Vaka Raporu makalesi
Front. Oncol., 11 Kasım 2026
Bölüm: Meme Kanseri
Hacim 16 – 2026 | https://doi.org/10.3389/fonc.2026.1883193
- YZ
Yuling Zhang 1
- BC
Bingfeng Chen 2
- JW
Jundong Wu 2
- SL
Siyue Lin 2
- CC
Chunfa Chen 2*
-
1. Guangdong, Shantou, Çin Shantou Tıp Fakültesi Cancer Hastanesi, Tıbbi Kalite Yönetimi Bölümü
-
2. Guangdong, Shantou, Çin Shantou Tıp Fakültesi Cancer Hastanesi, Meme Merkezi
Makale metrikleri
Görüntülemeler
Özet
Arka plan:
Medüller omar ileri metastuzu (ISCM), meme kanserinin nadir bir nörolojik komplikasyonudur. Trastuzumab deruxtecan (T-DXd), HER2-düşük metastatik hastalıkta güçlü bir merkezi sinir sistemi etkinliği göstermiş olsa da, ISCM’ye özgü aktiviteye ilişkin gerçek dünya kanıtları son derece sınırlıdır.
Vaka sunumu:
2021 yılında sternum metastazi ile eşlik eden hormon reseptör-pozitif (HR+), insan epidermal büyüme faktörü reseptör 2 (HER2)-düşük (1+) meme kanseri tanısı alan hastanın Temmuz 2025’te sağ üst ekstremitede şiddetli güç kaybı (Medical Research Council [MRC] 3/5 derecesi) ile başvurması üzerine servikal manyetik rezonans görüntüleme (MRI) ile C2 intramedüller lezyon saptandı ve acil cerrahi rezeksiyon ile laminoplasti gerçekleştirildi. Omurilik lezyonunun patolojik değerlendirmesi, meme kanseri kaynaklı intramedüller metastazı (ISCM) doğruladı ve HR-negatif (ER 0%, PR 0%), HER2-düşük (1+) profille yüksek Ki-67 indeksi (70%) ortaya koydu. Ameliyat sonrası iki ayın ardından takip omurilik MRI’sinde 9 mm’lik C2 nodülü, radyolojik olarak lokal nüks ya da hastalığın rezidüeli olarak şüphelenildi. Belirlenen HER2-düşük hedefi rehberliğinde hastaya, C1-C4 servikal omuriliğe yönelik modüle edilmiş yoğunluklu radyasyon tedavisi (30 Gy, 10 fraksiyon) ile eşzamanlı olarak T-DXd tedavisi verildi. Takip görüntülemeleri, omurilik nodülünde neredeyse tam radyolojik gerileme ve belirgin nörolojik iyileşme (motor gücün 4/5 derecesine yükselmesi) gösterdi. Eylül 2026 itibarıyla hasta, ameliyat sonrası 13 aylık takibinde sürdürülebilir hastalık kontrolüne ulaşmıştı.
Sonuç:
Bu olgu, metastatik tekrar biyopsinin uzaysal heterojenliği yakalama ve müdahale edilebilir hedefleri belirleme konusundaki kritik önemini vurgulamaktadır. Ayrıca, dirençli HER2-düşük ISCM için çok modlu tedavi stratejisi içinde T-DXd’nin omurilik içi terapötik etkinliğini destekleyen ikna edici gerçek dünya kanıtı sunmaktadır.
Giriş
Meme kanseri, merkezi sinir sisteminin (MSS) metastazlarında önde gelen bir nedendir. Bununla birlikte, intramedüller omurilik metastuzu (İOM), metastatik meme kanseri hastalarının %1’inden azında görülen, son derece nadir bir nörolojik komplikasyondur. İOM, genellikle hızlı ve ilerleyen bir nörolojik bozulma ve son derece kötü bir prognoz ile karakterizedir. Mikrok cerrahi rezeksiyon ve stereotaktik radyoterapi gibi lokal tedaviler belirtileri hafifletse de, sistemik tedavi seçenekleri kan-omurilik bariyeri nedeniyle ciddi şekilde kısıtlıdır (–).
Metastatik meme kanserinin klinik yönetimi, zamansal ve uzaysal tümör heterojenliği ile daha da karmaşıklaşmaktadır. Birincil tümör ile metastatik lezyonlar arasındaki reseptör uyumsuzluğu, özellikle hormon reseptörü (HR) ifadesinin kaybı, terapötik baskı altında klonal evrimin iyi belgilenmiş bir olgusudur (). Bu, lezyon yeniden biyopsisinin kritik önemini vurgulamaktadır. Eş zamanlı olarak, insan epidermal büyüme faktörü reseptörü 2 (HER2)-düşük meme kanserinin (farklı, müdahale edilebilir bir popülasyon olarak tanımlanan; immünhistokimya [İHK] 1+ veya 2+ ve negatif in situ hibridizasyon) tanımlanmasıyla büyük bir paradigma değişimi ortaya çıkmıştır ().
Trastuzumab deruxtecan (T-DXd), yeni nesil bir HER2 hedefli antikor-ilaç konjugatıdır ve terapötik manzarayı dönüştürmüştür. En önemli landmarks klinik çalışmalar, özellikle DESTINY-Breast04, T-DXd’yi HER2-düşük metastatic meme kanseri için bakım standardı olarak yerleştirmiş ve benzersiz hayatta kalma faydaları göstermiştir (). Buna ek olarak, ortaya çıkan veriler, T-DXd’nin MSS metastazlarına karşı güçlü intrakranial aktiviteye sahip olduğunu, muhtemelen topoizomeraz I inhibitörü yükünün yüksek membran geçirgenliği ve bunu takip eden bystander (çevre etkisi) etkisiyle kolaylaştırıldığını göstermektedir (, ). Bu ilerlemelere rağmen, T-DXd’nin özellikle İOM’daki etkinliğini değerlendiren gerçek dünya kanıtları son derece sınırdır.
Bu makalede, başlangıçta HR-pozitif/HER2-low (1+) meme kanseri tanısı alan ve çoklu tedavi sonrasında ISCM gelişen nadir olgu sunuyoruz. Reseksiyon edilen omurilik lezyonunun patolojik yeniden değerlendirmesi, HER2-low (1+) durumunun korunduğu bir sırada tam HR kaybı gösterdi. Bu rapor; cerrahi rezeksiyon, radyoterapi ve T-DXd’nin birleştirildiği çok modallı bir yaklaşım aracılığıyla elde edilen klinik ve radyolojik yanıtı vurgulayarak, bu nadir ve agresif metastatik sunumun yönetimine dair kritik içgörüler sağlamaktadır.
Olgu sunumu
Mart 2021’de 48 yaşında bir kadın kurumumuza başvurmuş ve sol meme kütlesinin ile biyopsisi ile bilateral aksiller lenf nodlarının iğne biyopsisi yapılmıştır. Patolojik inceleme, bilateral aksiller lenf nodu tutulumu ile birlikte invaziv meme karsinomunu doğrulamıştır. Primer tümörün İHC analizi HR+ ve HER2-low profili göstermiştir: estrogen reseptörü (ER) %70 zayıf pozitif, progesteron reseptörü (PR) %60 zayıf pozitif, HER2 (1+) ve Ki-67 proliferasyon indeksi %45’tir. Stadyumlandırma bilgisayarlı tomografisi (BT), sol meme tümörünün yayıl yerel infiltrasyonunu, bilateral aksillalarda ve sol göğus duvarında çoklu lenf nodu metastazlarını kemik metastazını işaret eden sternumda heterojen yoğunluğu ortaya koymuştur. Başlangıç klinik stadyumlandırması cT4bN2M1 (HR+/HER2-low metastatik meme kanseri) olup, kontralateral aksiller tumulum eşlik eden gizli sağ meme primerine güçlü şüphe uyandırmıştır.
2021 yılının Mart ve Ağustos ayları arasında hastaya, over fonksiyon baskılaması ve bifosfonan tedavisiyle eşlik eden, dört kür epirubisin plus siklofosfamid ardından dört kür doketaksel (EC-T rejimi) içeren sistemik tedavi verildi. 8 Eylül 2021 tarihinde alınan yeniden evreleme amaçlı pozitron emisyon tomografisi-bilgisayarlı tomografi taraması, sol memenin üst dış kadranında artan bir nodül (yaklaşık 2,1 × 1,6 × 1,3 cm) saptadı. Bu lezyon orta derecede florodeoksglukoz tutulumu (maksimum standartlanmış tutulum değeri 3,1), düzensiz lobüle kenarlar ve komşu göğus duvarı cildiyle fokal yapışıklık gösteriyordu. Belirtilmeli olarak, önceden tutulan bilateral koltuk altı lenf nodüllerinde tamamıyla metabolik yanıt gözlemlendi ve anormal florodeoksglukoz tutulumu yoktu. Bununla birlikte, sternum cisminde kalıcı hipermetabolizmayla birlikte osteosklerotik değişiklikler, artan kemik hastalığıyla uyumluydu.
Çok disipliner bir ekip görüşmesinin ardından hastaya 13 Eylül 2021 tarihinde sol total mastektomi ve sol koltuk altı lenf nodülü diseksiyonu uygulandı. Ortaya çıkan göğus duvarı defekti, alt karın bölgesinden alınmış kalınlığının üçte biri kadar deri greftiyle rekonstrüe edildi. Ameliyat sonrası patolojik değerlendirme, önceki sistemik tedaviyle uyumlu belirgin tedavi etkileri gösterdi. Kapsamlı kesit alma yalnızca, yoğun fibrozisle çevrili, hayatta kalmış metastaza kanıt göstermeyen, minimal boyutlu bir histolojik grade II invaziv duktal karsinom odağı ortaya çıkardı; limfovasküler veya perinüral invazyon bulgusu yoktu. Sol koltuk altında ise belirgin tedaviye bağlı değişiklikler gösteren üç ayrı fibrotik nodül saptandı; özellikle geri alınan on lenf nodülünün tamamı hayatta kalmış metastazdan arındırılmıştı (0/10).
Önemli bir bulgu olarak, rezidüel primer tümörün çoklu bölge örneklemesi, HR ekspresyonunda belirgin uzaysal heterojenillik ortaya koydu. Üç ayrı numune arasındaki immünhistokimyasal profiller şöyleydi: Numune 1 ER (<1%), PR (–), HER2 (–) ve Ki-67 (%25); Numune 2 ER (<1%), PR (<1%), HER2 (–) ve Ki-67 (%30); Numune 3 ise ER (%50), PR (%60), HER2 (–) ve Ki-67 (%10) gösterdi. Ameliyat sonrasında, finansal kısıtlamalar nedeniyle hastalandan BRCA1/2 üreme hattı testi ve ilk hat CDK4/6 inhibitör tedavisi reddetti. Sonuç olarak, bakım amaçlı sistemik rejimi, over fonksiyon baskılaması (goserelin) ile aromataz inhibitörü (eksemestan) ve zoledronik asit tedavisinin birleşiminden oluştu.
Temmuz 2025’te hasta, yeni başlangıçlı sağ üst ekstremit zayıflığı ile başvurdu. Nörolojik muayene, belirgin lokalize parezi (Tıbi Araştırma Konseyi [MRC] derecesi 3/5) doğruladı. Bazal nörolojik durum McCormick II. derece, ECOG performans durumu 1 olarak sınıflandırıldı (Tablo 1). Servikal manyetik rezonans görüntüleme (MRG), C2 seviyesinde intramedüller bir lezyon ve alt medulladan T2 omurunun üst sınırına kadar uzanan kapsamlı siringomeli ile birlikte saptadı (Şekiller 1A, B). Radyolojik olarak, ayırıcı tanı öncelikle intramedüller metastaz ile primer omurili tümörü arasında değerlendirildi. Yaygın hastalığı ekarte etmek için kapsamlı bir sistemik yeniden evreleme değerlendirmesi yapıldı. Tüm vücut kemik taraması, visseral ultrasonografi ve serum tümör belirteçleri aktif kafa içi dışı ilerlemesiz ortaya koydu; göğüs BT, yalnızca stabil osteosklerotik sternum metastazını doğruladı.
Tablo 1
| Zaman noktası | Motor güç (MRC derecesi) | Duyusal işlev | Yürüme ve günlük bakım becerisi | McCormick derecesi | ECOG PS |
|---|---|---|---|---|---|
| Temmuz 2025 (Ameliyat öncesi) |
SUL: 5, KUL: 3 BAA: 5 |
Belirtiler yok | Yürüyebilir ancak hafif etkilenmiş; günlük aktivitelerde bağımsız. | II | 1 |
| Ağustos 2025 (Ameliyat sonrası) |
SUL: 3, KUL: 2 BAA: 3 |
Boyun seviyesinin altında azalmış ağrı ve sıcaklık duysu | Kısmi parapleji; tekerlekli sandalye; ciddi ölçüde sınırlı bakım. | IV | 3 |
| Nisan 2026 (Takip) |
SUL: 5, KUL: 4 BAA: 4 |
Boyun seviyesinin altında süregelen azalmış ağrı ve sıcaklık duysu | Bağımsız yürüme geri kazandı; bakımdaki iyileşme belirgin. | II | 2 |
Nörolojik işlev ve performans durumunun dinamik değerlendirilmesi.
BAA, İki taraflı alt ekstremite; ECOG PS, Doğu İşbirlikli Onkoloji Grubu Performans Durumu; SUL, Sol üst ekstremite; MRC, Tıbbi Araştırma Konseyi; KUL, Sağ üst ekstremite.
Şekil 1
26 Ağustos 2025’te hastaya başka bir merkezde C1-C3 medüller tümör rezeksiyonu, pia rekonstrüksiyonu, duraplasti ve C1-C3 laminoplasti uygulandı. Ameliyat sırasında tümör jöleysi kıvamında ve kırılgandı, çevre omurilik parankimine göre belirsiz doku düzlemi gösteriyordu. Bu olumsuz özelliklere rağmen, yüksek güçlü mikroskobik görüntüleme altında maksimal sitoredüksiyon sağlandı ve ameliyatın sonunda makroskopik olarak görülebilir tümör kalmadı.
Ameliyat sırasında yapılan frozen section analizi, intramedüller metastatik karsinom yönünde ön tanı verirken, kesin patolojik ve İHC değerlendirmeleri meme kökenli metastatik adenokarsinom olduğunu doğruladı. Metastatik köken, epitel ve meme özgü belirteçlerde yaygın pozitiflik gösteren kapsamlı bir İHC paneli ile kesin olarak ortaya kondu: CK7 (+), GATA3 (+), GCDFP-15 (+) ve Mammaglobin (+). Belirgin malign epitel morfolojisi nedeniyle primer omuriliğin tümörleri elendi; TTF-1 ve Napsin A’daki (pulmoner kökeni ekleyen) negatif boyama, PAX-8’deki (jinekolojik ve renal kökenleri ekleyen) negatif boyama ve CK20’deki (gastrointestinel kökeni ekleyen) negatif boyama ile diğer yaygın primer odaklardan gelen metastazlar sistematik olarak elendi. Metastatik lezyon aynı zamanda HR-negatif durum (ER 0%, PR 0%), HER2-low profil (4B5 klonu üzerinden İHC 1+) ve yüksek Ki-67 proliferasyon indeksi olan %70 de gösterdi.
Ameliyatı takiben hastada derin nörolojik kötüleşme gelişti; bu, servikal seviyenin altında eksik parapleji ve azalmış ağrı ve sıcaklık duyarlılığı olarak ortaya çıktı. Hastacur tekerlekli sandalyeye bağımlı hale geldi ve günlük bakım için ağır derecede destek aldı; fonksiyonel durumu dramatik şekilde McCormick IV. derece ve 3 ECOG skoru düzeyine düştü (Tablo 1). Bu ciddi defisitleri ele almak için ameliyat sonrası dönemde erken dönemde yoğun nöro-rehabilitasyon başlatıldı.
Ameliyatı takiben iki ay sonra (Ekim 2025), takip amaçlı kontrastlı omuriliği MR’ı, rezeksiyon yatağında C2 seviyesinde belirgin şekilde kontrast alan 9 mm’lik bir nodül ortaya koydu ve radyolojik olarak şüpheli lokal nüks veya rezidüel hastalık olarak tanımlandı (Şekiller 1C, D). Takiben hastaya C1-C4 segmentlerini hedefleyen modüle edilmiş yoğunluklu radyasyon tedavisi (10 fraksiyonda 30 Gy) verildi ve buna eş zamanlı olarak 250 mg dozda T-DXd ile sistemik hedefli terapi eşlik etti.
9 Ocak 2026 tarihinde yapılan nöroaksis izlem amaçlı kontrastlı MR görüntülemesi, C1-C3 rezeksiyon yatağında rezolvisyona uğrayan ameliyat sonrası değişiklikleri ve radyolojik olarak şüphelenilen C2 lezyonunun boyutunda belirgin azalmayı göstermiştir (Şekiller 1E, 1F). İntrakranial ya da atlanmış omurilik lezyonu gözlenmemiştir. 24 Mart 2026 tarihinde yapılan tüm omurilik MR görüntülemesi, solid tümörlerde yanıt değerlendirme kriterleri sürüm 1.1’e göre C2 nodülünde neredeyse tam radyolojik rezolvisyon ortaya koymuştur (Şekiller 1G, 1H) ().
Klinik olarak hastada dikkat çeken bir fonksiyonel toparlanma gözlenmiş; McCormick Derecesi II’ye ve ECOG performans durumu 1–2’ye geri dönmüştür. Sol üst uzuv motor gücü normalleşmiş (MRC derecesi 5), sağ üst ve bilateral alt uzuvlar ise derecesi 4’e iyileşmiştir. Yardımcı cihaz kullanmadan bağımsız yürümeyi başarıyla geri kazanan hastanın yürüme dayanıklılığı sınırlı kalmıştır (sürekli yürümeye 10 dakikadan uzun süre sonra da devam eden zorluklar). T-DXd tedavisi sırasında tedaviye ilişkili adverse olaylar, Adverse Olayların Ortak Terimolojisi Kriterleri (CTCAE) sürüm 5.0’a göre izlenmiştir; bunlar hafif yorgunluk, derecesi 1 nötropeni, hafif anemi, hafif hipokalemi ve geçici hafif-orta dereceli trombositenopeni içermiş; trombositoetik tedaviyle geçici olarak durdurulduktan sonra gerilemiştir. Derecesi 3 ve üzeri non-hematolojik toksisite, doz kesintisi ya da ilaç kaynaklı interstisyel hastalık/pnemoni gelişmemiştir. 2026 yılı Eylül ayındaki veri kesim tarihine kadar hastada ameliyat sonrası 13 aylık izlem tamamlanmış (T-DXd başlatıldıktan sonra 10 aylık ilerlemesiz hayatta kalma sağlanmış) ve lokal ile sistemik hastalık kontrolü sürdürülmüştür. Detaylı kronolojik seyir ve dinamik nörolojik değerlendirmeler Şekil 2 ve Tablo 1‘de özetlenmiştir.
Şekil 2
Tartışma
ISCM, meme kanserinin nadir ve yıkıcı bir nörolojik komplikasyonudur ve genellikle hızlı işlevsel gerileme ile belirgin, kötü prognozla seyretir (, ). Tarihsel olarak bu hastaların medyan genel hayatta kalma süresi son derece kötüdür ve 5,5 ile 7,2 ay arasında değişmektedir (, ). Bu çalışmada, cerrahi, radyoterapi ve T-DXd’i içeren çok modlu bir rejimle neredeyse tam klinik ve radyolojik yanıt elde edilen dirençli bir ISCM olgusunu bildiriyoruz. Kritik olan, bu terapötik yaklaşımın operasyonel dönemde doku yeniden değerlendirmesiyle yönlendirilmiş olmasıdır; bu değerlendirme, HR ifadesinin kaybedilmesi ancak hedeflenebilir HER2-low hedefinin korunmasıyla karakterize edilen kritik bir tedaviye bağlı klonal seçilimi ortaya koymuştur. Eylül itibarıyla hastamız, ameliyat sonrası 13 aylık hayatta kalma (T-DXd başlangıcından bu yana 10 aylık ilerlemesiz hayatta kalma) sürdürmekte ve hem derin nörolojik toparlanma hem de klinik olarak tarihsel hayatta kalma oranlarını aşarak önemli bir başarı sağlamıştır.
ISCM’nin klinik yönetimi tanı belirsizlikleriyle doludur. Kontrastlı MRG omar lezyonlarının değerlendirilmesinde temel taşı olmaya devam etse de, intramedüller metastazları primer omar tümörlerinden veya neoplastik olmayan mielopatilerden kesin biçimde ayırt edecek özgüllüğe sahip değildir. Daha da önemlisi, radyolojik görüntüleme lezyonunun dinamik moleküler fenotipini betimleyemez. Bu nedenle cerrahi girişim ayrılmaz bir çift amaç güder. Hem sinir sıkışıklığını hızla gidererek nörolojik işlevi kurtarır hem de biyarker yeniden değerlendirmesi için hayati öneme sahip doku sağlar. Olgumuzda, yalnızca temel veya ara profile güvenmek, etkisiz ve güncelini yitirmiş bir endokr bazlı yaklaşımı beraberinde getirirdi. Patolojik ve IHC doğrulaması, CK7, GATA3, GCDFP-15 ve Mammaglobin’de yaygın pozitiflik üzerinden meme kökenini kesin biçimde doğrularken, TTF-1, Napsin A, PAX-8 ve CK20’deki negatifleşme ile primer nörogliyal tümörleri ve diğer neoplastik olmayan uzak primerleri sistematik olarak dışladı. Bu kesin köken doğrulaması, modern onkoloji rehberlerindeki görüşü güçlendirir: klinik olarak uygun olduğunda, tedavi yönünün yanlış seçilmesinden kaçınmak için metastatik lezyonların histolojik ve biyarker açısından yeniden değerlendirmesi zorunludur.
Bu nadir intramedüller disseminasyonun patogenezi, farklı anatomik ve moleküler kolaylaştırıcıları içerir. Hastanın var olan sternum metastazı, Batson’un kapaksız venöz pleksünü—pulmoner filtrelenme etrafında biyolojik açıdan makul bir bypass sağlayan, retrograd bir ağ ve malign hücrelere merkezi sinir sistem eksenine doğrudan erişim sağlayan—güçlü biçimde işaret eder. Moleküler düzeyde, bu derin spinal tropizm, dinamik klonal seçilimi yansıtır. Hormon bağımlılığının kaybı ve proliferatif kapasitedeki belirgin artış (Ki-67 %70) muhtemelen bu alt klonlara gelişmiş invazif özellikler kazandırdı. Sinirsel mikrovirizonu başarıyla yerleştirmek için bu agresif hücreler, tümör kaynaklı metaloproteinazlar aracılığıyla kan-spinal bariyeri bozar ve ardından özellikle CXCL12-CXCR4 yolu olmak üzere belirli kemokin eksenlerini kullanır (, ). Bu güçlü biyolojik agresiflik, radyolojik açıdan yerel nüks ya da hastalık artığı olarak tanımlanan, 9 mm’lik C2 düğümünü içeren cerrahi sonrası erken MRI bulgularıyla uyumludur.
Terapötük baskı kaçınılmaz olarak klonal evrimi yönlendirir ve çoğu zaman primer ve metastatik odaklar arasında belirgin fenotipik farklılaşma ortaya çıkar. Hastamızda, HR ifadesinin tamamen kaybi ile HER2-low (1+) profilin korunması, endokriner temelli stratejilerden kritik bir sapma zorunluluğunu dayattı. Gerçek bir de novo fenotipik geçişten ziyade, bu HR-negatif profil muhtemelen terapötük baskıya sürüklenen klonal seçilimi ya da heterojen primer tümör içinde var olan, önceden mevcut HR-negatif tümör alt klonlarının seçici yayılımını yansıtır. Elbette raporumuzun bir sınırlaması, primer ve spinal örneklerden eşleştirilmiş nesil dizileme verisinin eksikliğidir. Sonuç olarak, bu agresif klonal seçilimi ve nadir spinal neurotropizmi yöneten kesin genomik sürücüler—edinilmiş ESR1 mutasyonları, PIK3CA varyasyonları ya da BRCA defektleri—belirsiz kalmaktadır. Yine de, bu moleküler kör noktasına rağmen, konvansiyonel IHC korunmuş HER2-low hedefini başarıyla yakaladı ve böylece antikor-ilaç konjugati müdahalesi için terapötük penceresini etkili biçimde açtı.
HER2-düşük hedefinin belirlenmesi, T-DXd’nin kullanımına yönelik terapötik gerekçeyi doğrudan ortaya koymuştur. DESTINY-Breast04 ve DESTINY-Breast12 ile DEBBRAH gibi öncü çalışmalar, HER2-düşük hastalıkta beyin metastazlarında T-DXd’nin etkinliğini güçlü biçimde doğrulamış olsa da (, , ), T-DXd’nin ISCM’ye karşı spesifik intraspinal aktivitesini belgeleyen gerçek dünya kanıtları son derece sınırdır. Ameliyat sonrasında yoğunluk modüle edilmiş radyoterapi ile sistemik T-DXd’nin eşzamanlı uygulaması nedeniyle, tek olgu tasarımında bu tedavilerin bağımsız katkılarını birbirinden ayırmak imkânsızdır. Hastamızda gözlemlenen klinik ve radyolojik yanıtın, uyumlu çoklu tedavi etkisinden kaynaklandığını öne sürüyoruz. Mekanistik açıdan, lokalize radyoterapinin kan-spinal merkezi sinir sistemi bariyerinde geçici bir bozulma oluşturarak, büyük antijen-türevli ilaç konjugat molekülünün merkez sinir sistemi içine nüfuzunu kolaylaştırmış olabileceğine dair teorik bir model öne sürüyoruz. Sistematik kanıtlar, radyoterapinin kan-beyin bariyeri geçirgenliğini artırabileceğini gösterse de (), spinal merkezi sinir sistemi parankiminde veya beyin omuriliği sıvısında T-DXd’ye ilişkin doğrudan farmakokinetik veri bulunmamaktadır ve T-DXd’nin intrakraniyel etkisi, aynı zamanda var olan tümör kaynaklı bariyer bozulmasından kısmen bağımlı olabilir. Bu nedenle, bu radyobiyolojik ilkelerin beyinden kan-spinal bariyerine dışa aktarılması, sıkı preklinik doğrulama gerektiren spekülatif bir hipotezdir. Yine de, nöral mikroçevre içine girdikten sonra, yüksek membran geçirgenliğine sahip topoisomeraz I inhibitörü yükü, optimal HER2 ifadesi lacking komşu heterojen tümör klonlarını yok ederek imzalı “bystander etkisini” ortaya koyabilir ().
Sonuçlar
Bu hastanın başarılı yönetimi, çok disiplinli ekip yaklaşımının ne kadar kritik olduğunu vurgulamaktadır. Nörocerrahi dekompresyon, hedefli radyoterapi ve T-DXd hedefli terapinin çok modlu birleşimi, önemli ölçüde nörolojik iyileşme sağladı ve omuriliği içeren hastalıkta dikkat çekici düzeyde kontrol elde etti. Sonuç olarak bu olgu, hassas onkoloji çağında metastatik yeniden biyopsinin kritik rolünü yeniden teyit ediyor ve HER2-düşük meme kanserinde nadir görülen omurilik içi metastazlarda T-DXd’nin birleşik terapötik çerçeve içinde kullanımına yönelik değerli gerçek dünya kanıtı sunuyor.
Açıklamalar
Veri erişim açıklaması
Çalışmada sunulan özgün katkılar makaleye/ek malzemeye dahil edilmiştir. İlgili tüm başvurular yazışan yazarlara yönlendirilebilir.
Etik açıklaması
İnsanların dahil edildiği çalışmalar, Shantou Üniversitesi Tıp Fakültesi Kanser Hastanesi etik kurulu tarafından onaylanmıştır. Çalışmalar yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütülmüştür. Katılımcılar bu çalışmaya katılmaya ilişkin yazılı aydınlatılmış onaylarını vermiştir. Bu olgu raporunun ve buna eşlik eden herhangi bir görüntünün yayımlanması için katılımcıdan yazılı aydınlatılmış onay alınmıştır.
Yazar katkıları
YZ: Biçimsiz analiz, Yazım – özgün taslak, Veri düzenleme, Gözetim, Doğrulama. BC: Metodoloji, Görselleştirme, Yazım – inceleme & düzenleme. JW: Kavramsal tasarım, Gözetim, Yazım – inceleme & düzenleme. SL: Veri düzenleme, Yazım – inceleme & düzenleme. CC: Kavramsal tasarım, Gözetim, Doğrulama, Görselleştirme, Yazım – özgün taslak.
Finansman
Yazar(lar), bu çalışma ve/veya yayımlanması için finansal destek alındığını beyan etmiştir. Bu çalışma, Çin Genç Araştırmacılar İnovasyon Fonu (Havale No. 20260812-01) tarafından desteklenmiştir.
Çıkar çatışması
Yazar(lar), bu çalışmanın, potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek herhangi bir ticari veya finansal ilişki olmadan yürütüldüğünü beyan etmiştir.
Üretken yapay zeka açıklaması
Yazar(lar), bu makalenin oluşturulmasında üretken yapay zekanın kullanılmadığını beyan etmiştir.
Bu makaledeki şekillerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekanın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların gözden geçirmesini de içeren makul çabalarla doğruluğunun sağlanması için gerekli özen gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini mutlaka temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
Zebrowski, A., Wilson, L., Lim, A., Stebbing, J., Krell, J.
Meme kanserinde intramedüller omuriliğe metastaz uzun vadeli sistemik kontrol ile ilişkilidir. Future Oncol (London England). (2010) 6:1517–9. doi: 10.2217/fon.10.118- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Scalia, G., Costanzo, R., Viola, A., Bonosi, L., Porzio, M., Giovannini, A. ve ark.
Meme kanserinden intramedüller omuriliğe metastazlar: sistematik derleme. Anticancer Res. (2023) 43:523–35. doi: 10.21873/anticanres.16189- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Lv, J., Liu, B., Quan, X., Li, C., Dong, L., Liu, M.
Malignansilerde intramedüller omuriliğe metastaz: kurumsal bir analiz ve derleme. OncoTargets Ther. (2019) 12:4741–53. doi: 10.2147/OTT.S193235- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Tonneau M, Mouttet-Audouard R, Le Tinier F, Mirabel X, Pasquier D.
İntramedüller metastazlar için stereotaktik beden radyoterapisi: Oscar Lambret Merkezinde retrospektif bir seri ve sistematik derleme. BMC Cancer. (2021) 21:1168. doi: 10.1186/s12885-021-08901-6- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
-
Strickland BA, McCutcheon IE, Chakrabarti I, Rhines LD, Weinberg JS.
İntramedüller kompartmanda metastatik omur tümörlerinin cerrahi tedavisi. J Neurosurg Spine. (2018) 28:79–87. doi: 10.3171/2017.5.SPINE161161- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Padwale P, Sahay A, Juneja A, Patil AJ, Joshi S, Wadasadawala T ve ark.
İnvaziv meme karsinomunun yeniden değerlendirmesinde biyomarker uyumluluğu: Eşleşmiş örneklerin kapsamlı retrospektif gerçek dünya analizi. JCO Glob Oncol. (2025) 11:e2500358. doi: 10.1200/GO-25-00358- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Tarantino P, Hamilton E, Olaney S, Cortes J, Morganti S, Ferraro E ve ark.
Her2-düşük meme kanseri: patolojik ve klinik tablo. J Clin Oncol Off J Am Soc Clin Oncol. (2020) 38:1951–62. doi: 10.1200/JCO.19.02488- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Modi S, Jacot W, Wata H, Park YH, Vidal Losada M, Li W ve ark.
Her2-düşük metastatik meme kanserinde trastuzumab deruxtecan: Randomize, faz 3 Destiny-Breast04 denemesinin uzun süreli hayatta kalma analizi. Nat Med. (2025) 31:4205–13. doi: 10.1038/s41591-025-03981-4- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Arenhardt, M., Vieira, C. M., Nogueira-Rodrigues, A.
Beyin metastazlarının yönetiminde sistemik tedavi atılımları: HER2-pozitif meme kanseri için yeni bir çağ. Cancer Treat Res Commun. (2025) 45:100997. doi: 10.1016/j.ctarc.2025.100997- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Duan, F., Hua, X., Lu, W., Gui, X., Xie, J., Wang, X. ve ark.
Aktif beyin metastazı olan HER2-pozitif/pozitif olmayan metastatik meme kanseri hastalarında trastuzumab deruxtecan: retrospektif çok merkezli gerçek dünya çalışması. Breast Cancer Res. (2025) 27:135. doi: 10.1186/s13058-025-02088-5- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Eisenhauer, E. A., Therasse, P., Bogaerts, J., Schwartz, L. H., Argent, D., Ford, C. ve ark.
Solid tümörlerde yeni değerlendirme kriterleri: revize edilmiş RECIST yönergesi (versiyon 1.1). Eur J Cancer (Oxford Engl 1990). (2009) 45:228–47. doi: 10.1016/j.ejca.2008.10.026- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Villegas, A. E., Guthrie, T. H.
Meme kanserinde intramedüller omurili metastazı: klinik özellikler, tanı ve terapötik değerlendirmeler. Breast J. (2004) 10:532–5. doi: 10.1111/j.1075-122X.2004.21531.x- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Lee, S. S., Kim, M. K., Sym, S. J., Kim, S. W., Kim, W. K., Kim, S. B. ve ark.
Intramedüller omurili metastazları: tek merkezden deneyim. J Neuro-Oncol. (2007) 84:85–9. doi: 10.1007/s11060-007-9345-z- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Sung W, Sung M J, Chan J H, Manion B, Song J, Dubey A ve ark. Intramedullary spinal cord metastases: a 20-year institutional experience with a comprehensive literature review. World Neurosurg. (2013) 79:576–84. doi: 10.1016/j.wneu.2012.04.005
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Mut M, Schiff D, Shaffrey M E. Metastasis to nervous system: spinal epidural and intramedullary metastases. J Neuro-Oncol. (2005) 75:43–56. doi: 10.1007/s11060-004-8097-2
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Muller A, Homey B, Soto H, Ge N, Catron D, Buchanan M E ve ark. Involvement of chemokine receptors in breast cancer metastasis. Nature. (2001) 410:50–6. doi: 10.1038/35065016
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Alsabbagh R, Ahmed M, Alqudah M A, Hamoudi R, Harati R. Insights into the molecular mechanisms mediating extravasation in brain metastasis of breast cancer, melanoma, and lung cancer. Cancers (Basel) (2023) 15(8):2258. doi: 10.3390/cancers15082258
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
Vaz Batista M, Perez-Garcia J M, Cortez P, Garrigos L, Fernandez-Abad M, Gion M ve ark. Trastuzumab deruxtecan in patients with previously treated her2-low advanced breast cancer and active brain metastases: the debbrah trial. ESMO Open. (2024) 9:103699. doi: 10.1016/j.esmoop.2024.103699
- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
HartEOdeZDerieppeMPPGroeninkLHeymansMWOttenRet al.
Blood-brain barrier permeability following conventional photon radiotherapy – a systematic review and meta-analysis of clinical and preclinical studies. Clin Transl Radiat Oncol. (2022) 35:44–55. doi: 10.1016/j.ctro.2022.04.013- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
-
YamaneHItagakiTKajitaniK.
Trastuzumab deruxtecan for her2-positive breast cancer with central nervous system metastasis. Case Rep Oncol. (2025) 18:22–8. doi: 10.1159/000542761- Pubmed Abstract
- CrossRef
- Google Scholar
- View reference in article
Özet
Anahtar Kelimeler
meme kanseri, HER2-düşük, intramedüllerar omurili metastazı, trastuzumab deruxtecan, tümör heterojenitesi
Başvuru
Zhang Y, Chen B, Wu J, Lin S ve Chen C (2026) Case Report: Intramedullary spinal cord metastasis in HER2-low breast cancer: near-complete response to multimodal management and trastuzumab deruxtecan. Front. Oncol. 16:1883193. doi: 10.3389/fonc.2026.1883193
Müracat Tarihi
16 Mayıs 2026
Güncellenmiş
25 Ekim 2026
Kabul Edildi
29 Ekim 2026
Yayınlanma
11 Kasım 2026
16 – 2026
San-Gang Wu, Xiamen Üniversitesi Birinci Bağlı Hastanesi, Çin
Rong Mu, CSL Parkville, Avustralya
Nur Aycan, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Türkiye
© 2026 Zhang, Chen, Wu, Lin ve Chen.
Bu makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli olarak dağıtılmıştır. Kabul edilmiş akademik uygulamalarla uyumlu şekilde, özgün yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin atıf edilmesi ve bu dergideki özgün yayının gösterilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma mümkündür. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izin verilmez.
*İletişim: Chunfa Chen, chenchunfa@stu.edu.cn
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

