde eden senkron İHK ve mide adenokarsinomlu yaşlı bir hastanın olgusunu sunuyoruz.
2 Olgu sunumu
2.1 Genel bilgiler
Şubat 2023’te, iyi kontrol edilen 10 yıllık esansiyel hipertansiyon öyküsü bulunan ancak sigara içme, alkol kullanımı veya ailevi gastrointestinal malignansilere ilişkin öykü bulunmayan 87 yaşında bir kadın, rutin topluluk ultrason taraması sırasında rastlantısal olarak saptanan çoklu hepatik lezyonlar sonrasında hastanemize sevk edildi. Hasta tamamen asemptomakti ve hastaneye başvuruda yapılan fizik muayene tamamen normaldi.
Sonrasında yapılan abdominal kontrastlı bilgisayarlı tomografi (BT) taraması, sağ posterior hepatik lobda heterojen kontrastlanma gösteren çoklu kitle benzeri lezyonları (en büyüğü 3,7 × 3,6 cm) ortaya koydu. Hepatogastrik ligaman, hepatik kapı, portokaval boşluk ve aort üstü bölgede büyümüş, heterojen kontrastlanan ve kısmen birleşen çoklu lenf nodları izlendi. Radyolojik değerlendirme, metastatik lezyonlarla birlikte cholangiocellular karsinom yönünde bir tablo önerdi. Buna ek olarak, gastrik korpus duvarında heterojen kontrastlanmayla birlikte kalınlaşma saptandı ve hepatogastrik ligaman, gastrik fundus çevresi ile pylorus komşuluğunda büyümüş lenf nodları gözlemdi. Çift kontrastlı ultrasonografi (DCUS), gastrik korpusun ön ve arka duvarlarını da içeren, gastrik açı, antrum ve korpusun lesser eğrisini kapsayan lokalize gastrik duvar kalınlaşmasını daha belirgin hale getirdi. Hepatogastrik ligamanda, gastrik fundus çevresinde ve pylorusun üst-alt bölgelerinde büyümüş çoklu lenf nodları saptandı. Bu bulgular, gastrik adenokarsinom şüphesini artırdı. Karaciğer ve mide lezyonlarının belirgin şekilde ayrılması, iki potansiyel olarak farklı malignite şüphesini doğurdu. Bu eş zamanlı bulguların niteliğini aydınlatmak için sırasıyla BT eşliğinde perkütan karaciğer biyopsisi ve elektronik gastroskopi gerçekleştirildi. Karaciğer biyopsisinin histopatolojik değerlendirmesi, yoğun desmoplastik stromaya infiltrasyon yapan düzensiz glandlar ve tümör hücre yuvaları ile karakterize, iyi diferansiyonlanmamış bir adenokarsinom ortaya koydu. İmunohistokimya (IHC), CK19 ve CK8/18 için pozitiflik, CK7 için fokal pozitiflik, GS için kısmi pozitiflik ve GPC3, CgA ile GATA3 için dağılmış pozitif hücreler gösterdi. Tümör HepPar-1, AFP, Arg-1, Syn, CK20, TTF-1, PAX8 ve CDX2 için negatifti. Ki-67 indeksi yaklaşık %70 idi (Şekil 1). Bütün olarak histomorfolojik ve imunohistokimyasik bulgular, adenokarsinomla uyumlu özellikler taşıyan ve biliyer köken lehine yorumlanan iyi diferansiyonlanmamış karsinom tanısını destekledi (Şekil 1).
Şekil 1
Bu sırada yapılan gastroskopi, alt胃部 gövdesinin küçük eğrilik boyunca 3,0 cm boyutunda, ülsüer görünümlü bir tümör lezyonunun mide açısına kadar uzandığı; yüzeyinde kirli kaplama ve çevresinde mukozal şişlik ve kızarıklık bulguları olduğu saptanmıştır (Ek Figure 1). Histopatolojik inceleme, düzensiz mide bezleri, atipik glandüler epitel ve lamina propria içinde invaziv malign bez yapısı göstermiştir. İmmünhistokimya CDX2, CK19 ve p53 için pozitiflik, CK7 ve CK20 için fokal pozitiflik; MLH1, MSH2, MSH6 ve PMS2 ifadesinin korunduğu (pMMR) ve HER2-negatif durum (IHC 1+) bulguları ortaya koymuştur. EBER in situ hibridizasyon negatiftir ve PD-L1 birleşik pozitif skor (CPS) 3 olarak bulunmuştur (Figure 2). Patolojik tanı, adenokarsinom oluşumu ile yüksek dereceli glandüler intraepitelyal neoplazidir. Histomorfolojik bulgular ve immunofenotip değerlendirmesi, bulguların primer mide adenokarsinomunu desteklediğini göstermiştir.
Figure 2
Yukarıda betimlenen histomorfoljik özelliklerin karşılaştırmalı değerlendirmesi ve belirgin immunofenotipler, özellikle mide tümöründe CDX2 pozitifliği ve odaklı CK20 ekpresyonu ile karaciğer lezyonunda her iki markörde negatiflik, metastatik mide kanserinden çok senkron birincil mide adenokarsinom ve ICC’yi destekledi. Hepatik spesimin nesil sekanslaması (NGS) bir FGFR3–TACC3 füzyonunu ve çoklu somatik varyantları (Ek Tablolar 1– 3) ortaya koydu; düşük tümör mutasyon yükü (TMB) 3,84 mutasyon/Mb (TMB-D) ve mikrosatelit stabil (MSS) durum ile. Ancak, ilk hat tedavisiyle ilgili klinik açıdan müdahale edilebilir genomik varyantlar saptanmadı. Eş zamanlı olarak hastanın mide lezyonu için genomik sekanslama yapmaktan imtina etmesi üzerine, laboratuvar incelemeleri yükselmiş CEA (46,9 U/mL) ve CA125 (74,3 U/mL) ile normal CA19–9 düzeyi gösterdi. Sonuç olarak, klinik, radyolojik, histopatolojik ve immunhistokimyasal bulguları bütünleştiren çok dallı ekip (MDT) görüşmesinin ardından hastaya, karaciğer hilumu, portokavital alan ve para-aortik bölgede lenf nodu metastazları içeren kötü differentiate ICC (cT2N1M1) ile hepatogastrik ligaman ve perigastrik lenf nodlarına şüpheli metastazları olan mide gövdesi adenokarsinomundan oluşan senkron birincil maligniteler tanısı konuldu.
2.2 Tedavi
Hastanın ileri yaşı, 1. derece Eastern Cooperative Oncology Group performans durumu (ECOG PS), yaklaşık 1,50 m² vücut yüzey alanı, normal karaciğer ve böbrek fonksiyonları, tahmini kreatinin klirensinin (CrCl) 54 mL/min olması ve damar içi sitotoksik kemoterapiden açıkça kaçınması doğrultusunda, hastaya özel bir birinci hatt tedavisi seçildi. Kesin kontrendikasyonların dışlanması ardından hasta, 21 günlük döngüsel bir tedaviye damar içi pembrolizumab (gün 1’de 200 mg) ve ağız yoluyla capecitabine (gün 1-14’te günde iki kez 1.000 mg/m² ağız yoluyla) içeren tedaviyle başladı. İlk döngü 28 Mart 2023’te başladı.
Tedavi süresince hasta rejimi iyi tolere etti; Ulusal Kanser Enstitüsü Advers Etkilerin Ortak Terim Kriterleri (NCI-CTCAE), 5.0 sürümüne göre yalnızca 1. derece el-ayak sendromu ve 1. derece leukopeni bildirildi. 3. derece veya daha yüksek derecede advers etki gözlenmedi ve doz azaltımı ya da tedavi gecikimi gerekmedi (Figure 3).
Figure 3
2.3 Sonuçlar ve takip
Terapötik etki, sert tümörlerde yanıt değerlendirme kriterleri (RECIST) sürüm 1.1’e göre ardışık kontrastlı abdominal BT taramalarıyla değerlendirildi. İlk yanıt değerlendirmesi Mayıs 2023’te yapıldı ve Mayıs ve Temmuz 2023’te hastalığın stabil (SD) olduğu gözlemlendi. 17 Eylül 2023 tarihinde yapılan takip BT’si, hepatik lezyonların, gastrik duvar kalınlaşmasının ve çoklu bölgede büyümüş lenf nodlarının boyutlarında azalma gösterdi. Değerlendirilebilir tüm lezyonların boyut azalması göstermesi üzerine genel tedavi yanıtı PR olarak sınıflandırıldı. Bu sırada serum tümör markörleri CEA ve CA125, yükselmiş bazal değerlerinden normal referans aralıklarına hızla düştü. Sonraki radyolojik takip değerlendirmeleri, Haziran 2026’daki en son değerlendirme dahilinde sürdürülebilir PR’yı tutarlı biçimde gösterdi (Şekil 4). Belirgin radyografik yanıtına rağmen hastalar, ileri yaşı ve kişisel tercihleri nedeniyle gastroskopi ve cerrahi değerlendirmeleri reddetti ve bu nedenle aynı tedavi rejimini sürdürdü. Ağustos 2026 itibarıyla hasta, stabil klinik durumda ayakta takip altında ve 38,7 aylık ilerlemeye uğramama hayatta kalma (PFS) elde etti.
Şekil 4
3 Tartışma
ICC ve gastrik adenokarsinom içeren senkron çift birincil maligniteler son derece nadirdir. Çin Ulusal Kanser Merkezi’nde 11.045 gastrik kanser hastasına yönelik büyük bir retrospektif çalışma, birden fazla birincil malignitenin olguların %4,01’inde görüldüğünü; bunların en sık özofagus, kolorektum ve akciğerle ilişkili olduğunu bildirdi (). ICC’nin gastrik kanserle eşzamanlı olarak ortaya çıkması yalnızca izole olgu raporlarında belgelenmiştir ve bildirilen olguların çoğu cerrahi olarak yönetilmiş, sistemik tedaviye ilişkin veri sınırlıdır (Ekleme Tablosu 4). Olgunumuz dolayısıyla, yaşlı bir hastada bu nadir çift birincil malignitenin yönetimine ilişkin klinik açıdan ilgili bir örnek sunmaktadır.
Senkron ileri safra yolu tümörü ve mide kanseri hastaları için özel olarak yerleşik bir tedavi stratejisi bulunmamakta ve bu da tedavi seçimini özellikle zorlaştırmaktadır. Bu nedenle, her iki malignite için NCCN önerilerini hastanın bireysel koşullarıyla birlikte değerlendirdik. Tedavi planlamasının yapıldığı dönemde, ileri safra yolu tümörü için kemoterapi ile bir immün nokta inhibitörünün birleştirilmesi, seçilmiş ileri mide kanseri hastalarında ilk çizgi yaklaşımı olarak tercih ediliyordu. Spesifik olarak, gemcitabin ve cisplatin ile durvalumab birleştirmesi ileri safra yolu tümörü için ilk çizgi rejimi olarak; fluoropyrimidin ve oksaliplatin ile nivolumab birleştirmesi ise ileri HER2-negatif mide kanseri için ilk çizgi seçenekleri arasında yer alıyordu. Ancak, hastanın ileri yaşı ve intravenöz sitotoksik kemoterapiye yönelik reddi nedeniyle bu birleştirmeli rejimler uygulanabilir değildi. Bu nedenle oral kapecitabin, NCCN kılavuzlarının kapecitabini resekte edilemeyen veya metastatik safra yolu tümörü ve ileri mide kanseri için önerilen diğer ilk çizgi seçenekleri arasında listelemesi nedeniyle, daha pratik bir kemoterapi seçeneği olarak değerlendirildi. Bu arada, erken faz klinik çalışmalar, pembrolizumab’ın ileri safra yolu tümörü ve mide kanserinde tümör karşıtı aktivite gösterdiğini ortaya koymuştu ve pembrolizumab sonrasında bu iki malignite için NCCN ilk çizgi tedavi önerilerine dahil edilerek, bu ajanın değerlendirilmesine klinik bir gerekçe sağlamıştı. Bu değerlendirmeler bir araya getirildiğinde, hastanın tedavi tercihleri ve sistemik tedavinin uygulanabilirliği dikkate alınarak, intravenöz pembrolizumab ile birleştirilmiş oral kapecitabin’in bireyselleştirilmiş seçimi ortaya çıkmıştır.
Bu olgunun dikkat çeken en önemli özelliği, 38.7 aylık PFS ile son derece kalıcı tümör kontrolü sağlanmasıydı; uzun süreli tedavide yalnızca derece 1 el-sendromu ve derece 1 leukopeni bildirilmiş, derece 3 veya daha yüksek herhangi bir adverse olay gözlenmemişti. Bu sonuç, hastanın ileri yaşı ve girişteki geniş lenf nodu tutulumu göz önüne alındığında özellikle dikkat çekicidir. Tümörü dren eden lenf nodları, antitümör bağışıklık priminginin ve sürdürülmesinin önemli bölgeleri olarak giderek daha fazla tanınmakta (), ve bağışıklık bileşimleri anatomik olarak ilişkili lenf nodları arasında bile belirgin biçimde farklılık gösterebilmektedir (). Dolayısıyla, bölgesel lenf nodlarının bir alt kümesinde korunmuş olan bağışıklık yeteneği, teorik olarak PD-1 blokeajinden sonra etkili bir bağışıklık yenilenmesine katkıda bulunabilir (, ).
ICC lezyonunun NGS’si ayrıca, yaklaşık %70 oranında yüksek Ki-67 proliferasyon indeksi eşliğinde nadir bir FGFR3–TACC3 füzyonunu da ortaya koyarak, belirgin ve yüksek proliferatif bir moleküler fenotipi işaret etti. İleri derecede ICC’de FGFR yönelimli terapilere yerleşik bir rol sahip olan FGFR2 füzyonları ve yeniden düzenlenmeleri farklı olarak, ICC’de FGFR3–TACC3’ün klinik önemi ve terapötik çıkarımları belirsizliğini korumaktadır (, , ). Deneysel çalışmalar, FGFR3–TACC3 füzyonunun mitotik iğbiçim kutuplarına yerleştiğini, kromozom ayrışmasını bozduğunu ve kromozom istikrarsızlığını (CIN) teşvik ettiğini göstermiştir (–); bu durum, içsel bağışıklık sinyal yollarının aktive edilmesi yoluyla tümör-bağışıklık etkileşimlerini yeniden şekillendirebilir (, ). Bağımsız olarak, FGFR3 sinyallemeninin NEDD4 kaynaklı ubiquitinasyon yoluyla PD-L1 kararlılığını düzenlediği gösterilmiş ve FGFR3 aktivitesinin CD8+ T-hücreleri aracılı tümör bağışıklığını nasıl etkileyebileceğine dair doğrudan bir mekanizma sunmuştur (). Bu bağışıklık düzenleyici rol ile tutarlı olarak, mesane kanserinin çoklu-omik analizleri, FGFR3 değişikliğe uğramış tümörlerde belirgin bağışıklık heterojeniliğini ortaya koymuştur; FGFR3 değişikliği ise lümenal papiller alttürde bağışıklık nokta durdurma tedavisine daha yüksek yanıt oranlarıyla ilişkilendirilmiştir (). Klinik kanıtlar, FGFR yolunun bağışıklık nokta durdurma tedavisiyle potansiyel bir etkileşimi desteklemektedir; bu, faz II NORSE deneyinde FGFR3 değişikliğe uğramış metastatik ürotyelial karsinomda erdafitinib artı PD-1 inhibitörü cetrelimab’ın aktivitesiyle örneklenmektedir (). Bu bulgular, FGFR3–TACC3’ün tümörleri doğrudan pembrolizumaba duyarlı hale getirdiğini kanıtlamamakla birlikte, hastamızda gözlemlenen kalıcı yanıtın oluşumuna bağışıklık nokta durdurma tedavisinin potansiyel katkısına dair biyolojik açıdan makul bir bağlam sunmaktadır. Ancak capecitabine ve pembrolizumab eşzamanlı olarak verildiğinden, bireysel katkıları belirlenemez. FGFR2 mutasyonlu kolangiyokarsinomlu bir hastada, capecitabine de dahil olmak üzere regorafenib ve 5-fluorouracil temelli kemoterapiyle tedavi sonrası kalıcı klinik fayda tanımlayan bir olgu raporu da mevcuttur ().
Birçok sınırlama kabul edilmelidir. Mide biyopsi dokusunun sınırlı miktarı, mide tümörünün moleküler profillemesini engelleyerek iki bağımsız primer tümör arasındaki ayrımın daha kesin olarak doğrulanmasında bazı sınırlamalara yol açmıştır. Hastanın ileri yaş ve daha fazla invaziv muayenelerden kaçınma tercihi nedeniyle, karaciğer ve mide lezyonlarının tedavi sonrası patolojik değerlendirmesi mümkün olmamış, tedaviye bağlı değişikliklerin karakterizasyonunu sınırlamıştır. Ayrıca, tedavi yanıtı öncelikle BT görüntülemesiyle değerlendirilmiştir. Karaciğer lezyonları, mide duvarı lezyonu ve bölgesel lenf nodları dahil tüm değerlendirilebilir lezyonlar belirgin regresyon göstermiş olsa da, hastanın gastroskopiden kaçınması mide lezyonunun doğrudan değerlendirilmesini sınırlamıştır. Buna ek olarak, tedavi stratejisi yaş ve damardan verilen kemoterapiden kaçınma tercihi göz önünde bulundurularak bireyselleştirilmiştir. Bu nedenle, kapesitabin ve pembrolizumab’ın kalıcı yanıta katkılarının bağımsız olarak kesin olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu yanıtın biyolojik temeli ve FGFR3–TACC3’ün immunterapi duyarlılığına olası katkısı aydınlatılmak için daha fazla translasyonel ve klinik çalışma gereklidir.
4 Sonuç
Çoklu lenf nodu metastazıyla eşlik eden senkron karaciğer içi kolanjiyokarsinom ve mide adenokarsinomunun nadir bir olgusunu bildiriyoruz. Hasta, ilk hat pembrolizumab artı kapesitabin almış ve son radyolojik değerlendirmenin 18 Haziran 2026 tarihinde yapıldığı 38,7 aylık PFS ile kalıcı kısmi yanıt elde etmiştir. Rejim genel olarak iyi tolare edilmiş, yalnızca derece 1 el-ayak sendromu ve derece 1 lökopeni görülmüş, derece 3 veya daha yüksek adverse olay olmamıştır. Bu olgu, senkron maligniteleri olan hastalarda bireyselleştirilmiş tedavi için potansiyel bir referans sağlamaktadır.
5 Hasta görüşü
İleri yaşına ve yoğun kemoterapinin getirebileceği yük endişesiyle hastanin ailesiyle birlikte daha az yoğun bir tedavi yaklaşımını tercih ettiği belirtildi. Pembrolizumab ve kapesitabin ile tedavi sırasında rejimi iyi tolere eden hastanın günlük aktiviteleri önemli ölçüde etkilenmedi ve yaşam kalitesi korunarak kalıcı tümör kontrolü sağlandı. Takibe sadık kalan hasta, elde edilen uzun süreli hastalık kontrolünden dolayı memnuniyetini ifade etti.
Açıklamalar
Veri kullanılabilirliği açıklaması
Çalışmada sunulan özgün katkılar makaleye Ek Malzeme içinde dahil edilmiştir. İlgili tüm başvurular ilgili yazarlara yöneltebilir.
Etik açıklaması
İnsanların dahil edildiği çalışmalar, Sichuan Üniversitesi Batı Çin Hastanesi Etik İnceleme Komitesi tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılar bu çalışmaya katılmaya ilişkin yazılı aydınlatılmış onamı vermiştir. Bu makaleye dahil edilen potansiyel olarak kimliği tespit edilebilir görüntü veya verilerin yayımlanması için birey(ler)den yazılı aydınlatılmış onam alınmıştır.
Yazar katkıları
JL: Yazım – özgün taslak, Yazım – inceleme & düzenleme. XZ: Yazım – özgün taslak, Yazım – inceleme & düzenleme. ST: Yazım – özgün taslak, Yazım – inceleme & düzenleme. CY: Yazım – özgün taslak, Yazım – inceleme & düzenleme. DC: Yazım – özgün taslak, Yazım – inceleme & düzenleme. XL: Yazım – özgün taslak, Yazım – inceleme & düzenleme.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlanması için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu çalışma, Sichuan Üniversitesi Batı Çin Hastanesi Disiplinler Mükemmelliği 1·3·5 Projesi – Klinik Araştırma Fonu tarafından desteklenmiştir (Birim No. 2025HXFH014).
Çıkar çatışması açıklaması
Yazar(lar), bu çalışmanın olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka açıklaması
Makale yazarları, bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların gözden geçirmesini de içeren makul çabalar doğruluklarının sağlanması için alınmıştır. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
Ekleme materiali
Bu makalenin Ekleme Materiali’ne çevrimiçi olarak şu adresten ulaşılabilir: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fonc.2026.1990743/full#supplementary-material
-
WarrenS.
Çoklu primer malign tümörler. Literatürün bir taraması ve istatistiksel bir çalışma. Am J Cancer. (1932) 16:1358–414.
-
KarthikeyanVSSistlaSCSrinivasanRBasuDPanickerLCAliSMet al.
Mide ve meme organlarında metakron çoklu primer malign neoplazmalar: literatür taraması ile iki olgu raporu. Int Surg. (2014) 99:52–5. doi: 10.9738/intsurg-d-13-00056.1
-
IzmajłowiczBKornafelJBłaszczykJ.
Aşağı Silezya kanser kayıt materyalinde servikal kanser hastaları arasında çoklu neoplazmalar. Adv Clin Exp Med. (2014) 23:433–40. doi: 10.17219/acem/37141
-
Arpaci, E., Tokluoğlu, S., Yeşigyiltiş, T. ve Akış, N.
Türkiye’de tek merkezde geriye dönük analiz: Çoklu primer maligniteler. Asian Pac J Cancer Prev. (2013) 14:769–73. doi: 10.7314/apjcp.2013.14.2.769
-
Li, W., Zhan, Y. ve Li, G.
Çift kanserler: 156 olgunun klinik analizi. Zhonghua Zhong Liu Za Zhi. (1996) 18:296–8.
-
Zhang, L., Feng, L., Cong, H., Yu, Z., Wang, H., Dong, Y. ve ark.
Çoklu primer malignen neoplazmalar: Bir olgu raporu ve literatür taraması. Oncol Lett. (2019) 18:4210–20. doi: 10.3892/ol.2019.10779
-
Zhu, G., Li, Y., Wang, B., Xue, L., Jiao, Y., Wang, X. ve ark.
Gastrik kanseri hastalarında çoklu primer maligniteler: Çin Ulusal Kanser Merkezi’nde geriye dönük bir çalışma. Cancer Innov. (2026) 5:e70063. doi: 10.1002/cai2.70063
-
Yang, Y.-H., Deng, Q., Yang, T.-B., Gui, Y., Zhang, Y., Liu, J.-B. ve ark.
Kolanjiokarsinom ile birlikte orta dereceli diferansiye gastrik adenokarsinom: Bir olgu raporu. Medicine. (2019) 98:e16332. doi: 10.1097/md.0000000000016332
-
Elobu, A., Thorat, A., Kweyamba, V. ve Rai, R.
Gastrik kanser ve karaciğer içi kolanjiokarsinom: R0 rezeksiyonu sağlamak için gastromi ardından sol hepatrektomi. Formosan J Surg. (2019) 52:107–9. doi: 10.4103/fjs.fjs_112_18
-
ChangJYKimBHHongSWKimYWOhJH. Senkron çift primer karaciğer kanseri ile erken gastric kanser birleşimi: olgu raporu. Korean J Intern Med. (2003) 18:115–8. doi: 10.3904/kjim.2003.18.2.115
-
BensonABD’AngelicaMIAbramsTAhmedAAkceMAnayaDA ve ark. Bilyer trakt kanserleri, Version 2.2025, NCCN Klinik Pratik Rehberleri Onkolojide. J Natl Compr Canc Netw. (2025) 23:403–18. doi: 10.6004/jnccn.2025.0042
-
RhaSYOhDYYañezPBaiYRyuMHLeeJet al. HER2-negatif ileri gastric kanserde pembrolizumab plus kemoterapi ile placebo plus kemoterapi karşılaştırması (KEYNOTE-859): çok merkezli, randomize, çift kör, faz 3 çalışma. Lancet Oncol. (2023) 24:1181–95. doi: 10.1016/s1470-2045(23)00515-6
-
BensonABD’AngelicaMIAbramsTAbbottDEAhmedAAnayaDA ve ark. NCCN Rehberleri Insights: bilyer trakt kanserleri, version 2.2023. J Natl Compr Canc Netw. (2023) 21:694–704. doi: 10.6004/jnccn.2023.0035
-
AjaniJAD’AmicoTABentremDJChaoJCookeDCcorveraC ve ark. Gastric cancer, version 2.2022, NCCN klinik pratik rehberleri onkolojide. J Natl Compr Canc Netw. (2022) 20:167–92. doi: 10.6004/jnccn.2022.0008
-
Piha-Paul S, Malka D, Chung H, Nagrial A, ve diğerleri.
İleri safra kanserinin tedavisinde pembrolizumabın etkinliği ve güvenliği: KEYNOTE-158 ve KEYNOTE-028 çalışmalarından sonuçlar. Int J Cancer. (2020) 147:2190–8. doi: 10.1002/ijc.33013
-
Fuchs C, Doi T, Ruro K, Satoh T, Machado, ve diğerleri.
Daha önce tedavi edilmiş ileri gastric ve gastroözofageal birleşim kanseri hastalarında pembrolizumab monoterapisinin güvenliği ve etkinliği: faz 2 klinik KEYNOTE-059 denemesi. JAMA Oncol. (2018) 4:e180013. doi: 10.1001/jamaoncol.2018.0013
-
Ajani J, D’Amico T, Benrimo D, Corvera C, Das, ve diğerleri.
Gastric kanseri, sürüm 2.2025, NCCN onkolojide klinik uygulama rehberleri. J Natl Compr Canc Netw. (2025) 23:169–91. doi: 10.6004/jnccn.2025.0022
-
du Bois H, Heim T, Lund A.
Tümör drenajı yapan lenf nodları: metastas ve bağışıklığın kavşağında. Sci Immunol. (2021) 6:eabg3551. doi: 10.1126/sciimmunol.abg3551
-
Rahim M, Okholm T, Jones K, McCarthy E, Liu C, Yee J, ve diğerleri.
İnsan bölgesel lenf nodlarındaki kanser immunterapisine dinamik CD8(+) T hütepili yanıtlar metastatik lenf nodlarında bozulur. Cell. (2023) 186:1127–43.e18. doi: 10.1016/j.cell.2023.02.021
-
Huang A, Postow M, Orlowski R, Mick R, Bengsch B, Manne S, ve diğerleri.
T hücre canlanması ile tümör yükü oranının anti-PD-1 yanıtıyla ilişkisi. Nature. (2017) 545:60–5. doi: 10.1038/nature22079
-
Abou-Alfa GK, Sahai VH, Hollebecque A, Vaccaro G, Melisi D, Al-Rajabi R, et al.
Pemigatinib for previously treated, locally advanced or metastatic cholangiocarcinoma: a multicentre, open-label, phase 2 study. Lancet Oncol. (2020) 21:671–84. doi: 10.1016/s1470-2045(20)30109-1
-
Goyal L, Eric-Bernstam F, Hollebecque A, Valle JW, Morizane C, Karasic T, et al.
Futibatinib for FGFR2-rearranged intrahepatic cholangiocarcinoma. N Engl J Med. (2023) 388:228–39. doi: 10.1056/NEJMoa2206834
-
Singh D, Chan JM, Ooppoli P, Niola F, Sullivan R, Castano A, et al.
Transforming fusions of FGFR and TACC genes in human glioblastoma. Science. (2012) 337:1231–5. doi: 10.1126/science.1220834
-
Lasorella A, Sanson M, Iavarone A.
FGFR-TACC gene fusions in human glioma. Neuro Oncol. (2017) 19:475–83. doi: 10.1093/neuonc/now240
-
Di Stefano AL, Fucci A, Frattini V, Labussiere M, Mokhtari K, Ooppoli P, et al.
Detection, characterization, and inhibition of FGFR-TACC fusions in IDH wild-type glioma. Clin Cancer Res. (2015) 21:3307–17. doi: 10.1158/1078-0432.ccr-14-2199
-
Chen M, Linstra R, van Vugt M.
Genomic instability, inflammatory signaling and response to cancer immunotherapy. Biochim Biophys Acta Rev Cancer. (2022) 1877:188661. doi: 10.1016/j.bbcan.2021.188661
-
Chen X, Agustinus A S, Li J, Di Bona M, Bakhoum S F.
Kromosomal kararsızlığın tümör ilerlemesini sürükleyici olarak rolü. Nat Rev Genet. (2025) 26:31–46. doi: 10.1038/s41576-024-00761-7
-
Jing W, Wang G, Cui Z, Xiong G, Jiang X, Li Y ve ark.
FGFR3, NEDD4 aracılığıyla PD-L1’i kararsızlaştırarak T-hücreleri tarafından yönlendirilen mesane tümörü bağışıklık gözetimini kontrol eder. Cancer Res. (2022) 82:114–29. doi: 10.1158/0008-5472.can-21-2362
-
Komura K, Hirosuna K, Tokushige S, Tsujino T, Nishimura K, Ishida M ve ark.
Mesane tümöründe FGFR3 varyasyonlarının tümör mikroçevresi ve bağışıklık nokta inhibitörlerinin etkinliği üzerindeki etkisi. Mol Cancer. (2023) 22:185. doi: 10.1186/s12943-023-01897-6
-
Loriot Y, Powles T, Moreno V, Kang T W, Cicin I, Girvin A ve ark.
Metastatik ürotyelial karsinom ve FGFR varyasyonlu hastalarda erdafitinib veya erdafitinib artı cetrelimab: Faz II NORSE çalışmasının kesin sonuçları. J Clin Oncol. (2026) 44:676–84. doi: 10.1200/jco-25-00826
-
Bayramgil A, Gunes T K, Ayranci F G, Yoruk Atik D, Nigdelioglu B, Ozcelik M ve ark.
Metastatik kolanjiyokarsinomda regorafenibden olağanüstü yarar: bir olgu raporu. Curr Cancer Drug Targets. (2026) 26:1049–53. doi: 10.2174/0115680096378189250422100120
Özet
Anahtar kelimeler
capecitabin, olgu raporu, gastric adenokarsinom, intrahepatik kolanjiyokarsinom, çoklu primer malignite, pembrolizumab
Başvuru
Liu J, Zhu X, Tao S, Yi C, Cao D ve Li X (2026) Senkron intrahepatik kolanjiyokarsinom ve gastrik adenokarsinomda kapeksitabin ve pembrolizumaba dayanıklı yanıt: olgu raporu. Front. Oncol. 16:1990743. doi: 10.3389/fonc.2026.1990743
Alındı
07 Eylül 2026
Düzeltildi
27 Ekim 2026
Kabul edildi
30 Ekim 2026
Yayınlandı
12 Kasım 2026
16 – 2026
Changmin Peng, George Washington Üniversitesi, Amerika Birleşik Devletleri
Hiroki Inada, Kumamoto Üniversitesi, Japonya
Özgecan Dülgar Kaya, Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Türkiye
© 2026 Liu, Zhu, Tao, Yi, Cao ve Li.
Bu, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılan açık erişimli bir makaledir. Yerleşik akademik uygulamalar doğrultusunda, orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahib(lar)ının kabul edilmesi ve bu dergideki orijinal yayının atıf edilmesi şartıyla, başka forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Xiaofen Li, lixiaofen@wchscu.cn


Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve mutlaka bağlı oldukları kuruluşların, ya da yayıncının, editörlerin ve değerlendirenlerin görüşlerini yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilen veya üreticisi tarafından yapılan herhangi bir ürün ya da iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.