ÖZET
Enjeksiyonluk yumuşak doku dolgu maddelerinden etkili hacimlendirme, uygun uygulama özellikleri ve sürdürülebilir biostimülasyonu bir araya getirmesi beklenmektedir; ancak bu özelliklerin aynı anda sağlanması zor olmaktadır. Hyalüronik asit (HA) hidrogelleri iyi enjeksiyonabilirlik sunar, ancak sürdürülebilir biostimülasyon kapasitesi sınırlıdır; partiküler biostimülatörler ise doku yeniden formasyonunu teşvik eder, ancak uygulama özelliklerini bozabilir. 58S biyoaktif cam (58S BG) mikro küreciklerini çapraz bağlanmış HA içine dahil ederek enjeksiyonluk bir kompozit geliştirdik ve bunu fizikokimyasal, reolojik, biyolojik ve in vivo uç noktalar açısından saf HA ve kalsiyum hidroksiapatit (CaHA) mikro kürecikli HA (CaHA + HA) ile karşılaştırdık. 58S + HA, gelişmiş viskoelastiklik (G′ = 205’e karşı 55.4 Pa; tanδ = 0.317’ye karşı 0.895) gösterdi ve CaHA + HA’ya göre belirgin şekilde daha düşük ekstrüzyon gücü (4.6’ya karşı 11.0 N) sağladı; ayrıca 90 gün boyunca sürekli Si ve Ca salınımı sağladı. In vitro koşullarda 58S + HA sitouyumluluğu korudu, COL1A1, COL3A1 ve FN1’i yukarı düzenledi ve TNF-α ya da IL-6’da artış göstermedi. 180 günlük tavşan subkutan implantasyonunda 58S + HA, anormal inflamatif infiltrasyon ya da doku hasarı olmadan, karşılaştırmalı olarak daha belirgin fibröz stroma ve doku iyileşmesi gösterdi. Bu bulgular, 58S BG dahil etmenin HA temelli dolgu maddelerinin biostimülatör işlevini, uygun uygulama özelliklerini koruyarak uzatabileceğini gösteriyor ve çok işlevli yumuşak doku dolgu maddesi gelişimi için klinik odaklı bir stratejiyi destekliyor.
1. Giriş
Enjeksiyonluk yumuşak doku dolgu maddeleri, hacim artırma, kontur düzeltme ve kırışıklık azaltma amacıyla yaygın olarak kullanılmaktadır (Lemperle ve ark., 2003; Dayan ve Bassichis, 2008; Li ve ark., 2023; Jiang ve ark., 2019). Klinik performansları, hacim artırıcı kapasiteleri, enjeksiyonabilirlikleri, viskoelastik davranışları ve doku etkileşimlerine bağlıdır; ancak bu özelliklerin aynı anda optimize edilmesi zordur. Konvansiyonel dolgu maddeleri çoğunlukla fiziksel hacim artışı sağlar, buna karşılık sürdürülebilir doku yeniden formasyonunu da teşvik eden formülasyonlara yönelik ilgi artmaktadır. Hijyenik asit (HA) bazlı dolgu maddeleri, olumlu güvenlik profilleri nedeniyle pazarı domine etmekte, ancak sınırlı biyo-uyarıcı kapasiteleri bileşik yaklaşımlara yönelik ilgini artırmaktadır. Bu nedenle, enjeksiyonabilirliği, viskoelastik desteği ve sürdürülebilir biyolojik uyarıcı etkiyi dengeleyen dolgu formülasyonlarının geliştirilmesi, önemli bir çeviri (klinik dönüşüm) zorluğunu oluşturmaya devam etmektedir.
Hyalüronik asit (HA), biyouyumluluğu, biyobozunabilirliği, yerleşik klinik kullanımı ve hyaluronidase ile geri döndürülebilir olması nedeniyle en yaygın kullanılan dolgu malzemelerinden biridir (Kablik et al., 2009; Heitmiller et al., 2021; Liu et al., 2019). Çapraz bağlanmış HA hidrogeller, ayarlanabilir viskoelastikliğe sahip enjekte edilebilir bir matris sağlar ancak sürdürülebilir doku yeniden formasyonunu uyarma konusunda sınırlı içsel kapasiteye sahiptir (Heitmiller et al., 2021; Liu et al., 2019). Kalsiyum hidroksiapatit (CaHA) gibi partikül biyostimülatorlerin eklenmesi bu sınırı ortadan kaldırır; CaHA mikrokürecikleri klinik olarak jel taşıyıcılarında (örneğin karboksimetilselüloz içeren Radiesse®) kullanılmış ve HA hidrogellerle araştırılmıştır (Avelar et al., 2025; Driscoll et al., 2025; Haddad et al., 2025; Nowag et al., 2023; Van Loghem, 2025; Wollina ve Goldman, 2020; Durkin et al., 2021; Massidda, 2023; Fakih-Gomez ve Kadouch, 2022). Ancak, formülasyon ve uygulama koşullarına bağlı olarak CaHA içeren formülasyonlar enjeksiyon direnci ve yerel inflamatuar yanıtlarla ilgili zorluklar sunabilir; partikül eklenmesi ayrıca reolojik ve ekstrüzyon davranışını daha da değiştirebilir; bu da alternatif partikül fazlarının uygulama, mekanik, bozunma ve biyolojik aktiviteyi nasıl etkilediğini değerlendirmenin gerekliliğini ortaya koyar. Biyoaktif cam (BG), kademeli çözünmesi biyolojik açıdan ilgili iyonları serbest bıraktığı için umut verici bir alternatif sunar.
Mineral partiküllerin nispeten yavaş dönüştürülmesinin aksine, biyokamak camı fizyoloşik koşullar altında kademeli olarak çözünür ve fibroblast aktivitesini, hücre dışı matris üretimini ve makrofaj inflamatuar sinyallemesini düzenleyebilen çözünür Si ve Ca iyonlarını salar (Hench, 1991; Xynos ve ark., 2000; Jones, 2013; Arcos ve Vallet-Regí, 2010; Reffitt ve ark., 2003; Zheng ve ark., 2021; Fan ve ark., 2022; Liu ve ark., 2023; Kaou ve ark., 2023; Dong ve ark., 2017; Hooshmand ve ark., 2021). Özellikle biyokamak camından salınan ortosilik asidin fibroblastlarda tip I kolajen sentezini uyardığı gösterilmiştir ve bu, cam bazlı malzemelerle gözlemlenen biyostimülatuar etkiler için doğrudan mekanistik bir temel sağlar (Reffitt ve ark., 2003; Valerio ve ark., 2004). Kalsiyum iyonları hücell dışı matris düzenlemesine ve hücre sinyallemesine katkıda bulunur ve birleşik Si–Ca salınması koordineli rejeneratif yanıtları destekleyebilir. Biyokamak camı bileşimleri arasında 58S biyokamak camı (58 wt% SiO₂), nispeten yüksek çözünme aktivitesi ve sürekli iyon salınmasına sahip amorf bir camdır (Jones, 2013; Arcos ve Vallet-Regí, 2010; Rastegar Ramsheh ve ark., 2021; Sepulveda ve ark., 2001). 45S5 Bioglass® ile karşılaştırıldığında, 58S sodyumsuzdur, ani pH değişimlerinden kaçınır ve sürekli Ca ve Si salınmasını korurken daha kontrol edilebilir çözünme profili sunar. Böylece 58S biyokamak camının HA içine katılması tamamlayıcı bir biyostimülatuar mod sağlar: çapraz bağlanmış HA, enjekte edilebilir yumuşak dizi formülasyonları için uygun, nemli ve viskoelastik bir matris sağlarken, 58S biyokamak camı kademeli olarak çözünüp Si ve Ca içeren çözünme ürünleri salan nispeten çözünür bir partikül fazı sunar ve iyon kaynaklı biyostimülatuar etkiler için potansiyel sağlar. Nispeten kalıcı kalsiyum fosfat bazlı partiküllerle karşılaştırıldığında, 58S biyokamak camının kademeli çözünme davranışı, malzeme yeniden formülasyonu için ayrı bir strateji sunar. Biyokamak camı, kolajen ilişkili matriste yeniden formülasyonu destekleyebilen ve yerel hücresel ve inflamatuar mikrov çevreyi düzenleyebilen biyoaktif iyonların çözünür bir deposu olarak hizmet verir.
Bu avantajlara rağmen, HA temeli dolgu malzemelerinde kullanılan 58S biyoaktif cam mikro kürecikleri; formülasyon mekanikleri, enjekte edilebilirliği, iyonların kalıcı salınımı, kollajenle ilişkili yanıtlar ve doku yeniden formasyonu açısından sistematik olarak değerlendirilmemiştir. 58S biyoaktif cam mikro küreciklerinin çapraz bağlanmış HA içine dahil edilmesinin, HA’nın elverişli matris ve kullanım özelliklerini korurken iyon kaynaklı kalıcı biyoaktivite sağlamaya başlayacağını öne sürdük. Aynı kürecik yüklemesinde partikül içeren karşılaştırma grubu olarak CaHA + HA kullanıldı. Saf HA, CaHA + HA ve 58S + HA; fizikokimyasal, reolojik, dejegrasyon, sitouyumluuluk, kollajenle ilişkili ve inflamatuar uç noktalar açısından in vitro olarak karşılaştırıldı; iki partikül içeren formülasyon (CaHA + HA ve 58S + HA) ise tavşanların deri altına yerleştirilmesi modeliyle daha ileri düzeyde değerlendirildi. Bu sayede 58S biyoaktif camın, HA temeli dolgu malzemelerinin kalıcı biyo-uyarıcı işlevini artırıp artıramayacağı ve elverişli kullanım özelliklerini koruyabilsin mi sorusu yanıtlanmaya çalışıldı. CaHA + HA’nın aynı kürecik yüklemesinde partikül içeren karşılaştırma grubu olarak dahil edilmesi, aynı HA matrisi içinde nispeten kalıcı bir mineral faz ile daha kolay dejegre olan bir biyoaktif cam fazı arasında doğrudan bir karşılaştırma yapma imkanı sağladı.
2 Materyaller ve yöntemler
2.1 Materyaller
Tetraetoksisilikat (TEOS), kalsiyum nitrat tetrahidrat (Ca(NO3)2·4H2O), trietil fosfat (TEP), diamonyum hidrogen fosfat ((NH4)2HPO4) ve amonyum hidroksit Sigma-Aldrich (St. Louis, MO, USA) tarafından temin edildi. Çapraz bağlanmış hyaluronic asit (HA) hidrogel (Aqua tipi, 12,0 mg/mL çapraz bağlanmış sodyum hialüronat, 2,0 mL ön doldurulmuş şırınkalar, hayvan kaynağı olmayan, fosfat tamponlu fizyolojik solüyon, pH 6,5–7,5) Bloomage Biotechnology Corporation Limited (Jinan, China) tarafından temin edildi.
2.2 Mikro küreciklerin hazırlanması
58S biyoaktif cam mikro kürecikler, sol-jel süreci ardından püskürterek kurutma (Chuni ve ark., 2023) kullanılarak hazırlandı. Kısa özetle, tetraetil ortokilikat (TEOS), kalsiyum nitrat tetrahidrat ve trietil fosfat, yaklaşık 58 ağırlık % SiO₂, 33 ağırlık % CaO ve 9 ağırlık % P₂O₅’e karşılık gelen 60:36:4 mol oranında (SiO₂:CaO:P₂O₅) birleştirildi ve homojen bir jel oluşana kadar 24 saat karıştırıldı. Jel elde etmek için jel 60 °C’de 48 saat olgunlaştırıldı, ardından 120 °C’de 24 saat kurutuldu ve 600 °C’de 4 saat kalsine edildi. Elde edilen cam bilyeli değirmende öğütülüp 400 gözlü elekten geçirildi. Elekten geçirilen toz, küresik kürecikler elde etmek için püskürterek kurutuldu.
CaHA mikro kürecikleri, geleneksel kimyasal çöktürme süreci ardından püskürterek kurutma ile hazırlandı. Kalsiyum nitrat tetrahidrat ve diamonyum hidrojene fosfat, pH 10,0 ve 40 °C’de 1,67 Ca/P mol oranında tepkimeye sokuldu, ardından olgunlaştırma, yıkama ve kurutma uygulandı. Elde edilen toz, küresik kürecikler oluşturmak için püskürterek kurutuldu ve 600 °C’de 2 saat kalsine edildi.
2.3 Mikro küreciklerin karakterizasyonu
58S BG’nin amorf yapısı, X-ışını kırınımı (XRD, Bruker D8 Advance, Almanya) ile Cu Kα ışını kullanılarak doğrulandı. Parçacık boyutu dağılımı, lazer kırınımı parçacık boyutu analizörü (Malvern Mastersizer 3.000, Birleşik Krallık) kullanılarak ölçüldü. Zeta potansiyeli, Zetasizer Nano ZS (Malvern Instruments, Birleşik Krallık) kullanılarak ölçüldü. Morfoloji ve element bileşimi, enerji dağılımlı X-ışını spektroskopisi (EDS) ile eşleştirilmiş taramalı elektron mikroskobu (SEM, Hitachi SU8010, Japonya) ile gözlemlendi.
2.4 Enjeksiyonluk formülasyonların hazırlanması
Üç farklı formülasyon hazırlandı: (1) Saf HA, mikroküresiz çapraz bağlanmış HA hidrogelden oluşuyor; (2) CaHA + HA, 58S + HA için kullanılan mikroküre yüklemesiyle aynı mikroküre yüklemesinde HA hidrogel içinde dağılan CaHA mikrokürelerinden oluşuyor; ve (3) 58S + HA, HA hidrogel içinde %30 ağırlık oranında dağılan 58S BG mikrokürelerinden oluşuyor. %30 ağırlık oranında mikroküre yüklemesi, klinik olarak yerleşmiş CaHA bazlı dolgu malzemelerinin partikül içeriği aralığıyla uyumlu olacak şekilde seçildi (Radiesse® ağırlıkça yaklaşık %30 CaHA mikroküresi içerir); böylece önerilen formülasyonun partikül konsantrasyonu açısından mevcut klinik ürünlerle karşılaştırılabilir olması sağlandı. 58S + HA formülasyonu, homojen bir dağılım elde etmek için çift-asymetrik santrifüj karıştırıcıda 2000 rpm’de 5 dk süreyle karıştırıldı. Aksi belirtilmedikçe, partikül bileşiminin karşılaştırılmasını kolaylaştırmak için partikül içeren formülasyonlarda aynı HA taşıyıcı ve mikroküre yüklemesi kullanıldı.
2.5 Reolojik karakterizasyon
Reolojik ölçümler, 25 mm paralel plak geometrisi (Burdick and Prestwich, 2011) ile donatılmış bir dönüştürücü reometre (Anton Paar MCR 302, Avusturya) kullanılarak gerçekleştirildi. Frekans tarama deneyleri, lineer viskoelastik bölge içinde kalan bir %1 kayma değerinde 0,1 ile 10 rad s⁻¹ arasında yürütüldü. Karma viskozite (η*), depolama modülü (G′) ve kayıp modülü (G″) kaydedildi. Her formülasyonun göreceli elastik ve viskoz katkıları karakterize etmek için kayıp tanjenti (tanδ = G″/G′) hesaplandı.
2.6 Ekstrüzyon kuvveti testi
Ekstrüzyon kuvveti, 1 mL şırınga ve 27 kalibre iğne ile donatılmış bir evrensel deney makinesi (Instron 5967, Amerika Birleşik Devletleri) kullanılarak ölçüldü (Faivre et al., 2021). İtici, dakikada 10 mm sabit hızda sıkıştırıldı ve ortaya çıkan kuvvet–yer değiştirme eğrisi kaydedildi. Durunmuş durum ekstrüzyon kuvveti, eğrinin plato bölgesinden hesaplandı. Ölçülen değer, belirtilen şırınga, iğne ve yüklemeler altında enjeksiyonabilirliği gösteren bir deney göstergesi olarak kullanıldı.
2.7 In vitro degradasyon
In vitro yıkılım, simüle edilmiş vücut sıvısında (SBF) 37 °C’de gerçekleştirildi. Mikrokürecikler, 1 mg/mL oranında SBF içine yerleştirildi. Önceden belirlenen zaman noktalarında (1, 3, 7, 14, 30, 60, 90. gün) süpernatantlar silisyum (Si), kalsiyum (Ca) ve fosfor (P) konsantrasyonlarının indüktif eşleşmiş plazma optik emisyon spektrometrisi (ICP-OES) ile analiz edilmesi için toplandı. SBF’nin pH değeri de ölçüldü. Kitle geri kazanımı, kurutulmuş artıkların tartılmasıyla belirlendi.
2.8 Hücre kültürü
İnsan sünnet derisi fibroblastları (HFF’ler) ve RAW 264.7 makrofajları, Çin Bilimler Akademisi Hücre Bankası’ndan (Shanghai, Çin) temin edildi. Hücreler, 37 °C’de ve %5 CO2’li nemlendirilmiş atmosfer altında, %10 ineği fetüs serumu ve %1 penisilin-streptomisin ile zenginleştirilmiş DMEM ortamında kültüre edildi.
2.9 Materyal ekstrelerinin hazırlanması
Materyal ekstreleri, ISO 10993-12 ve GB/T 16886.12 kılavuzlarına uygun olarak hazırlandı. Kısa şekilde, her formülasyon steril bir kabıya konuldu ve 0,2 g/mL çıkış oranında tam DMEM kültür ortamına yerleştirildi. Numuneler, ara sıra karıştırılarak 37 °C’de ve %5 CO2’li nemlendirilmiş atmosfer altında 24 saat inkübasyona bırakıldı. Inkübasyonun ardından, ekstreler tozlu maddenin uzaklaştırılması için 3.000 rpm’de 10 dakika santrifüj edildi ve süpernatantlar 0,22 μm steril filtreden geçirildi. Elde edilen ekstreler, CCK-8, RT-qPCR ve Sirius boyama dahil tüm in vitro hücre bazlı deneylerde kullanıldı.
2.10 Sitotoksikite testi
Ekstrelerin sitouyumluluğu, CCK-8 testi ile değerlendirildi. Hücreler, 96 kuyucuklu plakalara 5 × 10³ hücre/kuyruk yoğunluğunda ekildi. 24 saatin ardından, kültür ortamı her formülasyonun ekstre ortamıyla değiştirildi. Hücreler 1, 3 ve 5. günde inkübasyon bırakıldı. Hücre canlılığı, 1. günde Blank grubuna göre normalize edildi.
2.11 Zamanlı kantitatif PCR (RT-qPCR)
Toplam RNA, TRIzol reaktörü kullanılarak ayırıldı. RT-qPCR, StepOnePlus sisteminde SYBR Green Master Mix kullanılarak gerçekleştirildi. Aşağıdaki genler analiz edildi: kolajen I (COL1A1), kolajen III (COL3A1), fibronektin (FN1), α-düz kas aktini (ACTA2), tümör nekroz faktörü-α (TNF-α), interleukin-6 (IL-6) ve interleukin-10 (IL-10). Ev sahipliği yapan gen olarak GAPDH kullanıldı. Göreli gen ifadesi, 2^(-ΔΔCt) yöntemiyle hesaplandı. RT-qPCR için kullanılan primer dizileri Tablo 1’de listelenmiştir. Tüm primerler Sangon Biotech (Şanghay, Çin) tarafından sentezlendi ve erime eğrisi analiziyle özgüllüğü doğrulandı.
TABLE 1
| Gene | Species | Forward primer (5′→3′) | Reverse primer (5′→3′) | Amplicon size (bp) |
|---|---|---|---|---|
| COL1A1 | Human | GTGCGATGACGTGATCTGTGA | CGGTGGTTTCTTGGTGTGTTG | 139 |
| COL3A1 | Human | TGGACCCACGGGTCTTCT | GACGGGATCCAGGTTCTCCA | 122 |
| FN1 | Human | CGGTGGCTGTCA GTTCAAAG | AAACCTCGGCTTCCTCCATAA | 148 |
| ACTA2 | Human | GTGTTGCCCCTGAAGAGCAT | GCTGGGACATTGAAAGTC | 106 |
| GAPDH | Human | GGAGCGAGATCCCCCAA | GGCTGTTGTCACTACTTCTCATGG | 197 |
| TNF-α | Mouse | CCCTCACACTCAGATCATCTTCT | GCTACGACGTGGGCTACAG | 105 |
| IL-6 | Mouse | TAGTCCTTCTACCCC | TTGGTCCTTAGCCACTCCTTC | 113 |
| IL-10 | Mouse | GCTCTTACTGACTGGCAGAG | CGCAGCTCTAGGAGCATGTG | 124 |
| GAPDH | Mouse | AGGTCGGTGACGACGTTG | TGTAGACCATGTAGTGAGGTCA | 123 |
Gerçek zamanlı kantitatif PCR için kullanılan primer dizileri. HFF hücreleri için insan primerleri, RAW 264.7 hücreleri için ise primer primerler kullanıldı.
2.12 Sirius kırmızı boyama
Fibroblastlar 24 kuyucuklu plakalara ekildi ve 3 ve 5 gün boyunca 12,5 μg/mL konsantrasyonda formülasyon özütleriyle muamele edildi. Sirius kırmızı boyama, üreticinin protokolüne uygun olarak gerçekleştirildi. Kollajen içeriği, boyanın çözülmesi ve 540 nm’de absorbansın ölçülmesiyle kantitatif edildi.
2.13
In vivo subkutan implantasyon
Tüm hayvan prosedürleri, Çin Bilimler Akademisi Wenzhou Enstitüsü Hayvan Bakımı ve Kullanımı Komitesi (IACUC) tarafından incelendi ve onaylandı (onay no: WIUCAS24030506). Toplamda altı Yeni Zelanda beyaz tavşan kullanıldı; her zaman noktası (90. ve 180. gün) için üç tavşan ayrıldı. Enjeksiyondan önce tavşanlara izofluran ile narkoz uygulandı (uyutma için %3–4, sürdürme için %1,5–2,5 ve 1–2 L/min oksijen akışı). Her tavşanın sırt derisine altı enjeksiyon bölgesi yerleştirildi; üçü sol tarafta, üçü sağ tarafta olacak şekilde. İki formülasyon (CaHA + HA ve 58S + HA), önceden belirlenmiş bir rastgeleleştirme prosedürüne göre sol veya sağ tarafa ayrıldı ve belirli bir taraf üzerindeki tüm üç bölge aynı formülasyonla dolduruldu (bölge başına 0,5 mL). Tüm enjeksiyonlar, sırt subkutan dokusunu hedefleyen standartlaştırılmış bir subkutan enjeksiyon protokolüne following aynı deneyimli araştırmacı tarafından gerçekleştirildi. Tavşan biyolojik deney ünitesi (n = 3) olarak kabul edildi; her bir tavşandaki enjeksiyon bölgeleri ise aynı biyolojik ünitenin içinde yer alan tekrarlı bölgeler olarak değerlendirildi. Enjeksiyondan 90 ve 180 gün sonra tavşanlara derin izofluran narkozu altında, aş dozda sodyum pentobarbital (100 mg/kg) intravenöz enjeksiyonuyla eutanasi uygulandı. Deri örnekleri alındı, %4 paraformaldehitte fikse edildi, parafin gömüldü ve dilimlendi. Dilimler histolojik değerlendirme için hematoksilin ve eozin (H&E) ile boyandı.
2.14 İstatistiksel analiz
Tüm nicel veriler ortalama ± ortalamanın standart hatası (SEM) olarak sunulmuştur. In vitro deneyleri üç kez (n = 3 bağımsız deney) tekrarlanmıştır. In vivo çalışmada biyolojik deney birimi tavşan olmuş, zaman noktası başına n = 3 alınmış ve değerlendirme niteliksel olduğu için histolojik bulgular betimleyici olarak incelenmiştir. Nicel in vitro verilerinin (Figürler 1d–f dahil) istatistiksel anlamlılığı tek yönlü ANOVA ile belirlenmiş, çoklu karşılaştırmalar için Tukey post-hoc testi uygulanmıştır. p-değeri < 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.
FIGÜR 1
3 Bulgular
3.1 58S BG mikroküreciklerinin karakterizasyonu
Figür 2a, 58S BG mikroküreciklerinin beş aşamalı hazırlanmasını ve bunların HA temeli içeren enjeksiyonluk bir formülasyona dahil edilmesini göstermektedir. Temsili bir fotoğraf, son formülasyonun standart bir şırınkaya doldurulmuş halini göstermektedir (Figür 2b). XRD deseni, keskin kristalin piklerin olmadığı geniş bir kırınım halesi sergilemiş ve 58S BG’nin amorf yapısını doğrulamıştır (Figür 2c). Lazer kırınımı, 58S mikrokürecikleri için medyan çapı (D50) 25 μm olan nispeten dar bir tanecik boyutu dağılımı gösterirken, CaHA mikrokürecikleri daha geniş ve daha büyük çaplara kaymış bir dağılım sergilemiştir (Figür 2d).
FIGÜR 2
SEM, düşük büyütmede boyutça homojen, çoğunlukla küresel 58S mikroküreciklerini (Figür 2e) ve yüksek büyütmede birleşmiş nanoküreciklerden oluşan pürüzlü, gözenekli bir yüzey dokusunu (Figür 2f) ortaya koymuştur. 58S mikroküreciklerinin zeta potansiyeli −35,0 mV olup, CaHA mikroküreciklerinden (−19,0 mV) belirgin derecede daha negatiftir (Figür 2g). EDS elementel eşleştirme, Ca, Si, O ve P’nin birey mikroküreciklerin tamamında homojen olarak dağıldığını göstermiştir (Figür 2h). Bu bulgular bir araya geldiğinde, küresel morfolojiye ve homojen elementel dağılıma sahip amorf 58S BG mikroküreciklerinin başarılı şekilde hazırlandığını ortaya koymaktadır.
3.2 HA temelli formülasyonların reolojik özellikleri ve enjeksiyonlabilirliği
Oscillatory reometri, HA temelli formülasyonların viskoelastik özelliklerini değerlendirmek için kullanıldı. Frekans taraması ölçümleri (Şekil 1a), tüm formülasyonlarda 0,1–10 rad s⁻¹ aralığında G′ değerinin G″ değerini geçtiğini ve baskın olarak elastik davranış gösterildiğini ortaya koydu. 1 Hz’de 58S + HA (205 Pa) ve CaHA + HA (200 Pa) G′ değerleri, saf HA jel (55,4 Pa) değerinden önemli ölçüde yüksekti (her iki karşılaştırma için p < 0,001; Şekil 1d), ancak iki partiküllü formülasyon arasında anlamlı bir fark gözlenmedi. Tüm formülasyonlar, kayma tepkili akış davranışına işaret eden karma viskozitede frekans bağımlı bir azalma gösterdi (Şekil 1b). 1 Hz’de tanδ değeri 58S + HA için 0,317 idi ve hem CaHA + HA (0,490; p < 0,01) hem de saf HA jel (0,895; p < 0,001) değerlerinden önemli ölçüde düşüktü; CaHA + HA da saf HA jel değerinden önemli ölçüde düşüktü (p < 0,001; Şekil 1e) ve bu da 58S + HA’da daha büyük nispi elastik katkı olduğunu gösterdi. Ekstrüzyon kuvveti ölçümleri (Şekil 1c), başlangıçta bir akma tepesinden sonra durağan durum plato’su gösterdi. 58S + HA’nın durağan durum kuvveti 4,6 N idi ve CaHA + HA (11,0 N; p < 0,001) değerinden önemli ölçüde düşüktü, bu da %58’lik bir azalmaya karşılık geliyordu; her iki partiküllü formülasyon da saf HA jel (1,8 N) değerinden önemli ölçüde yüksekti (her iki karşılaştırma için p < 0,001; Şekil 1f). Bütünüyle 58S + HA, CaHA + HA ile karşılaştırılabilir bir depolama modülüsü korurken, daha büyük nispi elastik katkı ve belirgin derecede daha düşük durağan durum ekstrüzyon kuvveti gösterdi.
3.3 In vitro 58S BG partikülleri biyoaktif cam mikroküreciklerinin in vitro yıkılım ve iyon salınım davranışı
58S biyoktav cam mikroküreciklerinin in vitro yıkılım davranışı, 90 günlük dönemde simüle edilmiş vücut sıvısında (SBF) incelendi. 0, 7, 30, 60 ve 90. günde elde edilen mikroküreciklerin SEM görüntüleri, mikrokürecik yüzeyinde kademeli morfolojik değişiklikler ortaya koydu (Şekil 3a). 0. günde mikrokürecikler, kompakt nanopartikül kümelerinden oluşan pürüzlü, taneli bir yüzeye sahipti. Yıkılım süresinin artmasıyla yüzey kademeli olarak aşınmış ve gözenekli hale gelmiş, 60–90. günde ise mikrokürecik yüzeyinde apatite benzeri mineral birikimiyle uyumlu iğne biçimli kristal çökeltileri gözlenmiş; bu durum, devam eden biyoktav yıkılımı ve yüzey mineralizasyonunu göstermektedir.
ŞEKİL 3
SBF’deki Si, Ca ve P iyon konsantrasyonları yıkılım süresince izlendi (Şekil 3b–d). Si, 7. günde hızla 65 mg L⁻¹ değerine ulaşmış ve 90. günde kademeli olarak 78.8 mg L⁻¹’e yükselmiştir (Şekil 3b). Ca başlangıçta 3. günde 145 mg L⁻¹ ile tepe noktasına ulaşmış, ardından 90. günde yaklaşık 80 mg L⁻¹ değerine düşmüştür (Şekil 3c); bu durum, salınım ardından apatit çökeltimiyle tutarlıdır. P, 25’ten yaklaşık 4.5 mg L⁻¹’e monoton biçimde azalmıştır (Şekil 3d). Kütle tutulumu 90. günde 97’den 71.5’e düşmüş, buna karşılık %28.5 kümülatif kütle kaybı gerçekleşmiştir (Şekil 3g). SBF pH’sı 7.40’tan 7.80’e kademeli olarak yükselmiştir (Şekil 3f). Bu sonuçlar birlikte, test edilen koşullar altında 58S biyoktav cam mikroküreciklerinin kademeli yıkılımı, sürdürülebilir iyon salınımı ve yüzey apatit oluşumu göstermektedir.
3.4 In vivo dönemsel dış dokuların yeniden şekillenmesi ve lokal doku yanıtı
In vivo performans, tavşanda deri altı enjeksiyon modeli kullanılarak değerlendirildi. Formülasyonlar dorsal deri altı katmanına enjekte edildi ve dokular 90. ve 180. günde alındı (Şekil 4a). Her iki zaman noktasında yapılan makroskopik inceleme, ülserasyon, nekroz veya şiddetli iltihaplanma olmadan belirgin sınırları çizilmiş tedavi alanlarını gösterdi; enjekte edilen materyaller hem CaHA hem de 58S gruplarında lokal kalmaya devam etti (Şekil 4b). 90. günde yapılan H&E boyaması, her iki grupda da implantların etrafında fibroz doku oluşumu ile hafif yabancı cisim yanıtını ortaya koydu; 58S grupnda karşılaştırmalı olarak daha belirgin fibroz stroma ve doku iyileşmesi gözlemdi. 180. günde 58S grupnda belirgin fibroz doku yeniden formülasyonu ve doku iyileşmesi sürerken, CaHA grupnda daha belirgin kalan materyal birikintileri ve fibroz kapsül oluşumu görüldü. Her iki grupda her iki zaman noktasında anormal iltihaplanlı infiltrat veya doku hasarı gözlemdi. In vivo değerlendirme öncelikle histolojik olduğundan, implantasyon bölgelerindeki iltihaplanma ve免疫 yanıtları doğrudan belirlenemedi. Yerel iltihaplanma ve免疫 yanıtlarını doğrudan değerlendiren daha ileri çalışmalar gereklidir.
ŞEKİL 4
3.5 In vitro biyolo değerlendirmesi
Hücre uyumluluğu, fibroblast ve makrofajlarda CCK-8 testleriyle değerlendirildi. 5 gün boyunca hiçbir formülasyon, Blank ile karşılaştırıldığında metabolik aktiviteyi anlamlı derecede azaltmadı (Şekil 5a). Tüm gruplarda zamana bağımlı artışlar gözler ve 5. günde 1. gunde Blank düzeyinin yaklaşık %134’ü (fibroblastlar) ve %168’i (makrofajlar) seviyesine ulaştı (Şekil 5d); bu, hücre metabolik aktivitesindeki zamana bağımlı artışlarla uyumludur. Bu sonuçlar tüm formülasyonların hücre uyumlu olduğunu desteklemektedir.
ŞEKİL 5
Kolajen üretimi Sirus kırmızı boyama ile değerlendirildi (Şekil 5b). 58S grubu en yüksek göreceli kolajen içeriğini gösterdi (Boş’un %148’ini), bunu CaHA (%122), saf HA (%108) ve Boş (%100) izledi. 58S grubundaki artış hem Boş’a (p < 0.001) hem de CaHA’ya (p < 0.05) göre anlamlıydı. Kolajenle ilgili gen ifadesi gerçek zamanlı PCR ile nicelendirildi (Şekil 5c). 58S + HA, COL1A1, COL3A1 ve FN1’i Boş’a göre sırasıyla 2.35-, 1.95- ve 2.55-kat artırarak (hepsi p < 0.001) CaHA + HA’dan (1.22-, 1.18-, 1.28-kat; p < 0.01) ve saf HA’dan (1.05-, 1.00-, 1.08-kat) anlamlı derecede yüksekti. ACTA2 yalnızca minimal değişiklikler gösterdi; 58S + HA yaklaşık 1.09-kat düzeyindeydi ve kolajenle ilgili genlerden belirgin biçimde düşüktü.
İlincüsel gen profilleri makrofajlarda değerlendirildi (Şekil 5e). CaHA + HA, TNF-α ve IL-6’yı anlamlı biçimde artırdı (sırasıyla 1.52- ve 1.62-kat; p < 0.05 ve p < 0.01) ve IL-10’u azalttı (0.73-kat); oysa 58S + HA, TNF-α, IL-6 ve IL-10’u bazale yakın düzeyde korudu (sırasıyla 1.18-, 1.03- ve 1.02-kat). Bu bulgular, 58S + HA’nın CaHA + HA’ya göre göreceli olarak daha sınırlı bir ilincüsel yanıt gösterdiğini ortaya koyar.
4 Tartışma
Enjeksiyonlu yumuşak doku dolgu maddelerinin geliştirilmesi, yalnızca yer kaplamaktan öteye geçerek uygun kullanım özelliklerini sürdürülebilir doku yeniden formasyonuyla birleştiren formülasyonlara doğru ilerliyor. Bu çalışmada, 58S biyoaktif cam mikrokürecikleri çapraz bağlanmış HA hidrojeline, degradabilen ve iyon salan partikül fazı olarak dahil edildi ve fizikokimyasal, reolojik, biyolojik ve in vivo uç noktalar açısından saf HA ve CaHA + HA ile karşılaştırıldı. Başlıca bulgular, 58S + HA’nın CaHA + HA’ya göre belirgin biçimde daha düşük ekstrüzyon gücüyle artmış viskoelastiklik göstermesi, 90 gün boyunca sürdürülebilir Si ve Ca salınımı, yükselmiş ilincüsel belirteçler olmadan artmış kolajenle ilgili yanıtlar ve in vivo uzun süreli doku yeniden formasyonunda göreceli olarak daha uygun sonuçlar olmasıydı.
58S BG mikro kürecikleri 25 μm medyan çapı, küresel morfoloji ve −35,0 mV zeta potansiyeli göstermiştir. 58S BG dahil edilmesi, depolama modülünü 55,4 Pa (saf HA) değerinden 205 Pa’ya çıkarmış ve tanδ değerini 0,895’ten 0,317’ye düşürerek baskın olarak elastik davranışı işaret etmiştir. Dikkat çeken bir şekilde, 58S + HA (205 Pa) ile CaHA + HA (200 Pa) arasındaki karşılaştırılabilir G′ değerlerine rağmen, 58S + HA’nın (4,6 N) ekstrüzyon kuvveti, CaHA + HA (11,0 N) değerine göre belirgin şekilde daha düşüktür. Depolama modülü başlıca küçük genlikli salınımlı deformasyon altında kütlesel viskoelastik tepkiyi yansıtırken, ekstrüzyon kuvveti iğne ve şırınga üzerinden kayma koşullarında akan direnci yansıtır. Dolayısıyla karşılaştırılabilir G′ değerleri, zorunlu olarak karşılaştırılabilir ekstrüzyon davranışını ima etmez. Bu fark, en azından bir kısmında, iki partikül fazı arasındaki partikül boyutu dağılımı, partikül morfoloji, yüzey pürüzlülüğü, aglomerasyon durumu ve çapraz bağlanmış HA ağı ile etkileşimler arasındaki farklarla ilişkili olabilir; ancak bu faktörlerin ekstrüzyon davranışına özgü katkısı, mevcut çalışmada doğrudan belirlenmemiştir (Kablik et al., 2009; Heitmiller et al., 2021; Kleine-Börger et al., 2022; Faivre et al., 2021; Zerbinati et al., 2022). Yüzey pürüzlülüğü, aglomerasyon durumu ve çapraz bağlanmış HA ağı ile etkileşimler arasındaki farklar, gözlemlenen ekstrüzyon davranışına katkıda bulunmuş olabilir.
58S BG fazının öne çıkan işlevsel farklarından biri, ilerleyici çözünme ve süregelen iyon salımıydı. 90 günlük çözünme sürecinde mikrokürecikler kütlesinin %71,5’ini korurken, SBF’de Si ve Ca konsantrasyonlarında süregelen değişimler gözlemdi; 90. günde Si 78,8 mg/L’ye ulaşırken Ca yaklaşık 80 mg/L düzeyinde kaldı ve pH 7,40’tan 7,80’e yükseldi. Bu sonuçlar, BG fazının statik bir partikül bileşeni gibi davranmak yerine, uzun bir süre boyunca biyolojik açıdan aktif kaldığını gösteriyor. Si ve Ca içeren çözünme ürünlerinin süregelen biçimde kullanılabilir olması, gözlemlenen biyolojik yanıtlar için makul bir dayanak sağlıyor; çünkü biyoaktif camlardan salınan iyonların hücre davranışını ve hücre dışı matriks oluşumunu etkilediğine dair bildirimler mevcuttur (Reffitt et al., 2003; Valerio et al., 2004; Rastegar Ramsheh et al., 2021).
CCK-8 analizleri, tüm formülasyonların hem fibroblastlarda hem de makrofajlarda sitouyumluğunu koruduğunu ve metabolik aktivitede anlamlı bir düşüş gözlenmediğini gösterdi. Metabolik aktivitedeki zamana bağlı artışlar, materyale bağlı bir canlılık azalmasından ziyade, korunan hücre metabolik aktivitesiyle uyumluydu. Sitouyumluluk ötesinde, 58S + HA’nın saf HA veya CaHA + HA’ya kıyasla belirgin ölçüde daha yüksek kollajenle ilişkili yanıtlar uyandırdığı görüldü. COL1A1, COL3A1 ve FN1 ifadesi sırasıyla Blank’a göre 2,35-, 1,95- ve 2,55-kat artarken, CaHA + HA daha mütevazı artışlar üretti (1,22-, 1,18-, 1,28-kat). Bu bulgular, 58S + HA’nın artırılmış biyolojik aktivitesinin, salt bir partikül fazının varlığından çok, 58S BG fazının özgün bileşimi ve çözünme davranışıyla ilişkili olduğunu düşündürüyor.
Kolajen ile ilişkili gen ifadesi, Sirius red boyama ile desteklendi; test edilen konsantrasyonda 58S + HA, Blank’ın %148’ine ulaşırken, CaHA + HA için bu oran %122, Pure HA için %108 olarak ölçüldü. Transkripsiyonel ve protein düzeyindeki yanıtlar arasındaki tutarlılık, 58S + HA’nın fibroblast düzeyinde ekstraselüler matris aktivitesini artırdığına dair uyumlu kanıtlar sunmaktadır. ACTA2 yalnızca minimal düzeyde değişim gösterdi (1,09 kat), kolajen ile ilişkili genlerden belirgin biçimde düşük; bu da 58S biyokamışının, test edilen koşullarda sağlam bir miyofibroblast farklılaşması olmadan matris birikimini teşvik ettiği izlenimini vermektedir (Reffitt et al., 2003; Valerio et al., 2004; Ray et al., 2021). CaHA + HA’nın aksine, TNF-α ve IL-6’yı belirgin biçimde artıran (sırasıyla 1,52 ve 1,62 kat) ve IL-10’u azaltan (0,73 kat) CaHA + HA’nın tersine, 58S + HA üç inflamatuvar markörü de bazal düzeye yakın korudu (sırasıyla 1,18, 1,03 ve 1,02 kat); bu da artan kolajen ile ilişkili yanıtın, değerlendirilen inflamatuvar genlerde belirgin bir artışla eşleşmediğini göstermektedir.
In vitro bulgular, tavşan subkutan implantasyonundan sonra uzun süreli dizi yanıtta yansıtıldı. 90. ve 180. günlerdeki H&E boyama, her iki parçacık içeren grupta implantların etrafında fibroz dizi oluşumu ile hafif yabancı cisim yanıtı gösterdi. CaHA + HA’ya kıyasla, 58S + HA her iki zaman noktasında da malzemenin etrafında karşılaştırmalı olarak daha belirgin fibroz stroma ve dizi ingrowth sergilerken, CaHA grubu fibroz kapsül oluşumu ile daha belirgin kalan malzeme birikimleri gösterdi. Bu histolojik gözlemler in vitro bulgular ile desteklendi: CaHA + HA’ya kıyasla, 58S + HA fibroblastlarda kolajen ile ilişkili genlerin (COL1A1, COL3A1 ve FN1) daha güçlü yukarı düzenlenmesini, makrofajlarda inflamatuvar gen ifadesini (TNF-α, IL-6 ve IL-10) bazal düzeye daha yakın korumasını ve minimal ACTA2 değişimini (yaklaşık 1,09 kat) gösterdi. Her iki grupta da anormal inflamatuvar infiltrasyon veya dizi hasarı gözlenmedi. Bu histolojik bulgular, 180 günlük gözlem süresi içinde yerel olumsuz bir yanıt kanıtı olmaksızın 58S + HA ile uygun dizi yeniden şekillenmesini göstermektedir.
Çevrimsel bir açıdan bakıldığında, bu çalışma mevcut enjeksiyon dolgu maddelerinin temel sınırlamalarını keşif amaçlı olarak ele alıyor: HA kalıcı biyoaktivite sunmazken, CaHA içeren formülasyonlar, hazırlanma ve uygulama koşullarına bağlı olarak enjeksiyon direnci ve yerel inflamuar yanıtlarla ilgili zorluklar ortaya koyabilir. HA matrisini koruyup degradabilen, iyon salan 58S BG fazını dahil etmekle birlikte, formülasyon 90 gün boyunca sürekli Ca/Si salınımı, CaHA + HA’ya göre belirgin şekilde daha düşük itme gücü ve in vitro ortamdada baskılanmış inflamuar gen profili elde etti. Bu bulgular, degradabilen, iyon salan partikül fazın seçilmesinin, kalıcı mineral dolgu yerine aynı zamanda kullanım kolaylığını artırmanın, biyolojik işlevselliği uzatmanın ve doku yanıtını düzenlemenin mümkün olduğunu, HA temelli dolgu maddelerini geliştirmek için pratik bir tasarım stratejisi sunduğunu gösteriyor.
Son çalışmalar, biyoaktif-cam fonksiyonelleştirilmiş enjeksiyonlu hidrogeller ve doku rejenerasyonu için ilgili inorganik-organik enjeksiyonlu formülasyonları giderek daha fazla araştırmaktadır; bunlara sodyum hiyalüronat/45S5 biyoaktif-cam kompozit hidrogelleri (Gui ve ark., 2025; Yang ve ark., 2025) ve osteojenik özelliklere sahip, stronsium içeren enjeksiyonlu kemik onarım malzemeleri (Liu ve ark., 2024) dahildir. Mevcut çalışma, bu biyoaktif-cam/hidrogel tasarım kavramını yumuşak doku hacimlendirme yönünde genişletmekte ve uzun süreli doku yeniden formasyonu odağıyla çapraz bağlanmış HA matrisinde 58S BG mikro kürecikleri kullanmaktadır.
Birçok sınırlama kalmaktadır. Tavşan subkutan modeli, insan yüz yumuşak dokularının anatomik yapısını, mekanik ortamı, vasküler özellikleri, doku kalınlığını veya dinamik yüklenme koşullarını yeniden üretmemektedir. Bu nedenle bulgular, klinik başarının doğrudan bir tahmini olarak değil, bunu destekleyici preklinik kanıt olarak değerlendirilmelidir; in vivo değerlendirme yalnızca niteliksel H&E değerlendirmesiyle sınırlı kalmış ve fibroz kapsül kalınlığı veya kolajen alan fraksiyonunun kantitatif histomorfometrik analizi yapılmamıştır. Ayrıca in vivo çalışma yalnızca partikül içeren iki formülasyonu kapsamış ve örneklem büyüklüğü mütevazıdır. Kalan biyokamak camı (BG) fazının nihai kaderinin ve yeni birikmiş matrisin kalıcılığının karakterizasyonu için uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır. Partikül boyutu, yükleme düzeyi ve HA çapraz bağlanma yoğunluğunun optimizasyonu, enjekte edilebilirlik, degradasyon ve biyolojik aktivite arasındaki dengeyi daha da iyileştirebilir. Ayrıca, çalışma hipotezi 58S BG çözünmesinden süreklilik kazanan iyon-medyeeli biyolojik aktivitenin potansiyel rolünü öne sürse de, mevcut çalışma iyon salınımı ile gözlemlenen hücresel ve doku yanıtları arasında kesin nedensel bir ilişki kurmamaktadır; bu hipotezi doğrulamak için özel iyon salınımı ve mekanistik çalışmalara ihtiyaç vardır. Buna ek olarak, enjeksiyon düzlemi deneyimli bir operatör tarafından standartlaştırılmış olsa da, iğne yerleştirme sırasında gerçek zamanlı görüntüleme ile doğrudan doğrulanmamış; birikmiş materyalin nihai konumu ameliyat sonrası makroskopik ve histolojik muayene ile değerlendirilmiştir.
5 Sonuç
Özetle, bu çalışma, viskezelastik HA bazlı bir matris ile degradabilen, iyon salınan biyoaktif bir fazı birleştiren enjekte edilebilir 58S BG mikrokürecikli HA jelini (58S + HA) geliştirdi. Kompozit, geliştirilmiş elastik özellikler (G′ = 205 Pa’ya karşı saf HA için 55.4 Pa), düşük ekstrüzyon gücü (CaHA + HA için 11.0 N’a karşı 4.6 N), 90 gün boyunca sürüklenen Si ve Ca salınımı ve in vitro’da artmış kollajenle ilişkili hücresel yanıtlar gösterdi. 180 günlük tavşan subkutan implantasyon modelinde, 58S + HA, anormal inflamatuvar infiltrasyon veya hasar olmaksızın karşılaştırmalı olarak daha belirgin fibröz stroma ve doku büyümesi ile ilişkilendirildi. In vitro’da gözlemlenen sınırlı inflamatuvar gen yanıtıyla birlikte, bu bulgular, 58S BG katkısının HA bazlı bir enjekte edilebilir matrisin biyolojik işlevselliğini genişletme potansiyelini desteklemekte ve çok fonksiyonlu biyoestimülatuar yumuşak doku dolgu maddeleri geliştirmek için klinik odaklı bir strateji sunmaktadır.
Açıklamalar
Veri erişim açıklaması
Çalışmada sunulan özgün katkılar makale/ekleme malzemesinde yer almaktadır; daha ayrıntılı bilgiler ilgili yazarlara yöneltilebilir.
Ahlak açıklaması
Hayvan çalışması, Çin Bilimler Akademisi Wenzhou Enstitüsü tarafından onaylandı. Çalışma, yerel mevzuat ve kurumsal gerekliliklere uygun olarak yürütüldü. Wenzhou Enstitüsü, UCAS (Onay No. WIUCAS24030506).
Yazar katkıları
CW: Biçimsel Analiz, Metodoloji, Özgün Taslak Yazımı, İnceleme ve Düzenleme, Kavramsal Tasarım, Araştırma. JY: Metodoloji, Araştırma, Özgün Taslak Yazımı, Biçimsel Analiz. LZ: Biçimsel Analiz, Özgün Taslak Yazımı, Veri Yönetimi, Araştırma. BL: Metodoloji, Özgün Taslak Yazımı, Gözetim, Kavram Tasarımı, İnceleme ve Düzenleme, Kaynaklar. LW: Özgün Taslak Yazımı, İnceleme ve Düzenleme, Kavram Tasarımı, Gözetim, Fon Sağlama. SC: Kaynaklar, Proje Yönetimi, Kavram Tasarımı, Gözetim, İnceleme ve Düzenleme, Özgün Taslak Yazımı.
Fon
Makale yazarları, bu çalışma ve/veya yayını için herhangi bir finansal destek alınmadığını beyan etmektedir.
Çıkar çatışması
Kalan yazar(lar), bu çalışmanın ticari veya finansal herhangi bir ilişki olmadan yürütüldüğünü; böyle bir ilişkinin olası bir çıkar çatışması olarak değerlendirilemeyeceğini beyan etmektedir.
Üretken yapay zeka beyanı
Makale yazarları, bu metnin hazırlanmasında üretken yapay zeka kullanıldığını beyan etmektedir. Makalenin hazırlanması sırasında yazarlar, üretken yapay zeka araçlarını yalnızca dil düzenlemesi ve okunabilirliğin artırılması amacıyla kullanmış; ayrıca görsel düzenleme ve görselleştirmeye yönelik destek almıştır. Yazarlar, yapken yapay zeka yardımıyla hazırlanan tüm içerikleri gözden geçirmiş ve revize etmiş; makalenin doğruluğu, bütünlüğü ve özgünlüğü için tam sorumluluk üstlenmektedir.
Bu makaledeki görsellerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text), Frontiers tarafından yapay zeka desteğiyle oluşturulmuş ve mümkün olduğunca yazarların gözden geçirmesini de içeren makul çabalar doğruluğun sağlanması amacıyla alınmıştır. Herhangi bir sorun tespit etmeniz halinde lütfen bizimle iletişime geçin.
Yayıncının notu
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini zorunlu olarak temsil etmez. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.
-
ArcosD.Vallet-RegíM. (2010). Sol-gel silica-based biomaterials and bone tissue regeneration. Acta Biomater.6, 2874–2888. 10.1016/j.actbio.2010.02.012
-
AvelarL. E.NabhaniS.WüstS. (2025). Unveiling the mechanism: injectable poly-L-lactic acid’s evolving role—insights from recent studies. J. Cosmet. Dermatol.24, e16635. 10.1111/jocd.16635
-
Burdick J. Prestwich G. D. (2011). Hyaluronic acid hydrogels for biomedical applications. Adv. Mater.23, H41–H56. 10.1002/adma.201003963
-
Chuni T. Dachasa K. Gochole F. Hunde T. Bakare F. F. (2023). Effect of morphology on the in vitro bioactivity and biocompatibility of spray pyrolyzed bioactive glass. Adv. Mater. Sci. Eng.5858858. 10.1155/2023/5858858
-
Dayan S. H. Bassichis B. A. (2008). Facial dermal fillers: selection of appropriate products and techniques. Aesthet. Surg. J.28, 335–347. 10.1016/j.asj.2008.03.004
-
Dong X. Chang J. Li H. (2017). Bioglass promotes wound healing through modulating the paracrine effects between macrophages and repairing cells. J. Mater. Chem. B5, 5240–5250. 10.1039/c7tb01211j
-
Driscoll W. Golbari N. M. Vallmitjana A. Durkin A. F. Balu M. Zachary C. B. (2025). Intradermal delivery of calcium hydroxylapatite with fractionated ablation. Lasers Surg. Med.57, 46–53. 10.1002/lsm.23830
-
Durkin A. Lackey A. Tranchilla A. Poling M. Glassman G. Woltjen N. (2021). Single-center, prospective comparison of calcium hydroxylapatite and Vycross-20L in midface rejuvenation. J. Cosmet. Dermatol.20, 442–450. 10.1111/jocd.13881
-
Faivre J, Gallet M, Tremblais E, Trévidic P, Bourdon F. (2021). Advanced concepts in rheology for the evaluation of hyaluronic acid-based soft tissue fillers. Dermatol. Surg.47, e159–e167. 10.1097/DSS.0000000000002916
-
Fakih-Gomez N, Kadouch J. (2022). Combining calcium hydroxylapatite and hyaluronic acid fillers for aesthetic indications: efficacy of an innovative hybrid filler. Aesthetic Plast. Surg.46, 373–381. 10.1007/s00266-021-02479-x
-
Fan C, Xu Q, Hao R, Wang C, Que Y, Chen Y, et al (2022). Multi-functional wound dressings based on silicate bioactive materials. Biomaterials287, 121652. 10.1016/j.biomaterials.2022.121652
-
Gui Y, Zhang Y, Xu H, Yang W, Huang H, Gu M, et al (2025). Recent advances in hydrogels for treating periodontal diseases and oral mucosal diseases. Front. Bioeng. Biotechnol.13, 1605672. 10.3389/fbioe.2025.1605672
-
Haddad A, Avelar L, Fabi S G, Sarubi J, Somenek M, Coimbra D D, et al (2025). Injectable poly-L-lactic acid for body aesthetic treatments: an international consensus on evidence assessment and practical recommendations. Aesthetic Plast. Surg.49, 1507–1517. 10.1007/s00266-024-04499-9
-
Heitmiller K, Ring C, Saedi N. (2021). Rheologic properties of soft tissue fillers and implications for clinical use. J. Cosmet. Dermatol.20, 28–34. 10.1111/jocd.13487
-
Hench L. (1991). Bioceramics: from concept to clinic. J. Am. Ceram. Soc.74, 1487–1510. 10.1111/j.1151-2916.1991.tb07132.x
-
Hooshmand S, Mollazadeh S, Akrami N, Ghanad M, El-Fiqi A, Baino F. et al (2021). Mesoporous silica nanoparticles and mesoporous bioactive glasses for wound management: from skin regeneration to cancer therapy. Materials14, 3337. 10.3390/ma14123337
-
Jiang B, Ramirez M, Ranjit-Reeves R, Baumann L, Woodward J. (2019). Noncollagen dermal fillers: a summary of the clinical trials used for their FDA approval. Dermatol. Surg.45, 1585–1596. 10.1097/DSS.0000000000002141
-
Jones J. R. (2013). Review of bioactive glass: from hench to hybrids. Acta Biomater.9, 4457–4486. 10.1016/j.actbio.2012.08.023
-
Kablik J, Heitman G. D, Yu L, Chang G, Gershkovich J. (2009). Comparative physical properties of hyaluronic acid dermal fillers. Dermatol. Surg.35, 302–312. 10.1111/j.1524-4725.2008.01046.x
-
Kaou M. H, Furko M, Balazsi K, Balazsi C. (2023). Advanced bioactive glasses: the newest achievements and breakthroughs in the area. Nanomaterials13, 2287. 10.3390/nano13162287
-
Kleine-Börger L, Meyer R. S. A., Kalies A., Kerscher M. (2022). Hyalüronik asit cilt kalitesini artıran ürünler ile dolgu maddeleri arasında fizikokimyasal özelliklere dayanarak ayrım yapma yaklaşımı. J. Cosmet. Dermatol. 21, 149–157. 10.1111/jocd.14629
-
Lemperle G, Morhenn V, Charrier U. (2003). Yumuşak doku artırımı için kullanılan çeşitli enjeksiyon dolgu maddelerinin insan histolojisi ve kalıcılığı. Aesthetic Plast. Surg. 27, 354–366. 10.1007/s00266-003-3022-1
-
Li H, Xu X, Wu L, Chen X, Akhter H, Wang Y. ve ark. (2023). Kozmetik cerrahide gelişmiş biyomaddelerin son gelişmeleri ve klinik uygulamaları. Regen. Biomater. 10, rbad005. 10.1093/rb/rbad005
-
Liu M. H., Beynet D. P., Gharavi N. M. (2019). Derin dermal dolgu maddelerinin genel değerlendirmesi. Facial plast. Surg. 35, 224–229. 10.1055/s-0039-1688843
-
Liu M, Wang X, Cui J, Wang H, Sun B, Zhang J. ve ark. (2023). Enfekte yaralar için anti-inflamatör ve angiogenez uyaran etkilere sahip elektroiplenmiş esnek magnezyumla kaplanmış silika biyoaktif cam nanotekran membranları. J. Mater. Chem. B 11, 359–376. 10.1039/d2tb02002e
-
Liu L, Hou S, Xu G, Gao J, Mu J, Gao M. ve ark. (2024). Stronsyum içeren yeni bir enjeksiyon kemik onarım malzemesinin osteojenik özelliklerinin in vitro ve in vivo değerlendirilmesi. Front. Bioeng. Biotechnol. 12, 1390337. 10.3389/fbioe.2024.1390337
-
Massidda E. (2023). Yaşa bağlı biostimülasyonu optimize etmek için aşırı seyreltilmiş kalsiyum hidroksiyapatitin (Radiesse®) kullanımına ilişkin protokoller için başlangıç noktası. Clin. Cosmet. Investig. Dermatol.16, 3427–3439. 10.2147/CCID.S420068
-
Nowag B., Casabona G., Kippenberger S., Zöller N., Hengl T. (2023). Kalsiyum hidroksiyapatit mikrokürecikleri fibroblastlara doğrudan temas yoluyla etkileyerek yeni kolajen sentezini uyarır. J. Cosmet. Dermatol.22, 426–432. 10.1111/jocd.15521
-
Rastegar Ramsheh M., Behnamghader A., Khanlarkhani A. (2021). Biyoaktif cam 58S’nin sol-jel sentezi, in vitro davranışı ve insan kemik iliğinden elde edilen mezenkimal kök hücre farklılaşması ve çoğalması. Iran. Biomed. J.25, 180–192. 10.29252/ibj.25.3.180
-
Ray S., Adelnia H., Ta H. T. (2021). Kolajen ve poli-L-laktik asit bazlı malzemelerin kolajen sentezine etkisi. Biomater. Sci.9, 5714–5731. 10.1039/d1bm00516b
-
Reffitt D. M., Ogston N., Jugdaohsingh R., Cheung H. F. J., Evans B. A. J., Thompson R. P. H. ve ark. (2003). Ortokolsilik asit, insan osteoblast benzeri hücrelerde tip 1 kolajen sentezini ve osteoblastik farklılaşmayı in vitro uyarır. Bone32, 127–135. 10.1016/s8756-3282(02)00950-x
-
Sepulveda P, Jones J. R, Hench L. L. (2001). Melt-derived 45S5 ve sol-gel ile üretilen 58S biyoaktif camların karakterizasyonu. J. Biomed. Mater. Res.58, 734–740. 10.1002/jbm.10026
-
Valerio P, Pereira M. M, Goes A. M, Leite M. F. (2004). Biyoaktif cam çözünmesinden iyonik ürünlerin osteoblast proliferasyonu ve kolajen üretimi üzerindeki etkisi. Biomaterials25, 2941–2948. 10.1016/j.biomaterials.2003.09.086
-
Van Loghem J. A. (2025). Regeneratif estetikte kalsiyum hidroksiapatit: mekanistik içgörü ve etki biçimi. Aesthet. Surg. J.45, 393–403. 10.1093/asj/sjae196
-
Wollina U, Goldman A. (2020). Yaşlı kadınlarda kalsiyum hidroksiapatitin tekrar tekrar yerleştirilmesiyle uzun süreli yüz gençleştirme. Dermatol. Ther.33, e14183. 10.1111/dth.14183
-
Xynos I. D, Edgar A. J, Buttery L. D. K, Hench L. L, Polak J. M. (2000). Biyoaktif cam çözünmesinden iyonik ürünler insan osteoblastlarının proliferasyonunu artırır ve insulin benzeri büyüme faktörü II mRNA ifadesini ile protein sentezini tetikler. Biochem. Biophys. Res. Commun.276, 461–465. 10.1006/bbrc.2000.3503
-
Yang Y, Qiu Y, Lin C, Chen X, Zhao F. (2025). Karmaşık doku hasarlarının onarımı için uyarıya duyarlı akıllı biyoaktif cam kompozitleri. Theranostics15, 1760–1786. 10.7150/thno.104944
-
Zerbinati N, Capillo M C, Mocchi R, Maccario C, Alonci G, Rauso R ve ark. (2022). Polietilen glikol diglisidit er ile çapraz bağlanmış ve kalsiyum hidroksiapatit, glisin ve L-prolin içeren bir hyalüronik asit dermal dolgu maddesinin fizikokimyasal kararlılığının değerlendirilmesinde reolojik çalışmanın bir araç olarak kullanımı. Gels 8, 264. 10.3390/gels8050264
-
Zheng K, Niu W, Lei B, Boccaccini A R (2021). Doku rejenerasyonu için immunomodülatör biyoaktif camlar. Acta Biomater. 133, 168–186. 10.1016/j.actbio.2021.08.023
Özet
Anahtar Kelimeler
58S biyoaktif cam, kolajen yeniden modellenmesi, hyalüronik asit, enjekte edilebilir dolgu maddesi, iyon kaynaklı biyostimülasyon, doku yeniden modellenmesi
Başvuru
Wang C, Yu J, Zhang L, Li B, Wang L ve Chen S (2026) Kolajen ilişkili yumuşak doku yeniden modellenmesi için 58S biyoaktif cam mikroküreciklerini içeren enjekte edilebilir hyalüronik asit jel. Front. Bioeng. Biotechnol. 14:2017106. doi: 10.3389/fbioe.2026.2017106
Müracaat Tarihi
02 Ekim 2026
Düzeltme Tarihi
21 Ekim 2026
Kabul Tarihi
26 Ekim 2026
Yayın Tarihi
13 Kasım 2026
14 – 2026
Fang Zhou, Qingdao Üniversitesi, Çin
Sunil PM, Sree Anjaneya Diş Hekimliği Enstitüsü, Hindistan
Xiaoting Peng, Sağlık ve Rehabilitasyon Bilimleri Üniversitesi, Çin
© 2026 Wang, Yu, Zhang, Li, Wang ve Chen.
Bu makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli olarak dağıtılmıştır. Yerleşik akademik uygulamalarla uyumlu şekilde, özgün yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin atıf yapılması ve bu dergideki özgün yayının gösterilmesi şartıyla, başka forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan herhangi bir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir.
*İletişim: Bo Li, dotor0401@163.com; Lianyun Wang, lianyun_wang@163.com; Shisheng Chen, chshsh168@163.com
Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini kesin olarak yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.