Vaka Raporu makalesi
Front. Oncol., 11 Kasım 2026
Sec. Jinekolojik Onkoloji
Volume 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1914847
- AM
Ana M. Arango Rivas 1*
- LM
Lina M. López Bernal 2
-
1. Universidad Icesi Üniversitesi, Cali, Kolombiya
-
2. Fundación Valle del Lili, Cali, Kolombiya
Makale metrikleri
Özet
Arka plan:
Gastrik tipli endoservikal adenokarsinom (GAS), HPV’ye bağlı olmayan en sık servikal adenokarsinomdur. Tanı zorluğu, kemoradyoterapiye direnç ve peritoneal yayılım eğilimi ile karakterizedir.
Vaka sunumu:
Kronik hipogastrik ağrı ve büyük bir hidrometra ile başvuran 68 yaşında bir kadın. Servikal sitoloji ve ilk biyopsi tanı koyamadı. Tekrarlanan biyopsi ile GAS (CK7-pozitif; p16, CK20, CDX2, estrogen reseptörü ve PAX8-negatif; wild-tip p53; PCR ile yüksek riskli HPV-negatif), FIGO 2018 evre IIB ve negatif evreleme görüntülemesi saptandı. Eşzamanlı cisplatin temelli kemoradyoterapi ve brakiterapi sonrasında MRI’da tümörde yalnızca %23 azalma görüldü. Altı ay ertelenen radikal histerektomi, evreleme görüntülemesinde saptanmayan omental ve pelvik peritoneal metastazlarla kalan tümörü ortaya koydu. Birinci basamak sistemik terapi olarak beş kür karboplatin–paklitaksel aldı; 3. derece radyasyon proktiti, sağ üreteral ve vezikovajinal fístüller ve ciddi hematolojik toksisite ile karmaşıklaştı. Kemoterapiyi tamamladıktan sekiz ay sonra, peritoneal ilerlemeye bağlı malign bağırsak tıkanıklığı gelişti. PD-L1 negiftift (birleşik skor 0 idi). Tanıdan 25 ay sonra palliatif bakım altında hayatını kaybetti.
Sonuç:
Bu vaka, GAS’ın tanıda yanıltıcı yönlerini ve radyodirençini ve peritoneal yayılım kapasitesini göstermektedir. Yayınlanmış yerel ileri evre vakalara yönelik odaklı bir derleme ile birleştirildiğinde, evreleme laparoskopisi ve daha erken kapsamlı biomarker testinin prospektif değerlendirilmeyi hak ettiğini öne sürmektedir.
Giriş
Gastrik tipli endoservikal adenokarsinom (GAS), uterine serviksin en sık görülen HPV-bağımsız adenokarsinomudur (, ). Batı serilerinde servikal adenokarsinomların yaklaşık %10’unu oluşturur; Japonya’da daha yüksek sıklıklarla bildirilmiştir (, ).
GAS, gastrik (pilorik) farklılaşma gösterir; bol açık ile soluk eozinofilik sitoplazma ve belirgin hücre sınırları ile karakterizedir. Blok-tipi p16 ekspresyonundan yoksundur. Tarihsel olarak “adenoma malignum” olarak adlandırılan minimal sapma adenokarsinomu, bu yelpazenin iyi farklılaşmış ucunu temsil eder (, ). Olgu gruplarında Peutz–Jeghers sendromu ve üreme hattı STK11 varyantları ile ilişki bildirilmiştir ().
GAS HPV-bağımsız olduğundan ve sıklıkla endoservikste derin büyüdüğünden, tarama sitolojisi ve yüzeysel biyopsiler sıklıkla atlar (, ). Yaygın tipli adenokarsinomla karşılaştırıldığında daha ileri evrelerde ortaya çıkar, radyoterapiye zayıp yanıt verir ve peritoneal, over ve uzak yayılım eğilimi gösterir; sağkalım belirgin biçimde kötüdür (, , , ).
Kimyaterapi-radyoterapi sonrası cerrahide histolojik olarak saptanan peritoneal yayılım, nesnel olarak ölçülen radyorezistans ve tanısal tuzaklar içeren FIGO IIB evre GAS olgusunu bildiriyoruz; bu yayılım tanı evresindeki stadyumlandırma görüntülemesinde saptanmamıştı. Ayrıca kimyaterapi-radyoterapi temelli çok modlu tedaviyle tedavi edilen yerel ileri evre GAS olgularına odaklı bir literatür taraması sunuyoruz. Olgu, CARE kılavuzlarına uygun olarak bildirilmektedir.
Olgu tanımı
Hasta bilgileri
Güneybatı Kolombiya’dan, ev hanımı 68 yaşında bir kadın, alt uzuvlara yayılan sekiz aylık kramplı hipogastrik ağrı şikayetiyle başvurdu. İdrar ya da gastrointestinal şikayeti ve abnormal genital kanama yoktu. Eşlik eden hastalık, düzenli ilaç kullanımı veya bilinen alerji bulunmuyordu.
Her hamilelik öyküsü dört gebelik içeriyordu; üçü sezaryen doğum, biri ektopik gebelikti. Menarş 12 yaşında, menopoz 48 yaşında gerçekleşti. Cerrahi öyküsünde üç sezaryen, sağ salpengekomi ve apendisektomi vardı. HPV aşısı olmamıştı ve önceki rahim ağzı taramaları normaldi.
Aile öyküsünde bir kız kardeşinde over kanseri, diğerinde meme kanseri vardı. Peutz–Jeghers sendromunu çağrıştıran klinik bulgular kaydedilmemişti ve üreme hattı genetik testi yapılmamıştı. Annesiyle yaşayan hastanın bakımını sağlayan kişi eşiydi.
Clinik bulgular
Tanı anında iyi bir fonksiyonel durum vardı. Uterus, asit olmaksızın karnıkılının 3 cm altında hissedilebilir büyüdü. Spekül muayene, eksofitik lezyon olmayan atrofik bir rahim ağzı gösterdi. Rektovajinal muayene, 4 cm’lik bir endoservikal kitle, sağ parametriyumun orta üçte birine kadar, sol parametriyumun ise yerleşim yerinde tutulumu ve normal bir rektovajinal septum ile var; barıl şeklinde bir rahim ağzı saptandı. Hissedilebilir inguinal veya klavikula üstü lenf nodu yoktu. Hidronefroz yoktu. Bu bulgular FIGO 2018 evre IIB ile uyumluydu.
Zaman çizelgesi
Bakım sürecinin zaman çizelgesi Tablo 1‘de özetlenmiştir.
Tablo 1
| Zaman noktası | Klinik olay |
|---|---|
| Ay –9 | Alçak epigastrik kolik ağrının başlangıcı, bacaklara yayılan. |
| Ay –1 | Pelvik MRI: 37 × 40 × 40 mm boyutunda servikal kitle ve büyük hidrometra (117 × 71 × 97 mm); lenfadenopati yok. Abdominal MRI, akciğer BT ve üst endoskopyada uzak hastalık yok. Servikal sitoloji negatif; kolposkopi nonspezifik inflamasyon gösteriyor; ilk biyopsi tanı koyamadı (atrofik değişiklikler). |
| Ay 0 | Servikal biyopsinin tekrarı: invaziv adenokarsinom. |
| Ay 1 | İmmünhistokimyasal inceleme: HPV’ye bağlı olmayan gastric tip adenokarsinom. MRI: 43 × 33 × 43 mm lezyon her iki parametriyi infiltrasyon; hidrometra 120 × 117 × 87 mm. Kolonoskopi: sigmoid serrated adenom, malignite yok. FIGO 2018 evre IIB. |
| Ay 3–5 | Pelvik radyoterapi (28 fraksiyonda 54 Gy) eşlik eden haftalık 40 mg/m² sisplatin ile, ardından intrakaviteler brakiyoterapi. |
| Ay 8 | Pelvik MRI: servikal lezyonda yalnızca %23 azalma; daha küçük, devam eden hidrometra. |
| Ay 11 | Laparotomi ile bilateral üreterolizisle radikal histerektomi; sol rahim veninde yaralanmaya bağlı 2000 mL kan kaybı. Patoloji: omental ve pelvik peritoneal metastaslarla rezidü tümör. Tümör dokusunda yüksek riskli HPV PCR: negatif. |
| Ay 12–16 | İnci satır sistemik kemoterapi: karboplatin–paklitaksel, beş siklus. |
| Ay 15–16 | Aşağı gastrointestinal kanama ile Grade 3 radyasyon proktiti; argon plazma koagülasyonu ile tedavi edildi; percutanef nephrostomi ile yönetilen sağ üreteral fístül; vezikovajinal fístül; nötropeni, limfopeni ve ciddi anemi. |
| Ay 17 | ECOG 1; ilerleme kanıtı olmayan görüntüleme. |
| Ay 24 | Peritoneal ilerlemeye ikincil peritonit ile malign bağırsak tıkanıklığı. PD-L1 CPS 0. Yalnızca huzur verici bakım, huzur verici sedasyon. 30 Aralık 2024’te ölüm (toplam hayatta kalma ≈25 ay). |
Bakım sürecinin zaman çizelgesi. 0. ay = histolojik tanı (Aralık 2022).
Tanısal değerlendirme
Tanı için iki biopsi gerekiyordu. Servikal sitoloji negatifti, kolposkopi yalnızca 3. tip dönüşüm bölgesinde spesifik olmayan bir inflamasyon gösterdi ve ilk servikal biopsi yalnızca atrofik değişiklikler gösterdi.
Pelvik MRG, pelvik veya inguinal lenfadenopati olmaksızın, endometrial kavitenin sıvıyla belirgin şekilde genişletildiği (hidrometra) heterojen solid bir servikal kitle gösterdi (Şekil 1A). Bir ay sonra yapılan ikinci MRG, her iki parametriya İnfilitre eden 43 × 33 × 43 mm’lik bir lezyon gösterdi. Abdominal MRG ve akciğer BT uzak hastalık göstermedi. Üst endoskoly yalnızca eritematoz gastriti, kolonoskopi ise tek bir sigmoid serrated adenomayı gösterdi; gastrointestinal primer bir tümör bulgusu saptanmadı.
Şekil 1
Tekrarlanan biopsi, kurumumuzda gözden geçirildiğinde, bol eozinofilik veya berrak sitoplazmaya sahip, bir kısmı goblet hücre özellikleri gösteren malign epitelial neoplazm gösterdi. Hücreler, seyrek demoplastik reaksiyonla stromayı İnfilitre eden bezler oluşturdu (Şekil 2A–C). İmunohistokimya, güçlü ve yaygın CK7 pozitifliği (Şekil 2D) ve CK20, CEA, p16, estrogen reseptörü, CDX2 ve PAX8 negatifliği ile wild-tip p53 deseni gösterdi. Bu bulgular, WHO 2020 kriterlerine göre HPV’ye bağlı olmayan gastric-tip adenokarsinomayı destekledi. Histerektomi spesimeninden alınan tümör dokusunda PCR ile yapılan yüksek riskli HPV testi negatifti. Blok-tipi p16 ekspresyonunun olmamasıyla birlikte bu, HPV’ye bağlı olmayan sınıflandırmayı doğruladı. Gastrik-specifik markerlar (MUC6, HIK1083), SATB2 ve HNF4α çalışılmadı.
Şekil 2
Histerektomi örneği, kemoradyoterapi sonrasında endoservikste 1 × 1 cm ölçüsünde residual, orta derecede diferansiye (G2) gastrik tip adenokarsinom göstermektedir. Stromal invazyon 10 mm derinlikte olup tüm duvar kalınlığını tutmuş, isthmic uzanım ve limfovasküler space invazyonu bulunmuş; ancak perinüral invazyon veya nekroz yoktur. Parametriyum, ekzoservikal marj, sol yumurtalık yolu ve sol ovarium tümörden uzak, endometrium atrofikmiştir. Omentumda ve sağ adneksel bölgedeki 4 × 2 cm peritoneal plastronda metastatik adenokarsinom bulunmuş; burada önceki salpingektomi sırasında korunan sağ ovarium tanınamamıştır. Lenf nodları gönderilmemiştir.
Bir araya getirildiğinde, klinik tablo; endoskopide ve abdominal MRI’da gastrointestinal veya pankreatobilyer lezyonun olmaması; residual tümörün endoservikal duvarın tüm kalınlığını tutması; immunofenotip; ve 25 aylık takipte eksgenital primerin olmaması, primer servikal kökeni desteklemektedir. Ancak SATB2 veya HNF4α olmadan, metastatik üst gastrointestinal veya pankreatobilyer adenokarsinom kesin olarak eklememektedir.
PD-L1, cerrahi örnekte 22C3 pharmDx testi ile (Dako Autostainer Link 48) değerlendirilmiş, 100 canlı tümör hücresi incelenmiş; birleşik pozitif skor (CPS) 0 bulunmuştur. HER2 ve mismatch repair proteinleri değerlendirilmemiştir.
Terapötik girişim
Ağustos 2023’te yapılan pelvik MR’da servikal lezyonun yalnızca %23 oranında azaldığı görüldü (Şekil 1B). Radyolojik yanıtın yetersiz olması üzerine, jinekolojik onkoloji, radyasyon onkoloji ve medikal onkoloji bileşenlerinden oluşan çok dallı tümör kurulu, kalıcı tümörün rezeksiyonunu önerdi. Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonları ve sigorta yetkilendirmesi kaynaklı engeller nedeniyle ameliyat yaklaşık altı ertelendi. 21 Kasım 2023’te hastaya laparotomi ile radikal histerektomi ve bilateral üreterolisi uygulandı. Sol uterin venindeki yaralanma, kan transfüzyonunu gerektiren 2000 mL kan kaybına yol açtı.
Patolojik inceleme, omental ve pelvik peritoneal metastaslarla kalan tümörü ortaya çıkardığı için olgu jinekolojik onkoloji ile görüşüldü ve birinci basamak sistemik kemoterapi endike edildi. Cisplatin–paklitaksel planlanmış olsa da, akut böbrek hasarı nedeniyle cisplatin yerine karboplatin (AUC 5) kondu. Aralık 2023 ile Nisan 2024 arasında her 21 günde bir olmak üzere beş kür karboplatin–paklitaksel (175 mg/m²) verildi. Tedavi, transfüzyonu, vitamin B12 takviyesini ve eritropoietini gerektiren nötropeni, lenfopeni ve ciddi anemiyle komplikasyonla seyretti.
Takip ve sonuçlar
Hasta, platina dayalı kemoterapinin ardından yaklaşık sekiz aylık progresyonsuz bir aranın ardından tanıdan 25 ay sonra hayatını kaybetti.
Kemoterapi sırasında (Mart–Nisan 2024) tekrarlayan alt gastrointestinal kanama ve 6.8 g/dL’ye kadar düşen hemoglobin gelişti. Kolonoskopi, rektal vasküler ekstazyalarla birlikte 3. derece radyasyon proktiti gösterdi ve argon plazma koagülasyonu ile transfüzyonlarla tedavi edildi. Sağ üreteral fístü, sistoskopi ve retrograd urografi ile doğrulandı; çift-J stentlemesi başarısız olunca kalıcı sağ perkütan nefrostomi yerleştirildi. Nisan 2024 MR’ı ayrıca bir vezikovajinal fístü traktı gösterdi ve bu sonrasında doğrulandı.
Mayıs 2024’te beşinci kürden sonra ECOG 1 durumundaydı ve radyolojik ilerleme bulgusu yoktu. Aralık 2024’te peritoneal ilerlemeye bağlı yaygın karsinomatozise ikincil peritonit eşlik eden malign bağırsak tıkanıklığı nedeniyle hastaneye yatırıldı. İmmunoterapi seçeneğini değerlendirmek amacıyla PD-L1 testi istendi ve negatif bulundu (CPS 0).
Hızlı klinik kötüleşme ve cerrahi ya da etkili sistemik tedavi seçeneklerinin olmaması nedeniyle başka tedavi hattı verilmedi. Multidisipliner ekip ve aile, burun yoluyla beslenme tüpü ile dekompresyon ve dekametazon ile tıkanıklığın konservatif yönetimini ve palliatif sedasyonu içeren yalnızca palliatif bakım kararı aldı. Hasta 30 Aralık 2024’te hayatını kaybetti.
Edebiyatın odaklı değerlendirmesi
PubMed ve Scopus veri tabanlarına, kuruluşundan Ekim 2026’ya kadar “gastric-type” AND (“endocervical” OR “cervix” OR “cervical”) AND “adenocarcinoma” terimlerini “chemoradiotherapy” OR “radiotherapy” OR “case report” terimleriyle birleştirerek tarama yaptık. FIGO evresi ≥IIB olan, histolojik olarak doğrulanmış GAS olguları ve tedavi ile sonuç verileri içeren, kemoradyoterapi temelli çok modlu tedaviyle yönetilen İngilizce dilinde vaka raporlarını ve serilerini dahil ettik; daha erken evre olgular ve yalnızca cerrahiyle yönetilen olgular ekledik. 150 olgunu özetleyen güncel bir PRISMA temelli sistematik derleme bunları özetlemiştir (). Dahil edilen olgular Tablo 2‘de özetlenmiştir.
Tablo 2
| Çalışma | Yaş (y) | FIGO evresi | Tedavi sırası | Başarısızlık (yer; zamanlama) | Sonuç |
|---|---|---|---|---|---|
| Zhang ve ark. () | 71 | IIB | Yardımcı CRT → radikal histerektomi + BSO | NR | Hastalık ile sağım, 15 ay |
| Wei ve ark. (), olgu 9 | 55 | IIB | Laparoskopik cerrahi → CCRT | Yok | Tekrarlama yok |
| Wei ve ark. (), olgular 10–12 | 34–44 | IIIC1–IIIC2 | Cerrahi → CCRT | Kimyaterapi sonrası 3–6 ay | NR |
| Tremblay ve ark. (), n = 5* | NR | II–IV | İlk CCRT → cerrahi (3/5) | — | CCRT’ye yanıt yok 5/5; cerrahi sonrası remisyon 3/5 |
| Wen ve ark. () | 74 | IVA | NACT × 3 → RT → kalan tümörün rezeksiyonu | Yok | Uygun sonuç |
| Gonzalez-Bosquet ve ark. () | 58 | IIB | İlk CRT | Uterin; tedavi sonrası 15 ay | Kurtarıcı tedavi sonrası 4 ay NED, immunterapide |
| Mevcut olgu | 68 | IIB | CCRT + brakiterapi → radikal histerektomi → karboplatin–paklitaksel × 5 | Cerrahi sırasında peritoneal ve omental metastas (11. ay); kimyaterapi sonrası 8 ayda peritoneal ilerleme | 25. ayda öldü (MBO, ikinci dereceli peritonit) |
*İyi diferansiyeli GAS serisi; yalnızca başlangıçta CCRT ile tedavi edilen alt grup gösterilmiştir. BSO, bilateral salpingo-ooforektomi; CCRT, eşzamanlı kimyaterapi-radyoterapi; CRT, kimyaterapi-radyoterapi; MBO, malign bağırsak tıkanıklığı; NACT, yardımcı kimyaterapi; NED, hastalık kanıtı yok; NR, bildirilmedi; RT, radyoterapi.
Yalnızca kimyaterapi-radyoterapiye yanıt çalışmalar boyunca kötüydü: bir serideki beş hastanın hiçbir yanıt vermedi, buna karşılık takip cerrahisi üç hastada remisyon sağladı (). 3–6 ay içinde erken başarısızlık çoğunlukla node-pozitif hastalıkta görüldü (). Hastamızın 25 aylık genel sağkalımı, sistematik derlemede II evre hastalık için bildirilen 38 aylık ortalamanın altında kalmaktadır ().
Tartışma
Bu olgu, GAS literatürüne üç gözlem eklemektedir: belgelenmiş tanı zorlukları, nesnel olarak ölçülmüş radyodirenç ve tanı anındaki evreleme görüntülemesinde saptanamayan ancak zamanlaması belirlenemeyen histolojik olarak doğrulanmış peritoneal yayılım.
Tanı zorlukları
Servikal sitoloji ve ilk biyopsi hastamızda tanı koydurmamıştır; HPV tabanlı tarama ve sitolojinin GAS’ı HPV bağımsızlığı, sönük sitoloji ve derin endoservikal büyüme nedeniyle sık sık kaçırması bildirimiyle uyumludur. Bu olguda olduğu gibi, postmenopozal bir kadında büyük hidrometra, GAS’a işaret eden bir bular olarak tanımlanmış olup daha derin örneklemeyi gerektirmelidir.
Farklı tanı
GAS, gastric farklılaşma gösterdiğinden, yalnızca MUC6 veya HIK1083 ekspresyonu servikal kökeni kanıtlamaz ve metastatik gastrointestinal veya pankreatobilyer adenokarsinom başlıca farklı tanüdür. Tek bir belirteç kesin değildir. GAS genellikle p16-negatif veya leke leke ve CK7-pozitiftir; değişken PAX8 ve CK20 ekspresyonu gösterir. SATB2 ve CDX2 intestinal kökeni destekler; ancak bazı GAS olgularında CDX2 ekspresyonu bildirilmiştir.
HNF4α, doku içinde endoservikal bez neoplastik lezyonlarının duyarlı bir belirteci olarak öne çıkmış olup 77% duyarlılık ve 95% özgüllük değerlerine sahiptir ve alkol ile sabitlenmiş sitolojide de bildirilmiştir. Bununla birlikte, HNF4α aynı zamanda gastric, kolorektal, pankreas ve bilyer adenokarsinomlarda da ekspres edilir; değeri kombinasyonundadır, çünkü HNF4α-pozitif, SATB2-negatif ve CDX2-negatif profil endoservikal kökeni destekler. Hastamızda sitolojinin negatifiği göz önüne alındığında, HNF4α immünositokimyasının GAS’ın sitolojik saptamasını iyileştiren bir araç olarak değerlendirilmesi gerekebilir. Olgumuzda CK7-pozitif, CK20-negatif, CDX2-negatif ve p16-negatif profil, negatifik yüksek riskli HPV PCR’sı ve negatifik endoskopi ile abdominal görüntüleme primer GAS’ı desteklemiştir. Ancak bu profil baş başına üst gastrointestinal veya pankreatobilyer kökeni hariç tutmaz ve gastric-spesifik belirteçler olan SATB2 ve HNF4α çalışılmamıştır.
Radyodirenç ve cerrahinin rolü
İlaçlı kemoradyoterapi sonrası %23 tümör azalması, GAS’ın bilinen radyodirençliliğiyle uyumludur. Radyoterapiye yanıt oranları GAS’ta %50, tipik tipli adenokarsinomda %81,8 olup gastric tipli histoloji, definitive radyoterapiye tam yanıt alamamayı bağımsız olarak öngörür. Küçük bir seride kemoradyoterapi başarısızlığından sonra cerrahi remisyon sağlamış; son yıllarda yapılan çok merkezli gerçek dünya çalışması ise cerrahi dahil multimodal tedavinin hayatta kalmayı iyileştirebileceğini öne sürmüştür.
Bu veriler, hastamızda cerrahinin gerekçesini destekler; ancak uygulanan sıra, FIGO IIB hastalığı için standart değildir. Hastamızda kemoradyoterapi, brakiterapi ve radikal cerrahi, ciddi toksisite (radyasyon proktiti, üreteral ve vezikovajinal fístüller, büyük kanama) izlemiş; sonrasında görülen başarısızlık pelvik değil peritoneal bölgede olmuştur. Ek pelvik tedavinin seçilen GAS hastalarına fayda sağlayıp sağlamadığı tek bir olgudan hareketle belirlenemez.
Peritoneal yayılım
Peritoneal ve omental metastazlar cerrahi sırasında histolojik olarak doğrulanmış; tanı anındaki abdominal MRI ve göğüs BT’sinde pelvik dışı hastalık gösterilmemiştir. Cerrahinin yaklaşık altı month gecikmesi ve tedavi sonrası görüntilemenin yalnızca pelvise sınırlandırılması nedeniyle, bu hastalığın tanı anında var olup radyolojik olarak gizli kaldığı ya da tedavi ve izleyen gecikme sırasında geliştiği belirlenemez. GAS, omental, peritoneal ve ekstral yayılıma eğilim gösterir; bu yayılım genellikle ilk cerrahide saptanır ve ameliyat öncesi görüntilemeyle kaçırılabilir. Bu nedenle, ileri evre GAS’ta definitive kemoradyoterapi öncesi staging laparoskopisi veya peritoneal sitoloji, değerlendirilmeye değer bir strateji olabilir; ancak bu popülasyonda kazancı ve tedavi yönetimine etkisi çalışılmamıştır ve olgumuzdan yola çıkarak çıkarılamaz.
Prognostik faktörler
GAS, her evrede tipik tipli adenokarsinomaya göre belirgin derecede kötü prognoz sunar; daha düşük hastaya özgü hayatta kalma ve daha yüksek ileri evrede başvuru oranı ile karakterizedir (, ). Bildirilen kötü prognoz faktörleri arasında ileri FIGO evresi, lenf nodu tutulumu, parametriyal invazyon, derin stromal invazyon ve limfovasküler space invazyonu yer alır (, , ). 150 olgunluk sistematik derlemesinde beş yıllık hayatta kalma oranı %26,7 olup nüksler çoğunlukla uzak metastaz biçiminde ortaya çıkmıştır ().
Hastamız bu özelliklerden birkaçını bir araya getiriyordu: tanıda parametriyal tumur, rezidüer tümörde kalınlaşmış stromal invazyon ve limfovasküler space invazyonu, ameliyat sırasında da peritoneal metastaz. 25 aylık toplam hayatta kalması, bu yüksek riskli profil ile uyumludur.
Moleküler manzara ve terapötik hedefler
GAS için optimize edilmiş sistemik tedavi tanımlanmamıştır; güncel yönetim genel rahim boynu kanseri yönergelerini izlemektedir (, ). Gastrik fenotip temelli floropirimidin–platina dayalı rejimler önerilmiş olsa da, üstünlüklerini destekleyen prospektif karşılaştırmalı veri bulunmamaktadır. HER2 hedefli tedavi, CPS ile seçilen immün nokta inhibitörleri ve claudin 18.2 hedefli ajanlar GAS’ta halen araştırma aşamasındadır. GAS için özel olarak tasarlanmış ilk randomize faz III denemesi devam etmektedir (). Hastamız, belirgin radiodirenceye rağmen bir platin duyarlılığına işaret eden yaklaşık sekiz aylık ilerlemesiz hayatta kalma göstermiştir. GAS’a özgü takip önerileri bulunmamaktadır.
Güçlü ve zayıf yönler
Bu olgu raporunun temel güçlü yönü, tanıdan ölüme kadar uzanan tam uzunlamasına belgelemedir; bu belgeye tanısal tuzaklar, radyolojik yanıt, evreleme görüntülemesinde saptanmayan peritoneal yayılımın histolojik doğrulaması, toksisite ve yaşamın sonundaki bakım, benzer evre ve tedavili yayınlanmış olgularla karşılaştırilarak dahil edilmiştir.
Birkaç sınırlama söz konusudur. Tek bir olgu olması nedeniyle, tedavi ile sonuç arasındaki nedensel ilişkileri ya da evreleme laparoskopinin ya da pelvik tedavi yoğunlaştırmasının değerini ortaya koyamaz. İmunohistokimyasal panel eksikti: mideye özgü belirteçler (MUC6, HIK1083), SATB2 ve HNF4α çalıştırılmadı, bu nedenle metastatik üst gastrointestinal ya da pankreatobilyer köken kesin olarak dışlanamaz. HER2, tamir edilemeyen eşleşme proteinleri ve moleküler profilleştirme çalıştırılmadı ve ovaryen ve meme kanseri aile öyküsüne rağmen üreme hücresi (germlin) testi yapılmadı. Detaylı radyoterapi ve brakiterapi dozimetrisi mevcut değildi. Cerrahi altı ay ertelendi ve peritoneal hastalığın tanıda mevcut olup olmadığı belirlenemez.
Pratik dersler
-
Negatif sitoloji ve tanı koymayan yüzeysel biyopsi GAS’ı hariç tutmaz; postmenopozal bir kadında derin bir endoservikal kitle veya büyük hidrometra, tekrar veya daha derin örneklemeyi gerektirir.
-
Konvansiyonel görüntüleme, GAS’ta peritoneal yayılımı alt değerlendirebilir (, ); kesin kemoradyoterapi öncesinde stadyal laparoskopi veya peritoneal cytoliyin yönetimi iyileştirip iyileştirmediği bilinmemektedir ve ileri düzey değerlendirme gerektirmektedir.
-
Kemoradyoterapi sonrasında kötü radyolojik yanıt, cerrahi kurtarma öncesinde karın dahil olmak üzere tam stadyalımı tetiklemelidir.
-
Bu hastada pelvik tedavi yoğunlaştırması önemli toksisite ile birlikteydi ve takiben görülen başarısızlık peritonealdi; GAS’ta kemoradyoterapi sonrası cerrahinin fayda-toksite dengesi bireysel olarak değerlendirilmelidir.
-
HER2, MMR/MSI, PD-L1 CPS ve mümkünse kladin 18.2, tanı aşamasında test edilmeli, hastalık sürecinin sonunda değil.
-
Çok modlu tedavinin gecikmesine yol açan sağlık sistemi engelleri, bu agresif tümörün kötü prognozunu daha da kötüleştirebilir.
Sonuçlar
GAS, postmenopozal kadınlarda derin bir endoservikal kitle veya büyük hidrometra varlığında, sitoloji ve ilk biyopsi negatif olsa bile şüphelenilmelidir. Radyodirençliliği ve peritoneal yayılıma eğilimi, pelvik tedaviye odaklanan stratejilerin bazı hastalar için yeterli olmayabileceğini göstermektedir; ancak tek bir olgu bunun kanıtlanmasını sağlamaz. Stadyal laparoskopi ve tanı aşamasında kapsamlı biomarker testi ile Amerika Latinası’ndan hastaları da içeren çok merkezli kayıtların ileri düzeyde değerlendirilmesi, histolojiye özgü yönetimi yönlendirmek için gerekmektedir.
Hasta görüşü
Hasta, yayın önerildiğinde huzursuzlatıcı sedasyon altındaydı ve kendi anlatısını veremiyordu; bakış açısı kocası tarafından aktarıldı. Ona göre, tedavilerinin yoğunluğuna rağmen hastalığının olumsuz seyri karşısında hayal kırıklığını ifade etti. Tıbbi ekip tarafından prognozu ve sınırlı seçenekleri konusunda dürüst iletişim kurulmasının, konfor ve onur odaklı huzursuzlatıcı bakıma bilinçli bir geçişi mümkün kıldığını belirtti.
Açıklamalar
Veri erişim açıklaması
Çalışmada sunulan özgün katkılar makale içinde yer almaktadır; ileri düzeydeki başvurular ilgili yazar yönünde yapılabilir.
Ahlak açıklaması
Bu olgu raporu, kurumsal araştırma ahlak komitesi (IRB No. 0392–2026) tarafından onaylanmıştır. Hasta, yayın önerildiğinde huzursuzlatıcı sedasyon altındaydı ve rıza verecek durumda değildi; bu nedenle bu olgu raporunun yayınına ilişkin yazılı aydınlatılmış rıza, potansiyel olarak tanımlanabilir görüntüler veya veriler dahil olmak üzere, yasal yetkili temsilcisi olarak kocası tarafından alınmıştır.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayını için finansal destek alınmadığını beyan etmiştir.
Tesekkürler
Yazarlar, MRI incelemelerini değerlendiren ve Şekil 1‘nin dilim seçimini ve açıklamalarını gözden geçiren radyolog Dr. Natalia Zúñiga’yı teşekkürlerle anmaktadır.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka açıklaması
Yazar(lar), bu el yazısının oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanıldığını beyan etmiştir. Bu el yazısının düzenlenmesi sırasında yazarlar, dil düzenlemesi, literatür taraması, el yazısının yapilandırılması ve hakem yanıtları ile MRI figürünün açıklamasına yardımcı olmak için Claude (Anthropic) kullanmıştır. Tüm klinik veriler yazarlar tarafından hastanın tıbbi kayıtlarından elde edilmiştir. Yazarlar tüm içeriği gözden geçirmiş, doğrulamış ve düzenlemiştir; makalenin bütünlüğü ve doğruluğu için tam sorumluluk üstlenmektedir.
Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metin (alt text) Frontiers tarafından yapay zekânın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların da gözden geçirmesini içeren doğruluk için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
Tümör Sınıflandırması Editör Kurulu. Kadın Üreme Organı Tümörleri. 5. baskı. Lyon: International Agency for Research on Cancer (2020).
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Stolnicu S, Barsan I, Hoang L, Patel P, Terinte C, Pesci A ve ark. Uluslararası Endoservikal Adenokarsinom Kriterleri ve Sınıflandırması (IECC): serviks endoserviksin invaziv adenokarsinomları için yeni bir patojenetik sınıflandırma. Am J Surg Pathol. (2018) 42:214–26. doi: 10.1097/pas.0000000000000986
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Kojima A, Mikami Y, Sudo T, Yamaguchi S, Kusanagi Y, Ito M ve ark. Müköz adenokarsinomda gastrik morfoloji ve immunofenotip kötü prognozu öngörür: uterus serviksin müköz adenokarsinomu. Am J Surg Pathol. (2007) 31:664–72. doi: 10.1097/01.pas.0000213434.91868.b0
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Nishio S, Mikami Y, Tokunaga H, Yaegashi N, Satoh T, Saito M ve ark. Serviks uterinde gastrik tipli müköz karsinomun analizi — kötü prognoza sahip agresif bir tümör: çoklu merkezli bir çalışma. Gynecol Oncol. (2019) 153:13–9. doi: 10.1016/j.ygyno.2019.01.022
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
Gordhandas S, Kahn R, Sassine D, Aviki E, Baltich N, Nelson B, Catchings A ve ark. Cerviksli Peutz–Jeghers sendromu hastalarında gastric tipli adenokarsinom: edebiyatın sistematik derlemesi ve önerilen tarama kılavuzları. Int J Gynecol Cancer. (2022) 32:79–88. doi: 10.1136/ijgc-2021-002997
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Tjokroprawiro B, Sulistya HA, Wijaya N, Rahma AA, Novitasari K, Ulhaq R ve ark. Cerviks tipli gastric adenokarsinomun klinikopatolojik özellikleri ve sonuçları: sistematik derleme. AJOG Glob Rep. (2026) 6:100623. doi: 10.1016/j.xagr.2026.100623
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Gonzalez-Bosquet E, Gonzalez S, Ortiz Peidro L, Sousa Cacheiro S, Rojo Muchacho L. Cerviks adenokarsinomunun tanısisinde zorluklar: klinik olgu ve edebiyat derlemesi. Cureus. (2026) 18:e104304. doi: 10.7759/cureus.104304
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Karamurzin Y, Kiyokawa T, Parkash V, Jotwani A, Patel P, Pike MC ve ark. Gastric tipli endoservikal adenokarsinom: alışılmadık metastatik desenler ve kötü prognozlu agresif bir tümör. Am J Surg Pathol. (2015) 39:1449–57. doi: 10.1097/PAS.0000000000000532
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Kuruma A, Kodama M, Hori Y, Sato K, Fujii M, Isohashi F ve ark. definitive radyoterapiye kötü yanıt ile ilişkili rahim ağzı gastric tipli adenokarsinom. Cancers. (2022) 15:170. doi: 10.3390/cancers15010170
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Zhang Y, Liang L, Uscher E, Liu J, Ramalingam P.
Uterin servikste neoadjuvan terapi ile mukinoz adenokarsinomun gastrik tipli, hücreleri temiz karsinom taklit eden olgusu. Int J Clin Exp Pathol. (2015) 8:11798–803.- Google Scholar
- Makalede referans göster
-
Wei M, Zhang T, Zhu Z, Zhang Y, Liu Y, Duan R.
16 olguluk gastrik tipli endoservikal adenokarsinomun klinik tanısı ve tedavi analizi. Clin Exp Obstet Gynecol. (2022) 49:176. doi: 10.31083/j.ceog4908176- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referans göster
-
Tremblay E, Samouëlian V, Carmant L, Auclair M, Undurraga M, Barkati M ve ark.
Endoserviksin gastrik tipli adenokarsinomu: cerrahi ile dirençli davranışın aşılması mümkün. Gynecol Oncol Rep. (2023) 50:101282. doi: 10.1016/j.gore.2023.101282- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referans göster
-
Wen X, Yu L, Liu X, He X, Zhao Y, Li G.
Gastrik tipli endoservikal adenokarsinom: bir olgu raporu ve literatür taraması. Front Oncol. (2024) 14:1341068. doi: 10.3389/fonc.2024.1341068- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referans göster
-
Liu A, Yang M, Zou H, Gong X, Zeng C.
Gastrik tipli endoservikal adenokarsinomun sitolojik özellikleri: üç olgu raporu ve literatür taraması. Med (Baltimore). (2024) 103:e40149. doi: 10.1097/md.0000000000040149- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referans göster
-
Yang L, Wang Y, Cai J, Xiong Y, Li J, Zhou Q ve ark.
Gastrik tipli endoservikal adenokarsinomun yeni ultrasonografik özellikleri ve tanı ipuçları: bir olgu serisi. Front Oncol. (2025) 15:1572438. doi: 10.3389/fonc.2025.1572438- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- Makalede referans göster
-
Noda, Tokuyama, Sumita, Kita, Tsuta, K. Hepatocyte nuclear factor 4α, rahim endoservikal adenokarsinomaları ve ön lezyonları için duyarlı bir işaretçi olarak. Hum Pathol. (2025) 155:105714. doi: 10.1016/j.humpath.2025.105714
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Noda, Sando, Kita, Tsuta. Hepatocyte nuclear factor 4 alfa immunositokimyası: alkol ile sabitlenen smear’lerde endoservikal glandüler lezyonların tespitinde kullanışlı bir işaretçi. Cancer Cytopathol. (2025) 133:e70034. doi: 10.1002/cncy.70034
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Chang, Kang, Zhuo, Liu, Zang, Li ve ark. Gastrik tipli endoservikal adenokarsinomanın kapsamlı klinik analizi: gerçek dünyaya dayalı çok merkezli çalışma. Ann Med. (2025) 57:2584735. doi: 10.1080/07853890.2025.2584735
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Nishio, Matsuda, Iwata, Yamagami. Uterin ekservikste gastrik tipli adenokarsinom: klinik özellikler ve geleceğe yönelik yönler. Jpn J Clin Oncol. (2024). doi: 10.1093/jjco/hyae019
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Kang, Kim, Nam, Lee, Park, Kim ve ark. Gastrik tipli histoloji, cerrahiyle tedavi edilen servikal adenokarsinomada bağımsız olarak kötü sağlıyı öngörür. Anticancer Res. (2026) 46:3927–37. doi: 10.21873/anticanres.18254
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Ehmann, Sassine, Straubhar, Praiss, Aghajanian, Alektiar ve ark. Servikste gastrik tipli adenokarsinom: klinik sonuçlar ve genomik sürücüler. Gynecol Oncol. (2022) 167:458–66. doi: 10.1016/j.ygyno.2022.10.003
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Garg S, Nagaria T, Clarke B, Freedman O, Khan Z, Schwock J, et al. Moleküler karakterizasyon: mide tipi endoservikal adenokarsinomayı nesil dizileme ile değerlendirmek. Mod Pathol. (2019) 32:1823–33. doi: 10.1038/s41379-019-0305-x
- Pubmed Özeti
- CrissRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Kaur H, Kolin DL, Lin LH, Nucci MR, Parra-Herran C. Mide tipi endoservikal lezyonlar ve ayırıcı tanılarında Claudin-18 ve mutasyon yandaş immunohistokimya. Am J Surg Pathol. (2025). doi: 10.1097/PAS.0000000000002342
- Pubmed Özeti
- CrissRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Yasutake N, Yokawa Y, Tanaka T, Mishima R, Komamizu M, Kuga R, et al. Uterin servikste mide tipi adenokarsinomada ve HPV ile ilişkili adenokarsinomada Claudin-18 ekspresyonu. Histopathology. (2025). doi: 10.1111/his.70066
- Pubmed Özeti
- CrissRef
- Google Scholar
- Referansı makalede görüntüle
-
Wang S, Zhou X, Niu S, Chen L, Zhang H, Chen H, et al. (2023). Mide tipi endoservikal adenokarsinomada HER2 değerlendirmesi ve prognoz önemi. Mod Pathol. 36:100148. doi: 10.1016/j.modpat.2023.100148
- CrissRef
- Google Scholar
- Referansen makalede görüntüle
-
Gao S, Song Y. Mide tipi servikal adenokarsinomalı 100 hastanın klinik patolojik ve moleküler özellikleri. Diagn Pathol. (2025) 20. doi: 10.1186/s13000-025-01666-7
- Pubmed Özeti
- CrissRef
- Google Scholar
- Referansen makalede görüntüle
-
Cibula D, Raspollini MR, Planchamp F, Centeno C, Chargari C, Felix A, et al. Servikal kanseri hastalarının yönetimi için ESGO/ESTRO/ESP kılavuzları – 2023 güncellemesi. Int J Gynecol Cancer. (2023) 33:649–66. doi: 10.1136/ijgc-2023-004429
- Pubmed Özeti
- CrissRef
- Google Scholar
- Referansen makalede görüntüle
-
Ulusal Kapsamlı Kanser Ağı.
NCCN Onkolojide Klinik Uygulama Kılavuzları: Servikal Kanser. Çevrimiçi olarak erişilebilir: https://www.nccn.org (Erişim: Ekim 2026).- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
-
ClinicalTrials.gov.
Tekrarlanma için yüksek risk faktörleri taşıyan ameliyat sonrası servikal gastrik tip adenokarsinomlu hastalarda paklitaksel ve platın bazlı eşlik eden kemoradyoterapi ile kısa süreli adjuvan kemoterapi platın bazlı monoterapi eşlik eden kemoradyoterapi ile karşılaştıran çok merkezli randomize çalışma. Çevrimiçi olarak erişilebilir: https://clinicaltrials.gov/study/NCT06870565 (Erişim: Ekim 2026).- Google Scholar
- Makalede referansı görüntüle
Özet
Anahtar kelimeler
olgu raporu, gastrik tip adenokarsinom, HPV bağımsız servikal adenokarsinom, hidrometra, peritoneal karsinomatoz, radyodirenç
Başvuru
Arango Rivas AM and López Bernal LM (2026) Chemoradyoterapi sonrası peritoneal yayılım gösteren gastrik tip endoservikal adenokarsinom: olgu raporu ve literatür taraması. Front. Oncol. 16:1914847. doi: 10.3389/fonc.2026.1914847
Kabul Tarihi
20 Haziran 2026
Güncellenmiş
23 Ekim 2026
Kabul Edildi
26 Ekim 2026
Yayınlanma
11 Kasım 2026
16 – 2026
Pijush Kanti Dutta Pramanik, Galgotias Üniversitesi, Hindistan
Manabu Seino, Yamagata Üniversitesi, Japonya
Yuri Noda, Kansai Tıp Üniversitesi, Japonya
© 2026 Arango Rivas ve López Bernal.
Bu açık erişimli makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında dağıtılmaktadır. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf edilmesi ve kabul edilen akademik uygulama doğrultusunda bu dergideki orijinal yayının gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma uygun görülmektedir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma uygun görülmemektedir.
* Ana M. Arango Rivas, ana.arango@hotmail.com
Bu makalede ifade edilen tüm görüşler yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmayabilir. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Kaynak: Frontiersin ↗